Η λήψη αντιβιοτικών τον μήνα πριν από την έναρξη της ανοσοθεραπείας μειώνει δραματικά τις πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς με καρκίνο, σύμφωνα με μια μικρή αλλά πρωτοποριακή μελέτη.

Οι επιστήμονες στο Imperial College του Λονδίνου πιστεύουν ότι τα αντιβιοτικά καταστρέφουν τα βακτήρια στο έντερο, γεγονός που αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό φαίνεται να καθιστά λιγότερο πιθανό τα ανοσοθεραπευτικά φάρμακα να ενισχύσουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τον καρκίνο.

Στη μελέτη τους σε περίπου 200 ασθενείς με καρκίνο σε δύο νοσοκομεία του NHS, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτοί που είχαν πάρει αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για μικρό χρονικό διάστημα, συνήθως για κοινά προβλήματα όπως οι αναπνευστικές λοιμώξεις, επέζησαν για ένα μέσο διάστημα δύο μηνών μετά την ανοσοθεραπεία, σε σύγκριση με τους 26 μήνες που επέζησαν όσοι δεν είχαν πάρει αντιβιοτικά.

Η ουσιαστική διαφορά στην επιβίωση και οι σαφείς ενδείξεις από τις αξονικές τομογραφίες ότι οι όγκοι αναπτύσσονται πιο γρήγορα σε όσους έχουν πάρει αντιβιοτικά, οδήγησε τους ερευνητές να ζητήσουν επειγόντως να εργαστούν πάνω στο πώς θα καθοδηγήσουν τους γιατρούς.

«Τα αντιβιοτικά καταστρέφουν σαφώς ένα κομμάτι του μικροβιώματος του εντέρου», δήλωσε ο Dr David Pinato, από το τμήμα χειρουργικών επεμβάσεων και καρκίνου του ICL, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Jama Oncology. «Εάν έχετε καλό μικροβίωμα, έχετε περισσότερες πιθανότητες να έχετε εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα για να καταπολεμήσετε καλύτερα τον καρκίνο».

Τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια ανεξάρτητα από το είδος των αντιβιοτικών που είχαν συνταγογραφηθεί στους ασθενείς ή τον τύπο καρκίνου από τον οποίο έπασχαν. Σε καρκίνο του πνεύμονα, όπου οι λοιμώξεις στο στήθος είναι πιο συχνές, η μέση επιβίωση ήταν 2,5 μήνες σε εκείνους που είχαν λάβει αντιβιοτικά πριν ξεκινήσουν τα ανοσοθεραπευτικά φάρμακα, γνωστά ως αναστολείς των σημείων ελέγχου, έναντι 26 μηνών σε εκείνους που δεν είχαν λάβει αντιβιοτικά. Στο μελάνωμα ήταν 3,9 έναντι 14 μηνών, και σε άλλους όγκους πέντε εβδομάδες έναντι 11 μηνών.

Οι ασθενείς που είχαν πάρει αντιβιοτικά δεν ήταν ιδιαίτερα άρρωστοι. Δεν είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο, αλλά συνήθως τα έλαβαν για πέντε έως επτά ημέρες ως εξωτερικοί ασθενείς. Είναι σημαντικό ότι τα αποτελέσματα και τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν αντιβιοτικά ενώ ήταν σε ανοσοθεραπεία δεν επηρεάστηκαν.

Είναι ήδη γνωστό ότι κάποιοι άνθρωποι ανταποκρίνονται πολύ καλύτερα στην ανοσοθεραπεία από άλλους. Σε περίπου 20% ο καρκίνος εξαφανίζεται εντελώς και μπορεί να υπάρξουν ελπίδες για θεραπεία, αλλά άλλοι δεν τα πάνε καλά. Οι επιστήμονες και οι εμπορικές εταιρείες ψάχνουν το αίτιο, εξετάζοντας τον τύπο του όγκου και τα μοριακά χαρακτηριστικά του.

Ο Pinato υποστηρίζει ότι η ισχυρή διαπίστωση στη μικρή τους μελέτη ήταν απροσδόκητη. Άλλες μελέτες είχαν προτείνει διαφορετικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να μειώσουν την επιβίωση, «αλλά αυτή η συσχέτιση φαίνεται να είναι αρκετά σταθερή», είπε.

Δεν είναι το μόνο αίτιο κακών αποτελεσμάτων ανοσοθεραπείας, αλλά οι συγγραφείς λένε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να διεξαχθεί περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί πόσο σημαντικός παράγοντας είναι.

«Είναι σημαντικό οι ασθενείς που χρειάζονται αντιβιοτικά για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων να λαμβάνουν τα φάρμακα που χρειάζονται», δήλωσε ο Pinato. «Αλλά αυτά τα ευρήματα απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για ορισμένους ασθενείς. Θέτει ερωτήματα σχετικά με το αν χρειαζόμαστε υψηλότερο όριο για τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών σε ασθενείς με καρκίνο που θα υποβληθούν σε ανοσοθεραπεία.»

Η υγειονομική υπηρεσία πιέζεται ήδη να χρησιμοποιεί αντιβιοτικά μόνο όταν είναι απαραίτητο, προκειμένου να διατηρηθεί η ισχύς τους στο να σκοτώνουν επικίνδυνα στελέχη βακτηριδίων, αποφεύγοντας την ανάπτυξη αντίστασης. «Αυτό πιθανώς προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο πολυπλοκότητας στην ιδέα της διαχείρισης αντιβιοτικών», δήλωσε ο Pinato.

Τα ευρήματα προκαλούν επίσης ερωτήματα σχετικά με το αν η ενίσχυση του μικροβιώματος του εντέρου μπορεί να βοηθήσει το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει τον καρκίνο, ένα ζήτημα που η ομάδα του ICL τώρα ελπίζει να διερευνήσει.

Πηγή: The guardian

Οι συσκευές παρακολούθησης της σωματικής δραστηριότητας και δεδομένων υγείας γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, καθώς σήμερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια τεράστια ποικιλία από τεχνολογικές εφαρμογές (wearable tech). Πράγματι πολλά smartphones και smart watches μπορούν να παρακολουθούν την δραστηριότητά μας, τον ύπνο και τη διατροφή μας.

Η έρευνα εδώ και πολύ καιρό έχει επισημάνει ότι αυτή η παρακολούθηση / καταγραφή μπορεί να βοηθήσει, οδηγώντας σε θετικές αλλαγές τον τρόπο ζωής μας. Η παρακολούθηση της καθημερινής εκγύμνασης (fitness) μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος που συμβάλει στην αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για να χάσουμε βάρος.

