"Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα σπουδαίο βιβλίο που αγάπησα πολύ και που υπογράμμισα πολύ σε πάρα πολλές σελίδες του. Είναι η «Δύναμη του Τώρα» από τον Eckhart Tolle ο οποίος είναι εν ζωή σύμβουλος και πνευματικός δάσκαλος. Ζει στον Καναδά και δουλεύει με τον δικό του μοναδικό τρόπο ατομικά ή με ομάδες. Προσωπικά τον θαυμάζω για την απόλυτη ηρεμία του και τον διεισδυτικό στοχασμό του. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι τόσο πρωτοποριακό για την εποχή που γράφτηκε, δεκαετία του ’90 γιατί εισάγει νέα νοήματα και μια ιδιαίτερη ορολογία γύρω από το σώμα. Είναι βιβλίο αυτοβελτίωσης που έχει σαν σκοπό να βοηθήσει τον αναγνώστη να βιώσει την κάθε μοναδική στιγμή του, το κάθε τώρα του, ως το μόνο αληθινό και πολύτιμο που έχει. Αυτό κατά συνέπεια αφαιρεί από το άτομο πρόσθετα άγχη και αγωνίες που δεν έχουν κανένα όφελος να υπάρχουν και πολλές φορές καμία πραγματική διάσταση. Οι κριτικές που έχει δεχθεί είναι διθυραμβικές και είναι δίκαιες. Θεωρώ πως θα πρέπει να είναι μέσα στη λίστα των βιβλίων που πρέπει να διαβάσει κάποιος στην ζωή του, αν θέλει να ασχοληθεί με τον εαυτό του.
Εδώ να συμπληρώσω εγώ πως σίγουρα δεν ζούμε σε κόσμο αγγελικά πλασμένο, οπότε χρειάζεται καθημερινά να διαχειριζόμαστε μικρά ή μεγάλα θέματα που προκύπτουν. Αυτό το βιβλίο έρχεται να βοηθήσει πραγματικά τον άνθρωπο που βρίσκεται μέσα στην αγωνία και στο άγχος για το αύριο και το κάθε αύριο. Τον βοηθά μέσα από τις εξηγήσεις και λύσεις που προκύπτουν μέσα από την εστίαση στην εδώ στιγμή, στο κάθε τώρα. Το παρελθόν δεν υπάρχει, το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Αυτό που μένει είναι η εδώ στιγμή. Η κάθε εδώ στιγμή που κρύβει γαλήνη και ισορροπία αν δεχθείς να εστιάσεις σε αυτήν.
Το άλλο που θέλω να σας επικοινωνήσω, είναι ότι μέσα απ’ αυτές τις πολύτιμες σελίδες, ξεπροβάλλει ένας όρος για το σώμα που πονά ή ασθενεί και είναι το «πονοσώμα». Αυτός ο όρος δεν ξέρω αν είναι δόκιμος επιστημονικά, αλλά πνευματικά με βρίσκει σύμφωνη, αφού όλα όσα εκδηλώνονται στο σώμα μας ως μπλοκαρίσματα, προέρχονται από τον νου και το συναίσθημα. Το σώμα πονά για να μας δείξει τις αλλαγές που χρειάζεται να κάνουμε σε όλα τα επίπεδα και έτσι να επιστρέψουμε στην υγεία σε όλα τα επίπεδα.
Το επίσης ωραίο σε αυτό το βιβλίο είναι ότι τα κεφάλαια είναι απαντήσεις σε ερωτήσεις που θα μπορούσα να κάνω εγώ στον Tolle, ή εσύ, ή ο καθένας. Είναι σα να σου λύνονται απορίες καθ’ όλη την διάρκεια του διαβάσματος.
Εύχομαι να απολαύσετε την ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ όσο κι εγώ και να βοηθηθείτε στο μέγιστο δυνατό. Άλλωστε όλοι αξίζουμε να έχουμε και να βιώνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Να είστε όλοι καλά και αρκετά χαρούμενοι παρά τις γύρω προκλήσεις, με ελπίδα, χαμόγελο και εμπιστοσύνη στον εαυτό σας."
 
 
Νάνσυ Φωτοπούλου -  - Better Life Coach
Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2021 07:58

Εμβόλια: Μαθήματα από το παρελθόν (VADE)

Τι είναι η ADE.
H ADE είναι η ενίσχυση της νόσου από προϋπάρχοντα αντισώματα που έχουν πάψει να είναι εξουδετερωτικά. Όταν αυτό συμβαίνει από αντισώματα που δημιουργούνται από εμβόλια, το φαινόμενο ονομάζεται VADE (Vaccine Associated Disease Enhancement, συνδεδεμένη με εμβόλια ενίσχυση νόσου). 

Μηχανισμοί VADE:
Υπάρχουν τρεις μηχανισμοί VADE που μπορεί να υπάρχουν ξεχωριστά ή και να συνυπάρχουν και όλοι τους συνδέονται με μη εξουδετερωτικά αντισώματα ή πολύ χαμηλούς τίτλους εξουδετερωτικών αντισωμάτων. Για να καταλάβουμε τι είναι το εξουδετερωτικό αντίσωμα, θα επικαλεστούμε τον μηχανισμό κλειδιού ή κλειδαριάς. Ας υποθέσουμε ότι οι ιοί είναι διαρρήκτες που παραβιάζουν το σώμα μας, έχοντας φτιάξει αντικλείδια για την κεντρική του είσοδο. Τα εξουδετερωτικά αντισώματα λειτουργούν μπλοκάροντας το αντικλείδι σαν μια πλαστική θήκη, κι έτσι αυτό δεν μπορεί πια να μπει στην κλειδαριά.
Καθώς όμως μέσω της εξέλιξης, οι διαρρήκτες-ιοί τροποποιούν ελαφρώς τα αντικλείδια τους, κάποιες από τις παλιές θήκες, όχι απλά δεν μπλοκάρουν τα νέα αντικλείδια, αλλά κάνουν την είσοδο τους πιο εύκολη. Έτσι, οι ιοί μπορούν να μολύνουν ακόμη και κύτταρα του ανοσοποιητικού και να αναπαράγονται μέσω αυτού, όπως συμβαίνει με το AIDS, να δημιουργούν υπεραντίδραση, την λεγόμενη καταιγίδα κυτοκινών όπως συμβαίνει στη σοβαρή Covid αλλά και σε άλλους ιούς του αναπνευστικού, ή απλά να γίνονται ακόμη πιο μολυσματικοί, όπως συμβαίνει με την Δέλτα ή άλλες ιώσεις.
Όλα τα προηγούμενα, μου επιτρέπουν να εκφράσω μια εικασία που έκανα από νωρίς στην εξέλιξη της πανδημίας, ότι ένα κομμάτι δηλαδή της σοβαρής νόσου Covid, γιατί η ήπια μας είναι πραγματικά παντελώς αδιάφορη, μπορεί να είναι ADE από αντισώματα που έχουμε σε προγενέστερους κορονοϊούς που κυκλοφορούν άφθονα στο μείγμα των εποχιακών ιώσεων, με κάποια από αυτά να μας προστατεύουν έναντι και του SARS-COV2 αλλά με κάποια άλλα να ενισχύουν την νόσο σε κάποια προφίλ υγείας.

