Υπάρχει κάποιος σήμερα που δεν έχει στρες; Μάλλον όχι.

Το στρες είναι η αντίδραση του οργανισμού σε καταστάσεις έντονες και απαιτητικές, σε χαρά ή λύπη αλλά και όταν υπάρχει ένας παράγοντας ή μία κατάσταση που το άτομο θεωρεί ότι τον απειλεί.

Το στρες είναι ευεργετικό, όταν είναι «τόσο, όσο», κινητοποιεί τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει καταστάσεις έντασης, καταστάσεις καινούργιες ή άγνωστες. Αποτελεί μία έντονη ενεργοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος που όταν δε αναστρέφεται σύντομα και παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα στον οργανισμό διαταράσσει την ισορροπία του και εκδηλώνεται τόσο με οξέα όσο και χρόνια συμπτώματα. Όταν λοιπόν το στρες ξεπερνά κάποιο όριο τότε γίνεται αρνητικό και μπορεί να επεμβαίνει σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού, δημιουργώντας σωματικά ή ψυχικά συμπτώματα.

Στρες μπορεί να δημιουργηθεί από μία πραγματικά έντονη και απαιτητική κατάσταση αλλά και από μία κατάσταση που το άτομο αντιλαμβάνεται σαν απαιτητική ή απειλητική για τον ίδιο. Άρα λοιπόν το στρες εξαρτάται από την αντίληψη του ατόμου για την συγκεκριμένη κατάσταση και όχι από τους εξωτερικούς παράγοντες. Αυτό εξηγεί εύκολα και ξεκάθαρα γιατί ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται ως στρες διαφορετικές καταστάσεις και αντιδρά ανάλογα με αυτή την αντίληψη.

Το στρες μελετάται σ’ ένα νέο διεπιστημονικό κλάδο επιστήμης που ονομάζεται ψυχο-νευρο-ανοσο-ενδοκρινολογία, PNEI, και μελετά τις βιολογικές επιδράσεις του σε όλα τα συστήματα του οργανισμού. Επιστημονικά, το στρες ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη όπου η “ομοιόσταση “απειλείται ή θεωρείται ότι απειλείται, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση συμπεριφορικών και σωματικών αντιδράσεων προσαρμογής από́ τον οργανισμό́. Ο άνθρωπος που βιώνει στρες καταφεύγει ευκολότερα σε καταχρήσεις και συνήθειες που περιστασιακά του βελτιώνουν το άγχος όμως ουσιαστικά τον κρατούν περισσότερο εξαρτημένο και καταστρέφουν μακροχρόνια την υγεία του. Πρακτικά, το στρες μπορεί να δημιουργήσει οποιοδήποτε σωματικό και ψυχικό σύμπτωμα στον οργανισμό, όπως μας εξηγεί η Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου* 

Αντιμετωπίζοντας το στρες με τη βοήθεια του Βελονισμού

Για τη ρύθμιση του στρες αρχικά μπορούμε να εφαρμόσουμε τις φυσικές μεθόδους όπως λεκτικές θεραπείες δηλαδή τις διαφορετικές ψυχικές θεραπείες, θεραπείες υποστήριξης, τεχνικές χαλάρωσης όπως άσκηση, τεχνικές αναπνοής, μουσικοθεραπεία, χοροθεραπεία κ.α. Ο βελονισμός αποδεδειγμένα δρα στο σύστημα PNEI και τα κέντρα του στρες του εγκεφάλου. Ξεκίνησε 2.500 χρόνια πριν, ως σύστημα ρύθμισης της ισορροπίας του οργανισμού, δηλαδή της ομοιόστασης, αλλά σήμερα γνωρίζουμε πως δρα στα συστήματα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν το στρες, τις ορμόνες και τους νευροδιαβιβαστές. Η εφαρμογή του βελονισμού μπορεί να διορθώσει τα σωματικά ή ψυχικά συμπτώματα αλλά κυρίως θα επαναφέρει τα επίπεδα του στρες στα φυσιολογικά επίπεδα. Είναι μία μέθοδος που θα διορθώσει το σύμπτωμα αλλά και το αίτιο. Σήμερα αναγνωρίζουμε τις παθήσεις και τα συμπτώματα που δημιουργούνται από το στρες όπως πόνος, δερματίτιδα, υπογονιμότητα, διαταραχές έμμηνου ρύσης, υπέρταση, συναισθηματική βουλιμία, κάπνισμα, αυπνία και πολλές άλλες. Συνήθως οι άνθρωποι έρχονται στο γιατρό για τα συμπτώματα και όχι για τη διαχείριση του στρες που πρακτικά θα τους θεραπεύσει και τα συμπτώματα. Το πλεονέκτημα λοιπόν του βελονισμού είναι ότι διορθώνει τα συμπτώματα αλλά ρυθμίζει και τα επίπεδα του στρες.

Ο βελονισμός είναι ανώδυνος, ασφαλής και σίγουρα αγχολυτικός. Οι θεραπείες που απαιτούνται είναι λίγες στον αριθμό από 2-3 έως 10 ανάλογα με την περίπτωση, τη χρονιότητα και την κατάσταση του ατόμου. Ο πρώτος κύκλος θεραπειών βελονισμού ονομάζεται κύρια ή θεραπεία ρύθμισης. Μετά το τέλος της κύριας-ρυθμιστικής θεραπείας πρέπει να ακολουθηθεί ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο συντήρησης με σκοπό τη σταθεροποίηση του ανθρώπου αλλά και την προληπτική αποφυγή κάποιου νέου επεισοδίου. Όταν ο άνθρωπος είναι ήρεμος είναι σε θέση να επαναπροσδιορίσει τα αίτια που τον αποδιοργάνωσαν και να τα ελέγξει με τη λογική. Πολύ σημαντικό είναι να δίνονται οδηγίες στον άνθρωπο για αλλαγή του τρόπου ζωής, με κινήσεις που θα μειώνουν το στρες και θα βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής του αλλά και εφαρμογής εύκολων τεχνικών που ρυθμίζουν το στρες όπως ο καλός ύπνος, η γυμναστική κ.α.

Οι θεραπείες του βελονισμού μπορούν να συνδυαστούν με όλες τις άλλες υπάρχουσες θεραπείες πάντα όμως, ανάλογα με την περίπτωση. Σύμφωνα με την Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου μπορούμε να κάνουμε τον εαυτό μας καλύτερο, ξεκινώντας την αντιμετώπιση του στρες με φυσικές θεραπείες, χωρίς χημικά και χωρίς παρενέργειες!

* Στις διαταραχές του άγχους εστίασε το 6Ο Διεπιστημονικό Συμπόσιο Βελονισμού (IASY 2018) με θέμα "Science Focuses on Stress Disorders" που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα 9 & 10 Ιουνίου 2018 στο Divani Caravel Hotel. Το κοινό είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί από σπουδαίους ομιλητές, ανάμεσά τους και η Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου, για όλα τα νέα της επιστήμης σχετικά με τη διαχείριση του στρες με φυσικούς τρόπους όπως: με βελονισμό, βιοανάδραση, ψυχικές μεθόδους, μουσικοθεραπεία, σωματική άσκηση και άλλα πολύ ενδιαφέροντα!

 *Dr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου Γενική Ιατρός ΜD, MSc Βελονισμού, Med. PsycDr Κωνσταντίνα Θεοδωράτου Γενική Ιατρός ΜD, MSc Βελονισμού, Med. Psych, με εξειδικευμένη στο Βελονισμό, τη Συμβουλευτική Εξαρτήσεων και την Κλινική Ψυχολογία. Πρόεδρος της Παγκόσμιας Εταιρίας Ιατρών Βελονισμού (ICMART) & Πρόεδρος του Επιστημονικού Συλλόγου Ιατρών Βελονισμού Ελλάδας (SAMAG).

FB: https://www.facebook.com/velonismos.athina/

Στις 16 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε συνάντηση εμπειρογνωμόνων του ECHAMP στη Μασσαλία, με τίτλο «Συμβολή της ομοιοπαθητικής στην κοινωνία και τους ασθενείς: η περίπτωση της μικροβιακής αντοχής». Το συνέδριο αυτό έφερε στο προσκήνιο τις προοπτικές της δημόσιας υγείας, των ιατρών, των επιστημόνων και των ασθενών να εξετάσουν τη θετική συμβολή της συμπληρωματικής ιατρικής και πιο συγκεκριμένα της ομοιοπαθητικής και της ανθρωποσοφικής ιατρικής, στην αυξανόμενη απειλή της μικροβιακής αντοχής στη δημόσια υγεία.

Τα βακτήρια αναπτύσσουν αντίσταση στη δράση των αντιβιοτικών, καθιστώντας τα αναποτελεσματικά. Αυτό αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως σοβαρή παγκόσμια απειλή για την υγεία, απαιτώντας δράση από όλους τους κυβερνητικούς τομείς και την κοινωνία, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Πρόεδρος της διοργάνωσης ορίστηκε ο Robbert Van Haselen, διευθυντής του International Institute for Integrated Medicine (Διεθνούς Ινστιτούτου Ολοκληρωμένης Ιατρικής) και συμμετείχαν οργανισμοί - μέλη του ECHAMP με σκοπό να εξετάσουν πώς θα αντιμετωπίσουν την απειλή αυτή με ολοκληρωμένο και συντονισμένο τρόπο. Μεταξύ των συμμετεχόντων, παραβρέθηκε ο καθηγητή Yves Frances, ο καθηγητή Elias Riad και η καθηγήτρια Evelyne Ollivier από το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας.

Ο Philippe Hartemann, καθηγητής δημόσιας υγείας από το Πανεπιστήμιο του Nancy, παρουσίασε την τρέχουσα κατάσταση και τον αυξανόμενο λόγο ανησυχίας για τη δημόσια υγεία στην Ευρώπη. Ο καθηγητής Erik Baars από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών στο Leiden παρουσίασε τα αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών που δείχνουν ότι οι γενικοί γιατροί που έχουν εκπαιδευτεί επιπρόσθετα στην ολοκληρωμένη ή συμπληρωματική ιατρική έχουν χαμηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης αντιβιοτικών. Ο Δρ Henri Carrée, ένας γαλλικός ομοιοπαθητικός γιατρός που έχει εκπαιδευτεί επίσης στην πνευμονολογία και στα επείγοντα περιστατικά, μοιράστηκε την εμπειρία του ως ομοιοπαθητικός τονίζοντας τα οφέλη μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης. Ο Robert Johnstone από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την Καλή Κλινική Πρακτική έκανε μια έκκληση από την πλευρά του ασθενούς για την ανάγκη να δοθεί περισσότερη σημασία στη φωνή του ασθενούς και στην ελεύθερη επιλογή θεραπείας.

Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση της ιατρικής μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη συμβολή στη θεραπεία, με αποτέλεσμα τη μείωση της χρήσης αντιβιοτικών, προς όφελος των επαγγελματιών του τομέα της υγείας και των ασθενών τόσο σήμερα όσο και μακροπρόθεσμα.

ECHAMP

Τον Μάρτιο του 2015, το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικών Ερευνών της Αυστραλίας (Australian National Health and Medical Research Council - NHMRC) δημοσίευσε ένα έγγραφο για την Ομοιοπαθητική, το οποίο είναι γνωστό ως «Η έκθεση της Αυστραλίας». Το έγγραφο αυτό κατέληγε στο συμπέρασμα ότι "...δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία ότι η Ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική".

Αυτή η έκθεση δημοσιεύτηκε παγκοσμίως, κυρίως από ομάδες σκεπτικιστών που τάσσονται κατά της Ομοιοπαθητικής, υποδεικνύοντας ότι η Ομοιοπαθητική δεν είναι αποτελεσματική για καμία πάθηση.

