Η Ομοιοπαθητική είναι ένα θεραπευτικό σύστημα συγκλονιστικής αποτελεσματικότητας, ταχύτατης δράσης και απουσίας παρενεργειών (φυσικές ουσίες, απειρομικρές δόσεις) με παγκόσμια ιστορία και θεσμοθέτηση άνω των 2 αιώνων.

Η Εκπαίδευση των γιατρών στην Ομοιοπαθητική θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο αν άρχιζε στο Πανεπιστήμιο από τα πρώτα χρόνια των ιατρικών σπουδών. Αυτό θα συνεισέφερε:

1) στη θεαματική αύξηση των μελλοντικών θεραπευτικών τους δυνατοτήτων

2) στην πληρέστερη κατανόηση και προσέγγιση της λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού ως ενιαίου συνόλου, αλλά κυρίως των πρακτικών συνεπειών της κατανόησης αυτής στο θεραπευτικό πεδίο

3) στην πληρέστερη κατανόηση και αντιμετώπιση πτυχών, δυνατοτήτων και υπαρκτών αδιεξόδων της κλασσικής ιατρικής πρακτικής

4) στην εξέλιξη προς νέους ορίζοντες του ιατρικού ερευνητικού πεδίου.

Η κλασσική ιατρική εκπαίδευση (και η θεραπευτική πρακτική και η έρευνα) είναι κυρίως προσανατολισμένη στην όλο και λεπτομερέστερη γνώση για το κάθε τμήμα του οργανισμού ξεχωριστά (ιατρικές ειδικότητες) και στους τρόπους επιδιόρθωσης της κάθε επιμέρους δυσλειτουργίας. Πρόκειται για παρόμοια προσέγγιση με αυτή που έχουν και οι τεχνικοί του αυτοκινήτου (με τις αντίστοιχες δικές τους ειδικότητες) όπου επίσης ο κάθε ‘ειδικός’ επιχειρεί να αποκαταστήσει κάθε τοπική βλάβη ξεχωριστά. Το αυτοκίνητο, όμως, όπως και κάθε μηχάνημα, είναι εξαρχής πολλά, διαφορετικά και εντελώς ανεξάρτητα μεταξύ τους εξαρτήματα, που μεταφέρθηκαν σε κοινό χώρο όπου τεχνίτες τα συναρμολόγησαν. Επειδή ακριβώς η φύση του αυτοκινήτου είναι εξαρτήματα (που τεχνικά συγκολλήθηκαν), όταν αυτό δυσλειτουργεί, μόνο με τοπικές παρεμβάσεις σε κάθε εξάρτημά του μπορεί αυτό να αποκατασταθεί (ειδικότητες αυτοκινήτου).

Ο άνθρωπος αντίθετα, είναι από κατασκευής του, εξ ρχής, από τη σύλληψή του δηλαδή, ΕΝΑ πράγμα: είναι το ένα κύτταρο που αυτο-πολλαπλασιάστηκε και αυτο-διαφοροποιήθηκε στα πολλά κύτταρα όργανα και συστήματα που αποτελούν την κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, χωρίς ποτέ να χάσει το ενιαίο (το ένα) της οντότητας και της ολότητάς του.

Αυτή η φυσική - βιολογική πραγματικότητα έχει πρακτικές προεκτάσεις: αυτό το ΕΝΑ, όταν είναι αδύναμο (α-σθενής) ΜΠΟΡΕΙ με ΕΝΑΝ παράγοντα (ένα θεραπευτικό μέσον, ένα φάρμακο δηλαδή) να γίνει συνολικά ισχυρότερο, δηλαδή υγιέστερο. Η ανακάλυψη αυτή ανήκει στο Γερμανό γιατρό S. Hahnemann, ιδρυτή της Ομοιοπαθητικής (1755-1843). Υγιέστερο σύνολο συνεπάγεται υγιέστερα μέλη και λειτουργίες, σημαίνει δηλαδή πρακτικά βελτίωση πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους παθήσεων του ίδιου ασθενούς με ΕΝΑ φάρμακο.

Το φαινόμενο αυτό συνιστά παραδοξότητα για τα κλασσικά ιατρικά δεδομένα. Είναι όμως γνωστό ότι και στην κλασσική ιατρική μεθοδολογία, η μελέτη των μερών οδηγεί τελικά στην αποκάλυψη της ενότητάς τους, όπως υποδηλώνουν και οι όροι “ψυχοσωματική ιατρική”, “ψυχο-νευρο-ενδοκρινολογία”, “βιο-ψυχο-κοινωνική οντότητα” κτλ). Παρά ταύτα, τα θεραπευτικά εργαλεία που εξακολουθεί μέχρι σήμερα η κλασσική ιατρική να χρησιμοποιεί, να ερευνά και να εξελίσσει είναι τοπικής το καθένα εμβέλειας.

Η κομβική αλλαγή που χρειάζεται για την ολοκλήρωση της ιατρικής σκέψης συνίσταται 1) στη μεγαλύτερη εστίαση στο πάσχον όλον (αντί του μέρους) 2) στην ως εκ τούτου αναγκαιότητα λήψης ολιστικού ιστορικού πριν και μετά την οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση (για την αξιολόγηση του αποτελέσματος της παρέμβασης αυτής στη λειτουργία του συνόλου, αντί του μερικού ιστορικού και της μερικής αξιολόγησης που εφαρμόζει η κάθε ειδικότητα) 3) στην ενσωμάτωση της γνώσης ότι μπορεί με ένα φάρμακο να βελτιωθεί η συνολική υγεία του ασθενούς και κατ’ επέκταση τα ποικίλα και διαφορετικά μεταξύ τους προβλήματα των διαφόρων οργάνων του 4) στη γνώση ότι η θεραπεία δεν είναι υποχρεωτικό να συνοδεύεται ούτε από παρενέργειες ούτε από υψηλό κόστος.

Η ολοκλήρωση της ιατρικής σκέψης με την ενσωμάτωση των παραπάνω δεδομένων είναι φανερό ότι θα συνεισέφερε εξίσου καταλυτικά τόσο στη δημόσια υγεία όσο και στην εθνική οικονομία.

Βαγγέλης Ζαφειρίου, Ψυχίατρος, Ομοιοπαθητικός

Φλώρα Πρόκου, Ιατρός, Υπεύθυνη Οργάνωσης του Εκπαιδευτικού Προγράμματος των Γιατρών στην Ομοιοπαθητική (Ε.Ε.Ο.Ι.Σ)

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018 13:18

Yoga: Η θέση της καμήλας (Ustrasana)

Όταν μέσα σε μία συνεδρία γιόγκα έρχεται η στιγμή (μετά από κάποια συγκεκριμένη προετοιμασία) και ανοίγω το σώμα μου στην Ustrasana ή Camel Pose (στα ελληνικά θέση της καμήλας), έχω την αίσθηση ότι η καρδιά μου θα ανθίσει σαν ένας λωτός και θα αγκαλιάσει την πλάση ολόκληρη. Για όσους από εσάς ασχολείστε με τη γιόγκα αναρωτηθείτε για την εμπειρία σας μέσα στην Ustrasana. Σίγουρα θα είναι διαφορετική, επειδή κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και θα έχει την δική του ξεχωριστή αίσθηση μέσα από την εμπειρία της Ustrasana , αλλά και της κάθε θέσης.

Για όσους δεν έχετε την ξεχωριστή εμπειρία της Ustrasana (ή θέση της καμήλας) κάντε κάτι άλλο: Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε το σώμα σας γονατιστό με τον κορμό σας όρθιο με τις παλάμες σας να πιάνουν τους αστραγάλους σας, ενώ ταυτόχρονα από το κέντρο της λεκάνης σας να προεκτείνετε το θώρακά σας όσο πιο μπροστά και προς τον ουρανό γίνεται. Το πρώτο συναίσθημα που θα σας κατακλύσει είναι πιθανότατα ο φόβος! Φόβος να μην τραυματιστεί η μέση σας, να μην πονέσετε... Ξανακλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε τώρα ότι η μέση σας είναι συμπαγής και η σπονδυλική σας στήλη πολύ ελαστική και ότι στο αποκορύφωμα της θέσης και του ανοίγματος του θώρακά σας, μία χρυσή μεταξωτή χοντρή ακτίνα σαν ενέργεια εκτείνεται από το κέντρο της καρδιάς σας επάνω προς τον ουρανό. Η σύνδεση αυτή του πιο συναισθηματικού σημείου του σώματός σας με τον ουρανό ανοίγει νέους δρόμους για την επαφή σας με το όλον. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να παρατηρήσετε τι μπορεί να κάνει αυτή η φανταστική εικόνα για εσάς...

Η Ustrasana, είναι μία βασική θέση-asana οπίσθιας κάμψης στη Hatha Yoga. Η θέση αυτή όπως θα δούμε μπορεί να είναι φυσικά προκλητική, δύσκολη, αλλά και πολύ ευεργετική. Σε συναισθηματικό επίπεδο μπορεί να δημιουργήσει μία μεγάλη αλλαγή. Η Ustrasana είναι όπως μια καμήλα που ταξιδεύει στη Σαχάρα, γι’ αυτό απαιτεί δυνατό κέντρο, τόλμη, αντοχή και δέσμευση για εσωτερική συνειδητότητα. Η Ustrasana είναι ένα ταξίδι και όχι ένας προορισμός, όταν φτάσετε τελικά στη δική σας μοναδική τοποθεσία (αφού διασχίσετε τη δική σας Σαχάρα), θα αισθανθείτε ότι πραγματικά άξιζε τον κόπο η προσπάθειά σας.

Περιγραφή της θέσης: Γονάτισε στο πάτωμα, με τα γόνατα, την πλάτη, το ιερό σου οστό και τους μηρούς σου να είναι κάθετα προς το πάτωμα. Βάλε τις κνήμες σου και τα πέλματά σου να είναι σε παράλληλη θέση μεταξύ τους, ενώ τα γόνατά σου να είναι στο άνοιγμα της λεκάνης σου. Για αρχή γύρισε τα δάχτυλα των πελμάτων σου να πατάνε στο πάτωμα (σε πιο προχωρημένους ασκούμενους τα κουτεπιέ των πελμάτων μπορεί να είναι ξαπλωμένα στο πάτωμα). Αρχικά τοποθέτησε τα χέρια σου στο πίσω και πάνω μέρος της λεκάνης σου, με τις παλάμες σου να ακουμπούν στις κορυφές των γλουτών σου. Άνοιξε τους ώμους σου προς τα πίσω. Ξεκίνησε να αναπνέεις βαθιά και σταθερά από τη μύτη.

