Η έλλειψη παρενεργειών, τα άμεσα αποτελέσματα, το χαμηλό κόστος και η μείωση στο ελάχιστο της χρήσης αντιβιοτικών και αντιφλεγμονώδων φαρμάκων, είναι από τα βασικά πλεονεκτήματα της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής και της φυτοθεραπειας.

Για αυτό το λογο τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι κατάλληλα για χρήση σε διαβητικους, εγκύους, εξασθενημένα άτομα μεγάλης ηλικίας, ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με νεφρική ανεπάρκεια και άτομα μεγάλης ηλικίας.

Από το 1988 χρησιμοποιώ ευρέως τα παραπάνω σκευάσματα με εξαιρετικά αποτελέσματα στην χειρουργική στόματος.

Θα αναφέρω παρακάτω τα βασικά αυτά σκευάσματα και τις χρήσεις του.

Ομοιοπαθητικά και φυτοθεραπευτικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στην χειρουργική στόματος.

Στην κλινική πρακτική τα φάρμακα, arnica, ruta, hypericum, apis, echinacea και natrum sulfuricum χορηγούνται προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά, σε δυναμοποιήσεις από 3Χ έως 1M, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ασθενή και την σοβαότητα του περιστατικού. Τα βάμματα hypericum, thyme, plantago, propolis και calendula δίνονται για στοματοπλ;yσεις. Η επουλωτική τους ικανότητα είναι εντυπωσιακή ακόμη και στα τραύματα που κλείνουν κατά δεύτερο σκοπό.

Για την επιταχυνση της οστικης επουλωσης η ruta και το symphytum έχουν επίσης άριστα αποτελέσματα.

APIS MELLIFICA
Προέλευση: ζωική από το έντομο μέλισσα.
Δράση: αντιφλεγμονώδης, αντιοιδηματική και αντισταμινική.
Xρήση: χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική για όλα τα οιδήματα αλλεργικής και μηχανικής αιτιολογίας (πχ. οίδημα μετά από την εμφύτευση).


ARNICA
MONTANA
Προέλευση: φυτική από τη ρίζα του φυτού ‘Arnica Montana’.
Δράση: αντιφλεγμονώδες, παυσίπονο. Απορροφάει τα αιματώματα και προλαμβάνει την εμφάνιση τους.


CALENDULA
OFFICIALIS
Προέλευση: από το ομώνυμο φυτό.
Δράση: αντισηπτική, επουλωτική, αναλγητική και αιμοστατική.
Χρήση: στην οδοντιατρική χρησιμοποιείται με τη μορφή μητρικού βάμματος, μετά από οποιαδήποτε επέμβαση στη στοματική κοιλότητα.


CALCAREA
PHOSPHORICA
Είναι η χημική ένωση ‘φωσφορικό ασβέστιο’. Αποτελεί το κυρίως συστατικό των οστών και της αδαμαντίνης των δοντιών μας. Χορηγούμενο σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο βοηθά τη γρήγορη επούλωση των οστικών βλαβών μετά από τη χρήση οστικών μοσχευμάτων.


CALCAREA
CARBONICA
Προέλευση: είναι η χημική ένωση ανθρακικό ασβέστιο την οποία συλλέγουμε από το κέλυφος των οστρακοειδών.
Δράση: η λήψη του σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση και αφομοίωση του ασβεστίου από τον οργανισμό. Το χορηγούμε μαζί με την CALCAREA PHOSPHORICA για να βοηθήσουμε τη γρήγορη επούλωση των οστικών βλαβών μετά από τη χρήση οστικών μοσχευμάτων.


ECHINACEA
ANGUSTIFOLIA
Προέλευση: από το ομώνυμο φυτό
Δράση: φυσικό αντιβιοτικό που διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα. Αντιφλεγμονώδες και αντισηπτικό.
Ενδείξεις: στην οδοντιατρική χρησιμοποιείται κυρίως σαν φυσικό αντιβιοτικό.


HYPERICUM
PERFORATUM
Προέλευση: από το φυτό ‘Bαλσαμόχορτο’
Δράση: αντισηπτική, αναλγητική και επουλωτική. 
Ενδείξεις: Σαν μητρικό βάμμα έχει εξαιρετικές επουλωτικές και αντισηπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για στοματοπλύσεις σε οποιοδήποτε τραυματισμό ή επέμβαση στη στοματική κοιλότητα


RUTA
Προέρχεται από το φυτό ‘απήγανος’ που συναντάμε στη Νότια Ευρώπη και Βόρεια Αφρική. Στην ομοιοπαθητική οδοντιατρική, χρησιμοποιείται σαν φάρμακο επιλογής, μετά από χειρουργικές επεμβάσεις της γνάθου με αποκόλληση κρημνού, επειδή έχει ισχυρή επουλωτική δράση επί του περιοστέου.


SYMPHYTUM
Προέρχεται από το ομώνυμο φυτό.
Έχει επιλεκτικότητα στο οστό και το περιόστεο.
Έχει εξαιρετική ικανότητα επούλωσης οστικών τραυμάτων και χρησιμοποιείται στη χειρουργική στόματος παράλληλα με τη χρήση οστικών μοσχευμάτων και εμφυτευματων, επιταχυνωντας την οστεοενσωματωσή τους.


Βιβλιογραφία

R.ZISSU: Matiere Medicale Homeopathique constitutionnelle (1989)

J.A LATHOUD: Etudes De Matiere  Medicale        Homeopathique (1932)

R.ZISSU-M.GUILLAUME: Manuel De Medecine Homeopathique (1985)

Dr. J. MICHAUD: Enseignement Superieur d’Homeopathie (1993)

Dr. LEON VANNIER: La Typologie (1989)

MAX TETAU: Homeopathie (1981)

DENIS DEMARQUE-PIERRE JOLY: Etudier L’Hoemopathie (1985)

CHRISTIAN GARCIA: Homeopathie terrain et odonto-stomatologie (1989)

JAN SCHOLTEN: Homeopathy and Minerals (1993)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΥΘΟΥΛΚΑΣ: Μateria medica

RAJAN SANKARAN: The substance of Homeopathy (1999)

ΜΗΝΑΣ ΡΗΓΑΤΟΣ: Η Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση των νόσων του Περιοδοντίου. Διπλωματική για το Πανεπιστήμιο Paris V σε Γαλλική Γλώσσα (1989).

ΜΗΝΑΣ ΡΗΓΑΤΟΣ: Manuel d’implantologie orale (Paris 1992)

ΜΗΝΑΣ ΡΗΓΑΤΟΣ: Οομοιοπαθητική για οδοντιάτρους (Αθήνα 2009)

Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Η περίοδος του καλοκαιριού είναι ασφαλώς απόλυτα συνυφασμένη με την έννοια των διακοπών - όλα σταματούν, όλα όσα μας κουράζουν, μας πιέζουν, μας περιορίζουν, και η μαγική περίοδος της ξεκούρασης ξεκινά. Έστω και… στη φαντασία μας. Όχι μόνο επειδή οι διακοπές για πάρα πολύ κόσμο είναι σύντομες και οι δυνατότητες αποδράσεων περιορισμένες αλλά και επειδή, όπως γνωρίζουν πια πολλοί, η αργία συχνά δεν αρκεί για την ξεκούραση. Σε έναν κόσμο εντατικοποιημένης απασχόλησης, άγχους και ανασφάλειας, πιέσεων και μιας όλο και μεγαλύτερης απομάκρυνσης από τους ρυθμούς της φύσης, η κούραση δεν είναι μόνο ‘ποσοτική’ και οι διακοπές δεν είναι απλά θέμα ελεύθερου χρόνου. Η καταπόνηση δεν συμβαίνει μόνο στο επίπεδο του σώματος, αλλά συχνά επηρεάζει την ψυχή και τον νου.

Και διακοπές για τον νου και για την ψυχή δεν μπορούν να προγραμματιστούν. Το μαγιώ και η ξαπλώστρα στην παραλία δεν αρκούν αν οι έγνοιες μας συνοδεύουν και η στεναχώρια και οι ανησυχίες κάνουν την ψυχή μας βαριά.

Aς δούμε εδώ τι μπορούν να μας προσφέρουν τα πολύτιμα ανθοϊάματα ως προς κάποιες πολύ κοινές καταστάσεις σχετικά με το θέμα αυτό. Από τα (Ανθο-)ιάματα Bach γνωρίζουμε πολλοί πλέον το Oak, το ανθοΐαμα της Βελανιδιάς. Ανακουφίζει αυτόν που νοιώθει φορτωμένος με έγνοιες, υποχρεώσεις και βάρη. Ο άνθρωπος στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να χαλαρώσει επειδή δεν μπορεί - ή πιστεύει ότι δεν του επιτρέπεται από τις καταστάσεις - να νοιώσει ξέγνοιαστος και ανάλαφρος και να ξεκουραστεί πραγματικά ακόμη και στις διακοπές του. Φαίνεται σαν οι αντικειμενικές υποχρεώσεις να τον εμποδίζουν και να κάνουν τις αληθινές διακοπές, τουλάχιστον στην ψυχολογική τους διάσταση, αδύνατες. Το ανθοΐαμα Oak αποδεικνύει για άλλη μια φορά το πόσο καθοριστικά δρα η εσωτερική στάση μας στο πώς βιώνουμε τη ζωή μας: αν και οι συνθήκες που μας καταπονούν εξακολουθούν να μη μπορούν να αλλάξουν, εμείς, με τη βοήθεια του ανθοϊάματος αυτού, νοιώθουμε ότι η αίσθηση που μας δημιουργούν οι συνθήκες της ζωής μας δεν είναι τόσο βαριά πια, ότι μπορούμε να ‘πάρουμε ανάσα’, να ξεγνοιάσουμε περισσότερο και να διασκεδάσουμε στις διακοπές μας, να ξεκουραστούμε και να χαρούμε.

Συχνά, με την αίσθηση της μεγάλης ευθύνης και του βάρους συνυπάρχει άγχος και ανησυχία για τα καθημερινά πράγματα, φόβοι για το αν και το πώς θα τα βγάλουμε πέρα, έγνοιες και στεναχώριες γύρω από τις οικονομικές υποχρεώσεις και τα έξοδα που χρειάζεται να κάνουμε και που μπορεί να ταλαιπωρούν κατά βάθος τις ημέρες μας ή και να ταράζουν τον ύπνο μας τις νύχτες των διακοπών μας. Το ανθοΐαμα Bach Mimulus θα αποδειχθεί ιδιαίτερα υποστηρικτικό στην περίπτωση αυτή. Αν μάλιστα η ανησυχία και η έγνοια παίρνουν τις διαστάσεις πραγματικής αγωνίας για το πώς τελικά θα τα βγάλει πέρα κανείς, για το αν και το πώς θα επιβιώσει αυτός και όσοι βρίσκονται στη φροντίδα του (ο ελεύθερος χρόνος των διακοπών συχνά προσφέρεται για σκέψεις, αποτιμήσεις, προγραμματισμούς και ανησυχίες), το Sweet Chestnut (Bach) θα ανακουφίσει σημαντικά την κατάσταση, γαληνεύοντας αυτή την ειδική κατάσταση του νου και εξασφαλίζοντας την απαραίτητη υπαρξιακή ασφάλεια και ηρεμία. Και ας σκεφτούμε επίσης το πόσο συχνή είναι η κατάσταση όπου ο άνθρωπος κρύβει τα στενάχωρα συναισθήματα, τις αγωνίες, τις έγνοιες ή και τη θλίψη του προσπαθώντας να φανεί –στους άλλους ή και στον εαυτό του τον ίδιο- ότι ‘είναι μια χαρά’, ότι είναι δυνατός, χαρούμενος, ήρεμος κλπ., πιέζοντας και τυραννώντας έτσι ακόμη περισσότερο τον εαυτό του από όσο είναι πιεσμένος και βασανισμένος ήδη. Η πολύ συχνή αυτή κατάσταση αποτελεί μια μεγάλη και άμεση ανάγκη για το ανθοΐαμα Bach Agrimony.

Το ανθοΐαμα Gentian (επίσης Bach) θα τονώσει την αισιοδοξία, την ικανότητα να εστιάζουμε την προσοχή και την ψυχολογία μας στις θετικές όψεις των καταστάσεων, να βλέπουμε το ‘μισογεμάτο ποτήρι’ αντί για το ‘μισοάδειο’ και να μην απογοητευόμαστε μπροστά στις μικρές ή μεγάλες αναποδιές, τις ελλείψεις και τα απρόοπτα που μπορεί να συνοδεύουν τις εξορμήσεις, τα ταξίδια μας, τις συνθήκες και την καθημερινότητα των διακοπών μας κλπ. απειλώντας να μας χαλάσουν την ευχαρίστηση των ημερών που ονειρευόμασταν από τόσους μήνες πριν. Το ανθοΐαμα αυτό αποτελεί μια εγγυημένη βοήθεια για πολλούς και για την περίοδο των διακοπών.

Το καλοκαίρι και οι διακοπές είναι μια σημαντική ευκαιρία να έρθουμε σε μεγαλύτερη επαφή με τη φύση –γύρω μας αλλά και εντός μας. Αυτό προϋποθέτει μια καλύτερη και πιο εκτεταμένη επαφή με το σώμα μας και με τις ανάγκες του και πιο συγκεκριμένα με την ανάγκη για ευχαρίστηση, απόλαυση και φυσική χαρά – ανάγκες και ικανότητες που συχνά ατονούν ή και μοιάζουν να εξαφανίζονται μέσα στην εντατικοποιημένη, διανοητικοποιημένη, μονόπλευρη, συνήθη καθημερινότητα. Το ίαμα Rock Water (Bach) μπορεί να μας βοηθήσει σ’ αυτό.

Εκτός των ανθοϊαμάτων Bach, το ανθοΐαμα Zinnia (Ντάλια) από την συλλογή της Flower Essence Society (FES) συνδέεται με την ικανότητα του να μπορεί να παίρνει κανείς τη ζωή και τα προβλήματά της λιγότερο στα σοβαρά (και δεν εννοούμε βέβαια επιπόλαια), με την ικανότητα για γέλιο και παιγνίδι, με το να μπορεί να χαίρεται τη ζωή σαν παιδί, και βέβαια με την ικανότητα του να μπορεί να παίζει με τα παιδιά του, να χαίρεται την παρουσία τους και να τα κατανοεί σε αυτόν τον τόσο βασικό για την ύπαρξη και την ανάπτυξή τους τομέα. Και ποιος καλύτερος χρόνος για κάτι τέτοιο από τις διακοπές;

Στην ίδια συλλογή (FES) συναντάμε το ανθοΐαμα Corn (καλαμπόκι), που αφυπνίζει μέσα μας την βιωματική επίγνωση του ανοιχτού, ελεύθερου, άπλετου χώρου, βοηθώντας μας να ‘εκπτυχθούμε’, να αναζωογονηθούμε  και να απολαύσουμε την απεραντοσύνη που μας χαρίζουν οι θάλασσες και τα βουνά – ελευθερία και απεραντοσύνη που μας περιέχει και της οποίας γινόμαστε μέρος. Ένα ανθοΐαμα ιδιαίτερα χρήσιμο στους κατοίκους των αστικών περιοχών, των τσιμεντοποιημένων πόλεων και της ζωής εντός των διαμερισμάτων των πολυκατοικιών, όπου η επαφή με τη φύση είναι περιορισμένη.

Και βέβαια, ακόμη και αν θέλουμε, δεν μπορούμε ούτε και στις διακοπές να ξεχάσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης εποχής που ζούμε: τη σκληρή βία, τον τρόμο και το χάος που μας φτάνει μέσα από τις καθημερινές ειδήσεις του κόσμου μας, τις ξαφνικές φυσικές καταστροφές, τις απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες, την οικολογική απειλή κλπ. Σε ένα μεγάλο βαθμό, οι διακοπές δεν συνοδεύονται από την γαλήνη και τη χαρούμενη ξεγνοιασιά που παραδοσιακά σήμαιναν. Όλα αυτά συνιστούν ένα συχνά διαρκές ή επαναλαμβανόμενο σοκ για τον οργανισμό και τον ψυχισμό μας και επιβαρύνουν καθοριστικά το υποσυνείδητο ακόμη και των φαινομενικά πιο ‘ανθεκτικών’ και αδιάφορων. Τα ανθοϊάματα Bach Star of Bethlehem και Walnut, για την ανακούφιση από το σοκ και για τον περιορισμό του επηρεασμού από τις διαθέσεις και τις αντιδράσεις του περιβάλλοντος αντίστοιχα, όπως και το Bach Crab Apple και το FES Chaparral για την αποφόρτιση και τον ‘καθαρισμό’ του ψυχισμού από τις επιδράσεις που αφήνουν τέτοιες εντυπώσεις και εικόνες, μπορούν να είναι χρήσιμα ως προς το θέμα αυτό. Το ανθοΐαμα της FES Scotch Broom θα ανακουφίσει την αγωνία για το μέλλον του κόσμου απέναντι στις νέες και σε μεγάλο βαθμό άγνωστες αυτές απειλές. Το εξαιρετικό Yarrow Environmental Solution (YES), όπως περιγράφεται από την Flower Essence Society, σκοπεύει στο να ενισχύσει και να προστατέψει από τις τοξικές περιβαλλοντικές επιδράσεις, το γεωπαθητικό στρες, ακτινοβολίες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούν οι διάφορες ευρύτατα χρησιμοποιούμενες ηλεκτρονικές συσκευές που μας συνοδεύουν παντού – και στις διακοπές.