Ωστόσο, μόνο μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης και τα πρωτοσέλιδα που προέκυψαν, βγήκαν στο φως οι ανησυχητικές ανακρίβειες στην προσέγγιση του NHMRC για την Ομοιοπαθητική. Η πιο σοβαρή επιστημονική παράβαση αφορά το γεγονός ότι το NHMRC έκανε την αξιολόγηση δύο φορές, δημοσιεύοντας όμως μόνο τη δεύτερη.

  • • Το NHMRC διενήργησε την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής δύο φορές, εκπονώντας δύο εκθέσεις, μία τον Ιούλιο του 2012 και μία που κυκλοφόρησε στο κοινό τον Μάρτιο του 2015.
  • • Η ύπαρξη της πρώτης έκθεσης ουδέποτε αποκαλύφθηκε στο κοινό και η γνώση της πραγματοποίησής της αποκαλύφθηκε μόνο μετά από αιτήσεις βασισμένες στο νόμο για την ελευθερία της πληροφόρησης.
  • • Το NHMRC λέει ότι απέρριψαν την πρώτη έκθεση επειδή ήταν κακής ποιότητας, παρόλο που πραγματοποιήθηκε από αξιόπιστο επιστήμονα και συγγραφέα των κατευθυντήριων γραμμών του NHMRC για τον τρόπο διενέργειας αξιολογήσεων.
  • • Τα αιτήματα που επικαλέστηκαν το νόμο της πληροφόρησης αποκάλυψαν ότι ένα μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του NHMRC που εποπτεύει τη διαδικασία αξιολόγησης - ο καθηγητής Fred Mendelsohn - επιβεβαίωσε ότι η αρχική έκθεση ήταν υψηλής ποιότητας, λέγοντας: «Εντυπωσιάστηκα από την αυστηρότητα, την πληρότητα και τη συστηματική προσέγγιση που δόθηκε στην αξιολόγηση αυτή. Συνολικά, έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά σε αυτήν την αξιολόγηση και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με συστηματικό, αμερόληπτο και πειστικό τρόπο.»

Το NHMRC συνεργάστηκε με έναν εξωτερικό συνεργάτη - ένα έγκυρο αυστραλιανό πανεπιστήμιο - από τον Απρίλιο 2012 έως τον Αύγουστο του 2012. Η έκθεση που παρουσίασε ονομάστηκε «Συστηματική αξιολόγηση των αποδείξεων για την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής».

Αυτή η αξιολόγηση, η οποία πληρώθηκε από τους αυστραλιανούς φορολογούμενους, δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ και το NHMRC συνεχίζει να αρνείται την δημοσίευσή της, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις με βάση την ελευθερία στην πληροφόρηση. Μετά τη λήξη της σύμβασης με το αυστραλιανό πανεπιστήμιο, προσλήφθηκε ένας άλλος εξωτερικός συνεργάτης για να κάνει την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής ξανά από τον Δεκέμβριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2015.

Έχοντας απορρίψει την πρώτη αναφορά, για την πραγματοποίηση της δεύτερης το NHMRC υιοθέτησε ένα εντελώς νέο τρόπο ανάλυσης των αποδεικτικών στοιχείων που δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ από οποιαδήποτε ερευνητική ομάδα στον κόσμο. Το NHMRC αποφάσισε ότι για να είναι «αξιόπιστες» οι δοκιμές έπρεπε να έχουν τουλάχιστον 150 συμμετέχοντες και να φτάσουν σε ένα ασυνήθιστα υψηλό όριο ποιότητας. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι το ίδιο το NHMRC πραγματοποιεί συστηματικά μελέτες με λιγότερους από 150 συμμετέχοντες.

Αυτοί οι πρωτόγνωροι και μη επιστημονικοί κανόνες είχαν ως συνέπεια να αγνοηθούν εντελώς ως «αναξιόπιστα» τα αποτελέσματα από τις 171 από τις δοκιμές, αφήνοντας μόνο 5 δοκιμές του NHMRC που θεωρήθηκαν «αξιόπιστες». Καθώς αξιολόγησαν και τις 5 από αυτές τις δοκιμές ως αρνητικές, αυτό εξηγεί πώς το NHMRC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν «αξιόπιστα» αποδεικτικά στοιχεία.

Το NHMRC είναι εμπειρογνώμονες παγκοσμίως στην εξέταση αποδεικτικών στοιχείων, διεξάγοντας αξιολογήσεις ως θέμα ρουτίνας. Έτσι, εάν δεν υπάρχουν πραγματικά καθόλου αξιόπιστα στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική για οποιαδήποτε κατάσταση, δεν θα είχαν αυτό το αποτέλεσμα απευθείας με τη διενέργεια της αξιολόγησης μία φορά, με τον συνήθη τρόπο, χρησιμοποιώντας μια τυπική ευρέως αποδεκτή επιστημονική μέθοδο; Το ερώτημα είναι:

  • • Γιατί έγινε δύο φορές;
  • • Γιατί να αφαιρεθούν όλα τα ίχνη της πρώτης αναφοράς;
  • • Γιατί να εφεύρουν μια μέθοδο που ακόμα και το NHMRC δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ για οποιαδήποτε άλλη κριτική;
  • • Τι προσπαθούν να κρύψουν;

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η απαράδεκτη ιστορία της Αυστραλιανής Έκθεσης δείχνει ότι, αντίθετα με την επιμονή των ομάδων «σκεπτικιστών» που τάσσονται κατά της ομοιοπαθητικής και πολλών ιστοριών των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υπάρχουν αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική λειτουργεί για κάποιες παθήσεις, κάτι το οποίο δεν δημοσιεύεται στο κοινό.

Δεδομένου ότι η ομοιοπαθητική συνεχίζει να αυξάνεται σε δημοτικότητα παγκοσμίως, το κοινό πρέπει να γνωρίζει ποια στοιχεία υπάρχουν για αυτή τη θεραπεία, ώστε να μπορεί να κρίνει και να επιλέγει το θεραπευτικό σύστημα που επιθυμεί.

Αυτή τη στιγμή απαιτείται το NHMRC να απαντήσει στις κατηγορίες περί επιστημονικών παραπτωμάτων, διαδικαστικών παραβιάσεων, προκατάληψης και σύγκρουσης συμφερόντων. Είναι σημαντικό να δούμε τη δημοκρατία σε δράση, ζητώντας εξηγήσεις από το NHMRC, όμως εν τω μεταξύ η έκθεση της Αυστραλίας συνεχίζει να καταστρέφει αδικαιολόγητα τη φήμη της ομοιοπαθητικής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κοινό πρέπει να δει την πρώτη αξιολόγηση. Για να κατανοήσουμε πλήρως την έκθεση της Αυστραλίας που έχει τόσο βαθιές επιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, πρέπει να δούμε ποιες απαντήσεις έλαβαν την πρώτη φορά που το έκαναν.

Ζητήστε από το NHMRC να δημοσιεύσει την πρώτη αξιολόγηση: https://releasethefirstreport.com/join-the-campaign

 

Έρευνα: Βάλλυ Καλοζούμη

Το ιπποφαές, είναι ένας θρεπτικός καρπός με υψηλή διατροφική αξία. Πρόκειται για υπερτροφή που ενδυναμώνει τον οργανισμό και χαρίζει υγεία. Η επιστημονική ονομασία είναι Hippophae L. και μετρά πολλούς αιώνες, αφού είναι γνωστό από την αρχαία Ελλάδα, όπου πήρε το σπάνιο και περίεργο όνομα. Συγκαταλέγεται ψηλά, στη λίστα με τις υπερτροφές που έχουν τα πιο ισχυρά θρεπτικά συστατικά και αυτό το κατατάσσει ως ένα θεραπευτικό φυτό, με πλούσια οφέλη στην ενίσχυση του οργανισμού και τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η πλούσια διατροφική αξία που παρέχουν οι καρποί και τα φύλλα του φυτού, περιλαμβάνει ουσίες όπως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, C, Ε, και φυτοστερόλες. Φυσικά η λίστα με τα θρεπτικά συστατικά δε σταματά εδώ. Μέσα στον πολύτιμο καρπό, περιέχονται ακόρεστα λιπαρά οξέα όπως ω-3, ω-6, ω-7, ω-9 και φυσικά, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Όλες αυτές οι ωφέλιμες ουσίες, του δίνουν πλούσιες αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και επουλωτικές ιδιότητες.

Συγκαταλέγεται μαζί με άλλες υπερτροφές μεγάλης διατροφικής αξίας όπως η σπιρουλίνα, η χλωρέλα, η αλόη, η γύρη και τα έλαια δεντρολίβανου. Περιέχει περισσότερες από 190 πολύτιμες ουσίες, με τις 106 από αυτές να εμπεριέχονται στον καρπό. Με μια γενική «ματιά», αντιλαμβάνεστε πλέον, γιατί το ιπποφαές χρησιμοποιείται σε πληθώρα καλλυντικών, συμπληρώματα διατροφής, ακόμα και ως συστατικό σε φαρμακευτικά σκευάσματα.

Το όνομά του, οφείλεται σε μια συγκλονιστική ιστορία που αποδεικνύει τα τεράστια οφέλη που έχει για την υγεία. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε κείμενα του σημαντικού βοτανολόγου και πατέρα της φαρμακολογίας, Διοσκουρίδη: Ονομάστηκε ιπποφαές απ’ τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν διαπίστωσαν πως τα άρρωστα άλογα που έτρωγαν από το συγκεκριμένο φυλλοβόλο θάμνο αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ανάρρωναν γρηγορότερα και το τρίχωμά τους γινόταν πιο λαμπερό. Έτσι, του έδωσαν το όνομα «ιπποφαές», που σημαίνει λαμπερό άλογο.

Ιπποφαές και διατροφική αξία

Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και έχει μοναδικό συνδυασμό θρεπτικών ουσιών που προλαμβάνουν αρκετές παθήσεις όπως καρδιαγγειακές νόσους, ακόμη και καρκίνο. Είναι επίσης ένας σημαντικός σύμμαχος στην αντιμετώπιση της πρόωρης γήρανσης.

Περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τα ακτινίδια, τη ντομάτα, τη φράουλα, το καρότο και το πορτοκάλι, η οποία βοηθά στην επούλωση και επανόρθωση των πληγών και ιστών του δέρματος. Συμβάλλει στο σχηματισμό κολλαγόνου και στην καλύτερη απορρόφηση σιδήρου. Φυσικά, ενισχύει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πλούσια πηγή βιταμινών Α, Ε, υψηλότερη από το αραβοσίτη, τη σόγια και το σιτάρι. Βοηθά στην ταχύτερη επούλωση των πληγών, επιβραδύνει τη γήρανση των κυττάρων, τονώνει το γεννητικό σύστημα και δρα προληπτικά, κατά της αρτηριοσκλήρωσης. Η βιταμίνη Α συμβάλλει στην βελτίωση της υγείας των ματιών και της επιδερμίδας.

Οι βιταμίνες D και Κ, που περιέχονται στο ιπποφαές, βοηθούν τον οργανισμό στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου, μαγνησίου και φωσφόρου και τον σωστό μεταβολισμό τους στα οστά. Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος.

Βιταμίνες του συμπλέγματος Β, περιέχονται σε αυτή την υπερτροφή και βοηθούν στην ενδυνάμωση της τρίχας, των νυχιών και της επιδερμίδας. Συμβάλλουν επίσης στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και βελτιώνουν την καρδιαγγειακή υγεία.

Έχει πληθώρα μεταλλικών στοιχείων όπως ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σελήνιο, κάλιο και χαλκό.

Περιέχει β-στερόλες και φλαβονοειδή, ουσίες που συναντούμε συχνά στα φυτά και είναι ευεργετικές για τον οργανισμό. Οι β-στερόλες είναι αποτελεσματικές στην πρόληψη από την υπερπλασία του προστάτη και στη μείωση της κακής χοληστερίνης.

Φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν τα καροτενοειδή με την ισχυρή αντικαρκινική δράση. Περιέχει β-καροτένιο, ζεαξανθίνη, λυκοπένιο, λουτεΐνη και α-καροτίνη. Οι ουσίες αυτές, έχουν αντικαρκινική δράση και αποτρέπουν την καταστροφή και οξείδωση των κυττάρων.

Οι διατροφική αξία των φύλλων

Τα φύλλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες θρεπτικών συστατικών που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και δρουν προληπτικά στην εμφάνιση καρκίνου του εντέρου, του στομάχου και του προστάτη. Έχουν επίσης σημαντικές ιδιότητες στη ρύθμιση των επιπέδων της χοληστερίνης. Η σημαντική περιεκτικότητα πρωτεΐνης που υπάρχει στα φύλλα, φτάνει σε ποσοστό το 24%.

Πώς να καταναλώσετε ιπποφαές

Για να φτιάξουμε ρόφημα με τα φύλλα του φυτού, βάζουμε 1 κούπα νερό να βράσει. Μόλις αρχίζει να κοχλάζει, αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε 5 φύλλα σε αποξηραμένη μορφή. Σκεπάζουμε την κούπα με 1 πιατάκι και αφήνουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε το μείγμα και το πίνουμε όσο είναι ακόμα ζεστό.

Για να φτιάξουμε αφέψημα με τους καρπούς, ζεσταίνουμε 1 κούπα νερό μαζί με 5 καρπούς. Αφήνουμε να πάρει βράσει και αφαιρούμε από τη φωτιά. Περιμένουμε να κρυώσει και πίνουμε.

Το ιπποφαές υπάρχει στην αγορά και ως συμπλήρωμα διατροφής. Θα βρείτε επίσης έλαια που προκύπτουν από την έκθλιψη του καρπού και χρησιμοποιούνται για εξωτερική χρήση στην αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων ή αν καταναλωθούν ως ρόφημα διαλυόμενα με νερό, για ενίσχυση του κυκλοφορικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, θα το βρείτε σε αποξηραμένη μορφή στα καταστήματα με βότανα και είδη υγιεινής διατροφής.

Τα οφέλη που παρέχει στην υγεία

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, στις σημαντικές ιδιότητες που έχει για την τόνωση του οργανισμού, παρέχοντας ενέργεια, ενίσχυση του ανοσοποιητικού και προστασία από διάφορες παθήσεις. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα, πώς το ιπποφαές συμβάλλει στη βελτίωση και ενίσχυση της υγείας μας γενικότερα:

Έχει σημαντικές ιδιότητες στην πρόληψη και προστασία από τον καρκίνο. Τα φυτοχημικά συστατικά, σε συνδυασμό με την πληθώρα θρεπτικών ουσιών, παρέχουν θετική επίδραση στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών και κατά συνέπεια την πρόληψη του καρκίνου και τη μείωση των φλεγμονών.

Μειώνει τον κίνδυνο, εμφάνισης διαβήτη και καρδιακών παθήσεων.

Χαρίζει ευεξία και ενισχύει το νευρικό σύστημα, ιδιότητες που βοηθούν στη μείωση του άγχους.

Αυξάνει το μεταβολισμό και είναι ιδανικό για την αποβολή των τοξινών από το σώμα, δίνοντας περισσότερη ενέργεια.

Είναι επίσης κατάλληλο και για δερματικά προβλήματα όπως έκζεμα, ακμή και διάφορες ακόμη παθήσεις του δέρματος, όπως την αντιμετώπιση πρόωρης γήρανσης και την επούλωση πληγών.

Συμβάλλει στην καλύτερη υγεία των ματιών, λόγω των καροτενοειδών που περιέχονται στο ιπποφάες. Συγκεκριμένα βοηθά κατά του καταρράκτη, της γεροντικής ωχράς κηλίδας και ενισχύει τη μειωμένη νυχτερινή όραση.

Πηγή: votanonkipos

Περιοδοντοπάθεια είναι η καταστροφή των ιστών που περιβάλλουν τα δόντια. Οι ιστοί αυτοί είναι το οστό της γνάθου που τα στηρίζει και του ούλου που τα καλύπτει. Είναι μια χρόνια δυστροφική νόσος που προσβάλει μεγάλο αριθμό ατόμων σε Ευρώπη και Αμερική. Το ποσοστό προσβολής απο τη νόσο είναι πάνω από 70% και καταλήγει αν αφεθεί αθεράπευτη σε πτώση των δοντιών. Πολλές έρευνες και υποθέσεις έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν την αιτία της νόσου. Έχουν ενοχοποιηθεί πολλά είδη μικροβίων και έχουν προταθεί διάφοροι τρόποι θεραπείας που ναι μεν λύνουν το πρόβλημα αλλά δεν εμποδίζουν την επανεμφάνισή του.

Η δυτική οδοντιατρική προσπαθεί να ανακαλύψει ποια μικρόβια, βακτήρια και ιοί, είναι υπεύθυνα για την έναρξη της νόσου, όμως μέχρι τώρα ελάχιστα γνωρίζουμε σε αυτόν τον τομέα.

Επιδημιολογικές έρευνες σε μεγάλα δείγματα περιοδοντικών ασθενών δείχνουν ότι η περιοδοντοπάθεια είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που εμφανίζεται συνήθως σε άτομα άνω των 30 ετών και οφείλεται κυρίως στη γενετική προδιάθεση και την ανεπαρκή στοματική υγιεινή. Ο μη ελεγχόμενος διαβήτης και άλλες ασθένειες του μεταβολισμού βοηθούν στην εμφάνιση της νόσου. Το προβλημα εντείνεται όταν συνυπάρχουν και οδοντιατρικές εργασίες κακής ποιότητας. Παράγοντες όπως η ανθυγιεινή διατροφή, το κάπνισμα και το ψυχολογικό στρες μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση της νόσου. Οι ασθενείς που τρίζουν τα δόντια τους ή πάσχουν από σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης έχουν 4 φορές περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν από Περιοδοντοπάθεια. 

Όντας Ομοιοπαθητικός Οδοντίατρος τα τελευταια 30 χρόνια παρατήρησα ότι η νόσος είναι λιγότερο επιθετική στους ανθρώπους που τρέφονται κυρίως με βιολογικά προϊόντα και αποφεύγουν τα γαλακτοκομικά και το κόκκινο κρέας. Οι ωμοφάγοι φαίνεται να εμφανίζουν ακόμη μικρότερο ποσοστό προσβολής της παραπάνω νόσου.

Οξεία εφηβική περιοδοντοπάθεια

Είναι μια σοβαρή μορφή περιοδοντοπάθειας που προσβάλλει του προ-έφηβους και έφηβους από 11-18 ετών. Εμφανίζεται συνήθως στους πρώτους μόνιμους γομφίους και στους μόνιμους τομείς και αν αφεθεί αθεράπευτη καταλήγει σε μεγάλη καταστροφή του οστού που στηρίζει τα δόντια. Η αιτιολογία της νόσου ειναι άγνωστη εάν και σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε αύξηση συγκεκριμένων στελεχών μικροβίων. Εμφανίζεται συχνά σε έφηβους που έχουν κληρονομικότητα στην εκδήλωση της νόσου. Όταν μετά από το οδοντιατρικό ιστορικό διαπιστωθεί οτι οι γονείς έχουν εμφανίσει τη νόσο σε εφηβική ηλικία πρέπει να τους ενημερώνουμε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί γιατί τα μέλη της οικογένειας που είναι στην εφηβεία μπορεί να νοσήσουν. Το ίδιο ισχύει και για τους δίδυμους αδερφούς.

Τα συμπτώματα της νόσου

  1. Ερυθρότητα των ούλων με αιμορραγία στο βούρτσισμα.
  2. Ούλα σπογγώδη και πρησμένα που ξεκολλάνε από τα δόντια.
  3. Μικρή ή μεγάλη δυσοσμία στο στόμα που μπορεί να συνοδεύεται από έκκριση βλεννοπυώδους υγρού.
  4. Πόνος και κάψιμο στα ούλα και στο στόμα.
  5. Πρησμένοι λεμφαδένες.
  6. Υπερβολική έκκριση σίελου και σπάνια ξηροστομία.

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Αφαίρεση της τρυγίας-πέτρας από τα δόντια και τους θυλάκους και απόξεση των οστικών βλαβών. Χρήση αντιβιοθεραπείας και στοματικών αντισηπτικών. Όταν η νόσος υποχωρήσει και ανάλογα με την έκταση της καταστροφής που έχει δημιουργήσει προχωράμε σε χειρουργική αναγέννηση των οστών και των ούλων που έχουν χαθεί (βλ. www.homeodentist.gr κατευθυνόμενη οστική-ιστική αναγέννηση).

Η Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση της νόσου

Τα μόνιμα δόντια που εμφανίζονται αρχικά στο στόμα είναι οι τομείς και οι πρώτοι γομφίοι. Αυτοί σηματοδοτούν την έναρξη της αλλαγής της οδοντοφυΐας από τη νεογιλή (πρώτα παιδικά δόντια), στη μόνιμη (δόντια ενηλίκων). Η νόσος λοιπόν εμφανίζεται κυρίως στα πρώτα αυτά μόνιμα δόντια. Είναι σαν το άτομο αυτό να αρνείται ή να φοβάται να περάσει από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και έπειτα στην ενήλικη ζωή.

Πιστεύουμε ότι αυτό είναι ένα γνώρισμα σε πολλά άτομα εφηβικής και προεφηβικής ηλικίας που εμφανίζουν τη νόσο. Βλέπουμε συχνά να νοσούν νέα άτομα που οι γονείς τους χώρισαν όταν βρίσκονταν στην εφηβεία ή την προεφηβεία. Στα παιδιά αυτά υπάρχει έντονο το αίσθημα ορφάνιας και εγκατάλειψης. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα εκλογής είναι άλατα του μαγνησίου και του νάτριου (magnesia muriatica, magnesia carbonica, natrum muriaticum, natrum carbonicum, natrum causticum).

Μια άλλη ομάδα ατόμων που εμφανίζει τη νόσο είναι οι έφηβοι που είναι τοξινωμένοι από τα μαύρα σφραγίσματα της μητέρας. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, μια μητέρα που έχει κατά την κύηση πολλά μαύρα σφραγίσματα, γεννά παιδιά επιβαρυμένα με υψηλή συγκέντρωση υδράργυρου στον οργανισμό τους. Πολλές μορφές της νόσου υποχωρούν συνδυάζοντας κλασσική οδοντιατρική θεραπεία και ταυτόχρονη χορήγηση αλάτων υδράργυρου όπως (mercurius solibilis, cinnabaris, mercurius biodatus). Η θεραπεία αυτή συνοδεύεται από την απομάκρυνση του υδράργυρου από τον οργανισμό των νοσούντων με τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά και φυτικά σκευάσματα.

 Συμπέρασμα:

Η ολιστική θεραπεία της οξείας εφηβικής περιοδοντοπάθειας στηρίζεται τόσο στις αρχές της κλασσικής οδοντιατρικής όσο και στην ορθολογική χορήγηση των κατάλληλων ομοιοπαθητικών και φυτοθεραπευτικών σκευασμάτων. Ο συνδυασμός των δύο αυτών θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι ο μόνος που εξασφαλίζει την θεραπεία της νόσου ενώ παράλληλα αποτρέπει την επανεμφάνισή της.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται πριν την έναρξη της ορθοδοντικής θεραπείας η οποία πρέπει να γίνεται μόνο όταν τα ούλα είναι υγιή. Όταν ένα νέο άτομο έχει δείγματα ουλίτιδας ή περιοδοντοπάθειας, η ορθοδοντική θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε εκτεταμένη απώλεια του οστού της γνάθου που στηρίζει τα δόντια.

