Παρασκευή, 03 Απριλίου 2020 09:41

Με μια άλλη ματιά...η Αυτο-βελτίωση

Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να διαλέξει κανείς και πολλαπλάσιοι τρόποι για να τους διαβεί... Τα στερεότυπα και οι κάθε είδους επηρεασμοί δυσκολεύουν τις αποφάσεις και τους στόχους. Οι περισσότεροι θέλουν πολλά χρήματα. Άλλοι έναν σύντροφο ζωής. Πολλοί αναζητούν την ελευθερία τους και την περιπέτεια. Και άλλοι την ασφάλεια και την σιγουριά σε μια εργασία ή σχέση. Όλα θεμιτά... και το τι έχει ανάγκη ο καθένας είναι προσωπικό, σεβαστό και ιερό.

Φυσικά είναι και πάρα πολλοί-ές που ψάχνουν να βοηθηθούν με θεραπευτές, μέντορες, σεμινάρια, τεχνικές αυτοβελτίωσης, ψυχοθεραπεία, και πολλοί που το παρέχουν αυτό με καλά αποτελέσματα ή και όχι. Και σου λένε κάνε εκείνο, κάνε το άλλο, πήγαινε εκεί, έλα εδώ, αυτό θα σε σώσει, αυτό θα σε φωτίσει..... Η πληροφόρηση πια τεράστια, ίσως να έγινε και λίγο της μόδας η εναλλακτική προσέγγιση, αλλά και αυτό θεμιτό και σεβαστό.  Άλλωστε μέσα σε αυτόν τον χώρο κινούμαι και εγώ.

Όμως, οφείλω να συζητήσω ένα θέμα το οποίο οι περισσότεροι προσπερνάνε «ελαφρά τη καρδία» ίσως γιατί ακριβώς, έχει να κάνει με μια αλήθεια που πονάει.

Δεν μπορείς λοιπόν να θεραπευτείς, να δεις αλλαγή στην ζωή σου, να βελτιώσεις τα οικονομικά σου και την σχέση σου, να φτάσεις ένα όνειρο σου αν δεν προηγηθεί η γνώση του εαυτού, η αποδοχή και η αυταγάπη. Γιατί?

Διότι αν δεν υπάρχει ένα γερό θεμέλιο να πατήσεις πάνω, στην πρώτη δυσκολία θα γονατίσεις, ίσως τα παρατήσεις, ίσως σκεφτείς ότι όλα είναι μάταια. Αν δεν δυναμώσεις το είναι σου και δεν εγκατασταθεί μέσα σου η αυτοπεποίθηση και η χαρά, όλα θα σου φαίνονται λίγα, δύσκολα, απαισιόδοξα. Αν δεν μάθεις για ποια πράγματα είσαι ικανός να αγαπηθείς, να κυνηγήσεις έναν στόχο, να πας παρακάτω, θα μένεις με την εντύπωση πως είσαι άτυχος, πως κάτι φταίει με σένα ή είσαι ένα λάθος της φύσης.

 Αν δεν πιστέψεις σε όσα είσαι και ήδη έχεις, τότε δεν θα πιστέψεις πουθενά αλλού ακόμα κι όταν σου δοθεί στο πιάτο.

Πώς υπολογίζεις την αξία σου?

 Πώς αναγνωρίζεις τον εαυτό σου?

Τι απ’ όλα πιο πολύ χρειάζεται να δεις για να βελτιώσεις?

Ποιον εμπιστεύεσαι?

Ποιες είναι οι πραγματικές σου ανάγκες?

Πώς τις κάλυπτες ως τώρα και πώς από ‘δω και εμπρός?

Πόση αυτοπεποίθηση έχεις και αν πιάνεις μόνο την βάση, γιατί?

Πού ευθύνεσαι και πώς μπορείς να αναλάβεις σωστά την ευθύνη σου?

Αν απαντήσεις και λύσεις όλα αυτά, ναι, τότε μπορείς να κάνεις όσες ασκήσεις διαλογισμού θέλεις, να κάνεις όσες θετικές δηλώσεις θέλεις, να κάνεις όσους δημιουργικούς οραματισμούς θέλεις. Όλα είναι καλά και όμορφα, αλλά… αν δεν σε δεις και δεν σε αγαπήσεις, όλες οι τεχνικές θα σε φτιάχνουν στην αρχή, όμως θα πέφτουν στο κενό μετά από λίγο γιατί θα υπάρχει ένας ασυνείδητος εσωτερικός σαμποτέρ που θα σου χαλάει όλη την ορμή και την διάθεση. Γιατί...?

Διότι ό,τι υπάρχει κρυμμένο στο υποσυνείδητο είναι εκεί χρόνια βολεμένο, και  έρχεται να διαμαρτυρηθεί που πας να το ξεβολέψεις. Αλλά το υποσυνείδητο δεν έχει κρίση και δεν ξέρει τι είναι πράγματι καλό για σένα. Έτσι πρέπει να του το διδάξεις εκ νέου συνειδητά και υπεύθυνα.

Αλλά πώς θα το κάνεις αυτό, αν δεν πιστέψεις σε σένα και τις δυνατότητές σου? Πώς θα το κάνεις αυτό αν στα πρώτα ταρακουνήματα εγκαταλείψεις την προσπάθεια? Τι είναι αυτό που θα σε κρατήσει όρθιο και δυνατό?

Μα η βαθιά αίσθηση αξίας του εαυτού σου και η αγάπη σου σε αυτόν!

Όλα τα άλλα είναι απλές οδοντόκρεμες...

Έτσι λοιπόν μην προτιμάς τα μεγάλα λόγια με τις εφήμερες λύσεις. Δώσε χρόνο και σημασία στον εαυτό σου, επέμεινε να πας στο βάθος και μην δελεαστείς από την επιφάνεια. Το ξέρω, μπορεί να είναι πιο ζόρικο, αλλά πίστεψέ με, αξίζει τον κόπο και με το παραπάνω. Η επένδυση αυτή θα είναι επένδυση ζωής και θαυμάσιων αποτελεσμάτων με διάρκεια, αν το επιτρέψεις να συμβεί έτσι. Θα έχεις μάθει να έχεις έναν πιστό σύντροφο και φίλο “no matter what” (ό,τι κι αν συμβεί) που λένε και στο χωριό μου.

Και τότε όλες οι μπόρες και όλοι οι δρόμοι θα είναι αλλιώς ειδωμένα, με αποτέλεσμα να αλλάζει και η πραγματικότητά σου ανάλογα της βελτιωμένης αντίληψής σου. Η οποία θα είναι φυσικά η απόρροια της βελτιωμένης αντίληψης του εαυτού σου.

Γι’ αυτό μην φοβηθείς και πάρτο αλλιώς... Σου αξίζουν τα καλύτερα!


Fotopoulou 

Νάνσυ Φωτοπούλου
Ολιστική Σύμβουλος Ζωής,Better Life Coach

«Η εξέλιξη, η κατανόηση, και η βοήθεια είναι στη φύση μου από παιδί. Η φυσική μου κλίση έγινε γνώση, εμπειρία, πράξη κι έτσι τώρα παρακινώ και εμψυχώνω τους ανθρώπους να ανακαλύψουν τον ξεχασμένο ή κρυμμένο θησαυρό που έχουν μέσα τους για να δουν τον εαυτό τους και τη ζωή τους να λάμπει με χαρά».
Ξεκίνησε την αγάπη της για τις εναλλακτικές θεραπείες από την Ταϊλάνδη όπου διδάχθηκε στην σχολή Old Medicine Hospital την αρχαία γνώση των χειροπρακτικών και στην Ελλάδα τις ενεργειακές θεραπείες.
Εκπαιδεύτηκε στο N.L.P. (Νευρογλωσσικός Προγραμματισμός) και το συνδυάζει με το ThetaHealing® στο οποίο πήρε έξι (6) τομείς-εκπαιδεύσεις και που αγαπά πολύ να δουλεύει συνδυαστικά. Για 5 χρόνια φοίτησε παράλληλα σε ιδιωτικές ακαδημίες και σεμινάρια μεθόδων αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης. Για 2 έτη συμμετείχε σε ομάδα αυτογνωσίας και 2 έτη σε θεραπευτική ομάδα ψυχοδράματος.
H Νάνσυ Φωτοπούλου είναι απόφοιτη: Tου επιμορφωτικού τμήματος Λογοθεραπείας και Συμβουλευτικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Tου ανοιχτού Πανεπιστημίου Αιγαίου στο τμήμα Ψυχικής & Κοινοτικής Υγείας. Του Life & Executive Coaching του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε συνεργασία με το Μητροπολιτικό Κολλέγιο Αθηνών.
Την εμπνέει η ζωή και η φύση, όπως και οι άνθρωποι που ξέρουν να κατανοούν, να χαμογελούν, να αγαπούν και να δίνουν.   


Η αποτοξίνωση είναι η διάσπαση, η εξουδετέρωση και η αποβολή των άχρηστων ουσιών και γενικότερα των τοξινών από τον οργανισμό μας. Το σώμα μας αποβάλλει τις τοξίνες μέσω των νεφρών του ήπατος, του παχέος έντερου, των πνευμόνων, των λεμφαγγείων και του δέρματος. Πιο συγκεκριμένα:

Νεφροί: καθαρίζουν το αίμα, φιλτράρουν και αποβάλλουν το νερό και τις ουσίες που δεν είναι απαραίτητες στον οργανισμό.

Ήπαρ: επεξεργάζεται τις τοξίνες και τις αποβάλλει μέσω της χολής.

Παχύ έντερο: ξεχωρίζει και προωθεί την απομάκρυνση των τοξινών.

Πνεύμονες: αποβάλλουν τις τοξίνες μέσω εκπνοής και μεταφέρνουν οξυγόνο στην καρδιά.

Λεμφαγγεία: η λέμφος, τα λεμφοζίδια και η σπλήνα βοηθούν στην αποβολή των άχρηστων ουσιών.

Δέρμα: απελευθερώνει εσωτερικές τοξίνες μέσω των σμηγματογόνων και των ιδρωτοποιών αδένων.

Οι κύριες μεταβολικές διεργασίες αποτοξίνωσης του οργανισμού μας πραγματοποιούνται στο ήπαρ και οι τοξίνες αποβάλλονται με τα ούρα, τα κόπρανα και τον ιδρώτα.

Ο ίδιος ο οργανισμός μας εκτελεί φυσική αποτοξίνωση μεταξύ των ωρών 8:00μμ και 4:00πμ. Συστήνεται αυτή την περίοδο να αφήνουμε τον οργανισμό μας σε ηρεμία, εννοώντας να μην καταναλώνουμε τίποτα.

Πώς δημιουργείται όμως η συσσώρευση τοξινών; Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας, το στρες, η ρύπανση του περιβάλλοντος , η καθιστική ζωή, η ακατάστατη διατροφή, το κάπνισμα, το αλκοόλ και τα φάρμακα προκαλούν αυξημένη συσσώρευση τοξινών στο σώμα με αποτέλεσμα να μπλοκάρεται το σύστημά μας. Έχει αντίκτυπο στην μικροκυκλοφορία, και στην ενέργεια των κυττάρων. Ο οργανισμός μας δεν τροφοδοτείται με τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες και οξυγόνο, συσσωρεύονται οι τοξίνες και επέρχεται η γήρανσή!

Η διαταραχή και η έλλειψη της μικροκυκλοφορίας εκτός από την πρόωρη γήρανση συμβάλλουν στην εμφάνιση ασθενειών, στη δυσλειτουργία των οργάνων και γενικότερα στη δυσλειτουργία ολόκληρου του οργανισμού. Δημιουργούνται διαταραχές στη θρέψη, στη σύνθεση πρωτεϊνών, στην ενεργειακή απόδοση, στις μοριακές αντιδράσεις, στην κατανομή και χρήση του οξυγόνου, στις κυτταρικές και στις οργανικές διεργασίες.

Η αποτοξίνωση βοηθάει στη μείωση της κατακράτησης υγρών και αυξάνει την αποβολή των τοξινών, κυρίως από το ήπαρ και τα νεφρά.