Με την πνοή των λουλουδιών στις αποσκευές λοιπόν, και βέβαια με το απαραίτητο Rescue Remedy (Bach) για άμεση υποστήριξη σε οποιεσδήποτε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης , καλές διακοπές!...

Η Μαρίνα Αγγελή σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική. Εκπαιδεύτηκε στην Συστημική Προσέγγιση στο Αθηναϊκό Κέντρο Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ) από τους Γ. Βασιλείου και Β.Γ. Βασιλείου και στην μέθοδο του M. Bowen από την Ν. Χαρίτου στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Αθηνών. Υπήρξε μέλος της Κινητής Ψυχιατρικής Μονάδας του Νομού Φωκίδας, στο Πρόγραμμα Ψυχιατρικής Περίθαλψης Υπαίθρου.
Η γνωριμία της με τις ενεργειακές θεραπείες αποτέλεσε ένα σημαντικό στάδιο στην εξέλιξη της Συστημικής της σκέψης.
Πρώτη η γνωριμία με την Ομοιοπαθητική υπήρξε καταλυτική ως προς την διάθεσή της να επιχειρήσει ένα συνδυασμό ψυχοθεραπείας με ενεργειακές θεραπείες. Παρακολούθησε μαθήματα ομοιοπαθητικής για γιατρούς στο Ινστιτούτο Ερευνών και Εφαρμογών Ομοιοπαθητικής Ιατρικής και σε 2ετές εκπαιδευτικό σεμινάριο στην Ομοιοπαθητική, που πραγματοποίησε στην Αθήνα και την Αλόννησο ο Γ. Βυθούλκας.
Το 1988 γνώρισε για πρώτη φορά τα ανθοϊάματα Bach και ανακάλυψε σε αυτά ένα ιδανικό μέσο ψυχικής εξισορρόπησης και προσωπικής εξέλιξης. Από τότε και μέχρι σήμερα δεν έπαψε να ερευνά κα να εφαρμόζει τις θεραπευτικές και αναγεννητικές δυνατότητες όλο και περισσότερων ανθοϊαμάτων, που ανακαλύπτονται και κατασκευάζονται σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Είναι Certified Practitioner και επίτιμο μέλος της Flower Essence Society (FES) της California, η οποία έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και εργασίες της σχετικά με την αντιμετώπιση ψυχολογικών προβλημάτων με ανθοϊάματα.

Η Ουλίτιδα και περιοδοντοπάθεια είναι δυο συχνά εμφανιζόμενες νόσοι της στοματικής κοιλότητας που προσβάλουν τα ούλα που περιβάλλουν τα δόντια και το οστό των γνάθων που τα στηρίζει. Οι βασικοί λόγοι εκδήλωσής τους είναι η γενετική προδιάθεση του ασθενούς, η έλλειψη καλής στοματικής υγιεινής, το κάπνισμα, η κακή διατροφή, η εγκυμοσύνη, ο πολυμεταλλισμός της στοματικής κοιλότητας (π.χ. παρουσία μαύρων σφραγισμάτων και μεταλλικών γεφυρών στο στόμα), η κακή σύγκλειση-τρίξιμο  των δοντιών (βλ homeodentist.gr η ολιστική θεραπεία του τριξίματος των δοντιών) και παθολογικές καταστάσεις  όπως έντονο στρες, σακχαρώδης διαβήτης, νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια και χρόνια λήψη φαρμάκων όπως αντιεπιληπτικά (υπερτροφική ουλίτιδα ) και διφωσφονικά. Τα διφωσφονικά είναι φάρμακα που συνταγογραφούνται για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης  και προκαλούν σε μεγάλο ποσοστό νέκρωση-καταστροφή  του οστού των γνάθων που είναι χρόνια και δύσκολα ανταποκρίνεται στην κλασική και ολιστική θεραπεία. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν διφωσφονικά κάλο είναι να ανατρέξουν σε ολιστικές μεθόδους αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης που είναι ακίνδυνες  και αποτελεσματικές.

Η αλλοπαθητική αντιμετώπιση των νόσων του περιοδοντίου

Η κλασική οδοντιατρική θεωρεί τις παραπάνω νόσους σαν τοπικές στοματικές φλεγμονές που χρειάζονται τοπική θεραπεία, με ταυτόχρονη ( σε σοβαρές περιπτώσεις) λήψη αντιβιοθεραπείας. Δεν λαμβάνει υπόψη ότι για να εκδηλωθεί οποιαδήποτε φλεγμονή στον οργανισμό πρέπει η άμυνα του αρρώστου να είναι εξασθενημένη. Μόνο τότε οι μικροβιακοί παράγοντες της οδοντικής πλάκας θα βρουν το κατάλληλο έδαφος για την εμφάνιση της νόσου.

Έτσι, ένας ασθενής με λίγη οδοντική πλάκα και εξασθενημένο αμυντικό σύστημα θα εκδηλώσει τη νόσο σε σοβαρή μορφή, ενώ ένας ασθενής με ισχυρό αμυντικό σύστημα και την ίδια ποσότητα οδοντικής πλάκας θα εμφανίσει τη νόσο σε ηπιότερο βαθμό ή δεν θα νοσήσει καθόλου.

Η ολιστική θεώρηση των νόσων του περιοδοντίου

Θεωρούμε, στην ομοιοπαθητική, ότι μια νόσος δεν είναι τίποτα άλλο από μια εκδήλωση ενός συνόλου συμπτωμάτων σε έναν δεδομένο οργανισμό. Αν η νόσος του περιοδοντίου οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη δύναμη του μικροβιακού παράγοντα που περιέχεται στην οδοντική πλάκα-πέτρα, θα σταματήσει και δεν θα επανεμφανιστεί με την ολοκλήρωση της αποτρύγωσης, της απόξεσης και τη διδασκαλια της στοματικης  υγιεινής.

Αν όμως η νόσος είναι αποτέλεσμα ενός εξασθενημένου αμυντικού συστήματος θα επανεμφανιστεί σύντομα μετά το τέλος της κλασικής οδοντιατρικής θεραπείας.

Αυτό που θα δώσει απάντηση στην πραγματική αιτιολογία της νόσου θα είναι η κλινική παρατήρηση του ασθενούς. Ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος πρέπει να αποκτήσει μια καθαρή εικόνα της εξέλιξης της νόσου παρατηρώντας αν η τελευταία έχει την τάση να επανεμφανιστεί.

Η κλινική παρατήρηση θα απαντήσει στο ερώτημα αν η ουλίτιδα ή η περιοδοντοπάθεια του ασθενούς είναι μια τοπική φλεγμονώδης αντίδραση των ούλων και του υποκείμενου οστού ή αποτελεί εκδήλωση ενός εξασθενημένου αμυντικού συστήματος – μιας χρόνιας διαταραχής της υγείας, που βρίσκει εκτόνωση στην ανάπτυξη φλεγμονής στους ουλικούς – οστικούς ιστούς. Στην 25χρονη εξάσκηση του οδοντιατρικού επαγγέλματος είδαμε να εκδηλώνονται σοβαρές βλάβες στα ούλα και στα οστά σε ασθενείς με καλή στοματική υγιεινή. Η αιτία της νόσου οφειλόταν σε τέτοιες περιπτώσεις σε παράγοντες εντελώς άσχετους με τη στοματική υγιεινή.

Ένας χωρισμός, μια ερωτική ή επαγγελματική απογοήτευση, ο καταπιεσμένος θυμός, η θεραπεία με αντιβίωση και κορτικοστεροειδή δερματικών και αναπνευστικών προβλημάτων και διάφορες ανάλογες αιτίες μπορούν να οδηγήσουν σε εμφάνιση των νόσων του περιοδοντίου.

Τι είναι ουλίτιδα και ποια ειναι η θεραπεια της

Είναι μια φλεγμονώδης αντίδραση των ούλων που οφείλεται κυρίως σε τοπικά ερεθιστικά αίτια. Τα συνήθη αίτια αυτά είναι η συσσώρευση της οδοντικής πλάκας και πέτρας (τρυγίας) στην επιφάνεια των δοντιών. Οδοντική πλάκα είναι το πρoϊόν ζύμωσης των τροφών από τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας. Όταν η οδοντική πλάκα ενασβεστιωθεί από τα άλατα του σάλιου μετατρέπεται σε οδοντική πέτρα ή τρυγία. Ιατρογενείς παράγοντες μπορούν επίσης να προκαλέσουν ουλίτιδα, όπως γέφυρες με κακή εφαρμογή και κακοφτιαγμένα σφραγίσματα. Τα ούλα που έχουν ουλίτιδα αιμορραγούν, είναι επώδυνα στο βούρτσισμα και μπορεί να εμφανίσουν οίδημα. Η αναπνοή είναι κάποιες φορές δύσοσμη εξαιτίας της συσσώρευσης υπολειμμάτων τροφών στα μεσοδόντια διαστήματα.

Η κλασική οδοντιατρική συστήνει την αφαίρεση της οδοντικής πλάκας και πέτρας από την επιφάνεια των δοντιών και την εκπαίδευση του ασθενούς ώστε να διατηρεί το στόμα του καθαρό με τη βοήθεια της οδοντόκρεμας, της οδοντόβουρτσας και του στοματικού διαλύματος.

Τι είναι περιοδοντοπάθεια και ποια είναι η θεραπεία της

Αν η ουλίτιδα αφαιρεθεί αθεράπευτη μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να εξελιχθεί σε περιοδοντοπάθεια. Η φλεγμονή επεκτείνεται από τα ούλα στους υποκείμενους ιστούς που είναι τα οστά των γνάθων που στηρίζουν τα δόντια. Τα τελευταία αρχίζουν να καταστρέφονται, τα δόντια αρχίζουν να κουνιούνται και πονάνε κατά τη μάσηση. Γύρω από τα δόντια που πάσχουν μπορεί να εμφανιστούν αποστήματα. Τα ούλα παρουσιάζουν έντονη ερυθρότητα, αιμορραγία και πόνο κατά το βούρτσισμα. Η δυσοσμία του στόματος είναι συνήθως ιδιαίτερα έντονη. Σε πολλούς ασθενείς τα παραπάνω συμπτώματα λείπουν, η νόσος περνάει απαρατήρητη και εξελίσσεται αργά μέσα στο χρόνο. Η καταστροφή των οστών που είναι η φυσική εξέλιξη της νόσου, προκαλεί τελικά την απόπτωση των δοντιών.

Η κλασική οδοντιατρική προτείνει την αφαίρεση της οδοντικής πέτρας από τα δόντια και την απόξεση των ριζών των δοντιών με ειδικά εργαλεία και συσκευή υπερήχων.

Σε περιπτώσεις που υπάρχει μεγάλη οστική καταστροφή ακολουθούνται ειδικές μικροχειρουργικές τεχνικές με σκοπό να αναγεννηθεί το οστό που έχει χαθεί και τα δόντια να σταματήσουν να κουνιούνται. Τα συνήθη βιοϋλικά που χρησιμοποιούνται για την ανάπλαση των χαμένων οστών είναι οστικά μοσχεύματα, εμβρυϊκές πρωτεΐνες και μεμβράνες κολλαγόνου.

Τα συμπεράσματά μου μετά από 25 χρόνια εφαρμογής της ομοιοπαθητικής στη θεραπεία της ουλίτιδας και της περιοδοντοπάθειας

Η ουλίτιδα και η περιοδοντοπάθεια πρέπει να παρακολουθούνται μέσα στο βάθος του χρόνου ώστε ο θεράπων ιατρός να αξιολογεί αν το πρόβλημα οφείλεται σε μια τοπική ή γενική διαταραχή της υγείας του ασθενή του.

Ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος μπορεί να θεραπεύσει τον ασθενή του με τις κλασικές οδοντιατρικές πρακτικές (απόξεση- αποτρύγωση, χειρουργική αναγέννηση οστών) και παράλληλα να ενδυναμώσει το αμυντικό σύστημα του ασθενή του με τη χρήση ομοιοπαθητικών - φυτοθεραπευτικών φαρμάκων και την σωστή διατροφή ώστε η νόσος να μην επανεμφανιστεί.

Μπορεί ακόμα ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος – βασιζόμενος στην ολιστική αντιμετώπιση της νόσου σύμφωνα με τον Χάνεμαν- να διακρίνει μήπως η νόσος των ούλων δεν οφείλεται σε τοπικούς παράγοντες (μικρόβια της οδοντικής πλάκας – πέτρας) αλλά είναι η καταπιεση μιας γενικής νόσου του οργανισμού σε κάποιο άλλο επίπεδο (πχ μιας δερματοπάθειας) ή οφείλεται σε δηλητηρίαση του οργανισμου απο κακές διατροφικές συνήθειες που τοξινώνουν τον οργανισμό με την παραγωγή ελευθέρων ριζών.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, αλλά το πιο κοινό είναι η εμφάνιση αιμορραγικής ουλίτιδας σε άτομα που έχουν υποδειγματική στοματική υγιεινή και καταπιεσμένο θυμό. Αν σε έναν τέτοιο ασθενή δοθεί αντιβίωση ή μια οδοντόκρεμα που σταματάει την αιμορραγία το μόνο που θα πετύχουμε είναι η καταπίεση της αιμορραγίας και την εκδήλωση της νόσου σε άλλα όργανα (πχ βρογχίτιδα). Άτομα που ανταποκρίνονται σε φάρμακα όπως τα Sulphur, Phosphorus, Staphysagria, Platina, Paladium, Aurum, Mercurius solubilis, Ferrum sulphuricum έχουν συχνές εκδηλώσεις αιμορραγικής ουλίτιδας. Η εμφάνιση οστικής καταστροφής σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που έχει καταπιεστεί με χρόνια, λήψη κορτιζόνης και αντιβιοτικών είναι αρκετά συχνή.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος μπορεί να θεραπεύσει τον ασθενή του με τις κλασικές οδοντιατρικές πρακτικές (απόξεση- αποτρύγωση, χειρουργική αναγέννηση οστών) και να ενδυναμώσει τον οργανισμό του με τη χρήση ομοιοπαθητικών - φυτοθεραπευτικών φαρμάκων και την βελτιωση των διατροφικων του συνηθειων.

Η ουλίτιδα και η περιοδοντοπάθεια πρέπει να παρακολουθούνται μέσα στο βάθος του χρόνου ώστε ο θεράπων ιατρός να αξιολογεί αν το πρόβλημα οφείλεται σε μια τοπική ή γενική διαταραχή της υγείας του ασθενή του.

Μπορεί ακόμα ο ομοιοπαθητικός οδοντίατρος – βασιζόμενος στην ολιστική αντιμετώπιση της νόσου σύμφωνα με τον Χάνεμαν- να διακρίνει μήπως η νόσος των ούλων δεν οφείλεται σε τοπικούς παράγοντες (μικρόβια της οδοντικής πλάκας – πέτρας) αλλά είναι η καταπίεση μιας γενικής νόσου του οργανισμού σε κάποιο άλλο επίπεδο(πχ μιας δερματοπαθειας) ή οφειλεται σε δηλητηριαση του οργανισμου από κακές διατροφικές συνήθειες που τοξινώνουν τον οργανισμό με την παραγωγή ελευθέρων ριζών.

Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Τι είπε ο Jung σχετικά με την έννοια των Mandalas:
"Κάθε πρωί σχεδίαζα σε ένα σημειωματάριο ένα μικρό κυκλικό σχέδιο, μια μάνταλα, που φαινόταν να αντιστοιχεί στην εσωτερική μου κατάσταση εκείνη την εποχή ... Σταδιακά ανακάλυψα τι είναι πραγματικά η μάνταλα: ... ο Εαυτός, η ολότητα της προσωπικότητας, που αν όλα πάνε καλά, είναι αρμονική. "

 

Κυρία  Μαρκεζίνη, καλησπέρα  σας. Βλέπω  τα έργα σας και ομολογώ ότι είναι  εντυπωσιακά. Πώς  αποφασίσατε μετά τις σπουδές σας στην ψυχολογία να ασχοληθείτε με τα mandalas;

- Κατ’ αρχήν είμαι ένας άνθρωπος  που μου αρέσει να μαθαίνω. Από την πρώτη μου μέρα στα θρανία μέχρι και την τελευταία μέρα που βρισκόμουν στο Buenos Aires η εκπαίδευση μου δε σταμάτησε ποτέ. Το βλέπω σαν ένα τρόπο  να ανανεώνομαι, να  βελτιώνομαι. Το Buenos Aires προσφέρεται για να μάθει κάνεις  τα πάντα  και εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία. Εξ άλλου θεωρώ  ότι η ζωή βρίσκει  το πραγματικό  της νόημα  όταν  βρισκόμαστε σε μια συνειδητή και έμπρακτη πορεία καλλιέργειας του εαυτού. Πριν ξεκινήσω με τα mandalas σπούδασα ανθρωπιστική ψυχολογία με ειδικότητα στην προσωπική εξέλιξη. Επίσης εκπαιδεύτηκα σε θεραπευτικές  μεθόδους άμεσης πρόσβασης στο υποσυνείδητο, όπως για παράδειγμα η υπνοθεραπεία. Κατά συνέπεια ό,τι έχει να κάνει με σύμβολα και συλλογικό  ασυνείδητο με γοητεύει απίστευτα. 

- Τι είναι τα mandalas;

- Βασικά τα mandalas είναι κυκλικά σχέδια, συμμετρικά ως προς το κέντρο τους όπου υπάρχουν σχήματα που επαναλαμβάνονται γύρω απ αυτό, το καθένα σε ίση απόσταση από το κέντρο. Γι’ αυτό δημιουργούν μια πολύ αρμονική εικόνα και κυριαρχεί η αίσθηση μιας απόλυτης τάξης.

- Ποια είναι η προέλευσή τους;

- Mandala στα σανσκριτικά σημαίνει κύκλος. Προέρχονται από τις Ινδίες αλλά τα χρησιμοποιούν και οι βουδιστές. Στην Ινδία και στο Θιβέτ η δημιουργία και η  χρήση τους έχει έναν καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα. Στο δυτικό κόσμο τα φτιάχνουμε περισσότερο γιατί είναι μια διαδικασία που λειτουργεί θεραπευτικά, αλλά και για το αισθητικό τους αποτέλεσμα.

- Ποιες είναι αυτές οι θεραπευτικές ιδιότητες των Mandalas;

- Πρώτον και κύριον βοηθάνε αποτελεσματικά στη μείωση του άγχους. Φτιάχνοντας ένα mandala βιώνουμε μια ηρεμία και ευχαρίστηση που μας φτιάχνει τη διάθεση  και κατά  συνέπεια ξυπνάνε θετικές σκέψεις. Όταν έχουμε θετικές σκέψεις γινόμαστε δημιουργικοί. Η δημιουργικότητα είναι το πλέον  σημαντικό όφελος από την ενασχόληση με τα mandalas. O Jacobo Moreno, πατέρας του ψυχοδράματος είχε ορίσει τη δημιουργικότητα ως την πλέον εξελιγμένη έκφραση της νόησης, που συνεπάγεται την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, ίσον επίτευξη στόχων, ίσον διαρκής εξέλιξη. 

Άλλα οφέλη είναι η αύξηση της υπομονής, της μνήμης, της διαίσθησης και κυρίως της συγκέντρωσης. Επίσης έχει αποδειχτεί ότι βοηθάει σε πολύ σημαντικό βαθμό άτομα που αντιμετωπίζουν περιόδους πένθους, θλίψης, κατάθλιψης, άτομα που βιώνουν σωματικό  πόνο, όπου πολλές φορές γίνεται αισθητή η μείωσή του, ανθρώπους σε περιόδους ανάρρωσης ή θεραπείας. 

- Μιλάτε για ψυχική ηρεμία, συγκέντρωση, δημιουργικότητα,  απόλαυση... Εγώ όσο βλέπω τα έργα σας, τόσο πιο δύσκολο μου φαίνεται να γίνει ένα mandala, γι αυτό μου κάνει εντύπωση πώς μπορεί να είναι κάτι τόσο ευχάριστο. 

- Σας βεβαιώ ότι δεν υπάρχει η  παραμικρή δυσκολία στην ολοκλήρωση ενός mandala. Το αντίθετο, επαναλαμβάνω και επιμένω ότι είναι μια διαδικασία άκρως απολαυστική.

-Δε χρειάζονται ειδικές γνώσεις και ικανότητες;

-  Όχι, καμία απολύτως. Αρκεί να είναι κανείς ανοιχτός στο να μάθει κάτι καινούριο, να έχει όρεξη και καλή διάθεση. Από την αρχή μέχρι το τέλος της κατασκευής μπαίνουμε σε μια κατάσταση ενεργού διαλογισμού,  με αποτέλεσμα να ξεχνιόμαστε πραγματικά από ο,τι μας απασχολεί. Χάνεται η αίσθηση του χρόνου, δεν υπάρχει καμία απαίτηση στην οποία καλούμαστε να ανταποκριθούμε, κανενός είδους πίεση, καμία βιασύνη, κανένας ανταγωνισμός... Όπως είπε ο Carl Jung, κάθε mandala είναι τόσο μοναδικό όσο και ο δημιουργός του. Το τελικό του αποτέλεσμα είναι μια πραγματική έκπληξη, ακριβώς επειδή αποτελεί μια αυθεντική έκφραση του βαθύτερου εαυτού. Για μένα είναι κάτι μαγικό. 

- Πώς γίνονται τα mandalas; Υποθέτω ότι υπάρχει κάποια τεχνική.

- Φυσικά και υπάρχει. Πάντα ξεκινάμε με έναν κύκλο. Μέσα σ' αυτόν σχηματίζουμε απλά γεωμετρικά σχήματα - κύκλους, τετράγωνα, τρίγωνα, κτλ.- που συνδυάζονται μεταξύ τους. Τα τελικά σχήματα εμφανίζονται ως αποτέλεσμα των σχεδιασμών που προκύπτουν αυθόρμητα. 

- Πόσος χρόνος εκπαίδευσης θεωρείτε ότι είναι αρκετός ή ιδανικός ώστε να μάθει κάποιος να φτιάχνει ένα mandala; 

- Πάντα συνιστώ τέσσερις μήνες τουλάχιστον. Για μένα σκοπός δεν είναι μόνο να διδάξω μια τεχνική. Το βρίσκω πολύ στείρο. Εκτός του να μάθει κανείς την τεχνική, σκοπός μου είναι να αποκτήσει τα οφέλη αυτής της εμπειρίας. Όσο είναι σε επαφή με  το χώρο δημιουργίας, με την ομάδα, τόσο αυτά τα οφέλη εισπράττονται, που σημαίνει ότι υπάρχει ένα ορατό αντίκτυπο στην ψυχολογία και την προσωπική ζωή του ατόμου. Να διευκρινίσω ότι αυτό που συμβαίνει στο μάθημα - η εκμάθηση και ενασχόληση - λειτουργεί θεραπευτικά - υπάρχει ένα κλίμα αποδοχής, χαράς,  έμπνευσης - αλλά δεν πρόκειται για ομαδική θεραπεία σε καμία περίπτωση. 

- Πότε μπορεί κάποιος να ξεκινήσει; 

-  Οι εγγραφές είναι όλο το χρόνο. Ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να ξεκινήσει οπότε θέλει. Οι ομάδες είναι περιορισμένου αριθμού ώστε να μπορώ να ασχοληθώ με τον καθένα ξεχωριστά. Είναι δηλαδή σαν ένα ιδιαίτερο μάθημα στα πλαίσια μιας ομάδας.

- Εκτός από τη διδασκαλία, σκέφτεστε να εκθέσετε έργα σας; 

- Στο προσεχές μέλλον σκοπεύω να εκδώσω δικά μου mandalas, έργα έτοιμα για ζωγραφική. Όσο αφορά την έκθεση -  μου το έχουν προτείνει μάλιστα - ναι, έχω στο νου μου μία έκθεση που θα περιλαμβάνει έργα δικά μου και γιατί όχι, ίσως και των μαθητών μου.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη που δώσατε στην Holistic Life.

 Η Μαρία Μαρκεζίνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετά την αποφοίτησή της από την Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών, το 2003, ταξίδεψε στη Βαρκελώνη όπου ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη Yoga. Το 2004 εγκαταστάθηκε στο Buenos Aires, από όπου επέστρεψε πρόσφατα. Εκεί συνέχισε τις σπουδές της στη Yoga, μελέτησε σε βάθος την ισπανική γλώσσα, σπούδασε Ayurveda, θεραπευτική yoga, ανθρωπιστική ψυχολογία, αστρολογία, τα ανθοϊάματα του Bach και ειδικεύεται στην προσωπική εξέλιξη και σε τεχνικές άμεσης πρόσβασης στο υποσυνείδητο. Η προσέγγισή της είναι η ανθρωποκεντρική. Ενδιαφέρθηκε να μάθει την τεχνική των Mandalas, εντυπωσιασμένη από το αισθητικό τους αποτέλεσμα, αλλά κυρίως επειδή ανακάλυψε τη θεραπευτική τους δύναμη. email: master.ayurveda2020@gmail.com

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019 07:45

Τοξίνωση και Ιριδολογία

Η συσσώρευση βλαβερών ουσιών στον οργανισμό ονομάζεται τοξίνωση. Οι ουσίες αυτές συσσωρεύονται στο λιπώδη ιστό μας, αλλά και σε όλους τους ιστούς. Τοξίνη είναι οτιδήποτε μπορεί να βρίσκεται στον οργανισμό μας σε περιεκτικότητα μεγαλύτερη από αυτήν που έχουμε ανάγκη. Αυτό σημαίνει ότι και οι θρεπτικές ουσίες όπως είναι οι βιταμίνες, αν τις λάβουμε σε υπερβολική ποσότητα ή για μεγάλο διάστημα, μπορεί να μετατραπούν σε τοξίνες.

 Οι τοξίνες μπορεί επίσης να είναι ουσίες που καταναλώνουμε, όπως π.χ. οι επεξεργασμένες τροφές, τα φάρμακα, το κάπνισμα, το αλκοόλ κα. Επίσης είναι εφικτό να εισέλθουν στον οργανισμό μας και μέσω περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως π.χ. με την έκθεση σε βαρέα μέταλλα και φυτοφάρμακα.

Φυσικά, τοξίνες μπορεί να παράγει και ο ίδιος ο οργανισμός μας. Πρόκειται για τα τελικά προϊόντα του φυσικού μεταβολισμού, τις ορμόνες του στρες και των υποπροϊόντων της λειτουργίας των βακτηρίων που υπάρχουν στον οργανισμό.

Το σώμα μας, διαθέτει συγκεκριμένα απεκκριτικά όργανα για να απαλλαγεί από τις τοξίνες, τα οποία αναφέρονται παρακάτω: 

Τα νεφρά μας. Αυτά χρησιμεύουν στην απομάκρυνση των αχρήστων και βλαβερών ουσιών από τον οργανισμό, στη ρύθμιση των υγρών και των ηλεκτρολυτών του σώματος και στη διατήρηση της οξεοβασικής ισορροπίας. Οι νεφροί μας χρειάζονται νερό για να αποβάλλουν τα τοξικά απόβλητα από το σώμα μας και να μειώσουν τον κίνδυνο σχηματισμού πέτρας. Συμπτώματα τοξίνωσης αποτελούν η αρθρίτιδα, ο πόνος στην πλάτη, η κόπωση ή οι πονοκέφαλοι κ.α.

Το ήπαρ. Είναι από τα περισσότερο μεταβολικά ενεργά όργανα του σώματος. Η λειτουργία του αφορά: μεταβολισμό των αμινοξέων και των υδατανθράκων, παράγει τη χολή για την πέψη, αποτοξινώνει με το να παράγει ένζυμα για το μεταβολισμό πιθανώς επιβλαβών ουσιών κτλ. Όταν το συκώτι δεν λειτουργεί σωστά, οι άνθρωποι αισθάνονται ναυτία και ευερεθιστότητα και μερικά από τα συμπτώματα είναι ο μετεωρισμός, οι κεφαλαλγίες, η κατακράτηση υγρών, τα δερματικά προβλήματα, ο κνησμός, η δυσκοιλιότητα, η άσχημη αναπνοή, η έλλειψη συγκέντρωσης, ο ίκτερος και η κίρρωση.

Πεπτικό σύστημα. Θεωρείται ότι το πεπτικό σύστημα υποφέρει περισσότερο από τον σύγχρονο ανθυγιεινό τρόπο ζωής, το στρες, την κακή διατροφή, τα φάρμακα και τα αντιβιοτικά που καταναλώνουμε. Οι ασθένειες που σχετίζονται με το πεπτικό σύστημα περιλαμβάνουν: αλλεργίες, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, κολίτιδα, νόσο του Crohn, δυσκοιλιότητα, διάρροια, καούρα, υπερβολικά αέρια και μετεωρισμό, εκκολπωματίτιδα και πολλά άλλα.

Πνεύμονες. Το αναπνευστικό σύστημα, ένα από τα πιο σημαντικά κανάλια αποτοξίνωσης στο σώμα. Οι πνεύμονες, είναι το κέντρο ελέγχου της αναπνοής και εξασφαλίζουν ότι κάθε κύτταρο του σώματος λαμβάνει οξυγόνο και παράλληλα φιλτράρουν τον αέρα, ώστε να αποτρέψουν την είσοδο άχρηστων ουσιών και μικροβίων στον οργανισμό. Η πρωταρχική λειτουργία των πνευμόνων, είναι να παρέχουν οξυγόνο στο αίμα, καθώς και να απομακρύνουν το διοξείδιο του άνθρακα απ’ αυτό.

Λεμφικό σύστημα. Το σύστημα αυτό είναι ένα από τα συστήματα που έχουν ως σκοπό την άμυνα του οργανισμού. Αποτελείται από τα λεμφικά όργανα  και μια σειρά από λεμφαδένες που είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα με ένα σύνθετο δίκτυο από πολύ λεπτά αγγεία τα λεμφαγγεία. Σημάδια που δείχνουν ότι το λεμφικό σύστημα μπορεί να μην λειτουργεί σωστά είναι ο συνεχής βήχας, ο πονόλαιμος ή η γρίπη.

Πολύ σημαντικό, αν και σχεδόν κανείς δεν του δίνει την απαραίτητη σημασία, είναι και το δέρμα. Το δέρμα είναι ένα όργανο, για το οποίο οι περισσότεροι από εμάς ξοδεύουμε απίστευτα χρηματικά ποσά. Αγοράζουμε ακριβές κρέμες, λοσιόν, κρέμες για την ακμή, για την γήρανση και αποσμητικά. Είναι ατυχές το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς τους τύπους είναι χημικές ουσίες που εμποδίζουν τους ιδρωτοποιούς αδένες και αποτρέπουν την εξάλειψη των τοξινών. Επίσης πολύ συχνά, ασθένειες του δέρματος όπως ένα έκζεμα, μπορεί να καταπιεστούν από ακατάλληλες θεραπείες με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην θεραπευτούν, αλλά απεναντίας να γιγαντωθεί το πρόβλημα. Ένα υγιές δέρμα απαιτεί όλα τα όργανα αποτοξίνωσης να λειτουργούν στο εκατό τοις εκατό. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα απεκκριτικά όργανα συμβάλλουν στην καθαρή και υγιή επιδερμίδα. Όταν οι τοξίνες συσσωρεύονται στο σώμα σε σημείο όπου αυτά τα όργανα δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν, θα βρουν την έξοδό τους από το σώμα μέσω του δέρματος. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι χρόνιες δερματικές λοιμώξεις που επαναλαμβάνονται συνεχώς. Η πραγματική αιτία είναι η ανικανότητα του οργανισμού να εξαλείψει τις τοξίνες και αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Με την ιριδολογία, έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ σημαντικό εργαλείο που μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε, εάν τα όργανα που προαναφέρθηκαν, λειτουργούν σωστά. Μπορούμε να διακρίνουμε ποια όργανα έχουν μειωμένη λειτουργία με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται τοξίνες μέσα στον οργανισμό. Πάνω στην ίριδα εμφανίζονται σημάδια και χρωματισμοί που με την σωστή ανάλυση τους θα μας δώσουν μια εικόνα του οργανισμού.

Γνωρίζοντας τα μάτια σας μέσα από μια ιριδοσκόπηση, θα σας δοθεί ένας “Χάρτης” για τα δυνατά ή αδύναμα σημεία του οργανισμού σας. Στην συνέχεια θα μπορέσετε με τις υποδείξεις του επαγγελματία υγείας να βοηθήσετε τον οργανισμό σας, να απαλλαγείτε από τις συσσωρευμένες τοξίνες του οργανισμού και να δυναμώσετε τα όργανα αυτά που είναι τα πιο αδύναμα. Αυτό μπορεί να γίνει με τις οδηγίες που θα σας δοθούν και αφορούν διατροφή, βότανα, ομοιοπαθητική κ.α.