Ενεργοποίησε το κέντρο σου γυρίζοντας ή κατεβάζοντας την ουρά σου προς το πάτωμα. Ταυτόχρονα μαγνήτισε τους μηρούς σου μεταξύ τους, δηλαδή η μυϊκή σου δύναμη να τους φέρνει να συναντηθούν μεταξύ τους, χωρίς όμως να ανασηκωθούν τα γόνατά σου από το έδαφος. Η αίσθηση που θα έχεις με αυτή τη διαδικασία είναι ότι η μέση σου και το κέντρο σου θα είναι πλέον πολύ δυνατά. Αυτή η προετοιμασία θα σου δώσει τη σιγουριά για να μπεις βαθιά στη θέση χωρίς να φοβάσαι, αλλά και να μην χτυπήσεις. Δοκίμασε δύο-τρεις φορές όλη αυτή την προετοιμασία της ενεργοποίησης του κέντρου σου. Όταν φθάσεις ξανά στην πλήρη ενεργοποίησή του, τότε γλίστρησε τα χέρια σου όσο πιο πίσω μπορείς προς τις φτέρνες σου. Δεν είναι υποχρεωτικό να τις πιάσεις. Αν τα καταφέρεις καλώς, αν δεν τα καταφέρεις πάλι καλώς! Αν δεν τα καταφέρεις τότε τα χέρια σου μπορούν να παραμείνουν στην αρχική τους θέση στη μέση. Θυμήσου ότι στη Γιόγκα δεν υπάρχει ανταγωνισμός ούτε "πρέπει" όπως συμβαίνει σε άλλα αθλήματα, επειδή η Χάθα Γιόγκα ακολουθείται από βαθιά φιλοσοφία και δεν είναι μόνο ιδανική άθληση, αλλά και υποδειγματική στάση ζωής. Άλλωστε μία βασική συμβουλή στη γιόγκικη φιλοσοφία είναι η Ahimsa που σημαίνει “μη βία”, ούτε σε κάποιο άλλο έμβιο ον, ούτε φυσικά στο σώμα σου.

Τελική φόρμα της θέσης: Συνέχισε να αναπνέεις βαθιά και σταθερά από τη μύτη. Έχοντας μπει μέσα στο πρώτο αυτό σχήμα και έχοντας πιάσει τις φτέρνες σου, ξεκίνησε να πιέζεις με τις παλάμες σου τις φτέρνες σου και τα δάχτυλα των πελμάτων σου στο πάτωμα. Αυτό θα σου δώσει την ώθηση να ανοίξεις το θώρακά σου όσο πιο πολύ μπορείς. Βεβαιώσου ότι οι βουβώνες της λεκάνης σου δεν φουσκώνουν προς τα εμπρός. Αν αυτό συμβαίνει φέρε μαλακά τη λεκάνη σου προς τα πίσω. Θυμήσου να κρατήσεις δυναμικά την πλήρη ενεργοποίηση του κέντρου σου αλλιώς θα μπεις σε περιπέτειες... Η Ustrasana όσο υπέροχη αίσθηση απόλαυσης μπορεί να σου δώσει, τόσο εύκολο είναι να σε τραυματίσει. Εισέπνευσε βαθιά, άνοιξε την καρδιά σου προς τον ουρανό, ενώ οι ωμοπλάτες σου ενώνονται μεταξύ τους στο κέντρο της πάνω πλάτης σου (θωρακική περιοχή). Το κεφάλι σου μπορεί να οδηγηθεί προς τα πάνω και πίσω (προς τα κάτω μπορεί να τραυματιστεί ο αυχένας σου) και το πηγούνι σου προς το στέρνο, χωρίς να σκληρύνεις το λαιμό σου. Ένας αρχάριος πιθανότατα δεν θα είναι σε θέση να μπει κατευθείαν σε αυτή τη στάση, αγγίζοντας με τα χέρια τις φτέρνες του, πόσο μάλλον τις σόλες του (όταν τα κουτεπιέ των πελμάτων είναι ξαπλωμένα στο πάτωμα). Κι ενώ έχετε φθάσει σε ένα πολύ βαθύ αποτέλεσμα δοκιμάστε να στρίψετε τους βραχίονές σας προς έξω κάνοντας έξω στροφή. Αυτό θα σας ανοίξει ακόμα πιο πολύ...

Μείνε σε αυτή το στάση αναπνέοντας βαθιά για δέκα είκοσι δευτερόλεπτα, μισό ή ένα λεπτό, πάντα ανάλογα με την δυναμική σου αλλά και την κατάσταση της συγκεκριμένης μέρας που βρίσκεται το σώμα σου. Καλό θα είναι να είσαι κάτω από την καθοδήγηση της/του δασκάλας/-ου σου (εκτός κι αν είσαι πλέον αρκετά προχωρημένος στη Χάθα Γιόγκα). Για να βγεις από τη θέση εισέπνευσε βαθιά πιέζοντας με τα χέρια σου προς τα κάτω, σηκώνοντας ταυτόχρονα τον κορμό σου και το κεφάλι σου προς τα εμπρός. Ξεκουράσου στη Virasana για λίγες αναπνοές. Εάν αισθάνεσαι ότι μπορείς, επανέλαβε άλλη μία φορά την διαδικασία.

Φυσικά οφέλη: Η σπονδυλική στήλη προορίζεται από τη φύση μας να λυγίζει και προς τις δύο κατευθύνσεις. Κατά τη διάρκεια της ημέρας πιθανότατα αυτό γίνεται μόνο προς μία κατεύθυνση, προς τα μπροστά. Οι οπίσθιες κάμψεις όπως η θέση της καμήλας, μπορούν να επιστρέψουν ή να αποκαταστήσουν τη φυσική ευελιξία της σπονδυλικής στήλης και την τάση για κύφωση, που τόσο πολύ χαρακτηρίζει το δυτικό κόσμο.

Ξεκινώντας με το πιο επιφανειακό επίπεδο παροχών, η Ustrasana αυξάνει την ευελιξία στη σπονδυλική στήλη, διεγείρει το νευρικό σύστημα, ανοίγει το στήθος και τους ώμους, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και όλων των υγρών του σώματος, βοηθάει την πέψη και διεγείρει τον θυρεοειδή. Ενισχύει τους μυς της πλάτης, τους μυς του λαιμού και βελτιώνει τη στάση του σώματος. Ανανεώνει και αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας στο σώμα και μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυξάνει τη ροή του αίματος στο πρόσωπο για να δημιουργήσει μια όμορφη χροιά. Επίσης βοηθά σε αναπνευστικές παθήσεις, σε ήπια οσφυαλγία και βοηθά την εμμηνορροϊκή δυσφορία. Διεγείρει τα όργανα της κοιλιάς και του αυχένα. Τεντώνει ολόκληρο το μπροστινό μέρος του σώματος, τους αστραγάλους, τους μηρούς και τις κοιλότητες. Τέλος είναι θέση αποκατάστασης μετά από μία κουραστική μέρα.

Διανοητικά και ψυχικά οφέλη: Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα οφέλη της θέσης της καμήλας και των άλλων οπίσθιων κάμψεων, είναι η ανακούφιση του άγχους και του στρες. Το μυαλό μας ακολουθεί συχνά το σώμα μας, έτσι αυξάνοντας την ευελιξία στη σπονδυλική μας στήλη και ανακουφίζοντας την ένταση στο λαιμό, την πλάτη και τους ώμους, αυξάνουμε την ευελιξία στο μυαλό μας.. Η θέση της καμήλας λέγεται επίσης ότι αυξάνει τη δημιουργικότητα και την επίλυση προβλημάτων χάρη σε μια αλλαγή προοπτικής, λόγω ανοίγματος του anahata chakra, του τσάκρα της καρδιάς. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της γιόγκα το anahat chakra (το τέταρτο από τα επτά τσάκρα του σώματος μετρώντας από κάτω προς τα πάνω) είναι το ενεργειακό κέντρο της αγάπης, υπεύθυνο για την αίσθηση της φροντίδας και της συμπόνιας και βρίσκεται ακριβώς πίσω από την καρδιά. Μέσα από τη δυναμική της θέσης το κέντρο αυτό ανοίγει για να κυκλοφορήσει ελεύθερα η ενέργεια-prana μέσα στο σώμα δημιουργώντας υγεία και ευεξία. Όταν το τσάκρα της καρδιάς είναι ανοικτό και η ενέργεια ρέει ελεύθερα, λειτουργούμε μέσα από έναν τόπο αγάπης. Αν αγαπάς τους άλλους, μπορείς να αγαπήσεις και τον εαυτό σου.

Ανάλογα με την τρέχουσα συναισθηματική μας κατάσταση, η καμήλα μπορεί να αναδείξει βαθιές συγκινήσεις που νομίζαμε ότι αντιμετωπίζαμε κατά το παρελθόν. Όμως το σώμα ξέρει καλύτερα. Κι όπως ανέφερα προηγουμένως, το μυαλό συχνά ακολουθεί το σώμα, ως συγκοινωνούντα δοχεία. Θυμηθείτε να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας σωματικά, ψυχικά και συναισθηματικά, ακολουθώντας την αρχή της ahimsa-μη βίας.

Αντενδείξεις και προφυλάξεις: Υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, ημικρανία, αϋπνία, κακώσεις πλάτης, μέσης, ή αυχένα, οσφυαλγία.

Τροποποιήσεις και στηρίγματα: Η Ustrasana μπορεί να είναι μια πολύ δύσκολη στάση για τη μέση αν έχεις ευαισθησία στη μέση και τον αυχένα, επίσης εάν οι ώμοι σου είναι σφιχτοί. Έτσι μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον τοίχο ως στήριγμα. Προετοιμάσου για την πόζα με την πλάτη σου στον τοίχο, με τα δάχτυλα των ποδιών σου στραμμένα προς τα κάτω και φέρε τα πέλματα και τις φτέρνες σου όσο πιο κοντά στον τοίχο γίνεται. Τα χέρια σου ακούμπησέ τα στο πίσω μέρος της λεκάνης σου ψηλά. Ενεργοποίησε το κέντρο σου όπως ανέφερα προηγουμένως. Πάρε μία βαθιά εισπνοή, εκπνέοντας σπρώξε προς τα πίσω. Πίεσε μαλακά το στέμμα του κεφαλιού σου στον τοίχο. Κράτησε τα χέρια σου στη λεκάνη σου ή γύρισέ τα για να πιέσεις με τις παλάμες σου στον τοίχο.

Προπαρασκευαστικές θέσεις - asanas: Virasana, urdhva mukha svanasana, bhujangasana, dhanurasana, salabasana, setu bandha, supta virasana.

Αν και στην αρχή η Ustrasana είναι μια δύσκολη asana σωματικά και συναισθηματικά, στην πορεία θα γίνει μια θαυμάσια ευαίσθητη και καθαρκτική θέση, που ωφελεί τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Θυμήσου να αναπνέεις βαθιά καθώς η εστίασή σου αρχικά θα κινείται από την ελαφριά σωματική δυσφορία (λόγω της σχετικής δυσκολίας της θέσης) στη μικρή συναισθηματική ενόχληση (λόγω του ανοίγματος της καρδιάς), ώσπου να καταλήξει στην αποκατάσταση της σπονδυλικής στήλης, στον έντονο συναισθηματικό καθαρισμό και τη διανοητική σαφήνεια που θα προκύπτει από την δική σου και μόνο επιμονή. Εμπρός λοιπόν, μην αναβάλεις άλλο την εξάσκηση στη Χάθα Γιόγκα. Η εμπειρία που σε περιμένει είναι πραγματικά συγκλονιστική...