Τα συμπτώματα που προκαλεί η συσσώρευση των τοξινών είναι:

  • σύνδρομο κούρασης
  • χαμηλή ενέργεια
  • πονοκέφαλοι
  • κακή διάθεση
  • αδυναμία συγκέντρωσης
  • έλλειψη μνήμης
  • δυσκοιλιότητα
  • φουσκώματα
  • εύθραυστα νύχια και μαλλιά
  • κυτταρίτιδα

Μπορούμε με φυσικό τρόπο να στηρίξουμε τον οργανισμό μας και να βοηθήσουμε να λυθούν τα παραπάνω προβλήματα, μέσω της χρήσης της Φυσικής Αγγειακής Θεραπείας

Η φυσική αγγειακή θεραπεία δρα μέσω ενός παλλόμενου σήματος, διεγείρει τα τριχοειδή αγγεία από την πρώτη κιόλας εφαρμογή, βοηθά στην αγγειοκίνησή τους, βελτιώνει γενικότερα την ροή του αίματος, την μεταφορά των θρεπτικών ουσιών σε όλο τον οργανισμό και βοηθά στην απομάκρυνση και αποβολή των αχρηστών ουσιών. Είναι η πρώτη φυσική θεραπεία η οποία δρα επακριβώς και συντονίζει τις  φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού μας. Βοηθά στην αιμάτωση των οργάνων, τονώνοντας τον αυτομηχανισμό τους, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη ρύθμιση του μηχανισμού λειτουργίας ολόκληρου του οργανισμού, δημιουργώντας γενική αποτοξίνωση, ανανέωση και αντιγήρανση.

Η φυσική αγγειακή θεραπεία αυξάνει την ενέργεια στα κύτταρα (ΑΤΡ), βοηθά στην ισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος, αποκαθιστά άμεσα τις λειτουργίες των εντέρων, για αυτό και βοηθά στα φουσκώματα ακόμη και στις χρόνιες δυσκοιλιότητες, βοηθά την γενικότερη λειτουργία και ανανέωση των νεφρών και του ήπατος. Βοηθά στην συγκέντρωση και βελτιώνει την μνήμη και μαθησιακή απόδοση. Αυξάνει την σεροτονινη βοηθά στην κατάθλιψη και κακή διάθεση. Έχει άμεσα αποτελέσματα στο σύνδρομο κόπωσης.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα της φυσικής αγγειακής θεραπείας στον οργανισμό είναι πολλαπλά. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός ή παρενέργεια. Έχει την δυνατότητα θεραπείας με ημερήσιο πρόγραμμα που δρα στο ενεργό στάδιο και βραδινό πρόγραμμα που εφαρμόζεται κατά την διάρκεια του ύπνου, δημιουργώντας πλήρη αποτοξίνωση του οργανισμού μας, ιδιαίτερα του ήπατος, του γαστρεντερικού συστήματος και των νεφρών. Επίσης δρα στο νευρικό σύστημα, βελτιώνει τις αϋπνίες και ανανεώνει το δέρμα. Έχει σημαντική βελτίωση στις επιδόσεις και στην ποιότητας ζωής μας, ιδιαίτερα τα άτομα που είναι εκτεθειμένα στο στρες.

Μπορεί να χρησιμοποιείται από όλους. Είναι χρήσιμο για όλες τις ηλικίες για πρόληψη, αποκατάσταση και θεραπεία, προάγοντας την ενέργεια, την ευεξία και βοηθώντας στην πλήρη αποτοξίνωση του οργανισμού μας.

Μπορεί να χρησιμοποιείται καθημερινά χωρίς περιορισμούς και παρενέργειες ως η «βούρτσα» των αγγείων και κατ’ επέκταση του σώματος μας. Αποτελεσματικό άμεσα στην αποκατάσταση της μικροκυκλοφορίας δημιουργώντας έτσι ολιστική αποτοξίνωση, ανανέωση, και αντιγήρανση!


Βιβλιογραφία

Banzer, W. (2001) Good quality management of BEMER 3000 application – referring to a multi – centric study. In: Wolf A Kafka (editor), 2nd Int. World Congress Bio-Electro-Magnetic-Energy-Regulation, Emphyspace 2:24-6
Michaelis, H. (2001) The (placebo-controlled) effect of pulsed (BEMER 3000 typed) electromagnetic fields on human peripheral blood flow characteristics. In: Wolf A Kafka (editor), 2nd Int. World Congress Bio-Electro-Magnetic-Energy- Regulation, Emphyspace 2:29-31
The effectiveness of Physical vascular therapy BEMER® in supporting wound healing by increased tissue oxygenation in the wound area
Prof. Dr. med. Bruno Schmied, PD Dr. med. Sascha A. Müller Department of Surgery Kantonsspital St. Gallen/Swizerland
The effectiveness of Physical vascular therapy BEMER® in supporting wound healing by increased tissue oxygenation in the wound area
Klopp, R. and Niemer, W. (2007); The effect of a pulsed electromagnetic field with special vasomotoric stimulation on a functional disorder in microcirculation. komplement.integr.med. 08, 47-53
summary: By treatment with BEMER plus system characteristics of microcirculation become decisively positive changed.
Klopp r (2008); The effect of different application time and different intensity levels within the flux density range of the used BEMER 3000 system on the amount of change in characteristics in microcirculation and the decay behavior.
isbn 978-3-033-01464-0; p425-431
summary: Prolonged application time increases the amount of change in characteristics in microcirculation and prolongs the decay, changes of intensity cause different results.
Klopp r (2008); Comparison between immediate effect of an electromagnetic BEMER-field and an electromagnetic BEMER plus-field on change of characteristics within the superficial microvessels network in the subcutis of elderly male volunteers.; isbn 978-3-033-01464-0; p454-455


Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2020 08:52

Παιδί, γονιός και Ομοιοπαθητική

Η γέννηση ενός παιδιού προσθέτει έναν επιπλέον ρόλο στο ζευγάρι, αυτόν των γονιών. Ένας νέος άνθρωπος με τις δικές του ιδιαιτερότητες εμφανίζεται στο προσκήνιο. Είναι σημαντικό για το ζευγάρι αλλά και για το παιδί, το μεγάλωμα να γίνεται με τη συμμετοχή και των δύο γονιών. Το ζήτημα είναι ποιοτικό. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι απαραίτητο να μοιράζονται οι υποχρεώσεις που απορρέουν ακριβώς στη μέση. Στη φροντίδα του παιδιού αλλά και για τη βοήθεια του ζευγαριού είναι καλό να εμπλέκονται και τρίτα πρόσωπα (συγγενείς, νταντά).

Η διαδικασία του μεγαλώματος ενός παιδιού είναι μια σκληρή δοκιμασία και ο καταλύτης σε αυτήν είναι η επικοινωνία. Η επικοινωνία βοηθάει να ομαλοποιούνται οι συναισθηματικές εντάσεις και η καθημερινότητα μεταξύ των μελών της οικογένειας και των εμπλεκόμενων με αυτήν.

Επικοινωνώ σημαίνει ότι με ενσυναίσθηση κατανοώ τι λέει ή τι ζητάει ο άλλος. Μπορεί να κάνω λάθος στην αρχική κατανόηση, όμως στη συνέχεια με τον ίδιο τρόπο προσπαθώ να επικεντρωθώ περισσότερο. Αυτό που καταλαβαίνω τελικά, μπορεί να ξεπερνάει τις δυνάμεις μου ή την ηθική μου, τότε χρησιμοποιώ το διάλογο και δίνω το δικό μου μήνυμα για να κατανοηθούν οι δικοί μου περιορισμοί. Σκοπός της επικοινωνίας είναι να κατανοηθούν αμφότερα οι ανάγκες και οι δυνατότητες. Η ουσιαστική επικοινωνία (με κατανόηση) είναι εξίσου σημαντική τόσο στο ζευγάρι όσο και στο παιδί, ιδιαίτερα στην πρώτη φάση της ζωής του.

Οι εργασίες των John Bowlby and Mary Ainsworth (1980, 1978) πάνω στη σχέση βρέφους και γονιού, έχουν αποδώσει πολλούς καρπούς δημιουργώντας έτσι την εξαιρετικά θεμελιώδη θεωρία του «δεσμού προσκόλλησης». Τα συμπεράσματα που διεξάγονται είναι ότι το βρέφος αναπτύσσει μια έντονη συναισθηματική σύνδεση με τα βασικά ένα ή δύο άτομα που το φροντίζουν. Οι πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το πρόσωπο που θα αναπτυχθεί ο δεσμός προσκόλλησης μπορεί να είναι οποιοδήποτε ακόμα και πέρα από τη μητέρα. Το βρέφος στην πρώιμή του φάση αναπτύσσει έντονο ναρκισσισμό που χαρακτηρίζεται βέβαια ως υγιής. Η συναισθηματική σύνδεση παράγει την επιθυμία για συνεχή επικοινωνία με τους φροντιστές και μπορεί να εναλλάσσεται με δυσφορία κατά τη διάρκεια του αποχωρισμού. Έτσι στο βρέφος δημιουργείται μια ασφαλής βάση για να μπορέσει να επεκταθεί στο περιβάλλον γύρω του.

Η ποιότητα στην επικοινωνία και τη διαθεσιμότητα του φροντιστή του βρέφους επηρεάζει καθοριστικά την μετέπειτα πορεία ανάπτυξης της προσωπικότητας. Έτσι, διατυπώθηκαν 3 δεσμοί προσκόλλησης. Στον ασφαλή δεσμό, η ποιότητα επικοινωνίας είναι πολύ καλή και η φροντίδα είναι εναρμονισμένη με τις ανάγκες του παιδιού (Παπαλεοντίου-Λουκά Ελεονώρα, 2014).

Οι δομές που δημιουργούνται ως νοητικές αναπαραστάσεις των πρώιμων εμπειριών από τη σχέση βρέφους-φροντιστή θέτουν τις βάσεις στην οργάνωση της προσωπικότητας, της συμπεριφοράς αλλά και τη διαμόρφωση των διαπροσωπικών σχέσεων. Έχει υποστηριχθεί πως εάν το παιδί βιώσει μια σταθερή και ασφαλή σχέση με τους φροντιστές του κατά τα πρώτα του χρόνια τότε έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει στενές σχέσεις με άλλους ανθρώπους ακόμη και να αναπτύξει την πίστη προς το Θεό. Αντίθετα, αν το βρέφος βιώσει αρνητικές εμπειρίες, πιθανόν να οδηγηθεί σε μια έλλειψη εμπιστοσύνης στους συνανθρώπους του και τον Θεό (Thompson and Randall, 1999). Φαίνεται πως η κατάλληλη ανταπόκριση του φροντιστή δίνει την ευκαιρία της κατανόησης του Θεού από το παιδί ως πρόσωπο αγάπης, δύναμης, φροντίδας (Tamminen, 1994).

Τα παιδιά που εγκαταλείφθηκαν ή που δέχτηκαν υπερβολικό έλεγχο, δεν μπόρεσαν να βιώσουν ασφαλή δεσμό προσκόλλησης, επαναλάμβαναν το ανασφαλές μοτίβο και στην ενήλικη ζωή τους και συχνά διατηρούσαν σχέσεις με κάθε κόστος (Ganahl, 2001).

Εν κατακλείδι, στο παιδί ενισχύεται η αυτοπεποίθηση και η ευτυχία του δείχνοντάς του κατανόηση, αποδοχή της διαφορετικότητάς του, και γενικότερα δίνοντάς του το δικαίωμα να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του ελεύθερα ακόμα και αν κάποιες φορές μας «ξεπερνάνε». Το παιδί χρειάζεται να νιώθει κάποιον δίπλα του˙ οποιαδήποτε στιγμή ο γονιός ή ο φροντιστής του μπορεί να γίνει στήριγμα σε κάποια δυσκολία του. Τα εμπόδια για μια ευρεία επικοινωνία είναι οι απειλές, οι ατελείωτες συμβουλές και το «κήρυγμα», η κριτική και οι ταμπέλες, ο «ωχαδερφισμός», ο σαρκασμός, ή η αλλαγή θέματος όταν προσπαθεί να επικοινωνήσει.

Η ανατροφή δεν αλλάζει το γενετικό υλικό. Μπορεί όμως να το χειριστεί και να το αξιοποιήσει.

