Στο πλαίσιο της 10ης Διημερίδας / Έκθεσης ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ στο Μέγαρο, στο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1, 115 21 Αθήνα (στάση metro: ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ), την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου και ώρα 16:30 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί ομιλία του Σύλλογου Ομοιοπαθητικών Ελλάδος, με τίτλο «Η Ομοιοπαθητική στην αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής» με ομιλήτρια την Αντιπρόεδρο του ΣΟΕ, Β. Καλοζούμη.

Κατηγορία Νέα

Μια νέα έρευνα αγοράς από το Ipsos (Νοέμβριος 2018) επιβεβαιώνει ότι η Ομοιοπαθητική είναι βαθιά ριζωμένη στη γαλλική προσέγγιση της υγείας. Τρεις στους τέσσερις Γάλλους είναι θετικοί όσον αφορά την ομοιοπαθητική, όπως ακριβώς και για τα συχνά συμβατικά φάρμακα όπως η παρακεταμόλη ή η ιβουπροφαίνη. Το 77% των Γάλλων έλαβαν ομοιοπαθητικά φάρμακα σε κάποια στιγμή της ζωής τους, η πλειοψηφία (58%) πολλές φορές και σχεδόν όλοι (87%) λένε ότι η στενή οικογένεια ή οι φίλοι τους έχουν κάνει ομοιοπαθητική. Πάνω από το 40% των Γάλλων έχουν χρησιμοποιήσει ομοιοπαθητικά σκευάσματα για περισσότερα από 10 χρόνια.

Οι Γάλλοι χρήστες ομοιοπαθητικής έχουν υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης στην αποτελεσματικότητα αυτών των σκευασμάτων - 72% δηλώνουν ότι έχουν βιώσει θετικά οφέλη όταν χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά και το 74% τα θεωρούν αποτελεσματικά. Το 70% των Γάλλων χρησιμοποιεί την ομοιοπαθητική ως λύση πρώτης βοήθειας και οι μισοί έχουν χρησιμοποιήσει την ομοιοπαθητική για κάποια πιο σοβαρή θεραπεία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Παρόμοιο ποσοστό πιστεύει ότι τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα πρέπει να προσφέρονται στους ασθενείς παράλληλα με τη συμβατική ιατρική και το 83% υποστηρίζει το δικαίωμα των ιατρών να συνταγογραφούν ομοιοπαθητική παράλληλα με τη συμβατική θεραπεία σε ορισμένες περιπτώσεις. Ένα σημαντικό ποσοστό των Γάλλων (74%) αντιτίθεται στην πρόταση να διακοπεί η αποζημίωση για τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα.

Ταυτόχρονα, μια έρευνα που δημοσιεύθηκε από τον Omeoimprese (Νοέμβριος 2018), την ιταλική επαγγελματική ένωση για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, αναφέρει την αυξανόμενη εμπιστοσύνη των ιατρών και των φαρμακοποιών στα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Το 80% του ιταλικού πληθυσμού γνωρίζει την Ομοιοπαθητική και το 17% των Ιταλών χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα, δηλαδή 9 εκατομμύρια Ιταλοί χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά φάρμακα τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. Το 39% χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα ως αποτέλεσμα σύστασης από φίλους και συγγενείς, αλλά όλο και περισσότεροι χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά φάρμακα μετά από σύσταση φαρμακοποιών (28%) και ομοιοπαθητικών (20%). Η πλειοψηφία των Ιταλών χρηστών ομοιοπαθητικής είναι ηλικίας μεταξύ 35 και 54 ετών και το 69% είναι γυναίκες.

