Τρίτη, 07 Ιανουαρίου 2020 09:37

Η επιτακτική ανάγκη για μεταμόρφωση

Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια βαθιά κρίση, όταν ο παλιός τρόπος ύπαρξης στον κόσμο, της αλληλεπίδρασης με τους άλλους ανθρώπους και με το βασίλειο της φύσης, δεν λειτουργεί πλέον, όταν η επιβίωση απειλείται από φαινομενικά δυσεπίλυτα προβλήματα, μια ατομική μορφή ζωής –ή ένα είδος– είτε θα φύγει από τη ζωή και θα εξαφανιστεί, είτε θα υπερκεράσει τους περιορισμούς της υπόστασής της με ένα εξελικτικό άλμα.

Πιστεύεται ότι οι μορφές ζωής του πλανήτη μας εξελίχθηκαν αρχικά στη θάλασσα. Την περίοδο που δεν υπήρχαν ακόμα ζώα στη στεριά, η θάλασσα ήδη έσφυζε από ζωή. Έπειτα, κάποια στιγμή, ένα από τα όντα της θάλασσας πρέπει να άρχισε να περιπλανιέται στη στεριά. Στην αρχή ίσως να σύρθηκε για λίγους πόντους και στη συνέχεια, καταπονημένο από την τεράστια βαρυτική έλξη του πλανήτη, μπορεί να γύρισε στο νερό, όπου η βαρύτητα είναι σχεδόν μηδενική και όπου μπορούσε να επιβιώσει με πολύ περισσότερη άνεση. Θα επαναλάμβανε την προσπάθεια ξανά και ξανά, και πολύ αργότερα θα προσαρμοζόταν σε μια ζωή σε στερεό έδαφος, θα ανέπτυσσε πόδια αντί για πτερύγια και πνεύμονες αντί για βράγχια. Είναι μάλλον απίθανο ένα είδος να τολμήσει να περιηγηθεί σε ένα εντελώς άγνωστο περιβάλλον και να υποστεί μια εξελικτική μεταμόρφωση αν δεν αναγκαστεί να το κάνει εξαιτίας δυσμενών συνθηκών. Είναι πιθανό να υπήρξε μια μεγάλη θαλάσσια έκταση, η οποία απομονώθηκε από τον κύριο όγκο του ωκεανού, όπου το νερό υποχωρούσε βαθμιαία σε χρονικό διάστημα χιλιάδων ετών, υποχρεώνοντας τα ψάρια να αφήσουν τον οικότοπό τους και να εξελιχθούν.

Η αντίδραση σε συνθήκες εξαιρετικά κρίσιμες, οι οποίες απειλούν την ίδια την επιβίωσή μας, είναι η πρόκληση που η ανθρωπότητα καλείται να αντιμετωπίσει. Είναι η πρώτη φορά που η δυσλειτουργία του εγωτικού ανθρώπινου νου, την οποία ήδη συνειδητοποιούσαν πριν από 2.500 χιλιάδες χρόνια οι αρχαίοι δάσκαλοι της σοφίας, και η οποία γιγαντώνεται στην εποχή μας με όχημα την επιστήμη και την τεχνολογία, προοιωνίζεται κινδύνους για την επιβίωσή μας στον πλανήτη. Ακόμα και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, ο μετασχηματισμός της ανθρώπινης συνειδητότητας –τον οποίο είχαν επίσης καταδείξει οι φωτισμένες μορφές της αρχαιότητας– δεν αποτελούσε παρά ένα ενδεχόμενο που μπορούσε να υλοποιηθεί από ελάχιστες και σπάνιες προσωπικότητες, ανεξαρτήτως πολιτισμικού ή θρησκευτικού υπόβαθρου. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε μια ευρύτατα διαδεδομένη άνθηση της ανθρώπινης συνειδητότητας οφείλεται στο ότι δεν ήταν ακόμα επιβεβλημένη.

Μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της Γης σύντομα θα αναγνωρίσει, αν δεν το έχει κάνει ήδη, ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται τώρα πρόσωπο με πρόσωπο με μια οριακή επιλογή: ή θα εξελιχθεί ή θα αφανιστεί. Ένα ακόμα σχετικά περιορισμένο αλλά ραγδαία αυξανόμενο ποσοστό της ανθρωπότητας βιώνει εσωτερικά τη διάσπαση των παρελθοντικών εγωτικών νοητικών μοντέλων και την ανάδυση μιας νέας διάστασης της συνειδητότητας.

Αυτό που τώρα προβάλλει δεν είναι μια καινούρια κοσμοθεωρία, μια νέα θρησκεία, πνευματική ιδεολογία ή μυθολογία. Πλησιάζουμε στο τέλος όχι μόνο των μυθολο-γιών, αλλά και των ιδεολογιών και των κοσμοθεωριών. Η αλλαγή προχωρεί βαθύτερα από το περιεχόμενο του νου μας, βαθύτερα από τις σκέψεις μας. Στην καρδιά της νέας συνειδητότητας εντοπίζεται η υπέρβαση της σκέψης, η άρτι ανακαλυφθείσα ικανότητα της ανύψωσης πάνω από τη σκέψη, της συνειδητοποίησης μιας εσωτερικής διάστασής μας, η οποία είναι απείρως μεγαλύτερη από τη σκέψη. Οπότε η ταυτότητά μας και το αίσθημα του ποιοι είμαστε δεν εκπορεύονται από την αδιάκοπη ροή της σκέψης, την οποία, στην παλιά συνειδητότητα, εκλαμβάναμε ως τον εαυτό μας. Πόσο λυτρωτικό είναι να συνειδητοποιούμε ότι «η φωνή μέσα στο κεφάλι μας» δεν είναι αυτό που είμαστε! Τότε ποιοι είμαστε; Είμαστε αυτοί που το βλέπουν. Η συνειδητότητα που προηγείται της σκέψης, ο χώρος όπου η σκέψη –ή το συναίσθημα ή η αισθητηριακή αντίληψη– συμβαίνει.

Το εγώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό: είναι η ταύτιση με τη μορφή που πρωταρχικά σημαίνει σκεπτομορφές. Αν το κακό έχει κάποια πραγματική υπόσταση –και έχει μια σχετική, όχι απόλυτα πραγματική υπόσταση– αυτός είναι και ο ορισμός του: απόλυτη ταύτιση με τη μορφή – απτές μορφές, σκεπτομορφές, συναισθηματικές μορφές. Αυτό συνεπάγεται την παντελή απουσία επίγνωσης της σύνδεσής μας με το όλον, της εγγενούς μας ενότητας με κάθε «άλλο», καθώς και με την Πηγή. Αυτή η λήθη αποτελεί προπατορικό αμάρτημα, οδύνη, αυταπάτη. Όταν αυτή η αυταπάτη του απόλυτου χωρισμού στηρίζει και ρυθμίζει οτιδήποτε σκεπτόμαστε, λέμε και κάνουμε, τι είδους κόσμο δημιουργούμε; Αν θέλουμε να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα, ας παρατηρήσουμε τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους οι άνθρωποι, ας διαβάσουμε ένα βιβλίο ιστορίας ή ας παρακολουθήσουμε απόψε τις ειδήσεις στην τηλεόραση.

Αν οι νοητικές δομές του ανθρώπου παραμείνουν αμετάβλητες, πάντα θα φθάνουμε στο σημείο να δημιουργούμε εκ θεμελίων, ξανά και ξανά, τον ίδιο κόσμο, τα ίδια δεινά, την ίδια δυσλειτουργία.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Eckhart Tolle  με τίτλο “Μια Νέα Ζωή” . Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019 08:49

Δρ Rangan Chatterjee: Στρες και έντερο

Υιοθετώντας αυτές τις προσεγγίσεις στο παρελθόν, θεράπευσα µια ασθενή που έπασχε από βαριάς µορφής εκδήλωση της νόσου του Crohn. Η ασθενής µου υπέφερε από οδυνηρές στοµαχικές κράµπες και έπρεπε να πηγαίνει συνεχώς στην τουαλέτα. Τίποτα δεν φαινόταν να βελτιώνει την κατάστασή της. Η ίδια είχε χάσει την υποµονή της µε τον ειδικό ιατρό που την παρακολουθούσε και απευθύνθηκε σ’ εµένα. Συνέστησα κάποιες αλλαγές στο διαιτολόγιό της, που τη βοήθησαν για κάποιο διάστηµα, αλλά πολύ γρήγορα η κατάστασή της κατέληξε στάσιµη. ∆εν καταλάβαινα τον λόγο και αποφάσισα να προχωρήσω παραπέρα. Σύντοµα αντιλήφθηκα ότι στην προσωπική της ζωή δεν υπήρχε κυριολεκτικά τίποτα για την ίδια. Έπρεπε να κάνει τα πάντα µε τον σύζυγο και τα παιδιά της. Βρισκόταν πάντα υπό πίεση και δεν έδινε ποτέ προτεραιότητα στον εαυτό της. «Υπάρχουν άλλα φάρµακα που µπορώ να δοκιµάσω; Και τι άλλο πρέπει να κάνω µε τη διατροφή µου;» µε ρώτησε.

«Κοίταξε», της είπα. «Θα δοκιµάσω κάτι τελείως διαφορετικό. Θα ορίσουµε µια συνάντηση µετά από έναν µήνα. Στο µεταξύ, αυτά που θέλω να κάνεις τα γράφω εδώ». Σε µια σελίδα από το σηµειωµατάριό µου της έγραψα τρία πράγµατα. «∆ύο δεκαπεντάλεπτα τη µέρα αφιερωµένα σ’ εσένα. Έναν περίπατο κάθε πρωί. Βρες επίσης να κάνεις κάτι, τουλάχιστον δύο φορές την εβδοµάδα, που να σου αρέσει και να το κάνεις µόνο για σένα».

Έχοντας διαφωνήσει έντονα µε τον ιατρό της, αυτό ήταν το τελευταίο πράγµα που ήθελε να ακούσει. Το έβλεπα στο πρόσωπό της – νόµιζε ότι επανερχόµουν στην ήπια, συγκεχυµένη, πατερναλιστική ιατρική. Ίσως να αισθάνθηκε ότι τη χειραγωγούσα. Έπασχε από µια σοβαρή νόσο και προσδοκούσε σοβαρή ιατρική αντιµετώπιση. «Και τι γίνεται µε τα συµπληρώµατα;» µε ρώτησε θυµωµένη. «Τι γίνεται µε τα φάρµακα;» «Αυτά είναι όλα», της απάντησα. «Αυτά θέλω να κάνεις». Έσπρωξα το χαρτί προς το µέρος της. «Αυτή είναι η συνταγή σου».

Γνώριζα καλά την ασθενή. Παρά την καχυποψία της, µε εµπιστεύτηκε και ευελπιστούσα ότι τουλάχιστον θα προσπαθούσε να ακολουθήσει την αγωγή µου. Όταν συναντηθήκαµε µετά από τέσσερις εβδοµάδες, ενθουσιάστηκα. Μου είπε ότι είχε αρχίσει να παρακολουθεί µαθήµατα χορού, κάτι που ήθελε να κάνει εδώ και χρόνια, αλλά πίστευε ότι δεν είχε τον χρόνο. Επιπλέον, είχε ξεκινήσει τον καθηµερινό πρωινό περίπατο. Τέλος, περνούσε δύο δεκαπεντάλεπτα τη µέρα στο σαλόνι της ακούγοντας µουσική και έχοντας αφήσει το τηλέφωνο και τον φορητό υπολογιστή στην κουζίνα. Συµπληρώσαµε ένα ιατρικό ερωτηµατολόγιο συµπτωµάτων, το οποίο έχει συνταχθεί για την αντικειµενική εκτίµηση των επιπτώσεων της ασθένειας· περιλαµβάνονει ερωτήσεις όπως πόσο συχνά ο ασθενής υποφέρει από στοµαχικές κράµπες ή κάθε πότε χρειάζεται να ενεργηθεί. Ακόµα και εγώ έµεινα έκπληκτος διαπιστώνοντας ότι τα συµπτώµατα της ασθένειάς της είχαν υποχωρήσει κατά 50%. Αυτή η υποχώρηση, µέσα σε µόλις τέσσερις εβδοµάδες, για µια πάθηση τόσο περίπλοκη και σοβαρή όπως η νόσος του Crohn, είναι κάτι το απίστευτο.