Αλλά η παρακολούθηση της φυσικής δραστηριότητας και της πρόσληψης τροφής μπορεί να μην είναι χρήσιμη για όλους. Πράγματι τα άτομα με διατροφικές διαταραχές, συχνά δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με την τροφή και την άσκηση. Ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές όπως η καταμέτρηση των θερμίδων, ή αυστηρή άσκηση και η ανθυγιεινή τελειομανία, είναι συχνά φαινόμενα μεταξύ των ατόμων με προβλήματα διατροφής.

Μια έρευνα ξεκίνησε να εξετάζει το τρόπο με τον οποίο οι συσκευές παρακολούθησης φυσικής κατάστασης (fitness trackers) και οι εφαρμογές καταμέτρησης θερμίδων (calorie counting apps) μπορεί να συνδέονται με διατροφικές διαταραχές καθώς και διάφορα ανθυγιεινά διατροφικά πρότυπα (παράκαμψη γευμάτων ή ψυχαναγκαστική πρόσληψη τροφής).

Σε άτομα που χρησιμοποιούν συσκευές και εφαρμογές ανίχνευσης (tracking tools) έχουν εντοπιστεί υψηλότερα επίπεδα σωματικής δυσαρέσκειας και διατροφικών διαταραχών συγκριτικά με εκείνους που δεν χρησιμοποιούν τέτοια εργαλεία. Πολλοί ασθενείς με διατροφικές διαταραχές έχουν αναφέρει ότι χρησιμοποιούσαν εφαρμογές καταμέτρησης θερμίδων. Οι οποίες έχει επισημανθεί ότι έχουν αρνητική επίδραση στα συμπτώματα διατροφικών διαταραχών.

Οι δημιουργοί των εφαρμογών αυτών λένε ότι «προωθούν τον υγιεινό τρόπο ζωής και ότι υπάρχουν μέτρα διασφάλισης για την αποτροπή αυτών που επιθυμούν να ακολουθήσουν επιβλαβείς συνήθειες». Για παράδειγμα η εφαρμογή «MyFitnessPal» περιλαμβάνει πηγές για τις διατροφικές διαταραχές στην ιστοσελίδα της ενώ κατά το παρελθόν έχουν κάνει δημοσιεύσεις που υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να ανακάμψουν από διατροφικές διαταραχές. Αλλά η δική μας έρευνα φαίνεται να έχει άλλα αποτελέσματα.

Η άνοδος των «wearables»

Σε πρόσφατη μελέτη, διερευνήσαμε την ευρύτερη ψυχική υγεία και την ευημερία των ατόμων που κάνουν χρήση των εργαλείων παρακολούθησης γυμναστικής και διατροφής. Επίσης προσπαθήσαμε να καταλάβουμε γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τέτοιες εφαρμογές. Σε ένα δείγμα νέων ανθρώπων, το 65 % ανέφερε ότι έκαναν χρήση μιας τέτοιας συσκευής (εφαρμογής) παρακολούθησης. Εκείνοι που έκαναν χρήση τέτοιων εφαρμογών παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα διατροφικών διαταραχών από εκείνους που δεν έκαναν χρήση. Σε εκείνους που παρακολουθούσαν την διατροφή ή την δραστηριότητά τους για να διαχειριστούν το βάρος τους ή τη σιλουέτα τους (σε αντίθεση με τους λόγους που μπορεί να σχετίζονται με την υγεία ή την δραστηριότητα) και έκαναν συχνή χρήση των εφαρμογών αυτών παρουσιάστηκαν τα υψηλότερα επίπεδα διατροφικών διαταραχών και διαταραχών άσκησης.

Οι διατροφικές διαταραχές είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και προκαλούνται από διαφορετικούς παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Θα ήταν υπερβολικά απλό να υποδείξουμε ότι η παρακολούθηση της συμπεριφοράς κατανάλωσης τροφής και άσκησης θα μπορούσαν να προκαλέσουν διατροφικές διαταραχές. Ωστόσο η παρακολούθηση της δραστηριότητας και της πρόσληψης τροφής θα μπορούσε να επικυρώσει ακούσια τις συμπεριφορές διατροφικής διαταραχής και άσκησης μεταξύ των ευάλωτων ανθρώπων. Και η πίεση των εφαρμογών που είναι συνεχόμενα ενεργές, προτείνοντας συνέχεια αυξανόμενους, νέους στόχους βημάτων θα μπορούσε να προκαλέσει επιδείνωση των εμμονών και των τάσεων αυτοκριτικής.

Σταματήστε την καταμέτρηση

Τα συναισθήματα πολλών ανθρώπων για την χρήση των εφαρμογών καταμέτρησης και ανίχνευσης, συχνά αλλάζουν με τη πάροδο του χρόνου. Πρόσφατες έρευνες για παράδειγμα, έχουν υποδείξει ότι μόλις το 10% των ανθρώπων θα συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τον καταμετρητή γυμναστικής πάνω από 12 μήνες, ακόμη κι αν υπήρχε κίνητρο για κάτι τέτοιο. Ενώ οι λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτή την απόρριψη είναι ασαφείς, είναι πιθανό ότι οι εφαρμογές αυτές να προκαλούν συναισθήματα ενοχής ή ντροπής όταν κάποιος δεν καταφέρει να επιτύχει στόχους ή να σημειώσει πρόοδο. Η μετατόπιση της συμπεριφοράς από το «επιθυμώ» να ασκηθώ στο «πρέπει» να ασκηθώ, μπορεί να είναι ένδειξη ότι η σχέση με την εφαρμογή καταμέτρησης είναι ανταγωνιστική και ενδεχομένως να υποδηλώνει μια αύξηση στην ευπάθεια διατροφικών διαταραχών.

Είναι λοιπόν σαφές ότι χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να προσδιοριστεί με σαφήνεια αν οι εφαρμογές καταμέτρησης μπορεί να είναι χρήσιμες ή επιβλαβείς για ορισμένα άτομα. Πράγματι μπορεί να είναι φρόνιμο για τις εταιρείες που αναπτύσσουν τέτοιες εφαρμογές παράλληλα να συνεργάζονται με επαγγελματίες που εξειδικεύονται στην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών και να παρέχουν κατάλληλη υποστήριξη μέσω των εφαρμογών αυτών.