Παραδείγματα VADE.
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα ενίσχυσης της νόσου από το εμβόλιο (VADE), είναι αυτό του δάγκειου πυρετού. Εμείς όμως θα ασχοληθούμε τους ιούς του αναπνευστικού για να έχουμε μια εικόνα που να είναι πλησιέστερη στο επίμαχο της πανδημίας.
Ήδη αναφέραμε ενίσχυση νόσου σε προηγούμενα εμβόλια κορονοϊών.
Το 1965, ξεκινούν οι κλινικές δοκιμές για το πρώτο εμβόλιο κατά του RSV, του Αναπνευστικού Συγκυτιακού Ιού σε βρέφη, που καταλήγουν σε τραγωδία. Αρχικά, το εμβόλιο φάνηκε καλώς ανεκτό, προκαλώντας και ανοσολογική απάντηση.
Όταν όμως τα 20 βρέφη ήρθαν σε επαφή με τον ιό, τα 16 από αυτά χρειάστηκαν νοσοκομείο και τα δύο από αυτά πέθαιναν, σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου, όπου από τα 21 βρέφη που πήραν placebo (εικονικό εμβόλιο), μόνο το ένα χρειάστηκε νοσοκομείο. Είδαμε λοιπόν, μια δραματική ενίσχυση της νόσου από το εμβόλιο.
Ενίσχυση νόσου (VADE) έχουμε δει και πιο πρόσφατα, σε εμβόλια κατά των συγγενών του τωρινού κορονοϊούς, στους SARS και MERS όπου και τα εμβόλια κάναν τον ιό πιο μεταδοτικό.
Ας πάμε λοιπόν σε κάτι που μας είναι τόσο γνωστό που είμαστε παντελώς εξοικειωμένοι μαζί του: Στους ιούς της γρίπης και στα εμβόλιά τους.
Οι ιοί της γρίπης έχουν τόσα πολλά στελέχη που για τα εμβόλια της κάθε χρονιάς κάνουμε μια μαντεψιά με βάση προκαταρκτικά δεδομένα για τα ποια στελέχη θα επικρατήσουν ώστε να φτιάξουμε τα αντίστοιχα εμβόλια. Αυτός είναι από τους πολλούς λόγους που τα εμβόλια της γρίπης δεν έχουν καλή αποτελεσματικότητα, φτάνοντας μεσοσταθμικά στο 50%, ενώ υπάρχουν χρονιές που αστοχούν εντελώς, φτάνοντας ακόμη και κάτω από το 20%, παρότι είναι τριδύναμα, περιέχουν δηλαδή τρία διαφορετικά στελέχη γρίπης. Ένας άλλος λόγος, είναι πως, όπως τα εμβόλια κατά του Covid, τα εμβόλια της γρίπης δεν είναι αποστειρωτικά, δεν μπορούν δηλαδή να αποτρέψουν την μετάδοση, με τα εμβόλια μάλιστα του Covid, να είναι, μάλλον απρόσμενα, για κάποιο περιορισμένο χρονικό διάστημα, πιο αποτελεσματικά στην αποτροπή της μετάδοσης από αυτά της γρίπης, μια προστασία που είναι όμως βραχύβια.
Τι θα λέγατε όμως αν κάνατε ένα εμβόλιο που όχι μόνο δεν αποτρέπει αλλά ενισχύει την μετάδοση; Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει σε ένα ποσοστό των εμβολιασμών κατά της γρίπης. Μελέτη του 2018, έδειξε ότι κάποιοι από τους εμβολιασμένους είχαν έξι φορές παραπάνω ιικό φορτίο στα αερολύματά τους από τους ανεμβολίαστους.
ADE παρατηρήθηκε και στην γρίπη των χοίρων, όπου η ύπαρξη μη εξουδετερωτικών αντισωμάτων συνδέθηκε με σοβαρότερη νόσο.
Τι συμβαίνει όμως με τις επαναλαμβανόμενες δόσεις που θα χρειαστούν στην τρέχουσα πανδημία για να αντιμετωπιστεί το ότι η εμβολιαστική ανοσία φθίνει με αργούς ρυθμούς και ως προς την αποτελεσματικότητα προς την νόσηση;
Παρότι μιλάμε για διαφορετικούς ιούς και πολύ διαφορετικά εμβόλιο, αν τυχόν, τα δεδομένα που έχουμε για την γρίπη ισχύουν και για την Covid, τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευοίωνα. Χωρίς να έχουμε καταληκτικά και οριστικά αποτελέσματα και παρότι οι σχετικές μελέτες είναι μικρές σε μέγεθος, τα δεδομένα μέχρι τώρα μας λένε ότι οι επαναλαμβανόμενοι εμβολιασμοί γρίπης, μειώνουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων αντί να την αυξάνουν. Άτομα που εμβολιάστηκαν και το 2015 και το 2016 και το 2017 για παράδειγμα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να κολλήσουν γρίπη, απ’ ότι άτομα που εμβολιάστηκαν μόνο το 2017. Ακόμη χειρότερα, ανοσολογική μελέτη έδειξε πως οι επαναλαμβανόμενοι εμβολιασμοί μειώνουν τα επίπεδα των εξουδετερωτικών αντισωμάτων, κάτι που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που λέγεται ADE.
Τι έχουμε δει μέχρι τώρα από τα εμβόλια Covid; Έχουμε δει ADE από την νόσο σε κυτταρικές καλλιέργειες. Κι έχουμε δει τα εξουδετερωτικά αντισώματα από τον εμβολιασμό να είναι πολύ λιγότερα από ότι από την φυσική νόσηση. Καθώς λοιπόν η Covid θα τείνει να γίνει γρίπη, με όλα και περισσότερες μεταλλάξεις της να κυκλοφορούν, αυτές που θα σπάνε την εμβολιαστική ανοσία και σε μικρότερο βαθμό και την φυσική, θέτουν υποψηφιότητα όχι μόνο να γίνουν ακόμη πιο μεταδοτικές λόγω ενίσχυσης της νόσου από εμβόλια που δεν παράγουν πλέον αρκετά εξουδετερωτικά αντισώματα, αλλά και πιο επικίνδυνες.  
Λένε πως τα εμβόλια για Covid είναι ασφαλή γιατί δοκιμάστηκαν σε πρωτόγνωρο αριθμό ανθρώπων. Το δεύτερο αναντίρρητα ισχύει. Όμως, οι μελέτες για μορφές ADE στην γρίπη είναι του 2018-2020 και παρότι έχουμε εμπειρία 80 ετών από τα εμβόλια της γρίπης, είχαμε λοιπόν, πρόσφατα αναπάντεχα ευρήματα.


petros argyriou

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011,  "Παρά Φύση", 2014 και "Χωρίς Ανάσα", 2020 , όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).

 

thumbnail ΑΡΓΥΡΙΟΥ 2

Αποκλειστική συνέντευξη του Πέτρου Αργυρίου στo Holistic Life TV για τη τρέχουσα επικαιρότητα. Ενημερωθείτε και προβληματιστείτε...
Δείτε το video στο κανάλι μας Holistic Life TV

Όπως και με την γυναίκα του Καίσαρα, έτσι και με τα εμβόλια. Τα εμβόλια δεν αρκεί να είναι αποτελεσματικά. Πρέπει και να φαίνονται αποτελεσματικά. Πρωτίστως το δεύτερο.
Κι ακριβώς αντίστροφο δηλαδή με αυτό που συνέβαινε με τον COVID. Μικρή σημασία είχε για το σύστημα εξουσίας το πόσο φονικός ήταν ο COVID. Σημασία είχε να φαίνεται φονικός. Έτσι, από την αρχή της πανδημίας δεν ήταν λίγες οι χώρες εκείνες, ανάμεσα στις οποίες παραδεδεγμένα και η χώρα μας, οι οποίες σκοπίμως υπερκατέγραφαν ακόμη και όλους τους θανάτους με COVID, ως θανάτους από COVID.
Μια από τις πρωταγωνίστριες σε αυτό το σπορ ήταν η Μ.Βρετανία, στην οποία αν είχες κάποτε βρεθεί θετικός, όποτε και να πέθαινες και από ό,τι και να πέθαινες, θα δηλωνόσουν ως θάνατος COVID.
Η πρώτη αναθεώρηση αυτής της πρακτικής έγινε μετά από αντίδραση ακαδημαϊκών σε αυτήν την κοροϊδία τον Αύγουστο του 2020, όταν η βρετανική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να περιορίσει τους θανάτους που καθημερινά καταγράφονταν ως θάνατοι COVID σε αυτούς που είχαν συμβεί μέχρι και 28 μέρες από την έναρξη της νόσου, διατηρώντας παράλληλα κι έναν δεύτερο κόφτη 60 ημερών μετά της έναρξης της νόσου «για να παρακολουθεί τις πιο μακροχρόνιες συνέπειες της νόσου». Με αυτόν τον τρόπο οι θάνατοι από COVID έπεσαν λογιστικά από την μια μέρα στην άλλη κατά 10%. (https://www.theguardian.com/world/2020/aug/12/coronavirus-death-toll-in-england-revised-down-by-more-than-5000).

Παρομοίως, τον Σεπτέμβρη του 2020, η Σκωτία άλλαξε τον ορισμό των νοσηλειών COVID, περιορίζοντάς τον σε όσους βγήκαν θετικοί μέχρι και πριν δύο βδομάδες από την εισαγωγή τους και σε όσους βρίσκονταν στο νοσοκομείο μέχρι και 28 μέρες μετά από θετικό τεστ. Οι νοσηλείες COVID έπεσαν έτσι κατά 500% (https://www.scotsman.com/health/coronavirus/steep-drop-hospital-cases-COVID-19-scotland-definition-changed-2972198).
Με την έναρξη της εμβολιαστικής εκστρατείας, οι υπερκαταγραφές έπρεπε σταδιακά να σταματήσουν. Την πρώτη κρούση έκανε στο τέλος του 2020 και στις αρχές του 2021 ο ΠΟΥ, ενημερώνοντας πως PCR πάνω από 27 κύκλους κατωφλιού (πιο λαϊκά, κλίμακες μεγέθυνσης) μπορούν να δώσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα, και πως ένα θετικό PCR θα έπρεπε να πλαισιώνεται κι από άλλα κριτήρια για να θεωρηθεί κάποιος κρούσμα.
Αργότερα, εμφανίστηκαν οι λεγόμενες διαφυγόντες λοιμώξεις, όπου εμβολιασμένοι πλήρως, βγαίναν σε κάποιο μικρό ποσοστό θετικοί στα τεστ, λόγω του ότι τα εμβόλια δεν είναι απόλυτα αποτελεσματικά, σε συνδυασμό με το γεγονός πως γίνονται σημαντικά λιγότερο αποτελεσματικά απέναντι σε μεταλλαγμένα στελέχη που διαφεύγουν της ανοσίας, φυσικής ή εμβολιαστικής. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι οι δύο θετικοί που βρέθηκαν πρόσφατα στο κρουαζιερόπλοιο Celebrity Millennium, όπου πλήρωμα κι επιβάτες ήταν πλήρως εμβολιασμένοι.