Ο Κων/νος Τσαλίκης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ιπποκράτειο Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής με δάσκαλο τον διακεκριμένο Ομοιοπαθητικό Γεράσιμο Στουραίτη  και στο School of Homeopathy (Devon, England) του Misha Norland. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου απο το Hahnemann College of London στην Ομοιοπαθητική. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά σεμινάρια οπως: 
Ομοιοπαθητική και άσθμα με τον jawahar shah.
Σπάνια ομοιοπαθητικά φάρμακα. Περιπτώσεις, μεθοδολογία, ανάλυση με τον Γεράσιμο Στουραίτη.
Ομοιοπαθητική πρακτική με τον Misha Norland.
Ομοιοπαθητική σε δύσκολες γυναικολογικές διαταραχές με τον Dr. Pawan Pareek. 
Eπίσης έχει παρακολουθήσει το σεμινάριο του Mike Keszler  στην μέθοδο του R. Sankaran με θέμα Συστηματική Ομοιοπαθητική.
Έχει εκπαιδευτεί πάνω στην Γνωστική Ομοιοπαθητική απο τον ψυχίατρο Dr. Γεώργιο Λουκά.
Έχει εκπαιδευτεί και είναι πιστοποιημένος τεχνικός Κβαντικής Βιοανάδρασης και Βιοσυντονισμού. 
Έχει τελειώσει την Ολιστική Διατροφή απο το Natural Health Science και συγκεκριμένα στο σύστημα Unani και κατέχει Diploma στην Ιριδολογία.

Αν ο κοινός γιατρός, ο επιστήμονας και ο μορφωμένος καταναλωτής πίστευαν στην Wikipedia, θα υπέθεταν ότι δεν υπάρχει απολύτως καμία έρευνα που να δείχνει την αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στη θεραπεία οποιασδήποτε ασθένειας. Επιπλέον, θα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι αραιωμένα σε τόσο απειροελάχιστες δόσεις που δεν υπάρχει κυριολεκτικά «τίποτα» μέσα σε αυτά. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Washington Post, τα κείμενα της Wikipedia για την Ομοιοπαθητική είναι από τα πιο αμφιλεγόμενα σε αυτή την ιστοσελίδα.

Η έρευνα δείχνει την αποτελεσματικότητα της Ομοιοπαθητικής

Είναι γεγονός ότι η έρευνα που δείχνει την αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων έχει δημοσιευθεί σε μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα ιατρικά περιοδικά του κόσμου. Ακολουθεί μια ονομαστική αναφορά μερικών από αυτές τις δημοσιεύσεις: The Lancet,1 BMJ2,3(βρετανική ιατρική περιοδική έκδοση), Chest (έκδοση του αμερικανικού κολλεγίου ιατρών θώρακος),4 Pediatrics (έκδοση της αμερικανικής ακαδημίας παιδιάτρων),5 Cancer (περιοδικό της αμερικανικής αντικαρκινικής εταιρείας),6 Journal of Clinical Oncology (περιοδικό κλινικής ογκολογίας),7 Pediatrics Infectious Disease Journal (έκδοση της ευρωπαϊκής εταιρείας παιδιατρικών λοιμωδών νοσημάτων),8 European Journal of Pediatrics (έκδοση της ελβετικής εταιρείας παιδιατρικής και της βελγικής εταιρείας παιδιατρικής).9

Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Wikipedia δεν αναφέρει οκτώ από τις εννέα αναφορές εδώ! Μεμονωμένες μελέτες όχι μόνο έχουν βρει αποτελεσματικότητα στα ομοιοπαθητικά φάρμακα, αλλά διάφορες αναθεωρήσεις και μετα-αναλύσεις μελετών έχουν επίσης καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι διαφορετικά από αυτά ενός εικονικού φαρμάκου. Η νεότερη ανασκόπηση της ομοιοπαθητικής έρευνας που δημοσιεύθηκε στο Systematic Reviews10 επιβεβαίωσε τη διαφορά μεταξύ των επιδράσεων της ομοιοπαθητικής αγωγής και του εικονικού φαρμάκου.

Κατά την επανεξέταση των «υψηλότερων ποιοτικά μελετών», οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που έλαβαν ομοιοπαθητική θεραπεία είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάσουν θεραπευτικό όφελος, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Επιπλέον, εξετάζοντας συνολικά 22 κλινικές δοκιμές, οι ασθενείς που έλαβαν ομοιοπαθητικά φάρμακα είχαν περισσότερο από 50% πιθανότητα να έχουν ωφεληθεί από τη θεραπεία από αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Για άλλη μια φορά, η Wikipedia δεν αναφέρει ούτε αυτή τη νέα ανασκόπηση κλινικής έρευνας στην ομοιοπαθητική.

Αυτή η σημαντική ανασκόπηση της κλινικής έρευνας αναγνώρισε επίσης ότι τέσσερις από τις πέντε κύριες προηγούμενες συστηματικές ανασκοπήσεις ομοιοπαθητικής έρευνας βρήκαν όφελος από την ομοιοπαθητική θεραπεία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο:

"Πέντε συστηματικές ανασκοπήσεις εξέτασαν ερευνητική βιβλιογραφία για την ομοιοπαθητική συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του ευρέος φάσματος παθήσεων που έχουν ερευνηθεί και όλων των μορφών ομοιοπαθητικής: τέσσερις από αυτές τις «παγκόσμιες» συστηματικές ανασκοπήσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, με επιφυλάξεις, η ομοιοπαθητική παρέμβαση πιθανώς να διαφέρει από το εικονικό φάρμακο."

Και αν αυτό δεν ήταν αρκετό, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα η μεγαλύτερη και πληρέστερη ανασκόπηση της βασικής επιστημονικής έρευνας (βασική φυσικοχημική έρευνα, βοτανικές μελέτες, μελέτες σε ζώα και in vitro μελέτες που χρησιμοποιούν ανθρώπινα κύτταρα) και της κλινικής έρευνας για την Ομοιοπαθητική που έχει χορηγηθεί ποτέ από κυβερνητική υπηρεσία στην Ελβετία.11

Αυτή η έκθεση της Ελβετίας επιβεβαίωσε ότι οι ομοιοπαθητικές υψηλές δυναμοποιήσεις φαίνεται να προκαλούν ρυθμιστικά αποτελέσματα και συγκεκριμένες αλλαγές σε κύτταρα και ζωντανούς οργανισμούς. Αναφέρει επίσης ότι 20 από τις 22 συστηματικές ανασκοπήσεις κλινικών ερευνών που διεξήγαγαν δοκιμές ομοιοπαθητικών φαρμάκων ανίχνευσαν τουλάχιστον μια τάση υπέρ της ομοιοπαθητικής. Όμως ούτε καν αυτή η σημαντική ανασκόπηση της ομοιοπαθητικής έρευνας αναφέρεται από την Wikipedia!

Ομοιοπαθητικό Συνέδριο στη Βασιλική Εταιρεία Ιατρικής

Τον Ιούλιο του 2018, πραγματοποιήθηκε ένα πρωτοποριακό συνέδριο στο Λονδίνο με τίτλο «Νέοι ορίζοντες στην επιστήμη του νερού - Τα αποδεικτικά στοιχεία για την Ομοιοπαθητική» στις αίθουσες της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρικής του Ηνωμένου Βασιλείου. Διοργανωτής της εκδήλωσης ήταν ο λόρδος Aaron Kenneth Ward-Atherton, ο οποίος είναι ο ίδιος ομοιοπαθητικός, ιατρός και επίσημος σύμβουλος ενοποιημένης ιατρικής (integrated medicine) στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου και ο οποίος είχε την υποστήριξη διαφόρων συναδέλφων του στον Βρετανικό Οίκο των Λόρδων.

Στο συνέδριο, εκπρόσωποι από περισσότερες από 20 χώρες άκουσαν δύο επιστήμονες βραβευμένους με Νόμπελ (τον καθηγητή φυσικής του Cambridge, Emeritus Brian Josephson και τον Dr Luc Montagnier που έχει βραβευτεί για την έρευνά του στο AIDS) καθώς και αρκετούς άλλους επιστήμονες παγκόσμιας κλάσης από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ισραήλ και τη Ρωσία.

Και αυτά που έλεγαν ήταν καθαρή αίρεση της συμβατικής ιατρικής! Όπως αποδεικνύεται, η έρευνα στην επιστήμη του νερού φαίνεται να υποστηρίζει την αντίληψη ότι υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των βιολογικών και φυσικών δράσεων των ομοιοπαθητικών φαρμάκων και του απλού συνηθισμένου νερού.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή η ειδική διάσκεψη δεν προσπάθησε να επανεξετάσει το σώμα της κλινικής έρευνας που επαληθεύει την αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων και δεν επεδίωξε να περιγράψει όλες τις βασικές επιστημονικές μελέτες που δείχνουν ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν βιολογικά ή φυσικά αποτελέσματα.

Αντ’ αυτού, το συνέδριο αυτό επέλεξε να επικεντρωθεί σε πιο θεμελιώδη ζητήματα: Η διαδικασία παραγωγής ομοιοπαθητικών φαρμάκων (δηλαδή, διαδοχική αραίωση και δυναμοποίηση - έντονη ανάδευση - μιας φαρμακευτικής ουσίας σε νερό / αλκοόλ) έχει επιπτώσεις στις μεγάλου εύρους δομές του νερού που είναι διαφορετικές από το απλό καθαρό νερό; Και, δεύτερον, υπάρχουν φυσιολογικές και εύλογες εξηγήσεις για το πώς τα ομοιοπαθητικά φάρμακα επιμένουν σε διαλύματα νερού παρά τις πολλαπλές αραιώσεις;

Επειδή οι περισσότεροι γιατροί και επιστήμονες δεν είναι καθόλου εξοικειωμένοι με τις συναρπαστικές και εκπληκτικές ιδιότητες και τις ικανότητες του νερού, οι ισχυρισμοί τους για το τι είναι και τι δεν είναι εφικτό με τα ομοιοπαθητικά φάρμακα αντιπροσωπεύουν μια δυσάρεστα απληροφόρητη άποψη.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι στην καλύτερη περίπτωση αντιεπιστημονικοί. Στη χειρότερη περίπτωση, αντιπροσωπεύουν απλώς την άγνοια. Οι καλύτεροι επιστήμονες είναι ταπεινοί στους ισχυρισμούς τους λόγω του γεγονότος ότι γνωρίζουν ότι οι γνώσεις τους είναι πάντα περιορισμένες. Ο μέσος ιατρός ή επιστήμονας, ωστόσο, μπορεί να τείνει στην αλαζονεία, ιδιαίτερα σε εκείνα τα θέματα για τα οποία στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει τίποτα.

Τα βιομόρια επικοινωνούν και από απόσταση

Ο πρώτος ομιλητής ήταν ο Brian Josephson Ph.D. από το Πανεπιστήμιο του Cambridge στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αναπαρήγαγε τις παρατηρήσεις που είχε κάνει στο περιοδικό New Scientist, λέγοντας:

"Η απλή σκέψη μπορεί να υποδηλώνει ότι το νερό, που είναι υγρό, δεν μπορεί να έχει μια δομή του είδους που θα απαιτούσε μια τέτοια εικόνα. Αλλά περιπτώσεις όπως οι υγροί κρύσταλλοι, οι οποίοι ενώ ρέουν σαν ένα συνηθισμένο υγρό μπορούν να διατηρήσουν μια διατεταγμένη δομή σε μακροσκοπικές αποστάσεις, δείχνουν τους περιορισμούς αυτών των τρόπων σκέψης.

Δεν υπήρξαν, εξ όσων γνωρίζω, οποιεσδήποτε αμφισβητήσεις της ομοιοπαθητικής που παραμένουν έγκυρες αφού ληφθεί υπόψη αυτό το συγκεκριμένο σημείο."

Ο Josephson επέκρινε έντονα τις γενικώς αποδεκτές θεωρίες για το πώς αντιδρούν τα βιομόρια με τα υποστρώματά τους. Συμβατικά, αυτά θεωρούνται ότι "ταιριάζουν" σαν κλειδαριά και κλειδί, αλλά μόνο όταν βρίσκονται σε άμεση φυσική επαφή. Δεν είναι έτσι, αναφέρει ο Josephson.

Όπως ο διάσημος προκάτοχός του, Jacques Benveniste (τον οποίο ο Josephson φιλοξένησε στο Cambridge Cavendish Laboratory τον Μάρτιο του 1999), υποστηρίζει ότι μπορούν να «επικοινωνήσουν» σε κάποια απόσταση πολύ πριν συναντηθούν και ότι τέτοιες αλληλεπιδράσεις περιγράφονται καλύτερα από την κβαντική θεωρία και την ηλεκτρομαγνητική σηματοδότηση.

Ο Josephson επέπληξε επίσης εκείνους τους επιστήμονες που απαιτούν να "αναλύονται χημικά" τα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Υποστήριξε ότι το να αναλύουμε χημικά τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για να μάθουμε τις ιδιότητές τους είναι σαν να αναλύουμε χημικά ένα CD για να ανακαλύψουμε τι μουσική περιέχει. Η χημική ανάλυση είναι πολύ περιοριστική ως εργαλείο και στις δύο περιπτώσεις.

Στη συνέχεια, ο Josephson έδειξε μερικές εξαιρετικά όμορφες φωτογραφίες και βίντεο που παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για το πώς ακούγεται το υπερευαίσθητο νερό. Χρησιμοποιώντας μια εντυπωσιακή νέα τεχνολογία που ονομάζεται CymaScope (που αναπτύχθηκε από τον μηχανικό ακουστικής John Stuart Reid),12 ο Josephson μπόρεσε να αποδείξει την απίστευτη επιρροή που έχει ο ήχος στο νερό χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνολογία, δημιουργώντας εκπληκτικά δυναμικά μοτίβα κυμάτων στο νερό που ακολουθούν τις αλλαγές στο βήμα ενός ήχου.13

Αυτό το βίντεο δείχνει πώς αλλάζει η δυναμική δομή του νερού καθώς παίζει η μουσική. Και για να συμβεί αυτό, πρέπει να υπάρχει μια διάταξη μορίων μέσα στο νερό για να του δώσει αυτή τη δυναμική δομή, αυτό που συνήθως αναφέρεται ως "μνήμη".

"Αυτή είναι η ζωή", κατέληξε ο Josephson. "Η τάξη εμφανίζεται αυθόρμητα. Η δημιουργία τάξης (διάταξη) είναι μέρος της φύσης, η τάξη περιλαμβάνει διαταραχή (διακυμάνσεις), έτσι ώστε η τάξη να απαιτεί την παρουσία της. Με τους κρυστάλλους, η τάξη είναι στατική, με τη ζωή δυναμική. Μέχρι τώρα, η σημερινή μας κατανόηση όλων αυτών είναι ποιοτική και περιορισμένη, αλλά αυτό πρέπει να είναι το επόμενο βήμα για την επιστήμη".

Τέλος, ο Josephson απάντησε σθεναρά στη χρόνια άγνοια της ομοιοπαθητικής από τους σκεπτικιστές της, λέγοντας: "Η ιδέα ότι το νερό μπορεί να έχει μνήμη μπορεί εύκολα να αντικρουστεί από οποιοδήποτε από αρκετά εύκολα κατανοητά, άκυρα επιχειρήματα".

Φυσικές ιδιότητες των υδάτινων συστημάτων

Δίπλα του μιλούσε ο Vladimir Voeikov από το Πανεπιστήμιο Lomonosov της Μόσχας στη Ρωσία. Ως παγκόσμιος εμπειρογνώμονας για τις χημικές και φυσικές ιδιότητες των υδάτινων συστημάτων και ο βασικός τους ρόλος στις ζωτικές διαδικασίες των ζωντανών συστημάτων, ο Voeikov στόχευσε στους επικριτές που αμφισβητούν την αξιοπιστία της ομοιοπαθητικής.

Στη συνέχεια ξεκίνησε μια περιγραφή της εκτενούς και εξαιρετικά λεπτομερούς εργασίας του σχετικά με τις βιολογικές επιδράσεις των εξαιρετικά υψηλών αραιώσεων που υσνεχίζεται στη Ρωσία από τη δεκαετία του 1980.

Μια από τις ατυχείς παρενέργειες της πολυετούς δυσπιστίας που υπάρχει μεταξύ Ρωσίας και Δύσης είναι η πρόσβαση σε τέτοιες έρευνες, κυρίως επειδή έχουν εμφανιστεί μόνο στα ρωσικά επιστημονικά περιοδικά (δηλαδή στα κυριλλικά). Κατά συνέπεια, ο Voeikov είχε πολύ έδαφος να αναπληρώσει - κάτι που έκανε με βεβαιότητα!  