 

O Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Η χειροπρακτική είναι μια μέθοδος που έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Την χρησιμοποιούσαν στα Ασκληπιεία και την αποκαλούσαν ραχιοθεραπευτική. Σήμερα αποτελεί τον τρίτο θεραπευτικό κλάδο υγείας στην Αμερική.

Η Χειροπρακτική εστιάζεται στη σπονδυλική στήλη και στις υπόλοιπες αρθρώσεις του σώματος και στην σχέση τους με το νευρικό σύστημα. Επίσης προσφέρει θεραπεία στους μαλακούς ιστούς, παρέχει συμβουλές για άσκηση, σωστή διατροφή και συστήνει έναν υγιή τρόπο ζωής. Οι χειροπράκτες χρησιμοποιούν επιστημονική έρευνα, κλινικές εμπειρίες και προσπαθούν να παρέχουν στους ασθενείς τους την καλύτερη δυνατή φροντίδα.

Είναι σημαντικό η σπονδυλική στήλη, να έχει την φυσιολογική της κινητικότητα για να παραμένουν τα νεύρα, τα οποία εκφύονται απο τα σπονδυλικά τρήματα, ελεύθερα απο πιέσεις και ερεθισμούς, ώστε να μπορεί το σώμα να λειτουργεί στο έπακρο των δυνατοτήτων του. Τα διάφορα ατυχήματα, οι πτώσεις και οι εντάσεις, η υπερκόπωση, η χρόνια φλεγμονή, το ψυχολογικό στρες, μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη σπονδυλική στήλη και τις άλλες αρθρώσεις. Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν τους διάφορους ιστούς και φυσικά το νευρικό σύστημα και ό,τι αυτό νευρώνει, δηλαδή ολόκληρο τον οργανισμό. Αν δεν μεριμνήσουμε έγκαιρα θα γίνουμε ευάλωτοι σε ασθένειες και θα δημιουργηθούν χρόνια προβλήματα, όπως για παράδειγμα μυοσκελετικές δυσλειτουργίες, δισκοπάθειες που είναι το πιο σύνηθες κ.α.

Προβλήματα στην άνω αυχενική μοίρα

Τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιαστούν σε ένα άτομο, ως συνέπεια των υπεξαρθρημάτων που δημιουργήθηκαν στην αυχενική μοίρα, από τις αιτίες που αναφέραμε είναι: πονοκέφαλος, προβλήματα στην όραση, πόνος βαθιά στα μάτια, θολούρα, ζαλάδα, κουδουνίσματα και πόνοι στα αυτιά, ιγμορίτιδα και ρινική συμφόρηση, λαρυγγίτιδα, πόνοι στο πρόσωπο και στο λαιμό, συμπτώματα αποσυντονισμού και αποπροσανατολισμού, δυσλεξία, αδιαθεσία, πυρετός, δυσκολία στον ύπνο, προβλήματα μνήμης, κατάθλιψη, νευρικότητα, έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, συμπτώματα αλλεργίας, ανεπάρκεια της σπονδυλικής αρτηρίας, ένταση-σύσπαση στην αυχενική μοίρα και κρανίο, κ.α. Ο χειροπράκτης θα ελέγξει για να διαπιστώσει τι προκαλεί το πρόβλημα, δεν θα εστιάσει στα συμπτώματα αλλά στο αίτιο που τα προκαλεί.

Ας αναλύσουμε τι σημαίνει υπεξάρθρημα. Υπεξάρθρημα είναι η εξάρθρωση της άρθρωσης μέσα στο χώρο της άρθρωσης. Οι σπόνδυλοι εκτοπίζονται μερικώς από την κανονική τους θέση, με αποτέλεσμα να πιέζουν ή ακόμα να ερεθίζουν τα νεύρα που εκφύονται από τα σπονδυλικά τρήματα (οπές). Συνεπακόλουθα, η μορφολογία των οστών αλλάζει, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι παραμορφώνονται, φουσκώνουν ή συρρικνώνονται, οι αρθρώσεις γίνονται δύσκαμπτες, οι σύνδεσμοι γίνονται ευπαθείς, οι μύες και οι τένοντες σκληραίνουν. Η σπονδυλική στήλη χάνει την ισορροπία, την ελαστικότητα, τη σταθερότητα και τη δύναμή της. Οι μηχανισμοί κίνησης και αίσθησης υπόκεινται σε πόνο και φθορά, πιο απλά, δημιουργείται πρόβλημα στην επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος, δηλαδή οι ηλεκτρικές διεγέρσεις που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος, δεν είναι κανονικές, με συνέπεια να μην στέλνονται προς τον εγκέφαλο ούτε από τον εγκέφαλο στο υπόλοιπο σώμα. Έτσι, έχουμε κακή επικοινωνία δηλαδή πρόβλημα που καταλήγει σε κακή υγεία.

Πώς μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει υπεξάρθρημα

Υπάρχουν τρόποι που συνδυάζουν την τεχνολογία με τη σύγχρονη χειροπρακτική φροντίδα. Παραδείγματα τέτοιων τρόπων είναι:

  • • με ακτινογραφίες της σπονδυλικής στήλης όπου γίνονται ειδικές αναλύσεις πάνω στις ακτινογραφίες για να ελέγξουμε τις θέσεις των σπονδύλων μεταξύ τους
  • • με αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες
  • • με στατική ψηλάφηση της σπονδυλικής στήλης
  • • με υπερσύγχρονα συστήματα μέσω υπολογιστών
  • • με διαδερμικό ηλεκτρομυογράφημα (s. E.M.G.)
  • • με νευροσκόπιο (neuro-scope) με κλινική εξέταση και ό,τι άλλο χρειαστεί

Με τη βοήθεια των διαφόρων επιστημονικών οργάνων αλλά φυσικά και τα χέρια του χειροπράκτη που κατευθύνονται από τον εκπαιδευμένο νου του, εντοπίζονται τα υπεξαρθρήματα. Η δουλειά του χειροπράκτη είναι: αφού τα εντοπίσει, να τα διορθώσει, με τον τρόπο που έχει εκπαιδευθεί με μία μέθοδο που λέγεται ανάταξη (adjustment).

Πώς γίνεται η χειροπρακτική ανάλυση

  • • Παρατηρούμε το σώμα αναλύοντας τη στάση και την κίνηση.
  • • Εντοπίζουμε τη σπονδυλική άρθρωση που έχει κινητικό πρόβλημα και προβαίνουμε στην διόρθωσή της με κατάλληλη χειροπρακτική ανάταξη. Είναι συγκεκριμένη, ασφαλής ελεγχόμενη δύναμη που ασκείται στην άρθρωση για να επαναφέρει τη σωστή κίνηση και λειτουργικότητα.

Με την ανάταξη ελευθερώνεται και το νευρικό σύστημα,με αποτέλεσμα να μειωθεί ο πόνος ή ακόμη και να εξαλειφθεί, να επανέλθει η κινητικότητα στην άρθρωση και το σώμα να επιστρέψει στον υγιή ρυθμό του. Η ανάταξη βοηθάει τον οργανισμό στην ανάκτηση της έμφυτης ικανότητάς του για αυτοθεραπεία, βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής χωρίς φάρμακα και επεμβάσεις (φυσικά όχι σε περιπτώσεις που είναι απαραίτητα και σώζουν ζωές). Οι χειροπράκτες συνεργάζονται με άλλες ειδικότητες και θα σας ενημερώσουν όταν η περίπτωση το απαιτεί.

Στην Αμερική σε πρόσφατες έρευνες που έχουν γίνει, εκτιμάται ότι πάνω απο 50 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται τον χειροπράκτη τους κάθε χρόνο, 95% έχουν θετικά αποτελέσματα και 89% τη συνιστούν στην οικογένεια και φίλους τους. Η χειροπρακτική επικεντρώνεται στην θεραπεία, στην πρόληψη, στην διάγνωση και στη συντηρητική φροντίδα της σπονδυλικής στήλης και των υπολοίπων αρθρώσεων.

Στη συνέχεια ο χειροπρακτης προχωρά στην ενημέρωση ενός συγκεκριμένου προγράμματος ασκήσεων διατατικών, ενδυνάμωσης και σταθεροποίησης, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις αδυναμίες του σώματος του ασθενούς. Είναι σημαντικό να απευθύνεστε στους κατάλληλα εκπαιδευμένους και ειδικευμένους ανθρώπους. Να φοβάστε όσους «επαγγελματίες» έχουν διδαχθεί από σεμινάρια και βιβλία, με ελάχιστες ώρες διδασκαλίας και χωρίς πρακτική εξάσκηση, που προσπαθούν να σας πείσουν πως ο γενικός χειρισμός της σπονδυλικής στήλης κάνει καλό.  

Επιπτώσεις από ένα εξάρθρημα:

1) Προβλήματα νεύρων, 2) προβλήματα υποκινητικότητας και υπερκινητικότητας 3) προβλήματα αρθρώσεων, 4) προβλήματα στους ιστούς 5) προβλήματα στους μύες 6) προβλήμματα εκφυλισμού-παθοφυσιολογίας.

Πρίν αναλύσουμε κάθε περίπτωση να τονίσουμε τον σημαντικό ρόλο που έχουν τα μαλακά μόρια που περιλαμβάνουν μυς, τένοντες και συνδέσμους Οι μύες στηρίζουν το κεφάλι και είναι υπεύθυνοι και για την κίνησή του. Είναι σημαντικό να βρίσκονται σε ήρεμη κατάσταση, να είναι ευέλικτοι, να συσπώνται και να χαλαρώνουν όταν εκτελούν κίνηση. Οι τένοντες είναι ανθεκτικοί ιστοί και συνδέουν τους μυς με τα οστά. Οι σύνδεσμοι είναι δυνατές δέσμες ιστών που σταθεροποιούν και ενώνουν τους σπονδύλους.

Οπως επίσης να γνωρίζουμε τι σημαίνουν τα σημεία πυροδότησης (trigger points) που είναι μικρές εντοπισμένες περιοχές πόνου και μυϊκού σπασμού, ένα κοινό σύμπτωμα πολλών προβλημάτων στον αυχένα και ο πόνος εξ αντανακλάσεως, ο οποίος προέρχεται από τον αυχένα αλλά γίνεται αισθητός στο πρόσωπο, στους ώμους, στους βραχίονες και στα δάκτυλα. Κάθε μυς έχει το δικό του μοτίβο πόνου.

Είναι σημαντικό τα νεύρα που εκφύονται από τη σπονδυλική στήλη να μην πιέζονται για να μπορούν να μεταφέρουν σωστά μηνύματα σε όλο τον οργανισμό και τα αγγεία του αίματος, που μεταφέρουν τα θρεπτικά συστατικά στους ιστούς της κεφαλής και του αυχένα, να λειτουργούν σωστά. Τα νεύρα είναι που καθορίζουν την λειτουργία των αγγείων.