Στην κλασική ομοιοπαθητική συνεδρία εξετάζονται και διερευνούνται βαθύτερες δυναμικές του παιδιού από τις οποίες προκύπτουν οι δυσαρμονικές συμπεριφορές που έχουν έναν πιο μόνιμο χαρακτήρα, παρά και πέρα των συμπεριφορικών παρεμβάσεων γονέων ή ειδικών. Τα δαγκώματα, η απομόνωση, η ζήλεια, η βία είναι κάποιες από αυτές. Οι ομοιοπαθητικές θεραπευτικές παρεμβάσεις σκοπό έχουν να μειώσουν ή και να εξαφανίσουν προβλήματα σε πεδία όπως στη συμπεριφορά, τη μάθηση, την κοινωνικότητα, την παραβατικότητα ή άλλες δυσκολίες, και μπορούν να ξεκινήσουν από τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του παιδιού.

Στην Ομοιοπαθητική δεν ισχύει ο μύθος του «νορμάλ» και των ατόμων που δεν είναι νορμάλ. Οι διαγνωστικές ταμπέλες δεν χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική προσέγγιση. Δεν υπάρχει η αντίληψη περί κανονικών και μη. Η ιστορία του κάθε παιδιού είναι μια μοναδική ιστορία. Αυτό απαιτεί εξατομίκευση στη διάγνωση και τη θεραπεία. Η ομοιοπαθητική θεραπεία μπορεί να προσφέρει βελτίωση της ψυχικής σφαίρας χωρίς να καταπιέζει τα συμπτώματα και τον οργανισμό και χωρίς παρενέργειες.

«Τα συμπτώματα αποτελούν μόνο την έκφραση της ασθένειας και δεν αποτελούν την ίδια την ασθένεια. Πίσω από αυτή την πολλαπλότητα των συμπτωμάτων υπάρχει μια ενότητα… σκοπός μας δεν είναι απλά και μόνο η αφαίρεση των συμπτωμάτων της ασθένειας καθώς δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι έχει θεραπευθεί συνολικά ο ασθενής» (Ghatak, 2003).

Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι η Ομοιοπαθητική είναι μια καλά αποδεδειγμένη εναλλακτική πρόταση που χρησιμοποιείται επιτυχώς για περισσότερα από 200 χρόνια. Εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο. Υποστηρίζεται από αναρίθμητες έρευνες. Η θεραπεία γίνεται σε ολόκληρο το άτομο, στη ρίζα του προβλήματος και όχι μόνο στα προβλήματα συμπεριφοράς και μάθησης, με όρους ολότητας. Πρόκειται για υψηλά εξατομικευμένη θεραπεία, βασισμένη σε πολλά περισσότερα από μια απλή διάγνωση. Οι αρχές και η θεωρία είναι κατανοητές και συνάδουν με την πρακτική εφαρμογή τους. Λειτουργεί αρμονικά με τη φυσική θεραπευτική δύναμη του οργανισμού. Είναι εντελώς ασφαλής, φυσική, μακριά από τις ανεπιθύμητες παρενέργειες των συμβατικών φαρμάκων όπως το άγχος, η διακοπή της όρεξης, η αϋπνία, τα τικ ή το φαινόμενο rebound. Τα ομοιοπαθητικά ιάματα ποτέ δεν καταπιέζουν τη φυσική ανάπτυξη του παιδιού. Στην πραγματικότητα η εμπειρία δείχνει ότι σε πολλά παιδιά η ανάπτυξη εκτινάσσεται μετά την έναρξη της ομοιοπαθητικής θεραπείας. Δεν κάνει το παιδί καταθλιπτικό ή αμβλύ όπως το αποτέλεσμα των διεγερτικών και των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, όπου τα παιδιά δείχνουν μαραμένα χωρίς να είναι ο εαυτός τους. Η ομοιοπαθητική θεραπεία είναι μόνιμη και το αποτέλεσμα που φέρνει το ομοιοπαθητικό ίαμα διατηρείται χωρίς να χρειάζονται επαναλαμβανόμενες δόσεις όπως στη συμβατική αγωγή για να διατηρηθεί το αποτέλεσμα (Ullman, 2000. Ullman et al, 2005).


Βιβλιογραφία:

Άντονι Ζένερ κ άλλοι (2006). Εκπαίδευση Αποτελεσματικού Γονέα. Gordon Hellas
Bowlby, J. (1982). Attachment (2nd ed.). New York: Basic Books.
Γεώργιος Πάνος (2017). Σύγχρονες Έρευνες Παιδοψυχολογίας, (288-294). Τόμος Πρακτικών στο πλαίσιο των Προγραμμάτων Ψυχικής και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Ghatak N., (2003). Η θεραπεία με την Ομοιοπαθητική. Alter Vet 2, (23-24).
Ελεονώρα Παπαλεοντίου-Λουκά (2014), 12o Συνέδριο Παιδαγωγικής Εταιρείας Κύπρου «Δεσμός Προσκόλλησης», Εμπιστοσύνη και οι Επιδράσεις του στην Ανάπτυξη της Προσωπικότητας, Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ελένης Βαλάσση-Αδάμ, 2009. Γονιός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Εκδ. Ελιζά
Ganahl, J. (2004) "Sean Penn's Outspokenness off Camera Earns Him Steinbeck Award." San Francisco Chronicle
Tamminen, K. (1994). Religious Experiences in Childhood and Adolescence: A viewpoint of Religious Development Between the Ages of 7 and 20. International Journal for the Psychology of Religion, 4(2): 61-85.
Thompson, R.A.. and Randall, B. (1999). A Standard of Living Adequate for Children's Spiritual Development. In A.B. Andrew’s & N. Kaufman (Eds.) Implementing the U.N. Convention on the Rights of the Child (p.87-104.) Westport, CT: Praeger
Εγχεριδιο του καλόύ γονέα
Ullman-Reichenberg Judyth, Robert Ullman, Ian Luepker, (2005). A drug-free approach to Asperger syndrome and Autism. Picnic Piont Press
Ullman-Reichenberg Judyth, Robert Ullman, (2000). Ritalin free kids. Three Rivers Press.

 

Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2020 08:31

Γιόγκα και διαχείριση του καρκίνου

  1.  Γιατί οι άνθρωποι με καρκίνο κάνουν γιόγκα;

Οι λόγοι που οι καρκινοπαθείς επιλέγουν να κάνουν γιόγκα είναι αρκετοί και πολυδιάστατοι.

Η γιόγκα:

  1.  Βοηθά στην αποκατάσταση της υγείας στο σώμα
  2.  Βοηθά στη μείωση των συμπτωμάτων και των παρενεργειών του καρκίνου, όπως ο πόνος, η αδυναμία και η κόπωση, οι δυσκολίες στον ύπνο, η κατάθλιψη κλπ.
  3.  Διατηρεί υψηλό το επίπεδο της ενέργειας.

Υπάρχουν δύο σημαντικές ενέργειες στο σώμα και τον νου: η νοητική δύναμη (Ida) - και η ζωτική δύναμη (Pingala). Όταν αυτές οι δύο δυνάμεις είναι σε ισορροπία, τότε ενεργοποιείται μια τρίτη ενέργεια, η Sushumna που είναι η πνευματική δύναμη.

Εάν αυτές οι ροές ενέργειας είναι μπλοκαρισμένες, τότε τα όργανα που τροφοδοτούνται από αυτές εκδηλώνουν κάποια μορφή ασθένειας.

Σύμφωνα με τη Γιόγκα πρέπει να υπάρχει ισορροπημένη παροχή ενέργειας σε κάθε μέρος του σώματος.Το μυστικό της υγείας είναι η σωστή διανομή αυτών των τριών ενεργειών. Στη Γιόγκα αυτό γίνεται μέσω των ακόλουθων κλάδων και των πρακτικών τους: 1. Χάθα Γιόγκα (Hatha Yoga) - εξαγνίζει το φυσικό σώμα
2. Ράτζα Γιόγκα (Raja Yoga) - χαλαρώνει, ισορροπεί και διαχειρίζεται τον νου όπου γεννιούνται οι περισσότερες ασθένειες,
3. Οι τεχνικές διαλογισμού βοηθούν τον ασθενή να αναπτύξει εσωτερική δύναμη, επίγνωση - ικανότητα να παρακολουθεί το σώμα και τον νου και να αποσυνδέεται από τον φόβο και τον πόνο.

  1.  Υπάρχει κάποια έρευνα σχετικά με την επίδραση της Γιόγκα στη διαχείριση του καρκίνου;

Ναί. Η έρευνα διεξάγεται σε πολλές χώρες. Οι έρευνες δείχνουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι όλο και περισσότεροι ασθενείς στρέφονται στην Ενοποιημένη και Εναλλακτική Ιατρική ή CAM, όπως για παράδειγμα η ολοκληρωμένη ογκολογία, η οποία συνδυάζει τις συμβατικές θεραπείες και τις πρακτικές CAM που βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία και είναι τώρα ένας αναδυόμενος κλάδος για τη φροντίδα του καρκίνου.Επίσης, δεκαετίες έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ έχουν δείξει ότι η γιόγκα μειώνει τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική κόπωση που προκαλείται από τις συμβατικές θεραπείες για τον καρκίνο.

Αναφέρουμε ενδεικτικά ένα παράδειγμα: πειράματα έχουν διεξαχθεί σε άντρες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για καρκίνο του προστάτη. Οι ασθενείς που παρακολούθησαν μάθημα γιόγκα δύο φορές την εβδομάδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας ακτινοθεραπείας του προστάτη ανέφεραν λιγότερη κόπωση, λιγότερες σεξουαλικές παρενέργειες και καλύτερη λειτουργία των ούρων σε σύγκριση με τους άνδρες που δεν έκαναν γιόγκα.

Ποια είναι η επίδραση της γιόγκα στα συμπτώματα που προέρχονται από τον καρκίνο;

Εν συντομία αναφέρουμε:

• Βελτιώνεται η υγεία του σώματος και του νου, καθώς κανείς κινείται από τις ταμασικές ή αρνητικές καταστάσεις του νου σε σατβικές ή σε πιο θετικές, φωτεινές καταστάσεις του νου μέσω του:
Ø Να ζει κανείς έναν Γιογκικό τρόπο ζωής
Ø Να προσαρμόζει τις ψυχολογικές στάσεις έτσι ώστε να είναι πιο θετικές, αισιόδοξες, δημιουργικές και πνευματικές και με αυτό τον τρόπο να μειώνονται πολλές αρνητικές σωματικές, ψυχολογικές και συναισθηματικές καταστάσεις του νου.
Ø Να ασκείται στις γιογκικές πρακτικές.

A. Εάν ζει κανείς τον Γιογκικό Τρόπο Ζωής, χρειάζεται να ακολουθεί επτά απλούς κανόνες:
1. Να εφαρμόζει την κανονικότητα και την ισορροπία στις καθημερινές δραστηριότητες.
2. Να τηρεί το μέτρο σε κάθε δραστηριότητα.
3. Να ξεκινάει και να ολοκληρώνει την ημέρα με μια θετική δήλωση.
4. Να ζει στην παρούσα στιγμή.
5. Να ενσωματώνει στη ζωή την αναψυχή και τη χαλάρωση.
6. Να ζει φυσικά σε αρμονία με τη φύση.
7. Να αφιερώνει χρόνο σε δραστηριότητες κοντά στη φύση για να αποκαταστήσει τη σύνδεσή του με αυτήν.