Αυτό που στον εξωτερικό παρατηρητή µπορεί να προκαλεί ακόµα µεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι τα συµπτώµατα της νόσου του Crohn εντοπίζονται στο έντερο της ασθενούς και ότι καµία από τις παρεµβάσεις που της είχα συστήσει δεν σχετιζόταν µε αυτό το όργανο. Γνωρίζω όµως ότι αν τα επίπεδα της κορτιζόλης είναι υψηλά, αυτό δεν επηρεάζει µόνο τον βαθµό ηρεµίας µας, αλλά και τη λειτουργία του εντέρου µας. Και όχι µόνο. Οι δείκτες φλεγµονής αυξάνονται και ο τρόπος συµπεριφοράς των κυτοκινών (χηµικών ενώσεων που αποστέλλουν µηνύµατα σε ολόκληρο το ανοσοποιη­τικό σύστηµα) µεταβάλλεται. Τι µας λένε όλα αυτά; Ότι το ανθρώπινο σώµα είναι απολύτως συνδεδεµένο. Ενώ η ασθενής αντιµετώπιζε πρόβληµα µε το έντερό της, το ότι «δεν έκλεινε ποτέ τον διακόπτη» επιδείνωνε την κατάστασή της. ∆εν ισχυρίζοµαι ότι αυτή η προσέγγιση θα έχει αποτέλεσµα σε κάθε ασθενή µε νόσο του Crohn. ∆εν υπάρχει προσέγγιση που να υποδεικνύει ότι αυτός είναι ο τρόπος θεραπείας της ασθένειας – και πιθανώς δεν θα υπάρξει. Αυτό ωστόσο δεν συµβαίνει επειδή παρεµβάσεις σαν κι αυτή δεν είναι επιτυχηµένες, αλλά επειδή κάθε ασθενής που πάσχει από τη νόσο του Crohn διαφέρει από τους άλλους.

Ως ιατρός πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να ακολουθώ τις συµβουλές µου και γενικά το κατορθώνω. Ένας ασθενής µου, πυροσβέστης στο επάγγελµα, µου είπε ότι ο µόνος λόγος που θα ακολουθούσε τις οδηγίες µου ήταν επειδή ήµουν ο µόνος ιατρός που εφάρµοζε όσα πρέσβευε.

Θέλω όµως να είµαι ειλικρινής: στο παρελθόν προσπαθούσα να εξοικονοµήσω προσωπικό χρόνο. ∆εν το κάνω πια. Τώρα έχω εντάξει κάποιο χρόνο για µένα στο καθηµερινό πρόγραµµά µου. Τον τελευταίο καιρό στην κλινική Oldham επέτρεπα στον εαυτό µου έναν δεκαπεντάλεπτο περίπατο κατά τη διάρκεια του πρωινού ιατρείου. Η γραµµατεία το ήξερε και δεν κανόνιζε κανένα ραντεβού για εκείνη την ώρα, από τις 10.15 µέχρι τις 10.30. Ακόµα και αν υπήρχαν ασθενείς σε αναµονή, εγώ σταµατούσα τα πάντα και πήγαινα βόλτα. Στην αρχή η υπεύθυνη δυσανασχετούσε µε αυτή µου τη στάση: «Γιατί το κάνει αυτό την ώρα που θα έπρεπε να εξετάζει αρρώστους;» Γρήγορα όµως κατάλαβε ότι εξέταζα όσους ασθενείς εξέταζαν και οι άλλοι ιατροί, ίσως και περισσότερους.

ΚΥΤΟΚΙΝΕΣ

Πρόκειται για πρωτεΐνες που απελευθερώνονται από το ανοσοποιητικό σύστηµα. Λειτουργούν ως αγγελιαφόροι, µεταφέροντας σε ολόκληρο το σώµα πληροφορίες προερχόµενες από το ανοσοποιητικό σύστηµα. Έχουν καθοριστική σηµασία για τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήµατος και εµπλέκονται στον συντονισµό της έναρξης, της διατήρησης και του τερµατισµού όλων των ανοσολογικών αντιδράσεων. Η διατήρηση της λεπτής ισορροπίας µεταξύ αυτών των αγγελιαφόρων είναι ζωτικής σηµασίας για την υγεία.

Το ανοσοποιητικό σύστηµα αποδεσµεύει κυτοκίνες ως αντίδραση όχι µόνο σε µολύνσεις και τραυµατισµούς, αλλά και σε ερεθίσµατα όπως το στρες, η τροφή και η σωµατική άσκηση.

Η αποδέσµευση των κυτοκινών είναι αυστηρά ρυθµιζόµενη, διότι οι επιπτώσεις µπορεί να είναι πολύ δυσµενείς: ορισµένες από αυτές προκαλούν φλεγµονή, ενώ άλλες έχουν το διαµετρικά αντίθετο αποτέλεσµα. Κάποιες, όπως η ιντερλευκίνη 6, µπορούν να επιτελέσουν, υπό διαφορετικές συνθήκες, και τις δύο λειτουργίες.

∆ίνω προτεραιότητα στον χρόνο για τον εαυτό µου. Τον έχω εντάξει στο ηµερήσιο πρόγραµµά µου. Στις µέρες µας, υπάρχει πάντα και κάτι άλλο που πρέπει να γίνει – να στείλετε ένα µέιλ, να δείτε µια ανάρτηση στο facebook, να απαντήσετε σε  ένα «τιτίβισµα» στο twitter. Γι’ αυτό πρέπει να αποφασίσετε  ότι ο χρόνος για τον εαυτό σας θα γίνει προτεραιότητά σας.

Μια ασθενής 44 ετών που ανέλαβα πρόσφατα, η Σουζάν, πάσχιζε να τα βγάλει πέρα µε τη µητρότητα και µε µια δουλειά µερικής απασχόλησης. Όταν µου ανέφερε ότι δεν είχε χρόνο για τον εαυτό της, της είπα: «Σουζάν, αφού αφήσεις τα παιδιά στο σχολείο, πηγαίνεις στα µαγαζιά, επιστρέφεις σπίτι, κοιτάζεις τα µέιλ σου, και δεν σταµατάς ούτε λεπτό µέχρι να έρθει η ώρα να πάρεις τα παιδιά. Τι θα συνέβαινε όµως αν το αυτοκίνητό σου παρουσίαζε βλάβη; Θα σταµατούσες για καµιά ώρα και θα περίµενες την οδική βοήθεια. Κάτι τέτοιο θα σε ανάγκαζε “να κλείσεις τον διακόπτη” για λίγο. Θα έκανες αργότερα ό,τι είχες να κάνεις, έτσι δεν είναι;» Τα λόγια µου ήχησαν σαν καµπανάκι µέσα της. Έτσι έθεσε έναν κανόνα στον εαυτό της. Κάθε µέρα, αφού άφηνε τα παιδιά, θα πήγαινε πάση θυσία έναν δεκαπεντάλεπτο περίπατο χωρίς το τηλέφωνό της. Ύστερα από έξι εβδοµάδες αισθανόταν εντελώς διαφορετικά. Ένιωθε λιγότερο στρες κατά τη διάρκεια της ηµέρας και, δίχως να το περιµένει, έγινε πιο παραγωγική και έκανε περισσότερα πράγµατα. Μια µικρή αλλαγή είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή της.

∆ίνοντας χώρο στον εαυτό σας για δεκαπέντε λεπτά την ηµέρα, µπορείτε να φέρνετε την κορτιζόλη σε φυσιολογικά επίπεδα. Ο οργανισµός σας θα θυµηθεί πώς είναι να νιώθει ασφαλής και όχι απειλούµενος. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, ακόµα και αν πρόκειται για κάτι απλό όπως τα πολλά µέιλ στα εισερχόµενά σας, είναι στρεσογόνος. Και εγώ τον θεωρώ στρεσογόνο. Είναι µήπως κακό, στον πάντα πολυάσχολο πολιτισµό µας, να αφιερώνουµε λίγο χρόνο στον εαυτό µας; Ασφαλώς όχι. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι οι άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν χρόνο για τέτοιες παρεµβάσεις είναι αυτοί που τις χρειάζονται περισσότερο.


Απόσπασμα από το βιβλίο του  Δρ Rangan Chatterjee με τίτλο «Οι 4 Πυλώνες της Ευζωίας». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο.

4 πυλώνες cover RanganChatterjee large

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2019 20:09

Επιτρέποντας τη μείωση του Εγώ

Το εγώ βρίσκεται πάντα σε θέση άμυνας απέναντι σε κάθε είδους μείωση που αντιλαμβάνεται. Αυτόματοι μηχανισμοί επισκευής τού εγώ τίθενται σε λειτουργία, προκειμένου να αποκαταστήσουν τη νοητική μορφή τού «εγώ». Όταν κάποιος μας κατηγορεί ή μας επικρίνει, αυτό εκλαμβάνεται από το εγώ ως μείωση του εαυτού· έτσι θα προσπαθήσει πάραυτα να αποκαταστήσει το μειωμένο αίσθημα εαυτού μέσα από την αυτοδικαιολόγηση, την άμυνα ή την απόδοση κατηγοριών. Δεν έχει καμιά σημασία για το εγώ αν ο άλλος άνθρωπος έχει δίκιο ή άδικο. Το ίδιο νοιάζεται πολύ περισσότερο για την αυτοσυντήρηση παρά για την αλήθεια. Αυτή είναι η διατήρηση της ψυχολογικής μορφής τού «εγώ». Ακόμα και κάτι φυσιολογικό, όπως το να αντιγυρίσουμε κάποιες λέξεις μεγαλόφωνα σε έναν άλλο οδηγό που μας αποκάλεσε «ηλίθιους», είναι ένας αυτόματος και υποσυνείδητος μηχανισμός αποκατάστασης του εγώ.

Ένας από τους πιο συνηθισμένους μηχανισμούς αποκατάστασης του εγώ είναι ο θυμός, ο οποίος δημιουργεί μια παροδική αλλά τεράστια διόγκωση του εγώ. Για το εγώ, όλοι οι μηχανισμοί αποκατάστασης είναι απόλυτα λογικοί. Στην πραγματικότητα ωστόσο είναι δυσλειτουργικοί. Οι πλέον ακραίοι μηχανισμοί είναι η σωματική βία και η αυταπάτη υπό μορφή ψευδαισθήσεων μεγαλείου.

Μια αποτελεσματική πνευματική άσκηση είναι να επιτρέπουμε συνειδητά τη μείωση του εγώ όταν συμβαίνει, χωρίς να προσπαθούμε να προβούμε σε αποκατάστασή του. Καλό είναι να δοκιμάζουμε αυτή την άσκηση κατά περιόδους. Για παράδειγμα, όταν κάποιος μας επικρίνει, μας κατηγορήσει ή μας βρίσει, εμείς, αντί να αντεπιτεθούμε ή να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα. Πρέπει να επιτρέψουμε τη μείωση της εικόνας του εαυτού μας και να μπούμε σε κατάσταση εγρήγορσης ώστε να διαπιστώσουμε πώς αισθανόμαστε βαθιά μέσα μας. Για μερικά δευτερόλεπτα μπορεί να νιώσουμε αμήχανα, σαν να έχει περισταλεί το μέγεθός μας. Στη συνέχεια είναι πιθανό να βιώσουμε μια εσωτερική ευρυχωρία, η οποία αποπνέει ένα πολύ έντονο αίσθημα ζωντάνιας. Δεν έχουμε λοιπόν μειωθεί στο ελάχιστο. Απεναντίας, έχουμε διευρυνθεί. Και τότε μπορεί να συνειδητοποιήσουμε κάτι εκπληκτικό: όταν φαινομενικά έχουμε μειωθεί με κάποιον τρόπο και παραμένουμε σε κατάσταση μη αντίδρασης όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτα αληθινό δεν έχει μειωθεί, αλλά ότι μέσα από το «λιγότερο» γινόμαστε «περισσότερο». Όταν δεν υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και δεν πασχίζουμε να ενισχύσουμε τη μορφή του, αφήνουμε πίσω μας την ταύτιση με τη μορφή, με τη νοητική εικόνα. Τη στιγμή που μειωνόμαστε (σύμφωνα με την αντίληψη του εγώ), ουσιαστικά εκτεινόμαστε και δημιουργούμε χώρο για την εμφάνιση της Ύπαρξης. Η αληθινή δύναμη, αυτό που είμαστε πέρα από τη μορφή, είναι τότε σε θέση να στείλει το φως της μέσα από τη φαινομενικά καταβεβλημένη μορφή. Αυτό εννοούσε ο Χριστός όταν έλεγε «αρνήσου τον εαυτό σου» ή «γύρνα και το άλλο μάγουλο».