Αν παρατηρήσουμε για παράδειγμα μια ημικρανία, θα δούμε ότι οφείλεται είτε γιατί σε κάποιο αγγείο περιορίζεται η ροή του αίματος στο κεφάλι, είτε γιατί ερεθίζεται ένα νωτιαίο νεύρο. Αυτός ο ερεθισμός των νεύρων επηρεάζει το αυτόνομο νευρικό σύστημα που ελέγχει ασυνείδητες λειτουργίες όπως η συστολή και η διαστολή των αιμοφόρων αγγείων των μυών κ.α. Επίσης διάφορα τρόφιμα μπορούν να διεγείρουν ημικρανίες όπως ο καφές, το τσιγάρο, οι ξηροί καρποί, η σοκολάτα κ.α.

thumbnail1

Προβλήματα νεύρων - Η εσφαλμένη θέση των σπονδύλων ή των δίσκων μπορεί να προκαλέσει πίεση, ένταση, τραυματισμό και ερεθισμό τόσο στα νεύρα όσο και στους παρακείμενους ιστούς με αποτέλεσμα πόνο και δυσκαμψία και φυσικά διαταραχή στη λειτουργία του οργάνου που νευρώνουν. Επίσης το πρόβλημα στα νεύρα μπορεί να προκληθεί από τις αποφυσιακές αρθρώσεις (facet) ή από προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα. Αν για παράδειγμα η πίεση βρίσκεται στην αυχενική μοίρα και επηρεάζει το βραχιόνιο πλέγμα ίσως νιώσετε ένα οξύ πόνο να διοχετεύεται σε όλο το μήκος των χεριών μέχρι τα δάχτυλα. Αν δεν μεριμνήσουμε η κατάσταση θα επιδεινωθεί.

Προβλήματα υποκινητικότητας - Αν ο αυχένας σας έχει περιορισμένη κινητικότητα (πιάσιμο) ίσως θα έχετε μυϊκή σύσπαση, πονοκέφαλο, αντανακλαστικούς πόνους στο πρόσωπο, στους ώμους και στα χέρια που μπορεί να έχουν προκληθεί από κακή στάση, κουρασμένο μυϊκό σύστημα, ένταση από φυσικό ή συναισθηματικό στρες.

Ο πόνος μπορεί να παρουσιαστεί ξαφνικά και να οφείλεται, σε χρόνια συσσωρευμένη ένταση και κούραση, όπως μια παρατεταμένη στάση για χρόνια. Για παράδειγμα μια γραμματέας με το τηλέφωνο συνέχεια στηριγμένο στο αυχένα της αρχίζει σιγά-σιγά να νιώθει δυσλειτουργία και πόνο, μυϊκή ένταση, πονοκέφαλο. Αν δεν φροντίσει έγκαιρα το πρόβλημά της, μπορεί να οδηγηθεί σε οστεοαρθρίτιδα (μια διάσπαση των χόνδρων μέσα στην άρθρωση) που με την πάροδο του χρόνου ίσως επηρεάσει τα νωτιαία νεύρα και τον νωταίο σωλήνα.

Προβλήματα υπερκινητικότητας - Αν έχετε βρεθεί σε αυτοκινητιστικό ατύχημα ή σε έναν τραυματισμό του αυχένα σας από διάφορα αθλήματα ή άλλες αιτίες, μπορεί να νιώσετε πόνο, μυική σύσπαση και ίσως να έχετε την αίσθηση μιας μη καλής στήριξης του αυχένα σας και αίσθηση τρέμουλου. Αυτό συμβαίνει γιατί οι σύνδεσμοι, οι μύες και οι τένοντες του αυχένα έχουν τεντωθεί ή κοπεί. Μπορεί το ατύχημα να είχε συμβεί χρόνια πριν να είχατε πόνο και πρόβλημα για το οποίο δεν μεριμνήσατε με αποτέλεσμα να καταλήξετε με συμφύσεις γύρω από τις αρθρώσεις, δισκοπάθειες, πονοκέφαλο και διάφορα άλλα προβλήματα.

Ο στόχος του χειροπράκτη μέσω της ανάταξης είναι να σας ανακουφίσει από τον πόνο, τον μυικό σπασμό, να επαναφέρει τον αυχένα στην σωστή του θέση για να αυξήσει την αντοχή και την σταθερότητά του. Οι σύνδεσμοι σταθεροποιούν τον αυχένα και για τον λόγο αυτό είναι το επίκεντρο της ανάταξης των μαλακών ιστών. Επίσης θα επικεντρωθεί και στα σημεία πυροδότησης (trigger points) για να σταματήσουν οι συσπάσεις. Ο χειροπράκτης θα κάνει ανάταξη στους σπονδύλους που βρίσκονται πάνω ή κάτω απο τον τραυματισμό και θα σας δώσει περαιτέρω οδηγίες.

Προβλήματα αρθρώσεων- Σαν πρώτη αιτία θεωρείται η φθορά λόγω ηλικίας. Επίσης, εξαιτίαςδιαφόρων τραυματισμών που έγιναν στο παρελθόν, μπορεί να μην υπάρχει καλή κινητικότητα της άρθρωσης με συνέπεια να μειώνεται το εύρος κίνησής της σε σχέση με τους άνω και κάτω σπονδύλους, προκαλώντας έτσι ένταση τόσο στην άρθρωση όσο και στους δίσκους και στους συνδέσμους, γεγονός που μειώνει τη σωστή κινητικότητα της άρθρωσης και επηρεάζει την ισορροπία και την στάση του κορμού, με αποτέλεσμα: οι ώμοι, η λεκάνη, τα πόδια να λειτουργούν αντίρροπα για να κρατήσουν τον κορμό στη σωστή θέση.

Όταν η σπονδυλική στήλη αντιμετωπίζει το πρόβλημα που αναφέραμε, το αποτέλεσμα είναι κόπωση και πόνος. Έχει παρατηρηθεί επίσης, ότι πολλές φορές αλλάζουν και οι φυσιολογικές καμπύλες. Αν δεν μεριμνήσουμε έγκαιρα, το πρόβλημα ίσως γίνει μόνιμο.

  1. Παρατηρήστε αν το κεφάλι σας είναι στο κέντρο ή γέρνει προς την μία πλευρά.
  2. Ελέγξτε τους ώμους να δείτε αν είναι στο ίδιο επίπεδο.
  3. Ελέγξτε για σκολίωση κύφωση και λόρδωση.
  4. Παρατηρείστε αν υπάρχει ανισοσκελία.

Προβλήματα στους ιστούς- Το υπεξάρθρημα: προκαλεί σύσπαση και πίεση στα μαλακά μόρια της γύρω περιοχής, όπου συνήθως δημιουργείται υπερευαισθησία και πόνος κατά το άγγιγμα. Επίσης μπορεί να προκληθούν παθολογικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη, όπως η δημιουργία οστεόφυτων στους σπονδύλους και στις αποφυσιακές αρθρώσεις, δημιουργία ινώδους ιστού, συμφύσεων στους συνδέσμους και στους μυς, αλλά και αφυδάτωσης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Όταν δεχτούν υπερβολική πίεση οι αρθρώσεις και τα μαλακά μόρια, έχει παρατηρηθεί ότι θα δημιουργηθεί οίδημα και φυσικά ερεθισμός. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μας αντιδρά για να αντεπεξέλθει στην κάκωση που έχει υποστεί, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνεται γαλακτικό οξύ, ισταμίνη και άλλες χημικές ουσίες, που θα οδηγήσουν τελικά σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

Προβλήματα μυών - Οι μύες εξασθενούν με την πάροδο του χρόνου, συσπώνται και συρρικνώνονται.. Όταν οι μύες βρίσκονται σε σύσπαση ένα απο τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθεί είναι ανισοσκελία ή μπορεί να πυροδοτήσει μια σειρά άλλων προβλημάτων όπως η μυϊκή ατονία, με αποτέλεσμα να εξασθενούν οι σύνδεσμοι, οι τένοντες οι χόνδροι και να προκαλείται πόνος και προβλήματα στη στάση του κορμού.

Ο τρόπος βάδισης είναι σημαντικός για μια καλή αισθητική παρουσία. Υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων που παρουσιάζουν εκτός απο τη διαφορά στο μήκος των ποδών, στροφή εσωτερική ή εξωτερική των ισχίων ή του άκρου ποδός, που έχει σαν αποτέλεσμα το άτομο να μην βαδίζει σωστά ή ακόμα και να χωλαίνει. Αφού αποκλείσουμε παθολογικά αίτια μέσω των ακτινογραφιών και άλλων εξετάσεων, τότε προχωράμε στη χειροπρακτική ανάλυση, όπου μέσω των ανατάξεων βοηθάμε τη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη (τα ισχία) να επανέλθουν στη φυσιολογική τους θέση, για να διορθωθεί ή να βελτιωθεί το πρόβλημα και το άτομο να επανακτήσει το σωστό τρόπο βάδισης και τη σωματική του ευεξία.

Αν το πρόβλημα δεν οφείλεται σε υπεξάρθρημα της σπονδυλικής στήλης ή της λεκάνης, τότε ελέγχουμε τον άκρο πόδα.

Προβλήμματα εκφυλισμού - Παθοφυσιολογία ή πρόβλημα υγείας. Όταν υπάρχουν φλεγμονώδεις καταστάσεις δημιουργούνται βιοχημικές αλλαγές, ακόμη και στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, με αποτέλεσμα την παραγωγή τοξινών που παρεμβαίνουν στη σωστή λειτουργία του οργανισμού. Μπορεί να επηρεαστούν όλα τα συστήματα του σώματος, γιατί προκαλούνται υπεξαρθρήματα των σπονδύλων που επιδρούν με τη σειρά τους στο νευρικό σύστημα και κατ’ επέκταση εμφανίζονται προβλήματα εκφυλισμού (γήρανση).

Όταν συμβεί ένας τραυματισμός στην αυχενική μοίρα και δε μεριμνήσουμε έγκαιρα, θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια σε υπεξάρθρημα και όλα όσα περιγράψαμε πιο πάνω.

Υπεξάρθρημα και εκφυλισμός είναι ο τρόπος που το σώμα μας αντιδρά όταν οι σπονδυλικές αρθρώσεις δεν λειτουργούν σωστά. Έχει αποδειχθεί ότι με έγκαιρη εντόπιση και κατάλληλη χειροπρακτική φροντίδα μπορεί να σταματήσει, να επιβραδύνει, ή ακόμα και να αντιστρέψει το αρχικό στάδιο αυτής της εκφυλιστικής διαδικασίας.

Ένα ισοζυγισμένο διαιτολόγιο είναι σημαντικό για την υγεία και ευεξία κάθε ατόμου όπως επίσης η σωστή άσκηση, η εσωτερική και εξωτερική καθαριότητα, η ρύθμιση βάρους, η μέριμνα για αναψυχή, η καταπολέμηση του άγχους και ο δρόμος προς το γνώθι σαυτόν για να έχουμε τη δυνατότητα να οδηγηθούμε στο νόημα της ύπαρξής μας.

 

H Dr. Ελένη Καραμάνη Σκαρπαθάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο. Είναι η πρώτη γυναίκα Χειροπράκτης στην Ελλάδα και ιδρυτικό στέλεχος του Συλλόγου Ελλήνων Χειροπρακτών. Σπούδασε στο Palmer College of Chiropractic (Davenport-IOWA-USA) όπου αποφοίτησε το 1977 . Επίσης είναι απόφοιτος του Concept Therapy Institute. Είναι μέλος του American Chiropractic Association, της European Chiropractic Union και του Συλλόγου Ελλήνων Χειροπρακτών. 

Ο Dr. Σταύρος Σκαρπαθάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Palmer College of Chiropractic (Davenport-IOWA-USA) όπου αποφοίτησε το 2004. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κτηνιατρική Χειροπρακτική (Bournemouth UK). Είναι μέλος των European Chiropractic Union και International Veterinary Chiropractic Association. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Ελλήνων Χειροπρακτών. Είναι ο πρώτος και μοναδικός Xειροπράκτης στην Ελλάδα με εξειδίκευση στα ζώα. 

“Δεν θα τα καταφέρω. Δεν είμαι τόσο καλός. Δεν αξίζω.”