Κοιτάζοντας τα δεδομένα τόσο από Γερμανία, όσο και από ΗΠΑ, βλέπουμε πως όσον αφορά τις διαφυγόντες λοιμώξεις, τα ποσοστά όσων νοσηλεύονται εξαιτίας τους και όσων τελικά πεθαίνουν απ’ αυτές, είναι παρόμοια με αυτά των ανεμβολίαστων. Με άλλα λόγια, στις εξαιρέσεις όσων κολλούν παρά το εμβόλιο, ο εμβολιασμός τους μάλλον δεν παρέχει σημαντική προστασία.
Ήδη, σύμφωνα με το CDC, οι διαφυγόντες λοιμώξεις υποκαταγράφονται. Και το CDC, επιδιώκει περισσότερη και όχι λιγότερη υποκαταγραφή, καθώς σε αντίθεση με τους ασυμπτωματικούς ανεμβολίαστους, το CDC αποκλείει από έλεγχο ασυμπτωματικούς εμβολιασμένους που έχουν έρθει σε επαφή με «κρούσμα».

Επίσης, το CDC, για τον διαγνωστικό έλεγχο διαφυγόντων λοιμώξεων (λοιμώξεων σε εμβολιασμένους), ζητάει πλέον PCR τεστ με λιγότερους από 28 Κύκλους Κατωφλιού (CT, κλίμακα ¨μεγένθυνσης¨). (https://www.cdc.gov/vaccines/COVID-19/downloads/Information-for-laboratories-COVID-vaccine-breakthrough-case-investigation.pdf).
Την ίδια στιγμή, στην Κύπρο έχει αποφασιστεί πως δεν θα ανακοινώνονται οι θάνατοι των εμβολιασμένων με COVID, δήθεν για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τα οποία προσωπικά δεδομένα σε όλη την διάρκεια της πανδημίας είχαν καταπατηθεί για «κρούσματα» COVID (https://www.alphanews.live/cyprus/telos-stis-anafores-se-emboliasmenoys-i-ohi-poy-esbisan-logo-koronoioy?fbclid=IwAR1kw4Vg5wF9-OAbSxW3THAtVhDerYHvmazgjMNdkRrTHBsvgwXmYWrcYbc). Δύο μέτρα και δύο σταθμά για τους εμβολιασμένους και τους ανεμβολίαστους, με τους δεύτερους να αποτελούν πλέον πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε όλα τα επίπεδα.

Παρά τα υψηλά επίπεδα εμβολιασμού στην Μεγάλη Βρετανία, τον Μάιο του 2021, εμφανίζεται έναν νέο μικρό επιδημικό κύμα με άγνωστη προς το παρόν μακροπρόθεσμη εξέλιξη. Ήδη από τα τέλη του Απρίλη, συμβουλάτορες της κυβέρνησης που την οδήγησαν στις καραντίνες μέσω φουσκωμένων μοντέλων, συνιστούν στην κυβέρνηση να χαλαρώσει περισσότερο τα κριτήρια καταγραφής θανάτων με COVID, και να αποδοθούν οι θάνατοι αυτοί στα πραγματικά τους αίτια, ώστε να μην διαστρεβλωθούν οι εκτιμήσεις της αποτελεσματικότητας των εμβολιασμών (https://inews.co.uk/news/politics/28-day-definition-COVID-deaths-could-distort-vaccine-success-data-warn-scientists-973655?fbclid=IwAR2a6Wem4RVMa5dUgopuSTJrgJD96qct-rRFJFvZM1dU7MbmTpp6DOZf74U).

Όπερ και εγένετο. Στις 7 του Ιούνη, η βρετανική κυβέρνηση ζήτησε από τις Εθνικές Υπηρεσίες Υγείας να κάνουν διαφορική διάγνωση ανάμεσα σε «κρούσματα» COVID που περιστασιακά βρέθηκαν θετικά και στους πραγματικούς ασθενείς COVID. Αυτή η αναθεώρηση όμως δεν ισχύει αναδρομικά και ως εκ τούτου, σημαντικό ποσοστό όσων αβάσιμα και παραπλανητικά πέρασαν στα επίσημα κατάστιχα ως κρούσματα και θάνατοι COVID, θα παραμείνουν ως τέτοιοι.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως οι περισσότερες αναθεωρήσεις που αναφέραμε είναι επιστημονικά προς την σωστή κατεύθυνση/ για τους λάθος όμως επιστημονικά και ηθικά λόγους. Όπως περιγράφεται, για παράδειγμα, για την τελευταία αναθεώρηση, αυτή γίνεται «για να αναλύσουν την επίδραση του εμβολιαστικού προγράμματος» (https://off-guardian.org/2021/06/11/the-nhs-just-changed-how-they-count-COVID-cases-heres-why/). Με άλλα λόγια, ξαναεφεύρουμε την επιστήμη για τα μάτια του εμβολίου ενώ για τους θετικούς στον COVID την είχαμε ξεχειλώσει μέχρι θανάτου.

Ένα ακόμη παράδειγμα της «επιστήμης λάστιχο» έρχεται από την Κομητεία Αλαμέντα στο Σαν Φραντσίσκο, η οποία μέχρι και τον Ιούνιο του 2021 κατέγραφε όλους τους θανάτους με COVID, ως θανάτους από COVID. Με την αλλαγή των κριτηρίων ταξινόμησης θανάτων, οι θάνατοι αυτοί έπεσαν ξαφνικά από 1.634 σε 1222, μια μείωση της τάξης του 25%. (https://www.clickorlando.com/news/politics/2021/06/06/the-latest-uk-official-says-variant-may-delay-lockdown-lift/).
Πολλά μέτρα και πολλά σταθμά. Επί ενάμιση χρόνο μετρούσαν τα θετικά περιστατικά σε «γραμμάρια» και τώρα μετρούν τους εμβολιασμένους σε «κιλά», οπότε ανεξάρτητα από την πραγματικά αποτελεσματικότητα του εμβολίου, τα εμβόλια θα φανούν κατά χιλιάδες φορές πιο αποτελεσματικά. 
Αυτό δεν είναι επιστήμη., είναι πολιτική. Κι αν κάποιος θέλει σώνει και καλά να την εντάξει στην επιστήμη, στην μόνη επιστήμη που θα μπορέσει θα είναι στην επιστήμη του φασισμού και της προπαγάνδας του.


petros argyriou

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011 και "Παρά Φύση", 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Εσχάτως κυκλοφορεί το τελευταίο του και πρώτο για παιδιά βιβλίο «Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί». Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).

 

Γεμίσαμε ειδικούς και συμβούλους γιατί τελικά «ό,τι δηλώσεις είσαι» ή μήπως όχι;
Γράφω τα παρακάτω πραγματικά ενοχλημένη όταν συνειδητοποίησα σε τυχαίο scroll στο ίντερνετ, βομβαρδισμό ενημερώσεων από διάφορους ανθρώπους που βγαίνουν δηλώνοντας επαγγελματίες σε διάφορες ειδικότητες. Λόγω επικαιρότητας με το έγκλημα στα Γλυκά Νερά οι ψυχολόγοι μιλούν για τίτλους όπως " σύμβουλος γάμου", "οικογενειακή σύμβουλος", υπνοθεραπεύτρια και άλλα τέτοια που όσοι τους φορούν διαπράττουν το έγκλημα της αντιποίησης επαγγέλματος! Και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί. Και δυστυχώς όχι μόνο στο σινάφι των ψυχολόγων. Δυστυχώς είναι αυτό που λέμε στην Ελλάδα: «ότι δηλώσεις είσαι». Έτσι διαιτολόγοι, γυμναστές, coaches, σύμβουλοι προσωπικής ανάπτυξης και όλα τα συναφή είναι τίτλοι προς αντιποίηση.
Κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι οι άνθρωποι που καταχρηστικά φορούν αυτούς τους τίτλους δεν έχουν καμία ουσιαστική εκπαίδευση παρά μόνο πιστοποιητικά παρακολούθησης σεμιναρίων, κανένα ακαδημαϊκό υπόβαθρο και πλασάρουν τον εαυτό τους μέσω του εφευρήματος των ΜΚΟ ή μέσω του μαγικού κόσμου των social… Έτσι λοιπόν δεν έχουν σπουδές, δεν έχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, αλλά… ξέρουν γιατί έχουν πείρα! Βλέπουμε συνταξιούχους εκπαιδευτικούς να πλασάρονται ως σύμβουλοι γονέων, λειτουργώντας ομάδες γονέων, ή ακόμη και «πρώην» ευτραφείς να πλασάρουν τον εαυτό τους ως «ειδικό» διατροφής επειδή τα κατάφεραν ή σφιχτοδεμένους κούρους να πλασάρονται ως γυμναστές. Και όλα αυτά επειδή έχουν διδαχθεί από την ζωή τους, ή κυρίως επειδή έχουν άποψη. Όμως με αυτό τον τρόπο παίζουν σοβαρά με την υγεία των ανθρώπων. Θλίβομαι βαθύτατα με αυτά που βλέπω και ακούω. Με την υγεία μας δεν παίζουμε και λέγοντας υγεία εννοώ σε νοητικό, συναισθηματικό και σωματικό επίπεδο.
Προσοχή σε τσιτάτα τύπου «όλα τα μπορείς, σκέψου θετικά», «αδυνάτισε γρήγορα, εύκολα και χωρίς κόπο», «γράμμωσε και απέκτησε το κορμί των ονείρων σου με το…» και άλλα τέτοια πιασάρικα και μοδάτα.