Εν τω μεταξύ, είναι σημαντικό να σκεφτούμε πόσο συχνά χρησιμοποιούμε εργαλεία καταμέτρησης – και τους λόγους για τους οποίους κάνουμε κάτι τέτοιο. Πράγματι είναι σημαντικό να μπορούμε να χαιρόμαστε το περπάτημα ή το τρέξιμο, το κολύμπι ή το ποδήλατο χωρίς να ανησυχούμε για το ρυθμό, την απόσταση ή τις θερμίδες που κάψαμε. Έτσι, την επόμενη φορά που συμμετέχουμε σε κάποια άσκηση, αντί να ανησυχούμε για το πόσα χιλιόμετρα έχουμε κάνει, ίσως απλά να προσπαθήσουμε να βρούμε λίγο χρόνο να απολαύσουμε τη δραστηριότητά μας και το περιβάλλον, καθώς η έρευνα δείχνει ότι οι δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους έχουν θετικότερο αντίκτυπο για μακροπρόθεσμη υγεία και ευημερία.

Η Carolyn Plateau είναι καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Loughborough στη Μεγάλη Βρετανία.

Πηγή: independent

O EPA (Environmental Protection Agency), κυβερνητικός οργανισμός για την προστασία του περιβάλλοντος δεν βλάπτει μόνο τους μελισσοκόμους, τον βιοπορισμό τους, τις μέλισσες αλλά και το εθνικό σύστημα τροφίμων.

Οι μελισσοκόμοι εναντιώνονται στην απόφαση της διοίκησης Trump για την ευρύτερη χρήση εντομοκτόνων που συνδέεται με την εξαφάνιση ολόκληρων αποικιών μελισσών. Ο EPA τον Ιούλιο κατήργησε τους περιορισμούς που υπήρχαν για το sulfoxaflor και ενέκρινε πλήθος νέων χρήσεων χημικών προϊόντων. Σύμφωνα με αναφορά του οργανισμού περιβάλλοντος Earth Justice, όταν οι μέλισσες επιστρέψουν στις κυψέλες τους με γύρη και νέκταρ που θα είναι μολυσμένα με το sulfoxaflor «η επίδραση που θα έχει αυτό πάνω σε ολόκληρη την αποικία θα είναι καταστροφική».

Η αγωγή που κατέθεσε ο δικηγόρος Greg Loarie (για λογαριασμό της Earth Justice) εξ ονόματος του Συμβουλίου Διαχείρισης Επικονίασης και της Ομοσπονδίας Μελισσοκόμων Αμερικής, υποστηρίζει ότι η απόφαση ήταν «αντίθετη με τον ομοσπονδιακό νόμο και δεν υποστηρίζεται από ουσιαστικά στοιχεία».

Ο Greg Loarie που κατέθεσε την αγωγή στο 9ο περιφερειακό Εφετείο δήλωσε: «Οι μέλισσες καθώς και άλλοι επικονιαστές πεθαίνουν μαζικά εξαιτίας των εντομοκτόνων σαν το sulfoxaflor. Παρ όλα αυτά η διοίκηση Trump καταργεί τους ισχύοντες περιορισμούς απλά για να ευχαριστήσει τη χημική βιομηχανία. Αυτό είναι παράνομο και προσβάλλει το σύστημα τροφίμων, την οικονομία και το περιβάλλον μας».

Το sulfoxaflor παράγεται από την Corteva, πρώην Dow Agro Sciences. Σύμφωνα με την Earth Justice, αυτή η χημική ουσία μπορεί να σκοτώσει τις ενήλικες μέλισσες. Παράλληλα, σε χαμηλές δόσεις, όταν οι μέλισσες το μεταφέρουν μέσα στην κυψέλη, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα της αποικίας στην εκτροφή, στην συλλογή τροφής, στην άμυνα έναντι ασθενειών και στην επιβίωση κατά την περίοδο του χειμώνα.

Ο Michele Colopy του Συμβουλίου Διαχείρισης Επικονίασης δήλωσε: «Είναι ανεπίτρεπτο από τον EPA να βασίζεται αποκλειστικά στις μελέτες της βιομηχανίας προκειμένου να δικαιολογήσει την επαναφορά του sulfoxaflor στα χωράφια και τη γεωργία μας. Η εξαφάνιση δεκάδων χιλιάδων αποικιών μελισσών συνεχίζει και το sulfoxaflor έχει τεράστιο ρόλο σε αυτό το πρόβλημα. Η ΕΡΑ δεν βλάπτει μόνο τους μελισσοκόμους, το βιοπορισμό τους, τις μέλισσες αλλά και το Εθνικό σύστημα τροφίμων»

Στις Η.Π.Α. οι επικονιαστές πιστεύεται ότι παρέχουν περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια ετήσιων στην οικονομία. Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των Η.Π.Α. ο αριθμός των κυψελών στη χώρα έχει μειωθεί από 6 εκατομμύρια (στη δεκαετία του 1940) σε περίπου 2,5 εκατομμύρια σήμερα. Τη περασμένη χρονιά μόνο, οι μελισσοκόμοι στις ΗΠΑ έχασαν 4 στις 10 αποικίες μελισσών.

Μια μελέτη που έγινε το 2018 διαπίστωσε ότι η χρήση του sulfoxaflor μείωσε τόσο το σύνολο των αποικιών όσο και τον αριθμό των αρσενικών απογόνων που παρήγαγαν αυτές. Ερευνητές στο Royal Holloway University του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι στις αποικίες που εκτίθενται στο sulfoxaflor – το πρώτο επώνυμο εντομοκτόνο που βασίζεται στη σουλφοξιμίνη – ο αριθμός των παραγόμενων (σεξουαλικώς) απογόνων μειώθηκε κατά το ήμισυ.

Και ενώ το χημικό δεν σκοτώνει άμεσα τις μέλισσες, είναι πιθανό να έχει μακροπρόθεσμα επιβλαβείς επιπτώσεις στις αποικίες, καθώς η υγείας τους εξαρτάται από την ύπαρξη πλήρους εργατικού δυναμικού. Η μείωση του πλήθους των μελισσών αποτελεί επίσης πρόβλημα και σε άλλες χώρες όπως η Βραζιλία.