B. Χρειάζεται να τηρεί κάποιες ψυχολογικές στάσεις εφαρμόζοντας τις ακόλουθες πρακτικές για τη διατήρηση θετικών στάσεων και θετικής διάθεσης:

1. Καλλιέργεια και Ανάπτυξη της Επίγνωσης.
2. Εφαρμογή των Γιάμα και Νιγιάμα (Yama - Niyama) - απλοί κώδικες συμπεριφοράς για την εναρμόνιση της εσωτερικής και εξωτερικής ζωής μας.
3. Καθημερινή άσκηση στη Σουαντάγια (Swadhyaya) – Αυτοπαρατήρηση.
4. Πρακτική στο SWAN (Εξέταση των Δυνατών σημείων μας, των αδυναμιών, των φιλοδοξιών, των αναγκών).
5. Διατήρηση πνευματικού ημερολογίου.
6. Εφαρμογή της Πρατιτάκσα Μπάβανα - Μαϊτρέι Μπάβ (πρακτικές που βοηθούν στην αλλαγή της εσωτερικής μας στάσης, από αρνητική σε θετική στις δύσκολες και κρίσιμες καταστάσεις).
7. Ενσωμάτωση της Σεβά Γιόγκα στη ζωή (κλάδος της γιόγκα). και

Γ. Να εφαρμόζει συστηματικά γιογκικές πρακτικές:

  1.  Που αναπτύσσουν την επίγνωση που είναι το Α και το Ω της Γιόγκα
  2.  Απαγγελίες των Μάντρας
  3.  Βασικές άσανα
  4.  Επίγνωση της αναπνοής
  5.  Σωστή αναπνοή (κοιλιακή-διαφραγματική και θωρακική-πλήρης γιογκική αναπνοή)
  6.  Πρακτικές εξαγνισμού (Σατ-κάρμας)
  7.  Ισορροπημένος συνδυασμός των άσανα κατάλληλων για το άτομο
  8.  Πραναγιάμα
  9.  Γιόγκα Νίντρα
  10. .Γιάμα και Νιγιάμα
  11.  Ντάρανα
  12.  Μπάκτι Γιόγκα
  13.  Κάρμα Γιόγκα
  14.  Μάντρα
  15.  απαγγελίες και
  16.  Τζάπα (Japa, επανάληψη του μάντρα)

Μέσα από την πρακτική της Γιόγκα, έχει αποδειχθεί ότι συμπτώματα όπως άγχος, αγωνία, ένταση, φόβος και ανησυχία, πόνος και απώλεια της όρεξης, ναυτία ή έμετος, αδυναμία και κόπωση, διαταραχές του ύπνου, δύσπνοια, αντιμετωπίζονται επαρκώς με τις διάφορες τεχνικές.

  1. Είναι η Γιόγκα επωφελής για όσους έχουν ανακάμψει από την ασθένεια;

 Σίγουρα. Χωρίς αμφιβολία.Στη Χάθα Γιόγκα υπάρχουν πολλές πρακτικές που συμβάλλουν στον καθαρισμό του λεμφικού συστήματος έτσι ώστε:

Ø να γίνεται σωστά η αποβολή των τοξινών
Ø να λειτουργεί φυσικά η διαδικασία της διατροφής/πέψης και
Ø του ανοσοποιητικού συστήματος 

Η σειρά Pawa Muktasana (PMA) εξασφαλίζει ότι:

• οι μύες είναι επαρκώς ενδυναμωμένοι
• οι φλέβες μαλάσσονται
• η κυκλοφορία και η ροή του αίματος διεγείρεται επιτρέποντας: 
Ø την επαρκή διατροφή και την αποβολή των τοξινών να λαμβάνει χώρα σε ολόκληρο το σώμα.

Η Σούρυα Ναμασκάρα (Surya Namaskara) είναι μια εξαιρετική πρακτική για την επίτευξη ισορροπίας:
Ø μεταξύ των ενεργειών Ida και Pingala
Ø στο ενδοκρινικό σύστημα, και
Ø στην ενδυνάμωση όλων των τμημάτων του σώματος 

Τα Σατκάρμας είναι επίσης πολύ επωφελή στη διαδικασία εξαγνισμού για να διατηρήσει κανείς το φυσικό σώμα υγιές· π.χ. Neti (ρινική κάθαρση) για να εξασφαλίσετε:
Ø ελεύθερη και βαθιά αναπνοή
Ø να ενεργοποιηθούν το σώμα και ο νους
Ø να καθαρίσουν οι σκέψεις
Ø να χαλαρώσει ο νους
Ø να γίνει η μνήμη ισχυρότερη και
Ø να γίνει ο νους πιο εστιασμένος 

"Η γιόγκα είναι πειθαρχία για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η γιόγκα είναι επίσης μια φιλοσοφία για την επίτευξη της ειρήνης. Αν θέλετε καλή υγεία, εάν θέλετε να ζήσετε την ειρήνη και να εξελιχθείτε, τότε αφήστε τη γιόγκα να γίνει μέρος του τρόπου ζωής σας". Σουάμι Σατυανάντα Σαρασουάτι *

Το Bihar School of Yoga (BSY) - YPT δημοσίευσε πρόσφατα δύο βιβλία των:
Dr Swami Nirmalananda , Yogic Management of Cancer, Munger, 2009 Dr Swami Yogapratap, Exploring Yoga and Cancer, Munger 2009, (References: Research of Yoga and Cancer)


 Σουάμι Σιβαμούρτι

Η Σουάμι Σιβαμούρτι θεωρείται υπόδειγμα σοφίας και ικανότητας να παρουσιάζει τις αρχαίες γιογκικές διδασκαλίες με σύγχρονο τρόπο.  Με τα σεμινάρια και τα κείμενά της εμπνέει και καθοδηγεί στις διδασκαλίες της Σατυανάντα Γιόγκα αναζητητές από πολλά μέρη του κόσμου. Τα βιβλία της είναι πηγή δύναμης και θετικής κατεύθυνσης για όλους όσοι αναζητούν το δικό τους μονοπάτι στη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο θα το απολαύσουν. Ο τρόπος ζωής της αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα, από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση. Η Σουάμι Σιβαμούρτι θεωρείται υπόδειγμα σοφίας και ικανότητας να παρουσιάζει τις αρχαίες γιογκικές διδασκαλίες με σύγχρονο τρόπο.  Με τα σεμινάρια και τα κείμενά της εμπνέει και καθοδηγεί στις διδασκαλίες της Σατυανάντα Γιόγκα αναζητητές από πολλά μέρη του κόσμου. Τα βιβλία της είναι πηγή δύναμης και θετικής κατεύθυνσης για όλους όσοι αναζητούν το δικό τους μονοπάτι στη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο θα το απολαύσουν. Ο τρόπος ζωής της αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα, από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση. Σήμερα η Σουάμι Σιβαμούρτι είναι πολύ γνωστή στην Ελλάδα από τις εμφανίσεις της στα μέσα ενημέρωσης και από τις διαλέξεις και τα σεμινάρια που απευθύνει σε ανθρώπους κάθε κοινωνικής προέλευσης και κάθε ιδεολογικής ή θρησκευτικής πεποίθησης.

Η παρουσία ψυχαναγκαστικών χαρακτηριστικών στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου είναι μια κατάσταση πάρα πολύ συχνή. Κάποιοι άνθρωποι έχουν απλώς ορισμένες ψυχαναγκαστικές τάσεις και συνήθειες ενώ άλλοι διαθέτουν περισσότερα και εντονότερα χαρακτηριστικά, ώστε να θεωρούνται ότι έχουν ‘ψυχαναγκαστική προσωπικότητα’ ή ‘ψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας’. Στο άρθρο αυτό θα διερευνήσουμε ανθοϊάματα που μπορούν να βοηθήσουν, να ανακουφίσουν και σταδιακά να αναμορφώσουν ανάλογα χαρακτηριστικά, είτε αφορούν σε απλές τάσεις και συνήθειες στη συμπεριφορά ενός ατόμου είτε και σε καταστάσεις που περιγράφονται ως η αντίστοιχη διαταραχή προσωπικότητας.

Σύμφωνα με τα ισχύοντα διαγνωστικά κριτήρια (DSM-5), το άτομο με ψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας (Obsessive Compulsive Personality Disorder, OCPD)* διαθέτει τουλάχιστον τέσσερα από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

-Υπερβολική εμμονή στο να γίνονται τα πράγματα τέλεια, με τρόπο που συχνά εμποδίζεται ή δυσκολεύει η ολοκλήρωση ενός έργου.

-Υπερβολική προσήλωση στην εργασία και στην παραγωγικότητα με τρόπο που αγνοούνται οι ανάγκες προσωπικής χαλάρωσης, διασκέδασης, προσωπικών και φιλικών σχέσεων κλπ, (χωρίς αυτό να οφείλεται σε οικονομική ανάγκη ή άλλη εξωτερική πίεση).

-Ανάγκη να εκτελεί κανείς τις εργασίες του μόνος του, χωρίς να θέλει ή να μπορεί να αναθέσει και σε άλλους και να συνεργαστεί, επειδή έχει ανάγκη να γίνονται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο και φοβάται ότι οι άλλοι δεν θα κάνουν τις δουλειές αυτές τόσο καλά και προσεκτικά όσο αυτός.

-Υπερβολική ευσυνειδησία, σχολαστικότητα και έλλειψη ευελιξίας αναφορικά με κανονισμούς και κανόνες.

-Δυσκολία στο να πετάξει και να αποχωριστεί άχρηστα πράγματα, ακόμη και πράγματα που δεν έχουν γι’ αυτόν συναισθηματική αξία.

-Μια μίζερη στάση και μια αποφυγή του να ξοδέψει χρήματα για τον εαυτό του ή για τους άλλους, επειδή θεωρεί ότι τα χρήματα πρέπει πάντα να τα μαζεύει για την αντιμετώπιση μελλοντικών καταστροφών.

-Ισχυρογνωμοσύνη και ακαμψία.

Γενικότερα, τα ‘ψυχαναγκαστικά’ άτομα έχουν υπερβολική ανάγκη για τάξη στο χώρο τους, μεγάλη προσκόλληση στις λεπτομέρειες και μεγάλη ανάγκη να ‘ελέγχουν’ τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους (όχι επειδή τους αρέσει να εξουσιάζουν αλλά από την ανάγκη να γίνονται όλα ‘τέλεια’ ή να μη γίνει κάποιο λάθος). Συνέχεια νοιώθουν ότι ο χρόνος τρέχει, ότι δεν θα προλάβουν να κάνουν τις δουλειές τους και ότι χρειάζονται πάντα περισσότερη προσπάθεια για τους στόχους τους. Προσπαθούν να προγραμματίζουν τα πάντα και με κάθε λεπτομέρεια, χαρακτηριστικό της ανάγκης τους για έλεγχο, και απεχθάνονται τις αλλαγές ή τα απρόοπτα γεγονότα επειδή τους βγάζουν από το πρόγραμμά τους. Καθώς χάνονται στις λεπτομέρειες, μπορεί να ξεχνάνε ποιος είναι τελικά ο κύριος στόχος της δράσης τους. Διορθώνουν και επεξεργάζονται ξανά και ξανά τη δουλειά τους μήπως βρουν λάθη και συχνά έτσι καθυστερούν να την ολοκληρώσουν. Μπορεί να χάνουν προθεσμίες λόγω της ‘τελειομανίας’ και της ‘δυστοκίας’ που τους προκαλεί η στάση τους. Κριτικάρουν σκληρά τον εαυτό τους για ελλείψεις ή ατέλειες και τον αναγκάζουν να λειτουργεί με αυστηρούς και άκαμπτους κανόνες. Δεν κάνουν καλή χρήση του χρόνου τους, καθώς ‘κολλάνε’ στο καθετί που κάνουν, κι έτσι συχνά φτάνουν να αφήνουν τα πιο σημαντικά για την τελευταία στιγμή. Συχνά δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις και φοβούνται μήπως κάνουν λάθος, επειδή δεν μπορούν να γνωρίζουν με βεβαιότητα και να ελέγχουν το αποτέλεσμα του εγχειρήματος. Όταν εστιάζουν σε ένα θέμα ή εργασία ‘απαρνούνται’ όλους τους άλλους τομείς της ζωής τους. Δεν μπορούν να αντιληφθούν το πώς η συμπεριφορά τους επηρεάζει τους άλλους. Δεν μπορούν να βιώσουν πολλή χαρά στη ζωή τους ούτε επιτρέπουν στον εαυτό τους να νοιώσει ιδιαίτερα συναισθήματα. Οι συναισθηματικές εκφράσεις περιορίζονται και ελέγχονται ασφυκτικά, η επικοινωνία βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη λογική και στη νόηση και ο αυθορμητισμός πρακτικά αποκλείεται.

Η ύπαρξη βέβαια κάποιων ψυχαναγκαστικών στοιχείων στη συμπεριφορά χωρίς στοιχεία υπερβολής κάνει τους ανθρώπους σοβαρούς, προσεκτικούς, αποτελεσματικούς, αυτοπειθαρχημένους και πολύ αξιόπιστους.