Και προς έκπληξη του ακροατηρίου, αποδείχθηκε ότι ο Benveniste (που το 1988 κατηγορήθηκε τόσο πολύ από επιστήμονες, σκεπτικιστές και το περιοδικό Nature, που η φήμη του καταστράφηκε και έχασε τα εργαστήριά του και τη χρηματοδότησή του) ήταν ο πρώτος που θεώρησε ότι τα διαλύματα που έχουν υποστεί αραιώσεις και κρούσεις μέχρι το σημείο όπου δεν θα μπορούσαν ενδεχομένως να παραμείνουν μόρια της αρχικής ουσίας, θα μπορούσαν να εξακολουθούν να ασκούν βιολογικά αποτελέσματα.

Επιστρέφοντας στη βιβλιογραφία, ανακοινώθηκε περίπου έναν αιώνα πριν από τον Benveniste. Το 1955, είχε ήδη δημοσιευθεί ανασκόπηση της δράσης των υψηλών δυναμοποιήσεων.

Με βάση τη δουλειά του και των Ρώσων συναδέλφων του, ο Voeikov κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμβατικές ιδέες για το πώς διαλύονται στο νερό οι ουσίες είναι πραγματικά λανθασμένες. Μέχρι τώρα, όταν κάτι διαλύεται στο νερό, τα σωματίδια του θεωρούνταν τυχαία κατανεμημένα σε όλο τον διαλύτη. Καθώς το διάλυμα αραιώνεται συνεχώς, αυτά τα σωματίδια ελαττώνουν απλώς τον αριθμό τους μέχρις ότου να φτάσουν σε μια ορισμένη αραίωση (γνωστή ως όριο Avogadro) όπου εξαφανίζονται εντελώς.

Συνεπώς, αν ένα διάλυμα αραιωθεί πέρα από αυτό το όριο, καθώς προφανώς δεν έχουν απομείνει σωματίδια, τέτοιες υψηλές αραιώσεις δεν μπορούν να ασκήσουν οποιαδήποτε αποτελέσματα, πόσο μάλλον σε βιολογικά συστήματα. Επομένως, η ομοιοπαθητική (η οποία μερικές φορές χρησιμοποιεί αραιώσεις ουσιών πολύ πέρα από το όριο Avogadro) πρέπει να είναι σαχλαμάρες. Αυτά για τη συμβατική σκέψη.

Αυτό που ο Voeikov και οι συνάδελφοί του έχουν δείξει επανειλημμένα είναι ότι η διαδικασία της ομοιοπαθητικής αραίωσης και δυναμοποίησης, ακόμη και κάτω από το όριο Avogadro (όπου υποτίθεται ότι δεν υπάρχουν παρόντα σωματίδια), ΔΕΝ ξεφορτώνεται όλη τη διαλυμένη ουσία.

Αντ’ αυτού, παραμένουν μικροσκοπικά «συσσωματώματα» διαλυμένης ουσίας - γνωστά ως nanoassociates - και αυτά είναι βιολογικά ενεργά. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες αναλυτικές τεχνικές για την παρακολούθηση αυτών των nanoassociates και επηρεάζουν το νερό με πολλούς τρόπους που το κάνουν διαφορετικό από το καθαρό νερό (π.χ. ηλεκτρική αγωγιμότητα και επιφανειακή τάση). Έτσι, ένα διάλυμα που αραιώνεται και αναταράσσεται πέρα από το όριο Avogadro κάθε άλλο παρά καθαρό νερό είναι.

Τα Nanoassociates παραβιάζουν τους συμβατικούς νόμους συμπεριφοράς

Αν αυτό δεν ήταν αρκετό, ο Voeikov και οι συνάδελφοί του απέδειξαν ότι τα λεγόμενα συνηθισμένα διαλύματα - το είδος διαλυμάτων που συνθέτουμε καθημερινά και τα οποία δεν έχουν διαδοχικά αραιωθεί και ανακινηθεί όπως κάνουν οι ομοιοπαθητικοί - περιέχουν επίσης nanoassociates, παραβιάζοντας αυτό που έχει εδώ και χρόνια κατανοηθεί ως "νόμοι συμπεριφοράς" που γράφονται στα συνηθισμένα εγχειρίδια για υδατικά διαλύματα.

Έτσι, οι σκεπτικιστές θα πρέπει όχι μόνο να συνηθίσουν ότι οι ομοιοπαθητικές αραιώσεις και τα αποτελέσματά τους είναι πραγματικά, αλλά θα πρέπει να επαναξιολογήσουν πλήρως την κατανόησή τους για το τι συμβαίνει όταν οποιαδήποτε ουσία διαλύεται στο νερό.

Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε μια από τις πιο εμπνευσμένες συνομιλίες ολόκληρης της διάσκεψης, την οποία παρουσίασε ο Jerry Pollack, Ph.D., καθηγητής βιοϊατρικής στο Πανεπιστήμιο του Σιάτλ της Ουάσινγκτον. Ο Pollack είναι ίσως γνωστότερος για το βιβλίο του το 2014, "Η τέταρτη φάση του νερού: Πέρα από το στερεό, το υγρό και τον ατμό", στο οποίο περιγράφει με ευανάγνωστους όρους κάποιες εκπληκτικές ανακαλύψεις της ομάδας του για το νερό.

Η ζώνη αποκλεισμού νερού μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ομοιοπαθητική

Αρχικά, αυτά αφορούν το τι συμβαίνει με το νερό όταν βρίσκεται σε επαφή με μια επιφάνεια, π.χ. μια μεμβράνη. Και για όποιον αμφιβάλει θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι εκπληκτικές ανακαλύψεις του Pollack για το νερό ελέγχθηκαν ανεξάρτητα πολλές φορές.

Αποδεικνύεται ότι τα μόρια νερού που βρίσκονται πλησιέστερα στην επιφάνεια της μεμβράνης σχηματίζουν σχεδόν κρυσταλλική ευθυγράμμιση που έχει ως αποτέλεσμα να αποκλείονται τυχόν διαλυμένα σωματίδια στο νερό. Και αυτές οι ζώνες αποκλεισμού έχουν ιδιότητες που είναι εντελώς διαφορετικές από το «χύμα» νερό και οι συνέπειες των οποίων θα έχουν βαθιά αποτελέσματα όχι μόνο στην κατανόησή μας για το νερό αλλά και στο πώς το χρησιμοποιούμε.

Για παράδειγμα, ανάλογα με τη φύση της επιφάνειας της μεμβράνης, ο διαχωρισμός φορτίου λαμβάνει χώρα μεταξύ της στιβάδας της ζώνης αποκλεισμού και της υδάτινης φάσης. Ο Pollack έδειξε πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτό το φαινόμενο, όχι μόνο για να παράγει μια απίστευτα απλή μπαταρία που τροφοδοτείται μόνο από ακτινοβολούμενη ενέργεια, αλλά πώς θα μπορούσε να είναι η βάση ενός συστήματος αφαλάτωσης νερού. Προς το παρόν, η τελευταία αυτή εφαρμογή θα πρέπει να αναπτυχθεί περαιτέρω πριν να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί πρακτικά, αλλά αν είναι δυνατόν, αξίζει σίγουρα βραβείο Νόμπελ.

Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το αίμα αντλείται κυρίως μέσω σωλήνων με βιολογικές μεμβράνες, ο Pollack υποστήριξε ότι ο ίδιος μηχανισμός διαχωρισμού φορτίου που τροφοδοτούσε την ακτινοβολούμενη ενεργειακή του μπαταρία θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην ώθηση του αίματός μας μέσω στενών αγγείων μακριά από την αντλία της καρδιάς. Αν ναι, μια τέτοια ανακάλυψη θα συμβάλλει στην επιπλέον κατανόηση της φυσιολογίας.

Αποδεικνύεται ότι οι ημι-κρυσταλλικές ζώνες αποκλεισμού του Pollack δεν μπορούν μόνο να διαχωριστούν, είναι σε θέση να αποθηκεύουν ηλεκτρομαγνητικά τις πληροφορίες στη μοριακή δομή τους. Και καθώς η προετοιμασία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων περιλαμβάνει και διαλύματα νερού σε επαφή με επιφάνειες, είναι αρκετά εφικτό οι νέες ανακαλύψεις για τις ζώνες αποκλεισμού να έχουν τεράστιο αντίκτυπο στην κατανόηση της μνήμης του νερού και της ομοιοπαθητικής.

Στην πραγματικότητα, ο Pollack υποστηρίζει ότι το νερό έχει μεγάλη χωρητικότητα για την αποθήκευση πληροφοριών. Περαιτέρω, σημειώνει ότι η ομοιοπαθητική διαδικασία της δυναμοποίησης με κρούσεις (έντονη ανάδευση του νερού σε γυαλί) δημιουργεί αυξημένους δρόμους για το ζώνες αποκλεισμού νερού που στη συνέχεια δημιουργεί αυξημένη αποθήκευση.

Κλασικές ομοιοπαθητικές μέθοδοι βελτιστοποιούν την αποθήκευση πληροφοριών στο νερό

Ο ιδρυτής της ομοιοπαθητικής, Dr Samuel Hahnemann (1755-1843), ήταν γιατρός και συγγραφέας ενός κορυφαίου εγχειριδίου για τους φαρμακοποιούς της εποχής του. Τα πολλά πειράματά του στην προσπάθεια να μειώσει τις βλαβερές παρενέργειες των φαρμακευτικών ουσιών, τον οδήγησαν σε μια μέθοδο αραίωσης και ανάδευσης που χρησιμοποιούν οι ομοιοπαθητικοί φαρμακοποιοί μέχρι σήμερα.

Είναι συναρπαστικό ότι όπως μας έδειξε η νεότερη επιστήμη σε αυτό το συνέδριο, η μέθοδος του Hahnemann φαίνεται να βελτιστοποιεί την αποθήκευση των φαρμακευτικών πληροφοριών μέσα στη δομή του ίδιου του νερού! Ακόμη και μετά από περισσότερα από 200 χρόνια από την ανακάλυψη του Hahnemann για την ομοιοπαθητική οι συνεισφορές του στην ιατρική και τη φαρμακολογία εξακολουθούν να αποκαλύπτονται.

Ο βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ, Luc Montagnier, γνώρισε την ομοιοπαθητική και την ομοιοπαθητική έρευνα από τον Benveniste. Σε μια εξαιρετική συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science στις 24 Δεκεμβρίου 2010,14 ο Montagnier εξέφρασε την υποστήριξή του για την συχνά κακοποιημένη και παρεξηγημένη θεραπευτική μέθοδο της ομοιοπαθητικής.

"Αυτό που μπορώ να πω τώρα είναι ότι οι υψηλές αραιώσεις (που χρησιμοποιούνται στην ομοιοπαθητική) είναι σωστές, οι υψηλές αραιώσεις κάποιας ουσίας δεν αποτελούν ένα «τίποτα», αντίθετα αποτελούν δομές νερού που μιμούνται τα αρχικά μόρια".

Ο Montagnier ολοκλήρωσε τη συνέντευξη όταν ρωτήθηκε αν ανησυχεί ότι παρασύρεται σε ψευδοεπιστήμη. Ο ίδιος απάντησε κατηγορηματικά: "Όχι, επειδή δεν είναι ψευδοεπιστήμη, δεν είναι απάτη. Αυτά είναι πραγματικά φαινόμενα που αξίζουν περαιτέρω μελέτη".

Επιδράσεις τηλεμεταφοράς

Η μελέτη του Montagnier διαπίστωσε ότι υπό κατάλληλες συνθήκες τα ηλεκτρομαγνητικά σήματα μπορούν να μεταδοθούν από τους δοκιμαστικούς σωλήνες που περιέχουν δείγμα υψηλά αραιωμένου DNA σε διαφορετικό δοκιμαστικό σωλήνα που περιέχει μόνο νερό και ότι όταν ένζυμα που αντιγράφουν μόρια DNA προστίθενται στη συνέχεια σε αυτό το νερό, συμπεριφέρονται σαν να ήταν παρόντα τα μόρια DNA, παράγοντας έτσι νέα μόρια DNA.15

Αυτή η επίδραση "τηλεμεταφοράς" του DNA, από τον έναν δοκιμαστικό σωλήνα στον άλλο, διαπιστώθηκε ότι συνέβη μόνο όταν χρησιμοποιήθηκε η ομοιοπαθητική διαδικασία διαδοχικής αραίωσης με έντονη ανάδευση του δοκιμαστικού σωλήνα. Επίσης, ο Montagnier συνέγραψε με κάποιους πολύ σημαντικούς επιστήμονες ένα άλλο άρθρο που δημοσιεύθηκε σε κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό.16 Το άρθρο αυτό θέτει κβαντικές επιδράσεις πέρα από την απλή χημεία.

Οι μελέτες του Montagnier έδειξαν ότι πολύ αραιωμένο DNA από παθογόνα βακτηριακά και ιικά είδη είναι ικανό να εκπέμπει συγκεκριμένα ραδιοκύματα και ότι "αυτά τα ραδιοκύματα συνδέονται με ‘νανοδομές’ στο διάλυμα που μπορεί να αναδημιουργήσουν τον παθογόνο οργανισμό".

Συγγραφέας για το περιοδικό New Scientist ισχυρίστηκε ότι, εάν τα συμπεράσματά του είναι αληθινά, "αυτά θα ήταν τα πιο σημαντικά πειράματα που έγιναν τα τελευταία 90 χρόνια, απαιτώντας επανεκτίμηση του όλου εννοιολογικού πλαισίου της σύγχρονης χημείας".17

Ενώ το έργο του Montagnier δείχνει την επίδραση των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων που έχουν βιολογικό αποτέλεσμα, άλλοι ερευνητές στη διάσκεψη διαπίστωσαν ότι οι νανοδόσεις του αρχικού ομοιοπαθητικού φαρμάκου επιμένουν σε διαλύματα νερού. Ο Jayesh Bellare του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ινδίας περίγραψε τη βασική του έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Langmuir, ένα πολύ σεβαστό περιοδικό που εκδίδεται από την Αμερικανική Εταιρεία Χημείας.18

Ο Bellare και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι 6 διαφορετικά ομοιοπαθητικά φάρμακα, όλα κατασκευασμένα από ανόργανα άλατα (χρυσό, ασήμι, χαλκό, κασσίτερο, ψευδάργυρο και πλατίνα) που αραιώθηκαν 1 έως 100, 6 φορές, 30 φορές και 200 φορές βρέθηκαν σε νανοδόσεις από έναν από τους τρεις διαφορετικούς τύπους φασματοσκοπίας.

Ο Bellare και η ομάδα του εξήγησαν ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα συνήθως κατασκευάζονται σε γυάλινες φιάλες και η έντονη ανάδευση του νερού σε αυτές τις φιάλες απελευθερώνει θραύσματα νανοσώματος πυριτίου από τα γυάλινα τοιχώματα και η ουσία που παρασκευάζεται σε ένα φάρμακο μετατοπίζεται κυριολεκτικά σε αυτά τα μικροσκοπικά «θραύσματα» πυριτίου.

Στη συνέχεια, όταν αδειάζει το 99% του νερού, τα θραύσματα πυριτίου προσκολλώνται στα τοιχώματα του γυάλινου σωλήνα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι κάθε ένα από τα έξι ανόργανα άλατα εμμένουν στο νερό, ανεξάρτητα από το πόσες φορές αραίωναν το φάρμακο. Όταν θεωρείται ότι πολλές από τις σημαντικότερες ορμόνες και παράγοντες σηματοδότησης του σώματος λειτουργούν σε επίπεδα νανοδóσης, οι νανοδóσεις που εντοπίζονται στα ομοιοπαθητικά φάρμακα μπορούν να εξηγήσουν πώς δρουν αυτά τα φάρμακα.

Εξάλλου, το γεγονός ότι οι νανοδóσεις είναι πολύ πιο ικανές να διασχίσουν το φράγμα αίματος-εγκεφάλου καθώς και τις περισσóτερες κυτταρικές μεμβράνες, παρέχει επιπλέον πληροφορίες για το πώς και γιατί οι ομοιοπαθητικές νανοδóσεις μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές και ισχυρές ανοσολογικές αποκρίσεις από το σώμα.

Επίλογος

Την επομένη της συνέντευξης του Ullman με τον Dr Joseph Mercola, μια πολύ σημαντική μελέτη για την ομοιοπαθητική δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα ενός από τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά, το Nature.