Πηγή: ECHAMP (European Coalition on Homeopathic & Anthroposophic Medicinal Products)

Κατηγορία Ομοιοπαθητική

Οι σωφρονιστήρες (φρονιμίτες) είναι οι τρίτοι γομφίοι (τραπεζίτες) που εμφανίζονται γύρω στο 21ο έτος της ηλικίας μας όπου και ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους. Η εμφάνισή τους στη γνάθο αρχίζει στην ηλικία των 10-12 ετών. Όταν η γνάθος μας είναι αρκετά μεγάλη, οι φρονιμίτες εμφανίζονται πίσω από τους δεύτερους γομφίους και δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα. Όταν όμως δεν επαρκεί το μέγεθος της γνάθου, τα δόντια αυτά δεν έχουν χώρο να βγουν και εγκλωβίζονται μέσα στο οστό της γνάθου. Ο εγκλωβισμός αυτός μπορεί να είναι ολικός, δηλαδή όλο το δόντι να βρίσκεται μέσα στη γνάθο οπότε μιλάμε για ‘έγκλειστο φρονιμίτη’. Σε άλλες περιπτώσεις όμως ένα μέρος του δοντιού εμφανίζεται στη στοματική κοιλότητα ενώ το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται παγιδευμένο μέσα στη γνάθο, οπότε μιλάμε για ‘ημιέγκλειστο φρονιμίτη’. Η παρουσία των έγκλειστων ή ημιέγκλειστων φρονιμίτων δημιουργεί ποικίλα προβλήματα που ταλαιπωρούν τους οδοντιατρικούς ασθενείς. Τις πιο πολλές φορές αποφασίζουμε την εξαγωγή τους όταν τα προβλήματα που προκαλούν είναι χρόνια και δεν αντιμετωπίζονται με ήπιες μεθόδους (π.χ. στοματοπλύσεις με φυτικά αντιφλεγμονώδη βάμματα).

Τα συνήθη προβλήματα από την ύπαρξη εγκλείστων ή ημιέγκλειστων σωφρονιστήρων είναι τα ακόλουθα:

1) Φλεγμονή του ούλου που καλύπτει τα ημιέγκλειστα δόντια. Η παθολογία αυτή που ονομάζεται περιστεφανίτιδα, είναι πολύ επικίνδυνη και διαταράσσει τη λειτουργία της μάσησης και της κατάποσης. Αν η περιστεφανίτιδα είναι πυώδης, μπορεί η φλεγμονή να επεκταθεί στις μυϊκές ομάδες του λαιμού και να προκαλέσει θάνατο από ασφυξία.

2) Καταστροφή του οστού που στηρίζει τον δεύτερο γομφίο. Σε περιπτώσεις που οι φρονιμίτες σπρώχνουν με κλίση τους δεύτερους γομφίους, μπορεί να καταστρέψουν το οστό που τους στηρίζει, προκαλώντας την απώλειά τους. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στη δομή του δεύτερου γομφίου. Η επαφή του φρονιμίτη με τον δεύτερο γομφίο, προκαλεί τον τερηδονισμό των δοντιών και απώλειά τους.

3) Ένα άλλο πολύ σοβαρό πρόβλημα είναι η διαταραχή της θέσης της κάτω γνάθου που έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία κροταφογναθικού συνδρόμου. Τα χαρακτηριστικά αυτής της διαταραχής είναι τρίξιμο των δοντιών, πόνοι στ’ αυτιά, δυσκολία στην κατάποση, πόνοι στη γνάθο κατά τη μάσηση, δυσκολία ανοίγματος του στόματος, πόνοι στον αυχένα και στους ώμους.

Η εξαγωγή των έγκλειστων και ημιέγκλειστων δοντιών πρέπει να γίνει με βάση τις αρχές της ομοιοπαθητικής και της ολιστικής οδοντιατρικής. Το πρώτο θέμα που πρέπει να διαχειριστούμε είναι ο φόβος και το άγχος του ασθενή για τη χειρουργική επέμβαση. Γι’ αυτό πρέπει με υπομονή και καλοσύνη να εξηγήσουμε στον ασθενή μας τη μέθοδο που θα εξακολουθήσουμε κατά τη χειρουργική αφαίρεση των δοντιών αυτών. Προσωπικά προτιμώ πολύ ήπιες μεθόδους που γίνονται με πιεζοηλεκτρικά χειρουργικά μηχανήματα (piezon surgery units) που εξασφαλίζουν ανώδυνη χειρουργική εξαγωγή με ελάχιστα μετεγχειρητικά προβλήματα που περιορίζονται κυρίως στο οίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή της εξαγωγής για 2-5 μέρες, ή και άλλες ανώδυνες μετεγχειρητικές μεθόδους. Το οίδημα είναι μια φυσική διαδικασία που δεν πρέπει να καταπιέζεται με αλλοπαθητικά φάρμακα, όπως και ο πυρετός.