Βασίλειος Μαυρομάτης: Ομοιοπαθητικός, Φυσικοπαθητικός, Yoga instruction - Hatha Yoga

Στις 14 Ιουλίου 2018 πραγματοποιήθηκε στη Βασιλική Ιατρική Εταιρεία του Λονδίνου, συνέδριο με τίτλο «Νέοι Ορίζοντες στην Επιστήμη του Νερού», με επίκεντρο την Ομοιοπαθητική. Στο συνέδριο συμμετείχαν πολλοί σημαντικοί ομιλητές, όπως οι βραβευμένοι με Νόμπελ καθηγητές Brian Josephson και Luc Montagnier, ο καθηγητής Gerald Pollack, ο καθηγητής Vladimir Voeikov, ο καθηγητής Alexander Konovalov και ο Δρ Robert Verkerk.

Το δυτικό ιατρικό μοντέλο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα φαρμακευτικά σκευάσματα και τις χειρουργικές επεμβάσεις, και για τις οξείες παθήσεις το μοντέλο έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικό. Αυτό όμως δεν συμβαίνει και για τις χρόνιες παθήσεις, όταν τα φαρμακευτικά σκευάσματα και η χειρουργική επέμβαση είναι αναποτελεσματικά και για τις οποίες τα νοσοκομεία και οι κλινικές, πέρα από τη μείωση του πόνου, μπορούν να προσφέρουν ελάχιστη υποστήριξη σε έναν ασθενή. Καμία θεραπεία ή ιατρική τεχνική δεν ανταποκρίνεται σε όλες τις ανάγκες της υγείας και σήμερα έχουν αναπτυχθεί πολλές συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι που προσφέρουν υποστήριξη σε χρόνιες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων του βελονισμού, της ηχητικής θεραπείας, του ρέικι, της υπνοθεραπείας, της ομοιοπαθητικής και πολλών άλλων. Ενώ οι συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπείες προσφέρουν υποστήριξη σε πολλές πτυχές της υγείας, συμπεριλαμβανομένων των χρόνιων παθήσεων, η ομοιοπαθητική, ειδικότερα, έχει δεχτεί μεγάλη κριτική. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η ομοιοπαθητική παραμένει ως εναλλακτική θεραπεία στα πλαίσια του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ωστόσο οι επικριτές της συχνά επιτίθενται άσχημα στην ομοιοπαθητική, παρόλο που οι ασθενείς της ομοιοπαθητικής θεραπείας παγκοσμίως εξακολουθούν να αναφέρουν άριστα αποτελέσματα.

Ο κύριος λόγος που η συμβατική ιατρική δεν πιστεύει στην ομοιοπαθητική φαίνεται να στηρίζεται στην αντίληψη ότι εάν μια θεραπευτική ουσία αραιωθεί σε σημείο που δεν υπάρχουν μόρια της ουσίας, δεν μπορεί να υπάρξει θεραπευτική επίδραση. Ο καθηγητής Josephson* δήλωσε: “Η ιδέα ότι το νερό μπορεί να έχει μνήμη μπορεί εύκολα να απορριφθεί βάσει οποιουδήποτε από τα πολλά εύκολα κατανοητά άκυρα επιχειρήματα” και στη συνέχεια εξήγησε στο κοινό γιατί αυτά τα επιχειρήματα είναι άκυρα: “Πάρτε για παράδειγμα έναν ισχυρισμό που δηλώνεται ως δόγμα από γνωστό ερευνητή συμπληρωματικής ιατρικής, που θα σας πω χωρίς να τον ονομάσω, ο οποίος δήλωσε: “δεν υπάρχουν μόρια, δεν υπάρχει αποτέλεσμα”. Αν συνέβαινε αυτό, δεν θα υπήρχε η μαγνητική εγγραφή ή οι διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές της ίδιας ουσίας. Η μνήμη του νερού δεν ταιριάζει με αυτό το επιχείρημα.

Για να υποστηρίξει την παρουσίασή του, ο καθηγητής Josephson συμπεριέλαβε ένα βίντεο που φαίνεται να δείχνει την ικανότητα του νερού να θυμάται μια συχνότητα ήχου που εισάγεται σε καθαρό νερό σε ένα CymaScope, ένα νέο είδος επιστημονικού οργάνου που καθιστά τον ήχο ορατό αποτυπώνοντας τις δονήσεις του στο καθαρό νερό, περίπου όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα στο γυαλί. Στο πείραμα, μετά την απομάκρυνση της συχνότητας και στη συνέχεια την επανεισαγωγή της, ο χρόνος που χρειάστηκε για να επανεμφανιστεί η ηχητική εικόνα ήταν μικρότερος και κάθε φορά που επαναλαμβανόταν αυτή η διαδικασία ο χρόνος μειωνόταν αρχίζοντας από έξι δευτερόλεπτα και φτάνοντας στα τρία δευτερόλεπτα, υποδεικνύοντας ότι ίσως το νερό συγκρατούσε τη μνήμη της εισαγόμενης ηχητικής συχνότητας.

Παρουσίασε επίσης ένα βίντεο που δείχνει τον ήχο ενός καρκινικού κυττάρου που έγινε ορατός, μέρος ενός ερευνητικού έργου σε συνεργασία με τον καθηγητή Sungchul Ji του Πανεπιστημίου Rutgers, του Dr. Ryan Stables του Πανεπιστημίου του Birmingham και του εργαστηρίου CymaScope στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η έρευνα αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτιώσεις στις χειρουργικές επεμβάσεις, ιδιαίτερα στην χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο, όπου η αφαίρεση όλων των κυττάρων ενός όγκου είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία.

Ο καθηγητής Josephson πρόσθεσε: “Το νερό παρουσιάζει αξιοσημείωτες δομικές και δυναμικές ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένου του «βιολογικού σήματος» που αποκαλύφθηκε από τις έρευνες των Beneviste και Montagnier και τις πολύπλοκες ακουστικά επαγόμενες δομές στο νερό που αποκάλυψε το CymaScope. Η οργανωμένη δυναμική συμπεριφορά είναι περισσότερο περιοχή της βιολογίας παρά της φυσικής και απαιτεί διαφορετικά εργαλεία έρευνας από ό, τι στη φυσική. Το CymaScope μπορεί να είναι ένα τέτοιο εργαλείο. Δεν είναι μόνο ένα νέο επιστημονικό όργανο, αλλά και μια νέα επιστήμη, και υποψιάζομαι ένα νέο πεδίο μαθηματικών”.

Το συνέδριο αμφισβήτησε το βασικό εννοιολογικό πλαίσιο της χημείας και της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης και οι ομιλητές προσέφεραν λύσεις που προκαλούν το υπάρχον status quo στο δυτικό ιατρικό μοντέλο.

* Ο Brian Josephson ήταν καθηγητής φυσικής στο εργαστήριο Cavendish από το 1974 μέχρι την αποχώρησή του το 2007. Σήμερα είναι επίκουρος καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, μέλος του Trinity College, του Cambridge, και συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας.

Τώρα έχετε έναν ακόμη λόγο να πίνετε ένα ζεστό φλιτζάνι χαμομήλι πριν από τον ύπνο. Αυτό το ταπεινό κίτρινο βότανο αποκαλύφθηκε πρόσφατα ότι μπορεί να ελέγξει ή ακόμα και να αποτρέψει τον διαβήτη. Σε άρθρο στο The Conversation, Βρετανός ερευνητής που ειδικεύεται στη μελέτη βαφών σε αρχαία υφαντά εντόπισε τις συγκεκριμένες ενώσεις που καταπολεμούν το διαβήτη και οι οποίες βρίσκονται στο βότανο.

Ο καθηγητής Richard Blackburn ηγείται μίας ομάδας έρευνας για τα αειφόρα υλικά στο Πανεπιστήμιο του Leeds. Αυτός και ο συνεργάτης του Chris Rayner πέρασαν σχεδόν δύο δεκαετίες μελετώντας τις φυσικές χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα στην κλωστοϋφαντουργία.

Οι περισσότερες από τις τεχνικές που αφαιρούν τις βαφές από τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα είναι σκληρές για το μόριο της χρωστικής. Εάν το μόριο καταστραφεί, οι πληροφορίες σχετικά με τη χημική του σύνθεση χάνονται. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα των Blackburn και Rayner σχεδίασε έναν ηπιότερο τρόπο για να απομακρύνει τη βαφή χωρίς να την καταστρέψει. Η νέα μέθοδος με βάση τη γλυκόζη τούς επέτρεψε να μελετήσουν τις χρωστικές που χρησιμοποιήθηκαν πριν από τη δεκαετία του 1850, όταν άρχισαν να αντικαθίστανται από τεχνητές βαφές.

Συμβαίνει το χαμομήλι να ήταν ένα από τα δημοφιλέστερα φυσικά χρώματα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή. Έδινε ένα λαμπερό κίτρινο χρώμα στις φυσικές ίνες όπως βαμβάκι και μαλλί.

Η ομάδα του Blackburn τελικά ξεκίνησε συνεργασία με τους συναδέρφους τους στην Σχολή Επιστημών και Διατροφής Τροφίμων του Leeds. Ο Gary Williamson και η ερευνητική του ομάδα μελετούσαν επίσης τη χημεία του χαμομηλιού, αλλά για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο.

Το χαμομήλι είναι ευρέως γνωστό και χρησιμοποιείται ως αφέψημα που βοηθά στον ύπνο. Είναι επίσημα αναγνωρισμένο ως χαλαρωτικό και καταπραϋντικό βότανο στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες 25 χώρες. Ο Williamson ερευνούσε άλλες χρήσεις για το χαμομήλι. Συγκεκριμένα, εμπνεύστηκε από τη χρήση του γερμανικού χαμομηλιού (Matricaria chamomilla) για την ανακούφιση των πεπτικών προβλημάτων. Η ομάδα του διερευνούσε πώς οι φυσικές ενώσεις σε τρόφιμα και ποτά θα μπορούσαν να βελτιώσουν την πέψη των υδατανθράκων. Το 2017, ανακάλυψαν ότι το γερμανικό χαμομήλι θα μπορούσε να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, πράγμα που σήμαινε ότι θα μπορούσε να ελέγξει τον διαβήτη.

Ο Williamson προσπάθησε να εντοπίσει τις συγκεκριμένες ενώσεις του χαμομηλιού που έλεγχαν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα που συνδέονταν με τον διαβήτη. Ο Blackburn προσφέρθηκε να δανείσει την τεχνογνωσία της ομάδας του στους συναδέλφους του ερευνητές του Leeds. Η ομάδα του Blackburn προσάρμοσε την τεχνική που βασίζεται στη γλυκόζη έτσι ώστε να μπορούν να αντλούν τις φυσικές ενώσεις απευθείας από λουλούδια χαμομηλιού αντί για υφάσματα. Οι δύο ομάδες συνένωσαν έπειτα τις γνώσεις τους για να αναλύσουν αυτά τα συμπεράσματα.