Μάθε λοιπόν ότι:
Ο διατροφολόγος – διαιτόλογος είναι ο επαγγελματίας που έχει επιτυχώς αποφοιτήσει από πανεπιστήμιο 4ετους φοίτησης με εξάμηνη πρακτική άσκηση. Διατροφολόγοι που σέβονται τις σπουδές τους δεν τάζουν μαγικά ματζούνια και δεν βασίζουν το σχεδιασμό διαιτολογίου σε σκόνες και υποκατάστατα γεύματος. Εξατομικεύουν την παρέμβαση σε κάθε περιστατικό και δεν δίνουν έτοιμες συνταγές.

Ο γυμναστής είναι καθηγητής φυσικής αγωγής που έχει επιτυχώς αποφοιτήσει από πανεπιστήμιο 4ετους φοίτησης και έχει βασικές γνώσεις ανθρώπινης φυσιολογίας & ιατρικής. Σπουδές που σε καμία περίπτωση ένα ταχύρυθμο 3μηνο σεμινάριο personal trainer δεν μπορεί να καλύψει.

Μοντέρνο, ναι και επικίνδυνο επίσης. «Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός». Προσοχή στους τίτλους. Φιλτράρετε τον κόσμο των σόσιαλ, εκεί όλα φαίνονται μαγικά!
Εκεί που το θέμα εκτροχιάζεται τελείως είναι ο τίτλος του «συμβούλου»: σύμβουλος ευεξίας, σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης, life coach. Ακριβώς επειδή δεν έχει ακαδημαϊκό υπόβαθρο και δεν είναι (ακόμη) κατοχυρωμένο επάγγελμα, έχει αρχίσει να ανθίζει και μαζί να ξεφυτρώνουν και σαν μαϊντανοί διάφορα φυντάνια από ποικίλους χώρους. Άνθρωποι με ανύπαρκτη παιδεία, χωρίς υπόβαθρο σε σπουδές ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος δηλώνουν «σύμβουλοι» … ή κοτσάρουν ένα «coach» δίπλα σε οτιδήποτε και έτοιμος ο τίτλος!
Προσοχή σε ποια άτομα εμπιστεύεστε την προσωπική σας εξέλιξη και πολύ περισσότερο την υγεία σας. Ενημερωθείτε για το ποια χαρακτηριστικά χρειάζεται να έχει ένας άνθρωπος που ασκεί ένα επάγγελμα σχετικό με την ανθρώπινη υγεία. Είναι σημαντική η επαγγελματική επάρκεια, αυτή προασπίζει τον καταναλωτή. Όταν εμπιστεύεστε τον εαυτό σας σε κάποιον πρέπει να σας αποδώσει τις ανάλογες πιστοποιήσεις. ΑΔΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ! Διαβάστε τον κώδικα δεοντολογίας των επαγγελμάτων που σας ενδιαφέρουν και ρωτήστε ελεύθερα: τι ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΕΣ σπουδές έχετε κάνει;
Και κυρίως: παρατηρείστε τους ανθρώπους που τους βάζετε ως δασκάλους, coach, και αυθεντίες στο μυαλό σας και στη ζωή σας αν

Κάνουν αυτά που λένε;
Σε πείθουν με το παράδειγμα τους;

Γέμισε ξαφνικά το σύμπαν συμβούλους άνθρωποι που τα έχουν κάνει χάλια στην προσωπική τους ζωή, ταυτόχρονα διατείνονται ότι βιοπορίζονται, συμβουλεύοντας τους άλλους, κάνοντας coaching.

Οκ. Δεν είναι αστείο.

Οι πράξεις μας και η συμπεριφορά μας μιλάει πιο δυνατά από τα λόγια μας. Ένας άνθρωπος που δεν σέβεται τη δεοντολογία του επαγγέλματος που πρεσβεύει, δεν ΣΕΒΕΤΑΙ, τι άλλο χρειάζεται να δεις ή να ξέρεις;
Άλλο το ξέρω, άλλο το κάνω.
Άλλο το μιλάω και άλλο το δρώ.
Άλλο το διδάσκω και άλλο το εμπνέω.
Αφιερωμένο στους «ειδικούς» προαγωγής υγείας και στους πραγματικούς αυθεντικούς συναδέλφους (γιατί γεμίσαμε και γιαλαντζί).
Και αλήθεια δεν με ενοχλεί καθόλου το μοίρασμα της οικονομικής πίτας στην αγορά. Θεωρώ ότι αυτό επαρκεί για όλους και προσωπικά μιλώντας έχω όσο κόσμο θέλω και χρειάζομαι, αμείωτο τα τελευταία 17 χρόνια, ανεξάρτητα με κρίσεις και καταστροφές.

Αυτό που με ενοχλεί είναι:
Η κυρία Τασία που ήρθε στο γραφείο «κολλημένη» μετά από δίαιτα που έκανε από κάποια κοπέλα – «διαιτολόγο» που πήγαινε σπίτι.
Η κυρία Μαρία που είχε φτάσει τις τρανσαμινάσες (ηπατικά ένζυμα) στο Θεό μετά από σκευάσματα – υποκατάστατα τροφίμων που της έδωσε ένας σύμβουλος διατροφής για να χάσει «αποτελεσματικά» βάρος.
Ο κύριος Αρναούτογλου που κόντεψε να χάσει τον εαυτό του και τους φίλους του μετά από φαρμακευτική αγωγή που του έδωσε πλαστικός για να κόψει την όρεξη.
Ο κύριος Χάρης που δεν θέλει να ξανακούσει για γυμναστική γιατί την τελευταία φορά που απευθύνθηκε σε κάποιον περσοναλ τραυματίστηκε.
Η Άννα που για να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά στη ζωή της πήγε σε «κόουτσερ» και έγινε το πλεον ναρκισιστικό πλάσμα του πλανήτη, αυτή και πολλοί ακόμη...
Αυτό που με ενοχλεί και για αυτό το κατεβατό μου (που σε ευχαριστώ που το διάβασες) είναι για τον κύριο και την κυρία «Χ», εμένα, εσένα που δεν μπορούμε να δούμε ποιο είναι το πραγματικό κόστος πίσω από τις υπηρεσίες που «πληρώνουμε». Το οικονομικό είναι το ένα κομμάτι του κόστους που είναι το μετρήσιμο, αυτό όμως που δεν μετριέται μην γελιέσαι, μετράει!


Μυρτώ Μυλωνά
Η Μυλωνά Μυρτώ Μαρία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και αποφοίτησε από το τμήμα Διατροφής της Θεσσαλονίκης το 2003.
Από το 2005 διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στο Χαϊδάρι και εργάζεται ως διατροφολόγος και σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης (Wellness Coach) βοηθώντας άτομα και ομάδες να πετύχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής τους (Lifestyle Medicine), ώστε να γίνουν πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι. Η προσέγγιση  της είναι ολιστική και εστιάζει στους 7 τομής ευεξίας: Διατροφή, Άσκηση, Ενέργεια και Στρες, Βάρος, Πνευματική και Συναισθηματική Ευεξία, Υγεία, Ικανοποίηση Ζωής. Εργάζεται κάνοντας ατομικές και ομαδικές  συνεδρίες. Θεωρεί το επάγγελμά της συναρπαστικό, γιατί έχει την ευλογία να παρακολουθεί την πρόοδο, την αλλαγή και το ταξίδι μεταμόρφωσης των ανθρώπων και μέσα από αυτό η ευγνωμοσύνη που δέχεται, την ωθεί να  εξελίσσεται και η ίδια.  
Πάθος της η συνεχής προσωπική εξέλιξη και για αυτό η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία που μέσα στα χρόνια δεν έχει σταματήσει. Το 2007 παρακολούθησε τέσσερις κύκλους σεμιναρίων ψυχολογίας για την παχυσαρκία και για τις διατροφικές διαταραχές στο Λονδίνο (National Center for Eating Disorders). Επίσης υπήρξε για ενάμισι χρόνο ενεργά διαιτολόγος στην  Μονάδα Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐα Κυριακού και έκτοτε παραμένει επιστημονικός συνεργάτης.
Εδώ η συνέχεια του βιογραφικού...