Στους ασθενείς μας χρησιμοποιούμε φυσιοθεραπευτικά βάμματα και κατάλληλα ιδιοσυγκρασιακά ομοιοπαθητικά και συμπτωματικά σκευάσματα για την διαχείριση του άγχους και του μετεγχειρητικού πόνου.

Πριν την επέμβαση μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές ενεργειακής εξισορρόπησης. Στη διάρκεια της επέμβασης ο χώρος γεμίζει κατάλληλα αρώματα εμπνευσμένα από την αρωματοθεραπεία. Ειδικά επιλεγμένα μουσικά κομμάτια βοηθούν στην χαλάρωση του ασθενή.

Όλη η επέμβαση κυλάει μέσα σε ένα κλίμα ζεστασιάς και αρμονίας ώστε ο ασθενής να μην αισθάνεται απειλή ή πόνο. Τα λευκά μας αιμοσφαίρια έχουν υποδοχείς αδρεναλίνης. Όταν αισθανόμαστε απειλή και πόνο, η έκκριση αδρεναλίνης αυξάνεται, η δράση των λευκών αιμοσφαιρίων διαταράσσεται. Σαν αποτέλεσμα η φυσική δράση των αμυντικών μηχανισμών μειώνεται και οι μετεγχειρητικές επιπλοκές αυξάνονται.

Αφού ολοκληρωθεί η χειρουργική επέμβαση γίνονται ισομετρικές και ισοτονικές ασκήσεις στη γνάθο ώστε να εξαφανιστεί ή να μετριαστεί μια συνήθης μετεγχειρητική επιπλοκή όπως η δυσκολία ανοίγματος του στόματος.

Σε ασθενείς που έχει παρουσιαστεί κροταφογναθικό σύνδρομο ακολουθείται πριν την εξαγωγή όπως και 3-6 εβδομάδες μετά, ειδική αγωγή που εξαλείφει την παθολογία αυτή.

Συμπέρασμα:

Η χειρουργική εξαγωγή των φρονιμιτών αποτελεί μια διαδικασία που αν γίνει με τον συνήθη τρόπο προκαλεί ψυχικό και σωματικό πόνο στον ασθενή.

H χρήση εξελιγμένων τεχνικών με τη βοήθεια της πιεζοηλεκτρικής χειρουργικής, η συναισθηματική αποφόρτιση του ασθενή και η χρήση φυσιοθεραπευτικών και ομοιοπαθητικών σκευασμάτων, κάνουν τη χειρουργική εξαγωγή των έγκλειστων και ημιέγκλειστων δοντιών πιο απλή και πιο καλά ανεκτή από τους ασθενείς, μειώνοντας στο ελάχιστο τις μετεγχειρητικές επιπλοκές και το άγχος τους.

Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Κατηγορία Ομοιοπαθητική

Μελέτες δείχνουν ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν επίδραση στο επίπεδο της γονιδιακής έκφρασης, δίνοντας έτσι στον ομοιοπαθητικό άλλο ένα εργαλείο για την κατανόηση των πιθανών χρήσεων των φαρμάκων στους ασθενείς του.

Κατά τη διάρκεια περισσότερων από 30 ετών εμπειρίας, έχω παρακολουθήσει τον παραδοσιακό συμβατικό επιστημονικό κόσμο να αλλάζει σιγά-σιγά την προοπτική του. Η επιστήμη συνειδητοποιεί ότι η ζωή είναι πολύ πιο πολύπλοκη από τα μηχανιστικά μοντέλα που υποστηρίζουν πως όλα είναι απλά μια σειρά χημικών αντιδράσεων, όπου οι πρωτεΐνες δρουν σε μια σειρά φυσικών αλληλεπιδράσεων συμβατότητας και το DNA πιστεύεται ότι στεγάζεται στον πυρήνα του κυττάρου με τα γονίδια κωδικοποιημένα απλά για τις χημικές ουσίες της ζωής.