Το Nature.com μόλις δημοσίευσε μια συλλογή μελετών που εξέτασαν διαφορετικές ομοιοπαθητικές δραστικότητες του Rhus toxodendron (Toxicodendron pubescens, κοινώς γνωστό ως δηλητηριώδες κισσός), συμπεριλαμβανομένων των 2X, 4X, 6X, 8X, 12X, 24X και 30X τη θεραπεία της νευροπάθειας σε αρουραίους.19

Προηγούμενες έρευνες είχαν διαπιστώσει ότι το Rhus toxododendron έχει σημαντικές αντιφλεγμονώδεις, αντι-αρθριτικές και ανοσορυθμιστικές δράσεις. Αυτή η νέα έρευνα αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα του Rhus toxododendron στην αντιμετώπιση του πόνου σε νευροπαθητικό άλγος και περιγράφει τον υποκείμενο μηχανισμό. Πιο συγκεκριμένα, αυτή η έρευνα διαπίστωσε ότι αυτό το ομοιοπαθητικό φάρμακο έδειξε σημαντικές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Η μελέτη αυτή διαπίστωσε ότι οι ομοιοπαθητικές δόσεις Rhus tox 24X και 30X είχαν σημαντικές επιδράσεις που ισοδυναμούσαν με τα αποτελέσματα από ένα γνωστό συμβατικό φάρμακο, το Gabapentin, και το έπραξαν σε πολύ πιο ασφαλείς δόσεις. Οι συμβατικοί επιστήμονες υποστήριζαν συνεχώς ότι αυτές οι εξαιρετικά μικρές δόσεις ομοιοπαθητικών φαρμάκων δεν θα μπορούσαν να έχουν ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ αποτελέσματα, αλλά αυτή η μελέτη, όπως ένας αυξανόμενος αριθμός άλλων τέτοιων μελετών, απέδειξε ότι οι συμβατικοί επιστήμονες κάνουν λάθος.

Η παραπάνω μελέτη δεν διερεύνησε την επίδραση του νερού, αλλά επιβεβαίωσε ότι οι ομοιοπαθητικές νανοδόσεις μπορούν να έχουν ισχυρά βιολογικά και κλινικά αποτελέσματα.

Αφιέρωση

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στον Dr. Peter Fisher, τον μέχρι πρόσφατα γιατρό της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ και συνεργάτης του Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρικής και της Σχολής Ομοιοπαθητικής, ήταν ένας ευρέως γνωστός εμπειρογνώμονας στη ρευματολογία και στις θεραπείες συμπληρωματικής και εναλλακτικής ιατρικής.

Ο Fisher προήδρευσε την ομάδα εργασίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ομοιοπαθητική και ήταν μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων του ΠΟΥ για την παραδοσιακή και συμπληρωματική ιατρική. Υπηρέτησε ως κλινικός διευθυντής για 18 χρόνια και ως διευθυντής έρευνας στο Νοσοκομείο Ενοποιημένης Ιατρικής του Λονδίνου (πρώην Royal London Homoeopathic Hospital) για 22 χρόνια.

Ήταν επίσης πρόεδρος της σχολής Ομοιοπαθητικής Faculty of Homeopathy και επικεφαλής του περιοδικού Homeopathy. Στον Fisher απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Ιατρικής Albert Schweitzer της Πολωνίας το 2007. Είχε επίσης διατελέσει συντονιστής στο δεύτερο μισό του ομοιοπαθητικού ερευνητικού συνεδρίου που συζητήθηκε σε αυτό το άρθρο.

Εκτός από όλα τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα, ο Fisher είχε μια ιδιαίτερη βρετανική αίσθηση του χιούμορ. Ήταν γνωστό ότι έκανε σοβαρη κριτική σε πολλούς κακεντρεχείς και ανενημέρωτους σκεπτικιστές της ομοιοπαθητικής, οι επικρίσεις των οποίων για την ομοιοπαθητική αποδείκνυαν απλώς την άγνοια τους για το θέμα. Δυστυχώς, στις 15 Αυγούστου 2018, ο Fisher οδηγώντας με το ποδήλατό του στο Λονδίνο χτυπήθηκε από φορτηγό και σκοτώθηκε.

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1       Lancet. 1986 Oct 18;2(8512):881-6

2       BMJ. 2000 Aug 19; 321(7259): 471–476

3       BMJ. 1991 Feb 9;302(6772):316-23

4       Chest, March, 2005;127:936-941

5       Pediatrics, May, 1994,93,5:719-25

6       Cancer. 2001;92(3):684-690

7       Journal of Clinical Oncology, 2012 Gastrointestinal Cancers Symposium.Vol 30, No 4_suppl (February 1 Supplement), 2012: 62.

8       Pediatr Infect Dis J, 2003;22:229-34

9       Eur J Pediatr. 2005 Dec;164(12):758-67. Epub 2005 Jul 27

10     Systematic Reviews 2014; 3:142

11     Forsch Komplementmed. 2006;13 Suppl 2:19-29. Epub 2006 Jun 26

12     13 Cymascope.com, "Welcome to the Home of Cymatics and the Cymascope"

14     Science, 24 Dec 2010: Vol. 330, Issue 6012, pp. 1732

15     Interdiscip Sci Comput Life Sci (2009) 1: 81-90

16     Electromagnetic Biology and Medicine, 34:2, 106-112

17     NewScientist, January 12, 2011

18     Langmuir. 2012 Nov 13;28(45):15864-75. doi: 10.1021/la303477s. Epub 2012 Nov 1

19     Sci Rep. 2018 Sep 10;8(1):13562.

Πολλά παιδιά –και οι γονείς τους– υποφέρουν από την κατάσταση που χαρακτηρίζεται ως Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, γνωστή και ως ΔΕΠΥ. Σύμφωνα με τα κριτήρια διάγνωσης αυτής της διαταραχής (DSM), τα παιδιά (αλλά και κάποιοι ενήλικες) εμφανίζουν απροσεξία, αδυναμία να επικεντρώσουν την προσοχή τους σε λεπτομέρειες, συχνά λάθη απροσεξίας στο σχολείο ή σε άλλες δραστηριότητες (ή και στο χώρο εργασίας αντίστοιχα) και δυσκολία να διατηρήσουν την προσοχή τους συγκεντρωμένη στα μαθήματά τους ή στο παιχνίδι (ή στην εργασία τους). Συχνά φαίνονται σαν να μην ακούν όταν τους μιλούν. Συχνά δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις οδηγίες και να ολοκληρώσουν τις σχολικές ή άλλες εργασίες τους, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν προβλήματα αντίληψης ή ψυχολογικοί λόγοι που τα κάνουν να εναντιώνονται και να αντιδρούν. Συχνά δυσκολεύονται να οργανώσουν τις εργασίες τους, δεν μπορούν να διατηρήσουν αδιάπτωτη την προσοχή και την πνευματική προσπάθεια που απαιτείται, π.χ. για να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους στο σχολείο ή για να τα προετοιμάσουν στο σπίτι. Συχνά χάνουν τα πράγματά τους λόγω έλλειψης συγκέντρωσης και προσοχής, η προσοχή τους διασπάται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα και συχνά ξεχνούν καθημερινές δραστηριότητες.

Πολύ συχνά συνυπάρχει υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα, κι έτσι βλέπουμε το παιδί (και σε κάποιο βαθμό και τον ενήλικα που έχει παρόμοια προβλήματα) να μη μπορεί να μείνει ακίνητο και ήσυχο όταν χρειάζεται. Κινεί τα χέρια και τα πόδια του ενώ κάθεται ή προσπαθεί να διαβάσει, ή στριφογυρίζει στη θέση του, ή αφήνει τη θέση του στην τάξη και περιφέρεται, τρέχει ή σκαρφαλώνει εδώ κι εκεί (στου έφηβους και τους ενήλικες, που είναι βεβαίως περισσότερο αυτοελεγχόμενοι, μπορεί να υπάρχει απλώς υποκειμενικό αίσθημα κινητικής ανησυχίας). Το παιδί δεν μπορεί να παίξει ήσυχα ή να συμμετέχει σε ομαδικά παιγνίδια όπου θα πρέπει να πειθαρχήσει σε κανονισμούς, να περιμένει τη σειρά του κλπ, είναι διαρκώς σε κίνηση και μπορεί να μιλάει υπερβολικά. Συμπεριφέρεται παρορμητικά. Συχνά απαντά απερίσκεπτα χωρίς να περιμένει να ολοκληρωθεί η ερώτηση. Γενικά δυσκολεύεται να περιμένει, π.χ. τη σειρά του, διακόπτει τους άλλους όταν μιλούν, παρεμβαίνει σε δραστηριότητες που γίνονται χωρίς αυτόν. Το περιβάλλον νοιώθει έντονα ότι η παρουσία του παιδιού αυτού ενοχλεί.

Οι παραπάνω καταστάσεις*, όπως δείχνει η μέχρι τώρα εμπειρία, μπορούν να βοηθηθούν και να βελτιωθούν σε σημαντικό βαθμό με συγκεκριμένα ανθοϊάματα. Ανάμεσα στα γνωστά Ανθοϊάματα Μπαχ (Bach Flower Remedies) το ανθοΐαμα Impatiens θα δώσει υπομονή και θα μετριάσει το διαρκές εσωτερικό αίσθημα βιασύνης και την ανάγκη για άμεση ικανοποίηση των αναγκών και των παρορμήσεων. Το Chestnut Bud θα βοηθήσει στο να μετριαστεί η τάση για απροσεξία και το να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη. Το Clematis θα ενισχύσει την εγρήγορση και την νηφαλιότητα και θα μετριάσει την αφηρημάδα και την απροσεξία. Το Hornbeam θα κάνει το αντικείμενο της προσπάθειας λιγότερο βαρετό και πιο ενδιαφέρον, ώστε να υπάρξει κίνητρο για την συγκέντρωση της προσοχής σ’ αυτό. Το Wild Oat θα βοηθήσει στο να νοιώσει κανείς την επιθυμία να θέσει στόχους και να προσηλωθεί σ’ αυτούς μέσα από την δέσμευση που απαιτεί η επίτευξή τους αντί του να κατασπαταλά την ενέργειά του ασυντόνιστα και χωρίς σκοπό. Το Wild Rose θα προσφέρει τη διάθεση του να μη παραιτείται κανείς όταν η προσπάθεια που απαιτείται φαίνεται μεγάλη. Τέλος, το Gentian θα εξασφαλίσει την απαραίτητη αισιοδοξία ώστε να αντιμετωπίσει κανείς τόσο τις δυσάρεστες καταστάσεις της ζωής του όσο και τις όποιες δυσκολίες της διαδικασίας μέχρι την επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων.

Πολύ θετικά στην εν γένει συγκέντρωση, μελέτη, αφομοίωση των πληροφοριών και της γνώσης και γενικά στις γνωσιακές λειτουργίες και στην αντίληψη θα συμβάλει το σύνθετο ανθοΐαμα Cognis Essence (των Australian Bush Flower Essences), που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα με τα άλλα. 

Πολύ σημαντικό όμως για την βοήθεια αυτών των παιδιών είναι το να υποστηριχθούν ταυτόχρονα και οι γονείς. Το ανθοΐαμα Μπαχ Beech θα βοηθήσει εξαιρετικά τον γονέα να μπορεί, παρά τις μεγάλες προκλήσεις, να βλέπει το παιδί αυτό με επιείκεια και κατανόηση (ταυτόχρονα με τα όρια που θα του θέτει) και να μη το απορρίπτει ή το κρίνει πολύ αυστηρά, αυξάνοντας έτσι το άγχος του παιδιού και οδηγώντας την κατάσταση σε φαύλο κύκλο. Το Impatiens και το Gentian θα ενισχύσουν την υπομονή και την αισιοδοξία αντίστοιχα και στον γονέα – που τα όριά του συνεχώς δοκιμάζονται και που ομολογουμένως χρειάζεται τα ιάματα αυτά τόσο πολύ.

Αν, παρά την απάλυνση των συμπτωμάτων, η κατάσταση εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα, θα πρέπει να αναζητηθεί η βοήθεια ειδικού για την αντιμετώπιση βαθύτερων προβλημάτων.

*Παρόλο που οι παραπάνω συμπεριφορές αφορούν τη συγκεκριμένη διαταραχή της ΔΕΠΥ, πολλοί μπορούν να αναγνωρίσουν σε αυτά κάποια στοιχεία και της δικής τους προσωπικότητας και συμπεριφοράς, έστω και αν αυτά δεν φτάνουν σε βαθμό δυσλειτουργίας αλλά απλώς τους εμποδίζουν από το να έχουν περισσότερη υπομονή, καλύτερη συγκέντρωση και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Η Μαρίνα Αγγελή σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική. Εκπαιδεύτηκε στην Συστημική Προσέγγιση στο Αθηναϊκό Κέντρο Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ) από τους Γ. Βασιλείου και Β.Γ. Βασιλείου και στην μέθοδο του M. Bowen από την Ν. Χαρίτου στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Αθηνών. Υπήρξε μέλος της Κινητής Ψυχιατρικής Μονάδας του Νομού Φωκίδας, στο Πρόγραμμα Ψυχιατρικής Περίθαλψης Υπαίθρου.
Η γνωριμία της με τις ενεργειακές θεραπείες αποτέλεσε ένα σημαντικό στάδιο στην εξέλιξη της Συστημικής της σκέψης.
Πρώτη η γνωριμία με την Ομοιοπαθητική υπήρξε καταλυτική ως προς την διάθεσή της να επιχειρήσει ένα συνδυασμό ψυχοθεραπείας με ενεργειακές θεραπείες. Παρακολούθησε μαθήματα ομοιοπαθητικής για γιατρούς στο Ινστιτούτο Ερευνών και Εφαρμογών Ομοιοπαθητικής Ιατρικής και σε 2ετές εκπαιδευτικό σεμινάριο στην Ομοιοπαθητική, που πραγματοποίησε στην Αθήνα και την Αλόννησο ο Γ. Βυθούλκας.
Το 1988 γνώρισε για πρώτη φορά τα ανθοϊάματα Bach και ανακάλυψε σε αυτά ένα ιδανικό μέσο ψυχικής εξισορρόπησης και προσωπικής εξέλιξης. Από τότε και μέχρι σήμερα δεν έπαψε να ερευνά κα να εφαρμόζει τις θεραπευτικές και αναγεννητικές δυνατότητες όλο και περισσότερων ανθοϊαμάτων, που ανακαλύπτονται και κατασκευάζονται σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Είναι Certified Practitioner και επίτιμο μέλος της Flower Essence Society (FES) της California, η οποία έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και εργασίες της σχετικά με την αντιμετώπιση ψυχολογικών προβλημάτων με ανθοϊάματα.

Η Yoga-Γιόγκα είναι ίσως μια από τις πιο εντυπωσιακές φιλοσοφικές μεθοδολογίες που η ανθρωπότητα έχει ανακαλύψει ποτέ. Αρχαία κείμενα αναφέρουν ότι η Yoga ακολουθεί τις παραδόσεις προηγούμενων διδασκαλιών μεγάλων χαμένων πολιτισμών προχωρημένων πνευματικά και πολιτισμικά, που έχουν χαθεί. Οι παραδόσεις-μυθολογίες όλων των λαών μιλούν για το «χρυσό γένος» των ανθρώπων και τον μεγάλο αυτό πολιτισμό.

Yoga

Η Γιόγκα ως διδασκαλία είναι πρωτίστως αυτοπραγμάτωση. Η βάση της είναι πνευματική πρακτική και τρόπος ζωής. Χρησιμοποιεί μεθοδολογίες όπως ο διαλογισμός, οι αναπνοές, η μελέτη των φιλοσοφικών κειμένων της κ.ά. Στόχος της είναι να οδηγήσει τους ανθρώπους πέρα από την θλίψη και την άγνοια. Μας διδάσκει πώς να κινηθούμε από την εξωτερική μας σωματική ταυτότητα και την ταυτότητα που συνδέεται με το εγώ με τον αθάνατό μας Εαυτό, που κατοικεί μέσα στην καρδιά μας. Η Γιόγκα χωρίς να ακολουθεί καμία θρησκεία διότι δεν είναι θρησκεία, παρέχει το κλειδί για όλη την πνευματική ανάπτυξη που χρειάζεται ένας άνθρωπος, ο οποίος με τη Βεδική έννοια αποκτά γνώση της πραγματικής μας Φύσης πέρα από το χρόνο, τον χώρο, το θάνατο και τα βάσανα της ζωής.

Η Yoga είναι μια απόσταξη σοφίας από τις χιλιάδες ίσως και εκατομμυρίων σοφών που έχουν περάσει ασκώντας την, καθ όλη τη διάρκεια των χιλιετηρίδων σε Ανατολή και Δύση. Αποτελεί μία συνεχιζόμενη και εξελισσόμενη κληρονομιά της ανθρωπότητας, που πρέπει να την προστατεύσουμε και να την διαδώσουμε στο εγγύς μέλλον στους απογόνους μας.