Evidence based medicine είναι ένας όρος που άρχισε ν’ ακούγεται εδώ και μια εικοσαετία ίσως και πιο παλιά. Στα ιατρικά συνέδρια και κατόπιν στα Πανεπιστήμια άρχισε ν’ ακούγεται αυτού του είδους η Ιατρική, ως η Ιατρική του μέλλοντος.
Σ’ αυτήν την Evidence based medicine ο γιατρός δεν είναι πια υποχρεωμένος να διαμορφώνει για κάθε ασθενή του μια εντελώς προσωπική διάγνωση. Μπορεί να καταχωρήσει σ’ έναν υπολογιστή, σε μια βάση δεδομένων, τα συμπτώματα του ασθενούς και στην συνέχεια ο υπολογιστής του απαντά δίνοντάς του έτοιμη την διάγνωση και την θεραπεία. Μια διαδικασία η οποία, κατά τους προπαγανδιστές της, δεν εμπεριέχει τον κίνδυνο του ανθρωπίνου ιατρικού λάθους και ως εκ τούτου είναι πιο ακριβής και αλάνθαστη.
Άρα για τον γιατρό είναι προς το συμφέρον του ν’ ακολουθήσει την μέθοδο αυτή, αφού έτσι εκμηδενίζει τον κίνδυνο του ιατρικού λάθους. Εδώ έχουμε μια πάλη ανάμεσα στην τεχνολογία και την ανθρώπινη φύση. Τι πρέπει να εμπιστευτεί ο γιατρός, τον υπολογιστή του ή τον ανασφαλή εαυτό του;
Η λογική του σύγχρονου ανθρώπου σ’ αυτό το ερώτημα απαντά προς όφελος της τεχνολογίας, γιατί σαφώς και θα προτιμήσουμε την αντικειμενικότητα ενός υπολογιστή. Όμως η ηθική, η οποία απουσιάζει απ’ την συνείδηση του σύγχρονου γιατρού, λέει ότι ο γιατρός υπηρετεί τον ασθενή και τίποτα που μπορεί να παρεμβληθεί σ’ αυτήν την σχέση δεν είναι προς όφελος ούτε του γιατρού, ούτε του ασθενούς.
Εδώ βλέπουμε το πώς από ένα μικρό ηθικό ρήγμα στην συνείδηση του γιατρού, επιτρέπεται να διεισδύσει ο όλεθρος και για τους δύο, γιατρού και ασθενούς.
Η διαδικασία άσκησης της Ιατρικής τέχνης, απαιτεί την πλήρη εγρήγορση των αισθήσεων του γιατρού, ώστε μέσα απ’ αυτές μαζί με την διαίσθηση και το ένστικτό του, να οδηγηθεί στην διάγνωση και την απαιτούμενη θεραπεία. Δεν μπορούν να απουσιάζουν οι αισθήσεις από την διαδικασία άσκησης της Ιατρικής τέχνης. Αυτές είναι που δένουν, με καταλύτη πάντοτε την αγάπη και την καλοσύνη του γιατρού – θεραπευτή, την σχέση μεταξύ των δύο. Οι εμπνευστές της Evidence based medicine θέλουν όλα αυτά να τα καταργήσουν, θέλουν να γκρεμίσουν την γέφυρα γιατρού-ασθενούς, ώστε να κατευθύνουν ευκολότερα την συνείδηση του γιατρού προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Οι κατευθύνσεις αυτές διαμορφώνονται από την φαρμακοβιομηχανία, η οποία μέσα από τον έλεγχο της τεχνολογίας και τον ρόλο του Μεγάλου Αδελφού, καρπώνεται τα οφέλη απ’ την διάρρηξη της σχέσης γιατρού – ασθενούς. Κατευθύνει τους γιατρούς σε διαγνώσεις βαρέων νοσημάτων και ακριβών φαρμάκων. 
Evidence based medicine είναι το πρωτόκολλο του θανάτου το οποίο εφαρμόζεται παγκοσμίως, σε όλα τα νοσοκομεία για την αντιμετώπιση του επινοημένου COVID 19.
Ακόμα και έμπειροι γιατροί μέσα στα νοσοκομεία σήμερα που καταλαβαίνουν ότι ένας ασθενής που έχει χαμηλό οξυγόνο μπορεί και να μην διασωληνωθεί, είναι υποχρεωμένοι ακολουθώντας το πρωτόκολλο του θανάτου να διασωληνώσουν, ακόμα και εκτός Μ.Ε.Θ. και έτσι να οδηγήσουν τον ασθενή σε βέβαιο θάνατο.
Όταν ξεφύγουμε λίγο απ’ την παραζάλη και τον κυκεώνα της επιστήμης – τεχνολογίας και στραφούμε προς τις πανανθρώπινες αξίες της ηθικής, της ελευθερίας, της πίστης στον Θεό, του σεβασμού στην φύση και την ιερότητα των παραδόσεων, τότε μπορεί και να βρούμε το δρόμο μας στο μέλλον.

Οι θάνατοι στα νοσοκομεία
Ένα από τα πιο βαριά και σοβαρά αμαρτήματα της σύγχρονης Επιστημονικής Ιατρικής είναι η διαχείριση του θέματος του θανάτου στα νοσοκομεία. Η σύγχρονη Επιστημονική Ιατρική από αλαζονεία δέχεται ότι οι λειτουργοί της, δικαιούνται να διαχειρίζονται το ζήτημα της ζωής και του θανάτου των ανθρώπων. Δυστυχώς ο γιατρός λόγω της φύσης του επαγγέλματός του αναγκαστικά φτάνει κάποια στιγμή στο ζήτημα της ζωής και του θανάτου. Τότε αν δεν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος και ηθικά εξοπλισμένος κινδυνεύει να διαπράξει την ύβριν του να αναμειχθεί στη διαδικασία του θανάτου ενός ασθενούς. Είναι ηθικά ολέθριο για τον γιατρό να προβεί σε μια τέτοια ανάμειξη και οπωσδήποτε εκτίθεται και ο ίδιος στους ίδιους κινδύνους. Ας δούμε τι λέει η Παραδοσιακή Ελληνική Ιατρική για το θέμα αυτό.
Ο Ασκληπιός, ο Θεός της Ιατρικής, απόγονος του Απόλλωνα και πρόγονος του Ιπποκράτη, έφτασε κάποια στιγμή λόγω της επιτυχημένης πορείας του ως θεραπευτής, στο ζήτημα της ζωής και του θανάτου ενός αδικοχαμένου ασθενούς του, του Ιππόλυτου (γιού του Θησέα). Τότε ο Ασκληπιός παρασύρθηκε στην ύβριν να αναστήσει τον Ιππόλυτο, δίνοντάς του το αίμα της μέδουσας που του είχε προσφέρει η Αθηνά. Ο Άδης άμεσα διαμαρτυρήθηκε στον αδελφό του Δία, ότι ο εγγονός του Ασκληπιός διατάρασσε το ισοζύγιο ένσαρκων και άσαρκων ψυχών ανασταίνοντας νεκρούς. Ο Δίας αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της ύβρις δεν δίστασε στο να εξοντώσει τον αγαπημένο του εγγονό Ασκληπιό πλήττοντάς τον με τον κεραυνό. Έτσι ο πρώτος ιατρός, ο Θεός της Ιατρικής και πρόγονος του Ιπποκράτη, ο Ασκληπιός κεραυνοβολήθηκε γιατί τόλμησε, λόγω της ανθρώπινης φύσης του να αναμειχθεί στα ζητήματα της ζωής και του θανάτου.
Είναι ξεκάθαρο το μήνυμα της ιστορίας αυτής, αλλά οι σύγχρονοι ιατροί έχοντας αποκτήσει μια μονομερή επιστημονική γνώση και όντες άοπλοι ηθικά, διαταράσσουν με μεγάλη ευκολία σήμερα το ισοζύγιο ανάμεσα στις ένσαρκες και άσαρκες ψυχές των ανθρώπων. Επίσης στα Ασκληπιεία, στα θαυμαστά νοσοκομεία της αρχαιότητας οι ιερείς έχοντας υπόψη την τύχη του Θεού Ασκληπιού απαγόρευαν το θάνατο των ασθενών, όπως επίσης και τις γεννήσεις. Καμία ανάμειξη των ιερέων της θεραπείας στα ζητήματα της ζωής και θανάτου. Ούτε αυτό βέβαια το γνωρίζουν οι λειτουργοί της σύγχρονης Επιστημονικής Ιατρικής και έτσι συνεχίζουν ανέμελα το ιερόσυλο έργο τους.
Από την άλλη τεράστια είναι η ευθύνη όλων των υπόλοιπων απλών ανθρώπων που πια δεν δέχονται τον θάνατο των γηραιών οικείων τους στα σπίτια. Όταν μυριστούν ότι το ηλικιωμένο άτομο θα πεθάνει, σπεύδουν να καλέσουν το Ε.Κ.Α.Β. ώστε να πεθάνει στο νοσοκομείο. Γιατί αισθάνονται ένοχοι για τον θάνατο του ηλικιωμένου και σπεύδουν να απαλλαγούν απ’ την ενοχή τους με το πιστοποιητικό θανάτου του νοσοκομείου. Έτσι τα νοσοκομεία της σύγχρονης επιστημονικής Ιατρικής μετατρέπονται σε προθαλάμους νεκροταφείων και όχι βέβαια ιδρύματα θεραπείας και γιατρειάς της οδύνης των ανθρώπων. Όταν ο οποιοσδήποτε το φέρει η μοίρα του, να ξαπλώσει σ’ ένα κρεβάτι νοσοκομείου, στο οποίο έχουν πεθάνει τριάντα πριν απ’ αυτόν, πόση πιθανότητα έχει σ’ αυτό το κρεβάτι να γίνει καλά; Με την επιστήμη και την τεχνολογία που ακολουθούμε, φτάσαμε εδώ. Το ξεστράτισμα απ’ τον Θεό και την φύση μας οδήγησε εδώ. Μήπως ήρθε η ώρα ν’ αλλάξουμε πορεία και να δούμε πάλι με περισσότερο σεβασμό το μόνο που μας έχει μείνει, την Παράδοσή μας, την σοφία των προγόνων μας;


Ο Αλέξανδρος Τηλικίδης γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Αποφοίτησε απ' την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών το 1991. Πήρε τον τίτλο Ιατρικής ειδικότητας, ως φυσίατρος το 2001, απ' το Ασκληπιείο της Βούλας. Απ' το 1994 και ενώ βρισκόταν ήδη στην Κίνα με ετήσια κρατική υποτροφία, άρχισε να ασχολείται με τα Κινέζικα Βότανα. Την ίδια χρονιά άρχισε να διαβάζει τα Άπαντα του Ιπποκράτους και να μυείται μέσω της μελέτης αυτής, στην Αρχαία Ελληνική σκέψη. Το 1999 άρχισε να τα διδάσκει στην Ελλάδα, ενώ επίσης εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο: "Η Βασική Θεωρία της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής". Το 2011 εξέδωσε το δεύτερο του βιβλίο: "Ο ελληνικός βελονισμός". Το 2014 εξέδωσε το τέταρτό του βιβλίο: "Η βασική θεωρία της αρχαίας ελληνικής ιατρικής, μέρος Α".