Γνωρίζουμε τώρα ότι εάν τα γονίδια είναι παρόντα και δεν έχουν υποστεί αμετάκλητες βλάβες, μπορούν να ενεργοποιηθούν και να απενεργοποιηθούν σύμφωνα με αλληλεπιδράσεις πλήθους παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των διατροφικών και περιβαλλοντικών αλλαγών. Γνωρίζουμε επίσης ότι διαφορετικές αλληλουχίες άνω των 25.000 γονιδίων κωδικοποιούν περισσότερες από 100.000 πρωτεΐνες που αποτελούν το υλικό της ζωής. Αρχίζουμε τώρα να κατανοούμε πώς λειτουργεί η διεπαφή με την οποία τα ηλεκτρικά σήματα μετατρέπονται σε χημικά.1

Οι ερευνητές είναι σήμερα σε θέση να μετρήσουν τις μεταβολές που συμβαίνουν στο επίπεδο της γενετικής αλλαγής. Οι ομοιοπαθητικοί μπορούν να μετρήσουν και, στην πραγματικότητα, «να παρατηρήσουν» τη δράση ενός δυναμικού φαρμάκου που δημιουργεί αλλαγή στο ζωντανό σώμα. Τα μοριακά βιολογικά εργαλεία, όπως οι μικροσυστοιχίες DNA και η δυνατότητα χρήσης συγκεκριμένων καλλιεργειών κυτταρικών γραμμών, καθιστούν δυνατή τη διεξαγωγή αυτών των μελετών και ο μέχρι σήμερα περιορισμένος αριθμός μελετών παρέχει ορισμένα θετικά αποτελέσματα.2 Ένας σημαντικός αριθμός μελετών έχει δείξει θετική ανταπόκριση, ενώ κάποιες δεν έχουν. Είναι σημαντικό να αξιολογηθούν με κριτικό πνεύμα τα θετικά και αρνητικά αποτελέσματα στις μελέτες στο πλαίσιο των φαρμάκων και των δυναμοποιήσεων που χρησιμοποιήθηκαν, των κυτταρικών γραμμών κλπ.3

Μια μεγαλύτερη κατανόηση της σχέσης δόσης-απόκρισης που δείχνει πώς οι ουσίες μπορεί να είναι είτε ανασταλτικές είτε διεγερτικές ανάλογα τη δοσολογία, «προκαλεί» για τον τρόπο με τον οποίο η συμβατική φαρμακολογία έχει αξιολογήσει τις δόσεις των φαρμάκων.4 Ακόμη και πριν γίνει δημοφιλής η ομοιοπαθητική ιατρική, θα αρχίσουμε να βλέπουμε τη χρήση θεραπευτικών μικροδόσεων και τη χρήση της ίδιας ουσίας που δίνεται για να αναστέλλει ή να διεγείρει την απόκριση του σώματος, ανάλογα με τη δόση και ίσως σύμφωνα με τη γενετική σύνθεση του ατόμου που λαμβάνει τη δόση.

