Μια ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο Northwestern πραγματοποίησε μια στατιστική ανάλυση δεδομένων που συλλέχθηκαν από νοσοκομεία και κλινικές σε διάφορες χώρες όπως η Κίνα, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ιράν, η Νότια Κορέα, η Ισπανία, η Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Vadim Backman, καθηγητής Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Northwestern University‘s McCormick, σχολή Μηχανικών και Εφαρμοσμένων Επιστημών, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας, δήλωσε ότι εμπνεύστηκαν να εξετάσουν τα επίπεδα της βιταμίνης D μετά από παρατηρήσεις ανεξήγητων διαφορών στα ποσοστά θνησιμότητας COVID-19 από χώρα σε χώρα .

Σύμφωνα με τον Backman, ενώ υπήρχαν ορισμένοι που υπέθεσαν ότι παράγοντες όπως οι διαφορές στην ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης, οι κατανομές ηλικίας στον πληθυσμό και τα ποσοστά δοκιμών ενδέχεται ευθύνονται, η ερευνητική τους ομάδα δεν πείστηκε.

«Κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο», δήλωσε ο Backman, ο οποίος είναι επίσης διευθυντής του Northwestern’s Center for Physical Genomics and Engineering. Τόνισε ότι το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Ιταλίας είναι ένα από τα καλύτερα στον κόσμο και ότι υπάρχουν διαφορές στα ποσοστά θνησιμότητας στις ίδιες ηλικιακές ομάδες, καθώς και σε χώρες που έχουν παρόμοια ποσοστά δοκιμών.

Όταν οι ερευνητές εξέτασαν προσεκτικά τα δεδομένα από ασθενείς που προέρχονταν από χώρες με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας COVID-19, δηλαδή την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, παρατήρησαν έναν κοινό παρονομαστή: είχαν γενικά χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D σε σύγκριση με ασθενείς από χώρες που είχαν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.

Επιπλέον, μετά από περαιτέρω εξέταση των δεδομένων των ασθενών, οι ερευνητές βρήκαν μια σχέση μεταξύ των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D και των «cytokine storms», μιας υπερφλεγμονώδους κατάστασης που προκαλείται από ένα υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα.

πηγή: MedRXIVFoxNews, ncbi

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2020 07:36

Ελαττωματικά τεστ κοροναϊού

Ανησυχία προκάλεσε για την ορθότητα των τεστ Covid-19,  σειρά τεστ που πραγματοποιήθηκε στην Τανζανία και έβγαλε θετικά στον ιό, δείγματα από κατσίκα, ορτύκια και παπάγια.

Ο Πρόεδρος John Magufuli εξέφρασε κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης, ότι τα τεστ για τον κοροναϊό είναι εξαιρετικά αναξιόπιστα λόγω του γεγονότος ότι ορισμένα ζώα και ακόμη και ένα φρούτο χαρακτηρίστηκαν ως  θετικά για τον COVID-19. Επίσης δήλωσε ότι τα test kits εισήχθησαν από το εξωτερικό αλλά δεν προσδιόρισε από πού.

Προκειμένου να εκτιμηθεί η ποιότητα των test kits COVID-19, οι δυνάμεις ασφαλείας στην Τανζανία έλαβαν δείγματα από ανθρώπους από κατσίκα, παπάγια, ορτύκια, ακόμη και από πρόβατο. Στα δείγματα δόθηκαν ανθρώπινα ονόματα και μετά στάλθηκαν σε εργαστήριο για δοκιμή. Οι τεχνικοί εργαστηρίου που δούλευαν πάνω σε μη-ανθρώπινα δείγματα δεν ενημερώθηκαν για την πραγματική τους προέλευση.

Τα αποτελέσματα των δοκιμών έδειξαν ότι η κατσίκα, τα ορτύκια και η παπάγια βρέθηκαν θετικά για το COVID-19, πράγμα το οποίο μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Σύμφωνα με τον Magufuli, αυτό σημαίνει ότι μερικοί άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν λάβει θετικά αποτελέσματα δοκιμών κοραναϊού παρά το γεγονός ότι δεν έχουν μολυνθεί. Αυτό θέτει αυτόματα υπό αμφισβήτηση τον πραγματικό αριθμό περιπτώσεων κοροναϊού της χώρας.

