Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2019 07:24

Οξειδωτικό Στρες. Ένας ύπουλος εχθρός

Ο Denham Harman ήταν ο πρώτος που διατύπωσε την υπόθεση ότι οι ρίζες οξυγόνου μπορεί να παράγονται in vivo ως παραπροϊόντα των βιολογικών αντιδράσεων. Περιέγραψε τις δραστικές ρίζες ως το περιεχόμενο του κουτιού της Πανδώρας, υπεύθυνο για κυτταρικές βλάβες, μεταλλάξεις, καρκίνο, εκφυλισμό και γήρανση.[3,4]

Σήμερα κάθε κύτταρο του οργανισμού μας βάλλεται από οξειδωτικούς παράγοντες. Η εισπνοή καυσαερίων και τοξικών ουσιών, η παρουσία ορμονών, εντομοκτόνων, συντηρητικών και ‘βελτιωτικών’ στις τροφές, η ραδιενέργεια, η υπεριώδης ακτινοβολία και κάθε είδους ακτινοβολία (όπως αυτή των κινητών τηλεφώνων) αυξάνουν την παρουσία ελευθέρων ριζών στον οργανισμό μας ενώ ταυτόχρονα δεν μπορούμε να παράγουμε ενδογενώς ικανοποιητικά ποσοστά αντιοξειδωτικών για να τις πολεμήσουμε.

Το οξειδωτικό στρες είναι εδώ και μας αφορά όλους[3,4]

Η έκθεση των κυττάρων μας σε οξειδωτικούς παράγοντες με λόγια απλά σημαίνει ότι αρρωσταίνουμε, γερνάμε και καταστρέφουμε τα κύτταρά μας συνεχώς.

Ο καλύτερα μελετημένος μοριακός μηχανισμός οξείδωσης κυτταρικών συστατικών είναι αυτός της λιπιδικής υπεροξείδωσης. Πρόκειται για μια κυκλικά ανατροφοδοτούμενη αλυσιδωτή διαδικασία, η οποία, εάν αρχίσει και δεν ανασταλεί εγκαίρως το DNA μπορεί να υποστεί έναν μεγάλο αριθμό διαφορετικών οξειδωτικών βλαβών, ανάλογα με τους παράγοντες που τις προκαλούν. Μη επαρκής επιδιόρθωση του DNA έχει ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωση μεταλλάξεων στο γενετικό υλικό, τον μετασχηματισμό και, τελικά, τον κυτταρικό θάνατο είτε με νέκρωση είτε με απόπτωση.[6]

Ως οξειδωτικό στρες ορίζεται η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ προοξειδωτικών και αντιοξειδωτικών και οφείλεται είτε σε αυξημένη παραγωγή ελευθέρων ριζών είτε σε ανεπάρκεια των αντιοξειδωτικών μηχανισμών. Το οξειδωτικό στρες ενοχοποιείται τόσο για την παθοφυσιολογία πολλών νοσημάτων όσο και για την γήρανση. Οι δραστικές μορφές οξυγόνου και αζώτου αποτελούν προϊόντα του φυσιολογικού κυτταρικού μεταβολισμού και σε χαμηλές έως μέτριες συγκεντρώσεις είναι απαραίτητες για σημαντικές βιολογικές λειτουργίες. Ωστόσο εαν η υπερβολική παραγωγή αυτών των δραστικών μορφών δε μπορεί να εξουδετερωθεί από την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού, οι πλεονάζουσες ελεύθερες ρίζες μπορούν να βλάψουν διάφορα βιομόρια όπως λιπίδια, πρωτεΐνες και νουκλεϊνικά οξέα.[1][2]

Ασθένειες που συνδέονται με την αυξημένη συγκέντρωση ελευθέρων ριζών και το ανεξέλεγτο οξειδωτικό στρες:

Αρτηριοσκλήρυνση, αυτοάνοσες διαταραχές, φλεγμονές, καρκίνος, γήρανση, καρδιοπάθειες, υπέρταση, Parkinson, Alzheimer, σκλήρυνση κατά πλάκας, δερματοπάθειες, ελκώδης κολίτιδα, καταρράκτης, χρόνια κόπωση, σακχαρώδης διαβήτης.[5]

Το αντιοξειδωτικό στρες δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης καρκίνου