Ας δούμε όμως τι μπορούν να κάνουν κάποια ανθοϊάματα στο να βοηθήσουν τον άνθρωπο που ταλαιπωρείται και δυσλειτουργεί λόγω ψυχαναγκαστικών εκδηλώσεων στην προσωπικότητά του.

Ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό, όπως αναφέραμε, της συγκεκριμένης κατάστασης είναι η υπερβολική ανάγκη αυτοελέγχου και ελέγχου του περιβάλλοντος και η έλλειψη της ικανότητας του να αφήνεται κανείς και να ‘κυλά’ με τα πράγματα, επιτρέποντας στη ζωή να εκφράζει και τη δική της δυναμική και όχι να της επιβάλλεται κανείς διαρκώς προσπαθώντας να διαμορφώνει τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Το ανθοΐαμα του Bach που θα βοηθήσει σε αυτό είναι το CHERRY PLUM.

Η ανάγκη του να αποκτήσει το άτομο καλύτερη επαφή με τις προσωπικές του ανάγκες και να επιτρέπει στον εαυτό του περισσότερη χαρά ζωής, απόλαυση, παιγνίδι και επαφή με το περιβάλλον και τους άλλους θα βοηθηθεί από το ROCK WATER.

Τα δύο αυτά ανθοϊάματα θα βοηθήσουν στο να μειωθεί επίσης η υπερ-διανοητικοποίηση της ζωής που κάνει το άτομο με χαρακτηριστικά OCPD, ώστε να γίνει σταδιακά πιο ευέλικτο και με καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην άκαμπτη, συνειδητά ελεγχόμενη δράση και σε μια πιο αυθόρμητη ‘σύμπλευση’ με τις καταστάσεις – κάτι που θα επιτρέψει σε πολύ περισσότερες από τις ικανότητες του ανθρώπου αυτού να εκδηλωθούν και να εκφραστούν.

Το OAK θα ανακουφίσει τον συνήθως καταταλαιπωρημένο αυτόν άνθρωπο να νοιώσει πιο ανάλαφρος και λιγότερο ‘φορτωμένος’ από ατελείωτα καθήκοντα και βάρη.

Το CRAB APPLE θα εξυγιάνει τη στάση του ατόμου αυτού σχετικά με θέματα τάξης και εμμονής σε λεπτομέρειες που φαίνονται να αποκλείουν από τη ζωή του την τελειότητα που επιδιώκει.

Το IMPATIENS θα τον βοηθήσει να αισθανθεί περισσότερη άνεση χρόνου και θα ανακουφίσει το αφόρητο αίσθημα πίεσης και βιασύνης προκειμένου να προλάβει εργασίες, προθεσμίες κλπ.

Το WHITE CHESTNUT απαιτείται συχνά επειδή το μυαλό του ανθρώπου εδώ είναι συνήθως υπερφορτωμένο με σκέψεις γύρω από τις υποθέσεις του και δεν χαλαρώνει ποτέ.

Το GENTIAN θα τον βοηθήσει να μην αποθαρρύνεται αν υπάρχουν καθυστερήσεις ή αν τα πράγματα είναι λιγότερο τέλεια από όσο θα ήθελε.

Περιστασιακά, το SCLERANTHUS  θα βοηθήσει άμεσα στις περιπτώσεις όπου το άτομο δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις.

Σε κάποια συνήθως μεταγενέστερη φάση, όταν ο άνθρωπος θα θελήσει και θα είναι σε θέση να ασχοληθεί με βαθύτερες αιτιολογικές προδιαθέσεις, ανθοϊάματα όπως το PINE για την ενοχικότητα και την σκληρή αυτοκριτική διάθεση και το VERVAIN για τον υπερβάλλοντα ζήλο και την υπερπροσπάθεια, μπορεί να απαιτηθούν επίσης. Το RED CHESTNUT, λόγω της -μεγάλης ή μικρής- δυσκολίας αυτοπροσδιορισμού και ψυχολογικής και ενεργειακής οριοθέτησης στις σχέσεις -κάτι κοινό σχεδόν σε όλες τις ψυχολογικές δυσλειτουργίες- φαίνεται να βοηθά σε κάποιο στάδιο και εδώ, εξομαλύνοντας τις ασυνείδητες πιέσεις στις οποίες υποβάλλει τον εαυτό του το άτομο προκειμένου να ανταποκριθεί σε αυτά που πιστεύει ότι πρέπει να κάνει για κάποιους άλλους.

Εξαιρετική βοήθεια στην αντιμετώπιση των ψυχαναγκαστικού τύπου προβλημάτων στην εργασία και στη ζωή προσφέρουν επίσης τα ανθοϊάματα της Καλιφόρνιας (FES) RABBITBRUSH για την υπερ-προσκόλληση στις λεπτομέρειες (άτομο που «βλέπει τα δέντρα και χάνει το δάσος»), BORAGE για αισιοδοξία και ανάλαφρη διάθεση όταν η δουλειά μπροστά μας μας φαίνεται ‘βουνό’, και CALIFORNIA WILD ROSE για να νοιώθει κανείς ευεξία και διάθεση να εργαστεί με ευχαρίστηση για το στόχο του.

Το ανθοΐαμα NASTURTIUM της Pegasus είναι εξαιρετικό για τις δυσκολίες του ψυχαναγκαστικού χαρακτήρα.

Διάφορες συλλογές ανθοϊαμάτων διαθέτουν ιάματα για την καλλιέργεια αισθήματος αφθονίας και επάρκειας αγαθών στη ζωή και μπορούν να μετριάσουν τη μεγάλη υλική ανασφάλεια που -συχνά αδικαιολόγητα- αισθάνεται ο ψυχαναγκαστικός χαρακτήρας σχετικά με το μέλλον, παράλληλα, αν απαιτηθεί, με τα γνωστά ανθοϊάματα για συγκεκριμένους φόβους, όπως πχ το MIMULUS κλπ.

*Δεν αναφερόμαστε εδώ στην Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (Obsessive

Compulsive Disorder, OCD), καθώς αυτή, παρά την μεγάλη ομοιότητα στην ονομασία που συχνά προκαλεί συγχύσεις, αποτελεί ένα τελείως διαφορετικό θέμα. 


αγγελη μαρινα

Η Μαρίνα Αγγελή σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική. Εκπαιδεύτηκε στην Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία και εργάστηκε στην Κινητή Ψυχιατρική Μονάδα του Νομού Φωκίδας, στο Πρόγραμμα Ψυχιατρικής Περίθαλψης Υπαίθρου. Στη συνέχεια είχε πολυετή ενασχόληση με την Ομοιοπαθητική και με τη μέθοδο των Ανθοϊαμάτων. Θεωρεί τα Ανθοϊάματα ένα εξαίρετο θεραπευτικό σύστημα ψυχικής εξισορρόπησης και προσωπικής εξέλιξης και για πολλά χρόνια ερευνά και εφαρμόζει τις θεραπευτικές και αναγεννητικές δυνατότητες ανθοϊαμάτων που προέρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και εργασίες σχετικά με την αντιμετώπιση ψυχολογικών προβλημάτων με ανθοϊάματα και έχει παρουσιάσει τη θεραπευτική αυτή μέθοδο σε συνέδρια και εκδηλώσεις σχετικά με τις ολιστικές θεραπείες. Έχει εκπαιδευτεί και εφαρμόζει Θεραπευτική Ύπνωση, καθώς και τις μεθόδους EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)BSP (Brainspotting) και EFT (Emotional Freedom Techniques). Είναι Certified Practitioner και επίτιμο μέλος της Flower Essence Society (FES) της California. Από τις εκδόσεις Πύρινος Κόσμος κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ανθοθεραπεία με τα Ιάματα Μπαχ"

Η φλεγμονή είναι η φυσική άμυνα του οργανισμού ενάντια σε ιούς, βακτήρια, κατεστραμμένα κύτταρα, και γενικότερα, επιβλαβή ερεθίσματα.

Η φλεγμονή παραταύτα δεν είναι το ίδιο με τη λοίμωξη, εντούτοις η φλεγμονή (αντίδραση) μπορεί να οφείλεται σε λοίμωξη (επιμόλυνση με παθογόνο παράγοντα). Χάρη στην βιολογική αυτή αντίδραση ο οργανισμός απομακρύνει τους ξένους εισβολείς και αυτο-ιάται, ειδικά στην περίπτωση της οξείας φλεγμονής.

Υπάρχουν δύο τύποι φλεγμονής:

  • η οξεία, η οποία ξεκινάει γρήγορα και περνάει μετά από λίγες μέρες. Χάρη στην αντίδραση αυτή το σώμα επουλώνει πληγές, τραυματισμούς, και θεραπεύει τις λοιμώξεις. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της είναι η ερυθρότητα, η θερμότητα, το οίδημα, το άλγος, και η απώλεια λειτουργικότητας του τμήματος του σώματος.
  • η χρόνια, που μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια.

Στην περίπτωση της χρόνιας φλεγμονής το ανοσοποιητικό δεν έχει καταφέρει να αποβάλει τον εκλυτικό παράγοντα ή μπορεί να υπάρχει μικρή, επαναλαμβανόμενη έκθεση στον παράγοντα αυτό. Επίσης, το ανοσοποιητικό μπορεί εσφαλμένα να αναγνωρίζει έναν ιστό του σώματος ως ξένο και να του επιτίθεται (αυτο-άνοσα νοσήματα).

Η παρατεταμένη κατάσταση φλεγμονής οδηγεί τελικά στην καταστροφή των ιστών, λόγω της περίσσειας των αμυντικών κυττάρων και ορμονών, ως αποτέλεσμα του υπερφορτωμένου ανοσοποιητικού συστήματος.

Εντούτοις, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω παθήσεις όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, αρτηριοσκλήρυνση, διαβήτη τύπου 2, χρόνια ρινίτιδα, άσθμα, νόσο του Crohn, θυροειδίτιδα (νόσος Ηαshimoto) κ.α.

Η κακή διατροφή, το στρες, οι τροφικές αλλεργίες, η καθιστική ζωή κι άλλα συνεισφέρουν στη χρόνια φλεγμονή. Οι διατροφικές και οι περιβαλλοντικές τοξίνες συσσωρεύονται στο σώμα, ενεργοποιώντας το αμυντικό σύστημα και οδηγώντας το στην υπερδιέγερση.

Αντιμετώπιση της φλεγμονής με ολιστική βιοφυσική μέθοδο θεραπείας

Πρόκειται για μια ακίνδυνη κι ανώδυνη διαδικασία, η οποία στοχεύει στον ενεργειακό έλεγχο του οργανισμού σε βιοφυσικό επίπεδο. Εντοπίζονται δηλαδή τυχόν μπλοκαρίσματα στο ενεργειακό επίπεδο, τα οποία μπορούν να σωματοποιηθούν και να εκδηλωθούν ως παθήσεις ή διαταραχές.

Στην περίπτωση οξέων καταστάσεων η αντιμετώπιση προβλέπει ενίσχυση της αποτοξίνωσης, τόνωση του ανοσοποιητικού, βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και της λέμφου (καταπολέμηση του οιδήματος), προγράμματα κατά της εκάστοτε φλεγμονής, κατά του άλγους, καθώς και αποκατάστασης της κινητικότητας ή της λειτουργίας του πάσχοντος τμήματος του σώματος. Δύο με τρεις εφαρμογές είναι συνήθως αρκετές.

Στην περίπτωση χρόνιων καταστάσεων απαραίτητο είναι να καθοριστούν, με την ενεργειακή εξέταση, ποιοι είναι οι παράγοντες που επιβαρύνουν τη σωστή λειτουργία του οργανισμού. Με λίγα λόγια, οι αιτίες που ο οργανισμός αδυνατεί να καταπολεμήσει αποτελεσματικά μόνος του τη φλεγμονή.