Το Bloomberg ανέφερε ότι περίπου 500 εκατομμύρια μέλισσες πέθαναν σε τέσσερις από τις νότιες πολιτείες της χώρας, τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους, προκαλώντας ανησυχία σχετικά με τη χρήση των φυτοφαρμάκων. Τα περισσότερα από τα έντομα που μελετήθηκαν βρέθηκαν να έχουν ίχνη εντομοκτόνων που περιέχουν νεονικοτινοειδή και φιπρονίλη, τα οποία απαγορεύονται στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με μια παγκόσμια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Journal Biological Conservation, πάνω από το 40% των ειδών των εντόμων κινδυνεύουν με εξαφάνιση μέσα στις επόμενες δεκαετίες, εκτός αν υπάρξει μια διορθωτική κίνηση από την πλευρά της γεωργικής βιομηχανίας. 

Πηγή: independent

Οργισμένοι είναι οι ισπανοί πολίτες εξαιτίας μιας φαρμακευτικής αβλεψίας που προκάλεσε σε τουλάχιστον 20 βρέφη την ανάπτυξη του συνδρόμου λυκανθρωπίας, γεμίζοντας με τρίχες όλο τους το σώμα.

Σε όλα τα βρέφη που παρουσίασαν το σύνδρομο είχε χορηγηθεί ένα σιρόπι για την αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, το οποίο υποτίθεται ότι περιείχε την δραστική ουσία ομεπραζόλη. Αλλά αντ’ αυτού, εξαιτίας μιας λάθος τιτλοφόρησης, οι φαρμακοποιοί χρησιμοποίησαν ένα φάρμακο για την αλωπεκία (για την ανάπτυξη της τριχοφυΐας), το οποίο και πυροδότησε την υπερτρίχωση. 

Κάποιοι από τους γονείς που παρακολουθούσαν ανήσυχοι τα μωρά τους να καλύπτονται από σκούρες τρίχες, κατηγόρησαν τις ισπανικές υγειονομικές αρχές ότι ανταποκρίθηκαν αργά στο θέμα και ότι δεν παρείχαν υποστήριξη και πληροφορίες όταν χρειάστηκε.

«Αντί για ομεπραζόλη χορηγήθηκε μινοξιδίλη», εξηγεί η υπουργός υγείας María Luisa Carcedo. Ανέφερε ότι έχει ήδη γίνει απολογισμός των λανθασμένων παρτίδων και αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία και ότι η εταιρεία με έδρα τη Μάλαγα (Farma-Química Sur) έκλεισε εν αναμονή διερεύνησής του σφάλματος. Ωστόσο αργότερα ο διευθυντής του Ισπανικού Οργανισμού Φαρμάκων και Προϊόντων Υγείας (AEMPS) παραδέχθηκε ότι είχαν λάβει γνώση των πρώτων κρουσμάτων με υπερτρίχωση μετά τη λήψη του σιροπιού τον Μάιο. Το σφάλμα τιτλοφόρησης επισημάνθηκε τον Ιούλιο (δυο μήνες μετά). Το εργαστήριο έκλεισε και ανακλήθηκαν από τη κυκλοφορία οι παρτίδες του συγκεκριμένου φαρμάκου.

Μια μητέρα που το παιδί της προσβλήθηκε από το σύνδρομο και η οποία δεν ήθελε να δώσει το επώνυμο της, αναφέρει: «Γιατί χρειάζονται 2 μήνες για να γίνει δοκιμή σε ένα φάρμακο;». Στο τηλεοπτικό ισπανικό κανάλι Αntena 3 δήλωσε αγανακτισμένη σχετικά με την έλλειψη βοήθειας και υποστήριξης από τις υγειονομικές αρχές. «Δεν μας είπαν τίποτα. Είμαι εξαγριωμένη, φοβισμένη και νιώθω παντελή έλλειψη κατανόησης. Η κόρη μου λάμβανε 7ml τη μέρα από αυτό το φάρμακο, περισσότερο από τη συνιστώμενη δόση ακόμη και για έναν ενήλικο, και κανένας δεν μας είπε τι θα συμβεί από εδώ και πέρα.»

Οι ειδικοί σε θέματα υγείας συμφωνούν ότι το πλεόνασμα των τριχών θα πέσει σταδιακά. Όμως ο υπεύθυνος διαμεσολάβησης των ασθενών επισήμανε ότι η μινοξιδίλη είναι αγγειοδιασταλτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη διεύρυνση των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να έχει αντίκτυπο σε διάφορα όργανα συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς, των νεφρών και του ήπατος. «Σε τέτοιες δόσεις δεν χορηγήθηκε ποτέ σε βρέφη», τόνισε. Τα βρέφη είχαν ηλικία μεταξύ μερικών εβδομάδων και 2 ετών.

Ο Jesús Aguirre, επικεφαλής του υγειονομικού τμήματος της Ανδαλουσίας, (όπου είχαν σημειωθεί 7 από τις 20 περιπτώσεις), εξόργισε ακόμη περισσότερο τις οικογένειες περιγράφοντας την φαρμακευτική σύγχυση ως μια και μοναδική περίπτωση στα φαρμακευτικά χρονικά. Τα μπουκάλια που προορίζονταν να περιέχουν την δραστική ουσία ομεπραζόλη, είχαν παραδοθεί στα φαρμακεία των περιοχών της Γρανάδας, της Κανταβρίας και της Βαλένθια, όπου οι χημικοί τα τοποθέτησαν με τα σιρόπια για την βρεφική γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

«Το πρωτεύον τώρα είναι να περάσει ο εφιάλτης αλλά θέλω επίσης να πληρώσουν όσοι φταίνε» είπε η Ángla Selles. Επίσης ανέφερε ότι ο γιός της Uriel (έξι μηνών) μετά την κατανάλωση του συγκεκριμένου φαρμάκου εμφάνισε έκζεμα και μια ασθένεια που έμοιαζε με κρυολόγημα που όμως οι διάφορες αγωγές με αντιβιοτικά δεν ήταν αποτελεσματικές.

Πηγή: telegraph

Το να πίνετε ένα φλιτζάνι καφέ θα μπορούσε να δώσει ώθηση στις ικανότητες καταπολέμησης του λίπους στο σώμα και να βοηθήσει στην πρόληψη της παχυσαρκίας και του διαβήτη.

Ο καφές φαίνεται να διεγείρει έναν τύπο λίπους στο σώμα, γνωστό ως «καστανό λίπος» ή καφέ λιπώδης ιστός. Το λίπος βοηθά στη δημιουργία θερμότητας στο σώμα καίγοντας ζάχαρα και λίπος, συχνά όταν πέφτει η θερμοκρασία, ενώ το λευκό λίπος είναι συνέπεια της αποθήκευσης υπερβολικών θερμίδων.