Το οξειδωτικό στρες συμμετέχει στον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Επιγενετικές δράσεις στην έκφραση γονιδίων μπορούν να οδηγήσουν σε διέγερση του πολλαπλασιασμού αυτού. Οι δραστικές ρίζες οξυγόνου οδηγούν στην τροποποίηση της έκφρασης γονιδίων αναγκαίων για τον πολλαπλασιασμό. Οι δραστικές ρίζες επάγουν γενετικές αλλαγές όπως μεταλλάξεις και χρωμοσωμικούς ανασυνδυασμούς που παίζουν ρόλο στην έναρξη της καρκινογένεσης.[7] Οι αντιοξειδωτικές ουσίες μπορούν να οδηγήσουν σε πρόληψη του καρκίνου με τους ακόλουθους μηχανισμούς: (α) διατήρηση της φυσιολογικής ρύθμισης του κυτταρικού κύκλου, (β) αναστολή του πολλαπλασιασμού και επαγωγή της απόπτωσης, (γ) αναστολή της διήθησης και της αγγειογένεσης, (δ) καταστολή της φλεγμονής.[8]

Το οξειδωτικό στρες επιβαρύνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα

Μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με ιδιοπαθή υπέρταση εμφανίζουν υψηλά επίπεδα ανιόντος υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου, καθώς και μειωμένα επίπεδα αντιοξειδωτικών. Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Ε, γλουταθειόνης, SOD και η αυξημένη ενεργοποίηση της αγγειακής NADPH οξειδάσης, φαίνεται να ευθύνονται για το οξειδωτικό στρες που παρατηρείται στα υπερτασικά άτομα.[1]

Η αθηροσκλήρωση αποτελεί βασικό παθοφυσιολογικό μηχανισμό της πλειοψηφίας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Θεωρείται χρόνια φλεγμονώδης νόσος και συνδέεται με παράγοντες κινδύνου όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, το κάπνισμα, η ηλικία και η υπερλιπιδαιμία. Οι παράγοντες κινδύνου για αθηρoσκλήρωση όπως η υπερλιπιδαιμία, μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ελευθέρων ριζών από τα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα αλλά και από τα λεία μυϊκά κύτταρα, αυξάνοντας έτσι το οξειδωτικό στρες στα αγγεία.[10]

Το οξειδωτικό στρες πυροδοτεί τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις

Το οξειδωτικό στρες συνδέεται άμεσα με τις νευροεκφυλιστικές νόσους (π.χ. Alzheimer, Parkinson). Το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στις οξειδωτικές βλάβες λόγω της υψηλής χρήσης οξυγόνου, των υψηλών επιπέδων πολυακόρεστων λιπιδίων στις κυτταρικές μεμβράνες των νευρώνων, και του φτωχού αντιοξειδωτικού αμυντικού συστήματος των κυττάρων αυτών. Επιπρόσθετα οι νευρώνες με την πάροδο του χρόνου συσσωρεύουν οξειδωτική βλάβη με αποτέλεσμα η βλάβη στη δομή και τη λειτουργία τους από το οξειδωτικό στρες να αυξάνεται όσο αυξάνεται η ηλικία και επομένως η εμφάνιση νευροεκφυλιστικών ασθενειών να συμβαίνει πιο συχνά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.[11,12]

Μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε;

Ο οργανισμός διαθέτει ενδογενείς και εξωγενείς αμυντικούς μηχανισμούς κατά του οξειδωτικού στρες. Ενδογενείς μηχανισμοί είναι διάφορα ένζυμα και πρωτεΐνες ενώ οι εξωγενείς είναι τα αντιοξειδωτικά που προσλαμβάνονται με τη διατροφή ή με επιλεγμένα συμπληρώματα διατροφής

Αλλαγή επιζήμιων συνηθειών. Σταματάμε το κάπνισμα, αθλούμαστε, κινούμαστε, εξασφαλίζουμε καλή ποιότητα ύπνου, ρυθμίζουμε το άγχος, αποφεύγουμε το αλκοόλ.

