Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2021 08:30

Η ματαιοδοξία της ζυγαριάς

Η τρέλα που έχει επιβληθεί από την σύγχρονη κοινωνία να ταιριάξουμε σε πρότυπα μας έχει μπερδέψει και πολλές φορές οι άνθρωποι ταυτίζουμε την αυταξία μας σε νούμερα. Ένα από τα πολλά νούμερα που ταυτιζόμαστε είναι η ηλικία μας, το υπόλοιπο του τραπεζικού μας λογαριασμού, και το βάρος μας. Ναι σωστά το διάβασες, το βάρος μας, αφού η κοινωνία εξυμνεί το αδύνατο και λεπτό σώμα. Οπότε όλοι προσπαθούμε να χωρέσουμε σε αυτό το πρότυπο που με τη σειρά του μας έχει οδηγήσει σε εμμονή με την δίαιτα. Ας το παραδεχτούμε, κάνουν πολλοί δίαιτα που δεν χρειάζονται. Και υπάρχουν πολλά στοιχεία που φανερώνουν τη νεύρωση που υπάρχει στην εποχή μας με τη δίαιτα.

Και λέγοντας δίαιτα εννοώ:

…όλη αυτή την κουλτούρα που μας θέλει συνδεδεμένους με καλά και κακά τρόφιμα, αδυνατιστικά και παχυντικά φαγητά, πρέπει και δεν πρέπει, κανόνες και περιορισμούς σε σχέση με τη σίτιση

…όλη αυτή την κουλτούρα που μας έχει γεμίσει ενοχές και ντροπή για το σώμα μας, που μας ωθεί να ασχολούμαστε, να συγκρίνουμε και να κρίνουμε τόσο το δικό μας σώμα όσο και τα σώματα των άλλων 

…όλη αυτή την κουλτούρα που εξυμνεί τη στέρηση και τον περιορισμό όχι μόνο από το φαγητό αλλά από τη ζωή την ίδια

…όλη αυτή την κουλτούρα που τροφοδοτεί τον πόλεμο μέσα μας και γύρω μας και διχάζουμε τον κόσμο σε μαύρο ή άσπρο, καλό ή κακό, σωστό ή λάθος, αγάπη ή μίσος, δίκαιο ή άδικο, όμορφο ή άσχημο, παράδεισο ή κόλαση, νίκη ή ήττα, επιτυχία ή αποτυχία.

Η κουλτούρα της δίαιτα τροφοδοτεί ξεκάθαρα τον πόλεμο με το σώμα και το φαγητό. Και όπως κάθε πόλεμος, έχει θύματα. Εν προκειμένω τα θύματα είναι τόσο το σώμα μας όσο και η αυτοεκτίμησή μας.

Αυτό αν και θα μπορούσε να το επιβεβαιώσει ο καθένας βιωματικά που έχει ασχοληθεί με το σπορ της δίαιτας, επειδή μιλάω από τη θέση του ειδικού θα χρησιμοποιήσω επιστημονικά και στατιστικά στοιχεία για να σε πείσω:

«η εστίαση στο βάρος είναι αναποτελεσματική ως μέθοδος για την απόκτηση λεπτότερου και υγιέστερου σώματος. Επίσης σχετίζεται με την αρνητική εικόνα σώματος, προάγει το άγχος σε σχέση με το φαγητό και το σώμα, οδηγεί σε φαύλους επαναλαμβανόμενους κύκλους απώλειας και επαναπρόσληψης κιλών (φαινόμενο γιο – γιο), αποσπά την προσοχή του ατόμου από άλλους σημαντικούς προσωπικούς στόχους υγείας ή ευρύτερους, οδηγεί σε μειωμένη αυτοεκτίμηση και είναι προδιαθεσικός παράγοντας για διατροφικές διαταραχές.»

Επίσης αποδεδειγμένα οι δίαιτες δεν οδηγούν σε απώλεια βάρους στο 95% των περιπτώσεων. Και πριν βιαστείς να απαντήσεις, μα εγώ που έκανα δίαιτα, έχασα βάρος και τα κατάφερα να σου πω ότι αναφερόμαστε σε αποτέλεσμα που διαρκεί για τουλάχιστον μια 5ετία.