Ωστόσο, κανείς δεν έχει επεξεργαστεί πώς να τονώσει το καστανό λίπος -αν και, μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες πίστευαν ότι μόνο τα μωρά και τα ζώα που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη το κατείχαν. Το καστανό λίπος στους ενήλικες βρίσκεται κυρίως γύρω από τον αυχένα.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Nottingham στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποίησαν βλαστοκύτταρα από καφέ λίπος και θερμική απεικόνιση για να αποδείξουν ότι ανταποκρίνονται στον καφέ. "Σε προηγούμενες μελέτες, ήμασταν σε θέση να απεικονίσουμε κάποιον αμέσως αφού έπινε καφέ για να δούμε αν το καστανό λίπος γινόταν θερμότερο", δήλωσε ο ερευνητής Michael Symonds.

Οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι αν η καφεΐνη στον καφέ ή κάποια από τις άλλες ενώσεις του διεγείρει το λίπος. Ως συνέχεια, σχεδιάζουν να δοκιμάσουν τα συμπληρώματα καφεΐνης για να δουν αν και αυτά διεγείρουν το λίπος.

Πηγή: Scientific Reports, 2019; 9. Doi: 10.1038/s41598-019-45540-1

Κανείς δεν έχει βρει μια θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα όμως επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο ιός του κρυολογήματος μπορεί να αντιστρέψει τον καρκίνο και θα μπορούσε κάποια μέρα να αντικαταστήσει τη χημειοθεραπεία.

Ο ιός έχει αναστρέψει 15 περιπτώσεις καρκίνου της ουροδόχου κύστης σε μόλις μία εβδομάδα και οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την καταπολέμηση άλλων καρκίνων. Η ιογενής θεραπεία εξετάζεται σε άλλους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένου του μαστού, του εντέρου, του πνεύμονα και του δέρματος.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Surrey του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίοι πραγματοποίησαν τη δοκιμή για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, εκτιμούν ότι η θεραπεία θα μπορούσε να διατεθεί γενικά εντός τριών ετών.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε έναν καθετήρα για να στείλει ένα στέλεχος του κοινού ιού του κρυολογήματος, γνωστού ως ιού coxsackie (CVA21), απευθείας στην ασθενή κύστη 15 καρκινοπαθών. Μετά από μόλις μία εβδομάδα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα καρκινικά κύτταρα στις κύστεις και των 15 ασθενών είχαν καταστραφεί και σε μια περίπτωση είχαν εξαφανιστεί εντελώς.

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί επειδή οι όγκοι δεν αναπτύσσουν ανοσιακά κύτταρα. Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, μια έγχυση του ιού έπληξε την κύστη και προκάλεσε μια ανοσοαπόκριση, η οποία σκότωσε τα καρκινικά κύτταρα.

Ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Hardew Pandha δήλωσε: "Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι: ο ιός εισέρχεται στον καρκίνο και αναπαράγεται, σαν ένα μικρό εργοστάσιο ιού, θερμαίνει το περιβάλλον του όγκου και στοχεύει πολύ συγκεκριμένα στον καρκίνο, ενώ είχε την μικρότερη τοξικότητα που έχω δει εδώ και χρόνια."

Όταν η ομάδα του εξέτασε δείγματα ιστών από τους ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης, ανακάλυψαν ότι όλα τα υγιή κύτταρα ήταν ακόμα άθικτα, σε αντίθεση με τη χημειοθεραπεία που καταστρέφει όλα τα αναπτυσσόμενα κύτταρα, είτε είναι καρκινικά είτε υγιή.

Η ιολογική θεραπεία είναι σαν ένας «γενικός παράγοντας», αναφέρει ο καθηγητής Pandha και θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στη θεραπεία του καρκίνου.

Πηγή: Clinical Cancer Research, 2019, doi: 10.1158 / 1078-0432.CCR-18-4022

Τα ιατρικά λάθη σκοτώνουν τουλάχιστον 11.000 ασθενείς ετησίως στα νοσοκομεία του Ηνωμένου Βασιλείου - και ο αριθμός μπορεί να είναι υψηλότερος ακόμη καθώς άλλοι θάνατοι κρύβονται από συνωμοσία σιωπής. Οι υπεύθυνοι παραδέχονται ότι ο αριθμός είναι αρκετά συντηρητικός.

Οι αριθμοί δεν μειώνονται, επειδή οι γιατροί συχνά συμμαχούν μεταξύ τους και δεν δέχονται τα λάθη τους - και έτσι δεν εφαρμόζονται βελτιώσεις.

Ωστόσο, τα ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας (NHS) θέλουν να αναστρέψουν την τάση αυτή, εισάγοντας νέα μέτρα που ενθαρρύνουν όλο το προσωπικό του νοσοκομείου να εντοπίζει τους κινδύνους και τα λάθη νωρίτερα και πριν υπάρξει θάνατος. Ελπίζουν ότι η νέα αυτή πρωτοβουλία θα σώσει 1.000 ζωές ετησίως εντός πέντε ετών. Σύμφωνα με αυτή, κάθε νοσοκομείο θα έχει ένα υπεύθυνο άτομο που οι νοσηλευτές και οι γιατροί θα μπορούν να προσεγγίσουν όταν υπάρχει ύποπτο σφάλμα που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ενός ασθενή. Επιπλέον, όλο το νοσοκομειακό προσωπικό θα εκπαιδευτεί στον εντοπισμό περιστατικών ασφάλειας και στην αναφορά τους.

Ανακοινώνοντας το νέο σχέδιο, ο Dr. Aidan Fowler, διευθυντής ασφάλειας των ασθενών στο NHS, δήλωσε ότι θέλει να εισαγάγει μια πιο "απλή" κουλτούρα που δεν θα υποπέσει σε ένα παιχνίδι κατηγορίας ευθυνών και συμμαχιών όταν συμβαίνουν λάθη.

Η αναμενόμενη μείωση των θανάτων στα νοσοκομεία θα προέλθει από τη βελτίωση της συνταγογράφησης φαρμάκων και τη μείωση των λαθών, δήλωσε ο Dr. Fowler. Θα υπάρξει επίσης βελτίωση των υπηρεσιών μητρότητας. Πολύ λίγοι θάνατοι είναι αποτέλεσμα σκόπιμων αδικημάτων όμως πιο συχνά πρόκειται για ειλικρινή λάθη ή προβλήματα στα συστήματα, συμπεριλαμβανομένης της συνταγογράφησης φαρμάκων, αναφέρει.