Σωστή διατροφή. Ενισχύουμε την διατροφή μας με τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά. Καταναλώνουμε φρούτα και λαχανικά, αποφεύγουμε την ζάχαρη και τα επεξεργασμένα τρόφιμα. Καταναλώνουμε ελαιόλαδο, και ωμούς σπόρους, αποφεύγουμε το κόκκινο κρέας. Προσθέτουμε στο φαγητό αρωματικά βότανα, μπαχαρικά και καρυκεύματα, σκόρδο, κρεμμύδι και λεμόνι που είναι πλούσιες πηγές αντιοξειδωτικών. Επιλέγουμε ήπιο τρόπο μαγειρέματος εξασφαλίζοντας τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών.[9]

Εξασφάλιση επάρκειας σε αντιοξειδωτικά

Ως αντιοξειδωτικό μπορεί να χαρακτηριστεί οποιαδήποτε ουσία καθυστερεί ή αναστέλλει την οξείδωση των κυττάρων. Ο φυσιολογικός ρόλος των αντιοξειδωτικών είναι η αποφυγή της βλάβης των κυτταρικών συστατικών και η διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ομοιόστασης.

Συμπέρασμα

Το οξειδωτικό στρες αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την υγεία μας όμως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με σωστή διατροφή, άσκηση και ένταξη των αντιοξειδωτικών στην καθημερινότητά μας.

Βιβλιογραφία
1.E. Yiannakopoulou. (2009). Oxidative stress‐antioxidand mechanisms: Clinical implications. Archive of Hellenic Medicine 26(1): 23‐25
2. Amitava Dasgupta, Kimberly Klein, (2014). Antioxidants in Food, Vitamins and Supplements, Prevention and Treatment of Disease. Elsevier e‐book. Book chapter 1,2,7,8,9,10,12,15,16
3.Gandhi, S., & Abramov, A. Y. (2012). Mechanism of oxidative stress in neurodegeneration. Oxid Med Cell Longev, 2012, 428010. doi: 10.1155/2012/428010
4. Upritchard, J. E., Sutherland, W. H., & Mann, J. I. (2000). Effect of supplementation with tomato juice, vitamin E, and vitamin C on LDL oxidation and products of inflammatory activity in type 2 diabetes. Diabetes Care, 23(6), 733‐738.  
5. www.iatronet.gr
6. https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/5118/1/06_chapter_5.pdf
7. 4. VALKO M, IZAKOVIC M, MAZUR M, RHODES CJ, TELSER J. Role of oxygen radicals in DNA damage and cancer incidence. Mol Cell Biochem 2004, 266:37–56
8. 9. VALKO M, LEIBFRITZ D, MONCOL J, CRONIN M, MAZUR M, TELSER J. Free radicals and antioxidants in normal physiological functions and human disease. Int J Biochem Cell Biol 2007, 39:44– 84
9. Η ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΒΙΟΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
10. Vogiatzi, G., Tousoulis, D., & Stefanadis, C. (2009). The role of oxidative stress in atherosclerosis. Hellenic J Cardiol, 50(5), 402‐409
11. Gandhi, S., & Abramov, A. Y. (2012). Mechanism of oxidative stress in neurodegeneration. Oxid Med Cell Longev, 2012, 428010. doi: 10.1155/2012/428010
12. Upritchard, J. E., Sutherland, W. H., & Mann, J. I. (2000). Effect of supplementation with tomato juice, vitamin E, and vitamin C on LDL oxidation and products of inflammatory activity in type 2 diabetes. Diabetes Care, 23(6), 733‐738.  

Κατηγορία Υγεία

Ο πόνος είναι η κύρια αιτία αναπηρίας στη κοινωνία αλλά η ευαισθησία στον πόνο είναι διαφορετική από άτομο σε άτομο. Είναι πλέον σαφές ότι ο πόνος είναι μια συναισθηματικοκινητική συνιστώσα. Η δυσάρεστη κατάσταση που προκαλεί προειδοποιεί το άτομο να λάβει μέτρα κατά των ασθενειών διεγείροντας τον ομοιοστατικό μηχανισμό για τις φυσιολογικές απαντήσεις που απαιτούνται για την επιβίωση του σώματος. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ανήκει στο περιφερικό νευρικό σύστημα που είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση σημαντικών ζωτικών λειτουργιών όπως η πίεση του αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η αναπνοή και η θερμοκρασία. Οι δύο κλάδοι αυτού του συστήματος (συμπαθητικός και παρασυμπαθητικός) έχουν ανταγωνιστικές επιρροές στις περισσότερες σωματικές λειτουργίες, συμβάλλοντας στην ομοιόσταση στο ανθρώπινο σώμα.

Ο χρόνιος πόνος οδηγεί σε αλλαγές στη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η αυτόνομη ανισορροπία οφείλεται είτε σε αυξημένη συμπαθητική ή μειωμένη παρασυμπαθητική δραστηριότητα. Μαζί με διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής ο πόνος αποτελεί αιτία μη φυσιολογικής λειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αλλαγές στη φυσιολογική λειτουργία αυτού του συστήματος παρατηρούνται σε διάφορες παθήσεις όπως η ινομυαλγία, ισχιαλγία, αυχεναλγία και ωμαλγία.