Ανέφεραν την εύρεση τεσσάρων ενεργών ενώσεων στο χαμομήλι που θα μπορούσαν να ελέγξουν την πέψη των υδατανθράκων. Η ομάδα του Blackburn αναγνώρισε τις ενώσεις apigenin-7-O-glucoside και apigenin από την προηγούμενη έρευνά τους σχετικά με τις βαφές χαμομηλιού, όπου χρησιμοποιήθηκαν ως κίτρινες χρωστικές ουσίες σε υφάσματα.

Οι άλλες δύο ενώσεις ήταν γλυκοσίδες (Ζ) και (Ε) -2-υδροξυ-4-μεθοξυκιναμωμικού οξέος. Προηγούμενες μελέτες έκαναν λάθη κατά την αναγνώρισή τους, αλλά η Blackburn διόρθωσε αυτά τα λάθη.

Έχοντας περιορίσει τον κατάλογο των δραστικών ενώσεων, οι ερευνητές του Leeds εξέτασαν αυτές τις τέσσερις αυτές ενώσεις. Τα ευρήματά τους έδειξαν ότι ο συνδυασμός και των τεσσάρων ενώσεων θα μπορούσε να ελέγξει τους ρυθμούς με τους οποίους αφομοιώνονταν και απορροφούνταν οι υδατάνθρακες.

Ο Blackburn πιστεύει ότι αυτές οι ενώσεις θα μπορούσαν να εξαχθούν από το χαμομήλι και να μετατραπούν σε συμπύκνωμα για τη θεραπεία του διαβήτη. Εξέφρασε επίσης την ευχαρίστησή του να συνεισφέρει τις γνώσεις του για τις ιστορικές βαφές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων σε σημαντικές ιατρικές έρευνες.

Έτσι, τώρα γνωρίζετε ότι ένα φλιτζάνι χαμομηλιού κάθε βράδυ δεν ανακουφίζει απλά το άγχος σας και σας βοηθά να κοιμάστε. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε επίσης να σας προστατεύσει από το διαβήτη.

 

ΠηγέςTheConversationNature

Τρίτη, 07 Αυγούστου 2018 09:17

Ποιος φοβάται τη Μοναξιά….

Ποιος θα φανταζόταν ότι η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, των ρομπότ και του ψηφιακού πολιτισμού θα ήταν ίσως η πιο μοναχική από όσες βίωσε ο άνθρωπος!

Κι όμως, όσο και αν η δικτύωση βρίσκει όλο και περισσότερες εφαρμογές και στόχους στο μάρκετινγκ, στην ψυχαγωγία και στην καθημερινότητά μας, τόσο οι άνθρωποι νιώθουν πιο μόνοι.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, το άγχος της καριέρας, τα πρότυπα του καταναλωτισμού οδηγούν την επικοινωνία μακριά από την ποιότητα και την ουσία και η μοναξιά γίνεται πολλές φορές μονόδρομος. Στο κατώφλι δε, της 4ης βιομηχανικής επανάστασης οι προκλήσεις για τις ανθρώπινες σχέσεις γίνονται περισσότερες, αφού η σχέση ανθρώπου -μηχανής δοκιμάζει ήδη τα πάντα….

Η Μοναξιά βλάπτει σοβαρά την υγεία

Η μοναξιά πληγώνει. Όχι μόνο την ψυχή αλλά και το σώμα. Οι επιπτώσεις της μοναξιάς στην ανθρώπινη υγεία έχουν μελετηθεί εκτενώς και τα συμπεράσματα ή οι ενδείξεις για τον τρόπο που συνδέεται με διάφορα νοσήματα είναι πολλά κι εντυπωσιακά.

Κορυφαίοι αμερικανοί επιστήμονες κάνουν λόγο για «επιδημία», η οποία, μάλιστα κοστίζει αρκετά στα συστήματα υγείας διεθνώς και προκαλεί στην υγεία βλάβη αντίστοιχη 15 τσιγάρων την ημέρα.

Είναι αποκαλυπτικά τα αποτελέσματ  μελέτης, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 10 χρόνια σε 2.800 γυναίκες με καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με τα οποία όσες ζούσαν μόνες, δίχως φίλους ή οικογένεια, είχαν πενταπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από τη νόσο. Αντίστοιχα, οι ηλικιωμένοι που απομένουν μόνοι στη ζωή, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν πρόωρα κινητικές δυσκολίες ή ακόμα και να χάσουν τη ζωή τους, σύμφωνα με άλλη μελέτη1 που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Archives of Internal Medicine».

Την ίδια ώρα, η καρδιά των ανθρώπων που νιώθουν μοναξιά μπορεί να επηρεαστεί μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά2 από την επίδραση του άγχους της μοναξιάς και την υπέρταση που μπορεί να προκαλέσει, επηρεάζοντας την λειτουργία της καρδιάς και προδιαθέτοντας για καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η μοναξιά επηρεάζει, επίσης, και τις άμυνες του οργανισμού. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2005 με την συμμετοχή 83 πρωτοετών φοιτητών3 διαπίστωσε ότι εκείνοι που βίωναν το συναίσθημα της μοναξιάς ανταποκρίθηκαν λιγότερο καλά στο εμβόλιο της γρίπης, ενώ ο οργανισμός τους δεν παρείχε αρκετά αντισώματα Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι συγγραφείς της μελέτης, η αίσθηση της μοναξιάς με την ανταπόκριση στο αντιγριπικό εμβόλιο είχε μία αντιστρόφως ανάλογη σχέση: Όσο υψηλότερη ήταν η πρώτη, τόσο πιο χαμηλή η δεύτερη.

Οι μοναχικοί άνθρωποι είναι επίσης ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις χρόνιες φλεγμονές, οι οποίες θεωρούνται «υπεύθυνες» έως κάποιο βαθμό για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Οι καρδιακές παθήσεις, η νόσος του Αλτσχάιμερ και πιθανώς κάποιος μορφές καρκίνου μπορεί να προέρχονται από αυτές, όπως επίσης η ρευματοειδής αρθρίτιδα, οι φραγμένες αρτηρίες και η περιοδοντίτιδα.

Επιπλέον, σε πειράματα που πραγματοποίησαν επιστήμονες του πανεπιστημίου UCLA της Καλιφόρνια, διαπίστωσαν πως όσοι νιώθουν μοναξιά έχουν μια τάση προς την υπερφαγία και την κατανάλωση ανθυγιεινών τροφίμων, κυρίως όσων περιέχουν ζάχαρη και λίπος.

Μόνοι ή απομονωμένοι…

Στα αποτελέσματα των μελετών των διάφορων ερευνητικών ομάδων υπάρχουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα. Καταρχήν η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση δεν πηγαίνουν κατ' ανάγκη χέρι-χέρι, επισημαίνουν οι Julianne Holt-Lunstad και Timothy B. Smith, ψυχολόγοι-ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Brigham Young.

«Η κοινωνική απομόνωση υποδηλώνει λίγες κοινωνικές συνδέσεις ή αλληλεπιδράσεις, ενώ η μοναξιά περιλαμβάνει την υποκειμενική αντίληψη της απομόνωσης», έγραψαν στο περιοδικό Heart. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι μπορούν να απομονωθούν κοινωνικά και να μην αισθάνονται μόνοι τους. απλώς προτιμούν μια πιο μοναχική ζωή. Ομοίως, οι άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται μοναξιά ακόμη και όταν περιβάλλονται από πολλούς ανθρώπους, ειδικά αν οι σχέσεις δεν ανταμείβονται συναισθηματικά. Στην πραγματικότητα, η Dr Carla Perissinotto και οι συνεργάτες της στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο ανέφεραν το 2012 ότι μεταξύ των πλέον μοναχικών ατόμων περιλαμβάνονται και τα παντρεμένα ζευγάρια.

Ένας Υπουργός για την Μοναξιά…

Δύσκολη, σύνθετη, «βαριά» όπως λέει ο ελληνικός λαός, η μοναξιά απέκτησε φέτος στη Βρετανία και τον… υπουργό της. Η είδηση προκάλεσε αίσθηση διεθνώς, ωστόσο καλωσορίστηκε από κορυφαίους επιστήμονες στην υφήλιο. Αρμοδιότητα του νέου υπουργού θα είναι «η κατάρτιση μιας εθνικής στρατηγικής για να καταπολεμηθεί αυτή η σύγχρονη μάστιγα». Σύμφωνα με την  Έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής για την Μοναξιά (Commission on Loneliness) που έχει συσταθεί στο Βρετανικό Κοινοβούλιο και, η οποία δημοσιεύθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, 9 εκατομμύρια Βρετανοί πολίτες, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια είναι άνω των 75 ετών, υποφέρουν από μοναξιά.

Η μοναξιά δεν είναι παντοτινή…

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης και ανακούφισης. Το πρώτο μεγάλο βήμα είναι να αποδεχτείτε την μοναξιά που νιώθετε, να την εκφράσετε και να την μοιραστείτε. Η μοναξιά δεν είναι ασθένεια αλλά εμπειρία, που μεταβάλλεται, άρα αλλάζει.

Κοιτάξτε για λίγο πίσω στο παρελθόν σας και θυμηθείτε με ποιό τρόπο αντιμετωπίσατε την μοναξιά παλιότερα. Ακόμη και αναμνήσεις από την παιδική σας ηλικία μπορεί να σας φανούν χρήσιμες.

Εντοπίστε τις εσωτερικές σας δυνάμεις που θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε την μοναξιά και αναγνωρίστε τις αδυναμίες που, πιθανόν, να «τρέφουν» τη μοναξιά σας.

Ανακαλύψτε αν οι σχέσεις σας καλύπτουν ανάγκες σας όπως η συντροφικότητα, η αγάπη, η στοργή, η συναισθηματική υποστήριξη, η κατανόηση κ.λπ.

Συνειδητοποιείστε ότι τα γνωστά κοινωνικά στερεότυπα που μας υποδεικνύουν τι να κάνουμε, δεν είναι απόλυτα συμβατά με τις ανθρώπινες ανάγκες.

Μιλήστε στον εαυτό σας για τις θετικές πλευρές της μοναξιάς και υπενθυμίστε του τα πρόσωπα που νοιάζονται πραγματικά, αλλά και το γεγονός ότι όλοι κάποια στιγμή θα νιώσουμε μόνοι…

Διατηρήστε τις επαφές σας με την οικογένεια και τους παλιούς φίλους, επανεξετάστε τις τωρινές σας σχέσεις και αποφασίστε να προχωρήσετε σε νέες γνωριμίες. Όχι διαδικτυακές, πραγματικές με τις οποίες θα αξιοποιείτε ποιοτικά τον χρόνο σας.