Hatha Yoga

Η Χάθα Γιόγκα είναι η πρακτική μεθοδολογία της Γιόγκα και αναφέρεται στη σωματική άσκηση που συμπεριλαμβάνει κυρίως το σώμα και την αναπνοή. Είναι έτσι δομημένη ώστε να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε ηλικίας και κάθε ατόμου. Μέσα από την πρακτική συνειδητοποιούμε το σώμα μας, την κίνησή μας και την αναπνοή μας. Όσο οι πρακτικές προχωρούν γινόμαστε πιο συνειδητοί, εξελισσόμαστε, αλλάζουμε προς το καλύτερο και στην καθημερινότητά μας. Αυτός είναι ένας απ’ τους στόχους της Χάθα Γιόγκα, να βοηθήσει τον άνθρωπο να ανακαλύψει «την μεγάλη του εικόνα» και να την προβάλει στην καθημερινή του ζωή.  

Η πρακτική: Υπάρχουν οι θέσεις - asanas που αφορούν κάμψεις, στροφές, ισορροπίες, συμπιέσεις του σώματος με σκοπό την εναρμόνιση και την εξισορρόπηση των συστημάτων του οργανισμού, σε υλικό και ενεργειακό επίπεδο. Είναι ένας τρόπος εξάσκησης, ευεξίας, αφύπνισης και συνειδητότητας του σώματος ταυτόχρονα. Μέσα από την πρακτική το σώμα δυναμώνει, γίνεται πιο ευέλικτο και ελαστικό και αποκτά μεγαλύτερο εύρος κίνησης. Η εκτέλεση θέσεων-asanas επιφέρει πολλά οφέλη για τους μύες, τα όργανα, τις αρθρώσεις και το μυαλό. Κάθε μία από τις πολλές στάσεις που μπορεί να συναντήσει κάποιος σε μια πρακτική Χάθα Γιόγκα προσφέρει αμέτρητα οφέλη. Στην Χάθα Γιόγκα παραδοσιακά συνυπάρχουν οι μεθοδολογίες της Pranayama-αναπνοές και ο διαλογισμός-Dhyana, που αποτελούν μέρος μίας ολοκληρωμένης πρακτικής. Η Pranayama μαθαίνει τον ασκούμενο να αναπνέει σωστά, ενώ ο διαλογισμός κατευνάζει το Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα, πρακτικές που λείπουν ολοκληρωτικά ως παιδεία στις Δυτικές κοινωνίες.  

Η Χάθα Γιόγκα είναι απόγονος της Ταντρικής φιλοσοφίας. Μέχρι τον 12ο αιώνα υπήρχαν αρκετά ιατρικά κείμενα για την Hatha Yoga, όπως η Kukacandishvara-Kalpa που ήταν πολύ πρωτοποριακά. Υπήρχε επίσης η μακρόχρονη αρχαία παράδοση (που ομοιάζει πολύ με την αντίληψη της σύγχρονης Κβαντικής Φυσικής) που λέει ότι το υλικό μας σώμα δεν είναι η μοναδική πραγματικότητα αλλά συνυπάρχει ταυτόχρονα και σε άλλα επίπεδα, ίσως και σύμπαντα, μέσα από την ύπαρξη των πέντε Koshas (ενεργειακά σώματα).

Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ένας ακόμη σκοπός της Hatha Yoga είναι μέσα από την πρακτική και την ενασχόληση με το σώμα, η κατανόηση και η συνειδητοποίηση της ανθρώπινης πολυπλοκότητας (σώμα και πνεύμα) και κατ΄ επέκταση του κόσμου μας. Μέσα από τα βήματα που μας δίνει ο μεγάλος θεωρητικός της Yoga Patanjali στο 8πλό μονοπάτι του 1) yamas = έλεγχος συμπεριφοράς, 2) niyamas = εσωτερικές πειθαρχίες, 3) asanas = θέσεις-πρακτική, 4) pranayama = αναπνοές, 5) pratyahara = αποτράβηγμα του νου, 6) dharana = συγκέντρωση, 7) dhyana = διαλογισμός, 8) Samadhi = φώτιση), μπορεί κάποιος να φθάσει στην φώτιση της υπάρξεώς του, ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί και να αισθανθεί τον κόσμο των πρωταρχικών αιτιών, ή των ιδεών του Πλάτωνα.

Φυσικά, μπορεί να μην θέλει κάποιος να «φωτιστεί» πνευματικά (άλλωστε δεν είναι και τόσο εύκολο) και να θέλει να χρησιμοποιήσει την Ηatha μεθοδολογία ως σωματική άσκηση, για τη εκμάθηση της σωστής αναπνοής και την γενική αίσθηση ευημερίας υγείας και ευεξίας που αφήνει μετά από την πρακτική. Είναι επίσης ό,τι καλύτερο για να «ξεμπλοκάρει» ένα άκαμπτο σώμα, να ανοίξει, να αποκτήσει εύρος κίνησης, δύναμη και ευελιξία. Όπως προειπώθηκε, τα οφέλη της πρακτικής Hatha Yoga είναι πολλαπλά και τα γνωρίζουν καλά μόνο όσοι εξασκούνται με αυτήν…

Αyurveda, «η γνώση της ζωής»

Η Αγιουρβέδα-Ayurveda είναι η αρχαία παραδοσιακή θεραπευτική μέθοδος των Ινδιών. Ανάγεται στις αρχές της κοσμικής δημιουργίας σύμφωνα πάντοτε με τους Ινδούς φιλοσόφους, οι οποίοι αναφέρουν ότι η Αγιουρβέδα προέρχεται από τον ίδιο τον Βράχμα, το δημιουργό του σύμπαντος. Η Αγιουρβέδα έχει ηλικία 5.000 ετών τουλάχιστον και είναι ένα από τα πιο παλαιά παραδοσιακά φυσικά ιατρικά συστήματα του κόσμου, με πανάρχαιες αναφορές κλινικής εμπειρίας.

Η λέξη «Αγιου» (Ayu) σημαίνει τη ζωή σε όλα τα επίπεδα και η λέξη «Βέδα» (Veda) σημαίνει γνώση, ή επιστήμη. Έτσι λοιπόν έχουμε «τη γνώση ή την επιστήμη της ζωής». Πρόκειται για ένα τρόπο ζωής που περιγράφει τη διατροφή, την ολιστική Ιατρική, τον τρόπο ζωής εν γένει, καθώς και τι είναι ευεργετικό και τι επιβλαβές. Είναι μία μεθοδολογία η οποία μας διδάσκει πώς να διατηρούμε και να προστατεύουμε την Υγεία μας. Η Αγιουρβέδα αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν μια ολότητα και όχι ως μέρος.

Όπως η Γιόγκα, παρομοίως και η Αγιουρβέδα διαθέτει μακρά ιστορία με μεγάλη ποικιλομορφία και συνεχή εξέλιξη, που την καθιστά ενδιαφέρουσα για όλους τους ανθρώπους και για όλες τις εποχές. Καλύπτει όλες τις πτυχές της Υγείας και της ευημερίας σωματική, συναισθηματική, πνευματική. 

Περιλαμβάνει όλες τις μεθόδους θεραπείας από τη διατροφή, τα βότανα, το μασάζ, τα φυσικά φάρμακα, τις φυσικές θεραπείες, τα σχήματα άσκησης και τρόπου ζωής, έως τις γιόγκικες πρακτικές και το διαλογισμό. Με την μοναδική εξατομίκευση και κατανόηση του ατομικού dosha-Ιδιοσυστασίας, η Αγιουρβέδα προβάλει την εικόνα για κάθε άτομο ξεχωριστά. Αποτέλεσμα είναι να συστήσει στον πάσχοντα έναν τρόπο ζωής αρμονικό τόσο με τον κόσμο της Φύσης, όσο και με τον «μεγάλο μας εαυτό». Προτείνει το συντονισμό του ανθρώπου και την εναρμόνισή του με τους φυσικούς νόμους και τους κιρκάδιους ρυθμούς.

Ακολουθώντας τα βήματα της Γιόγκα, η οποία έχει ήδη παγκόσμια παρουσία, η Αγιουρβέδα αναδύεται ως ένα από τα σημαντικότερα παγκόσμια συστήματα της Ιατρικής του νου και του σώματος. Μας δείχνει πώς να κατανοήσουμε τη γλώσσα της Φύσης, τη γλώσσα της ζωής, ώστε να μπορούμε να ζήσουμε σε αρμονία με το περιβάλλον, να βοηθήσουμε την εξέλιξή μας, καθώς και όλα τα πλάσματα. Η Αγιουρβέδα περιέχει τα μυστικά όχι μόνο για τη θεραπεία του ατόμου αλλά και για την αναγέννηση της άρρωστης κοινωνίας μας, και τη θεραπεία για όλα τα πλάσματα του κόσμου μας, αλλά και για τον ίδιο τον πλανήτη.

Γιόγκα, Αγιουρβέδα και αρχαίοι πολιτισμοί

Η Γιόγκα και η Αγιουρβέδα είναι σαν δύο δίδυμα αδέλφια, που αναπτύσσονται μαζί, επηρεάζουν και αλληλοσυμπληρώνουν η μία την άλλη, καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας. Είναι αναπόσπαστα μέρη του μεγάλου συστήματος της Βεδικής γνώσης που δηλώνει ότι όλο το σύμπαν είναι ένας ωκεανός που επικοινωνεί απ’ άκρου εις άκρον. Ο κάθε άνθρωπος ως κομμάτι του όλου έχει το κλειδί για την κοσμική γνώση, κλειδί που το έχει χάσει με το πέρασμα του χρόνου, μέσα στα άδυτα του μυαλού του. 

Οι άνθρωποι έχουμε ουσιαστικά ξεχάσει την «μεγάλη μας εικόνα» και την πνευματική μας κληρονομιά. Ως Βεδικοί κλάδοι, η Γιόγκα και η Αγιουρβέδα είναι εδώ για να μας θυμίσουν την εικόνα αυτή. Συνεργάζονται από κοινού για να ενισχύσουν τα μεγάλα οφέλη τους που μπορούν να προσφέρουν στους ανθρώπους, σε όλα τα επίπεδα. Μπορούν να ενσωματωθούν και να συνεργαστούν με όλες τις τέχνες και τις επιστήμες, της Ιατρικής, της αστρονομίας, της αρχιτεκτονικής, της μουσικής, των μαθηματικών και της γλώσσας για μια ακόμα ευρύτερη προσέγγιση, αφού μπορούν να συμπληρώσουν τα κενά της γνώσης, που έχουν οι σύγχρονες επιστήμες. Άλλωστε στα αρχαία χρόνια όλες οι τέχνες και οι επιστήμες (Μουσική, Ιατρική, Αστρονομία, Μαντική, Ρητορική, Θέατρο, Μαθηματικά, Γεωμετρία κ.ά.) ήταν ενωμένες σε ένα ολοκληρωμένο ολιστικό σύστημα. Όλοι οι πανάρχαιοι πολιτισμοί (χρυσό γένος, αργυρό γένος, Λεμουρία, Ατλαντίδα κ.ά.) απολάμβαναν ενοποιημένα τα συστήματα αυτά, ως μία ενοποιημένη φιλοσοφική γνώση. Για κάποιο λόγο πιθανόν λόγω μεγάλων καταστροφών, κατακλυσμών και γεωπολιτικών αλλαγών, οι γνώσεις αυτές αποκόπηκαν και έμειναν τα απομεινάρια τους, στους εναπομείναντες ανθρώπους. Γι’ αυτό και υπάρχουν οι αναφορές της πτώσης των γενών, όπως μας λένε αρχαίοι συγγραφείς και ποιητές, όπως ο Ρωμαίος Οβίδιος και ο Έλληνας Ησίοδος που κατατάσσει τα γένη των ανθρώπων πτωτικά: χρυσό γένος, αργυρό γένος, χάλκινο γένος, ηρωικό γένος, σιδηρούν γένος… Κατά την Κλασική περίοδο οι αρχαίοι Έλληνες με την σπουδαία προσπάθεια των μεγάλων φιλοσόφων που εμφανίστηκαν κατά την περίοδο αυτή, επανασύνδεσαν τα κομμάτια του χαμένου παζλ με την Ελληνική Φιλοσοφία.

Είναι χαρακτηριστικό το πόσο πολύ η αρχαία Ελληνική Ιατρική του Ιπποκράτη και η Unani Medichine, η αρχαία Ελληνική Ιατρική που μεταλαμπαδεύτηκε και ακμάζει μέχρι σήμερα στις χώρες της Ασίας και στις Ινδίες, ομοιάζουν με την Αγιουρβέδα. Είναι πραγματικά σχεδόν όμοιες μεθοδολογίες, απλά η Αγιουρβέδα εξελίχθηκε λίγο διαφορετικά όλο αυτό χρονικό διάστημα, αφού «παντρεύτηκε» με τη Γιόγκα. Φαίνεται ότι υπήρχαν πολλές επαφές κατά το απώτατο παρελθόν μεταξύ του Ελληνικού και του Ινδικού πολιτισμού. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία και το έργο του Νόννου «Διονυσιακά», ο Διόνυσος ως βασιλεύς των Ελλήνων κατέκτησε την Ασία και τις Ινδίες σε πανάρχαιες εποχές, χιλιάδες χρόνια πριν τον Αλέξανδρο. Γράφει ο φιλόσοφος Πλούταρχος στο «Περί Αλεξάνδρου τύχης και αρετής» Β-1) για την εκστρατεία αυτή: «Τώρα δε εγώ ο Αλέξανδρος μιμούμαι τον Ηρακλή και ζηλεύω τον Περσέα και μετέρχομαι κι ακολουθώ τα ίχνη του Διονύσου, θέλοντας να νικήσουμε πάλι στην Ινδία και τους ορεινούς και άγριους κατοίκους που ζουν πάνω στον Καύκασο και να χορέψουν οι Έλληνες για να θυμίσουν στους εκεί λαούς τους βακχικές τελετές…». Φαίνεται όμως πως ο Περσέας και ο Ηρακλής είχαν πάει κι αυτοί στις Ινδίες: «…λέγουν επίσης (οι Ινδοί) ότι και ο Ηρακλής τα πολύ παλιά χρόνια πήγε προς αυτούς και αποδίδουν το ρόπαλο και τη λεοντή σε αυτόν (οι Ινδοί καίγανε το ρόπαλο και τη λεοντή σε κάποιες τελετές)… επίσης η ονοματοδοσία των πόλεων έγινε από τον Ηρακλή όπως αποδίδονταν στην εγχώρια διάλεκτο των Ινδών» (Διόδωρος Σικελιώτης, Β΄). Οι ιστορικές αυτές αναφορές επιβεβαιώνονται από σύγχρονους Ινδούς ιστορικούς.

Άλλωστε είναι πολλές οι λέξεις στα αρχαία Σανσκριτικά (αρχαία γλώσσα των Ινδών που πληροφορείται η Γιόγκα) που έχουν κοινές ρίζες με την Ελληνική γλώσσα. Η ίδια η λέξη Γιόγκα βγαίνει από την σανσκριτική λέξη jugam που σημαίνει ζυγός-ζεύξη, δηλαδή ένωση. Και εννοιολογικά η ίδια έννοια υπάρχει άλλωστε για τη λέξη Γιόγκα. Παρομοίως συμβαίνει και με το θεό Ουρανό, που στα Σανσκριτικά λέγεται Vuranu. Η asana της απόλυτης χαλάρωσης που γίνεται στο τέλος του κάθε μαθήματος και σημαίνει «η θέση του νεκρού» και λέγεται Savasana, ομοιάζει με την γνωστή Ελληνική λέξη σάβανα. Είναι πολλές λοιπόν οι αναφορές για τον κοινό πολιτισμό Ελλήνων και ινδών…

(Συνέχεια στο επόμενο τεύχος)

Βασίλειος Μαυρομάτης: Ομοιοπαθητικός, Φυσικοπαθητικός, Yoga instruction - Hatha Yoga
email: bmavromatis@gmail.com

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019 07:52

Η επιστήμη της Αγάπης : Loving Kindness Meditation

Μερικά κέρματα στο μεταλλικό κουτάκι του άστεγου στο κέντρο της πόλης, οι ανώνυμες δωρεές μικρότερης ή μεγαλύτερης αξίας, η προσφορά από το υστέρημά μας σε λογαριασμούς αλληλεγγύης μετά από τεράστιες φυσικές καταστροφές ή για την αντιμετώπιση ασθενειών… Η ανθρωπιά, η φιλανθρωπία, η προσφορά, η αγάπη και η καλοσύνη γίνονται πολλές φορές αυθόρμητα για όλους μας στάση ζωής. Και όταν αυτό γίνει μια συνειδητή πραγματικότητα επηρεάζει θετικά ακόμη και την υγεία μας.

Οι τρεις λέξεις που περιγράφουν την «επιστήμη» της καλοσύνης είναι ο διαλογισμός της αγάπης και της καλοσύνης –Loving Kindness Meditation. Η εκμάθηση και η άσκηση της αγάπης και μιας άνευ όρων καλοσύνης μπορεί να επηρεάσει τη στάση, τις προοπτικές ακόμη και τα επίπεδα της υγείας μας.