Αυτό δεν σημαίνει ότι επιδιώκουμε τις προσβολές ή τη θυματοποίηση από μη συνειδητούς ανθρώπους. Ορισμένες φορές οι περιστάσεις μπορεί να απαιτούν να πούμε σε κάποιον «φύγε από ’δω» ρητά και κατηγορηματικά. Χωρίς καμιά εγωτική στάση άμυνας, τα λόγια μας θα έχουν δύναμη, αλλά όχι αντιδραστική βία. Αν είναι επίσης αναγκαίο, μπορούμε να πούμε ευθαρσώς «όχι» σε κάποιον. Αυτό το χαρακτηρίζω ως «υψηλής ποιότητας όχι» και είναι απαλλαγμένο από κάθε αρνητισμό.

Αν μας ικανοποιεί το να μην είμαστε κάποιοι συγκεκριμένα, το να μην είμαστε διακριτοί, τότε ευθυγραμ-μιζόμαστε με τη δύναμη του σύμπαντος. Αυτό που το εγώ εκλαμβάνει ως αδυναμία είναι ουσιαστικά η μόνη αληθινή δύναμη. Η πνευματική αλήθεια βρίσκεται στον αντίποδα των αξιών του συγχρόνου πολιτισμού μας και του επίκτητου τρόπου συμπεριφοράς.

Το Τάο Τε Τσινγκ διδάσκει ότι αντί να αγωνίζεσαι να γίνεις βουνό, «γίνε σαν κοιλάδα που δέχεται όλα τα πράγματα του κόσμου». Με αυτόν τον τρόπο επανέρχεσαι στην ολότητα, «γιατί η αληθινή ολοκληρότητα μπορεί να κατορθωθεί μόνο με την επιστροφή».

Αντίστοιχα, ο Χριστός σε μία από τις παραβολές του διδάσκει: «ἀλλ᾿ ὅταν κληθῇς, πορευθεὶς ἀνάπεσε εἰς τὸν ἔσχατον τόπον, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σε εἴπῃ σοι· φίλε, προσανάβηθι ἀνώτερον· τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι, ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται».

Μια άλλη πτυχή αυτής της πρακτικής είναι η αποχή από κάθε προσπάθεια ενίσχυσης του εαυτού μέσα από την επίδειξη, την επιθυμία για διάκριση, προβολή και εντύπωση, ή από την απαίτηση για προσοχή. Κατά περίπτωση, μπορεί να περιλαμβάνονται τόσο η αποχή από την έκφραση γνώμης την ώρα που οι άλλοι λένε τη δική τους, όσο και η παρατήρηση του συναισθήματος που η εν λόγω αποχή μάς δημιουργεί.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Eckhart Tolle  με τίτλο “Μια Νέα Ζωή” . Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο.

Μια νέα ζωή rah 54099716160 480x270

Οι στατίνες για τη μείωση της χοληστερόλης είναι από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα, αν και μελέτες αποδεικνύουν ότι δεν λειτουργούν πάντα και πολύ συχνά βλάπτουν.

Οι παγκόσμιες πωλήσεις φαρμάκων στατίνης που μειώνουν τη χοληστερόλη θα φτάσουν το 1 τρις δολάρια το επόμενο έτος - όμως δύο νέες μελέτες αμφισβητούν το κατά πόσο είναι κατάλληλα για το σκοπό αυτό. Με άλλα λόγια, μπορούν κάποια από τα καλύτερα φάρμακα στον κόσμο να κάνουν πραγματικά ό, τι σχεδιάζουν να κάνουν και να μειώσουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης LDL που υποτίθεται ότι φράζει τις αρτηρίες και προκαλεί στεφανιαία νόσο;

Οι στατίνες αποτυγχάνουν να μειώσουν τη χοληστερόλη LDL σε σημαντικό επίπεδο στους περισσότερους από τους μισούς ασθενείς που παίρνουν το φάρμακο, σύμφωνα με την πρώτη μελέτη. Μετά από δύο χρόνια, το 51,2% των ασθενών δεν είδαν τα επίπεδα χοληστερίνης τους να πέφτουν από το στόχο του 40% που καθορίστηκε από τις ιατρικές οδηγίες.1

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Νόττινχαμ ανέλυσαν δεδομένα από 165.400 ασθενείς που δεν είχαν στεφανιαία νόσο αλλά θεωρούνταν άτομα σε κίνδυνο. Τα φάρμακα ήταν αποτελεσματικά σε ορισμένους ασθενείς, όμως γιατί δεν δούλευαν στην πλειοψηφία;

Ο επικεφαλής ερευνητής Δρ Στίβεν Γουένκ υποστηρίζει ότι αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο γενετικό προφίλ των ασθενών ή επειδή έπασχαν από τόσο άσχημες παρενέργειες που παράτησαν το φάρμακο.

Ωστόσο, άλλοι ερευνητές που έχουν καταλήξει σε παρόμοια αποτελέσματα διαπίστωσαν ότι η αναποτελεσματικότητα των φαρμάκων δεν είχε να κάνει με τους ασθενείς που σταμάτησαν τη θεραπεία τους.

Σε ανασκόπηση των ιατρικών φακέλων περισσότερων από 86.000 ανθρώπων που λάμβαναν στατίνες για διάστημα έως 18 μηνών, ερευνητές από το Ινστιτούτο Regenstrief διαπίστωσαν ότι η LDL χοληστερόλη δεν είχε πέσει στα «ασφαλή» επίπεδα κάτω των 100mg/dL σε ποσοστό 33%.

Πιο ανησυχητικό ακόμα είναι το γεγονός ότι οι στατίνες δεν ήταν αποτελεσματικές στο 58% εκείνων με προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, οι οποίοι χρειάζονταν να ρίξουν την τιμή τους κάτω από τα 70mg/dL.2

Όμως, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς τόσο στην ομάδα υψηλού κινδύνου όσο και στον γενικό πληθυσμό έλαβαν τα φάρμακα σωστά και σύμφωνα με τις οδηγίες, πράγμα που υποδηλώνει ότι τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά ακόμα και όταν λαμβάνονται τακτικά.

Παρά τα ευρήματά τους, και οι δύο ερευνητικές ομάδες προσπάθησαν να επισημάνουν ότι οι στατίνες είναι αποτελεσματικές και σώζουν ζωές.

"Οι στατίνες αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή προλαμβάνουν σαφώς τα καρδιαγγειακά επεισόδια", δήλωσε ο Ρόμπερτ Μογκς, ερευνητής της εταιρείας Merck που παρασκευάζει στατίνες και υποστηρικτής της δοκιμής. Ή όπως ο Δρ Γουένγκ, από τη μελέτη του Νόττινχαμ, σχολίασε: "Οι στατίνες είναι πολύ αποτελεσματικές και προσφέρουν σημαντική προστασία από καρδιαγγειακές παθήσεις".

 

Σώζουν ζωές;

Ακόμη και αν οι στατίνες ήταν αποτελεσματικές στη μείωση της LDL χοληστερόλης - το κλινικό «τελικό σημείο» της θεραπείας - θα έπρεπε να προκύπτει ότι το όφελος στην πραγματική ζωή θα ήταν λιγότεροι άνθρωποι να αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις και τελικά να πεθαίνουν από αυτές.

Παρόλο που πολλές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι στατίνες πρέπει να σώζουν ζωές επειδή μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης, άλλοι ερευνητές που έχουν εντοπίσει το μοναδικό τελικό σημείο που έχει σημασία - ο ασθενής δεν πέθανε από καρδιακές παθήσεις - δεν έχουν δει αυτό το όφελος.

Για χρόνια, η Pfizer, ο κατασκευαστής της πιο γνωστής στατίνης, του Lipitor, αναγκάστηκε να προσθέσει στο τέλος διαφημίσεων στις ΗΠΑ: «Δεν έχει αποδειχθεί ότι το Lipitor αποτρέπει την καρδιακή νόσο ή τα καρδιακά επεισόδια».

Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπήρχε επιστήμη σε αυτό, και δεν υπάρχει ακόμα. Όσοι θεωρούνται ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων - ηλικιωμένοι, ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και άλλοι με νεφρική ανεπάρκεια - δεν επέκτειναν τη ζωή τους με μείωση των επιπέδων χοληστερόλης τους με στατίνες3 και ούτε εκείνοι με περιφερική αρτηριακή νόσο βοηθήθηκαν από τις στατίνες.4

Η Ομάδα Ερευνητών για τη Αντιμετώπιση της Χοληστερόλης, με επικεφαλής τον καθηγητή Σερ Ρόρι Κόλινς στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ένας από τους ισχυρότερους υποστηρικτές της στατίνης, έχουν διαφορετική γνώμη. Μετά από ανασκόπηση 27 προηγούμενων δημοσιευμένων μελετών, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα φάρμακα σώζουν ζωές και ήταν "σαφώς ευεργετικά για τη μείωση των καρδιαγγειακών συμβάντων".5

Όμως όταν μια άλλη ομάδα ερευνητών εξέτασε τα ίδια δεδομένα, ανακάλυψαν ότι, ανεξάρτητα από το αν υπήρχαν ή όχι λιγότερες περιπτώσεις καρδιακών παθήσεων, οι ασθενείς δεν ζούσαν περισσότερο.6

Έλεγχος λίπους

Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό; Μια αιρετική πιθανότητα είναι ότι η LDL χοληστερόλη δεν προκαλεί καρδιακή νόσο, και έτσι η μείωση των επιπέδων της δεν μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρδιακού επεισοδίου. Η ιδέα αυτή έρχεται αντιμέτωπη με χρόνια έρευνας που άρχισαν το 1939 με την ανακάλυψη μιας συσχέτισης μεταξύ μιας γενετικής διαταραχής που αύξησε τα επίπεδα χοληστερόλης, που ονομάζεται υπερχοληστερολαιμία, και τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

Έρευνες από τη δεκαετία του 1950 συνέχισαν να δείχνουν μια συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων χοληστερόλης και της αθηροσκλήρωσης ή της σκλήρυνσης των αρτηριών, ένα από τα πρώιμα σημάδια της στεφανιαίας νόσου. Όμως, όπως επεσήμαναν ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού, η συσχέτιση δεν είναι απαραίτητα αιτιώδης συνάφεια.7

Η έρευνα Framingham Heart Study - η οποία ερευνά τις καρδιακές παθήσεις και τις αιτίες της από τη δεκαετία του 1950 - διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε σχεδόν καμία διαφορά στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης των ανθρώπων με καρδιακή νόσο και άλλων που ήταν υγιείς.

Το 40% των υγιών ατόμων είχε επίπεδα χοληστερόλης περίπου 220mg/dL, ενώ παρόμοια επίπεδα παρατηρήθηκαν μόλις στο 32% των ατόμων με στεφανιαία καρδιακή νόσο - έτσι οι πιο υγιείς άνθρωποι είχαν πιο «υψηλά» επίπεδα χοληστερόλης από εκείνους που είχαν ήδη καρδιακές παθήσεις.8

Παρά τις ανωμαλίες αυτές, η έρευνα για τη μείωση της χοληστερόλης συνεχίστηκε και στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 ο γιαπωνέζος ερευνητής Ακίρα Έντο απομόνωσε μια χημική ουσία που ονομάζεται λοβαστατίνη. Έγινε η βάση των τριών δραστικών φαρμάκων, Zocor, Lipitor και Crestor, και, από αυτά, το Lipitor έγινε το πιο κερδοφόρο φάρμακο στην ιστορία της ιατρικής.

Οι στατίνες προορίζονταν αρχικά ως «παράγοντες δευτερογενούς πρόληψης» - με άλλα λόγια, για τους ανθρώπους που έχουν ήδη καρδιακή νόσο - και για εκείνους με υπερχοληστερολαιμία, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου εισπρακτική επιτυχία. Για το λόγο αυτό, ένα φάρμακο πρέπει να είναι «πρωταρχική πρόληψη», δηλαδή να προορίζεται για υγιείς ανθρώπους που θα μπορούσαν να διατρέχουν κίνδυνο στεφανιαίας καρδιακής νόσου, πιθανώς λόγω της ηλικίας τους, λόγω αυξημένου επίπεδου χοληστερόλης ή για διαβητικούς.

Το 2004, το Εθνικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Χοληστερίνης των ΗΠΑ μείωσε δραματικά το όριο αυτού που θεωρείται «υψηλή χοληστερόλη». Ξαφνικά εκατομμύρια υγιείς άνθρωποι έγιναν υποψήφιοι χρήστες στατίνης - αλλά ένα χρόνο αργότερα αποκαλύφθηκε ότι οκτώ από τα εννέα μέλη της ομάδας είχαν οικονομικούς δεσμούς με τους παρασκευαστές στατίνης.