Κι ακόμη δώστε στον εαυτό σας ενισχύσεις. Δώστε, δηλαδή, την ικανοποίηση που, νομίζετε, ότι δεν σας δίνει το περιβάλλον σας. Σας αξίζει μια επιβράβευση, μια δραστηριότητα που αγαπάτε ή ό, τι άλλο σας ευχαριστεί.

Στον σύγχρονο κόσμο, η εξεύρεση μοναξιάς έχει γίνει μια χαμένη τέχνη. Στην πραγματικότητα, ο δυτικός πολιτισμός τείνει να εξισώνει την επιθυμία για μοναξιά με ανθρώπους που είναι μόνοι, λυπημένοι ή έχουν αντικοινωνικές τάσεις. Αλλά η αναζήτηση της μοναξιάς μπορεί μερικές φορές να είναι αρκετά υγιής. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά φυσικά και ψυχολογικά οφέλη για όσους νιώθουν μοναξιά.

«Τα τείχη που χτίζουμε για τη λύπη και τη χαρά…»

«Oι τοίχοι που χτίζουμε γύρω μας για να κρατήσουν τη λύπη μακριά, κρατούν απ’ έξω και τη χαρά». Η σκέψη ανήκει στον Jim Rohn, (1930-200, αμερικανό συγγραφέα αυτοβοήθειας) και μας οδηγεί να σκεφτούμε ότι η μοναξιά μπορεί να λειτουργήσει και θετικά. Να μας οδηγήσει σε δρόμους αυτοβελτίωσης.

Παρακάτω ακολουθούν έξι τρόποι με τους οποίους η μοναξιά μάς βοηθά να κάνουμε μια ουσιαστική επανεκκίνηση.

-Η μοναξιά μάς επιτρέπει να επανεκκινήσουμε τον εγκέφαλό μας και να χαλαρώσουμε. Η διαρκής ενεργοποίηση δεν δίνει στον εγκέφαλό μας την ευκαιρία να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί.

-Η μοναξιά βοηθά στη βελτίωση της συγκέντρωσης και στην αύξηση της παραγωγικότητας, καθώς απερίσπαστοι μπορούμε να επικεντρωθούμε καλύτερα στο έργο μας.

- Η μοναξιά μάς δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και να βρούμε τη δική μας φωνή.

- Η μοναξιά μάς δίνει χρόνο να σκεφθούμε βαθιά.

- Η μοναξιά μάς βοηθά να αντιμετωπίσουμε πιο μεθοδικά τα προβλήματά μας.

-Η μοναξιά μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των σχέσεών μας με τους άλλους.

Μη φοβηθείτε, λοιπόν, τη μοναξιά. Διαχειριστείτε την έτσι ώστε να λειτουργήσει όσο τον δυνατόν πιο θετικά για τον εαυτό σας, για την καθημερινότητά σας, για την κάθε σας στιγμή.

Και θυμηθείτε: Όλοι όσοι είχαν μια μεγάλη πορεία στη ζωή τους τη διένυσαν μόνοι: Από τον Οδυσσέα που έφθασε μόνος στην Ιθάκη του, έως τον βρετανό ναυτικό Robin Knox-Johnston, ο οποίος γιόρτασε πριν από μερικές μέρες την 50 επέτειο από τη βράβευσή του τον Απρίλιο του 1969 ως ο πρώτος ιστιοπλόος που έκανε τον γύρο του κόσμου σε 312 ημέρες απόλυτης μοναξιάς…

 

Πηγές:

1. Loneliness in Older Persons: A predictor of functional decline and death

    Carla M Perissinotto, MD MHS,1 Irena Stijacic Cenzer, MA,2 and Kenneth E. Covinsky, MD, MPH3

2. Loneliness and social isolation and increased risk of coronary heart disease and stroke: clinical implications. Williams RB. Heart. 2016 Dec 15;

3. Loneliness, social network size, and immune response to influenza vaccination in college freshmen. Pressman SD1, Cohen S, Miller GE, Barkin A, Rabin BS, Treanor JJ.

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018 08:34

Τα οφέλη της θέσης Βhujangasana

Η asana της τεστοστερόνης

Η θέση της κόμπρας ή στα σανσκριτικά bhujangasana είναι μία από τις βασικές θέσεις για επίπεδο αρχαρίων στη γιόγκα. Ανήκει στις οπίσθιες κάμψεις και είναι η κεντρική θέση στη vinyasa (μία συγκεκριμένη σειρά θέσεων-asanas με ροή) του «χαιρετισμού στον ήλιο», ή σε όποια άλλη vinyasa, αποτελώντας τη θέση μετάβασης στη στάση του «κάτω σκύλου».

Περιγραφή της θέσης: Ξάπλωσε με την κοιλιά μπρούμητα και με το πηγούνι στο πάτωμα. Επιπέδωσε τις παλάμες στο πάτωμα στο ύψος των ώμων και σχετικά χαμηλά δίπλα από τα πλευρά. Τέντωσε τα πόδια ακουμπώντας το πάνω μέρος των πελμάτων (coup de pied) στο πάτωμα. Τα πέλματα μπορούν να είναι στο άνοιγμα της λεκάνης ή ενωμένα.

Τελική φόρμα της θέσης: Ξεκίνησε να μπαίνεις στην asana ενεργοποιώντας τους μηρούς και τους γλουτούς. Πίεσε τα άκρα προς τα κάτω (παλάμες και πάνω μέρος των πελμάτων), ενεργοποίησε το κέντρο σου γυρνώντας την ουρά-κόκκυγα προς τα μέσα ενεργοποιώντας τη mula bandha και ταυτόχρονα πίεσε το ηβικό οστό προς τα κάτω στο πάτωμα. Με τη χρήση των βραχιόνων σήκωσε το κεφάλι σου και το στήθος σου από το δάπεδο εισπέοντας βαθιά, διατηρώντας το λαιμό σου ευθυγραμμισμένο με τη σπονδυλική στήλη. Την ίδια στιγμή πίεσε τα νύχια των πελμάτων σου στο πάτωμα. Κράτησε τους ώμους μακρυά από τα αυτιά σου. Με τους αγκώνες κλειστούς κοντά στα πλευρά, πίεσε περισσότερο προς τα κάτω τις παλάμες και χρησιμοποιήστε τους βραχίονες για να σε ανυψώσουν ακόμη πιο πάνω. Άνοιξε το στέρνο και τις κλείδες προς τα εμπρός, ενώ το κεφάλι σου κατεύθυνέ το προς τα πίσω σαν να θέλει να συναντήσει τα πέλματά σου.

Κάνε μία τελική διόρθωση για να μην κάνει «μπανάνα» το σώμα σου στη μέση τραβώντας την κοιλιά σου λίγο προς τα μέσα. Κράτησε τα πόδια, τους γλουτούς και το mula bandha ισχυρό και το ηβικό κόκαλο να συνεχίσει να εφάπτεται και να πιέζει προς τα κάτω στο πάτωμα. Η αναπνοή σου πρέπει να είναι βαθιά και ήρεμη. Το βλέμμα να είναι ήρεμο όπως του Βούδα όταν διαλογίζεται... Για να εργαστείς σωστά μέσα στη θέση αυτή και για πετύχεις όλα τα παραπάνω, θα πρέπει να μπεις μέχρι το σημείο όπου θα μπορείς να αναπνέεεις άνετα και βαθιά. Τόσο, όσο... Το σημείο αυτό το γνωρίζεις εσύ και μόνο. Φρόντισε λοιπόν να είσαι μέσα σε κάθε θέση-asana με σεβασμό πάντοτε στα όριά σου. Ανέπνευσε και κράτησε τη θέση για 2-6 αναπνοές. Απελευθέρωσε τη θέση εκπνέοντας και χαμηλώνοντας το στήθος προς το πάτωμα. Τελευταίο χαμηλώνει το κεφάλι.

Οφέλη της θέσης: Το μεγάλο όφελος αυτής της θέσης είναι ότι ανεβάζει την ορμόνη τεστοστερόνη κατά 30% περίπου μετά από τρία περίπου λεπτά παραμονής στη θέση! Επίσης μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της κορτιζόλης. Γι’ αυτό και θεωρείται μια στάση ζωτικότητας και σφριγηλότητας στη γιόγκα. Για τις επιδράσεις της θέσης cobra στην τεστοστερόνη μπορείτε να μελετήσετε το πολύ όμορφο βιβλίο με την ονομασία "The Science of Yoga" από τον William J Broad. Το βιβλίο αναφέρει μια μελέτη που διεξήχθη από Ρώσους επιστήμονες το 2001, η οποία εξέτασε τα αποτελέσματα της θέσης cobra για τα επίπεδα ορμονών επτά υγιών ατόμων. Στο πείραμα, οι ερευνητές πήραν δειγματολειπτικά αίμα από μια ομάδα επτά εθελοντών τόσο πριν, όσο και μετά από την παρουσίαση της θέσης cobra. Στην έκθεσή τους κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα επίπεδα της κορτιζόλης μειώθηκαν στους εθελοντές κατά μέσο όρο κατά 11% μετά την κατοχή της θέσης για μόλις 2-3 λεπτά. Άξιο όμως προσοχής είναι ότι, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξήθηκαν στους εθελοντές κατά μέσο όρο κατά 16%, με ένα άνδρα να παρουσιάζει αύξηση κατά 33%. Η μόνη γυναίκα στη μελέτη γνώρισε μια επιβλητική αύξηση κατά 55% στα επίπεδα τεστοστερόνης της!

Το βιβλίο ανέφερε επίσης μια παλαιότερη μελέτη από τη δεκαετία του 1970 που διεξήχθη από Ινδούς επιστήμονες σε δώδεκα νέους άνδρες που υποβλήθηκαν σε γιόγκα για έξι μήνες. Οι επιστήμονες πήραν δείγματα ούρων από τα θέματα τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος του προγράμματος εκπαίδευσης. Στο τέλος των έξι μηνών οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η έκκριση τεστοστερόνης στα ούρα αυξήθηκε σημαντικά στα άτομα (κατά μέσο όρο κατά 57%). Μέσα στις θέσεις που επθιλέχθηκαν για το πρόγραμμα εκπαίδευσης ήταν και η bhujangasana ή cobra pose!

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η γιόγκα είχε βελτιώσει τη μικροκυκλοφορία του αίματος μέσω των οργάνων των ανδρών. Όταν γίνονται σωστά, στάσεις όπως η cobra και η dhanurasana (τόξο), ασκούν πίεση πάνω από την περιοχή των γεννητικών οργάνων (στο σημείο της ήβης) μέσω της επαφής με το έδαφος, αυξάνοντας έτσι τη ροή του αίματος στην περιοχή, ενισχύοντας την έκκριση της τεστοστερόνης στο σώμα. Βέβαια είναι πιο έυκολη η επιλογή της cobra απ’ ότι η dhanurasana, αφού η τελευταία είναι αρκετά πιο δύσκολη asana.