Οι αιτίες που διερευνώνται είναι:

  • μακροχρόνια επίδραση επιβαρυντικών για τον οργανισμό ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών (ασύρματα δίκτυα, κεραίες, κινητά και ασύρματα τηλέφωνα, πολύπριζα, ακτινοβολίες προερχόμενες από το υπέδαφος, ραδιενέργεια κ.ά.),
  • επιβάρυνση από χρόνιες κρυφές/συγκεκαλυμένες αλλεργίες (π.χ. γάλα, γλουτένη, κ.α.),
  • αποδυναμωμένη φυσιολογική χλωρίδα στο εντερικό σύστημα,
  • χρόνια επιβάρυνση από παθογόνους μικροοργανισμούς (ιοί, βακτήρια, παράσιτα, μύκητες),
  • χρόνια επιβάρυνση από χημικές ουσίες (φάρμακα, περιβαλλοντικές τοξίνες),
  • χρόνια επιβάρυνση από βαρέα μέταλλα (π.χ. σφραγίσματα αμαλγάματος, μολυσμένες τροφές και νερό),
  • κληρονομική προδιάθεση (ομοιοπαθητικά μιάσματα),
  • έλλειψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων (κακή διατροφή, κακή απορρόφηση),
  • έντονο ή παρατεταμένο στρες (υπερφόρτιση των επινεφριδίων),
  • τραυματικές εμπειρίες με ψυχολογική επίδραση,
  • αρνητικά συναισθήματα,
  • μπλοκαρίσματα στη ροή της ενέργειας σε ιστούς (που μπορεί να έχουν προκληθεί από επαναλαμβανόμενες φλεγμονές ή τραυματισμό),
  • μπλοκαρίσματα σε ενεργειακά κανάλια και ενεργειακά κέντρα του σώματος.

Εφόσον προσδιοριστούν οι επιβαρυντικοί παράγοντες εξετάζεται η σειρά προτεραιότητας που έχουν στην εξομάλυνσή τους. Ο σωστός εντοπισμός και η εξισορρόπηση των κύριων αιτιών της φλεγμονής συντομεύει την αντιμετώπισή της. Αρχικά είναι σημαντικό να αποκατασταθεί η ικανότητα αποτοξίνωσης του οργανισμού, έτσι ώστε να απομακρυνθούν οι τοξίνες και να αποσυμφοριστεί το λεμφικό σύστημα. Στη συνέχεια, σειρά έχει η τόνωση του αμυντικού συστήματος με την εξισορρόπηση των επιβαρυντικών παραγόντων. Απώτερος στόχος είναι η καταπολέμηση της φλεγμονής, η ανακούφιση από τον πόνο, η αποκατάσταση της λειτουργίας των πασχόντων οργάνων μέσω της επανάκτησης των δυνάμεων αυτο-ρύθμισης του οργανισμού. Ο ασθενής μπορεί επιπλέον να βοηθήσει τον εαυτό του ακολουθώντας μια σωστή διατροφή, πλούσια σε αντιφλεγμονώδεις τροφές, και διασφαλίζοντας την ξεκούραση του με επαρκείς ώρες ύπνου.

Πρέπει εδώ να αναφερθεί ότι η φαρμακευτική αγωγή που ακολουθείται από τον ασθενή δεν διακόπτεται, αλλά μπορεί να μειωθεί σταδιακά καθώς η κατάσταση της υγείας του βελτιώνεται.

Οι ενεργειακές μέθοδοι υποστήριξης του οργανισμού είναι σημαντικό εργαλείο στα χέρια του έμπειρου γιατρού/θεραπευτή και απαραίτητο συμπλήρωμα της κλασικής προσέγγισης καθότι μπορούν να «ρίξουν φως» στις βαθύτερες, κρυφές αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση των χρόνιων παθήσεων.

Η βιοφυσική θεραπευτική μέθοδος είναι μια απόλυτη φυσική, μη-παρεμβατική διαδικασία, εντελώς ανώδυνη αλλά και ακίνδυνη, αφού δεν υπάρχουν παρενέργειες. Το σύνολο των απαιτούμενων εφαρμογών εξαρτάται από τη χρονιότητα της κατάστασης, την ικανότητα και το χρόνο αντίδρασης του εκάστοτε οργανισμού, το σύνολο των κύριων επιβαρυντικών παραγόντων. Οπότε ο ρυθμός των επαναλήψεων και ο αριθμός τους διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις ηλικίες, χωρίς κανένα περιορισμό. Χρειάζεται όμως εδώ να τονιστεί ότι καλό είναι οι ασθενείς να επιλέγουν έμπειρους γιατρούς/θεραπευτές προκειμένου να τους εμπιστευτούν το λεπτό ζήτημα της υγείας τους, ειδικά στην περίπτωση σοβαρών χρόνιων παθήσεων.


mougiakou

Κασσάνδρα Μουγιάκου: Πριν 16 χρόνια το πρόβλημα υγείας της νεογέννητης κόρης μου με οδήγησε στο να απευθυνθώ στη μέθοδο  BICOM, με την ελπίδα ότι θα έβρισκα τη λύση. Πράγματι, μέσα σε λίγα λεπτά είχε γίνει διάγνωση των αλλεργιογόνων παραγόντων που την επιβάρυναν και προκαλούσαν ατοπική δερματίτιδα. Με κάποια δυσπιστία, αποφάσισα να ακολουθήσω και το πρόγραμμα θεραπείας με στόχο την απευαισθητοποίηση του μωρού από τις αλλεργιογόνες ουσίες. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά και ανέλπιστα. Ως γιατρός ενδιαφέρθηκα να μάθω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τρόπο δράσης της μεθόδου. Λίγο αργότερα αποφάσισα να ασχοληθώ και η ίδια με τις εφαρμογές της. Τότε η μέθοδος ήταν εντελώς άγνωστη στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα έχουμε βοηθήσει χιλιάδες ασθενών κάθε ηλικίας, με ποικίλες κλινικές εικόνες. Μπορείτε κι εσείς να προσφέρετε βοήθεια ακόμα και σε πολύ δύσκολα περιστατικά, με ασφάλεια  και με απόλυτα φυσικό τρόπο, χωρίς επιβάρυνση και παρενέργειες συμβαδίζοντας με το πνεύμα της εποχής. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στις φυσικές μεθόδους και τις επιλέγουν συνειδητά.

Τα οδοντιατρικά εμφυτεύματα είναι κοχλίες -βίδες κατασκευασμένες από τιτάνιο που τοποθετούνται στα οστά των γνάθων για να αντικαταστήσουν τα χαμένα δόντια .Σε περιπτώσεις που τα φυσικά δόντια που πάσχουν από περιοδοντοπάθεια έχουν χάσει μεγάλο μέρος του οστού που τα στηρίζει προτείνεται η εξαγωγή τους και η αντικατάστασή τους με εμφυτεύματα. Σε πολλές όμως περιπτώσεις μπορούμε να σώσουμε τα δόντια και να αναγεννήσουμε το οστό που έχει χαθεί με την μικροχειρουργική στόματος, την χρήση βιοϋλικών και την κατάλληλη ομοιοπαθητική υποστήριξη, ώστε να αποφύγουμε την χρήση εμφυτευμάτων.

Τι είναι η περιοδοντοπάθεια.

Είναι μια φλεγμονώδης αντίδραση των ούλων και των οστών της γνάθου που περιβάλουν τα δόντια. Σε πολλούς ασθενείς τα παραπάνω συμπτώματα λείπουν, η νόσος περνάει απαρατήρητη και εξελίσσεται αργά μέσα στο χρόνο. Αν αφεθεί αθεράπευτη οδηγεί στην καταστροφή του οστού που στηρίζει τα δόντια, οδηγώντας στην πτώση τους .

Η νόσος αρχίζει σαν ουλίτιδα, τα ούλα αιμορραγούν, είναι επώδυνα στο βούρτσισμα και μπορεί να εμφανίσουν οίδημα. Η αναπνοή είναι κάποιες φορές δύσοσμη εξαιτίας της συσσώρευσης υπολειμμάτων τροφών στα μεσοδόντια διαστήματα. Στην περιοδοντοπάθεια η φλεγμονή επεκτείνεται από τα ούλα στους υποκείμενους ιστούς που είναι τα οστά των γνάθων που στηρίζουν τα δόντια. Τα οστά αρχίζουν να καταστρέφονται, τα δόντια αρχίζουν να κουνιούνται και πονάνε κατά τη μάσηση. Γύρω από τα δόντια που πάσχουν μπορεί να εμφανιστούν αποστήματα. Τα ούλα παρουσιάζουν έντονη ερυθρότητα, αιμορραγία και πόνο κατά το βούρτσισμα. Η δυσοσμία του στόματος είναι συνήθως ιδιαίτερα έντονη.

Η νόσος οφείλεται κυρίως σε τοπικά και γενικά (π.χ. διαβήτης) ερεθιστικά αίτια όπως επίσης και σε γενετική προδιάθεση. Τα συνήθη τοπικά αίτια αυτά είναι η συσσώρευση της οδοντικής πλάκας και πέτρας (τρυγίας) στην επιφάνεια των δοντιών όταν δεν βουρτσίζουμε σωστά τα δόντια μας. Η οδοντική πλάκα είναι το προϊόν ζύμωσης των τροφών από τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας. Όταν η οδοντική πλάκα ενασβεστιωθεί από τα άλατα του σάλιου μετατρέπεται σε οδοντική πέτρα ή τρυγία. Ιατρογενείς παράγοντες μπορούν επίσης να προκαλέσουν συσσώρευση της οδοντικής πλάκας, όπως γέφυρες με κακή εφαρμογή και κακοφτιαγμένα σφραγίσματα.

Η κλασική οδοντιατρική θεωρεί την περιοδοντοπάθεια

σαν τοπική στοματική φλεγμονή που χρειάζεται τοπική θεραπεία, με ταυτόχρονη (σε σοβαρές περιπτώσεις) λήψη αντιβιοθεραπείας. Δεν λαμβάνει υπόψη ότι για να εκδηλωθεί οποιαδήποτε φλεγμονή στον οργανισμό πρέπει η άμυνα του ατόμου να είναι εξασθενημένη. Μόνο τότε οι μικροβιακοί παράγοντες της οδοντικής πλάκας θα βρουν το κατάλληλο έδαφος για την εμφάνιση της νοσου.

Έτσι, ένας ασθενής με λίγη οδοντική πλάκα και εξασθενημένο αμυντικό σύστημα θα εκδηλώσει τη νόσο σε σοβαρή μορφή, ενώ ένας ασθενής με ισχυρό αμυντικό σύστημα και την ίδια ποσότητα οδοντικής πλάκας θα εμφανίσει τη νόσο σε ηπιότερο βαθμό ή δεν θα νοσήσει καθόλου.

Θεωρούμε, στην ομοιοπαθητική, ότι μια νόσος δεν είναι τίποτα άλλο από μια εκδήλωση ενός συνόλου συμπτωμάτων σε έναν δεδομένο οργανισμό. Αν η νόσος του περιοδοντίου οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη δύναμη του μικροβιακού παράγοντα που περιέχεται στην οδοντική πλάκα-πέτρα, θα σταματήσει και δεν θα επανεμφανιστεί με την ολοκλήρωση της αποτρύγωσης, της απόξεσης και τη διδασκαλία της στοματικής υγιεινής.

Αν όμως η νόσος είναι αποτέλεσμα ενός εξασθενημένου αμυντικού συστήματος θα επανεμφανιστεί σύντομα μετά το τέλος της κλασικής οδοντιατρικής θεραπείας.

Αυτό που θα δώσει απάντηση στην πραγματική αιτιολογία της νόσου θα είναι η κλινική παρατήρηση του ασθενούς. Ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος πρέπει να αποκτήσει μια καθαρή εικόνα της εξέλιξης της νόσου παρατηρώντας αν η τελευταία έχει την τάση να επανεμφανιστεί. Ένας χωρισμός, μια ερωτική ή επαγγελματική απογοήτευση, ο καταπιεσμένος θυμός, η θεραπεία με αντιβίωση και κορτικοστεροειδή δερματικών και αναπνευστικών προβλημάτων και διάφορες ανάλογες αιτίες μπορούν να οδηγήσουν σε εμφάνιση των νόσων του περιοδοντίου.

Η κλινική παρατήρηση θα απαντήσει στο ερώτημα αν η περιοδοντοπάθεια του ασθενούς είναι μια τοπική φλεγμονώδης αντίδραση των ούλων και του υποκείμενου οστού ή αποτελεί εκδήλωση ενός εξασθενημένου αμυντικού συστήματος – μιας χρόνιας διαταραχής της υγείας, που βρίσκει εκτόνωση στην ανάπτυξη φλεγμονής στους ουλικούς – οστικούς ιστούς και προκαλεί τελικά την απόπτωση των δοντιών.