Οι ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από ινομυαλγία έχουν σημάδια αυτόνομης δυσλειτουργίας. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού μειώνεται και η αυτόνομη δραστηριότητα κυριαρχείται από συμπαθητική δραστηριότητα. Ομοίως τα ίδια σημάδια έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με ισχιαλγία. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η παραγωγή των προφλεγμονωδών δεικτών εντός των σφαιροειδών σωμάτων μέσα στα κύτταρα που περιέχουν τα χρωμοσώματα μπορεί να είναι ένας σημαντικός μεσολαβητής στον πόνο εξαιτίας της δισκοκήλης. Επίσης αυξημένα επίπεδα ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και (TNF-a) παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με οσφυϊκή ριζοπάθεια. Η μειωμένη διακύμανση της καρδιακής συχνότητας έχει συνδεθεί με αυξημένη IL-6. Επομένως η αυτόνομη δυσλειτουργία μπορεί να συσχετίζεται με αυξημένη παραγωγή κυτοκίνης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα αποτελεί βασικό στρεσσογόνο σύστημα στο σώμα, συνθέτοντας μια γέφυρα μεταξύ της περιφέρειας που εμπλέκεται στενά στην αντίληψη του πόνου και την προσαρμογή σε διαφόρους φυσικούς και διανοητικούς παράγοντες. Με αυτό τον τρόπο εμπλέκεται τόσο στην ανάπτυξη όσο και στη συντήρηση χρονιών μυοσκελετικών παθήσεων. Αυτόνομη ανισορροπία με κυρίαρχη συμπαθητική νευρική ενεργοποίηση και μειωμένη παρασυμπαθητική λειτουργία κατά τη διάρκεια εργασίας – ελεύθερου χρόνου και ύπνου συνδέεται με ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από χρόνιο πόνο στον αυχένα και στον ώμο.

Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού είναι ένα εργαλείο αξιολόγησης της συμπαθητικής και παρασυμπαθητικής εναρμόνισης της καρδιάς. Γενικά μεγαλύτερη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού αντικατοπτρίζει ένα υγιέστερο και πιο προσαρμοσμένο αυτόνομο νευρικό σύστημα ενώ μειωμένη μια αυτόνομη διαταραχή. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού είναι ισχυρός δείκτης διαστρωμάτωσης καρδιαγγειακού κινδύνου. Αντικατοπτρίζει την κανονικότητα των καρδιακών παλμών με τη μεγαλύτερη να μειώνει τη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού και αντίστροφα. Η κανονικότητα προέρχεται από τις χρονικές στιγμές που έχουν περάσει μεταξύ διαδοχικών καρδιακών παλμών. Ονομάζονται διαστήματα R-R και μετριούνται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου μετά από την λήψη ηλεκτροκαρδιογραφήματος σε ηρεμία. Ένας από τους βασικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσει τα διαστήματα αυτά είναι ο χρόνιος πόνος μυοσκελετικής αιτιολογίας.

Η φυσική αδράνεια, το άγχος, ο κακός ύπνος απόρροια του χρόνιου πόνου επηρεάζουν την διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Ιδιαίτερα η σωματική άσκηση ενισχύει τη μυοσκελετική υγεία και καρδιαγγειακή λειτουργία. Υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ αυξημένης φυσικής κατάστασης στον ελεύθερο χρόνο και βελτιωμένης παρασυμπαθητικής καρδιακής δραστηριότητας στην ανάπαυση. Η χαμηλή σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας επιδεινώνοντας τα συμπτώματα σε ασθενείς με χρόνιο πόνο. Ο συνεχιζόμενος πόνος μπορεί να διαταράξει λειτουργικά αλληλοεξαρτώμενα καρδιαγγειακά κυκλώματα οδηγώντας σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης με κίνδυνο την δημιουργία υπέρτασης. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού συσχετίζεται με ένα ευρύ φάσμα ασθενειών όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, ινομυαλγία, χρόνιος πόνος στον αυχένα – ώμο – οσφύ, σύνδρομο Guillain-Barre, πολλαπλή σκλήρυνση, υπέρταση, νόσος στεφανιαίων αγγείων, καρδιακή ανεπάρκεια.