Η cobra pose ανοίγει επίσης το στήθος και ενισχύει το κέντρο του σώματος δηλαδή τον πυρήνα. Είναι ενδεδειγμένη θέση ανακούφισης για την κύφωση που δημιουργείται από τον καθημερινό τρόπο ζωής. Ευθυγραμμίζει και ενισχύει τη σπονδυλική στήλη και αναζωογονεί τα νεφρά και το νευρικό σύστημα. Τεντώνει και δυναμώνει τους μυς του στήθους και τους πνεύμονες, τους ώμους και την κοιλιά. Δυναμώνει τους γλουτούς, διεγείρει τα κοιλιακά όργανα, ανακουφίζει το σώμα από την καθημερινή πίεση και την κούραση. Είναι θεραπευτική για το άσθμα και τις παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος.

Τα παραδοσιακά κείμενα της γιόγκα λένε ότι η Bhujangasana αυξάνει τη θερμότητα του σώματος, καταστρέφει την ασθένεια και ξυπνάει την kundalini (ενέργεια που κοιμάται στη βάση της σπονδυλικής στήλης γύρω από το ιερό οστό).

Αντενδείξεις και προφυλάξεις: Πρόσφατες ή χρόνιες βλάβες στην πλάτη, κοίλες στην σπονδυλική στήλη, προβλήματα σε ώμους και χέρια (σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα), εγκυμοσύνη, ή πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά.

Παραλλαγές:

Εάν είσαι πολύ δύσκαμπτη-ος, ίσως είναι καλύτερα να τοποθετήσεις τις παλάμες σου πιο μπροστά και να ανεβάσεις το σώμα λιγότερο προς τα πάνω και πίσω που απαιτεί η θέση. Άλλος ένας τρόπος είναι να γυρίσεις τα δάχτυλα των πελμάτων σου να πατήσουν προς τα κάτω, ώστε να έχεις υποστήριξη. Άλλη μία εκδοχή είναι η βοήθεια από κάποιον φίλο σου όπου μπορεί να σταθεί από πάνω σου και να υποστηρίξει μαλακά το ανέβασμα των ώμων σου προς τα πίσω, πιέζοντας επίσης μαλακά τα πόδια σου προς το πάτωμα. Μία ακόμα εκδοχή είναι η ανύψωση στην κόμπρα χωρίς τη πίεση των χεριών σου στο πάτωμα, όπου τα χέρια να αιωρούνται δίπλα στο σώμα σου τεντωμένα. Αυτή είναι και μία παραλλαγή της θέσης salabhasana.

Η cobra ή bhujangasana είναι μια εξαιρετική στάση οπίσθιας κάμψης αρκετά δυναμική για ζέσταμα και ξεκίνημα και προετοιμάζει τι επόμενες στάσεις που θα ακολουθήσουν. Είναι επίσης μια καλή προετοιμασία για όλες τις θέσεις οπίσθιας κάμψης όπως η Ustrasana, η Dhanurasana και άλλες. Προπαρασκευαστικές θέσεις για την κόμπρα είναι η Setu Bandha Sarvangasana, η Udhva Mukha Svanasana, η Salabhasana, η Anjani Asana.

Επίλογος

Η Hatha Υoga είναι μια υπέροχη πρακτική που μας έρχεται από την Ανατολή συγκεκριμένα από την Ινδία (γι’ αυτό και πολλοί είναι επιφυλακτικοί μαζί της), κουβαλώντας μαζί της μια μεγάλη λίστα με οφέλη και γνώσεις. Πίσω από τη Hatha Yoga υπάρχει το φιλοσοφικό κομμάτι της Yoga (αυτό είναι που σκανδαλίζει πολλούς υπερβολικά θρήσκους ζηλωτές). Όμως η Yoga δεν είναι θρησκεία. Το όλο σύστημα και η μεθοδολογία της ομοιάζει κάπως με το φιλοσοφικό τρόπο ζωής που ακολουθούσαν οι αρχαίοι κλασικοί φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδας αλλά και της υφηλίου. Η εξέλιξή της Yoga και η προσαρμογή της στον δυτικό άνθρωπο έγινε κυρίως στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η συχνή πρακτική της Hatha Yoga βελτιώνει την ευελιξία, την δύναμη, το εύρος κίνησης του σώματος, μειώνει την αρτηριακή πίεση και τη χοληστερόλη, βελτιώνει την αναπνοή, ηρεμεί το νευρικό σύστημα και βοηθά στη διαχείριση και την αποκατάσταση τραυματισμών αλλά και άλλων παθολογικών προβλημάτων. Αλλά δεν σταματά εκεί.

Η επιστημονική έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι η γιόγκα μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στις ορμόνες. Η γιόγκα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα κορτιζόλης, αλλά μπορεί επίσης να αυξήσει την ποσότητα τεστοστερόνης στο σώμα.

Τα παραπάνω ίσως είναι αρκετά για να σας πείσουν να ενσωματώσετε συχνά μέσα στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά σας την πρακτική της γιόγκα. Τελικά η γιόγκα δεν είναι μία εκκεντρική πρακτική μόνο για τη φίλη ή τη σύζυγό σας. Είναι ένας ήπιος τρόπος συνειδητής άσκησης, που όταν τον ακολουθήσετε μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα της ζωής σας.

Βασίλειος Μαυρομάτης: Ομοιοπαθητικός, Φυσικοπαθητικός, Yoga instruction - Hatha Yoga

Υπάρχει κάποιος σήμερα που δεν έχει στρες; Μάλλον όχι.

Το στρες είναι η αντίδραση του οργανισμού σε καταστάσεις έντονες και απαιτητικές, σε χαρά ή λύπη αλλά και όταν υπάρχει ένας παράγοντας ή μία κατάσταση που το άτομο θεωρεί ότι τον απειλεί.

Το στρες είναι ευεργετικό, όταν είναι «τόσο, όσο», κινητοποιεί τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει καταστάσεις έντασης, καταστάσεις καινούργιες ή άγνωστες. Αποτελεί μία έντονη ενεργοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος που όταν δε αναστρέφεται σύντομα και παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα στον οργανισμό διαταράσσει την ισορροπία του και εκδηλώνεται τόσο με οξέα όσο και χρόνια συμπτώματα. Όταν λοιπόν το στρες ξεπερνά κάποιο όριο τότε γίνεται αρνητικό και μπορεί να επεμβαίνει σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού, δημιουργώντας σωματικά ή ψυχικά συμπτώματα.

Στρες μπορεί να δημιουργηθεί από μία πραγματικά έντονη και απαιτητική κατάσταση αλλά και από μία κατάσταση που το άτομο αντιλαμβάνεται σαν απαιτητική ή απειλητική για τον ίδιο. Άρα λοιπόν το στρες εξαρτάται από την αντίληψη του ατόμου για την συγκεκριμένη κατάσταση και όχι από τους εξωτερικούς παράγοντες. Αυτό εξηγεί εύκολα και ξεκάθαρα γιατί ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται ως στρες διαφορετικές καταστάσεις και αντιδρά ανάλογα με αυτή την αντίληψη.

Το στρες μελετάται σ’ ένα νέο διεπιστημονικό κλάδο επιστήμης που ονομάζεται ψυχο-νευρο-ανοσο-ενδοκρινολογία, PNEI, και μελετά τις βιολογικές επιδράσεις του σε όλα τα συστήματα του οργανισμού. Επιστημονικά, το στρες ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη όπου η “ομοιόσταση “απειλείται ή θεωρείται ότι απειλείται, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση συμπεριφορικών και σωματικών αντιδράσεων προσαρμογής από́ τον οργανισμό́. Ο άνθρωπος που βιώνει στρες καταφεύγει ευκολότερα σε καταχρήσεις και συνήθειες που περιστασιακά του βελτιώνουν το άγχος όμως ουσιαστικά τον κρατούν περισσότερο εξαρτημένο και καταστρέφουν μακροχρόνια την υγεία του. Πρακτικά, το στρες μπορεί να δημιουργήσει οποιοδήποτε σωματικό και ψυχικό σύμπτωμα στον οργανισμό, όπως μας εξηγεί η Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου* 

Αντιμετωπίζοντας το στρες με τη βοήθεια του Βελονισμού

Για τη ρύθμιση του στρες αρχικά μπορούμε να εφαρμόσουμε τις φυσικές μεθόδους όπως λεκτικές θεραπείες δηλαδή τις διαφορετικές ψυχικές θεραπείες, θεραπείες υποστήριξης, τεχνικές χαλάρωσης όπως άσκηση, τεχνικές αναπνοής, μουσικοθεραπεία, χοροθεραπεία κ.α. Ο βελονισμός αποδεδειγμένα δρα στο σύστημα PNEI και τα κέντρα του στρες του εγκεφάλου. Ξεκίνησε 2.500 χρόνια πριν, ως σύστημα ρύθμισης της ισορροπίας του οργανισμού, δηλαδή της ομοιόστασης, αλλά σήμερα γνωρίζουμε πως δρα στα συστήματα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν το στρες, τις ορμόνες και τους νευροδιαβιβαστές. Η εφαρμογή του βελονισμού μπορεί να διορθώσει τα σωματικά ή ψυχικά συμπτώματα αλλά κυρίως θα επαναφέρει τα επίπεδα του στρες στα φυσιολογικά επίπεδα. Είναι μία μέθοδος που θα διορθώσει το σύμπτωμα αλλά και το αίτιο. Σήμερα αναγνωρίζουμε τις παθήσεις και τα συμπτώματα που δημιουργούνται από το στρες όπως πόνος, δερματίτιδα, υπογονιμότητα, διαταραχές έμμηνου ρύσης, υπέρταση, συναισθηματική βουλιμία, κάπνισμα, αυπνία και πολλές άλλες. Συνήθως οι άνθρωποι έρχονται στο γιατρό για τα συμπτώματα και όχι για τη διαχείριση του στρες που πρακτικά θα τους θεραπεύσει και τα συμπτώματα. Το πλεονέκτημα λοιπόν του βελονισμού είναι ότι διορθώνει τα συμπτώματα αλλά ρυθμίζει και τα επίπεδα του στρες.

Ο βελονισμός είναι ανώδυνος, ασφαλής και σίγουρα αγχολυτικός. Οι θεραπείες που απαιτούνται είναι λίγες στον αριθμό από 2-3 έως 10 ανάλογα με την περίπτωση, τη χρονιότητα και την κατάσταση του ατόμου. Ο πρώτος κύκλος θεραπειών βελονισμού ονομάζεται κύρια ή θεραπεία ρύθμισης. Μετά το τέλος της κύριας-ρυθμιστικής θεραπείας πρέπει να ακολουθηθεί ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο συντήρησης με σκοπό τη σταθεροποίηση του ανθρώπου αλλά και την προληπτική αποφυγή κάποιου νέου επεισοδίου. Όταν ο άνθρωπος είναι ήρεμος είναι σε θέση να επαναπροσδιορίσει τα αίτια που τον αποδιοργάνωσαν και να τα ελέγξει με τη λογική. Πολύ σημαντικό είναι να δίνονται οδηγίες στον άνθρωπο για αλλαγή του τρόπου ζωής, με κινήσεις που θα μειώνουν το στρες και θα βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής του αλλά και εφαρμογής εύκολων τεχνικών που ρυθμίζουν το στρες όπως ο καλός ύπνος, η γυμναστική κ.α.