Προσλήψεις με αδιαφάνεια και προκηρύξεις με ρατσιστικό ύφος για πρόσληψη έκτακτου προσωπικού! Σε προκύρηξη στον Δήμο Ηρακλείου, τον Ιανουάριο εμφανίστηκε ξαφνικά η προϋπόθεση οι υποψήφιοι «να μην έχουν χρόνια ή υποκείμενα νοσήματα και να μην ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες ευάλωτες στον ιό του κορωνοϊού COVID-19». Οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές, αφού ακολούθησαν σκληρές ανακοινώσεις από την Εθνική Συνομοσπονδία των Συλλόγων Ασθενών Ελλάδος. Το πιστοποιητικό εμβολιασμού θα έρθει να ακυρώσει το δικαίωμα στην επιλογη της θεραπείας; Όσοι δεν εμβολιαστούν θα έχουν λιγότερα δικαιώματα απο τους άλλους; Ειμαστε προ των πυλών ενός νέου είδους ρατσισμού;

Θα πρέπει να διώκονται ποινικά όσοι αμφισβητούν τα εμβόλια;
Τους τελευταίους μήνες η κοινωνία κάθε κράτους στην Ευρωπαϊκή ένωση ταλανίζεται από τα φρικτά μέτρα που διαλύουν τις κοινωνίες μας. Εδώ και έναν αιώνα δώσαμε πολλές μάχες (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δημιουργώντας πολλά θύματα, σύγχυση και φορτώνοντας το περιβάλλον με εξαιρετικά πολλή τοξικότητα. Όλα αυτά προκειμένου να δομήσουμε εκ νέου έναν συλλογικά αποδεκτό τρόπο για να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα και να μην ξαναπέσουμε στα ίδια λάθη. Σήμερα όμως βλέπουμε ότι με άλλοθι την πανδημία τα ανθρώπινα δικαιώματα αρχίζουν να ξεθωριάζουν!

Σε αυτό το πλαίσιο, πρόσφατα το περιοδικό BMJ δημοσίευσε ένα άρθρο με τον τίτλο: Θα πρέπει να ποινικοποιηθεί η διάδοση «κακών πληροφοριών» κατά των εμβολιασμών;1 Δεδομένου του τρομακτικού βαθμού πόλωσης που σήμερα αποσυναρμολογεί τον ιστό κάθε κοινωνίας, μου προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι η Melinda C Mills (καθηγήτρια δερματολογίας και κοινωνιολόγος) μαζί με τον Jonas Sivela (ερευνητή στο τομέα ελέγχου μολυσματικών ασθενειών και εμβολιασμών) προέβησαν με μεγάλη ευκολία σε δηλώσεις σχετικά με τις εγκληματικές συμπεριφορές, δεδομένης της επιστημονικής αβεβαιότητας για τον Covid-19 αλλά και για τα νέα «βιαστικά» εμβόλια.

Συνήθως η εγκληματικότητα είναι κάτι που προσδιορίζεται στα δικαστήρια βάσει νομικών αποφάσεων και αποδεικτικών στοιχείων. Ωστόσο ακόμη δεν έχουμε δει κάποια σημαντική νομολογία σχετικά με την «εμβολιαστική διστακτικότητα» ή την «κακή πληροφόρηση» κατά των εμβολιασμών. Κανονικά και για να μην χάσουμε εντελώς τη λογική που με τόσο κόπο στηρίξαμε όλοι μας (κάθε κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα) με τόσες μάχες, η διαφωνία δεν θα πρέπει να ταυτιστεί ή να συνδυαστεί με τον όρο «εγκληματικότητα». Αναρωτιέμαι εάν τα δικαστήρια θα μπουν σε μια διαδικασία να «δημιουργούν» εγκληματίες, χωρίς να έχουμε εξασφαλίσει ως κοινωνίες, σοβαρά κλινικά δείγματα και όλα τα απαραίτητα στοιχεία που χρειαζόμαστε για να έχουμε μια σφαιρική άποψη για την πανδημία του Covid-19. Όποια και εάν είναι η άποψή μας (θετική ή αρνητική) για τα εμβόλια, όταν παύει να υπάρχει ένας έγκυρος επιστημονικός διάλογος (που να δέχεται και τις δυο πλευρές) και ο σύμβουλός μας είναι ο πανικός, τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα για όλους και μας πηγαίνει πίσω σε άλλες εποχές που δεν θα πρέπει να τις ξεχνάμε. Προτείνω να μην αφήσουμε την ποινικοποίηση κάποιου να ταυτιστεί με την έκφραση της ανησυχίας του, ειδικά στη περίπτωση των εμβολιασμών που σε αυτή τη φάση αποτελεί μια πειραματική ιατρική πράξη και ενέχει τη πιθανότητα πρόκλησης βλάβης στον εκάστοτε οργανισμό.

Ο υγειονομικός ρατσισμός και η επικείμενη «κακοποίηση» των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Ο κορυφαίος ανοσολόγος J. Bart Classen MD2 στο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο Microbiology & Infectious Diseases3 προειδοποιεί για το ενδεχόμενο ότι οι αποδέκτες των εμβολίων ίσως να αναπτύξουν μια μακροχρόνια κατάσταση εξουθένωσης, γνωστή ως νόσο Prion4. Η άποψη του Δρ Classen είναι ότι τα εμβόλια θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό για το οποίο κατασκευάστηκαν να αντιμετωπίσουν. Σε μια ακόμη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Clinical Imaging5 αναφέρεται ότι οι ανοσολογικές αντιδράσεις μετά τον εμβολιασμό κατά του covid θα μπορούσαν να μοιάζουν με εκείνες του καρκίνου του μαστού. Η συγκεκριμένη μελέτη ασχολείται με 4 περιπτώσεις γυναικών που μετά τον εμβολιασμό εμφάνισαν πρήξιμο και φλεγμονή στους μασχαλιαίους λεμφαδένες του βραχίονα στον οποίο έλαβαν το εμβόλιο. Στο Ισραήλ γυναίκες ανέφεραν διαταραχή του έμμηνου κύκλου τους μετά τον εμβολιασμό6. Είναι πολύ σημαντικό οι πολίτες να κατανοήσουν με σαφήνεια όλους τους γνωστούς και άγνωστους κινδύνους, προκειμένου να αξιολογήσουν σωστά και να δώσουν συνειδητά τη συγκατάθεσή τους για τον εμβολιασμό τους.  

Μια από τις κύριες ανησυχίες μου είναι ότι το κράτος δεν ενημερώνει τους πολίτες ότι τα εμβόλια εξακολουθούν να είναι σε πειραματικό στάδιο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι κρύβει αυτή η επίμονη θέση της κυβέρνησης να κρατά σε άγνοια τους πολίτες της χώρας, ενώ τους ζητά να σηκώσουν το μανίκι τους για να κάνουν το εμβόλιο; Σχεδόν έναν χρόνο πριν είδαμε τον Αντόνιο Γκουτέρες (επόμενος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών) σε μια δήλωσή του σχετικά με τη διαδικτυακή παραπληροφόρηση για τον Covid-19 να λέει μεταξύ άλλων και το εξής:

«Σήμερα, ανακοινώνω μία νέα πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών για την Επικοινωνία για να κατακλύσουμε το Διαδίκτυο με γεγονότα και επιστήμη, ενώ αντιμετωπίζουμε την αυξανόμενη μάστιγα της παραπληροφόρησης, ένα δηλητήριο που θέτει όλο και περισσότερες ζωές σε κίνδυνο».