Πηγή: independent

Υπάρχουν ακόμα δέκα φωνές εμπειρογνωμόνων, που πνίγηκαν ή αγνοήθηκαν από τις συνήθεις αναλύσεις, προσφέροντας την γνώμη τους για την επιδημία του κοροναϊού.

Η Dr. Sunetra Gupta και οι συνεργάτες της που αποτελούν μια ερευνητική ομάδα που εδρεύει στην Οξφόρδη, κατασκεύασαν ένα επιδημιολογικό μοντέλο για την έξαρση του κοροναϊού. Η εργασία τους δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί, αλλά η περίληψη είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

Η Dr Gupta είναι Καθηγήτρια Θεωρητικής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ασχολείται με παράγοντες λοιμωδών νοσημάτων που ευθύνονται για την ελονοσία, τον ιό HIV, τη γρίπη και τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα. Της έχει απονεμηθεί το βραβείο Sahitya Akademi, το Επιστημονικό Μετάλλιο της Ζωολογικής Εταιρείας του Λονδίνου και το Βραβείο Rosalind Franklin της Βασιλικής Εταιρείας για την επιστημονική της έρευνα.

Όπως αναφέρουν:

Είναι σημαντικό ότι τα αποτελέσματα που παρουσιάζουμε εδώ υποδηλώνουν ότι οι συνεχιζόμενες επιδημίες στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιταλία ξεκίνησαν τουλάχιστον ένα μήνα πριν από τον πρώτο θάνατο που έχει αναφερθεί και έχουν ήδη οδηγήσει στην απόκτηση σημαντικών επιπέδων ανοσίας της αγέλης και στις δύο χώρες. Υπάρχει μια αντίστροφη σχέση μεταξύ του ποσοστού της επί του παρόντος ανοσίας και του κλάσματος του ευάλωτου πληθυσμού σε σοβαρές ασθένειες.

***

Η έρευνα παρουσιάζει μια πολύ διαφορετική άποψη της επιδημίας στη μοντελοποίηση του Imperial College του Λονδίνου [...] «Εκπλήσσομαι που υπήρξε τόσο ανεπιφύλακτη αποδοχή του μοντέλου του Imperial», δήλωσε η Dr Gupta.

[...]

Τα αποτελέσματα της Οξφόρδης θα μπορούσαν να σημαίνουν ότι η χώρα είχε ήδη αποκτήσει ουσιαστική ανοσία μέσω της μη αναγνωρισμένης διάδοσης του Covid19 για πάνω από δύο μήνες.

Αν και ορισμένοι ειδικοί έχουν εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με τη δύναμη και τη διάρκεια της ανοσοποιητικής απόκρισης στον ιό στους ανθρώπους, η Dr. Gupta είπε ότι τα στοιχεία που προκύπτουν την έκαναν σίγουρη ότι η ανθρωπότητα θα μπορούσε να δημιουργήσει ασυλία αγέλης κατά του Covid19.

***

Η Dr Karin Mölling είναι Γερμανίδα ιολόγος της οποίας η έρευνα επικεντρώνεται σε ρετροϊούς, ιδιαίτερα στον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Υπήρξε καθηγήτρια και διευθύντρια του Ινστιτούτου Ιατρικής Ιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης από το 1993 έως την αποχώρησή της το 2008 και έλαβε πολλαπλές διακρίσεις και βραβεία για το έργο της.

Αναφέρει:

Τώρα κάθε πρωί σας λένε για τους θανάτους από SARS-Corona 2. Αλλά δεν σας λένε πόσοι άνθρωποι έχουν ήδη μολυνθεί με τη γρίπη αυτό το χειμώνα και πόσοι θάνατοι προκλήθηκαν από αυτή.

Αυτό το χειμώνα, η γρίπη δεν είναι σοβαρή, ωστόσο προσβάλλονται περίπου 80.000 άτομα. Δεν έχετε καν αυτούς τους αριθμούς, σε καμία περίπτωση. Κάτι παρόμοιο συνέβη πριν από δύο χρόνια. Αυτό δεν τίθεται στο σωστό πλαίσιο.