Οι θεραπείες του βελονισμού μπορούν να συνδυαστούν με όλες τις άλλες υπάρχουσες θεραπείες πάντα όμως, ανάλογα με την περίπτωση. Σύμφωνα με την Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου μπορούμε να κάνουμε τον εαυτό μας καλύτερο, ξεκινώντας την αντιμετώπιση του στρες με φυσικές θεραπείες, χωρίς χημικά και χωρίς παρενέργειες!

* Στις διαταραχές του άγχους εστίασε το 6Ο Διεπιστημονικό Συμπόσιο Βελονισμού (IASY 2018) με θέμα "Science Focuses on Stress Disorders" που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα 9 & 10 Ιουνίου 2018 στο Divani Caravel Hotel. Το κοινό είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί από σπουδαίους ομιλητές, ανάμεσά τους και η Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου, για όλα τα νέα της επιστήμης σχετικά με τη διαχείριση του στρες με φυσικούς τρόπους όπως: με βελονισμό, βιοανάδραση, ψυχικές μεθόδους, μουσικοθεραπεία, σωματική άσκηση και άλλα πολύ ενδιαφέροντα!

 *Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου Γενική Ιατρός ΜD, MSc Βελονισμού, Med. PsycDr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου Γενική Ιατρός ΜD, MSc Βελονισμού, Med. Psych, με εξειδικευμένη στο Βελονισμό, τη Συμβουλευτική Εξαρτήσεων και την Κλινική Ψυχολογία. Πρόεδρος της Παγκόσμιας Εταιρίας Ιατρών Βελονισμού (ICMART) & Πρόεδρος του Επιστημονικού Συλλόγου Ιατρών Βελονισμού Ελλάδας (SAMAG).

FB: https://www.facebook.com/velonismos.athina/

Στις 16 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε συνάντηση εμπειρογνωμόνων του ECHAMP στη Μασσαλία, με τίτλο «Συμβολή της ομοιοπαθητικής στην κοινωνία και τους ασθενείς: η περίπτωση της μικροβιακής αντοχής». Το συνέδριο αυτό έφερε στο προσκήνιο τις προοπτικές της δημόσιας υγείας, των ιατρών, των επιστημόνων και των ασθενών να εξετάσουν τη θετική συμβολή της συμπληρωματικής ιατρικής και πιο συγκεκριμένα της ομοιοπαθητικής και της ανθρωποσοφικής ιατρικής, στην αυξανόμενη απειλή της μικροβιακής αντοχής στη δημόσια υγεία.

Τα βακτήρια αναπτύσσουν αντίσταση στη δράση των αντιβιοτικών, καθιστώντας τα αναποτελεσματικά. Αυτό αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως σοβαρή παγκόσμια απειλή για την υγεία, απαιτώντας δράση από όλους τους κυβερνητικούς τομείς και την κοινωνία, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Πρόεδρος της διοργάνωσης ορίστηκε ο Robbert Van Haselen, διευθυντής του International Institute for Integrated Medicine (Διεθνούς Ινστιτούτου Ολοκληρωμένης Ιατρικής) και συμμετείχαν οργανισμοί - μέλη του ECHAMP με σκοπό να εξετάσουν πώς θα αντιμετωπίσουν την απειλή αυτή με ολοκληρωμένο και συντονισμένο τρόπο. Μεταξύ των συμμετεχόντων, παραβρέθηκε ο καθηγητή Yves Frances, ο καθηγητή Elias Riad και η καθηγήτρια Evelyne Ollivier από το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας.

Ο Philippe Hartemann, καθηγητής δημόσιας υγείας από το Πανεπιστήμιο του Nancy, παρουσίασε την τρέχουσα κατάσταση και τον αυξανόμενο λόγο ανησυχίας για τη δημόσια υγεία στην Ευρώπη. Ο καθηγητής Erik Baars από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών στο Leiden παρουσίασε τα αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών που δείχνουν ότι οι γενικοί γιατροί που έχουν εκπαιδευτεί επιπρόσθετα στην ολοκληρωμένη ή συμπληρωματική ιατρική έχουν χαμηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης αντιβιοτικών. Ο Δρ Henri Carrée, ένας γαλλικός ομοιοπαθητικός γιατρός που έχει εκπαιδευτεί επίσης στην πνευμονολογία και στα επείγοντα περιστατικά, μοιράστηκε την εμπειρία του ως ομοιοπαθητικός τονίζοντας τα οφέλη μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης. Ο Robert Johnstone από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την Καλή Κλινική Πρακτική έκανε μια έκκληση από την πλευρά του ασθενούς για την ανάγκη να δοθεί περισσότερη σημασία στη φωνή του ασθενούς και στην ελεύθερη επιλογή θεραπείας.

Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση της ιατρικής μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη συμβολή στη θεραπεία, με αποτέλεσμα τη μείωση της χρήσης αντιβιοτικών, προς όφελος των επαγγελματιών του τομέα της υγείας και των ασθενών τόσο σήμερα όσο και μακροπρόθεσμα.

ECHAMP

Τον Μάρτιο του 2015, το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικών Ερευνών της Αυστραλίας (Australian National Health and Medical Research Council - NHMRC) δημοσίευσε ένα έγγραφο για την Ομοιοπαθητική, το οποίο είναι γνωστό ως «Η έκθεση της Αυστραλίας». Το έγγραφο αυτό κατέληγε στο συμπέρασμα ότι "...δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία ότι η Ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική".

Αυτή η έκθεση δημοσιεύτηκε παγκοσμίως, κυρίως από ομάδες σκεπτικιστών που τάσσονται κατά της Ομοιοπαθητικής, υποδεικνύοντας ότι η Ομοιοπαθητική δεν είναι αποτελεσματική για καμία πάθηση.

Ωστόσο, μόνο μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης και τα πρωτοσέλιδα που προέκυψαν, βγήκαν στο φως οι ανησυχητικές ανακρίβειες στην προσέγγιση του NHMRC για την Ομοιοπαθητική. Η πιο σοβαρή επιστημονική παράβαση αφορά το γεγονός ότι το NHMRC έκανε την αξιολόγηση δύο φορές, δημοσιεύοντας όμως μόνο τη δεύτερη.

  • • Το NHMRC διενήργησε την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής δύο φορές, εκπονώντας δύο εκθέσεις, μία τον Ιούλιο του 2012 και μία που κυκλοφόρησε στο κοινό τον Μάρτιο του 2015.
  • • Η ύπαρξη της πρώτης έκθεσης ουδέποτε αποκαλύφθηκε στο κοινό και η γνώση της πραγματοποίησής της αποκαλύφθηκε μόνο μετά από αιτήσεις βασισμένες στο νόμο για την ελευθερία της πληροφόρησης.
  • • Το NHMRC λέει ότι απέρριψαν την πρώτη έκθεση επειδή ήταν κακής ποιότητας, παρόλο που πραγματοποιήθηκε από αξιόπιστο επιστήμονα και συγγραφέα των κατευθυντήριων γραμμών του NHMRC για τον τρόπο διενέργειας αξιολογήσεων.
  • • Τα αιτήματα που επικαλέστηκαν το νόμο της πληροφόρησης αποκάλυψαν ότι ένα μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του NHMRC που εποπτεύει τη διαδικασία αξιολόγησης - ο καθηγητής Fred Mendelsohn - επιβεβαίωσε ότι η αρχική έκθεση ήταν υψηλής ποιότητας, λέγοντας: «Εντυπωσιάστηκα από την αυστηρότητα, την πληρότητα και τη συστηματική προσέγγιση που δόθηκε στην αξιολόγηση αυτή. Συνολικά, έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά σε αυτήν την αξιολόγηση και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με συστηματικό, αμερόληπτο και πειστικό τρόπο.»

Το NHMRC συνεργάστηκε με έναν εξωτερικό συνεργάτη - ένα έγκυρο αυστραλιανό πανεπιστήμιο - από τον Απρίλιο 2012 έως τον Αύγουστο του 2012. Η έκθεση που παρουσίασε ονομάστηκε «Συστηματική αξιολόγηση των αποδείξεων για την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής».

Αυτή η αξιολόγηση, η οποία πληρώθηκε από τους αυστραλιανούς φορολογούμενους, δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ και το NHMRC συνεχίζει να αρνείται την δημοσίευσή της, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις με βάση την ελευθερία στην πληροφόρηση. Μετά τη λήξη της σύμβασης με το αυστραλιανό πανεπιστήμιο, προσλήφθηκε ένας άλλος εξωτερικός συνεργάτης για να κάνει την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής ξανά από τον Δεκέμβριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2015.

Έχοντας απορρίψει την πρώτη αναφορά, για την πραγματοποίηση της δεύτερης το NHMRC υιοθέτησε ένα εντελώς νέο τρόπο ανάλυσης των αποδεικτικών στοιχείων που δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ από οποιαδήποτε ερευνητική ομάδα στον κόσμο. Το NHMRC αποφάσισε ότι για να είναι «αξιόπιστες» οι δοκιμές έπρεπε να έχουν τουλάχιστον 150 συμμετέχοντες και να φτάσουν σε ένα ασυνήθιστα υψηλό όριο ποιότητας. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι το ίδιο το NHMRC πραγματοποιεί συστηματικά μελέτες με λιγότερους από 150 συμμετέχοντες.

Αυτοί οι πρωτόγνωροι και μη επιστημονικοί κανόνες είχαν ως συνέπεια να αγνοηθούν εντελώς ως «αναξιόπιστα» τα αποτελέσματα από τις 171 από τις δοκιμές, αφήνοντας μόνο 5 δοκιμές του NHMRC που θεωρήθηκαν «αξιόπιστες». Καθώς αξιολόγησαν και τις 5 από αυτές τις δοκιμές ως αρνητικές, αυτό εξηγεί πώς το NHMRC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν «αξιόπιστα» αποδεικτικά στοιχεία.