Στατίνες για παιδιά

Παρά τη σύγκρουση συμφερόντων, αυτό ξεκίνησε την κυκλοφορία των φαρμάκων στατίνης. Η Ομάδα Ερευνητών για τη Αντιμετώπιση της Χοληστερόλης δημοσίευσε ανασκοπήσεις κλινικών δοκιμών που έλεγαν ότι υπήρχαν συντριπτικές αποδείξεις για τα οφέλη από τις στατίνες, ακόμη και υποστηρίζοντας ότι «όλοι άνω των 50 ετών πρέπει να πάρουν στατίνες, ανεξάρτητα από τα επίπεδα χοληστερόλης τους». 9

Αγκαλιάζοντας αυτή την επεκτατική διάθεση, ένας Αμερικανός καρδιολόγος υποστήριξε ότι τα φάρμακα αυτά θα πρέπει να χορηγούνται ως καρυκεύματα σε καταστήματα φαστ φουντ,10 ενώ η παρασκευάστρια εταιρεία Pfizer άρχισε να παράγει μασώμενη εκδοχή Lipitor για παιδιά.

Τελικά, η αποστολή της συγκεκριμένης ομάδας ερευνητών να συνταγογραφούνται στατίνες σε όλους άνω των 50 ετών έγινε κατοχυρώθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές που έχουν τεθεί και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Το 2013, το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολόγων και η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία εξέδωσαν κατευθυντήριες γραμμές που δηλώνουν ότι οποιοσδήποτε με κίνδυνο καρδιακής νόσου κατά 7,5% τα επόμενα 10 χρόνια - ουσιαστικά όλοι ηλικίας άνω των 50 ετών - θα πρέπει να αρχίσουν να παίρνουν το φάρμακο.

Την ίδια χρονιά, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Άριστης Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε ότι συνιστά το φάρμακο σε όσους εμφανίζουν 10% κίνδυνο.

Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι 8 από τα 12 μέλη της επιτροπής του ινστιτούτου είχαν δεσμούς με τους κατασκευαστές στατίνης και ότι αυτή η πολιτική για τις στατίνες για όλους δεν βασιζόταν καθόλου σε αποδεικτικά στοιχεία.

Ακόμη και οι υπολογισμοί του κινδύνου ήταν λάθος. Οι ερευνητές προσδιόρισαν ότι από τους πέντε υπολογισμούς που χρησιμοποιούνται συνήθως για την αξιολόγηση του κινδύνου ενός ατόμου για καρδιαγγειακή ασθένεια, οι τέσσερις υπερεκτιμούν αυτόν τον κίνδυνο έως και 154%.11

Οι δύο πρόσφατες μελέτες που καταδεικνύουν ότι οι στατίνες μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερόλης LDL μόλις στο μισό των ασθενών αποτελούν μέρος ενός νέου κύματος έρευνας που ξεκίνησε σιγά-σιγά από το 2005, έτος αιχμής για τις ιατρικές δοκιμές.

Από εκείνη τη χρονιά και μετά τα σκάνδαλα Vioxx και Celebrex, όταν «χάθηκαν» σημαντικά στοιχεία για τα θανατηφόρα αποτελέσματα των φαρμάκων, οι κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο θα διεξάγεται η έρευνα, έγιναν αυστηρότεροι.

Πριν από το 2005, η έρευνες για τις στατίνες έδειχναν ότι οι στατίνες έσωζαν ζωές. Μετά το 2005, σχεδόν καμία μελέτη δεν κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα.

Τα ευρήματα των νέων μελετών είναι ισοδύναμα με την αεροπορικής βιομηχανίας που αποκαλύπτει ότι ένα από τα δύο αεροπλάνα θα συντριβεί. Ενώ αυτό θα ήταν το τέλος της αεροπορικής βιομηχανίας, μόνο ένας ανόητος θα μπορούσε να στοιχηματίσει ότι αυτή θα είναι η τύχη της κερδοφόρας βιομηχανίας στατίνης.

Στοιχεία από μελέτες

Το Compactin ήταν μία από τις πρώτες στατίνες που αναπτύχθηκαν στα ιαπωνικά εργαστήρια τη δεκαετία του 1970. Από τα πρώτα πειραματόζωα της νέας ουσίας ήταν μια 18χρονη γιαπωνέζα με σοβαρή οικογενειακή υπερχοληστερολαιμία, μια γενετική διαταραχή που αυξάνει τα επίπεδα της «κακής» LDL χοληστερόλης. Σταμάτησε το φάρμακο μετά από μόλις δύο εβδομάδες επειδή ανέπτυξε μυϊκή δυστροφία ή μυϊκή αδυναμία. Η μυϊκή της δύναμη επέστρεψε σχεδόν αμέσως μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Όπως διαπίστωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ακίρα Έντο: «Η χοληστερόλη είναι απαραίτητη για τη λειτουργία όλων των ανθρώπινων οργάνων.»12 Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τα φάρμακα που έχουν σχεδιαστεί για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης είναι πιθανώς από τα λιγότερο ανεκτά, με τόσο σοβαρές παρενέργειες που οι άνθρωποι αναγκάζονται να σταματήσουν τη λήψη τους.

Περίπου το 75% των ηλικιωμένων που πήραν στατίνη για να αποτρέψουν τη στεφανιαία νόσο σταμάτησαν τη θεραπεία τους εντός των δύο πρώτων ετών σε μία μελέτη,13 ενώ ακόμη το 53% των ατόμων μικρότερης ηλικίας (μέση ηλικία 61 ετών) επίσης εγκατέλειψε τη θεραπεία.14

Η μεγαλύτερη έρευνα με στατίνες, που διενεργήθηκε από την National Lipid Association, ανακάλυψε ότι το 30% των ασθενών εμφάνισαν μυϊκό πόνο και αδυναμία - όπως και το πρώτο πειραματόζωο - και το 62% των πρώην χρηστών στατινών σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακα λόγω παρενεργειών.15

Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι στατίνες θα μπορούσαν να είναι υπεύθυνες για την άνοια και την απώλεια μνήμης στους ηλικιωμένους, επειδή η χοληστερόλη LDL είναι ένα σημαντικό λίπος για την υγιή λειτουργία του εγκεφάλου καθώς γερνάμε.

Μια μελέτη, η οποία πρόκειται να δημοσιευθεί στο ιατρικό περιοδικό Current Vascular Pharmacology, ανακάλυψε ότι το 49% των 556 ασθενών που λαμβάνει στατίνες υπέστη παρενέργειες που περιλάμβαναν διαταραχές ψυχικής υγείας και προβλήματα ύπνου και εγκεφαλικής λειτουργίας. Περίπου το 20% παρουσίασε νοητικές δυσκολίες και προβλήματα μνήμης.16


Πηγές

1 Heart, 2019 Apr 15. pii: heartjnl-2018-314253
2
J Manag Care Spec Pharm, 2019; 25: 544-54
3
Arch Intern Med, 2010; 170: 1024-31; Eur Heart J, 2011; 32: 1769-1818
4
Cochrane Database Syst Rev, 2007; 4:CD000123
5
Lancet, 2012; 380: 581-90
6
BMJ, 2013; 347: f6123
7
World J Cardiol, 2015; 7: 404-9
8
Ann Intern Med, 1979; 90: 85-91
9
Lancet, 2012; 380: 545-7
10
Am J Cardiol, 2010; 106: 587-92
11
Ann Intern Med, 2015; 162: 266-75
12 Proc Jpn Acad Ser B Phys Biol Sci, 2010; 86: 484-93
13 JAMA, 2002; 288: 462-7
14 Ann Intern Med, 2013; 158: 526-34
15 The USAGE Survey. www.statinusage.com
16 Express, May 13, 2019

Για δεκαετίες, η Αμερική ήταν αυτή που πίεζε για την παγκόσμια επιβολή των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών και των προϊόντων τους (για συντομία εφεξής θα τα χρησιμοποιήσουμε για αυτά την συντομογραφία ΓΤΟ) για λόγους ξεκάθαρα οικονομικούς.

Οι εξαγωγές σόγιας από την Αμερική φθάνουν τα 100 δις τον χρόνο με το 60% να αντιστοιχεί συνολικά στην Λατινική Αμερική και περίπου το 30% στις ΗΠΑ. Το 92% των καλλιεργειών σόγιας στις ΗΠΑ είναι «μεταλλαγμένες». Το ποσοστό ανέρχεται στο 94% για το καλαμπόκι και το βαμβάκι.

Η Ευρώπη είχε για δεκαετίες αντισταθεί στην επέλαση των ΓΤΟ. Με την εξαγορά μαμούθ όμως της εταιρίας βιοτεχνολογίας (μεταλλαγμένων) Monsanto από την Γερμανική Bayer με 52 δις, τα λόμπυ και εντός της ΕΕ επιχειρούν ήδη να αλώσουν την υφιστάμενη νομοθεσία.

Μαζί με την Monsanto, η Bayer κληρονόμησε και τις 13000 μηνύσεις εναντίον της για την πρόκληση βλαβών στην υγεία των εναγόντων. Τρεις από αυτές, με επίκεντρο το φυτοφάρμακό της Roundup και τον καρκίνο, έχουν ήδη επιδικαστεί εις βάρος της με αστρονομικά νούμερα: 86 εκατομμύρια η πρώτη και 280 η δεύτερη. Η τρίτη και φαρμακερή της κόστισε 2 δις με την μετοχή της Bayer να πέφτει στα ιστορικά χαμηλά επταετίας.

Όταν λοιπόν παίζονται τέτοια αστρονομικά ποσά, μπορούμε να φανταστούμε ότι οι εταιρίες θα κάνουν τα πάντα για να προστατέψουν την μεταλλαγμένη χήνα με τα τοξικά χρυσά αυγά. Κι αυτό κάνουν.

Δεν θα έπρεπε λοιπόν, αλλά παρά ταύτα δεν θα μπορούσε παρά να μας προκαλεί έκπληξη το ότι η Monsanto έστησε την δική της μυστική υπηρεσία για να προστατεύει τα βρώμικα μυστικά της, να παρακολουθεί και να καταγράφει εχθρικές δραστηριότητες και να αναπτύσσει τρόπους για να φιμώνει ή να καταστρέφει την αξιοπιστία των επικριτών της, κάνοντας την Monsanto να μοιάζει περισσότερο με την Mossad παρά με εταιρία βιοτεχνολογίας.

Η υπηρεσία έφερνε την κωδική ονομασία «Κέντρο Σύντηξης» και οι πρακτικές της αποκαλύφθηκαν πέραν κάθε περιθωρίου αμφιβολίας όταν η Monsanto υποχρεώθηκε πρόσφατα να δώσει 30 σελίδες εσωτερικής επιστολογραφίας στη δημοσιότητα. Ας δούμε λοιπόν ποιες πρακτικές χρησιμοποίησε η εταιρία και η υπηρεσία της για να εξουδετερώσει τους επικριτές της.

Εκτός από τους επιστήμονες, τους δημοσιογράφους και τους αξιωματούχους που λάδωνε η Monsanto, δημιούργησε δύο δήθεν ανεξάρτητους οργανισμούς με επιστημονικό λούστρο, την «Ακαδημαϊκή Επιθεώρηση» και το «Αμερικανικό Συμβούλιο για την Επιστήμη και την Υγεία» προκειμένου να καταστρέψει τη φήμη επιστημόνων και δημοσιογράφων που της εναντιώνονταν.

Για τον ίδιο στόχο έχει στήσει οργανωμένες ομάδες κρούσης στο διαδίκτυο που στήνουν οδοφράγματα σκέψης και δυσφήμισης ενώ πλήρωσε την μηχανή αναζήτησης για να κατευθύνει τους όποιους ενδιαφερόμενους σε αυτά ακριβώς τα οδοφράγματα, επιχειρώντας να σβήσει όποιο αρνητικό αποτύπωμα από την κοινή γνώμη.  

Είναι χαρακτηριστική η μαρτυρία της δημοσιογράφου στο Reuters και συγγραφέα, Carey Gillam, θύματος όχι της τοξικότητας των προϊόντων της αλλά του απίστευτου bulling που η εταιρία χρησιμοποίησε για να κρύψει την τοξικότητα αυτή, πιέζοντας ακόμη και εκδότες και φτάνοντας μέχρι σημείου να επιτεθεί στην Διεθνή Υπηρεσία για την Έρευνα στον Καρκίνο όταν αυτή τόλμησε να κατατάξει το φυτοφάρμακο της Monsanto γλυφοσάτη στην κατηγορία των καρκινογόνων.