Ο τύπος άσκησης που θεωρείται ότι έχει τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα στην αλλαγή της διακύμανσης του καρδιακού ρυθμού σε σχέση με άλλα είδη άσκησης είναι η αερόβια άσκηση. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού έχει ισχυρή εξάρτηση από το επίπεδο αεροβικής ικανότητας του ατόμου ενώ είναι χαρακτηριστικό πως μειώνεται με την διακοπή της. Οι θετικές αλλαγές εμφανίζονται σε σύντομο χρονικό διάστημα με μέτριας έντασης άσκηση (50% μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου διάρκειας 8 εβδομάδων) αλλά και με υψηλής έντασης άσκηση (75%-85% μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου διάρκειας 10 εβδομάδων). Η συχνότητα της άσκησης είναι 3-4 φορές την εβδομάδα μέγιστου χρόνου 40 λεπτών. Στην πραγματικότητα η ένταση της άσκησης παίζει καθοριστικό παράγοντα για καρδιαγγειακές προσαρμογές ενώ και ο τύπος της άσκησης είναι σημαντικός. Ενδεικτικά προτείνονται το περπάτημα, τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμπι. Η αναπνοή ρυθμίζει την αυτόνομη ροή προς τη καρδιά, συμβάλλοντας στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Ο αυθόρμητος ρυθμός αναπνοής μπορεί να μειωθεί μέσω ασκήσεων βαθιάς αναπνοής δημιουργώντας αλλαγές στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Το πρωτόκολλο άσκησης περιλαμβάνει βαθιές αργές αναπνευστικές ασκήσεις 6 αναπνοών ανά λεπτό καθημερινά διάρκειας 30 λεπτών για 30 ημέρες. Κάθε κύκλος αναπνοής αποτελείται από 4 sec εισπνοής και 6 sec εκπνοής. Η θέση χαλάρωσης είναι καθιστή ή ύπτια. Η αύξηση της διακύμανσης του καρδιακού ρυθμού σχετίζεται με μια μείωση του αυθόρμητου ρυθμού αναπνοών που επιτυγχάνεται με τις ασκήσεις βαθιάς αργής αναπνοής.

Εν κατακλείδι η συστηματική ισόβια φυσική δραστηριότητα που εμπεριέχει αερόβια και αναπνευστική άσκηση συντελεί στη διατήρηση υγιούς αυτόνομου νευρικού συστήματος μειώνοντας τον πόνο μέσω αύξησης στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού σε ασθενείς με χρόνιο πόνο παρέχοντας ταυτόχρονα καρδιοπροστατευτική δράση. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα σύνδρομα χρόνιου πόνου και οι πληροφορίες που παραθέτει θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους φυσικοθεραπευτές στην αποκατάσταση των ασθενών. Σε αυτές τις περιπτώσεις η φυσικοθεραπεία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την αυτόνομη δυσλειτουργία με θεραπευτική άσκηση (αερόβια-αναπνοές) χρησιμοποιώντας την διακύμανση του καρδιακού ρυθμού ως έκβαση φυσικοθεραπευτικής αξιολόγησης της προόδου του ασθενούς παρέχοντας βιοανάδραση.

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Κατηγορία Υγεία

Η Κβαντική Βιοανάδραση έχει αποδειχθεί βοηθητική στη μείωση του στρες και της υπερέντασης που μπορεί να σχετίζεται με ασθένειες ή/και με τραυματισμούς φυσικούς ή συναισθηματικούς. Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να προκαλέσει στρες στον οργανισμό ή να δημιουργηθεί από έντονο στρες. Η Κβαντική Βιοανάδραση είναι ευεργετική για κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη τη σταθεροποίηση της αρτηριακής του πίεσης γιατί:

  • Είναι μη επεμβατική.
  • Είναι ασφαλής και δεν έχει παρενέργειες.
  • Μπορεί να μειώσει ή να εξαλείψει την ανάγκη για φάρμακα.
  • Αποτελεί εναλλακτική θεραπεία για όσους δεν μπορούν να πάρουν φάρμακα.
  • Είναι μια επιλογή όταν τα φάρμακα δεν έχουν αποτέλεσμα στην σταθεροποίηση της πίεσης.
  • Είναι μια εναλλακτική λύση αντί των φαρμάκων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  • Βοηθάει τους ανθρώπους να πάρουν έναν ενεργητικό ρόλο στην υγεία τους.