Πηγή: Daily Telegraph, July 2, 2019

Γιατί μερικοί άνθρωποι παχαίνουν, ενώ άλλοι - ενώ τρώνε μια παρόμοια διατροφή - δεν παίρνουν βάρος;

Η απάντηση μπορεί να είναι ένα είδος βακτηρίων στο έντερο ή η έλλειψή τους. Το βακτήριο ονομάζεται Akkermansia muciniphila και φαίνεται να ρυθμίζει την αύξηση του σωματικού βάρους και ακόμη και τον διαβήτη τύπου 2, που συμβαίνει συχνά όταν οι άνθρωποι αρχίσουν να γίνονται σοβαρά υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Έτσι, οι άνθρωποι που εύκολα βάζουν βάρος μπορεί να έχουν χαμηλά επίπεδα του βακτηρίου, ενώ οι λεπτότεροι λαοί έχουν άφθονα στελέχη του στο έντερο.

Μπορείτε να αυξήσετε τα επίπεδα του βακτηρίου αυτού λαμβάνοντας συμπληρώματα διατροφής που το περιέχουν και αυτό ακριβώς έκαναν οι ερευνητές όταν έδωσαν κάψουλες με Akkermansia σε εργαστηριακά ποντίκια.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Louvain ανακάλυψαν για πρώτη φορά τα ευεργετικά αποτελέσματα του βακτηριδίου το 2007, αλλά αυτό αφορούσε μόνο σε ποντίκια και τώρα προχώρησαν την έρευνά τους ένα ακόμη στάδιο δοκιμάζοντας μια παστεριωμένη μορφή του Akkermansia σε ανθρώπους.

Θεωρούν ότι η παστεριωμένη ποικιλία φαίνεται να υπερέχει από τη ζωντανή μορφή των βακτηρίων όσον αφορά στην προστατευτική δράση από συμπτώματα όμοια με αυτά του διαβήτη όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη. Έχουν ήδη δοκιμάσει την παστεριωμένη μορφή σε μια ομάδα υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων που έδειξαν πρώιμα συμπτώματα καρδιακής νόσου. Οι εθελοντές τοποθετήθηκαν σε τρεις ομάδες και τους δόθηκε είτε εικονικό φάρμακο (placebo) ως συμπλήρωμα, ή συμπλήρωμα «ζωντανών βακτηρίων» ή η παστεριωμένη εκδοχή.

Αφού λάμβαναν τα συμπληρώματα κάθε μέρα για τρεις μήνες, εκείνοι που πήραν την παστεριωμένη μορφή είχαν χαμηλότερους δείκτες φλεγμονής στο ήπαρ, ελαφρά μείωση βάρους (η μέση απώλεια ήταν περίπου 2,3 κιλά) και τα επίπεδα χοληστερόλης ήταν επίσης μειωμένα.

Συγκριτικά, τα άτομα που έλαβαν τα εικονικά συμπληρώματα παρουσίασαν συνεχή επιδείνωση των προ διαβητικών συμπτωμάτων τους.

Δεδομένο ότι βάσει στοιχείων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ένα στα τρία άτομα πεθαίνουν καθημερινά εξαιτίας καρδιαγγειακών παθήσεων και στον δυτικό κόσμο ένας στους δύο είναι υπέρβαροι, η έρευνα του Πανεπιστημίου της Λουβέν αναδεικνύει επίσης έναν τρόπο αναχαίτισης των καρδιαγγειακών κινδύνων και μια πραγματικά ωφέλιμη επίδραση στον μισό πληθυσμό, αν το βακτήριο Akkermansia muciniphila χρησιμοποιηθεί σωστά.

Οι ερευνητές ήδη προχώρησαν σε μια μεγάλης κλίμακας μελέτη για να επιβεβαιώσουν τα προκαταρκτικά κλινικά αποτελέσματα με στόχο την εμπορική διάθεση ενός συμπληρώματος διατροφής έως το 2021.

(Πηγή: Nature Medicine, 2019; doi: 10.1038/s41591-019-0495-2)

Ο διάσημος ψυχίατρος Ivor Browne, μιλώντας στο δημοσιογράφο της Independent υποστηρίζει ότι δεν θα δώσει ποτέ σε κανέναν αντικαταθλιπτικά φάρμακα, καθώς είναι «αναποτελεσματικά». Άλλοι συνάδερφοί του λένε ότι η συμβουλή αυτή είναι παραπλανητική ή ακόμη και «επικίνδυνη». Με αφορμή το φιλμ που γυρίστηκε εξηγώντας τις μεθόδους του, διερευνώνται αυτές οι απόψεις.

Για δεκαετίες, ο Ivor Browne είναι ένας από τους πιο γνωστούς Ιρλανδούς ψυχιάτρους. Ο αποκαλούμενος από τους θαυμαστές μυστικιστικός γκουρού, είναι ο υπεύθυνος για την καταστροφή των τειχών των ψυχιατρικών νοσοκομείων της χώρας του και την απελευθέρωση πολλών ασθενών από τη ιδρυματοποίηση.

Ως λαμπρός ογδοντάχρονος ψυχίατρος που διαλογίζεται δύο φορές την ημέρα και ζει σε ένα σπίτι που ονόμασε Gandalf - προς τιμήν του ομώνυμου χαρακτήρα του έργου του JRR Tolkien, ο Άρχοντας των δακτυλιδιών, δεν είναι ένας συνηθισμένος γιατρός.

Ένας επισκέπτης στο σπίτι του στο Νότιο Δουβλίνο είπε ότι η λευκή γενειοφόρος φιγούρα φαινόταν σαν να είχε βγει κατευθείαν από τις σελίδες της Βίβλου.

Ο συγγραφέας Colm Tóibín, ο οποίος παρακολούθησε τις θεραπευτικές συνεδρίες του, είπε κάποτε: "Υπάρχει μια αύρα γύρω του που είναι σχεδόν άγια". Ο ψυχίατρος ώθησε τον Tóibin να απελευθερώσει τον «άπειρο» πόνο για το θάνατο του πατέρα του όταν ήταν στην ηλικία των 12 ετών. Ο Tóibín περιέγραφε το πώς βρέθηκε ξαπλωμένος σε ένα στρώμα και ούρλιαζε με θλίψη, έχοντάς καταπιέσει τον πόνο του για πολλά χρόνια.

Ως ψυχίατρος, ο Browne λέγεται ότι είναι βοήθησε στην «απεξάρτηση» του Ronnie Drew των Dubliners και πολλοί διάσημοι δεν διστάζουν να τον υποστηρίξουν.