Η θεραπεία της περιοδοντοπάθειας: η αναγέννηση του οστού με μικροχειρουργική στόματος και η χρήση βιοϋλικών.

 Η θεραπεία της περιοδοντοπάθειας αρχίζει με την αφαίρεση της οδοντικής πέτρας από τα δόντια και την απόξεση των ριζών των δοντιών με ειδικά εργαλεία και συσκευή υπερήχων. Σε περιπτώσεις που υπάρχει μεγάλη οστική καταστροφή του οστού που στηρίζει τα δόντια ακολουθούνται ειδικές μικροχειρουργικές τεχνικές με σκοπό να αναγεννηθεί το οστό που έχει χαθεί και τα δόντια να σταματήσουν να κουνιούνται. Τα συνήθη βιοϋλικά που χρησιμοποιούνται για την ανάπλαση των χαμένων οστών είναι οστικά μοσχεύματα, εμβρυϊκές πρωτεΐνες και μεμβράνες κολλαγόνου. Έτσι, αποφεύγεται η εξαγωγή των δοντιών και η αντικατάστασή τους με εμφυτεύματα. Η ομοιοπαθητική στηρίζει την χειρουργική με τα κατάλληλα σκευάσματα, επιταχύνοντας την ενσωμάτωση των μοσχευμάτων. Αν η νόσος οφείλεται σε αιτίες πέραν της στοματικής κοιλότητας (π.χ. καταπιεσμένος θυμός) το ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο του ασθενούς αποτρέπει την επανεμφάνιση της νόσου.


Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Η γιόγκα θεωρείται το αρχαιότερο σύστημα προσωπικής ανάπτυξης στον κόσμο. Εδώ βρίσκονται οι ρίζες της ψυχοφυσιολογίας. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη ολιστική προσέγγιση με καταγωγή από την αρχαία Ινδία, που περιλαμβάνει: σώμα, νου και συνείδηση. Συνδυάζει - με ένα παιδαγωγικό τρόπο- κινήσεις, στάσεις και αναπνοές, καλά δομημένες, έτσι ώστε να συμμετέχει σταδιακά όλο το σώμα.

Η γιόγκα δεν είναι γυμναστική. Η σουηδική γυμναστική έχει δανειστεί πολλές ασκήσεις της από τις στάσεις της γιόγκα. Τις εκτελεί όμως με ένα διαφορετικό έντονο και σχεδόν μηχανικό τρόπο και με πολλές επαναλήψεις. Οι επαναλήψεις αφήνουν πολλά και διαφορετικά ίχνη κάθε φορά κι έτσι τα οφέλη της άσκησης χάνονται.

Η γιόγκα είναι άσκηση της συνείδησης. Κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος γιόγκα επιδιώκουμε συνειδητά την ηρεμία των νεύρων. Λειτουργούμε ως ομάδα με το σώμα. Χωρίς βία και απαίτηση και σεβόμαστε τα όρια του. Κάθε στάση όταν ολοκληρώνεται αφήνει ίχνη πρώτα στο νευρικό σύστημα και μετά στο μυοσκελετικό.

Κάθε φορά ανάλογα με τις συνθήκες επιλέγουμε ένα σύνολο στάσεων λαμβάνοντας υπόψη την εποχή, την ημέρα, την ώρα, το χρόνο, το χώρο, την ηλικία και το φύλλο.

Παρά την ινδική της καταγωγή η γιόγκα είναι μια διεθνής γλώσσα, άμεσα κατανοητή από κάθε σώμα στον πλανήτη.

Τα οφέλη της είναι επιστημονικά μετρήσιμα. Ειδικά μηχανήματα Νευροανάδρασης όπως οι εγκεφαλογράφοι καταγράφουν τα εγκεφαλικά κύματα και αυτές οι καταγραφές μελετώνται εδώ και δεκαετίες για τη σχέση νου και σώματος.

Οι σύγχρονες νευροεπιστήμες αναγνωρίζουν την αρχαία τεχνική της γιόγκα σαν ένα εξαιρετικό εργαλείο αυτοελέγχου και ισορροπίας ανάμεσα στο νου και το σώμα. Μας επιβεβαιώνουν ότι οι αυτόνομες λειτουργίες του οργανισμού, προστατεύουν και υποστηρίζουν την επιβίωση από την εποχή που ο άνθρωπος ήταν πρωτόγονος!

Στις σύγχρονες όμως συνθήκες της ψηφιακής εποχής και εικόνας, το σώμα ο νους και η συνείδηση υποφέρουν. Οι γνωστικές λειτουργίες από λάθος πληροφόρηση επηρεάζουν τις αυτόνομες λειτουργίες, θετικά ή αρνητικά. Αυτό έχει επιπτώσεις στον προγραμματισμό των αυτόνομων λειτουργιών.

Έτσι το δημιουργικό στρες που είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για την προσωπική ανάπτυξη - χωρίς έλεγχο – μπορεί να γίνει εύκολα ανεξέλεγκτο άγχος.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων έχουν ανάγκη από προνομιακές στιγμές ηρεμίας για να μπορέσουν να επανατροφοδοτήσουν το ψυχοσωματικό τους όργανο με ενέργεια, κουράγιο, έμπνευση και υψηλή αυτοεκτίμηση.

Η αρχαία τεχνική της γιόγκα υποστηρίζει τη φυσική επιβίωσή μας στις καινούργιες συνθήκες με ένα απλό και επιδέξιο τρόπο. Εξάλλου η γιόγκα είναι η επιδεξιότητα στην πράξη!

Η παιδαγωγική της γιόγκα και ο ρόλος της στην εμψύχωση των φυλακισμένων

Οι συνθήκες στο περιβάλλον της φυλακής είναι δύσκολες, είναι βίαιες και δεν ευνοούν την επιβίωση έτσι όπως τη γνωρίζουμε έξω από τη φυλακή.

Οι φυλακισμένοι βιώνουν μια καθημερινότητα γεμάτη από στερήσεις. Όλες οι βασικές και αυτονόητες ελευθερίες μέσα στη φυλακή προγραμματίζονται από κάποιον υπεύθυνο. Δεν υπάρχει προσωπική ζωή και ελευθερία στα πλαίσια του σωφρονισμού. Σταδιακά οι φυλακισμένοι ιδρυματοποιούνται και προσαρμόζονται στις ειδικές συνθήκες όπου η ζωή είναι σε κίνδυνο.

Η παιδαγωγική γιόγκα υποστηρίζει με απλό και κατανοητό τρόπο, πρακτικές αυτοδυνάμωσης και αυτοαποκατάστασης από τις τραυματικές εμπειρίες της ζωής πριν τη φυλακή, αλλά και τις τραυματικές εμπειρίες σύλληψης και φυλάκισης.

‘’Θρέψε την ελευθερία σου και η αλήθεια θα θρέψει τον εαυτό της.’’ Η ελευθερία είναι ευθύνη προς τους ανθρώπους. Περιλαμβάνει το εγώ, το εσύ κι εμένα κι εσένα. Η αλήθεια του καθενός πρέπει να ανακαλύπτεται από τον ίδιο ώστε να είναι υποφερτή.

Η εξάσκηση στη γιόγκα με ενσυναίσθηση (mindfulness) με ένα ευαισθητοποιημένο και ήρεμο τρόπο υπενθυμίζει ότι η αναπνοή είναι μια βιωματική εμπειρία που συμβαίνει πάντα στο παρόν. Γεμάτη εσωτερική ηρεμία. Έτσι η σύνδεση του νου με την αναπνοή μας επαναφέρει απλά στη πραγματικότητα του εδώ και τώρα και μας επιτρέπει να βρούμε ξανά το προσωπικό μας απόθεμα κουράγιου. Ενώ υπονοεί διακριτικά ότι η βία ξεκινά από σκέψεις που συμβαίνουν στο παρελθόν ή στο μέλλον.

Σύμφωνα με προσωπικές μαρτυρίες φυλακισμένων μέσα σε ένα μάθημα γιόγκα αλλά και μετά, μπορεί να αισθανθούν εσωτερική ελευθερία. Και μάλιστα εκεί όπου πρωτοξεκινάει η φυλακή σαν αίσθηση: στο νου. Αυτό επιτρέπει ξανά την ελπίδα μιας δεύτερης ευκαιρίας.

Η προσπάθεια στο μάθημα της γιόγκα γίνεται χωρίς βία και διάθεση κριτικής. Όλοι οι συμμετέχοντες είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε κατάσταση βαθιάς ανάγκης και έλλειψης. Τα οφέλη είναι άμεσα, ομαδικά και προσωπικά.

Το πνεύμα που αναπτύσσεται στα πλαίσια της ομάδας, επηρεάζει αυθόρμητα τις σχέσεις τους με περισσότερη κατανόηση, συμπόνια και κυρίως μειώνει τη βία ανάμεσά τους αλλά και τη βία για το ίδιο τους τον εαυτό. Σε προσωπικό επίπεδο καλλιεργείται η ηρεμία των νεύρων, ο σεβασμός στο σώμα και στα όριά του (για τους περισσότερους ίσως μετά από χρόνια), η σιωπή χωρίς μοναξιά, η ισορροπία και η ανάπτυξη δεξιοτήτων.

Ένα τακτικό μάθημα γιόγκα μέσα στις δύσκολες συνθήκες της φυλακής, επιτρέπει να δημιουργηθούν, έστω και για λίγο, προνομιακές στιγμές ηρεμίας και επικοινωνίας με τον εαυτό. Το αποτέλεσμα είναι ο οργανισμός να επαναφορτίζει τις ενεργειακές του μπαταρίες,  να αυτορυθμίζεται και να παραμένει υγιής.

Η φυλάκιση είναι σήμερα η πιο σοβαρή ποινή δικαιοσύνης στις περισσότερες χώρες. Παρά την προφανή της σημασία στη πρόληψη της εγκληματικότητας, ελάχιστα γνωρίζουμε για τις επιπτώσεις της στη ζωή των φυλακισμένων.

Είναι ανθρώπινο να πέσεις και να κάνεις λάθη απλά ή σοβαρά, αλλά είναι ανθρώπινη αξιοπρέπεια να προσπαθήσεις να σηκωθείς ξανά και να μάθεις από τα λάθη σου.


Βιβλιογραφία:

-Βεντούρας, Ε., Παπαγεωργίου, Χ., Ουζούνογλου, Ν., Ραμπαβίλας, Α. και Στεφανής, Κ. (1994). Τεχνητά νευρωνικά δίκτυα και ψυχοφυσιολογία: προκαταρκτικές παρατηρήσεις. Θέματα Νευροφυσιολογίας. 2(2).

 -Γ. Παπαδάτος Ψυχοφυσιολογία, Αθήνα 2002.

-Σ. Παπαδόπουλος Παιδαγωγική του Θεάτρου και εμψύχωση

-Α. Κοντογιάννη Το βιβλίο της δραματοποίησης, εκδόσεις Πεδίο

-Ν. Δέγλερης Τεχνική Χαλάρωσης, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

-Δ. Σφετσιώρης Biofeedback, εκδόσεις dks

-Αγάπη Ευαγγελίδη ΑΣΑΝΑΣ, εκδόσεις Σιδέρη

-D. Goleman H συναισθηματική νοημοσύνη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Για την ψυχαναλυτική και συμπεριφοριστική κατεύθυνση - που κυριάρχησαν ως μοναδικές μέθοδοι ψυχοθεραπείας επί πολλές δεκαετίες - η ανθρώπινη συμπεριφορά και προσωπικότητα είναι αποτέλεσμα μιας προϋπάρχουσας βιολογικής και περιβαλλοντικής κατάστασης. Ακολούθησε η ανθρωπιστική ψυχολογία, η "τρίτη δύναμη" όπως ονομάστηκε, που άνθισε στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Πατέρας αυτής υπήρξε ο Abraham Maslow. Για τους ανθρωπιστές ψυχολόγους επικρατεί η αισιόδοξη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να ορίσει το πεπρωμένο του, έχει τη δυνατότητα συνεχούς εξέλιξης και αυτοπραγμάτωσης. Ο Maslow απεικόνισε συμβολικά σε μία πυραμίδα την ιεράρχηση των ανθρωπίνων αναγκών, γνωστή ως "πυραμίδα του Maslow". Σύμφωνα με τη θεωρία του, όταν ικανοποιηθεί πλήρως μια ανάγκη, γεννιέται μια ανάγκη ιεραρχικά ανώτερη, καθώς και αν δεν καλυφθεί μία ανάγκη, είναι αδύνατον ή πολύ δύσκολο να ικανοποιηθεί η ιεραρχικά αμέσως επόμενη. 