Δες την έρευνα εδώ: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21261939/

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι η βιομηχανία του αδυνατίσματος αφορά έναν κολοσσό με διάφορα προϊόντα: από τρεντς με φανταχτερά ονόματα σε διατροφικά πλάνα, λιποδιαλύτες και συμπληρώματα, ματζούνια και μηχανήματα που σμιλεύουν το κορμί, χειρούργους, διαιτολόγους, πλαστικούς, διάσημους και παπατζήδες. Όλα αυτά και ακόμη περισσότερα με κύκλους κερδών 60 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο μόνο στις ΗΠΑ. Και όλα αυτά με επιβεβαιωμένο ποσοστό αποτυχίας στο 95%.

Είναι εντυπωσιακό. Σκέψου το.

Πρόκειται για τη μόνη βιομηχανία που παράγει προϊόντα και υπηρεσίες που όχι απλά δεν λειτουργούν αλλά βλάπτουν και οι καταναλωτές κατηγορούν τον εαυτό τους κι όχι το προϊόν/υπηρεσία για την αποτυχία.

Πωλείται λοιπόν ένα «προϊόν» που δεν έχει καμία ένδειξη ότι είναι αποτελεσματικό μακροπρόθεσμα. Πώς το κάνουν; Χρησιμοποιούν το στίγμα του βάρους, την εμμονή της κοινωνίας με την «ομορφιά», την νεότητα, το αδύνατο αλλά κυρίως χρησιμοποιούν την ντροπή, τις ενοχές και την αυτό-ευθύνη των ανθρώπων που κουβαλούν περισσότερα κιλά. Το σύστημα έχει ρυθμιστεί κυριολεκτικά με αυτόν τον τρόπο. «Αποτυγχάνουμε» να χάσουμε μόνιμα βάρος με τη δίαιτα και τον περιορισμό του φαγητού, ή χάνουμε βάρος και το ξαναπαίρνουμε και ξανά και ξανά και κάθε φορά είμαστε έτοιμοι να αποτύχουμε από την αρχή. Αλλά ποτέ δεν κατηγορούμε το «σχέδιο», τη δίαιτα σαν νοοτροπία, κατηγορούμε πάντα τους εαυτούς μας. Έχουμε φυλακιστεί στη πεποίθηση ότι η αύξηση του βάρους είναι καθαρά ατομική ευθύνη του παχύσαρκου και συνάρτηση λαιμαργίας, τεμπελιάς και έλλειψης θέλησης (αυτό εννοώ όταν λέω παραπάνω «στίγμα» βάρους).  

Αν λοιπόν έχεις διαβάσει μέχρι εδώ θέλω να κρατήσεις κάτι:

Δεν φταις εσύ, εάν έχεις κάνει δίαιτα (μια ή και παραπάνω δίαιτες, όπως έχουν κάνει πολλοί) και δεν έχεις καταφέρει τελικά να αδυνατίσεις.  

Και ξανά: δεν φταις εσύ που αποτυγχάνεις να κάνεις δίαιτα, είναι η δίαιτα ως μέθοδος που έχει αποτύχει να σε βοηθήσει, εσένα και πολλούς πολλούς ακόμη.

Για να κλείσω κάπου εδώ κράτα τα ακόλουθα

Η καλύτερη δίαιτα στον κόσμο είναι καθόλου δίαιτα, τουλάχιστον με την έννοια της στέρησης του φαγητού που την έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας.

Η άποψη ότι τα θέματα του βάρους λύνονται με άσκηση και δίαιτα την βρίσκω εξαιρετικά απλουστευμένη για να μην πω γελοία. Αν η λύση αυτή δούλευε η παχυσαρκία θα είχε περιοριστεί. 

Επίσης θυμήσου το βάρος και το λίπος που έχεις δεν είναι μέρος της ταυτότητάς σου. Είναι κάτι που έχεις όχι κάτι που είσαι.

Το χαμηλό βάρος και το λεπτό σώμα δεν σημαίνει ευτυχία και δεν σημαίνει υγεία.

Την επόμενη φορά που θα πέσεις στην παγίδα για γρήγορα και εύκολα αποτελέσματα αναφορικά με το βάρος σου, την επόμενη φορά που θα πιάσεις τον εαυτό σου να σκρολάρει σε αδυνατιστικές σελίδες, την επόμενη φορά που θα πιάσεις τον εαυτό σου να σκανάρει επικριτικά το σώμα σου ή τα σώματα άλλων, θυμήσου τι αγοράζεις και ανέλαβε την ευθύνη σου ως καταναλωτής.