Και αναρωτιέμαι το να αποκρύπτεις από τον εκάστοτε λαό ότι τα εμβόλια είναι σε πειραματικό στάδιο και ότι ενέχει κινδύνους πρόκλησης βλάβης στον ανθρώπινο οργανισμό… δεν είναι απόκρυψη σημαντικών πληροφοριών; Αυτό είναι θεμιτό;
Και τίθεται και ένα ζήτημα σχετικά με τη βία και την κακοποίηση. Σε όλα τα ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα ακούμε για το κύμα κατά της βίας. Αλήθεια; Όντως ενδιαφέρει το κράτος ουσιαστικά η εξάλειψη της βίας; Μια κίνηση θεσμοθέτησης του «πιστοποιητικού εμβολιασμού» θα έλεγα ότι βιάζει και κακοποιεί το δικαίωμα κάθε πολίτη α) στην σωστή ενημέρωση, β) στην ελευθερία κινήσεων και γ) στην ελευθερία επιλογής του θεραπευτικού μέσου!
Άραγε στην Ευρώπη και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα, γίνεται προσπάθεια να εξαλειφθεί μια μορφή βίας (εκείνη της σεξουαλικής βίας) αλλά τι γίνεται με τη μορφή βίας που συνοδεύει ένα «πιστοποιητικό εμβολιασμού» και καταργεί ξεκάθαρα τα ανθρώπινα δικαιώματα; Είναι παράξενο ότι αν και οι δοκιμές των πειραματικών εμβολίων είναι ακόμη σε εξέλιξη και δεν υπάρχουν δεδομένα μακροπρόθεσμης ασφάλειας (και λόγω των επερχόμενων μεταλλάξεων), η Ευρωπαϊκή ένωση επιβάλει επίμονα έναν όρο  για να συνεχίσεις να έχεις ανθρώπινα δικαιώματα, και το υλοποιεί με το «πιστοποιητικό εμβολιασμού»!
Τα πιστοποιητικά εμβολίων είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο για να περιορίσουν τις προσωπικές ελευθερίες εκείνων που δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν (με τα πειραματικά εμβόλια). Χαρακτηριστικά η Royal Society στην Αγγλία δημοσίευσε7 ένα σύνολο 12 κριτηρίων που θα πρέπει να πληρούνται από τα πιστοποιητικά εμβολίων, και δηλώνουν τον σκοπό ενός τέτοιου συστήματος: « ….είναι να βοηθήσουμε την επιστροφή στις δραστηριότητες που είχαμε πριν τη παρουσία του Covid-19 και να ταξιδεύουμε χωρίς να θέτουμε σε κίνδυνο τη προσωπική και τη δημόσια υγεία». Ωστόσο αυτό που δεν αναφέρθηκε σε αυτή τη δημοσίευση είναι η σημαντικότατη καταπάτηση των προσωπικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που ένα τέτοιο σύστημα θα επιφέρει.
Δεδομένου ότι η ικανότητα των εμβολίων να μπλοκάρουν τη μετάδοση του ιού ή να αποτρέψουν τη μόλυνση των ανθρώπων είναι ακόμη άγνωστη, το σύστημα αποτυγχάνει στο πρώτο εμπόδιο. Αντί να απελευθερώνουν τους ανθρώπους, οι κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο θα λέγαμε «σφίγγουν τον κλοιό» και αφαιρούν την ικανότητά μας να ζήσουμε τη ζωή μας με τον τρόπο που επιλέγουμε. Αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα να αποφασίζουμε πώς διαχειριζόμαστε την υγεία μας και με ποια μέσα.
Σκέφτομαι ότι πέρασε μόλις έναν χρόνος και είμαστε έτοιμοι να παραχωρήσουμε τόσο εύκολα και αβίαστα τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να περάσουμε σε μια «κανονικότητα», στην οποία τόσα χρόνια μας έθισαν και σαφώς δεν έχει καμία σχέση με την ελευθερία που προσέγγισαν ο Ελύτης, ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Κατσαρός, ο Ρίτσος, ο Ελυάρ, ο Ερνάντεθ, ο Πλάτωνας, ο Όμηρος και τόσοι άλλοι!
Ο υγειονομικός ρατσισμός που ήδη στοιχειοθετείται, θα απομονώσει ομάδες ανθρώπων που θα χαρακτηριστούν ως εγκληματίες για τη δημόσια υγεία. Αυτή η κακοποίηση της ελευθερίας μας οδηγεί σε ένα μοντέλο καταπάτησης δικαιωμάτων που εμφανίστηκε πριν από 80 χρόνια και το έζησε η ανθρωπότητα ως φασισμό. Η 4η βιομηχανική επανάσταση έρχεται στο προσκήνιο δυναμικά και εντελώς συμπτωματικά, παράλληλα τα ανθρώπινα δικαιώματα υποβιβάζονται και δίνουν τη θέση τους σε έναν νέο τεχνολογικό μεσαίωνα; Αναρωτηθείτε γιατί…

Αναφορές:
1. https://www.bmj.com/content/372/bmj.n272
2. https://en.wikipedia.org/wiki/J._Bart_Classen
3. https://scivisionpub.com/pdfs/covid19-rna-based-vaccines-and-the-risk-of-prion-disease-1503.pdf
4. https://en.wikipedia.org/wiki/Prion
5. https://www.clinicalimaging.org/article/S0899-7071(21)00020-6/fulltext
6. https://www.israelhayom.com/2021/02/16/does-covid-19-vaccine-disrupt-menstrual-cycle/
7. https://royalsociety.org/-/media/policy/projects/set-c/set-c-vaccine-passports.pdf

Με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του Πέτρου Αργυρίου με τίτλο "Χωρίς Ανάσα: τα χρονικά του μεγάλου φόβου", συναντήσαμε τον γνωστό συγγραφέα- αναλυτή και εξασφαλίσαμε μια αποκαλυπτική συνέντευξη με θέμα την πανδημία Covid-19!

 

interview photo

 Δείτε τη συνέντευξη στο κανάλι μας στο You Tube

Σημείωση: Ο Πέτρος Αργυρίου αναφέρει δύο φορές στην συνέντευξη, πως η πτωτική τάση παγκοσμίως είχε σημείο έναρξης την 28η Αυγούστου. Όπως ο ίδιος επισήμανε, αυτό έγινε εκ παραδρομής, καθώς ήταν από τους πρώτους που σε πείσμα του αφηγήματος για την έλευση του δεύτερου κύματος ήδη από τον Αύγουστο, επισήμανε στα social media αυτήν την πτωτική τάση, που ξεκίνησε από τις 26-28 Ιούλη και διήρκησε μέχρι τα τέλη Αυγούστου όταν και δόθηκε η συνέντευξη. Έκτοτε, η πανδημική τάση είναι ανοδική, κάτι που επίσης έχει επισημάνει 


Subscribe to Holistic Life TV: https://rb.gy/129ah8
Site: https://www.holisticlife.gr/
Facebook: https://www.facebook.com/holisticlifegr

Ας εισέλθουμε σε ένα εντυπωσιακό πεδίο. Η Αμερικανίδα νευρολόγος Κάντις Μπ. Περτ, που πέθανε το 2013, διευθύντρια του ΝΙΜΗ (Εθνικό Ινστιτούτο Πνευματικής Υγείας των ΗΠΑ) και συγγραφέας του μπεστ σέλερ Molecules of Emotion (Τα μόρια των συναισθημάτων) σχετικά με την επιρροή των μορίων αυτών στην υγεία, έφερε μια πραγματική επανάσταση με τις μελέτες της γύρω από τη σχέση πνεύματος-σώματος. Εκείνη ανακάλυψε τον υποδοχέα οπιοειδών.

Ας εξηγήσουμε, λοιπόν, με απλό τρόπο την ανακάλυψή της. Οι υποδοχείς οπιοειδών βρίσκονται στην επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης και ενώνονται επιλεκτικά με συγκεκριμένα μόρια – όπως ένα κλειδί με την κλειδαριά. Τα μόρια αυτά που φτάνουν στους υποδοχείς ονομάζονται νευροπεπτίδια. Τα τελευταία είναι τα βασικά υποστρώματα του συναισθήματος.

Το ενδιαφέρον είναι πως κάθε συναίσθημα ενεργοποιεί την παραγωγή αυτών των νευροπεπτιδίων. Όταν ο υποδοχέας της μεμβράνης δέχεται αυτό το μόριο –το νευροπεπτίδιο– του συναισθήματος, μεταδίδει ένα μήνυμα στο εσωτερικό του κυττάρου. Το μήνυμα αυτό έχει την ικανότητα να αλλάξει την κυτταρική συχνότητα και βιοχημεία, επηρεάζοντας την κυτταρική συμπεριφορά.

Τι περιλαμβάνει η κυτταρική συμπεριφορά; Από τη δημιουργία νέων πρωτεϊνών ή την κυτταρική διαίρεση ως το άνοιγμα ή το κλείσιμο των ιονικών διαύλων, ή ακόμα και την τροποποίηση της επιγενετικής έκφρασης – γονίδια! Δηλαδή, αυτά τα νευροπεπτίδια λειτουργούν ως μηχανισμοί που αλλοιώνουν τη φυσιολογία μας, τη συμπεριφορά μας και τη γενετική μας. Μέρος της «ιστορίας» ενός κυττάρου προκύπτει από τα σημάδια που στέλνουν τα νευροπεπτίδια του συναισθήματος στη μεμβράνη.

Σύμφωνα με τα λόγια της γιατρού Περτ, «οι νευροδιαβιβαστές με το όνομα πεπτίδια φέρουν συναισθηματικά μηνύματα. Όσο αλλάζουν τα συναισθήματά μας, αυτό το μείγμα των πεπτιδίων ταξιδεύει σε όλο το σώμα και τον εγκέφαλο. Κυριολεκτικά αλλάζουν τη χημεία κάθε κυττάρου του σώματος».

Χάρη σε αυτές και άλλες ανακαλύψεις θεωρείται η ιδρύτρια αυτού που σήμερα ονομάζουμε «ψυχονευροανοσολογία».