Ο συγκεκριμένος τύπος διαλογισμού εστιάζεται στην ανάπτυξη αισθημάτων καλής θέλησης, ευγένειας και ζεστασιάς προς τους άλλους. Η συμπόνια, η καλοσύνη και η ενσυναίσθηση θεωρούνται πολύ βασικά συναισθήματα. Η έρευνα δείχνει ότι ο διαλογισμός της αγάπης και της καλοσύνης προσφέρει πολλά οφέλη τα οποία  κυμαίνονται από την ευημερία και την ανακούφιση από την ασθένεια έως τη βελτίωση της συναισθηματικής νοημοσύνης:

Καλοσύνη και θαλπωρή χωρίς όρια

O διαλογισμός αγάπης και καλοσύνης, έχει σχεδιαστεί ώστε να καλλιεργεί συναισθήματα θαλπωρής και καλοσύνης, χωρίς όρους σε όλους τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Σε πρόσφατη έρευνα στην οποία συμμετείχαν 38 άτομα  με υψηλά επίπεδα αυτοκριτικής, αποδεδείχθηκε πως μετά από επτά εβδομάδες καθημερινής πρακτικής εξάσκησης τεχνικών διαλογισμού αγάπης και καλοσύνης, μειώθηκε η αυτοκριτική τάση και αυξήθηκε η αυτό-συμπόνια. Η τεχνική που βασίζεται στην καθοδηγούμενη αναφορά ευγενικών λέξεων και θερμών αισθημάτων προς τον εαυτό μας και προς το σύνολο των ανθρώπων, φαίνεται να καθησυχάζει και να φροντίζει εκείνον που την ασκεί, εξισορροπώντας τις αυτοκριτικές/επικριτικές σκέψεις και εκφράσεις.

Η διαλογιστική τεχνική Loving Kindness Meditation, η οποία ασκείται εδώ και χρόνια στην ανατολή,  αποτελεί μια ήρεμη, στοχαστική πρακτική που επικεντρώνει τη σκέψη στην περιοχή της καρδιάς και ενθαρρύνει θερμές, τρυφερές σκέψεις, πιθανώς για ένα αγαπημένο πρόσωπο. Πρωταρχικός στόχος του διαλογισμού της αγάπης  και της καλοσύνης είναι να αποκτά το άτομο μία άνευ όρων καλοσύνη απέναντι στον εαυτό του αλλά και απέναντι στους άλλους,  Ακόμη, το βοηθά να κατανοήσει, να συνειδητοποιήσει  τα συναισθήματά του και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα αρνητικά συναισθήματα.

Ο διαλογισμός Loving Kindness (LKM) οδηγεί τους ανθρώπους σε διαφορετικά στάδια, συμπεριλαμβανομένης της εστίασης στον εαυτό τους, στη συνέχεια επικεντρώνεται σε έναν καλό φίλο, έπειτα εστιάζει σε ένα ουδέτερο άτομο, ενώ τελειώνει με έμφαση σε ένα δύσκολο και αρνητικό άτομο. Το LKM έχει σχεδιαστεί για να δεχτεί ότι ακόμη και οι αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα αποτελούν ένα φυσικό, και μάλιστα υγιές, μέρος της ζωής.

Σύμφωνα με μελέτη, οι άνθρωποι που ασκούσαν LKM μία ώρα την εβδομάδα ένιωθαν εντονότερα θετικά συναισθήματα, όπως αγάπη, ικανοποίηση και χαρά.

Θετική επίδραση στην υγεία

Η Mayo Clinc έχει καταγράψει κάποια από τα θετικά οφέλη του LKM στην υγεία μας, τα οποία αφορούν μάλιστα μερικά από τα πιο κοινά προβλήματα της σύγχρονης εποχής.

Πιο συγκεκριμένα, τα τεκμηριωμένα οφέλη για την υγεία από την άσκηση LKM περιλαμβάνουν:

- Μειωμένο πόνο και ένταση από ημικρανίες

-Περιορισμό των  συμπτωμάτων κατάθλιψης

-Ακόμη θεωρείται πολύ πιθανό ο διαλογισμός της αγάπης να διατηρεί τη νεότητα, επιβραδύνοντας τη διαδικασία γήρανσης. Μελέτες διαπιστώνουν  ότι οι γυναίκες που ασκούν LKM έχουν μεγαλύτερα σε μέγεθος τελομερή, τα οποία είναι σαν μικρά τελικά πώματα στο DNA μας. Τα μικρότερου μεγέθους τελομερή έχουν συσχετιστεί με την ταχύτερη γήρανση.

- Και τα καλύτερα έπονται, καθώς οι επιστήμονες εκτιμούν  ότι ακόμη και μικρές δόσεις LKM μπορούν να βοηθήσουν. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι μια 10λεπτη συνεδρία του LKM αύξησε τα συναισθήματα της κοινωνικής σύνδεσης και των θετικών συναισθημάτων προς τους άλλους.

Η καλοσύνη στην πράξη

Από την θεωρία στην πράξη ο δρόμος δεν φαίνεται να είναι πολύ μακρύς. Η καλοσύνη στην πράξη βρίσκεται στα βήματα της καθημερινότητάς μας. Μπορούμε να θέσουμε ως στόχο να είμαστε πιο φιλικοί στις σχέσεις μας με τους άλλους. Μπορούμε να συμπεριφερθούμε με καλοσύνη στον συνάδελφό μας, να έχουμε μια φιλική κουβέντα με τον γείτονα ή να κρατήσουμε την πόρτα του ασανσέρ για την ηλικιωμένη κυρία που έρχεται. Κι ακόμη να αφιερώσουμε χρόνο για ένα αγαπημένο πρόσωπο που μας έχει ανάγκη…

Οι πράξεις με τις οποίες βοηθούμε τους άλλους ενεργοποιούν πραγματικά το μέρος του εγκεφάλου μας που μας κάνει να αισθανθούμε την ευχαρίστηση. Επίσης, απελευθερώνουν μια ορμόνη που ονομάζεται ωκυτοκίνη, η οποία βοηθάει στη διαμόρφωση κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και συναισθημάτων - όσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα ωκυτοκίνης μας, τόσο πιο μεγάλη η γενναιοδωρία μας.

Και καθώς η καλοσύνη μας εξαπλώνεται θα διαπιστώσουμε εκείνο που διαπιστώνει και η έρευνα: ότι η γενναιοδωρία  μπορεί να είναι μεταδοτική.

Οι θετικές σκέψεις για τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας, ένα ημερολόγιο με τα πράγματα για τα οποία είμαστε ευγνώμονες αυτή την εβδομάδα και δέκα λεπτά διαλογισμού, είναι μια καλή αρχή για να κάνουμε την αγάπη και την ευγένεια  τρόπο ζωής σε κάθε μας σκέψη, σε κάθε μας βήμα…

Πηγές: Ιατρική Σχολή και Τμήμα Ψυχολογίας ΕΚΠΑ 
Philadelphia College of Osteopathic Medicine 
Mayo Clinic Stuff

Η Ντίνα Διονυσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος-μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάζεται εδώ και 25 χρόνια στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ως ρεπόρτερ αλλά και ως συντάκτρια ύλης. Πιστεύει ότι η δημοσιογραφία έχει πολλά ακόμη να προσφέρει και πως για τα αδιέξοδα υπάρχουν οι εναλλακτικοί δρόμοι.

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι μια από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία σε ένα σημαντικό ποσοστό συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή. Το σύνδρομο αυτό αναφέρεται σε άτομα, που αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες με την διάσπαση προσοχής, την υπερκινητικότητα και την απροσεξία. Πολύ συχνά το πρόβλημα εμφανίζεται κατά την περίοδο που το παιδί ξεκινάει το σχολείο και παρουσιάζεται μια αρνητική επίδοση, καθυστέρηση στη μάθηση και στην επικοινωνία. Επίσης υπάρχει μια δυσκολία στην συμμόρφωση σε υποδείξεις και στην αφοσίωση στην σχολικές υποχρεώσεις.

Η συμβατική φαρμακευτική αγωγή αποτελείται από διεγερτικά, όπως η μεθυλοφαινιδάτη και η ατομοξετίνη. Οι γονείς συχνά διστάζουν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση των παιδιών τους με αυτό το είδος φαρμακευτικής αγωγής.

Το 2001 πραγματοποιήθηκε στην Ελβετία μια προ-μελέτη (pre-study) για την Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση της υπερκινητικότητας σε παιδιά σε σύγκριση με τη χρήση μεθυλοφαινιδάτης (Frei H, Thurneysen A, “Treatment for Hyperactive Children: Homeopathy and Methylphenidate Compared in a Familh Setting”). Τα παιδιά είχαν αξιολογηθεί με βάση τα διαγνωστικά κριτήρια DSM-IV. Όλα τα παιδιά αντιμετωπίστηκαν σύμφωνα με τα εξατομικευμένα συμπτώματα τους με την μέθοδο του Ομοιοπαθητικού Boenninghausen με υγρές Q δυναμοποιήσεις σε καθημερινή βάση. Η θεραπεία θα θεωρούταν πετυχημένη μόνο στην περίπτωση που υπήρχε τουλάχιστον 50% βελτίωση στο CGI (CGI είναι η βαθμολόγηση των συμπτωμάτων του ΔΕΠΥ).

Στην μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 115 παιδιά, 92 αγόρια και 23 κορίτσια με μέσο όρο ηλικίας τα 8.3 έτη. Τα 86 από τα 115 παιδιά (75%) αντιμετώπισαν το πρόβλημα με ομοιοπαθητική με τόσο καλά αποτελέσματα που δεν χρειάστηκαν φαρμακευτική αγωγή. 25 παιδιά (22%) χρειάστηκαν να καταφύγουν σε αγωγή. 3 παιδιά (3%) δεν αντέδρασαν ούτε στην Ομοιοπαθητική, ούτε στην φαρμακευτική αγωγή. 1 άτομο αποχώρησε από την μελέτη πριν αυτή ολοκληρωθεί.

Στο CGI τα παιδιά που αντιμετωπίστηκαν με ομοιοπαθητική εμφάνισαν βελτίωση συμπτωμάτων κατά 55%.

Η βαθμολόγηση από τους γονείς σε όρους συμπεριφοράς, σχολικής απόδοσης και σταθερότητας της αποτελεσματικότητας του ομοιοπαθητικού ιάματος ήταν 75% έναντι της μεθυλοφαινιδάτης που ήταν 65%.

Ο μέσος όρος που χρειάστηκε για την ομοιοπαθητική αντιμετώπιση, έως ότου υπάρξει βελτίωση 50% στο CGI ήταν 3 1/2 μήνες.

Στο παρελθόν από τις τέσσερις μεγάλες μετά-αναλύσεις που ερεύνησαν την ομοιοπαθητική σε διαφορετικές παθήσεις, οι τρεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν δεν μπορούν απλά να εξηγηθούν με το φαινόμενο placebo. Οι συγγραφείς όμως των θετικών μετά-αναλύσεων, στην κριτική τους ανέφεραν, ότι πολλές έρευνες δεν είχαν καλά πρωτόκολλα και πρότειναν να γίνουν καλύτερες έρευνες, ώστε να απαντηθούν συγκεκριμένες κλινικές ερωτήσεις. Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε μια νέα έρευνα από τον Frei.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία το 2005 με θέμα «Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση ΔΕΠΥ: μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο» από τους Frei H, Everts R., von Ammon K et al.

Από το σύνολο των 140 παιδιών, μόνο τα 83 παιδιά εκπλήρωναν τα κριτήρια για να συμμετέχουν στην έρευνα. Τα παιδιά ήταν ηλικίας από 6 έως 16 ετών, διαγνωσμένα με ΔΕΠΥ σύμφωνα με τα κριτήρια DSM-IV από παιδοψυχολόγους και νευρολόγους.

Το ίδιο και εδώ, τα συμπτώματα θα έπρεπε να είχαν μια βελτίωση τουλάχιστον 50% στο CGI.

Και σε αυτή την έρευνα, σε όλα τα παιδιά, χρησιμοποιήθηκαν βάσει της Ομοιοπαθητικής μόνο τα εξατομικευμένα συμπτώματά τους σύμφωνα με την μέθοδο του Ομοιοπαθητικού Boenninghausen και χρησιμοποιήθηκαν οι δυναμοποιήσεις Q σε καθημερινή βάση. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε, ονομάζεται polarity analysis όπου δημιουργήθηκε κατά την διεξαγωγή της έρευνας. Εκτός από τα τελικά αποτελέσματα για το ΔΕΠΥ, παρουσιάστηκε μια εμφανής διαφορά υπέρ της μεθόδου Polarity analysis έναντι της συμβατικής ομοιοπαθητικής.

DEPI A

To πρωτόκολλο εγκρίθηκε από το Ελβετικό Καντόνι της Βέρνης και από τον Ελβετικό Οργανισμό Φαρμάκων, Swissmedic. Ήταν σύμφωνο με την διακήρυξη του Ελσίνκι 1964.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα από την διπλή τυφλή έρευνα, το 88% το συμμετεχόντων είχαν βελτίωση των συμπτωμάτων τους.

Επίσης παρουσιάστηκε ένα σημαντικό αποτέλεσμα προς τα υψηλά αραιωμένα ομοιοπαθητικά.

Από τους συμμετέχοντες στην διπλή τυφλή έρευνα, το 88% ήταν καλά με συνεχιζόμενη θεραπεία ή ακόμα και όταν σταμάτησαν όλες τις θεραπείες.

Ως συμπέρασμα από την έρευνα όπως έχει δημοσιευτεί, το 74% όλων των παιδιών με ΔΕΠΥ που συμμετείχαν, είναι πολύ καλύτερα με την Ομοιοπαθητική και μπορούσαν να έχουν μια πιο φυσιολογική ζωή στο σχολείο και στην οικογένεια τους.

Η έρευνα παρουσίασε την επιστημονική τεκμηρίωση της αποτελεσματικότητας της Ομοιοπαθητικής στη θεραπεία της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας, ιδιαίτερα στους τομείς των συμπεριφορικών και γνωστικών λειτουργιών.

DEPI C

Αναφορές και βιβλιογραφία:

  • Frei H, Thurneysen A, “Treatment for Hyperactive Children: Homeopathy and Methylphenidate Compared in a Familh Setting” Brit Hom J 2001 (90): 183-188
  • Frei H, Everts R., von Ammon K et al, Homeopathic Treatment in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder - a Randomized, Double-Blind, Placebo Controlled Trial. Eur J Ped (2005) 164: 758-767.
  • Homeopathy and ADHD. A new treatment concept with polarity analysis. 2015 Narayana Verlag
  • http://www.heinerfrei.ch/
  • Linde K, Clausius N, et al., “ Are the clinical effect of  homeopathy placebo effects? A meta -analysis of controlled trials”. Lancet 1997
  • Kleijnen J, Knipschild P, “Clinical trials of homeopathy”. Brit Med J 1991
  • Lutdke R, Rutten ALB, “The conlcusion  of the Effectiveness of Homeopathy highly  depends on the set of analysed trials”. J Clin Epidem 2008

 

Λίγα λόγια για τον αρθρογράφο:
Ο Κων/νος Τσαλίκης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ιπποκράτειο Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής με δάσκαλο τον διακεκριμένο Ομοιοπαθητικό Γεράσιμο Στουραίτη  και στο School of Homeopathy (Devon, England) του Misha Norland. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου απο το Hahnemann College of London στην Ομοιοπαθητική. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά σεμινάρια οπως: 
Ομοιοπαθητική και άσθμα με τον jawahar shah.
Σπάνια ομοιοπαθητικά φάρμακα. Περιπτώσεις, μεθοδολογία, ανάλυση με τον Γεράσιμο Στουραίτη.
Ομοιοπαθητική πρακτική με τον Misha Norland.
Ομοιοπαθητική σε δύσκολες γυναικολογικές διαταραχές με τον Dr. Pawan Pareek. 
Eπίσης έχει παρακολουθήσει το σεμινάριο του Mike Keszler  στην μέθοδο του R. Sankaran με θέμα Συστηματική Ομοιοπαθητική.
Έχει εκπαιδευτεί πάνω στην Γνωστική Ομοιοπαθητική απο τον ψυχίατρο Dr. Γεώργιο Λουκά.
Έχει εκπαιδευτεί και είναι πιστοποιημένος τεχνικός Κβαντικής Βιοανάδρασης και Βιοσυντονισμού. 
Έχει τελειώσει την Ολιστική Διατροφή απο το Natural Health Science και συγκεκριμένα στο σύστημα Unani και κατέχει Diploma στην Ιριδολογία.