Μυρτώ Μυλωνά
Η Μυλωνά Μυρτώ Μαρία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και αποφοίτησε από το τμήμα Διατροφής της Θεσσαλονίκης το 2003.
Από το 2005 διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στο Χαϊδάρι και εργάζεται ως διατροφολόγος και σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης (Wellness Coach) βοηθώντας άτομα και ομάδες να πετύχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής τους (Lifestyle Medicine), ώστε να γίνουν πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι. Η προσέγγιση  της είναι ολιστική και εστιάζει στους 7 τομής ευεξίας: Διατροφή, Άσκηση, Ενέργεια και Στρες, Βάρος, Πνευματική και Συναισθηματική Ευεξία, Υγεία, Ικανοποίηση Ζωής. Εργάζεται κάνοντας ατομικές και ομαδικές  συνεδρίες. Θεωρεί το επάγγελμά της συναρπαστικό, γιατί έχει την ευλογία να παρακολουθεί την πρόοδο, την αλλαγή και το ταξίδι μεταμόρφωσης των ανθρώπων και μέσα από αυτό η ευγνωμοσύνη που δέχεται, την ωθεί να  εξελίσσεται και η ίδια.  
Πάθος της η συνεχής προσωπική εξέλιξη και για αυτό η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία που μέσα στα χρόνια δεν έχει σταματήσει. Το 2007 παρακολούθησε τέσσερις κύκλους σεμιναρίων ψυχολογίας για την παχυσαρκία και για τις διατροφικές διαταραχές στο Λονδίνο (National Center for Eating Disorders). Επίσης υπήρξε για ενάμισι χρόνο ενεργά διαιτολόγος στην  Μονάδα Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐα Κυριακού και έκτοτε παραμένει επιστημονικός συνεργάτης.
Εδώ η συνέχεια του βιογραφικού...

Κατηγορία Διατροφή

Από τα πιο συχνά προβλήματα για πάρα πολλούς ανθρώπους είναι το αυξημένο (έστω και λίγο) βάρος και η σχέση τους με το φαγητό. Η σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία για απόλαυση μέσω της τροφής και στην επίσης ισχυρή επιθυμία για ένα κομψό και ανάλαφρο σώμα καταλήγει εμμονή σε πολλούς, που μετά από μια σειρά από επιτυχημένες ή αποτυχημένες ‘δίαιτες’ και προσπάθειες αυτοελέγχου ως προς την καθημερινή τους διατροφή, διαπιστώνουν κάποια στιγμή ότι είναι δέσμιοι της όλης αυτής κατάστασης και υποχρεωμένοι να σκέπτονται συνεχώς το πότε θα φάνε, τι θα φάνε, πόσο θα φάνε, και αν θα φάνε. Πέραν της αισθητικής στο όλο θέμα μπορεί να προστίθενται και ζητήματα υγείας, που τόσο άμεσα σχετίζονται με τη διατροφή και με το σωματικό βάρος, και αυτό περιπλέκει την κατάσταση πολύ περισσότερο.

Θα συμφωνούσαμε γενικά στο ότι αν τρώγαμε μόνο όταν και όσο πραγματικά πεινάμε και χρειαζόμαστε για να τραφούμε, πρόβλημα αυξημένου βάρους γενικά δεν θα υπήρχε. Στην κοινωνία μας όμως το φαγητό δεν χρησιμοποιείται μόνο για τη θρέψη. Χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό για την ψυχολογική μας ικανοποίηση ή και ανακούφιση. Απλά, πολύ συχνά τρώμε για να νοιώσουμε καλύτερα. Και νοιώθει κανείς καλύτερα όντως, αλλά μόνο όσο το γεύμα ή το ‘τσιμπολόγημα’ διαρκούν – αμέσως μετά η σκέψη επιστρέφει στις έξτρα θερμίδες και στα ανεπιθύμητα επακόλουθά τους. Η όλη στάση δημιουργεί στεναχώρια, απογοήτευση και ενοχές, τόσες που για να παρηγορηθεί κανείς ξανατρώει. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.