Η ασθένεια ταυτίζεται αναπόφευκτα με τα συναισθήματα. Όταν εκφράζεται ένα συναίσθημα, ο οργανισμός αντιδρά. Όταν αρνιόμαστε ή καταπνίγουμε ένα συναίσθημα, παραμένει παγιδευμένο, βλάπτοντάς μας σημαντικά. Όπως λέει η Περτ, κάθε συναίσθημα έχει μια βιοχημική αντανάκλαση στο σώμα.


Απόσπασμα από το βιβλίο: «Πως θα αφήσεις το καλό να μπει στη ζωή σου». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο (συγγραφέας: Marian Rojas Estape)

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2020 08:11

Τα ανθρωπογενή λάθη στην πανδημία

Με όλες τις μελέτες να δείχνουν σήμερα ποσοστά θνητότητας του κορωνοϊού από 0,5% ως 0,1%, αν το πραγματικό ποσοστό είναι στο 0,2%, το ερώτημα που γεννάται είναι από πού προέρχονται τα εξτρά ποσοστά που κάποιες μελέτες δείχνουν ενώ άλλες όχι.

Η απάντηση είναι μάλλον δυσάρεστη, καθώς ο πιο πιθανός υποψήφιος είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.

Σε χώρες με πολλά κρούσματα, δύο είναι οι χειρότερες εστίες μετάδοσης της επιδημίας: τα γηροκομεία και τα νοσοκομεία.

Σε κάποιες χώρες, οι θάνατοι από τα γηροκομεία έφτασαν στο 50% των συνολικών θανάτων. Ενώ οι κυβερνήσεις ισχυρίζονταν ότι οι καραντίνες έγιναν για να προστατευτούν οι ηλικιωμένοι και οι ευπαθείς, στην ουσία κανένα μέτρο δεν πάρθηκε για να προστατευτούν τα γηροκομεία: Το προσωπικό τους ούτε ενημερώθηκε, ούτε εκπαιδεύτηκε, ούτε εξετάστηκε για κορωνοϊό στο βαθμό που θα έπρεπε. Σε κάποιες χώρες δε, ηλικιωμένοι που δεν είχαν σοβαρά συμπτώματα, επέστρεψαν στα γηροκομεία λόγω έλλειψης κλινών, με τις φριχτές συνέπειες που γνωρίσαμε.

Ο πανικός που δημιουργήθηκε, έστειλε αρκετό κόσμο με συμπτώματα στα νοσοκομεία, με αποτέλεσμα συνωστισμό και μεγάλη ενδονοσοκομειακή μετάδοση της νόσου.

Χαρακτηριστικό είναι πως στην Ιταλία για παράδειγμα, το 8% όλων των κρουσμάτων ήταν από νοσοκόμες και γιατρούς. Η έλλειψη τεστ ακόμη και για τους γιατρούς σε κάποιες χώρες, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Με τον κορωνοϊό να έχει γίνει η απόλυτη προτεραιότητα δημόσιας υγείας και με τα νοσοκομεία να αντιμετωπίζουν σχεδόν τα πάντα ως COVID-19 μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, άλλα νοσήματα παραμελήθηκαν, συχνά λόγω του φόβου των ασθενών, με αποτέλεσμα, για παράδειγμα, οι καρδιολογικές κλινικές να είναι σε μεγάλο βαθμό άδειες και ακόμη περισσότεροι θάνατοι να συμβούν εκτός νοσοκομείου, όχι από τον ίδιο τον κορωνοϊό αλλά από τον πανικό του και την ελλιπή ιατρική μέριμνα.

Με συνθήκες συνωστισμού στις εντατικές, ασθενείς κόλλησαν όχι μόνο κορωνοϊό αλλά και άλλες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, συχνά θανατηφόρες, που οδήγησαν και σε άλλους θανάτους που εσφαλμένα αποδόθηκαν στον κορωνοϊό.

Επίσης, όπου ήταν αυτό εφικτό, αρχικά οι ασθενείς έμπαιναν νωρίς σε διασωλήνωση, που από μόνη της ενέχει κίνδυνο να καταλήξει σε θάνατο σε ποσοστό από 5% ως 8%. Δυστυχώς όμως, η εμπειρία που αποκτήθηκε έκτοτε υποδεικνύει ότι τα συνήθη πρωτόκολλα που ακολουθήθηκαν ήταν λανθασμένα καθώς τα πνευμόνια πολλών ασθενών με COVID-19 φαίνεται να αντέχουν λιγότερη πίεση από ότι συμβαίνει σε άλλα αίτια. Αναφέρεται πως γιατροί που ακολούθησαν την πρακτική της χαμηλής πίεσης οξυγόνου στην διασωλήνωση έσωσαν και τους εκατό ασθενείς που είχαν, όταν στην Νέα Υόρκη, 88% των ασθενών που μπήκαν σε διασωλήνωση, πέθαναν, ένα ποσοστό δραματικό, 2,5 φορές πάνω από αυτούς που πεθαίνουν από διασωλήνωση λόγω γρίπης H1N1.

Στο πεδίο της δοκιμής φαρμάκων έγινε το έλα να δεις. Δεκάδες φάρμακων δοκιμάστηκαν σε ασθενείς σε δοκιμές fast track με αμφίβολα αποτελέσματα. Στο αποκορύφωμα των πρακτικών αυτών, ο FDA έδωσε κατ’ επείγουσα έγκριση στο αποτυχημένο κατά του έμπολα φάρμακο (ρεμντεσιβίρη), με βάση δοκιμή που έκανε η ίδια η εταιρία που το παράγει, η Gillead, κάτι που ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες είναι σκανδαλώδες καθώς άλλες μικρότερες έρευνες δεν το βρήκαν αποτελεσματικό. Το μόνο εύρημα που παρουσίασε η έρευνα της εταιρίας ήταν ότι μειώνει τον χρόνο παραμονής του ιού στο σώμα κατά πέντε μέρες. Τα δεδομένα της δοκιμής δεν δόθηκαν σε άλλους επιστήμονες και χρειάστηκε ο λόγος του διευθυντή του FDA, του Antoni Fauci, για να εγκριθεί κακήν κακώς το φάρμακο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Fauci κάνει κάτι τέτοιο καθώς το είχε κάνει πρώτη φορά στο AIDS (για περισσότερα, στο μοναδικό και επίκαιρο όσο ποτέ βιβλίο μου «Θανάσιμες Θεραπείες», εκδόσεις Etra, 2011).

Στο πεδίο των εμβολίων γίνεται και εκεί το σώσε. Στο όνομα του κατ’ επείγοντος, ολόκληρα στάδια ασφάλειας των δοκιμών παραγκωνίζονται, και μάλιστα όταν προηγούμενα εμβόλια κατά κορωνοϊών σε ζώα έκαναν τους ιούς περισσότερο θανατηφόρους καθώς επάγουν υπέρμετρη αντίδραση του ανοσοποιητικού.

Λένε πως ποτέ η επιστήμη δεν προχώρησε τόσο γρήγορα, όταν φαίνεται πως ποτέ δεν προχώρησε τόσο βιαστικά και πρόχειρα. Και το προχώρησε είναι μάλλον ευφημισμός καθώς χρειάζεται μόνο μια ματιά να ρίξει κανείς στις κατά καιρούς δηλώσεις αρμοδίων (https://agriazwa.blogspot.com/2020/04/blog-post_30.html)

Ας πάμε τώρα στις συνέπειες της ίδιας της καραντίνας στη δημόσια υγεία. Λόγω του εγκλεισμού, τα ανοσοποιητικά συστήματα, πρωτίστως των παιδιών, θα έχουν κακή επίδοση το επόμενο φθινόπωρο-χειμώνα, με ενδεχόμενο δεύτερο κύματα της πανδημίας να χτυπάει πολύ χειρότερα. Τα ποσοστά ανεργίας στην χώρα μας θα ανέβουν κατά 10-20% για κάποιο διάστημα. Σε κάθε 1,5% ανόδου του ποσοστού ανεργίας, σε χώρες με τον πληθυσμό μας αντιστοιχούν 100 αυτοκτονίες, όπως πολύ καλά μάθαμε τα προηγούμενα χρόνια. Τυχόν 20% ανόδου, σημαίνει 1600 νεκρούς, ενώ μυστήριο παραμένει το πώς θα βρεθούν οι πόροι για τη δημόσια υγεία υπό τόσο ακραίες οικονομικές συνθήκες, όταν μάλιστα μπορεί να υποστούμε κι άλλες μηνιαίες καραντίνες από το ερχόμενο φθινόπωρο και με το παγκόσμιο κραχ και τις χρεοκοπίες να καιροφυλακτούν.

Η καραντίνα καθυστερεί την επιδημία και τους θανάτους της. Δεν την αναχαιτίζει. Μακροπρόθεσμα, κρίνουμε ότι ο πανικός θα έχει περισσότερους νεκρούς από την ίδια την πανδημία, καθώς, και μεγαλύτερη θνητότητα προκαλεί, αλλά και σκοτώνει ζωτικά τμήματα της επιστήμης και της οικονομίας που με την σειρά τους θα σκοτώσουν ακόμη περισσότερο κόσμο. 


petros argyriou

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011 και "Παρά Φύση", 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Εσχάτως κυκλοφορεί το τελευταίο του και πρώτο για παιδιά βιβλίο «Η Ελπίδα και οι Υπερκακοί». Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).