Αυτές είναι μερικές από τις σκέψεις που αρκετοί άνθρωποι έχουν πριν επιχειρήσουν κάτι που είναι σημαντικό για αυτούς, είτε πρόκειται για μια συνέντευξη για δουλειά, για ένα ραντεβού, για έναν αγώνα, για μια παρουσίαση, για εξετάσεις κτλ. Όλες αυτές οι αρνητικές σκέψεις τους επηρεάζουν αρνητικά και προκαλούν άγχος, στεναχώρια, θύμο, παραίτηση αλλά και σωματικά συμπτώματα όπως ταχυκαρδία, δύσπνοια, πονοκεφάλους, αϋπνία, στομαχικές διαταραχές, διάρροιες και πολλά άλλα.

Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να κρατήσουν καιρό ή να προστεθούν άλλα στη συνέχεια με αποτέλεσμα ο άνθρωπος αυτός να αποκτήσει χρόνια προβλήματα (ευερέθιστο έντερο, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού κ.α.) για τα οποία θα ζητήσει βοήθεια συνήθως σε συμβατικό ιατρό. Τα χημικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν με τα σωματικά συμπτώματα αλλά δεν επηρεάζουν ιδιαίτερα την ψυχολογία και τις σκέψεις του ασθενούς. Αν και θα νιώσει αρχικά κάποια βελτίωση, οι αρνητικές σκέψεις δεν θα επηρεαστούν ιδιαίτερα και θα του συστηθεί να δει ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Ο ψυχίατρος μπορεί με τα φάρμακα που θα συστήσει να βοηθήσει στην κατάθλιψη, το άγχος, άλλα γενικά οι βαθύτερες σκέψεις δεν επηρεάζονται ιδιαίτερα οπότε θα χρειαστεί τη βοήθεια του ψυχολόγου ώστε να επιτευχθεί καλύτερο αποτέλεσμα.

Η ψυχοθεραπεία και γενικά οι τεχνικές που ασχολούνται με την αλλαγή των σκέψεων και συναισθημάτων π.χ. διαλογισμός, αυτογνωσία, αρκετές φορές βοηθούν, άλλα θέλει την ενεργή συμμέτοχη του ασθενούς, θέλει πολύ κόπο και χρόνο για να κάνει βαθύτερες αλλαγές.

Η φαρμακευτική αγωγή που προτείνει ο ψυχίατρος αρκετές φορές δημιουργεί προβλήματα στους ασθενείς. Αρκετοί βρίσκουν δυσκολία λόγο παρενεργειών (μειωμένη λίμπιντο, μειωμένη ενεργητικότητα κ.α.) ή έχουν αρνητικότητα στον να πάρουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Επίσης δεν είναι λίγοι αυτοί που διαπιστώνουν ότι όταν διακόψουν τα χημικά φάρμακα, επανέρχονται στην προηγούμενη κατάσταση και ξαναεμφανίζουν κατάθλιψη, άγχος, αρνητικές σκέψεις και σωματικά προβλήματα. Οπότε αναγκάζονται να παίρνουν σε καθημερινή βάση αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει αυτούς τους ασθενείς ώστε να βελτιωθούν ακόμα περισσότερο τα ψυχολογικά αλλά και τα σωματικά προβλήματα και να μην χρειάζεται να παίρνουν καθημερινά φάρμακα για όλη τους τη ζωή;

Υπάρχει. Η Ομοιοπαθητική.

Η Ομοιοπαθητική είναι μια ολιστική μέθοδος θεραπείας. Επηρεάζει και τα σωματικά αλλά και τα διανοητικά συμπτώματα (σκέψεις και συναισθήματα). Δεν έχει παρενέργειες και όταν επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, διακόπτονται τα φάρμακα τις περισσότερες φορές χωρίς να υπάρχει υποτροπή.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα επιδρούν και στα σωματικά συμπτώματα (ταχυπαλμίες, διάρροια, πονοκέφαλοι κτλ.) αλλά και στις σκέψεις του ασθενούς. Ο ασθενής διαπιστώνει σταδιακά ότι αγχώνεται λιγότερο, στεναχωριέται λιγότερο, φοβάται λιγότερο, νιώθει πιο δυνατός και με καλύτερη αυτοπεποίθηση. Ο ύπνος του βελτιώνεται, το ίδιο και η ενέργειά του. Μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα και να ανταποκρίνεται καλά σε ό,τι του συμβαίνει. Αυτό γίνεται συνήθως στον πρώτο μήνα θεραπείας.

Από όπου και να προέρχεται το αίσθημα αποτυχίας, είτε έχει σχέση με τα προβλήματα στη δουλειά, στο σχολείο, στη σχέση, στην οικογένεια όταν βρεθεί η σωστή θεραπεία για τον κάθε ασθενή, θα εξαφανιστεί.

Η ομοιοπαθητική θεραπεία είναι εξατομικευμένη, δηλαδή ο κάθε ασθενής θα λάβει αγωγή με βάση τα συμπτώματα που έχει (τα σωματικά, τα διανοητικά και συναισθηματικά). Μεγάλο ρόλο στην επιτυχία της θεραπείας παίζει η επικοινωνία με τον ομοιοπαθητικό αλλά και οι γνώσεις του ομοιοπαθητικού. 

Όταν χορηγηθεί η σωστή θεραπεία η βελτίωση είναι άμεση και ο ασθενής ξεχνάει τις αρνητικές σκέψεις και νιώθει ήρεμος και πιο ευτυχισμένος. Μπορεί να ανταποκριθεί σε ό,τι του συμβαίνει και μετά τη διακοπή των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Σας παρουσιάζω ένα περιστατικό για να καταλάβετε ποσό γρήγορα και αποτελεσματικά λειτουργεί η σωστή ομοιοπαθητική θεραπεία.

Η Χριστίνα, είναι 30 χρονών και μένει στη Γαλλία. Ενώ έχει περάσει με επιτυχία μια συνέντευξη για δουλειά σε μια άλλη χώρα είχε πολύ άγχος. Επειδή η ίδια προτιμάει να ζει στη Γαλλία αναμένει και μια άλλη συνέντευξη για δουλειά στο Παρίσι. Νιώθει τρομερό άγχος όλο αυτό το διάστημα μαζί με μουδιάσματα και πόνους στο σώμα. Έχει διπλάσιο άγχος για την συνέντευξη, γιατί θέλει οπωσδήποτε τη δουλειά, με αποτέλεσμα τα μουδιάσματα και οι πόνοι να αυξηθούν και αυτοί. Απευθύνθηκε σε μένα μετά την προτροπή μιας φίλης της που είχε κάνει ομοιοπαθητική μαζί μου.

Κατά τη διάρκεια του ιστορικού διαπίστωσα ότι έχει υπερβολικό άγχος σε πολλούς τομείς, είναι πολύ τυπική και δεν θέλει να κάνει λάθη.

Της σύστησα μια ομοιοπαθητική αγωγή και μέσα σε μερικές μέρες οι πόνοι και τα μουδιάσματα εξαφανίστηκαν. Το άγχος της μειώθηκε κατά πολύ. Πήγε στην συνέντευξη και δεν αγχώθηκε καθόλου. Τα κατάφερε και πήρε και τη δουλειά. Παρ’ ότι σταμάτησε την αγωγή συνέχισε να μην έχει σωματικές ενοχλήσεις και ένιωθε καλά. Η ίδια ανάφερε ότι πριν τη θεραπεία ήταν αγχώδης ενώ τώρα δεν είναι. Ανταποκρίνεται καλά σε ό,τι τις συμβαίνει και νιώθει πιο δυνατή, με αυτοπεποίθηση και ευτυχισμένη. Εξαφανίστηκαν τα σωματικά συμπτώματα αλλά και τα ψυχολογικά.

Θα μπορούσα να σας παρουσιάσω πολλά διαφορετικά περιστατικά, ασθενείς δηλαδή με διαφορετικά συμπτώματα π.χ. με ημικρανίες, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού κ.α., που προήλθαν από σκέψεις αποτυχίας και θεραπεύτηκαν αλλά λόγω χώρου δεν είναι δυνατόν.

Οποιοσδήποτε αντιμετωπίζει τέτοια θέματα θα ήταν καλό να δοκιμάσει την Ομοιοπαθητική γιατί σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να του προσφέρει γρήγορη και αποτελεσματική λύση.

Το στομάχι θεωρείται ο προμηθευτής ενέργειας για τις λειτουργίες του σώματος. Βρίσκεται στο μέσο και προς τα αριστερά της άνω κοιλίας. Είναι σαν ασκός, ο οποίος δέχεται την τροφή που εισέρχεται σε αυτόν, από τον οισοφάγο, μέσω του καρδιακού στομίου. Κατόπιν η τροφή, περνάει στο λεπτό έντερο μέσω του πυλωρικού στομίου.

Στις λειτουργίες του στομάχου έγκειται η αποθήκευση και ανάμειξη της τροφής, η διάσπαση της τροφής (μηχανικά και χημικά), η έκκριση γαστρικών ορμονών και ενζύμων, η παραγωγή βλέννης και γαστρικού οξέος, η απορρόφηση θρεπτικών ουσιών όπως το μαγνήσιο, το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος, το φολλικό οξύ, η έκκριση του «ενδογενή παράγοντα» για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12.

Επίσης, το γαστρικό υγρό, που αποτελείται κυρίως από υδροχλωρικό οξύ, προστατεύει τον οργανισμό από λοιμώξεις, αφού σκοτώνει τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Το στομάχι είναι λοιπόν το όργανο πρώτης γραμμής για το ανοσοποιητικό σύστημα. Γενικά, το πεπτικό σύστημα συσχετίζεται άμεσα με όλες τις χρόνιες παθήσεις.

Εάν το στομάχι δεν εκκρίνει αρκετό υδροχλωρικό οξύ, διάφοροι παθογόνοι μικροοργανισμοί μπορούν να αναπτυχθούν στα τοιχώματα του γαστρεντερικού συστήματος, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, εντεροβακτήρια, στρεπτόκοκκοι, σαλμονέλλα, κάντιντα, το βακτήριο της χολέρας. Οι λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν γαστρίτιδα, γαστρεντερίτιδα ακόμα και πνευμονία.  

Το στομάχι διασπά τις πρωτεϊνες και το λίπος, ενώ το λεπτό έντερο απορροφά τους υδατάνθρακες, τα αμινοξέα, τα λίπη, το νερό, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Εάν οι διάφορες θρεπτικές ουσίες δεν απορροφώνται σωστά, τότε η έλλειψή τους θα προκαλέσει διάφορες διαταραχές, από κόπωση έως νευρολογικά προβλήματα.

Εάν η τροφή δεν έχει διασπαστεί σωστά και οι πρωτεΐνες περνάνε στο έντερο ως πρωτεϊνούχα μόρια κι όχι αμινοξέα (μικρότερα τμήματα), αυτό μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο εντερικό επιθήλιο και οι ουσίες αυτές να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό αφορά κυρίως τις λεκτίνες, οι οποίες είναι γλυκοπρωτεΐνες, ενώσεις δηλαδή πρωτεϊνών και σακχάρων, οι οποίες βρίσκονται στην επιφάνεια των κυτταρικών μεμβρανών.

Οι λεκτίνες περιλαμβάνονται στα κύτταρα των φυτών και των ζώων, και αναπόφευκτα βρίσκονται και στα τρόφιμά μας. Η πιο γνωστή λεκτίνη είναι η γλουτένη, που βρίσκεται στους σπόρους πολλών δημητριακών.

Υπάρχουν 119 διαφορετικές λεκτίνες στα τρόφιμα. Εκτιμάται ότι περίπου το 30% των τροφών περιέχουν λεκτίνη, ενώ περίπου το 5% των προσλαμβανόμενων λεκτινών θα εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος.

Όταν οι τροφικές λεκτίνες έρθουν σε επαφή με το ανθρώπινο αίμα, αυτό προκαλεί αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζει κάθε ξένη πρωτεΐνη στο αίμα ως αντιγόνο. Άλλες πάλι λεκτίνες προκαλούν τη συγκόλληση των ερυθρών κυττάρων και των αιμοπεταλίων (πήξη του αίματος).