Το NHMRC είναι εμπειρογνώμονες παγκοσμίως στην εξέταση αποδεικτικών στοιχείων, διεξάγοντας αξιολογήσεις ως θέμα ρουτίνας. Έτσι, εάν δεν υπάρχουν πραγματικά καθόλου αξιόπιστα στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική για οποιαδήποτε κατάσταση, δεν θα είχαν αυτό το αποτέλεσμα απευθείας με τη διενέργεια της αξιολόγησης μία φορά, με τον συνήθη τρόπο, χρησιμοποιώντας μια τυπική ευρέως αποδεκτή επιστημονική μέθοδο; Το ερώτημα είναι:

  • • Γιατί έγινε δύο φορές;
  • • Γιατί να αφαιρεθούν όλα τα ίχνη της πρώτης αναφοράς;
  • • Γιατί να εφεύρουν μια μέθοδο που ακόμα και το NHMRC δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ για οποιαδήποτε άλλη κριτική;
  • • Τι προσπαθούν να κρύψουν;

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η απαράδεκτη ιστορία της Αυστραλιανής Έκθεσης δείχνει ότι, αντίθετα με την επιμονή των ομάδων «σκεπτικιστών» που τάσσονται κατά της ομοιοπαθητικής και πολλών ιστοριών των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υπάρχουν αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική λειτουργεί για κάποιες παθήσεις, κάτι το οποίο δεν δημοσιεύεται στο κοινό.

Δεδομένου ότι η ομοιοπαθητική συνεχίζει να αυξάνεται σε δημοτικότητα παγκοσμίως, το κοινό πρέπει να γνωρίζει ποια στοιχεία υπάρχουν για αυτή τη θεραπεία, ώστε να μπορεί να κρίνει και να επιλέγει το θεραπευτικό σύστημα που επιθυμεί.

Αυτή τη στιγμή απαιτείται το NHMRC να απαντήσει στις κατηγορίες περί επιστημονικών παραπτωμάτων, διαδικαστικών παραβιάσεων, προκατάληψης και σύγκρουσης συμφερόντων. Είναι σημαντικό να δούμε τη δημοκρατία σε δράση, ζητώντας εξηγήσεις από το NHMRC, όμως εν τω μεταξύ η έκθεση της Αυστραλίας συνεχίζει να καταστρέφει αδικαιολόγητα τη φήμη της ομοιοπαθητικής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κοινό πρέπει να δει την πρώτη αξιολόγηση. Για να κατανοήσουμε πλήρως την έκθεση της Αυστραλίας που έχει τόσο βαθιές επιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, πρέπει να δούμε ποιες απαντήσεις έλαβαν την πρώτη φορά που το έκαναν.

Ζητήστε από το NHMRC να δημοσιεύσει την πρώτη αξιολόγηση: https://releasethefirstreport.com/join-the-campaign

 

Έρευνα: Βάλλυ Καλοζούμη

Το ιπποφαές, είναι ένας θρεπτικός καρπός με υψηλή διατροφική αξία. Πρόκειται για υπερτροφή που ενδυναμώνει τον οργανισμό και χαρίζει υγεία. Η επιστημονική ονομασία είναι Hippophae L. και μετρά πολλούς αιώνες, αφού είναι γνωστό από την αρχαία Ελλάδα, όπου πήρε το σπάνιο και περίεργο όνομα. Συγκαταλέγεται ψηλά, στη λίστα με τις υπερτροφές που έχουν τα πιο ισχυρά θρεπτικά συστατικά και αυτό το κατατάσσει ως ένα θεραπευτικό φυτό, με πλούσια οφέλη στην ενίσχυση του οργανισμού και τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η πλούσια διατροφική αξία που παρέχουν οι καρποί και τα φύλλα του φυτού, περιλαμβάνει ουσίες όπως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, C, Ε, και φυτοστερόλες. Φυσικά η λίστα με τα θρεπτικά συστατικά δε σταματά εδώ. Μέσα στον πολύτιμο καρπό, περιέχονται ακόρεστα λιπαρά οξέα όπως ω-3, ω-6, ω-7, ω-9 και φυσικά, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Όλες αυτές οι ωφέλιμες ουσίες, του δίνουν πλούσιες αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και επουλωτικές ιδιότητες.

Συγκαταλέγεται μαζί με άλλες υπερτροφές μεγάλης διατροφικής αξίας όπως η σπιρουλίνα, η χλωρέλα, η αλόη, η γύρη και τα έλαια δεντρολίβανου. Περιέχει περισσότερες από 190 πολύτιμες ουσίες, με τις 106 από αυτές να εμπεριέχονται στον καρπό. Με μια γενική «ματιά», αντιλαμβάνεστε πλέον, γιατί το ιπποφαές χρησιμοποιείται σε πληθώρα καλλυντικών, συμπληρώματα διατροφής, ακόμα και ως συστατικό σε φαρμακευτικά σκευάσματα.

Το όνομά του, οφείλεται σε μια συγκλονιστική ιστορία που αποδεικνύει τα τεράστια οφέλη που έχει για την υγεία. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε κείμενα του σημαντικού βοτανολόγου και πατέρα της φαρμακολογίας, Διοσκουρίδη: Ονομάστηκε ιπποφαές απ’ τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν διαπίστωσαν πως τα άρρωστα άλογα που έτρωγαν από το συγκεκριμένο φυλλοβόλο θάμνο αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ανάρρωναν γρηγορότερα και το τρίχωμά τους γινόταν πιο λαμπερό. Έτσι, του έδωσαν το όνομα «ιπποφαές», που σημαίνει λαμπερό άλογο.

Ιπποφαές και διατροφική αξία

Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και έχει μοναδικό συνδυασμό θρεπτικών ουσιών που προλαμβάνουν αρκετές παθήσεις όπως καρδιαγγειακές νόσους, ακόμη και καρκίνο. Είναι επίσης ένας σημαντικός σύμμαχος στην αντιμετώπιση της πρόωρης γήρανσης.

Περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τα ακτινίδια, τη ντομάτα, τη φράουλα, το καρότο και το πορτοκάλι, η οποία βοηθά στην επούλωση και επανόρθωση των πληγών και ιστών του δέρματος. Συμβάλλει στο σχηματισμό κολλαγόνου και στην καλύτερη απορρόφηση σιδήρου. Φυσικά, ενισχύει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πλούσια πηγή βιταμινών Α, Ε, υψηλότερη από το αραβοσίτη, τη σόγια και το σιτάρι. Βοηθά στην ταχύτερη επούλωση των πληγών, επιβραδύνει τη γήρανση των κυττάρων, τονώνει το γεννητικό σύστημα και δρα προληπτικά, κατά της αρτηριοσκλήρωσης. Η βιταμίνη Α συμβάλλει στην βελτίωση της υγείας των ματιών και της επιδερμίδας.

Οι βιταμίνες D και Κ, που περιέχονται στο ιπποφαές, βοηθούν τον οργανισμό στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου, μαγνησίου και φωσφόρου και τον σωστό μεταβολισμό τους στα οστά. Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος.

Βιταμίνες του συμπλέγματος Β, περιέχονται σε αυτή την υπερτροφή και βοηθούν στην ενδυνάμωση της τρίχας, των νυχιών και της επιδερμίδας. Συμβάλλουν επίσης στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και βελτιώνουν την καρδιαγγειακή υγεία.

Έχει πληθώρα μεταλλικών στοιχείων όπως ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σελήνιο, κάλιο και χαλκό.

Περιέχει β-στερόλες και φλαβονοειδή, ουσίες που συναντούμε συχνά στα φυτά και είναι ευεργετικές για τον οργανισμό. Οι β-στερόλες είναι αποτελεσματικές στην πρόληψη από την υπερπλασία του προστάτη και στη μείωση της κακής χοληστερίνης.

Φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν τα καροτενοειδή με την ισχυρή αντικαρκινική δράση. Περιέχει β-καροτένιο, ζεαξανθίνη, λυκοπένιο, λουτεΐνη και α-καροτίνη. Οι ουσίες αυτές, έχουν αντικαρκινική δράση και αποτρέπουν την καταστροφή και οξείδωση των κυττάρων.

Οι διατροφική αξία των φύλλων

Τα φύλλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες θρεπτικών συστατικών που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και δρουν προληπτικά στην εμφάνιση καρκίνου του εντέρου, του στομάχου και του προστάτη. Έχουν επίσης σημαντικές ιδιότητες στη ρύθμιση των επιπέδων της χοληστερίνης. Η σημαντική περιεκτικότητα πρωτεΐνης που υπάρχει στα φύλλα, φτάνει σε ποσοστό το 24%.

Πώς να καταναλώσετε ιπποφαές

Για να φτιάξουμε ρόφημα με τα φύλλα του φυτού, βάζουμε 1 κούπα νερό να βράσει. Μόλις αρχίζει να κοχλάζει, αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε 5 φύλλα σε αποξηραμένη μορφή. Σκεπάζουμε την κούπα με 1 πιατάκι και αφήνουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε το μείγμα και το πίνουμε όσο είναι ακόμα ζεστό.

Για να φτιάξουμε αφέψημα με τους καρπούς, ζεσταίνουμε 1 κούπα νερό μαζί με 5 καρπούς. Αφήνουμε να πάρει βράσει και αφαιρούμε από τη φωτιά. Περιμένουμε να κρυώσει και πίνουμε.

Το ιπποφαές υπάρχει στην αγορά και ως συμπλήρωμα διατροφής. Θα βρείτε επίσης έλαια που προκύπτουν από την έκθλιψη του καρπού και χρησιμοποιούνται για εξωτερική χρήση στην αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων ή αν καταναλωθούν ως ρόφημα διαλυόμενα με νερό, για ενίσχυση του κυκλοφορικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, θα το βρείτε σε αποξηραμένη μορφή στα καταστήματα με βότανα και είδη υγιεινής διατροφής.

Τα οφέλη που παρέχει στην υγεία

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, στις σημαντικές ιδιότητες που έχει για την τόνωση του οργανισμού, παρέχοντας ενέργεια, ενίσχυση του ανοσοποιητικού και προστασία από διάφορες παθήσεις. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα, πώς το ιπποφαές συμβάλλει στη βελτίωση και ενίσχυση της υγείας μας γενικότερα:

Έχει σημαντικές ιδιότητες στην πρόληψη και προστασία από τον καρκίνο. Τα φυτοχημικά συστατικά, σε συνδυασμό με την πληθώρα θρεπτικών ουσιών, παρέχουν θετική επίδραση στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών και κατά συνέπεια την πρόληψη του καρκίνου και τη μείωση των φλεγμονών.

Μειώνει τον κίνδυνο, εμφάνισης διαβήτη και καρδιακών παθήσεων.

Χαρίζει ευεξία και ενισχύει το νευρικό σύστημα, ιδιότητες που βοηθούν στη μείωση του άγχους.

Αυξάνει το μεταβολισμό και είναι ιδανικό για την αποβολή των τοξινών από το σώμα, δίνοντας περισσότερη ενέργεια.

Είναι επίσης κατάλληλο και για δερματικά προβλήματα όπως έκζεμα, ακμή και διάφορες ακόμη παθήσεις του δέρματος, όπως την αντιμετώπιση πρόωρης γήρανσης και την επούλωση πληγών.

Συμβάλλει στην καλύτερη υγεία των ματιών, λόγω των καροτενοειδών που περιέχονται στο ιπποφάες. Συγκεκριμένα βοηθά κατά του καταρράκτη, της γεροντικής ωχράς κηλίδας και ενισχύει τη μειωμένη νυχτερινή όραση.

Πηγή: votanonkipos