Ένας έξυπνος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς το ζήτημα, πλην της καθαρά συμπεριφορικής προσπάθειας (διατροφή, δίαιτες, άσκηση κλπ), είναι ακριβώς το να ασχοληθεί με τα συναισθήματα, τις διαθέσεις και τις ψυχολογικές ανάγκες που υπάρχουν στη βάση αυτής της αυξημένης ή μη ελεγχόμενης επιθυμίας για φαγητό και αντί να μάχεται αυτά τα συναισθήματα, να προσπαθήσει απλά να τα ικανοποιήσει με έναν άλλο, ψυχολογικά υγιέστερο και μη … παχυντικό τρόπο. Τα ανθοϊάματα στην περίπτωση αυτή, επιλεγμένα στη βάση της γνώσης των υποκείμενων συναισθημάτων, έχουν να προσφέρουν ανεκτίμητη βοήθεια.

Πρώτο και κύριο εδώ το ανθοΐαμα Bach Agrimony: Η προσπάθεια αποφυγής των αρνητικών συναισθημάτων μέσω ευχάριστων καταστάσεων. Έχω στεναχώριες, καταπιέζομαι, φοβάμαι, βαριέμαι, απελπίζομαι ή οτιδήποτε άλλο, και «δεν το αντέχω, δεν μπορώ, θέλω να το ρίξω έξω». Το άτομο λοιπόν μπορεί να πίνει, να καπνίζει, να γλεντάει, να διασκεδάζει, να καταναλώνει κλπ προκειμένου να ‘ανεβάσει’ τη διάθεσή του, να νοιώσει συγκινήσεις, να αντέξει τη ζωή που κάνει και να παρηγορηθεί. Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς, προσιτούς και –παρόλα τα προβλήματα που δημιουργεί- κοινωνικά αποδεκτός τρόπος είναι το φαγητό και η απόλαυση, η ευεξία και η ηρεμία που έστω και πρόσκαιρα δημιουργεί. Το ανθοΐαμα Agrimony θα βοηθήσει στη χαλάρωση της έντασης αυτού του είδους και θα μετριάσει έως και παύσει την ψυχολογική ανάγκη για φαγητό. Το Agrimony δρα εξαιρετικά όταν το άτομο δυσκολεύεται να πειθαρχήσει στη δίαιτα που έχει επιλέξει και βασανίζεται σκεπτόμενο συνέχεια τα αγαπημένα του φαγητά. Είναι καλό να συνοδεύεται από το ανθοΐαμα Bach Gentian. Και αυτό επειδή ένα εξίσου μεγάλο πρόβλημα είναι η συχνή απογοήτευση από τα πισωγυρίσματα, που είναι συχνά, καθώς το άτομο δεν μπορεί να πειθαρχεί συνεχώς και κάθε τόσο ‘χαλάει τη δίαιτά του’ -και στη συνέχεια απογοητεύεται από τον εαυτό του, νομίζει ότι δεν αξίζει να συνεχίσει και θέλει να παραιτηθεί και να τα παρατήσει. Το Gentian θα υποστηρίξει την αισιοδοξία και την πίστη στο θετικό αποτέλεσμα, θα βοηθήσει στη συνέχιση της προσπάθειας αλλά και θα κάνει την διαδικασία καθαυτή πιο ευχάριστη.

Σύμφωνα με την εμπειρία της γράφουσας, είναι σημαντικό για αυτούς που χρειάζονται βοήθεια αποκλειστικά προκειμένου να κάνουν δίαιτα, το να χρησιμοποιήσουν μόνο αυτά τα δύο ανθοϊάματα, επειδή μικρός αριθμός ανθοϊαμάτων σημαίνει αμεσότερο αποτέλεσμα. Η προσπάθεια απώλειας σημαντικού βάρους απαιτεί γενικά μακρόχρονη αυτοπειθαρχία και αταλάντευτη προσήλωση και η ψυχολογική ενίσχυση είναι συχνά αποφασιστικής σημασίας.