Η σημαντικότητα της διαχείρισης του στρες στη μείωση της υπέρτασης

Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας αναφέρει ότι το 85% όλων των ιατρικών καταστάσεων υγείας προκαλούνται από το στρες. Το στρες δεν είναι μόνο το άγχος ή μια νοητική ή συναισθηματική κατάσταση κόπωσης ή αγωνίας που μπορεί να μας δημιουργηθεί από την εργασία μας ή από έναν τσακωμό. Το στρες μπορεί να προκύψει από σωματικές, συναισθηματικές ή χημικές αιτίες. Αρκετοί άνθρωποι θεωρούν ότι δεν βιώνουν στρες γιατί δεν νιώθουν κάποια συναισθηματική ένταση. Η συναισθηματική ένταση δεν είναι πάντα η ένδειξη του οργανισμού ότι βιώνει στρες. 

Το στρες στον οργανισμό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες - «στρεσογόνα », όπως: αλλεργιογόνα, βακτήρια και ιοί, μύκητες και μυκητιασικές λοιμώξεις, αφυδάτωση, συναισθηματικά ή ψυχολογικά θέματα, επαγγελματική απασχόληση, υπερπροσπάθεια κάθε είδους, επεξεργασμένα ή γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, πονοκέφαλοι και ημικρανίες, βαρέα μέταλλα, κληρονομικότητα, ακτινοβόληση τροφίμων, έλλειψη ύπνου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, διατροφικές ελλείψεις, πόνο, φάρμακα, ασθένειες ή διαταραχές, τοξίνες και πολλά άλλα.

Τα αποτελέσματα της Κβαντικής Βιοανάδρασης

Η συσκευή Κβαντικής Βιοανάδρασης είναι ικανή να ανιχνεύσει στρεσογόνα στο σώμα μέσα σε 3-5 λεπτά. Το τεστ μπορεί να αποκαλύψει στρεσογόνες αντιδράσεις για περισσότερα από 11.000 διαφορετικά στοιχεία που επηρεάζουν την υγεία. Μετράει την βιοενεργειακή ισορροπία και τις γενικές αντιδράσεις του σώματος στο στρες κάνοντας την καλύτερη δυνατή βιολογική – ψυχολογική ανάλυση. Επιτρέπει την ανίχνευση των ηλεκτρικών δυνατοτήτων, τη χαλάρωση και τον έλεγχο του πόνου. Μετά την ολοκλήρωση κάθε προγράμματος, υπολογίζει το ποσοστό αλλαγής, δίνοντας μια τιμή αποκατάστασης, δηλαδή δείχνει την ανταπόκριση του πελάτη στην παρέμβαση.

Όταν η απόκριση της χαλάρωσης, που είναι το πολικό αντίθετο της απόκρισης στο στρες, είναι ενεργοποιημένη, σε οργανικό επίπεδο γίνονται τα εξής:

  • Ο καρδιακός ρυθμός επιβραδύνεται ή σταθεροποιείται.
  • Η αναπνοή γίνεται πιο αργή και βαθύτερη.
  • Η πίεση του αίματος σταθεροποιείται.
  • Οι μύες χαλαρώνουν.
  • Αυξάνεται η ροή αίματος στον εγκέφαλο.

Εκτός από τις παραπάνω φυσικές επιδράσεις, η χαλάρωση με τη χρήση της Κβαντικής Βιοανάδρασης προσφέρει μια καταπραϋντική και ευεργετική εμπειρία. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν δοκιμάσει την Κβαντική Βιοανάδραση έχουν δηλώσει πως έχουν λιγότερο άγχος, παρατεταμένο αίσθημα γαλήνης και περισσότερη ενέργεια στην καθημερινότητά τους.

Έρευνες Βιοανάδρασης στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

Ιατροί στο Μόναχο της Γερμανίας διερεύνησαν τον τρόπο με τον οποίο η βιοανάδραση επηρέασε τους ασθενείς με προβληματική αρτηριακή πίεση. Στην έρευνα έλαβαν μέρος 22 άτομα, τα οποία έλαβαν τρεις ατομικές συνεδρίες εντός 2 εβδομάδων. Οι 12 από τους συμμετέχοντες είχαν υψηλή αρτηριακή πίεση ενώ οι άλλοι 10 είχαν χαμηλή αρτηριακή πίεση. Τα ευρήματα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τόσο οι υψηλές όσο και οι χαμηλές πιέσεις τροποποιήθηκαν θετικά μετά από 3 συνεδρίες βιοανάδρασης (Rau, Buhrer & Weitkunat, 2003).