«Πάντα γνώριζα ότι στην Monsanto δεν άρεσε αυτή η δουλειά κι ότι εργαζόταν για να πιέσει εκδότες και να με φιμώσει… Ποτέ μου όμως δε θα μπορούσα να φανταστώ ότι μια εταιρία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων θα ξόδευε τόσο λεφτά, ενέργεια και προσωπικό μόνο και μόνο για ένα άτομο. Είναι πραγματικά απίστευτο», δήλωσε η Gillam ορμώμενη από τις 30 σελίδες διαλόγων των στελεχών της εταιρίας που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Όπως έχω περιγράψει και στο βιβλίου μου «Θανάσιμες Θεραπείες», οι δημοσιογράφοι Wilson και Acre του Fox News, διερευνούσαν το Posilac, «μεταλλαγμένη» ορμόνη της Monsanto που χρησιμοποιείται για την αύξηση της παραγωγής γάλακτος στις αγελάδες.

Όταν τελικά έκαναν τα ευρήματά τους ντοκιμαντέρ, το κανάλι τους, υπό την πίεση της Monsanto τους ανάγκασε να το αλλάξουν 83 φορές και τελικά τους απέλυσε.

Η Margaret Haydon, μέλος ομάδας κτηνιάτρων επιφορτισμένων με την γνωμοδότηση για την έγκριση ή όχι του Posilac στον Καναδά, κατήγγειλε ότι η Monsanto είχε επιχειρήσει να δωροδοκήσει με δυο εκατομμύρια δολάρια τους επιστήμονες, ενώ κλάπηκε το προσωπικό της αρχείο με αρνητικά στοιχεία για το προϊόν.

Σε ένα άλλο στιγμιότυπο που θα ήταν ξεκαρδιστικό αν δεν ήταν εξοργιστικό, μάνατζερ εταιρίας δημοσίων σχέσεων που είχε προσλάβει η Monsanto, εμφανίστηκε σε δίκη που ξεκίνησε καρκινοπαθής εναντίον της εταιρίας, «μεταμφιεσμένη» σε ανεξάρτητη δημοσιογράφο του BBC, προκειμένου να επηρεάσει τους παρόντες δημοσιογράφους με την γραμμή της Monsanto.

Οι κακόβουλες πρακτικές της Monsanto που μέχρι πρότινος ήταν απλώς ισχυρισμοί ατόμων, έχουν πλέον πλήρως επιβεβαιωθεί άθελά της από την ίδια την Monsanto με την διαρροή των 30 σελίδων επιστολογραφίας μεταξύ στελεχών της αλλά και τρίτων. Αυτές οι 30 σελίδες είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Πέρα από τους εκβιασμούς, την συκοφάντηση, το bulling, τις πιέσεις και ό,τι σχετίζεται με τις πρακτικές του «κέντρου σύντηξής» της (fusion center), η Monsanto έχει κατά κόρον χρησιμοποιήσει και τον μηχανισμό της περιστρεφόμενης πόρτας όπως άλλωστε πράττουν και οι περισσότερες άλλες πολυεθνικές. Πρώην στελέχη της αναρριχώνται σε υψηλά πόστα σε κυβερνήσεις και οργανισμούς, διεθνείς και μη, ακόμη και σε εποπτικούς μηχανισμούς που σκοπό έχουν τον έλεγχο εταιριών όπως η Monsanto, με απώτερο στόχο την λήψη ευνοϊκών προς αυτήν αποφάσεων.   

Μένει να δούμε ποιες άλλες πρακτικές θα χρησιμοποιήσει η Bayer για να υπερασπιστεί το πανάκριβο καινούριο της απόκτημα, μια από της πιο κακόφημες εταιρίες στον πλανήτη, την Monsanto.


(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011 και "Παρά Φύση", 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Εσχάτως κυκλοφορεί το τελευταίο του και πρώτο για παιδιά βιβλίο «Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί». Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).

Παρασκευή, 08 Νοεμβρίου 2019 07:03

Τι συνέβη στο «Μη βλάπτειν»;

Είναι καιρός να ξανασκεφτούμε ριζικά πώς ασκούμε την ιατρική για να ξεκλειδώσουμε το πλήρες θεραπευτικό μας δυναμικό.

Πολλοί άνθρωποι παραξενεύονται όταν μαθαίνουν ότι οι γιατροί έχουν ορκιστεί σε έναν ιατρικό κώδικα δεοντολογίας που προτάθηκε πριν από 2.500 χρόνια από τον Έλληνα γιατρό και φιλόσοφο Ιπποκράτη - ο οποίος αναφέρει τη γνωστή ρήση: «ωφελέειν ή μη βλάπτειν».

Ωστόσο, γνωρίζουμε επίσης ότι η ιατρική συνταγογράφηση, η πιο κοινή παρέμβαση του γιατρού, αναγνωρίζεται ως η τρίτη μεγαλύτερη αιτία θανάτου στη σύγχρονη κοινωνία. Τι συμβαίνει;

Το να ξεπεράσουμε αυτό το παράδοξο δεν είναι τόσο εύκολο όσο μπορεί να ακούγεται. Υπάρχει μια σειρά παραγόντων που συμβάλλουν σε αυτό, πολλοί από τους οποίους στρέφονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι που πεθαίνουν από συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι ήδη πολύ άρρωστοι. Το φάρμακο τότε λειτουργεί καταλυτικά για τον θάνατό τους.

Μετά, υπάρχει και η ιατρική εκπαίδευση των ιατρών: όταν έχεις εκπαιδευτεί στη φαρμακολογία και τη συνταγογράφηση φαρμάκων, δεν πρόκειται να συμμετάσχεις σε θεραπείες που είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν βλάβη. Όταν ολόκληρες γενιές έχουν μεγαλώσει με την έννοια του "ένα χάπι για κάθε αρρώστια" πολλοί ασθενείς απαιτούν μόνοι τους να τους δοθεί συνταγή. Στην πραγματικότητα, δεν φεύγουν από το γραφείο του γιατρού μέχρι να τους συνταγογραφήσει κάποιο φάρμακο.

Ένας άλλος παράγοντας είναι η μεγάλη επιβάρυνση για τους γιατρούς, ειδικά στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Όταν χρειάζεται να δουν πάνω από 40 ασθενείς την ημέρα και ο χρόνος εξέτασης είναι μόνο οκτώ λεπτά, τι άλλο μπορεί πραγματικά να κάνει ένας γιατρός σε αυτόν τον περιορισμένο χρόνο;

Φυσικά, υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους απαιτεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο άσκησης της ιατρικής. Απαιτεί επίσης μια από τις οικονομικά ισχυρότερες και πολιτικά σημαντικές βιομηχανίες στον πλανήτη να μείνει στην άκρη ή να διαφοροποιηθεί για να βρει επιχειρηματικές ευκαιρίες που δεν περιλαμβάνουν κατοχυρωμένες χημικές ουσίες, συχνά ξένες για τη φύση, με σοκαριστικά αρχεία ασφαλείας. (Διαβάσατε ποτέ το φύλλο οδηγιών ασθενούς για το τελευταίο φάρμακο που πήρατε;)

Μια πρόσφατη μελέτη από μια ομάδα του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο μας υπενθυμίζει για μία ακόμη φορά ότι οι γιατροί στις ανεπτυγμένες χώρες συχνά βλάπτουν σημαντικά τους ασθενείς και πολλή από αυτή τη βλάβη μπορεί να προληφθεί. Στην πραγματικότητα, στο 12% αυτή η βλάβη που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί διαπιστώθηκε ότι ήταν σοβαρή έως και απειλητική για τη ζωή.1

Αυτό συμβαδίζει με τις αναθεωρημένες μελέτες κυβερνητικών δεδομένων από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ, οι οποίες δείχνουν ότι τα νοσοκομεία είναι από τα πλέον επικίνδυνα μέρη και ότι οι θάνατοι -που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί- στα νοσοκομεία είναι η μεγαλύτερη αιτία θανάτου.

Ένα άλλο μεγάλο μέρος του προβλήματος είναι οι προσδοκίες μας για τους γιατρούς. Οι περισσότεροι γιατροί πρωτοβάθμιας φροντίδας επιβαρύνονται τόσο έντονα από τον υπερβολικό φόρτο εργασίας ώστε το ποσοστό υπερκόπωσης και ο κίνδυνος αυτοκτονίας τους να είναι μεγαλύτερος από κάθε άλλη εργασιακή ομάδα στην κοινωνία.

Λάθη μπορούν να συμβούν πάντα, αλλά όταν υπάρχει έντονο στρες, τα λάθη συμβαίνουν συχνότερα.

Αργά ή γρήγορα, κάθε γιατρός κάνει κάποιο λάθος. Το νομικό σύστημα, ειδικά στις ΗΠΑ, ενίσχυσε τη σημασία της σιωπής προκειμένου να αποφευχθεί η ενοχοποίηση. Αλλά η σιωπή δεν βοηθά τους ασθενείς, ούτε βοηθά τους γιατρούς μακροπρόθεσμα.

Ένας από τους πιο ξεκάθαρους γιατρούς σχετικά με αυτό το θέμα είναι ο καναδός ιατρός έκτακτης ανάγκης Brian Goldman. Οι ομιλίες του στο TED σχετικά με το γιατί οι γιατροί θα πρέπει να μπορούν να πουν ότι λυπούνται για τα λάθη τους, είχαν σχεδόν 1,5 εκατομμύριο views, που σημαίνει ότι σαφώς χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή στην κοινωνία.

Το μεγάλο ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό θα μπορούσαν να μειωθούν τα ιατρικά λάθη και οι επακόλουθες βλάβες τους, αν οι γιατροί ήταν λιγότερο εξαρτημένοι από τα φάρμακα.

Ο συνιδρυτής της Cochrane, Δρ Peter Gøtzsche, ο οποίος απολύθηκε το 2018 από τον ίδιο τον οργανισμό που ίδρυσε, επειδή ήταν ειλικρινής για αμφιλεγόμενα θέματα που σχετίζονται με τα φάρμακα και τα εμβόλια, είπε στο BMJ το 2013: «Υπάρχουν απλές λύσεις στη θανατηφόρα μας φαρμακευτική επιδημία.»

«Κάνετε λιγότερες διαγνώσεις, συνταγογραφείτε λιγότερα φάρμακα και πείτε στους ασθενείς να διαβάζουν το φύλλο οδηγιών... Μια ζωή χωρίς φάρμακα είναι δυνατή για τους περισσότερους από εμάς τις περισσότερες φορές».

Ακούγεται αρκετά απλό, έτσι; Ο Ιπποκράτης, περίπου 2.500 χρόνια πριν από τον Gøtzsche, κατανοούσε επίσης τους κινδύνους των φαρμάκων και την ανάγκη να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά. Στον Ιπποκράτειο όρκο αναφέρει: «δεν θα χορηγήσω θανατηφόρο φάρμακο σε κανένα, έστω και αν παρακληθώ, ούτε θα υποδείξω τέτοια συμβουλή. Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω».

Κάθε επαγγελματίας υγείας που έχει εκπαιδευτεί σε τομέα υγειονομικής περίθαλψης που δεν περιλαμβάνει φάρμακα ή χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να είναι μια καλή λύση. Ίσως κάποιες αφάρμακες μορφές θεραπείας να είναι καλύτερες ως πρώτη επιλογή, παρά ένας γιατρός πρωτοβάθμιας περίθαλψης που έχει να αντιμετωπίσει 40 ή περισσότερους ασθενείς την ίδια ημέρα.

Υπάρχει επίσης ένα μεγάλο κομμάτι που μπορείτε να κάνετε μόνοι σας. Η αυτοφροντίδα θα πρέπει να αφορά περισσότερο το σώμα σας και το πώς να έχει το σωστό περιβάλλον - τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά - και όχι μόνο να σας λέει πότε και πώς να παίρνετε τα φάρμακά σας.

Ας ξανασκεφτούμε το πώς ασκούμε την ιατρική και ας μάθουμε όσα περισσότερα μπορούμε για να ξεκλειδώσουμε αυτό το εξαιρετικό εσωτερικό φαρμακείο μας ώστε να προάγουμε την αυτοθεραπεία.

Αναφορές: BMl 2019; 366:14185

Ο Robert Verkerk Διευθύνων Σύμβουλος και Επιστημονικός Διευθυντής της Διεθνούς Συμμαχίας για τη Φυσική Υγεία (Alliance for Natural Health International), έχει εργαστεί τα τελευταία 25 χρόνια σε θέματα βιωσιμότητας στους τομείς της γεωργίας, του περιβάλλοντος και της υγείας. Ολοκλήρωσε το MSc και διδακτορικό του στο Imperial College του Λονδίνου και εργάστηκε ως μετα-διδακτορικός ερευνητής στον τομέα των επιπέδων τροφικών αλληλεπιδράσεων στα γεωργικά συστήματα. Ο Robert ίδρυσε τη Συμμαχία για τη Φυσική Υγεία (Alliance for Natural Health ) το 2002 για να βοηθήσει, να προστατέψει και να προωθήσει, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της καλής επιστήμης και της καλής νομοθεσίας, βιώσιμες και φυσικές μεθόδους υγείας και περίθαλψης που απειλούνται ολοένα και περισσότερο από τις πιέσεις της φαρμακευτικής βιομηχανίας.