 Σημαντικές μελέτες

  • Μια μελέτη5 εξέτασε την γονιδιακή έκφραση των κυττάρων RWPE-1 (επιθηλιακά κύτταρα του προστάτη) όταν εκτέθηκαν σε μητρικό βάμμα Apis mellifica - 3C, 5C και 7C για 24 ώρες.2 Το Apis mellifica είναι ένα πολύ γνωστό φάρμακο στην ομοιοπαθητική και προέρχεται από τη μέλισσα, συμπεριλαμβανομένου του δηλητηρίου της. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται συνήθως για πολλές διαφορετικές αντιδράσεις αλλεργίας με οίδημα, ερυθρότητα, πόνο και φλεγμονή. Οι ερευνητές εξέτασαν την έκφραση των γονιδίων που εμπλέκονται στην έκφραση κυτοκίνης, τις φλεγμονώδεις διεργασίες, τις αντιοξειδωτικές αποκρίσεις και τη μείωση της πρωτεάσης. Όχι μόνο βρήκαν σαφή επίδραση, αλλά είδαν επίσης διαφορετικές επιδράσεις από το μητρικό βάμμα έναντι των δυναμοποιημένων αραιώσεων. Για παράδειγμα, το μητρικό βάμμα αύξησε την έκφραση του γονιδίου IL1b, το οποίο κωδικοποιεί μια ισχυρή προ-φλεγμονώδη κυτοκίνη, ενώ οι δυναμοποιημένες μορφές του φαρμάκου μείωσαν την έκφραση του ίδιου γονιδίου.
  • Μελέτες εξέτασαν το Gelsemium sempervirens και την έκφραση γονιδίων.6 Η ομάδα ερευνητών (Bellavite και συν.) έκθεσε ανθρώπινα κύτταρα SH-SY5Y (κύτταρα νευροβλαστώματος) σε δυναμοποιημένες αραιώσεις του Gelsemium (2C, 3C, 4C, 5C, 9C και 30C) για 24 ώρες και διαπίστωσε ότι η έκφραση 56 γονιδίων μεταβλήθηκε σημαντικά. Το Gelsemium sempervirens έχει εδώ και καιρό αναγνωριστεί από τους ομοιοπαθητικούς για τη δράση του στο νευρικό σύστημα και τους μυς. Το φυτό από το οποίο προέρχεται το φάρμακο περιέχει αλκαλοειδή που μοιάζουν με στρυχνίνη, όπως το gelsemine, που δρουν εντός αυτής της σφαίρας. Οι συγγραφείς της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα αποτελέσματα ανακούφισης του πόνου και μείωσης του άγχους που συνδέονται με το φάρμακο μπορεί να αποδοθούν στην αρνητική διαμόρφωση ορισμένων καναλιών νευρωνικής διεγερτικής σηματοδότησης.
  • Χρησιμοποιώντας τις τεχνικές micro-array και RT-PCR, οι ερευνητική ομάδα (Preethi και συν.) διερεύνησαν την έκφραση των γονιδίων που σχετίζονται με κυτταροτοξικότητα και απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε νεοπλασματικά κύτταρα λεμφώματος Dalton και άλλες κυτταρικές γραμμές όγκων.7 Έκθεσαν τα κύτταρα σε δέκα διαφορετικά δυναμοποιημένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των Ruta 200C, Carcinosinum 200C, Hydrastis 200C, Conium 200C, Podophyllum 200C και Thuja 200C. Διαπίστωσαν διαφορετικά αποτελέσματα σε διαφορετικές φάρμακα και με διαφορετικές δυναμοποιήσεις. Το Conium 200C ήταν πιο κυτταροτοξικό από το μητρικό βάμμα του. Το Carcinosinum ήταν πιο κυτταροτοξικό στην δυναμοποίηση 200C από ότι στην 30C. Οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν σαφή γονιδιακή επαγωγή σε ορισμένες περιπτώσεις - το Carcinosinum 200C προκάλεσε σημαντικά την έκφραση του γονιδίου p53 (προ-αποπτωτικό γονίδιο).
  • Ο Khuda-Bukhsh και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν κύτταρα HeLA (κύτταρα θετικά στο HPV18) για να ελέγξουν τις επιδράσεις των αραιώσεων Condurango 30C και Hydrastis canadensis 30C στην έκφραση γονιδίων σε ελεγχόμενη μελέτη με εικονικό φάρμακο.8 Τα δυναμοποιημένα φάρμακα ήταν σε θέση να επιδείξουν σημαντικά διαφορετικά πρότυπα γονιδιακής έκφρασης που σχετίζονται με καρκινογένεση, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Το Hydrastis canadensis και το Condurango χρησιμοποιούνται ως ομοιοπαθητικά φάρμακα σε περιπτώσεις καρκίνου. Κλασικοί ομοιοπαθητικοί όπως ο Clarke είχαν παρατηρήσει ότι το Hydrastis έχει χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο που έχει καταπολεμήσει περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο φάρμακο.

Παρόλο που οι ομοιοπαθητικοί (τουλάχιστον στο Ηνωμένο Βασίλειο) δεν μπορούν να κάνουν ισχυρισμούς για την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής θεραπείας, αρχίζουν να έρχονται στο φως στοιχεία σε μορφή που είναι αποδεκτή από τον επιστημονικό κόσμο. Αρχίζει έτσι να επιβεβαιώνεται αυτό που ήξεραν οι ομοιοπαθητικοί εδώ και αιώνες. Αυτές οι μελέτες δεν δείχνουν μόνο τις επιδράσεις των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στο επίπεδο της γενετικής έκφρασης, αλλά μπορούν επίσης να δώσουν στον ομοιοπαθητικό ένα άλλο εργαλείο για την κατανόηση της πιθανής χρήσης ενός φαρμάκου σε έναν ασθενή, εκτός από τις παραδοσιακές αποδείξεις, τις θεραπευτικές αναφορές περιπτώσεων και τις τοξικολογικές μελέτες.

Τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα ευθυγραμμίζονται με αυτά που ήδη γνωρίζουμε σχετικά με τα συστήματα και τις διαδικασίες που μπορούν να επηρεάσουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Τώρα ίσως αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε λίγο περισσότερο πώς το κάνουν. Μέσα από αυτή την κατανόηση της αλλαγής γονιδίων, η συμβατική ιατρική αλλά και η ομοιοπαθητική κοινότητα μπορεί να έχουν βρει κοινό έδαφος για περαιτέρω εξέταση και κατανόηση.

Ομοιοπαθητικώς επεξεργασμένο DNA

Το DΝΑ από διάφορες πηγές (π.χ. ψάρια και βοοειδή) είχε πολλές αποδείξεις κατά τη διάρκεια των ετών (π.χ., Julian, Jenaer και Robbins). Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το ομοιοπαθητικώς επεξεργασμένο DΝΑ βρέθηκε να έχει συγγένειες με τα νοητικά, νευρικά, ενδοκρινικά και αναπαραγωγικά συστήματα.9 Πρόσφατα, έχει υπάρξει μεγάλο ενδιαφέρον για φάρμακα ειδικής ομοιοπαθητικής ακολουθίας DNA, τα οποία χρησιμοποιούν ειδικές ακολουθίες DNA (300 έως 400 βασικά ζεύγη βάσεων) δυναμοποιημένες σε 6C και σκοπεύουν στην στόχευση γονιδίων που είναι γνωστό ότι έχουν μειωμένη έκφραση σε ορισμένες καταστάσεις ή διαδικασίες ασθένειας. Για παράδειγμα, το γονίδιο KL καταγράφεται ότι έχει μειωμένη έκφραση με την ηλικία και σχετίζεται με εξασθενημένη ανοσία, σημάδια γήρανσης και αυξημένη ευαισθησία σε αυτοάνοσα νοσήματα.10 Αν και αυτά τα φάρμακα δεν χρησιμοποιούνται στην κλασική ομοιοπαθητική, θα είχε επιστημονικό ενδιαφέρον να ακολουθήσουν δημοσιευμένα αποτελέσματα της χρήσης τους.

Πηγές

1Constantin C, Muller C, et al. “Identification of Cav2-PCKβ and Cav2-NOS1complexes as entities for ultrafast electrochemical coupling”. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2017.

2Dei A, Bernadini S. “Hormetic effects of extremely diluted solutions on gene expression”. Homeopathy, (2015) 104

3Thangapazaham RL, Gaddipati JP, et al. “Homeopathic medicines do not alter growth and gene expression in prostate and breast cancer cells in vitro”. Integrated  Cancer Therapy (2006), 5.

4Calabrese E. “Hormesis within a mechanistic concept”. Homeopathy (2015) 104

5Bigagli E, Luceri C, et al. “Exploring the effects of homeopathic Apis Mellifica preparations on human gene expression profiles”. Homeopathy(2014) 103.

6Olioso D, Marzotti M, et al. “ Effects of Gelsemium sempervirens L. on pathway-focused gene expression profiling in neuronal cells”. Journal of Ethnopharmacology (2014) 153.

7Ellanghiyil S, Preethi K, et al. “Induction of apoptosis in tumour cells by some potentiated homeopathic drugs: implications of mechanism of action”. Integrated Cancer Therapy (2012) 11.

8Saha S, Khuda-Bukhsh A, et al. “Ultra-highly diluted plant extracts of Hydrastis canadensis and Marsdenia condurango induce epigenetic modifications and alter gene expression profiles in HeLa cells in vitro”. Journal of Integrative Medicine (2015) 13.

9Abha. “Advances in homeopathy: targeting of health promoting genes using sequence specific homeopathic DNA remedies”. Homeopathy 360bjain.com/homeopathy360-wp/2017/02/18.

10Rosenblatt, Kuro O.“Klotho, an aging suppressor gene”. Horm. res. (2007) 67.

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Σελίδα 1 από 2