Η Επιτροπή Υγείας και Δημόσιας Πολιτικής της Αμερικής (Health and Public Policy Committee, American College of Physicians), το 1985, ανέφερε ότι η βιοανάδραση είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για τη μείωση της χρήσης φαρμάκων σε ασθενείς με υπέρταση. Η έρευνα βασίστηκε σε συνεδρίες 10, 20 και 30 λεπτών βιοανάδρασης, οι οποίες μείωσαν τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης.

Κατηγορία Διάφορα
Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 08:24

Ayurveda: πώς να αντιμετωπίσω την υπέρταση

O όρος είναι περιγραφικός: υπέρ-ταση είναι η ασθένεια της υπερβολής – της υπερβολικής πίεσης που οφείλεται σε υπερφόρτωση του οργανισμού με ουσίες που αδυνατεί να διαχειριστεί ή/και με υπέρογκες υποχρεώσεις και ευθύνες, σε υπερχείλιση άγχους και έντονων αρνητικών συναισθημάτων (θυμού, πανικού, κ.α.).

Πρόκειται για μια κατάσταση διασαλευμένης ισορροπίας νου-σώματος που, ωστόσο, με τις κατάλληλες τεχνικές και μέσα, μπορεί να βρεθεί ξανά στο σημείο που στην Αγιουρβέδα ονομάζεται sattva και αντιστοιχεί σε μια αρμονική εξίσωση: γαλήνιο πνεύμα – βέλτιστη φυσική κατάσταση.

Ορισμένα ζωτικής δύναμης εργαλεία που θα σε βοηθήσουν να θέσεις υπό έλεγχο το στρες και την τοξική επιβάρυνση του οργανισμού και να επανέλθεις σε κατάσταση λειτουργικής ηρεμίας είναι τα ακόλουθα:

Διατροφικοί σύμμαχοι
Η στρατηγική για την αντιμετώπιση της υπέρτασης είναι διπλή: αφενός μεταβολή της αναλογίας ζωικών τροφών με προϊόντα του φυτικού βασιλείου, αφετέρου εξισορρόπηση του αντενδεικνυόμενου νατρίου με τρόφιμα πλούσια σε ποτάσιο (κάλιο). Κατανάλωσε λαχανικά με μεγάλη περιεκτικότητα φυτικών ινών και φυτοθρεπτικών συστατικών, όπως το σπανάκι, τα παντζάρια, οι πιπεριές και τα κρεμμύδια και, αντί για αλάτι, δοκίμασε να νοστιμίσεις το φαγητό με βότανα και μπαχαρικά: ρίγανη και θυμάρι, κύμινο και πάπρικα. Στο πρωινό ή για σνακ προτίμησε πλούσια σε κάλιο φρούτα – είτε φρέσκα (π.χ. μπανάνες) είτε αποξηραμένα (σταφίδες, χουρμάδες και ξερά βερίκοκα).

Αφεψήματα που ωφελούν
Παραμέρισε τα ροφήματα με καφεΐνη και προτίμησε ξεχωριστά και γευστικά αφεψήματα από βότανα και ρίζες, όπως ο κρόκος και το τζίντζερ – επίσης εξαιρετικές πηγές καλίου. 
Στη μείωση των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης μπορεί να συμβάλλει και το αφέψημα από αποξηραμένα άνθη ιβίσκου. Παρασκευάζεται εύκολα ρίχνοντας 2 κουταλάκια του γλυκού σε μια μικρή τσαγέρα με βραστό νερό και αφήνοντάς τα για περίπου 20 λεπτά πριν τα σουρώσεις και απολαύσεις ένα υπέροχο ρόφημα, με την προσθήκη μελιού ή κανέλας.

Προσαρμογόνα συμπληρώματα
Η ροδόχρους ροδιόλα (rhodiola rosea) είναι ένα ανθοφόρο φυτό που μπορεί να μοιάζει ντελικάτο, στην πραγματικότητα όμως είναι ένα υπερόπλο της φύσης στην καταπολέμηση του άγχους που συχνά ευθύνεται για την υπέρταση και πάντως την επιδεινώνει. Όπως η ίδια αντέχει σε δύσκολες καιρικές συνθήκες (φύεται στη Σιβηρία και στα βουνά της Βόρειας Ευρώπης), έτσι και η ευεργετική δράση της προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες του οργανισμού και τον βοηθά να ανταπεξέλθει σε απαιτητικές καταστάσεις: στα άτομα που υποφέρουν από υπέρταση ενεργεί καταπραϋντικά, μειώνοντας το στρες.