 

Δευτέρα, 07 Οκτωβρίου 2019 06:47

[ Ύπνος ]: Πώς μπορώ να τον βελτιώσω;

Σε προηγούμενα άρθρα έχω αναφερθεί στη σημασία του ύπνου για τη βελτιστοποίηση και τη θωράκιση της υγείας.

Πολλές έρευνες έχουν σχετίσει την κακή ποιότητα ή και την μικρή ποσότητα του ύπνου με τη μείωση της αθλητικής απόδοσης, με διαταραχές μεταβολισμού, με αύξηση βάρους, με μειωμένη λειτουργία του αμυντικού συστήματος, με αύξηση καταθλιπτικών επεισοδίων, με μείωση διανοητικών λειτουργιών και πολλά άλλα.

Η βελτιστοποίηση του ύπνου όπως και τα προβλήματά του σχετίζονται με το στρες γενικότερα, τις ορμόνες, τις ασθένειες, τον χρόνιο πόνο, την έκθεση στο φυσικό και το τεχνητό φως και φυσικά με την ποιότητα και την ποσότητα της τροφής μας.

Κάτι που μπορεί να σε παραξενέψει είναι ότι για να έχεις καλό και βαθύ ύπνο χρειάζεσαι να έχεις αρκετή ενέργεια και γι’ αυτό ο ενεργειακός μεταβολισμός παίζει σημαντικό ρόλο στον ύπνο σου. Για να το δούμε λίγο πιο προσεκτικά:

Η παραγωγή της ενέργειας μειώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει και κάποια στιγμή ξεκινούν να παράγονται ορμόνες στρες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη και να κάνουν το συκώτι σου να διασπά τους αποθηκευμένους υδατάνθρακες μέσα του με τη μορφή του γλυκογόνου με σκοπό την αύξηση του ζαχάρου που κυκλοφορεί στο αίμα σου.

Τώρα αν είσαι σε μία διατροφή χαμηλών θερμίδων ή πολύ χαμηλού υδατάνθρακα το σύστημα βασίζεται σε αυτές τις ορμόνες του στρες για να φτιάξει γλυκόζη από τα αμινοξέα που καταστρέφει και για την δημιουργία κετονών. Και γι’ αυτό η κακή ποιότητα ύπνου είναι πολύ κοινό σύμπτωμα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε πολύ στερητικές δίαιτες. Σε δίαιτες δηλαδή που η διαθέσιμη ενέργεια δεν είναι αρκετή.

Ανάλογα με τον συνδυασμό των ορμονών του στρες που παράγονται, της ικανότητας του συκωτιού, τον τύπο της διατροφικής ενεργειακής ανισορροπίας και τη διάρκεια στην οποία κάποιο άτομο ακολουθεί αυτού του τύπου τη διατροφή, μπορούν να εμφανιστούν διάφορα συμπτώματα, που αν και σε μερικές περιπτώσεις είναι αντίθετα μεταξύ τους όλα σχετίζονται με αυτή την ενεργειακή ανισορροπία.

Μερικά από αυτά είναι:

  • Δυσκολία να ηρεμήσει το μυαλό πριν τον ύπνο.
  • Συχνά νυχτερινά ξύπνηματα ή και δυσκολία επιστροφής στον ύπνο.
  • Ούρηση πολλές φορές στην διάρκεια της νύχτας και όχι λόγω τροφής ή ποτών ή κάποιας παθολογίας.
  • Ξύπνημα σχετικά νωρίς την νύχτα με ταχυκαρδία, αίσθηση ζέστης ή και ιδρώτα, πάλι χωρίς κάποια άλλη παθολογία.
  • Πρωινό ξύπνημα με χαμηλή σωματική θερμοκρασία.
  • Ξύπνημα με αρκετά αυξημένους σφυγμούς.
  • Ξύπνημα με αίσθηση μη ικανοποιητικής ανάπαυσης.
  • Παγωμένα πόδια ή και χέρια στο ξύπνημα.

Αυτά τα συμπτώματα ουσιαστικά λένε ότι χρειάζεται να ρυθμιστεί το στρες, οι ορμόνες και οι άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με αυτά!

Αν κάτι από αυτά επηρεάζει τον ύπνο σου υπάρχουν αρκετά που μπορείς να κάνεις για να τον βελτιώσεις.

ΦΩΣ

Το φως είναι ίσως ο πιο σημαντικός εξωτερικός παράγοντας που επιδρά στον ύπνο σου.

Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι άμεσα εξαρτώμενη από τον Ήλιο και το Φως του και η έκθεση στο ηλιακό φως επηρεάζει το εσωτερικό σου ρολόι και την ικανότητα να κοιμηθείς.

Ειδικά κύτταρα στο μάτι σου είναι ευαίσθητα στο φως και πληροφορούν τον υποθάλαμο, μία περιοχή στον εγκέφαλό σου, για το αν είναι νύχτα ή μέρα για να κανονίσει το “πρόγραμμα” του ύπνου σου. Ο υποθάλαμος εκτός από το εσωτερικό σου ρολόι, ελέγχει και λειτουργίες όπως τη θερμοκρασία του σώματός σου, την ενέργεια σου, την πείνα και τη δίψα σου και άλλα. Ίσως ήδη να αναγνωρίζεις λοιπόν κάποια από τα συμπτώματα παραπάνω ότι σχετίζονται με αυτές τις λειτουργίες. Επιδρώντας λοιπόν σε αυτή την περιοχή του εγκεφάλου, επηρεάζεις πολλά παραπάνω εκτός από τον ύπνο σου.

Τα τελευταία 120 χρόνια, τουλάχιστον στις δυτικές κοινωνίες, η έκθεση στο τεχνητό φως και κυρίως στο μπλε, απορρυθμίζει το εσωτερικό ρολόι και διαταράσσει βαθιά την υγεία και όχι μόνο τον ύπνο.

Το τεχνητό φως το βράδυ σταματάει την ελευθέρωση της ορμόνης μελατονίνης που εκτός από τον ρόλο της να βοηθά στον ύπνο είναι και ένα πολύ σημαντικό αντιοξειδωτικό. Διότι το φως «λέει» στον εγκέφαλό σου ότι είναι μέρα και ότι πρέπει να ξυπνήσεις.

Τι χρειάζεται να κάνεις; Άνοιξε παράθυρα ή και βγες έξω για να σε «δει» ο ήλιος πρωί, με το που θα ξυπνήσεις αν είναι δυνατό και εκθέσου όσο λιγότερο ή καθόλου σε έντονο τεχνητό φως το βράδυ.

Απενεργοποίησε οθόνες μερικές ώρες πριν τον ύπνο σου.

Επιπρόσθετα φρόντισε το υπνοδωμάτιό σου να είναι εντελώς σκοτεινό χωρίς έντονα ηλεκτρονικά φωτάκια από συσκευές και ρολόγια.

Και αν ξυπνάς για να χρησιμοποιήσεις την τουαλέτα, άναψε όσο το δυνατό λιγότερα φώτα.

ΑΣΚΗΣΗ

Η κάθε μορφή κίνησης εκτός από την τόνωση του μυϊκού ιστού, την καρδιαγγειακή υγεία, την μείωση του στρες είναι σημαντική για την ποιότητα του ύπνου σου, αλλά όχι πάντα με θετικό τρόπο.

Όσοι ξεκινούν την ημέρα τους με κάποιας μορφής εξάσκηση τείνουν να κοιμούνται βαθύτερα το βράδυ. Νωρίς το απόγευμα είναι μια άλλη καλή ώρα που βοηθάει στο να κοιμάσαι ευκολότερα.

Όμως έντονη άσκηση πριν τον ύπνο μέχρι και 4 ώρες πριν δυσκολεύει και μειώνει την ποιότητά του.

Από την άλλη ήπια κίνηση όπως γιόγκα, διατάσεις, «ξεδιπλώματα» ροϊκότητας, απαλές ασκήσεις spinal activations βοηθούν στη μείωση της έντασης και στη χαλάρωση.

Τι χρειάζεται να κάνεις; Κίνησε με κάθε τρόπο, κάθε μέρα το σώμα σου, με σχετική ένταση το πρωί ή το απόγευμα και απαλά, χαλαρωτικά πριν τον ύπνο.

ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΑΓΧΟΥΣ

Δημιούργησε χρόνο για να αναπνεύσεις, να διαλογιστείς, να διαβάσεις λίγο, να ακούσεις μουσική, να κάνεις μπάνιο, να απολαύσεις μικρές χαρές. Και αν θεωρείς ότι δεν προλαβαίνεις για κάτι από αυτά, τότε τα χρειάζεσαι ακόμη περισσότερο... Το να κάνεις μπάνιο με άλατα θειικού μαγνησίου, (γύρω στο ένα κιλό στην μπανιέρα σου) είναι μια θαυμάσια πρακτική λίγο πριν τον ύπνο.

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ

Φρόντισε το υπνοδωμάτιό σου να είναι δροσερό. Πολύ ζεστό δωμάτιο, δυσκολεύει και τον ύπνο και την ικανοποιητική ξεκούραση.

Ο λόγος μάλιστα που η έντονη άσκηση το βράδυ δυσκολεύει τον ύπνο είναι γιατί αυξάνει την θερμοκρασία του σώματος για κάποιες ώρες.

Από την άλλη ένα πολύ κρύο δωμάτιο δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς καθόλου...

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Το σύνολο της διατροφής σου επιδρά τον ύπνο σου. Η κατανάλωση ισορροπημένων γευμάτων που αποτελούνται από όλα τα μακροθρεπτικά συστατικά, ΚΑΛΗΣ ποιότητας πρωτεΐνη, λιπαρά και επαρκείς υδατάνθρακες, και ενθαρρύνουν την βέλτιστη μεταβολική λειτουργία και την ισορροπία του ζαχάρου στο αίμα σου και μειώνουν τις υπερβολικές αντιδράσεις των ορμονών του στρες λόγω νυχτερινής υπογλυκαιμίας.

Αυτός είναι και ο λόγος που ένα δείπνο πολύ πλούσιο σε πρωτεΐνη, χωρίς ικανοποιητική ποσότητα υδατάνθρακα κάνει αρκετούς ανθρώπους να ξυπνούν την νύχτα με την καρδιά τους να χτυπάει γρήγορα λόγω αυξημένης αδρεναλίνης.

Οινόπνευμα: Μπορεί να έχεις ακούσει ότι «ένα ποτηράκι κρασί» με χαλαρώνει και με βοηθάει να κοιμηθώ. Και ενώ είναι αλήθεια ότι το οινόπνευμα μπορεί να βοηθάει στο να κοιμηθείς πιο γρήγορα, όμως μειώνει την ποιότητα του ύπνου που αποκαθιστά και αναγεννά το σώμα και το νευρικό σύστημα. Και μάλιστα, όσο περισσότερη είναι η κατανάλωση οινοπνεύματος τόσο χειρότερη γίνεται η ποιότητα του ύπνου. Κυρίως στο δεύτερο τμήμα του ύπνου που η υπογλυκαιμία που προκαλεί αυξάνει περισσότερο τις ορμόνες του στρες.

Αλάτι και νερό: Το να αποφεύγεις υπερβολικά το αλάτι ή και το να πίνεις πολύ νερό, χωρίς λόγο μόνο και μόνο επειδή πρέπει, πάλι διαταράσσει το σύστημά σου. Το νάτριο ρυθμίζει την αδρεναλίνη και την κορτιζόλη ανάμεσα σε άλλες ορμόνες. Αν μάλιστα συνδυαστεί με λίγους απλούς υδατάνθρακες φαίνεται να βοηθάει πολύ περισσότερο.

Έτσι για παράδειγμα λίγο τυρί με ένα μικρό κομμάτι φρούτο πριν τον ύπνο μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα και την ποσότητα του ύπνου.

Σε αντίθεση οι σύνθετοι υδατάνθρακες ή γενικότερα το ΠΟΛΥ φαγητό δυσκολεύουν την πέψη και τελικά τον ύπνο.

Το ζεστό γάλα με λίγο μέλι και λίγο αλάτι είναι ένας άλλος αποτελεσματικός τρόπος βελτίωσης του ύπνου.