Προϊόντα πλούσια σε λεκτίνες είναι τα δημητριακά, τα φασόλια, η σόγια, το αγελαδινό γάλα, τα λαχανικά και ζαρζαβατικά, όπως πατάτες και ντομάτες, οι ξηροί καρποί και τα θαλασσινά.

Όταν οι λεκτίνες των τροφών διεισδύσουν στην κυκλοφορία του αίματος αυτές μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε (π.χ. στο θυρεοειδή αδένα, πάγκρεας, αρθρώσεις, κλπ.). Κάθε μια από τις λεκτίνες φέρει συγκεκριμένη γενετική πληροφορία που σαν ειδικό κλειδί δηλώνει συγγένεια ως προς συγκεκριμένα κύτταρα ιστών. Η συγχώνευση αυτών των "ελεύθερων" λεκτινών με λεκτίνες στην επιφάνεια των κυττάρων (αντιγόνα ιστοσυμβατότητας) δημιουργεί ψευδείς πληροφορίες για το ανοσοποιητικό σύστημα που αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα σαν αντιγόνα και τους επιτίθεται με τα λευκοκύτταρα. Προκαλείται έτσι η λεγόμενη αυτοάνοση αντίδραση.

Οι λεκτίνες εμπλέκονται, μεταξύ άλλων, στην δημιουργία αλλεργιών / δυσανεξιών, φλεγμονωδών και αυτοάνοσων νόσων. Για παράδειγμα, συνδέονται με την κοιλιοκάκη, αλλά και με την αύξηση βάρους και την έλλειψη ενέργειας. Η λεκτίνη του σιταριού (γλουτένη) συνδέεται ιδιαίτερα με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα καθώς και με νευροπάθειες.

Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν σαφή αίσθηση επιβάρυνσης από την κατανάλωση κάποιων τροφών. Όταν, όμως, αποκλείσουν από τη διατροφή τους τα γαλακτοκομικά ή τα σιτηρά, αισθάνονται αύξηση της ενέργειας τους και χάνουν βάρος.

Βιοφυσική αντιμετώπιση

Με την συσκευή βιοσυντονισμού γίνεται έλεγχος της λειτουργίας του στομάχου ως προς την πέψη των πρωτεϊνών, την έκκριση του υδροχλωρικού οξέος, την επιβάρυνση από παθογόνους μικροοργανισμούς (ελικοβακτηρίδιο, κάντιντα κ.α.), αξιολόγηση της χλωρίδας του εντέρου καθώς και της αντίδρασης του σώματος ως προς τις διάφορες λεκτίνες (γαλακτοκομικά, δημητριακά, αυγά, ψάρια, κρέατα, όσπρια, ξηροί καρποί, στρυχνοειδή φυτά όπως τομάτα, πατάτα, μελιτζάνα) και άλλες ουσίες (σαλικυλικό οξύ, ισταμίνη, σορβικό οξύ, κιτρικό οξύ, κ.α.), που περιέχονται στις τροφές.

Η αντιμετώπιση έγκειται στην εξισορρόπηση ενεργειακών μπλοκαρισμάτων στον μεσημβρινό (κανάλι ροής ενέργειας) του στομάχου, στο ενεργειακό κέντρο του ηλιακού πλέγματος, στην εξουδετέρωση της φλεγμονώδους επίδρασης τροφών και παθογόνων μικροοργανισμών. Επίσης, ελέγχονται και εξισορροπούνται τυχόν συσχετίσεις μεταξύ του στομάχου και των ενδοκρινών αδένων (θυρεοειδής, επινεφρίδια) ή/και με το αυτόνομο νευρικό σύστημα.

Με φυσικό τρόπο και χωρίς παρενέργειες οι διαταραχές υποχωρούν καθώς η ικανότητα του οργανισμού για αυτο-ρύθμιση αποκαθίσταται.

Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται κάτω από το ήπαρ στο δεξί υποχόνδριο και έχει μέγεθος περίπου 10-12 εκ. Σύμφωνα με τη φυσιολογία, η λειτουργία της συνίσταται στην συγκέντρωση και αποθήκευση της χολής που εκκρίνεται από το ήπαρ, που χρησιμεύει στην πέψη λιπαρών ουσιών και στην απορρόφηση βιταμινών και ιχνοστοιχείων.

Χολολιθίαση

Η χολολιθίαση είναι στερεοποιήσεις που εντοπίζονται κυρίως στην χοληδόχο κύστη. Συνήθως αποτελούνται από ένα πυρήνα γύρω από τον οποίο εναποτίθεται στρώμα ασβεστίου και κατόπιν από ένα περίβλημα από χοληστερόλη και χολοχρωστικές. Στο τελικό τους στάδιο έχουν οβάλ ή στρογγυλοποιημένη μορφή. Σε αυξημένη περιεκτικότητα παρουσιάζουν γωνιακές απολήξεις με περισσότερες ή λιγότερες καμπύλες επιφάνειες, που δημιουργούνται εξαιτίας της τριβής και της πίεσης που ασκείται μεταξύ τους. Το χρώμα τους ποικίλει από άσπρο και άλλες φορές κίτρινο, σκούρο καφέ, γκρι ή μαύρο. Οι λίθοι, στην τελική τους κατάσταση, είναι εύθρυπτοι και μπορεί να συνθλίβονται εύκολα.

Οι σχηματισμένοι λίθοι μπορεί να αποβάλλονται από τον οργανισμό, χωρίς αυτό να γίνεται αισθητό από το άτομο και χωρίς καμιά ενόχληση. Σε κάποιες περιπτώσεις η αποβολή των λίθων στα έντερα μπορεί να συνοδεύεται από κάποιο σχετικά σύντομο σπασμωδικό πόνο. Άλλες φορές η ύπαρξη των χολόλιθων μπορεί να είναι αρκετά σημαντική, από τον πόνο και τις βλάβες που μπορεί να επιφέρουν.

Αίτια πάθησης

Η αιτία και το έναυσμα για την εκδήλωση της πάθησης διαφέρει σε κάθε ασθενή και εξαρτάται από την κληρονομικότητα, την ψυχοσωματική σύσταση και την ιδιοσυγκρασία του πάσχοντος. Πολλές φορές ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής, η κακή διατροφή αλλά και η έλλειψη σωματικής άσκησης, συμβάλλουν στον μη φυσιολογικό σχηματισμό της χολής, με αποτέλεσμα τη δυσκολία μεταφοράς της στο πεπτικό σύστημα. Οι υπερβολές και το στρες έχουν το αντίτιμό τους, που τις περισσότερες φορές πληρώνει το πεπτικό σύστημα.

Στατιστικά, η πάθηση εμφανίζεται συνήθως μετά το 30ο έτος της ηλικίας, κατά μεγαλύτερο ποσοστό στον γυναικείο πληθυσμό και συχνότερα σε ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες.

Ομοιοπαθητική προσέγγιση και εξατομίκευση

Η ομοιοπαθητική δεν παραμένει στη διάγνωση της πάθησης, αλλά εξετάζει το σύνολο των συμπτωμάτων και κυρίως των ιδιαίτερων αισθημάτων και λειτουργιών σε τοπικό επίπεδο αλλά και εκείνων των χαρακτηριστικών που επηρεάζουν ολόκληρο τον ασθενή στο σύνολό του. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει μια εικόνα που είναι μοναδική για κάθε ασθενή. Εξατομικεύοντας την κάθε περίπτωση, ο ομοιοπαθητικός είναι σε θέση να επιλέξει ένα συγκεκριμένο φάρμακο από τα δεκάδες της ομοιοπαθητικής φαρμακολογίας.

Κατά την διερεύνηση, κάποια από τα συμπτώματα που πιθανόν να εξετάζονται, για την χορήγηση του κατάλληλου θεραπευτικού μέσου, μπορεί να είναι τα ακόλουθα:

  • Ο ειδικός χαρακτήρας και η ένταση του πόνου, αν είναι οξύς, διαπεραστικός, πώς αντιδρά ο ασθενής στον πόνο, αν διπλώνεται για να ανακουφιστεί, κλπ.
  • Ευαισθησία στην περιοχή με το παραμικρό άγγιγμα.
  • Μετεωρισμός.
  • Έμετος και πώς είναι αυτός, αν αποβάλλονται χολή, οξέα.
  • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια.
  • Πότε υπάρχει βελτίωση ή επιδείνωση, με τη ζέστη ή το κρύο.
  • Συνοδευτικά συμπτώματα της διαταραχής, αν υπάρχει πονοκέφαλος ή πόνος σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή.
  • Η ενέργεια του ασθενή, αν υπάρχει αδυναμία.
  • Η ψυχολογική κατάσταση και πως έχει αλλάξει στην παρούσα κατάσταση.

Θεραπευτική διαδικασία

Η διαδικασία απομάκρυνσης των λίθων, μετά την λήψη του κατάλληλου θεραπευτικού μέσου, εξαρτάται από τον ασθενή και σε κάθε περίπτωση ο οργανισμός είναι αυτός που επιλέγει τον τρόπο.

Η διαδικασία πιθανόν να μην γίνεται αντιληπτή και η ομαλοποίηση της κατάστασης να υποδηλώνεται από την απουσία συμπτωμάτων ή από τις σχετικές εργαστηριακές εξετάσεις.

Άλλες φορές, οι σχηματισμένοι λίθοι και η «λάσπη» αποβάλλονται σταδιακά από τους στενούς χοληδόχους αγωγούς προς τα έντερα, για την τελική αποβολή τους κατά την αφόδευση. Τότε πιθανόν να εμφανιστεί κάποιος επώδυνος κολικός ή και σημάδια ίκτερου, που προκαλούνται εξαιτίας της συμπίεσης των αγωγών από το πέρασμα των σχηματισμών. Όμως, όλα αυτά τα συμπτώματα θα αρχίσουν σταδιακά να εξασθενούν, μέχρι να εξαλειφθούν τελείως. Κατά την διερεύνηση αυτής της προσωρινής κατάστασης, ο θεραπευτής θα αποφασίσει αν θα χρειαστεί ο ασθενής κάποια επιπλέον χορήγηση κάποιου ομοιοπαθητικού μέσου ή θα πρέπει να αφήσει την διαδικασία καθαρισμού που έχει αναλάβει ο οργανισμός.

Τι επιτυγχάνεται με την Ομοιοπαθητική

Αυτό που επιτυγχάνεται με την ομοιοπαθητική είναι η αποφυγή χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση των χολόλιθων ή χολοκυστοεκτομή, αφαίρεση δηλαδή της χοληδόχου κύστης.

Με τις επεμβατικές πρακτικές δεν αντιμετωπίζεται η αιτία της πάθησης, με αποτέλεσμα οι χολόλιθοι να επανεμφανίζονται. Άλλωστε για την αποφυγή συχνής υποτροπής, ο χειρούργος προτιμά την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Αλλά σε αυτή την περίπτωση η κατάσταση μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερη, καθώς οι χολόλιθοι μπορεί να σχηματιστούν πλέον στους χοληφόρους αγωγούς δημιουργώντας δυσκολότερες και πιο οδυνηρές καταστάσεις.

Συμπερασματικά

Η ομοιοπαθητική μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση, αποτρέποντας την επιβάρυνση του οργανισμού από την λήψη χημικών φαρμάκων στην προσπάθεια για επαναφορά και συντήρηση της κατάστασης της υγείας μετά την επέμβαση. Ωστόσο, σκοπός της ομοιοπαθητικής είναι η αποφυγή της χειρουργικής επέμβασης.

Με την ομοιοπαθητική αντιμετώπιση της πάθησης, υποστηρίζεται ο ομοιοστατικός μηχανισμός στην αποβολή των σχηματισμένων λίθων ή επανεκκινείται ο μηχανισμός σε περίπτωση αδράνειας ώστε να μην παραμένουν λίθοι και αποφράσσεται ο κυστικός πόρος.