Συμβουλεύσου το γιατρό / βοτανοθεραπευτή σου σχετικά με τη μορφή πρόσληψής της (σε κάψουλες, σκόνη ή βάμμα) και για την κατάλληλη για σένα δοσολογία.

Γιόγκα για αποφόρτιση
Η καλύτερη άσκηση για να ρίξεις την πίεση είναι … η τέλεια ακινησία, ή αλλιώς, στη γλώσσα της γιόγκα, η στάση της savasana. Για την εκτέλεσή της χρειάζεται απλά να παραμείνεις ξαπλωμένος σε ύπτια θέση, με τα χέρια χαλαρά παράλληλα με τον κορμό, τις παλάμες ανοιγμένες προς τα πάνω και τα πόδια επίσης ελαφρά ανοιχτά. Μια στάση απόλυτης άνεσης στη διάρκεια της οποίας το μυαλό καλείται να παραδώσει τα ηνία – να αποσυνδεθεί από το περιβάλλον και να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τις σκέψεις.

Λίγα μόλις λεπτά την ημέρα σε αυτή τη στάση αρκούν για να βελτιωθεί σημαντικά η λειτουργία του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος που είναι υπεύθυνο για την ηρεμία και τη χαλάρωση. Να θυμάσαι ότι «σχεδόν τα πάντα ξαναπαίρνουν μπρος αν τα αποσυνδέσεις για λίγα λεπτά - ακόμα κι εσύ».

Ασκήσεις αναπνοής
Ένας άλλος τρόπος να ρίξεις την αδρεναλίνη που ανεβάζει την πίεση και να καταστείλεις την εγκεφαλική υπερδιέγερση είναι μέσα από την ελεγχόμενη αναπνοή – μια τεχνική που στην ορολογία της γιόγκα αποκαλείται pranayama.

Καθημερινά και όποτε αισθάνεσαι την πίεση να συσσωρεύεται, δοκίμασε την ακόλουθη άσκηση: κάθισε αναπαυτικά κάπου ήσυχα με τις παλάμες στους μηρούς σου και χαλάρωσε. Ανέπνευσε από τη μύτη, αφήνοντας τον αέρα να βγει απαλά από τα χείλη. Περίμενε την επόμενη εισπνοή να έρθει από μόνη της. Επανέλαβε το ζευγάρι των εισπνοών – εκπνοών πέντε ή έξι φορές. Σταμάτα ένα λεπτό και αναλογίσου πώς η αναπνοή σου συνεχίζει, φυσικά και αβίαστα. Επανέλαβε άλλες πέντε ή έξι φορές.

Εξωτερική φροντίδα
Η Αγιουρβέδα διαθέτει μια διαχρονική θεραπεία για την αντιμετώπιση του στρες και των συνοδών αυτού νοσημάτων, όπως η υπέρταση: η shirodhara είναι μια άκρως ηρεμιστική εμπειρία στη διάρκεια της οποίας ένα ρυάκι χλιαρού ελαίου χύνεται από ένα χάλκινο δοχείο που κρέμεται πάνω στο, ξαπλωμένο ύπτια, άτομο, στο μέτωπό του - συγκεκριμένα, στο σημείο ανάμεσα στα φρύδια όπου βρίσκεται το ενεργειακό κέντρο της διαίσθησης (το λεγόμενο «τρίτο μάτι»).

Η διαρκής και σταθερή ροή του λαδιού για διάστημα μισής ή μιας ώρας επιδρά καίρια στο νευρικό σύστημα, το οποίο βοηθά να περιέλθει σε μια κατάσταση γαλήνης και ηρεμίας˙ ο καρδιακός παλμός επιβραδύνεται και η αρτηριακή πίεση πέφτει.

Όπως με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, η αντιμετώπιση της υπέρτασης έχει, πρώτα και πάνω απ’ όλα, να κάνει με το μέτρο. Υιοθετώντας συνήθειες και τακτικές που αποκαθιστούν την ισορροπία στη διατροφή και στη διαχείριση εξωτερικών παραγόντων που ανεβάζουν την πίεση, θα καταφέρεις να τη δαμάσεις και να την κρατάς υπό έλεγχο.

Κατηγορία Ayurveda