Στη βάση της πυραμίδας, λοιπόν, ο Maslow τοποθέτησε τις βιολογικές μας ανάγκες, τις οποίες ακολουθεί η ανάγκη για ασφάλεια και σιγουριά. Στο τρίτο επίπεδο της πυραμίδας βρίσκεται η ανάγκη για συναισθηματική κάλυψη, προσοχή και αγάπη. Στη συνέχεια είναι η ανάγκη της κοινωνικής αποδοχής και αναγνώρισης. Στο πέμπτο και τελευταίο επίπεδο, στην κορυφή της πυραμίδας, είναι η ανάγκη της αυτοπραγμάτωσης. Για το Maslow καθώς και για τους ανθρωπιστές ψυχολόγους, ο άνθρωπος είναι ολοκληρωμένος και πραγματικά ευτυχισμένος όταν αυτοπραγματωθεί, όταν δηλαδή ενεργοποίησε και ελευθερώσει όλες του τις ικανότητες στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Με άλλα λόγια όταν ζει μια ζωή που  νοιώθει ότι τον αντιπροσωπεύει και όχι επιθυμώντας και φαντάζοντας τη ζωή που ονειρεύεται και στερείται. 

Όλοι μας μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε το φόβο της αποτυχίας, αλλά μας είναι δύσκολο να κατανοήσουμε το φόβο απέναντι στην επιτυχία. Ο Abraham Maslow, εμπνευσμένος από τη μορφή του Ιωνά, όπως τη γνωρίζουμε από την Παλαιά Διαθήκη, μίλησε για το "Σύμπλεγμα του Ιωνά", γι αυτό το φόβο που κατοικεί στον ανθρώπινο ψυχισμό, το φόβο μπροστά στο μεγαλείο μας, την απομάκρυνση από το πεπρωμένο μας και την άρνηση των ταλέντων μας. Ο φόβος αυτός μας εμποδίζει να κοιτάξουμε με θάρρος τον ανώτερο εαυτό μας με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε αντίθετη κατεύθυνση από τα όνειρά μας, την επιτυχία που μπορούμε να έχουμε, την αυτοπραγμάτωση. 

Όπως είναι μέρος της φύσης μας να τείνουμε προς την ολοκλήρωσή μας, έτσι και είναι μέρος αυτής ο φόβος μπροστά στην εικόνα του ανώτερου εαυτού. Σκέψεις όπως "δεν είμαι αρκετά ικανός, δε θα τα καταφέρω, ξέρω πολλούς που είναι καλύτεροι από μένα, ίσως να μην το αξίζω" μας απομακρύνουν από τον πραγματικό μας εαυτό οδηγώντας μας στη μετριότητα, την απογοήτευση, την έλλειψη αυτοεκτίμησης, το θυμό, τη θλίψη... 

Πώς μπορούμε να πολεμήσουμε αυτό το φόβο που μας εμποδίζει να γίνουμε μοναδικοί και να νιώθουμε πλήρεις; Η απάντηση βρίσκεται στην αυτογνωσία και στην καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης. Μόνο αναγνωρίζοντας και δίνοντας αξία στον αληθινό εαυτό, κοιτάζοντάς μας με σεβασμό και ειλικρίνεια, μπορούμε να βρούμε το κουράγιο να διώξουμε τα εσωτερικά εμπόδια που μας οδηγούν στη μετριότητα, μας απομακρύνουν από το μεγαλείο μας, από τη ζωή της οποίας είμαστε πράγματι αντάξιοι. 


Μαρία Μαρκεζίνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος, 6907895850

Μια νέα εκπληκτική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο αμερικάνικο περιοδικό American Journal of Emergency Medicine με τον τίτλο: Acupuncture vs intravenous morphine in the management of acute pain in the ED[1], αποκαλύπτει ότι ο βελονισμός – μια από τις πιο αρχαίες τεχνικές για την αντιμετώπιση του πόνου – είναι πιο αποτελεσματικός, ανακουφίζει πιο γρήγορα από το πόνο και με λιγότερες αρνητικές παρενέργειες από την χρήση της ενδοφλέβιας μορφίνης.

Η μελέτη (διάρκειαw ενός έτους) πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Fattouma Bourguiba στην Τυνησία, μια μονάδα τριτοβάθμιας περίθαλψης με πάνω από 100.00 επισκέψεις ανά έτος στην μονάδα επειγουσών αναγκών. Στη μελέτη συμμετείχαν 300 ασθενείς με οξύ πόνο: 150 ασθενείς στην ομάδα που χορηγήθηκε μορφίνη (μέχρι 15mg ημερησίως) και 150 ασθενείς στην ομάδα που εφαρμόστηκε βελονισμός. Οι δυο ομάδες ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά την ηλικία, το φύλο και τις συν-νοσηρότητες, με τη μόνη σημαντική διαφορά να εντοπίζεται στο ότι στην ομάδα μορφίνης υπήρχαν περισσότεροι ασθενείς με κοιλιακό άλγος και στην ομάδα βελονισμού ασθενείς με περισσότερα περιστατικά οσφυαλγίας.

Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα αναφέρθηκαν ως εξής:

"Το ποσοστό επιτυχίας ήταν σημαντικά διαφορετικό μεταξύ των δύο ομάδων (92% στην ομάδα βελονισμού έναντι 78% στην ομάδα μορφίνης). Ο χρόνος αποτελεσματικότητας ήταν 16±8 λεπτά στην ομάδα βελονισμού έναντι 28±14 λεπτά στην ομάδα μορφίνης. Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική. Η μέση απόλυτη απόκλιση στην βαθμολογία του πόνου μεταξύ των 2 ομάδων ήταν 7,7. Η διαφορά αυτή δεν θεωρήθηκε κλινικά σημαντική διότι η ελάχιστη κλινικά σημαντική απόλυτη διαφορά που αναφέρθηκε από το Todd et al είναι 13. Στην ομάδα μορφίνης η μέση συνολική δόση της χορηγούμενης μορφίνης ήταν 0,17 ± 0,08 mg/kg.

Η μεταβολή της κλίμακας του πόνου από την αρχική τιμή σε σχέση με το χρόνο στις 2 ομάδες παρουσιάζεται στο παρακάτω σχήμα. Από το χρονικό σημείο των 5 λεπτών, η ομάδα βελονισμού ανέφερε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του πόνου, σε σύγκριση με την ομάδα μορφίνης. Η διαφορά αυτή συνέχισε καθ' όλη τη διάρκεια της μελέτης. Η αλλαγή της αρτηριακής πίεσης, του καρδιακού ρυθμού, του αναπνευστικού ρυθμού και του κορεσμού οξυγόνου δεν ήταν σημαντική και στις δύο ομάδες.

tcm 1

Γράφημα από τη μελέτη που δείχνει τις διαφορές που σημειώθηκαν στην μείωση του πόνου συγκριτικά μεταξύ της μορφίνης και του βελονισμού.

Συνολικά, 89 ασθενείς (29,3%) εμφάνισαν μικρές ανεπιθύμητες ενέργειες: 85 (56,6%) στην ομάδα μορφίνης και 4 (2,6%) στην ομάδα βελονισμού. Η διαφορά ήταν σημαντική μεταξύ των δύο ομάδων (Πίνακας 3). Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν η ζάλη στην ομάδα μορφίνης (42%) και η θραύση της βελόνας στην ομάδα βελονισμού (2%). Δεν σημειώθηκε σημαντική ανεπιθύμητη ενέργεια κατά τη διάρκεια του πρωτοκόλλου μελέτης. (Βλ. Πίνακα 3.) "

tcm 2

Εν ολίγοις, η ομάδα βελονισμού διαπίστωσε μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες παρενέργειες.

Από το 1996, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) αναγνώρισε τον βελονισμό ως μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία για την αντιμετώπιση ενός ευρύτατου φάσματος παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του πόνου και της δυσφορίας.1 Παρά ταύτα, η χρήση βελονισμού στο συμβατικό πρότυπο φροντίδας εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά σπάνια. Υπάρχει ένας βαθύς σκεπτικισμός για τις θεραπευτικές μεθόδους που δεν έχουν ακόμα σαφή μηχανισμό δράσης, όπως καθορίζεται από την συμβατική βιοϊατρική κατανόηση και ορολογία. Συχνά, αντί αυτού, τα θεραπευτικά τους αποτελέσματά καταγράφονται ως placebo (εικονικό φάρμακο).

Ωστόσο, το εικονικό φάρμακο, δεν είναι μια έννοια τόσο περιοριστική όσο μπορεί να φαίνεται αρχικά. Στην πραγματικότητα το φαινόμενο placebo αντικατοπτρίζει τη βαθιά δύναμη και την αναγεννητική ικανότητα του σώματος-νου, να θεραπεύει τον εαυτό του. Και δεδομένου ότι η ισχύς της μεταφράζεται άμεσα σε πραγματικές, μετρήσιμες βελτιώσεις από την άποψη των κλινικών αποτελεσμάτων, δεν έχει σημασία αν κατανοούμε πλήρως το πώς λειτουργεί. Επίσης, θεωρήστε ότι η θεραπεία που βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία (evidence-based) όχι μόνο εξαρτάται αποκλειστικά από τα κλινικά αποτελέσματα ως τελική απόδειξη της παρεμβατικής αποτελεσματικότητας, αλλά επίσης, ολόκληρο αυτό το μοντέλο ιατρικής εξαρτάται από τον «έλεγχο» του εικονικού φαρμάκου, καθώς ήδη αναγνωρίζεται σιωπηρά ότι έχει τεράστια δύναμη στο να επηρεάζει τα αποτελέσματα στις περισσότερες παρεμβάσεις. Έτσι, ανεξάρτητα από το εάν έχει αναγνωριστεί ή όχι ένας "μηχανισμός δράσης", έχει δευτερεύουσα σημασία για το αν λειτουργεί ή όχι στην κλινική πρακτική.

Ο βελονισμός είναι μια από τις πιο γνωστές εναλλακτικές μεθόδους, με δεδομένα κλινικών δοκιμών που υποστηρίζουν την αξία του σε περισσότερες από 100 διαφορετικές παθήσεις. Εάν κάνετε μια αναζήτηση στο pubmed.gov, θα βρείτε πάνω από 6.700 δημοσιευμένες μελέτες σχετικά με τις λέξεις-κλειδιά "πόνος" και "βελονισμός".

Είναι σαφές ότι αυτή η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι ο βελονισμός έχει έναν ισχυρό ρόλο στη διαχείριση του πόνου. Με τον εθισμό στα φάρμακα ανακούφισης πόνου που πλήττουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ο βελονισμός είναι απόλυτα έτοιμος να παράσχει στους ασθενείς μια εναλλακτική αφάρμακη λύση. Η σύγκριση των δυσμενών επιδράσεων είναι εντυπωσιακά υπέρ του βελονισμού ως ασφαλέστερου τρόπου.

Τέλος, παρουσιάζονται τα εκπληκτικά συμπεράσματα της μελέτης:

«Η μελέτη μας έδειξε ότι σε ασθενείς με σύνδρομο οξύ πόνου που εμφανίζονται στα περιστατικά Επείγουσας Ανάγκης, ο βελονισμός είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικός και έχει ένα καλύτερο προφίλ ασφάλειας από την μορφίνη» Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο των συνθηκών οξύ πόνου και φαίνεται να είναι ασφαλής και αποτελεσματικός. Θα πρέπει στο μέλλον να διεξαχθούν μελέτες σε διεθνείς πληθυσμούς ».

Αναφορές: (1): NCBI. Acupuncture: review and analysis of reports on controlled clinical trials

Πηγή: NCBI -Pub Med

[1] ED: επείγουσα ανάγκη