Αποκαθιστώντας την ισορροπία στον οργανισμό, αποτρέπεται πιθανή επανεκδήλωση του σχηματισμού λίθου στην χοληδόχο κύστη και των επιβλαβών συνεπειών που αυτές οι εκδηλώσεις μπορεί να επιφέρουν.

Αυτό πραγματοποιείται με τον ταχύτερο και πιο ανώδυνο και αποτελεσματικό τρόπο, επαναφέροντας την κατάσταση της υγείας του πάσχοντος σε φυσιολογικά επίπεδα.

Παναγιώτης Ρούγας, Ομοιοπαθητικός – Μέλος του Συλλόγου Ομοιοπαθητικών Ελλάδος

Η Utthita Parsvakonasana είναι η θέση εκτεταμένης πλευρικής γωνίας στη Hatha Yoga. Στην Αγγλική μετάφραση είναι "extended side angle pose". Στα σανσκριτικά "utthita" σημαίνει επέκταση, "parsva" σημαίνει πλευρά και "kona" γωνία. Η asana αυτή βοηθά στην επέκταση και στο τέντωμα κυρίως των πλαϊνών μερών του σώματος. Είναι μια στάση αρχαρίων που σας βοηθά να εξοικειωθείτε με το τέντωμα και τη διαμόρφωση του σώματος που συνεπάγεται η γιόγκα. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί σε ένα yoga-seaquense ως βασική θέση ζεστάματος και προετοιμασίας του σώματος για τις θέσεις που θα ακολουθήσουν.

Είναι σημαντικό να έχετε φάει αρκετή ώρα πριν την εκτέλεση της asana αλλά και για την συνολική πρακτική της γιόγκα που θα επιλέξετε να κάνετε.

Περιγραφή της θέσης: Στάσου στην Tadasana (όρθια θέση) με ίσιο το σώμα και τα πέλματα παράλληλα το ένα με το άλλο στο άνοιγμα της λεκάνης. Κάνε ένα μεγάλο βήμα πίσω το ένα πόδι σε μεγάλη προβολή και πάτησε στο πλάι το πίσω πέλμα στο έδαφος. Το μπροστινό σου γόνατο να είναι λυγισμένο, ενώ το πίσω τεντωμένο. Το μπροστινό σου πέλμα να κοιτάζει μπροστά παράλληλα με το ματ και το πίσω να είναι κάθετο σε σχέση με το μπροστινό. Για να βρεις το σωστό άνοιγμα-απόσταση μεταξύ των δύο ποδιών σου τέντωσε τα χέρια σε ευθεία (να κοιτάνε μπροστά-πίσω). Οι αστράγαλοί σου πρέπει να είναι στο ύψος των καρπών σου. Ευθυγράμμισε τις φτέρνες σε ευθεία σε σχέση με το ματ, ή αν είσαι πιο ευλύγιστος η μπροστά φτέρνα να είναι σε ευθεία με το κέντρο της καμάρας του πίσω πέλματός σου.

Αναγκαστικά το βάρος του σώματός σου είναι περισσότερο στο μπροστά και λιγότερο στο πίσω πόδι, γι΄ αυτό πρόσεξε να μην καταρρέεις μπροστά. Λύγισε καλά το μπροστινό σου πόδι (σχεδόν σε γωνία 90ο) και άσε τη λεκάνη σου να κοιτάει στο πλάι. Το γόνατό σου να είναι σε ευθεία με το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού. Κατέβασε τα ακροδάχτυλα του χεριού σου (το χέρι της ίδιας μεριάς με το πόδι σου) να ακουμπήσουν στο πάτωμα με την παλάμη τεντωμένη και ενεργή, δίπλα από την φτέρνα. Αν έχεις αρκετή ευλυγισία μπορείς να τοποθετήσεις την παλάμη στο πάτωμα με τον καρπό δίπλα στη φτέρνα σου. Φέρε την κορυφή των μηρών σου προς τα πίσω δημιουργώντας χώρο στη λεκάνη σου. Το βλέμμα σου να είναι στο πλάι. Ευθυγράμμισε την σπονδυλική σου στήλη τεντώνοντας το πίσω πόδι. Άνοιξε το ελεύθερο χέρι σου προς τα πίσω λυγισμένο στο ύψος του ώμου σου, σαν να θέλεις να αγκαλιάσεις κάποιον στη θέση του κάκτου.

Τελική φόρμα της θέσης

Πάτησε ξανά το πίσω σου πέλμα δυνατά στο έδαφος κυρίως στην έξω μεριά του και γύρισε τον κόκκυγά σου προς τα κάτω ενεργοποιώντας πλήρως το κέντρο σου. Κάνε ένα έξω σπιράλ (λεπτοφυής περιστροφική κίνηση του μηρού προς τα έξω) στο μπροστινό σου γόνατο μαζεύοντας τη λεκάνη σου προς το κέντρο, χωρίς το γόνατό σου να φύγει από την ευθεία με το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού. Πάρε μια βαθιά εισπνοή ανοίγοντας το θώρακά σου και από τη θέση του κάκτου με την εκπνοή τέντωσε το χέρι μπροστά και λίγο διαγώνια προς τα πάνω. Άφησε απόσταση μεταξύ του χεριού, του ώμου και του κεφαλιού σου, για να μπορείς να αναπνέεις ελεύθερα. Η βαθιά ενεργοποίηση του κέντρου, σου δίνει τη δυνατότητα να στρίψεις στο πλάι το σώμα σου και να ανοίξεις πιο πολύ το θώρακά σου. Επίσης θα σου δώσει την σταθερότητα μέσα στη θέση.

Κράτησε το κεφάλι σου σε ουδέτερη θέση στο κέντρο του κορμού σου και σταθεροποίησε το βλέμμα σου σ’ ένα σημείο διαγώνια προς τα πάνω.

Βεβαιώσου ότι το σώμα σου είναι λυγισμένο πλευρικά και δεν γέρνει στο πλάι ούτε προς τα πίσω ή προς τα εμπρός. Στόχος σου είναι να μην παραμορφώσεις τα πλευρά και τον κορμό σου. Κρατώντας ανοιχτό το χώρο που έχεις ήδη δημιουργήσει στη λεκάνη και στο θώρακα, συνέχισε να αναπνέεις βαθιά και ήρεμα. Με κάθε εκπνοή, χαλάρωσε όλο και περισσότερο την ένταση στο σώμα. Μείνε για 5-10 βαθιές και πλούσιες αναπνοές. Νοιώσε την δυναμική απόλαυση που σου δίνει η συγκεκριμένη θέση-asana και ελευθέρωσε το πνεύμα σου.

Για να βγεις από τη θέση στρίψε λίγο το σώμα σου χαλαρώνοντας την μυϊκή σου ενέργεια. Πάτα δυνατά το μπροστινό πέλμα σου στο έδαφος και εισπνέοντας βαθιά ανέβασε τον κορμό σου σε όρθια θέση. Επανέλαβε την ίδια διαδικασία με την άλλη πλευρά του σώματός σου.

Ακόμα και για τους προχωρημένους μαθητές το βάρος του σώματος σ’ αυτή τη θέση τείνει να πέφτει όλο μπροστά. Κράτα την ισορροπία που χρειάζεται ώστε το βάρος να μοιραστεί έχοντας δυνατό κέντρο και δυνατό πίσω πόδι.

Οφέλη της θέσης

Είναι πάρα πολλά τα οφέλη αυτής της θέσης. Ενισχύει τα πόδια, τα γόνατα, τους αστραγάλους, τα χέρια και το στήθος. Τεντώνει και ανοίγει τα ισχία, τους βουβώνες, τους δικεφάλους των ποδιών, τους προσαγωγούς, τους ώμους, την κοιλιά, το θώρακα και τη σπονδυλική στήλη. Δυναμώνει τους πλατύς ραχιαίους μυς χαμηλά στην πλάτη που βοηθούν στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Τονώνει τους κοιλιακούς μυς και την πυελική ζώνη. Βοηθά τους πνεύμονες και τη λειτουργία τους. Βοηθά στη βελτίωση της πέψης, αφού κάνει εσωτερικό μασάζ σε στομάχι, έντερα και λοιπά όργανα, τονώνοντάς τα. Γι’ αυτό είναι ιδανική asana για προβλήματα και παθήσεις του εντέρου (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, δυσκοιλιότητα). Μειώνει το άγχος, την κατάθλιψη, τους πόνους στην πλάτη και στον αυχένα διευρύνοντας την πλαϊνή μεριά του σώματος. Ανακουφίζει την οσφυαλγία και την ισχιαλγία. Βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Είναι ιδανική άσκηση για την περίοδο της εγκυμοσύνης. Βοηθά για την οστεοπόρωση και τη στειρότητα. Τέλος βελτιώνει την ευκαμψία της σπονδυλικής στήλης και του αυχένα.

Αντενδείξεις και προφυλάξεις

Χρειάζεται προσοχή αν είσαι αρχάρια-ος (να μη μπεις βαθιά στη θέση) εάν υποφέρεις από ημικρανία, υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, διάρροια, υπόταση, ή τραυματισμούς στον αυχένα, στα ισχία και την πλάτη. Ένα σημείο που επιβαρύνεται ιδιαίτερα σ’ αυτή τη θέση είναι το γόνατο στήριξης. Επομένως αν υπάρχουν προβλήματα στα γόνατα (αρθρίτιδα, χονδροπάθεια, τραυματισμοί, πρόσφατα χειρουργεία κ.ά.) είναι καλό να δοκιμάσεις την πιο ήπια εκδοχή της. Χρειάζεται μία καλή προετοιμασία ολόκληρου του σώματος πριν αυτή την asana. Στην γιόγκα δεν χρειάζεται να βιάζεσαι, όλα θα έρθουν στην ώρα τους.

 

Παραλλαγές

Αν έχεις δυσκολία να κατεβάσεις τα δάχτυλα του χεριού ή την παλάμη σου στο πάτωμα, τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τουβλάκι και να ακουμπήσεις το χέρι σου επάνω του, ή ακόμα πιο εύκολα να ανεβάσεις τον αγκώνα σου ακριβώς πάνω από το γόνατο. Αν ακόμα δυσκολεύεσαι μπορείς να λυγίσεις το μπροστινό γόνατό σου λιγότερο. Επίσης για τη δυσκαμψία στη λεκάνη και τα ισχία μπορείς να τοποθετήσεις το πίσω πέλμα στο πάτωμα, έτσι ώστε να κοιτάζει λοξά μπροστά. Επίσης μπορείς να στηρίξεις την πλάτη σου σε τοίχο αν παραμένει δύσκολη η στάση και η ισορροπία της.

Η Utthita Parsvakonasana είναι μια εξαιρετική στάση αρκετά δυναμική για ξεκίνημα και προετοιμάζει τι επόμενες στάσεις που θα ακολουθήσουν. Είναι επίσης μια καλή προετοιμασία για θέσεις όπως η Virabhadrasana-2 (πολεμιστής-2), η Baddha Konasana, η Malasana, και η Bakasana.

Τώρα που ξέρετε πώς να κάνετε Utthita Parsvakonasana, μην περιμένετε. Αυτή η asana είναι ένα από τα πολλά όπλα στο οπλοστάσιο Hatha Yoga που σας βοηθούν να πολεμήσετε σχεδόν κάθε μάχη εναντίον του πόνου, της αρρώστιας και της γήρανσης, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζετε το σώμα σας και το κάνετε ισχυρό. Χρησιμοποιήστε αυτή την ευλογία με σύνεση και αφοσίωση.

 

Βασίλειος Μαυρομάτης: Ομοιοπαθητικός, Φυσικοπαθητικός, Yoga instruction - Hatha Yoga