Ένα νέο animation (δείτε το video στο τέλος του άρθρου) από το Ερευνητικό Ινστιτούτο  Ομοιοπαθητικής (HRI) παρουσιάζει τον παγκόσμιο αντίκτυπο της ανεπαρκούς λανθασμένης έκθεσης του Αυστραλιανού συμβουλίου για την υγεία και την ιατρική έρευνα (NHMRC) σχετικά με την ομοιοπαθητική. Δείχνει συνοπτικά πώς η ανακριβής έρευνα στην Αυστραλία καταστρέφει την ομοιοπαθητική σε όλο τον κόσμο, υπογραμμίζοντας την έκταση των επιπτώσεων της έκθεσης και δείχνοντας ότι είναι ένα πραγματικά διεθνές ζήτημα. Ο τίτλος αναφέρει: «Η ανακριβής έρευνα είναι πρόβλημα όλων».

Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική λειτουργεί. Λίγοι όμως συνειδητοποιούν ότι τα πορίσματα της έκθεσης είναι ανακριβή και βασίζονται σε θεμελιωδώς λανθασμένη επιστήμη. Έχει ήδη υποβληθεί καταγγελία στον Κοινοπολιτειακό Διαμεσολαβητή, κατηγορώντας τον NHMRC για προκατάληψη, σύγκρουση συμφερόντων, επιστημονική παραβίαση και παραπλάνηση του κοινού. Επίκειται η ετυμηγορία του Διαμεσολαβητή για το ζήτημα αυτό.

Υποστηρίξτε την εκστρατεία για να ασκήσετε πιέσεις στην κυβέρνηση της Αυστραλίας - υπογράψτε την αναφορά για να βοηθήσετε στην επίτευξη των 100 χιλιάδων υπογραφών για την εκστρατεία Release the First Report και μοιραστείτε αυτήν τη νέα πηγή με τα δίκτυά σας.

www.hri-research.org/Australian-Report

Πηγή: European Coalition on Homeopathic & Anthroposophic Medicinal Products

 

 

Κατηγορία Ομοιοπαθητική

Στο πλαίσιο της 10ης Διημερίδας / Έκθεσης ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ στο Μέγαρο, στο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1, 115 21 Αθήνα (στάση metro: ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ), την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου και ώρα 16:30 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί ομιλία του Σύλλογου Ομοιοπαθητικών Ελλάδος, με τίτλο «Η Ομοιοπαθητική στην αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής» με ομιλήτρια την Αντιπρόεδρο του ΣΟΕ, Β. Καλοζούμη.

Κατηγορία Νέα

Μια νέα έρευνα αγοράς από το Ipsos (Νοέμβριος 2018) επιβεβαιώνει ότι η Ομοιοπαθητική είναι βαθιά ριζωμένη στη γαλλική προσέγγιση της υγείας. Τρεις στους τέσσερις Γάλλους είναι θετικοί όσον αφορά την ομοιοπαθητική, όπως ακριβώς και για τα συχνά συμβατικά φάρμακα όπως η παρακεταμόλη ή η ιβουπροφαίνη. Το 77% των Γάλλων έλαβαν ομοιοπαθητικά φάρμακα σε κάποια στιγμή της ζωής τους, η πλειοψηφία (58%) πολλές φορές και σχεδόν όλοι (87%) λένε ότι η στενή οικογένεια ή οι φίλοι τους έχουν κάνει ομοιοπαθητική. Πάνω από το 40% των Γάλλων έχουν χρησιμοποιήσει ομοιοπαθητικά σκευάσματα για περισσότερα από 10 χρόνια.

Οι Γάλλοι χρήστες ομοιοπαθητικής έχουν υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης στην αποτελεσματικότητα αυτών των σκευασμάτων - 72% δηλώνουν ότι έχουν βιώσει θετικά οφέλη όταν χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά και το 74% τα θεωρούν αποτελεσματικά. Το 70% των Γάλλων χρησιμοποιεί την ομοιοπαθητική ως λύση πρώτης βοήθειας και οι μισοί έχουν χρησιμοποιήσει την ομοιοπαθητική για κάποια πιο σοβαρή θεραπεία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Παρόμοιο ποσοστό πιστεύει ότι τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα πρέπει να προσφέρονται στους ασθενείς παράλληλα με τη συμβατική ιατρική και το 83% υποστηρίζει το δικαίωμα των ιατρών να συνταγογραφούν ομοιοπαθητική παράλληλα με τη συμβατική θεραπεία σε ορισμένες περιπτώσεις. Ένα σημαντικό ποσοστό των Γάλλων (74%) αντιτίθεται στην πρόταση να διακοπεί η αποζημίωση για τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα.