Αλλά και μετά το επιτυχημένο τέλος της δίαιτας αδυνατίσματος, η αναγκαιότητα μιας διαφορετικής σχέσης με το φαγητό έτσι ώστε ούτε να υποφέρει και να στερείται κανείς ούτε όμως να χάσει τα αποτελέσματα που με τόσο κόπο κατάφερε, είναι προφανής. Έτσι, όταν δεν υπάρχει πλέον η άμεση ανάγκη για συμμόρφωση σε μια ειδική διατροφή, αλλά φυσικά και σε οποιαδήποτε φάση της ζωής, μπορούμε να προχωρήσουμε σε διαδικασίες βαθύτερων αλλαγών της προσωπικότητας που αντιμετωπίζει προβλήματα με το φαγητό, με την εμφάνιση και με το βάρος της.

Το ζήτημα της βουλιμίας είναι ασφαλώς περίπλοκο, απαιτεί εξατομικευμένη προσέγγιση και θα χρειάζονταν να λεχθούν πολλά ακόμη και για μια γενική προσέγγισή του. Το βουλιμικό άτομο όμως, όπως επίσης και ο καθένας ή η καθεμία που παλεύει λιγότερο ή περισσότερο με θέματα βάρους, προβλήματα εμφάνισης λόγω βάρους κλπ, εμφανίζουν συνήθως κάποια κοινά συναισθηματικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά τα οποία μπορούμε εύκολα να αντιστοιχήσουμε με κατάλληλα ανθοϊάματα. Τα τελευταία αρκετά χρόνια έχει γίνει κλασσική η φράση ‘τρώω το θυμό μου’, καθώς τα υπέρβαρα άτομα αντιλαμβάνονται ότι δυσκολεύονται να εκδηλώσουν το θυμό τους και γενικότερα τη δύναμή τους, να αντισταθούν σε εξουσιαστικά άτομα του περιβάλλοντός τους, να δράσουν με αποφασιστικότητα, να πουν όχι. Το ανθοΐαμα Bach Centaury είναι πολύ κατάλληλο γι’ αυτό το είδος των δυσκολιών. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί απορρίπτουν γενικά τον εαυτό τους λόγω της εξωτερικής εικόνας τους, που δεν τους αρέσει. Βλέπουν τον εαυτό τους άσχημο. Θεωρούν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε για να χαρούν τη ζωή αν δεν αδυνατίσουν –πράγμα που συχνά τους απελπίζει και τους ωθεί στο να … τρώνε. Συχνά μπορεί να πρόκειται για μικρό πρόβλημα στην εμφάνιση, το οποίο υπερβάλλουν στο νου τους και υποφέρουν χωρίς λόγο. Ανεξάρτητα από το πόσο αντικειμενικά μεγάλο ή μικρό είναι το πρόβλημα όμως, το γεγονός ότι το άτομο βρίσκει τον εαυτό του ‘ελαττωματικό’, ‘άσχημο’, ‘όχι εντάξει’ κλπ., η όλη κατάσταση παραπέμπει στο ανθοΐαμα Bach Crab Apple. Το ανθοΐαμα αυτό θα συμφιλιώσει τον άνθρωπο με την εμφάνισή του και θα μετριάσει αποφασιστικά τα αισθήματα απαξίας και αυτό-απόρριψης που νοιώθει εξαιτίας των αληθινών ή φανταστικών μειονεκτημάτων του σε αυτόν τον τομέα, επιτρέποντάς του να εισέλθει με περισσότερη αυτοπεποίθηση στη ζωή και δίνοντάς του την ελευθερία να διαχειριστεί με άνεση αυτές τις καταστάσεις.

Είναι γνωστό επίσης στους υπέρβαρους ανθρώπους το ότι είναι ενοχικοί. Νοιώθουν εύκολα ενοχές, επειδή τρώνε αλλά και γενικά. Συχνά, άτομα στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον (πχ μια αυταρχική, χειριστική και άμεσα ή έμμεσα απορριπτική μητέρα) μπορεί να τους απαξιώνουν συστηματικά και να τους προκαλούν αισθήματα ενοχής. Το ανθοΐαμα Bach Pine για την σταδιακή απαλλαγή από την ενοχικότητα είναι το κατάλληλο εδώ.