Λίγη αμφιβάλουν ότι βοήθησε να αναδιαρθρωθεί ο κόσμος της ιρλανδικής ψυχιατρικής κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών και να ρίξει φως σε ένα κρυμμένο κόσμο ψυχικής αγωνίας. Ωστόσο οι απόψεις του που αντιτίθενται στη χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων είναι επίσης εξαιρετικά αμφιλεγόμενες και αμφισβητούνται έντονα από πολλούς άλλους ψυχίατρους που εργάζονται στην Ιρλανδία σήμερα.

Ο ψυχίατρος είναι και πάλι στο προσκήνιο ως θέμα ενός ντοκιμαντέρ, που προβάλλεται στο Ιρλανδικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου του Δουβλίνου. Δεν αναφέρει μόνο την ιστορία της ζωής του Browne, αλλά και εξερευνά τη στάση μας απέναντι στην ψυχική υγεία και την κατάθλιψη. Ο Browne λέει πως όταν ξεκίνησε ως φοιτητής ιατρικής, οι γιατροί έκαναν λοβοτομές στους ασθενείς των νοσοκομειακών κλινικών. Θυμάται πώς βοήθησε στις εγχειρήσεις, όπου με τρυπάνι άνοιγαν τρύπες στα κεφάλια των ασθενών και στη συνέχεια έκοβαν τους μετωπικούς λοβούς του εγκεφάλου.

Ο Browne προσπάθησε να κλείσει τα συχνά απάνθρωπα ιδρύματα που φιλοξενούν ανθρώπους με ψυχικές ασθένειες και ήθελε να ενσωματώσει τους ασθενείς στην κοινότητα.

Αναγνώρισε ότι αυτό ήταν μόνο εν μέρει επιτυχία και πιστεύει ότι πολλοί άνθρωποι στην κοινότητα είναι πλέον ιδρυματοποιημένοι από βαριά φάρμακα.

Ο ημι-συνταξιοδοτημένος πρώην καθηγητής ψυχιατρικής στο UCD πρόσφατα επιβεβαίωσε την άποψή του ότι υπάρχει τεράστια υπερχρήση αντικαταθλιπτικών.

Ο διάλογος για τα αντικαταθλιπτικά προκαλεί ανησυχία σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ο οργανισμός υποστήριξης για την ψυχική υγεία εκτιμά ότι 450.000 άνθρωποι επηρεάζονται από την κατάθλιψη μόνο στην Ιρλανδία, που ισοδυναμεί με έναν στους δέκα.

Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η ποσότητα του αριθμός συνταγογρταφήσεων για αντικαταθλιπτικά χάπια κάθε χρόνο, αλλά ο Browne λέει ότι αν συνταγογραφούσε σήμερα δεν θα σκεφτόταν να δώσει αντικαταθλιπτικά φάρμακα σε κάποιον από τους ασθενείς του. Ισχυρίζεται ότι είναι "εξαιρετικά εθιστικά και δύσκολο να διακοπούν".

"Νομίζω ότι είναι αναποτελεσματικά, μπορούν να δώσουν προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν επιτυγχάνουν ευρύτατα αποτελέσματα", αναφέρει. Είναι μια άποψη που κάνει αναπόφευκτα τον Browne στόχο κριτικής και σε σύγκρουση με το ψυχιατρικό κατεστημένο, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου οι ασθενείς μπορεί να είναι αυτοκτονικοί.

Ο Browne, ο ίδιος πρώην επικεφαλής ψυχίατρος στο Eastern Health Board, υπογραμμίζει ότι δεν αντιτίθεται εντελώς στη χρήση φαρμάκων κατά τη θεραπεία ασθενών. Λέει ότι θα συνταγογραφούσε αντιψυχωτική φαρμακευτική αγωγή σε περιπτώσεις οξείας ψύχωσης.

Αυτό είναι όπου ο ασθενής χάνει την πραγματικότητα και μπορεί να υποστεί σοβαρές παραισθήσεις ή αυταπάτες. Όπως αναφέρει ο Browne: "Είναι αυτός που θα λέγαμε στην καθομιλουμένη «παρανοϊκός», αλλιώς δεν θα συνταγογραφούσα φαρμακευτική αγωγή γιατί πιστεύω ότι είναι καλύτερο να δουλεύεις με τις δυσκολίες των ανθρώπων, να τους βοηθήσεις να ανακαλύψουν την πηγή των προβλημάτων τους. Από την εμπειρία μου, η φαρμακευτική αγωγή καθιστά πιο δύσκολη την αντιμετώπιση των υποκείμενων λόγων για την κατάθλιψη».

Έτσι, αν τα φάρμακα δεν λειτουργούν, σύμφωνα με την άποψή του, τι θα συνέστηνε ως την καλύτερη θεραπεία για την κατάθλιψη;

"Θα μπορούσα να πω, σε γενικές γραμμές, την αποτελεσματική ψυχοθεραπεία. Εάν μπορείτε να εργαστείτε στην ιστορία της ζωής του ατόμου και πιο συγκεκριμένα να αντιμετωπίσετε τυχόν τραύματα που υπέφερε από τη μήτρα με τη γέννηση ή αργότερα, θα σημειώσετε μεγαλύτερη πρόοδο".

Ο Browne λέει ότι το βαθύτερο τραύμα όλων είναι η απόρριψη ή η μη αποδοχή από τη μητέρα ή τον πατέρα ή και τους δύο.

Ο ψυχίατρος συχνά αναφέρεαι στη σύνθετη σχέση του με τον πατέρα του και σε μια μορφή απόρριψης από τη στιγμή της γέννησής του. Μεγάλωσε στο Sandycove στη νότια άκρη του κόλπου του Δουβλίνου, ακούγοντας συχνά τον πατέρα του να λέει: «Φοβάμαι ότι ο Ivor ήταν ένα λάθος, δεν ξέρω αν θα μπορώ ποτέ να τον εκπαιδεύσω».

Έχει πει πώς οι γονείς του, που επιθυμούσαν να έχουν μόνο δύο παιδιά, χρησιμοποιούσαν μια ανορθόδοξη μορφή ελέγχου γεννήσεων, στην οποία η μητέρα του κρατούσε την πόρτα του υπνοδωματίου κλειδωμένη. Αλλά ο Ivor, το τρίτο παιδί, προέκυψε όταν ο πατέρας του μπήκε μέσα από το παράθυρο.

"Ήμουν αντιληπτός ως ένα πρόβλημα."

Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι η κατάθλιψη δεν οφείλεται πάντοτε σε τραύμα που μπορεί να αποκαλυφθεί με τη μελέτη του παρελθόντος. Επικαλούνται περιστατικά ανθρώπων που υποφέρουν από την πάθηση χωρίς περιστατικά βίας, απόρριψης, κρυμμένη θλίψη ή παραμέληση.

«Συμφωνώ ότι η κατάθλιψη δεν οφείλεται πάντα σε κάποιο τραύμα», λέει ο Browne. "Η διπολική διαταραχή (γνωστή ως μανιακή κατάθλιψη), για παράδειγμα, αναγνωρίστηκε από την ψυχιατρική ότι περιλαμβάνει ένα γενετικό στοιχείο αλλά επίσης και την ιστορία της ζωής του ατόμου".

Λέει ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν μια φυσική τάση σε τέτοιες διαταραχές, αλλά πριν αρχίσει η χρήση φαρμάκων, η συχνότητα εμφάνισης αυτών ήταν σπάνια.

"Θα έλεγα ότι δίνεται μεγάλη έμφαση στην παροχή φαρμάκων πριν εξερευνήσουμε την ιστορία της ζωής του ατόμου και τυχόν τραυματικά γεγονότα ως μέρος αυτής".

Ενώ όσοι έχουν θεραπευτεί από τον Browne τον επαινούν, είναι πραγματικά διαθέσιμη μια τέτοια θεραπεία για όλους τους ασθενείς σε όλη τη χώρα που υποφέρουν από σοβαρή θλίψη; Δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε θεραπευτή του διαμετρήματός του.

Ο Browne εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι σχεδόν ο καθένας μπορεί να τεθεί ως ψυχοθεραπευτής, αλλά πιστεύει ότι ο τομέας είναι πλέον πιο ρυθμισμένος τώρα, ειδικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τονίζει ότι θεραπείες όπως η θεραπεία αναδρομής, όπου οι ασθενείς επιστρέφουν μέσω της υποσυνείδητης μνήμης για να προσπαθήσουν να έρθουν αντιμέτωποι και να αντιμετωπίσουν ξεχασμένα περιστατικά ή τραύματα της παιδικής ηλικίας, απαιτούν εξειδικευμένες ικανότητες.

"Οι 'talking therapies’ (ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες που δίνουν στην χρήση του λόγου, τον διάλογο και την σκέψη) δεν είναι αποτελεσματικές όταν ο ψυχοθεραπευτής δεν έχει την κατάλληλη εκπαίδευση", αναφέρει.

Ο Browne ήταν συχνά έτοιμος να ξεπερνά τα όρια κατά τη διάρκεια της καριέρας του και ως εκ τούτου προσέλκυε διαμάχες. Στη δεκαετία του 1990, αφού ανακαλύφθηκε ότι μία ασθενής του είχε παιδί με κάποιον γνωστό ιερέα, ο Browne μίλησε δημοσίως με τη συγκατάθεσή της για να επιβεβαιώσει την ιστορία της. Κατηγορήθηκε από το ιατρικό συμβούλιο της Ιρλανδίας για παραβίαση της εμπιστευτικότητας, αλλά το συμβούλιο απέρριψε την κατηγορία ότι δεν είχε ενεργήσει προς το συμφέρον του ασθενούς του.

Ήταν σημάδι μιας μεταβαλλόμενης χώρας το γεγονός ότι το συμβούλιο προσέλκυσε τόση μεγάλη κριτική για την κρίση του όπως ο ίδιος ο Browne.

Ο Browne αποδίδει τώρα την αυξανόμενη δυσαρέσκεια και την κατάθλιψη στην μεταβαλλόμενη φύση της κοινωνίας μας και ανέφερε ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι όταν περνούν οκτώ ώρες μπροστά σε μία οθόνη υπολογιστή και δύο ώρες οδήγησης σε μια μέρα.

Του αρέσει να παραθέτει τον Ινδό φιλόσοφο Jiddu Krishnamurti, ο οποίος είχε πει: «Δεν είναι μέτρο υγείας η καλή προσαρμοστικότητα σε μια βαθιά άρρωστη κοινωνία».

Πηγή: independent

Το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικών Ερευνών της Αυστραλίας (NHMRC) αποφάσισε να γνωστοποιήσει την πρώτη του έκθεση για την Ομοιοπαθητική, που εκπονήθηκε το 2012.

Μετά από χρόνια όπου το NHMRC αρνιόταν να δώσει στη δημοσιότητα την πρώτη έκθεση, οι ερευνητές, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και το ευρύ κοινό μπορούν τελικά να δουν το πλήρες προσχέδιο της αξιολόγησης της Ομοιοπαθητικής που εκπονήθηκε το 2012, στο οποίο ο συντάκτης κατέληγε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν «ενθαρρυντικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής» σε πέντε ιατρικές παθήσεις.

Είναι επίσης σημαντική η δήλωση της Anne Kelso, διευθύνων σύμβουλος του NHMRC, η οποία διευκρίνισε ότι η δεύτερη αξιολόγηση της Ομοιοπαθητικής του NHMRC που δημοσιεύθηκε το 2015 "δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ομοιοπαθητική ήταν αναποτελεσματική", παρά τις σχετικές δηλώσεις στις αναφορές των μέσων ενημέρωσης και των εκστρατειών κατά της ομοιοπαθητικής.

Τις προσεχείς εβδομάδες το Ερευνητικό Ινστιτούτο για την Ομοιοπαθητική (HRI) θα επανεξετάσει προσεκτικά το προσχέδιο της έκθεσης του 2012, The Effectiveness of Homeopathy: an overview review of secondary evidence (Η αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής: μία επισκόπηση των δευτερευόντων στοιχείων), μαζί με τους σχολιασμούς του NHMRC στο έγγραφο των 293 σελίδων.

Η Rachel Roberts, Διευθύνουσα Σύμβουλος του HRI, δήλωσε: "Για περισσότερα από τρία χρόνια, το NHMRC αρνιόταν να δώσει στη δημοσιότητα το προσχέδιο της έκθεσής του για την Ομοιοπαθητική που είχε εκπονηθεί 2012, παρά τα αιτήματα που επικαλούνταν την Ελευθερίας της Πληροφορίας και ακόμη και τα αιτήματα μελών της Αυστραλιανής Γερουσίας. Το γεγονός ότι το έγγραφο είδε τελικά το φως της δημοσιότητας είναι μια σημαντική νίκη για τη διαφάνεια και τη δημόσια λογοδοσία στην έρευνα."

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε:

HRI: The Australian report