Ταυτόχρονα, μια έρευνα που δημοσιεύθηκε από τον Omeoimprese (Νοέμβριος 2018), την ιταλική επαγγελματική ένωση για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, αναφέρει την αυξανόμενη εμπιστοσύνη των ιατρών και των φαρμακοποιών στα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Το 80% του ιταλικού πληθυσμού γνωρίζει την Ομοιοπαθητική και το 17% των Ιταλών χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα, δηλαδή 9 εκατομμύρια Ιταλοί χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά φάρμακα τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. Το 39% χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα ως αποτέλεσμα σύστασης από φίλους και συγγενείς, αλλά όλο και περισσότεροι χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά φάρμακα μετά από σύσταση φαρμακοποιών (28%) και ομοιοπαθητικών (20%). Η πλειοψηφία των Ιταλών χρηστών ομοιοπαθητικής είναι ηλικίας μεταξύ 35 και 54 ετών και το 69% είναι γυναίκες.

Πηγή: ECHAMP (European Coalition on Homeopathic & Anthroposophic Medicinal Products)

Κατηγορία Ομοιοπαθητική

Οι σωφρονιστήρες (φρονιμίτες) είναι οι τρίτοι γομφίοι (τραπεζίτες) που εμφανίζονται γύρω στο 21ο έτος της ηλικίας μας όπου και ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους. Η εμφάνισή τους στη γνάθο αρχίζει στην ηλικία των 10-12 ετών. Όταν η γνάθος μας είναι αρκετά μεγάλη, οι φρονιμίτες εμφανίζονται πίσω από τους δεύτερους γομφίους και δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα. Όταν όμως δεν επαρκεί το μέγεθος της γνάθου, τα δόντια αυτά δεν έχουν χώρο να βγουν και εγκλωβίζονται μέσα στο οστό της γνάθου. Ο εγκλωβισμός αυτός μπορεί να είναι ολικός, δηλαδή όλο το δόντι να βρίσκεται μέσα στη γνάθο οπότε μιλάμε για ‘έγκλειστο φρονιμίτη’. Σε άλλες περιπτώσεις όμως ένα μέρος του δοντιού εμφανίζεται στη στοματική κοιλότητα ενώ το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται παγιδευμένο μέσα στη γνάθο, οπότε μιλάμε για ‘ημιέγκλειστο φρονιμίτη’. Η παρουσία των έγκλειστων ή ημιέγκλειστων φρονιμίτων δημιουργεί ποικίλα προβλήματα που ταλαιπωρούν τους οδοντιατρικούς ασθενείς. Τις πιο πολλές φορές αποφασίζουμε την εξαγωγή τους όταν τα προβλήματα που προκαλούν είναι χρόνια και δεν αντιμετωπίζονται με ήπιες μεθόδους (π.χ. στοματοπλύσεις με φυτικά αντιφλεγμονώδη βάμματα).

Τα συνήθη προβλήματα από την ύπαρξη εγκλείστων ή ημιέγκλειστων σωφρονιστήρων είναι τα ακόλουθα:

1) Φλεγμονή του ούλου που καλύπτει τα ημιέγκλειστα δόντια. Η παθολογία αυτή που ονομάζεται περιστεφανίτιδα, είναι πολύ επικίνδυνη και διαταράσσει τη λειτουργία της μάσησης και της κατάποσης. Αν η περιστεφανίτιδα είναι πυώδης, μπορεί η φλεγμονή να επεκταθεί στις μυϊκές ομάδες του λαιμού και να προκαλέσει θάνατο από ασφυξία.

2) Καταστροφή του οστού που στηρίζει τον δεύτερο γομφίο. Σε περιπτώσεις που οι φρονιμίτες σπρώχνουν με κλίση τους δεύτερους γομφίους, μπορεί να καταστρέψουν το οστό που τους στηρίζει, προκαλώντας την απώλειά τους. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στη δομή του δεύτερου γομφίου. Η επαφή του φρονιμίτη με τον δεύτερο γομφίο, προκαλεί τον τερηδονισμό των δοντιών και απώλειά τους.