Το ανθοΐαμα Bach Larch θα δώσει στο υπέρβαρο άτομο την αυτοπεποίθηση ότι ναι, μπορεί να είναι εξίσου όμορφο και ελκυστικό όπως οι άλλοι, ότι μπορεί να επιτύχει την κατάσταση που επιθυμεί, ότι δεν υστερεί σε σχέση με τους άλλους και ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αισθάνεται κατώτερο ή συμπλεγματικό. Το Red Chestnut θα βοηθήσει στη δόμηση υγιών συναισθηματικών ορίων με τους οικείους και στην απαλλαγή από την υπερβολική συναισθηματική αλληλεξάρτηση και αλληλεπίδραση, που αποτελούν σχεδόν πάντα μέρος του προβλήματος.

Σε ένα μεταγενέστερο στάδιο, όταν η προσωπικότητα θα είναι επαρκώς ενισχυμένη, οριοθετημένη και προσανατολισμένη στους δικούς της στόχους, το Bach Walnut θα προστατέψει αυτή την ευαίσθητη διαδικασία από τις επιρροές των άλλων και θα διασφαλίσει την εξέλιξη. 

Εξαιρετικό είναι το ανθοΐαμα Five Corners (Australian Bush Essences) για αυτεκτίμηση και αυτοαποδοχή, ζωντάνια και αυτοπεποίθηση ως προς την εσωτερική και την εξωτερική μας ομορφιά και απαλλαγή από πολλές αρνητικές πεποιθήσεις γύρω από την αντίληψη του εαυτού μας.


Αγγελή

Η Μαρίνα Αγγελή είναι ιατρός με ειδίκευση στην ψυχιατρική, εκπαίδευση στην Συστημική Ψυχοθεραπεία και πολυετή ενασχόληση με εναλλακτικές θεραπείες και κυρίως με τη μέθοδο των Ανθοϊαμάτων και τις θεραπευτικές εφαρμογές τους στην αντιμετώπιση ψυχολογικών προβλημάτων. Έχει γράψει πολλά άρθρα και εργασίες για τα Ανθοϊάματα καθώς και το βιβλίο 'Ανθοθεραπεία με τα Ιάματα Μπαχ'. Είναι ιδρυτικό μέλος και νυν πρόεδρος της Ελληνικής Ανθοϊαματικής Εταιρείας.

Κατηγορία Ανθοϊάματα

Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού, και όχι τόσο η έλλειψη άσκησης, είναι αυτό που έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στην αύξηση βάρους, μια διαδικασία που μπορεί να ξεκινήσει στην παιδική ηλικία. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την τρέχουσα άποψη που προτρέπει τους νέους ιδίως να κινηθούν περισσότερο και να κάνουν λιγότερο καθιστική ζωή.

Αντίθετα, πρέπει να δοθεί έμφαση στη διατροφή, υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Baylor αφού μελέτησαν τη ζωή των παιδιών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, τα οποία, κατά μέσο όρο, είναι 25% πιο ενεργά σωματικά από τα παιδιά στις βιομηχανικές χώρες.

Το σώμα φαίνεται να έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται σε λιγότερη άσκηση, αλλά δεν μπορεί να προσαρμοστεί σε μια κακή διατροφή ή στην υπερβολική λήψη τροφής. Με άλλα λόγια, η ιδέα ότι μπορούμε να κάψουμε θερμίδες είναι απλοϊκή. Αντίθετα, το σώμα δεν συνεχίζει να καίει θερμίδες ατελείωτα, αλλά θα σταματήσει μετά από λίγο και θα τις αποθηκεύσει για άλλες μεταβολικές λειτουργίες.

Οι ερευνητές μελέτησαν 44 παιδιά Shuar, ηλικίας μεταξύ 5 και 12 ετών, που ζουν στον Ισημερινό και που εξαρτώνται από την αναζήτηση τροφής και την καλλιέργεια για το φαγητό τους. Κυνηγούν επίσης και ψάρια και παρόλο που είναι πολύ πιο δραστήριοι από τα αντίστοιχα παιδιά στη Δύση, η συνολική ημερήσια καύση θερμίδων είναι σχεδόν ίδια.

Η άσκηση είναι σημαντική, τονίζουν οι ερευνητές, ειδικά για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και της καρδιακής λειτουργίας - αλλά δεν έχει, από μόνη της, πολύ αντίκτυπο στο βάρος μας.

Πηγή: Science Advances, 2019; 5: eaax1065; doi: 10.1126/sciadv.aax1065

Κατηγορία Διατροφή