Η προσθήκη γύρω στα 10 γραμμάρια ζελατίνης στο βραδινό ή η κατανάλωση γύρω στα 4 γραμμάρια γλυκίνης, ενός αμινοξέος το οποίο είναι το κύριο στην ζελατίνη, με αντιφλεγμονώδη και χαλαρωτική δράση, προάγει τον φυσικό ύπνο.

Μαγνήσιο: Χωρίς μαγνήσιο οι περισσότερες κυτταρικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τον μεταβολισμό και την παραγωγή ενέργειας δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Επιπρόσθετα το μέταλλο αυτό είναι απαραίτητο για την χαλάρωση του μυϊκού ιστού. Βέβαια, παρόλο που οι σπόροι, τα δημητριακά και τα όσπρια περιέχουν μαγνήσιο η απορρόφησή του είναι φτωχή λόγω του φυτικού οξέως και κάποιων άλλων συστατικών που εμποδίζουν την βέλτιστη χρήση του.

ΒΟΤΑΝΑ & ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Θα ξεκινήσω από αυτά που έχουν ήδη αναφερθεί παραπάνω, σχολιάζοντας πριν ότι ακόμη και αν ένα συμπλήρωμα ή ένα βότανο είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των συμπτωμάτων, χωρίς τις προσαρμογές και τις βελτιώσεις που μπορεί να χρειάζεται η ζωή σου απλώς ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΙΣ και δεν επιτρέπεις τους ενδογενείς μηχανισμούς της θεραπείας να δράσουν. Και το γεγονός ότι κάτι είναι «φυσικό» δεν το κάνει και «καλό» αν το χρησιμοποιείς μόνο και μόνο για να φιμώνεις τις σωματικές σου φωνές.

Μελατονίνη: Φαίνεται να βοηθάει σε χαμηλές δόσεις από 0,5-3mg κυρίως στην προσαρμογή από μακρινά ταξίδια και σε άτομα που δουλεύουν βάρδιες. Προσοχή όμως: Η χρήση της σε τυχαίο χρόνο και όχι κοντά στον ύπνο, διαταράσσει παραπάνω το εσωτερικό ρολόι.

Γλυκίνη: 3-5 γραμμάρια κοντά στον ύπνο βοηθά όλες τις παραμέτρους του.

Μαγνήσιο: 200-500mg δίνουν θετικά αποτελέσματα. Προσοχή όμως στην μορφή του γιατί κάποιες όπως το θειικό μαγνήσιο, μπορεί να κάνουν διάρροια.

Ashwagandha: Εξαιρετικό βότανο για την διαχείριση του στρες.

Βαλεριάνα: Μεικτά αποτελέσματα. Κάποια άτομα την απολαμβάνουν, κάποια αλλά όχι γιατί δημιουργεί αίσθηση «βάρους» το πρωί.

Πασιφλώρα: Μεικτά αποτελέσματα.

5-ΗΤΡ (5-υδροξυθρυπτοφάνη): Ιδιαιτέρως αποτελεσματικό και ίσως χρήσιμο για 2-3 ημέρες μόνο. Το 5-ΗΤΡ αυξάνει την σεροτονίνη και γι’ αυτό έχει θεωρηθεί «καλό». Όμως μη ελεγχόμενη σεροτονίνη, κυρίως σε περιοχές που δεν θα έπρεπε να αυξηθεί δίνει σινιάλα άγχους, καταστροφής ιστών και καταβολικών λειτουργιών στον οργανισμό σου. Το κόστος του λοιπόν μεταβολικά είναι μεγάλο. Στα αλήθεια, αν θα έπρεπε αναγκαστικά να επιλέξω ένα «χημικό» υπνωτικό ή 5-ΗΤΡ, σαφώς θα διάλεγα το πρώτο...

Με αυτές τις σκέψεις σε αφήνω και μέχρι την επόμενη φορά καλή ξεκούραση και στην υγειά σου!

Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Οι πτητικές οργανικές ενώσεις (Volatile organic compounds ή VOCs) είναι χημικές ουσίες που έχουν υψηλή τάση ατμών σε φυσιολογικές συνθήκες σε θερμοκρασία δωματίου. Οι πτητικές οργανικές ενώσεις προέρχονται τόσο από φυσικές όσο και από συνθετικές πηγές. Τα περισσότερα αρώματα και οσμές είναι πτητικές οργανικές ενώσεις. Οι πτητικές οργανικές ενώσεις επίσης, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία μεταξύ των φυτών. Μερικές πτητικές οργανικές ενώσεις όμως, είναι μακροπρόθεσμα επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία ή μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στο περιβάλλον, όπως αύξηση της συγκέντρωσης του όζοντος στην ατμόσφαιρα ή η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα. Εκείνες που απαντώνται σε διάφορα καταναλωτικά προϊόντα για το σπίτι, προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία καθώς αποτελούν σημαντικό παράγοντα ρύπανσης του εσωτερικού αέρα.1 Ορισμένες από τις πιο επικίνδυνες πτητικές οργανικές ενώσεις περιλαμβάνουν τη φορμαλδεΰδη, το βενζόλιο, το τολουόλιο και το στυρόλιο.

Τι συμβαίνει με αυτές τις ενώσεις;

Οι άμεσες επιπτώσεις στην υγεία περιλαμβάνουν ερεθισμό των ματιών και του αναπνευστικού συστήματος, πονοκεφάλους, ζάλη, προβλήματα όρασης και εξασθένιση της μνήμης,2 και ακόμη σχετικά χαμηλά επίπεδα οργανικών πτητικών ενώσεων στο σπίτι συνδέονται με αυτά τα συμπτώματα.3 Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία που συνδέονται με την έκθεση σε πτητικές οργανικές ενώσεις περιλαμβάνουν άσθμα,4 έκζεμα,5 κακή ποιότητα σπέρματος6 και ακόμη και καρκίνο του πνεύμονα.7 Στην πραγματικότητα, αρκετές οργανικές πτητικές ενώσεις όπως το βενζόλιο και η φορμαλδεΰδη, είναι αναγνωρισμένοι καρκινογόνοι παράγοντες και άλλες είναι ύποπτα καρκινογόνα.8

Πού τις βρίσκει κανείς;

Χιλιάδες προϊόντα μπορούν να απελευθερώσουν πτητικές οργανικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των χρωμάτων και των επιστρώσεων, των αποξεστικών χρωμάτων, των υλικών πλήρωσης τοίχων και των ξύλων (στόκοι), των δομικών υλικών, των συγκολλητικών ουσιών και των στεγανωτικών υλικών, των χαλιών και άλλων επενδύσεων δαπέδων, των επενδύσεων τοίχων, των συντηρητικών ξύλου, των προϊόντων καθαρισμού, των αποσμητικών χώρου, του εξοπλισμού γραφείου όπως τα φωτοτυπικά μηχανήματα και οι εκτυπωτές. Επίσης βρίσκονται σε: υλικά για στεγνό καθάρισμα ρούχων, αεροζόλ, τσιγάρα (συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών τσιγάρων) και προϊόντα για αυτοκίνητα. Συχνά, μπορείτε να ανιχνεύσετε πτητικές οργανικές ενώσεις από την έντονη οσμή τους – π.χ. φρέσκια μπογιά ή καινούργια αυτοκίνητα και χαλιά - αλλά μερικές πτητικές οργανικές ενώσεις είναι άοσμες ή η οσμή τους είναι καλυμμένη από άλλες χημικές ουσίες.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Παρόλο που υπάρχουν κανονισμοί σχετικά με τα πτητικά οργανικά συστατικά σε συγκεκριμένα προϊόντα, μπορείτε ακόμα εύκολα να εκτεθείτε σε δυνητικά επιβλαβή επίπεδα πτητικών οργανικών ενώσεων σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα, εάν διακοσμείτε ή ανανεώνετε το σπίτι σας, αν χρησιμοποιείτε αποσμητικά χώρου ή αν έχετε βάλει νέα χαλιά ή μοκέτες. Και αυτές οι πτητικές οργανικές ενώσεις μπορούν να «εξάγονται» από τα προϊόντα για μήνες ή και χρόνια. Είναι αδύνατο να ξεφύγετε πλήρως από τις πτητικές οργανικές ενώσεις, αλλά ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές για να ελαχιστοποιήσετε την έκθεσή σας.

Πώς να μειώσετε την έκθεσή σας σε πτητικές οργανικές ενώσεις

  1. Επιλέξτε μη τοξικά χρώματα, βερνίκια, στεγανωτικά υλικά και άλλα προϊόντα διακόσμησης με τα χαμηλότερα επίπεδα πτητικών οργανικών ενώσεων που μπορείτε να βρείτε. Υπάρχουν αρκετές εταιρείες στην αγορά που εγγυώνται την χαμηλή περιεκτικότητα σε πτητικές οργανικές ενώσεις στα προϊόντα τους.
  2. Αν κάνετε ανακαίνιση στο σπίτι σας, ελέγξτε τις ετικέτες των προϊόντων ώστε να διασφαλίσετε ότι έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε πτητικές οργανικές ενώσεις. Αν χρησιμοποιείτε προϊόντα που αναφέρουν ότι περιέχουν πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs), χρησιμοποιήστε τα όσο γίνεται πιο γρήγορα, και διατηρήστε τα καλά κλεισμένα όταν δεν τα χρησιμοποιείτε, εξασφαλίζοντας ότι ο χώρος αερίζεται ικανοποιητικά.
  3. Εξετάστε το ενδεχόμενο να πάρετε έναν καθαριστή αέρα για να αφαιρέσετε επιβλαβείς πτητικές οργανικές ενώσεις από το εσωτερικό περιβάλλον του σπιτιού σας.
  4. Επιλέξτε φυσικά, μη τοξικά προϊόντα καθαρισμού, καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης.
  5. Επιλέγετε ξύλο, πλακάκια ή άλλες σκληρές επιφάνειες εάν εγκαθιστάτε νέο δάπεδο και αποφύγετε τοξικές κόλλες.
  6. Εάν θέλετε μοκέτα ή χαλί, επιλέξτε ακατέργαστα, φυσικά υλικά όπως μαλλί, βαμβάκι, κάνναβη, γιούτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε πτητικές οργανικές ενώσεις και χρησιμοποιήστε κόλλα από φυσικό καουτσούκ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
1 J Allergy Clin Immunol, 2008; 121: 585-91
2 US Environmental Protection Agency, Volatile Organic Compounds' Impact on Indoor Air Quality
3 Int Arch Occup Environ Health, 2004; 77: 461-70
4 Thorax, 2004; 59: 746-51
5 J Allergy Clin Immunol, 2014; 134: 993-9
6 Occup Environ Med, 2008; 65: 708-14
7 Am J Epidemiol, 2014; 179: 443-51
8 Environ Res, 2007; 105: 414-29.

O φόβος, η ανησυχία ακόμη και οι ίδιες μας οι πεποιθήσεις δημιουργούν ένα ανθεκτικό περίγραμμα γύρω μας, το οποίο γίνεται πυξίδα στη ζωή,  στα «θέλω» και στα «μπορώ» μας, τα οποία μάθαμε να μετράμε με ακρίβεια, χωρίς, όμως, να μάθουμε να μετράμε και τις δυνάμεις μας. Τις απίστευτες εκείνες δυνάμεις εκείνες που είναι έτοιμος να μας δώσει ο ίδιος μας ο εαυτός, αν απλά, πιστέψουμε σε αυτόν…

Αν ανακαλύψουμε πως λειτουργούν το μυαλό και τα συναισθήματά μας και πως ο τρόπος σκέψης μας  οδήγησε εκεί που ζούμε σήμερα. Το να ζούμε χωρίς να έχουμε επίγνωση της ενέργειας που χάνουμε, είναι σαν να έχουμε την θέρμανση του σπιτιού μας αναμμένη στο φουλ το καταχείμωνο και όλα τα παράθυρα ανοιχτά…

«Είμαι, έχω, κάνω…»

Πολλές φορές κατανοούμε την ανάγκη για προσωπική ανάπτυξη και εξέλιξη  και θέλουμε να αλλάξουμε την τάξη των προσωπικών μας πραγμάτων. Όμως η αλλαγή αυτή έχει την δική της τάξη,  Πρώτα πρέπει να γίνεις ο άνθρωπος που θέλεις, στη συνέχεια να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, για να έχεις στη συνέχεια αυτό που θέλεις. Η σειρά, λοιπόν, είναι είμαι, έχω, κάνω…

Όλα εξαρτώνται από το ποιο είναι το όνειρό μας και ποιοι είναι οι στόχοι μας στη ζωή. Διότι γι΄ αυτό μας εκπαιδεύει η τελευταία…

Στην πρώτη σελίδα της ιστορίας της αλλαγής μας, μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό: Να πάψουμε να κάνουμε αυτό που μας λένε οι άλλοι ή αυτό που περιμένουν από εμάς. Στη δεύτερη σελίδα γράφεται η απόφασή μας να δεχτούμε την πραγματικότητα, την αναστάτωση, τον πόνο,  με γνώμονα ότι όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο, Έτσι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στην πιθανότητα…

Άλλωστε σύμφωνα με τον Βούδα «ο πόνος είναι αναπόφευκτος, αλλά δεν είναι απαραίτητο να υποφέρεις…»

Με την εμπιστοσύνη αρχίζει η ελευθερία

Όταν αρχίζεις να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, όταν αρχίζεις να έχεις επίγνωση ότι τα έχεις όλα και ότι είσαι έτοιμος να δεχτείς όλη τη βοήθεια που χρειάζεσαι την κατάλληλη στιγμή, τότε αρχίζει η πραγματική ελευθερία σου. Για να συμβεί, όμως αυτό πρέπει να ανοίξουμε το μυαλό μας και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να δεχτεί όλα τα συναισθήματα που στην αρχή μας τρομάζουν. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας και να δούμε ότι στην άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος είναι αποτυπωμένη  η ελευθερία μας. Όσο για τις δυνατότητες που έχουμε να τα επιτύχουμε όλα αυτά, μας τις δίνει απλόχερα η ίδια η ζωή. Ακόμη και αν δεν το βλέπουμε, το φως και οι απεριόριστες δυνατότητές μας βρίσκονται μέσα μας.