3) Ένα άλλο πολύ σοβαρό πρόβλημα είναι η διαταραχή της θέσης της κάτω γνάθου που έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία κροταφογναθικού συνδρόμου. Τα χαρακτηριστικά αυτής της διαταραχής είναι τρίξιμο των δοντιών, πόνοι στ’ αυτιά, δυσκολία στην κατάποση, πόνοι στη γνάθο κατά τη μάσηση, δυσκολία ανοίγματος του στόματος, πόνοι στον αυχένα και στους ώμους.

Η εξαγωγή των έγκλειστων και ημιέγκλειστων δοντιών πρέπει να γίνει με βάση τις αρχές της ομοιοπαθητικής και της ολιστικής οδοντιατρικής. Το πρώτο θέμα που πρέπει να διαχειριστούμε είναι ο φόβος και το άγχος του ασθενή για τη χειρουργική επέμβαση. Γι’ αυτό πρέπει με υπομονή και καλοσύνη να εξηγήσουμε στον ασθενή μας τη μέθοδο που θα εξακολουθήσουμε κατά τη χειρουργική αφαίρεση των δοντιών αυτών. Προσωπικά προτιμώ πολύ ήπιες μεθόδους που γίνονται με πιεζοηλεκτρικά χειρουργικά μηχανήματα (piezon surgery units) που εξασφαλίζουν ανώδυνη χειρουργική εξαγωγή με ελάχιστα μετεγχειρητικά προβλήματα που περιορίζονται κυρίως στο οίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή της εξαγωγής για 2-5 μέρες, ή και άλλες ανώδυνες μετεγχειρητικές μεθόδους. Το οίδημα είναι μια φυσική διαδικασία που δεν πρέπει να καταπιέζεται με αλλοπαθητικά φάρμακα, όπως και ο πυρετός.

Στους ασθενείς μας χρησιμοποιούμε φυσιοθεραπευτικά βάμματα και κατάλληλα ιδιοσυγκρασιακά ομοιοπαθητικά και συμπτωματικά σκευάσματα για την διαχείριση του άγχους και του μετεγχειρητικού πόνου.

Πριν την επέμβαση μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές ενεργειακής εξισορρόπησης. Στη διάρκεια της επέμβασης ο χώρος γεμίζει κατάλληλα αρώματα εμπνευσμένα από την αρωματοθεραπεία. Ειδικά επιλεγμένα μουσικά κομμάτια βοηθούν στην χαλάρωση του ασθενή.

Όλη η επέμβαση κυλάει μέσα σε ένα κλίμα ζεστασιάς και αρμονίας ώστε ο ασθενής να μην αισθάνεται απειλή ή πόνο. Τα λευκά μας αιμοσφαίρια έχουν υποδοχείς αδρεναλίνης. Όταν αισθανόμαστε απειλή και πόνο, η έκκριση αδρεναλίνης αυξάνεται, η δράση των λευκών αιμοσφαιρίων διαταράσσεται. Σαν αποτέλεσμα η φυσική δράση των αμυντικών μηχανισμών μειώνεται και οι μετεγχειρητικές επιπλοκές αυξάνονται.

Αφού ολοκληρωθεί η χειρουργική επέμβαση γίνονται ισομετρικές και ισοτονικές ασκήσεις στη γνάθο ώστε να εξαφανιστεί ή να μετριαστεί μια συνήθης μετεγχειρητική επιπλοκή όπως η δυσκολία ανοίγματος του στόματος.

Σε ασθενείς που έχει παρουσιαστεί κροταφογναθικό σύνδρομο ακολουθείται πριν την εξαγωγή όπως και 3-6 εβδομάδες μετά, ειδική αγωγή που εξαλείφει την παθολογία αυτή.

Συμπέρασμα:

Η χειρουργική εξαγωγή των φρονιμιτών αποτελεί μια διαδικασία που αν γίνει με τον συνήθη τρόπο προκαλεί ψυχικό και σωματικό πόνο στον ασθενή.

H χρήση εξελιγμένων τεχνικών με τη βοήθεια της πιεζοηλεκτρικής χειρουργικής, η συναισθηματική αποφόρτιση του ασθενή και η χρήση φυσιοθεραπευτικών και ομοιοπαθητικών σκευασμάτων, κάνουν τη χειρουργική εξαγωγή των έγκλειστων και ημιέγκλειστων δοντιών πιο απλή και πιο καλά ανεκτή από τους ασθενείς, μειώνοντας στο ελάχιστο τις μετεγχειρητικές επιπλοκές και το άγχος τους.

Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Σελίδα 4 από 5