Οι προτεραιότητές μας στη σειρά

Όπως συμβαίνει στην καθημερινότητά μας και στην επαγγελματική μας ζωή, όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Προτεραιοτήτων που θέτουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας και στη ζωή μας, ξεκινώντας από απλές αποφάσεις μας όπως το διάβασμα ενός καλού βιβλίου, η άσκηση ως τρόπου ζωής, η προσωπική μας ανάπτυξη.

Τελικά όλα πηγάζουν από μέσα μας. Όχι, δεν είμαστε θύματα των περιστάσεων. Εμείς οι ίδιοι διαμορφώνουμε τη ζωή μας κι εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι γι΄ αυτή.

Αν γνωρίζαμε πως όλα όσα ψάχνουμε βρίσκονται μέσα μας, θα σταματούσαμε να ζητάμε την έγκριση και την αναγνώριση των άλλων ανά πάσα στιγμή.

Η αυθεντικότητά μας, μοναδικό χάρισμα

«Να είσαι ο εαυτός σου, οι άλλοι είναι ήδη «πιασμένοι» έλεγε σοφά ο Oscar Wild, σε μια φράση που μας υπενθυμίζει ότι η αυθεντικότητα ήταν πάντα ένα σημαντικό ζητούμενο…

Οι άνθρωποι επηρεαζόμαστε σε ολόκληρη τη διαδρομή της ζωή μας από το οικογενειακό και συγγενικό μας περιβάλλον, από τους φίλους, τους συναδέλφους, ενώ κληρονομούμε και υιοθετούμε συμπεριφορές ασυναίσθητα και κάνουμε πράγματα που δεν μας ικανοποιούν για να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Για τον λόγο αυτό και πολλές φορές δεν μας ικανοποιεί η ζωή που ζούμε.

Και φυσικά γιατί δεν έχουμε τον χρόνο να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και να βρούμε τι μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε. Όταν βρούμε τον εαυτό μας και ανακαλύψουμε αυτό που θέλουμε, τον λόγο για τον οποίο είμαστε εδώ, και βρούμε την θέση που μας αναλογεί, τότε οι ανταγωνιστές μας θα εξαφανιστούν…

… Η πίστη κοιτάζει ψηλά

«Η λύπη κοιτάζει πίσω. Ο φόβος κοιτάζει τριγύρω. Η πίστη κοιτάζει ψηλά», έλεγε τον 19ο αιώνα ο αμερικανός φιλόσοφος Ralph. Waldo Emerson, ορμώμενος, προφανώς, από άλλα αίτια.

Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, κι εμείς ψηλά και ας βρούμε τη δύναμη να πιστέψουμε πραγματικά στον εαυτό μας και στο μεγαλείο που έχουμε μέσα μας. Στον δρόμο μας θα συναντήσουμε εμπόδια, τοίχους, φόβους, ανθρώπους που θα μας δυσκολέψουν στην προσπάθειά μας. Όμως η επιμονή και η πραγματική θέληση θα μας οδηγήσουν στον προορισμό μας και η ανταμοιβή που θα έχουμε θα είναι παντοτινή.

Πηγή:  Πίστεψε στον εαυτό σου, Rut Nieves, εκδόσεις Πεδίο

 

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019 08:02

Ζάχαρη και μεταξωτές κορδέλες…

Σήμερα διάβασα για την ζάχαρη κοκοφοίνικα ή αλλιώς ζάχαρη καρύδας, ένα ακόμα superfood. Την παρουσιάζουν ως πολύ καλύτερη από την άσπρη ζάχαρη, τη μαύρη ζάχαρη και πολλές άλλες ζάχαρες, όχι μόνο λόγω του ότι έχει καλύτερη γεύση, αλλά και διότι έχει πολλά οφέλη στην υγεία.

Στα πλεονεκτήματά της θεωρείται ότι είναι “περισσότερο φυσική”, λόγω της λιγότερης επεξεργασίας της σε σχέση με τη λευκή ζάχαρη.

Η ζάχαρη κοκοφοίνικα φτιάχνεται από το χυμό των μπουμπουκιών του φοίνικα. Ο χυμός αυτός συγκεντρώνεται σε δοχεία, βράζεται σιγά-σιγά, το νερό εξατμίζεται και το καφετί στερεό που απομένει, είναι αυτή η “υπερτροφή”.

Οι Φιλιππίνες και Ινδονησία είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί αυτής της ζάχαρης στον πλανήτη.

Τα πιο ισχυρά σημεία πώλησης της είναι οι ισχυρισμοί ότι περιέχει αρκετά μέταλλα όπως κάλιο, ψευδάργυρο, σίδηρο, μαγνήσιο και ότι ο γλυκαιμικός δείκτης είναι πολύ χαμηλός, γύρω στο 35. Της λευκής ζάχαρης ο γλυκαιμικός δείκτης είναι γύρω στο 65. Αυτό, αν ισχύει, σημαίνει ότι δεν ανεβάζει απότομα το ζάχαρο του αίματος ούτε την ινσουλίνη, όπως η ζάχαρη ή η γλυκόζη.

Ολοκληρωμένη χημική και διατροφική ανάλυση των ισχυρισμών αυτών δεν μπόρεσα να βρω από επίσημες πηγές παρά μόνο από οργανισμούς και εταιρείες που παράγουν αυτή την ζάχαρη.

Χμμ είπα, αυτοί που φτιάχνουν και πουλάνε την ζάχαρη μου λένε στο προϊόν τους ότι είναι το καλυτερότερο!... Άρα, πρέπει να πιστέψω! (Εδώ βάζουμε τραγούδια αγγέλων κτλ)

Ας βασιστούμε λοιπόν στην δική τους ανάλυση και ας δούμε τι μας λένε:

Στα 100 γρ. ζάχαρης μπουμπουκιών κοκοφοίνικα:

0,5 με 0,8% είναι νερό,

78 με 89% σακχαρόζη,

1 – 4% φρουκτόζη και

2-3% γλυκόζη.

Τα δε μεταλλικά στοιχεία είναι, με βάση πάντα την ανάλυση από τις Φιλιππίνες, λιγότερο από 2,4%.

Σε κάποια στοιχεία μάλιστα προσθέτουν και 5% ινουλίνη (ένα φρούτο-ολίγο-ζακχαρίδιο, μία φυτική ίνα).

Α, ναι και φυσικά γλυκαιμικό δείκτη 35.

Για να καταλάβεις:

Ένα μέτριο πορτοκάλι με ΟΛΕΣ τις ίνες του, έχει γλυκαιμικό δείκτη γύρω στο 48, και οι ισχυρισμοί τους εδώ λένε ότι 25 κουταλάκια απ' αυτή την ζάχαρη έχει γλυκαιμικό δείκτη 35.

(Χεχεχεχε! Πορτοκάλι σε φάγαμε! Ή μάλλον με τέτοιο γλυκαιμικό δείκτη ΔΕΝ θα σε ξαναφάμε!)

Με βάση την παραπάνω τους ανάλυση, αυτή η σούπερ μπουμπουκοζάχαρη, περιέχει 78 με 89% σακχαρόζη (ΖΑΧΑΡΗ δηλαδή) και 2-3% γλυκόζη.

Ακόμα και η παρουσία της φρουκτόζης και της ινουλίνης, δεν είναι δυνατόν να δικαιολογήσει αυτή την τιμή γλυκαιμικού δείκτη.

Θα έπρεπε να είναι γύρω στο 60 με 65 όπως με τις άλλες ζάχαρες.

Άρα, ή έχουν κάνει λάθος, ή λένε ψέματα… Διάλεξε ποιό από τα δύο θέλεις να κρατήσεις το λάθος ή το ψέμα; Γιατί με βάση αυτόν τον ψευδή ή λανθασμένο ισχυρισμό την πουλάνε ως “ιδανικό γλυκαντικό για διαβητικούς”…

Ένα άλλο σημείο πώλησης είναι ο ισχυρισμός ότι η συγκεκριμένη ζάχαρη περιέχει μόλις 5% ελεύθερη φρουκτόζη. Λόγω του ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αρχίσει να αποφεύγουν (και καλά κάνουν) το high fructose corn syrop (HFCS), οτιδήποτε δεν περιέχει φρουκτόζη, ξαφνικά γίνεται καλό.

Να σου πω ένα νέο: Η άσπρη, ραφιναρισμένη ζάχαρη περιέχει 0% φρουκτόζη! Με βάση αυτή τη λογική λοιπόν θα πρέπει να είναι ακόμα καλύτερο προϊόν από τη ζάχαρη κοκοφοίνικα. Έτσι;

Βέβαια, παραλείπουν να σου πουν, ή ίσως δε γνωρίζουν, ότι η ζάχαρη ή αλλιώς σακχαρόζη, είναι ένας δισακχαρίτης οποίος αποτελείται 50% από γλυκόζη και άλλα 50% από φρουκτόζη…

Ναι όμως Ευθύμη, μου λέει μία φωνή, η γλυκιά μας η κοκοφοινικο-ζάχαρη έχει μέταλλα!

OK, ας πούμε ότι αυτό είναι αλήθεια, με βάση την έρευνα τους, 100 γραμ. αυτής της ζάχαρης περιέχουν 3,6 mg σιδήρου. Άρα μια γυναίκα 19 με 50 ετών θα χρειάζεται σχεδόν 125 κουταλάκια απ' αυτή την ζάχαρη κάθε μέρα για να καλύψει τις ανάγκες της, για εκείνη την ημέρα μόνο, σε σίδηρο. Τέλεια!!

Δηλαδή, ακόμα και να περιέχονται τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία που οι εταιρίες πώλησης ισχυρίζονται, οι ποσότητες τους σε πρακτικό επίπεδο είναι αμελητέες. Αν θέλεις λοιπόν να προσλάβεις ικανοποιητική ποσότητα από μέταλλα και ιχνοστοιχεία, φρόντισε να τρως φρούτα, λαχανικά, ρίζες, καρπούς και καλής ποιότητας κρέας ή και ψάρι, τα τελευταία εάν δεν ακολουθείς χορτοφαγική διατροφή.

Μήπως όμως έχει λιγότερες θερμίδες από την λευκή ζάχαρη; Ε;
Ναι έχει! Ένα κουταλάκι λευκή ζάχαρη περιέχει γύρω στις 16 θερμίδες, ενώ ένα κουταλάκι από αυτή την “σούπερ ζάχαρη” περιέχει κάτι λίγο παραπάνω από 15 θερμίδες…

Και θυμήσου, δεν “θάβω” την ζάχαρη κοκοφοίνικα, τους τραγικούς ισχυρισμούς ως δήθεν υπερτροφή κατακρίνω.

Το προϊόν αυτό έχει πολύ ενδιαφέρουσα γεύση και μπορείς να την χρησιμοποιήσεις εκεί που θα χρησιμοποιούσες αφυδατωμένο χυμό ζαχαροκάλαμου, καστανή, demerara ή rapadura ζάχαρη.

Θυμήσου, ακόμα κι αν είναι βιολογική, δεν είναι πλήρης τροφή κι αν δε σε πειράζει η τεράστια διαφορά της σε τιμή, τότε μπορείς να την απολαμβάνεις ακριβώς όπως την κοινή μας γνωστή ζάχαρη.

Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.