[…]

Κάθε εβδομάδα ένα άτομο πεθαίνει στο Βερολίνο από πολύ-ανθεκτικά μικρόβια. Αυτό αντιστοιχεί σε 35.000 θανάτους ετησίως στη Γερμανία. Αυτό δεν αναφέρεται πουθενά. Πιστεύω ότι ζήσαμε αρκετές φορές τέτοιες καταστάσεις και ότι τα μέτρα που λαμβάνονται τώρα είναι υπερβολικά.

Είμαι της άποψης ότι ίσως κανείς δεν πρέπει να εναντιώνεται στους νέους που συγκεντρώνονται κάνοντας πάρτι και μολύνουν ο ένας τον άλλον. Πρέπει να χτίσουμε ανοσία με κάποιο τρόπο. Πώς μπορεί να γίνει αυτό χωρίς επαφές; Οι νεότεροι χειρίζονται τη λοίμωξη πολύ καλύτερα. Πρέπει όμως να προστατέψουμε τους ηλικιωμένους και να τους προστατεύσουμε κατά τρόπο που να μπορεί να ελεγχθεί προσεκτικά. Είναι λογικό αυτό που κάνουμε τώρα με τρόπο που παραλύει σχεδόν ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία;

[...]

Το Ινστιτούτο Robert Koch παρέχει τα στοιχεία. Στη συνέχεια, κάθεστε εκεί ως ακροατές ή θεατές: 20 νεκροί πάλι, πόσο τρομερό! Ξέρετε πότε θα άρχιζα να πανικοβάλλομαι; Εάν υπήρχαν 20.000 νεκροί. Τότε, θα πλησιάζαμε σε αυτό που συνέβη εντελώς ήσυχα πριν από δύο χρόνια. Η επιδημία της γρίπης του 2018, με 25.000 θανάτους, ποτέ δεν απασχόλησε τον Τύπο. Οι κλινικές είχαν να αντιμετωπίσουν επιπλέον 60.000 ασθενείς, κάτι που δεν ήταν πρόβλημα ούτε στις κλινικές!

[...]

Αυτός είναι ο κύριος φόβος: η ασθένεια παρουσιάζεται ως μια φοβερή κατάσταση. Η ασθένεια αυτή καθεαυτή είναι σαν τη γρίπη σε έναν κανονικό χειμώνα. Είναι ακόμα πιο αδύναμη την πρώτη εβδομάδα.

 ***

Ο Dr Anders Tegnell είναι Σουηδός γιατρός για το δημόσιο σύστημα υγείας, ο οποίος υπήρξε Επίτροπος Επιδημιολόγος της Υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας της Σουηδίας από το 2013. Ο Dr Tegnell αποφοίτησε από την ιατρική σχολή το 1985 και ειδικεύτηκε στις μολυσματικές ασθένειες. Αργότερα απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην Ιατρική Επιστήμη από το Πανεπιστήμιο Linköping το 2003 και πτυχίο MSc το 2004.

Τι μας λέει:

"Όλα τα μέτρα που λαμβάνουμε πρέπει να είναι εφικτά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα." Διαφορετικά, ο πληθυσμός θα χάσει την αποδοχή ολόκληρης της στρατηγικής του κοροναϊού.

Οι ηλικιωμένοι ή τα άτομα με προβλήματα υγείας πρέπει να απομονώνονται όσο το δυνατόν περισσότερο. Έτσι, δεν πρέπει να υπάρχουν επισκέψεις σε παιδιά ή εγγόνια, όχι ταξίδια με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αν είναι δυνατόν όχι έξοδος για ψώνια. Αυτός είναι ο κανόνας. Επιπλέον: Οποιοσδήποτε με συμπτώματα πρέπει να μένει στο σπίτι αμέσως, ακόμη και με τον παραμικρό βήχα.

"Εάν ακολουθήσετε αυτούς τους δύο κανόνες, δεν χρειάζεστε περαιτέρω μέτρα, τα αποτελέσματα των οποίων είναι ελάχιστα ούτως ή άλλως."

***

Ο Dr Pablo Goldschmidt είναι Αργεντινο-Γάλλος ιολόγος ειδικός στις τροπικές ασθένειες και καθηγητής της Μοριακής Φαρμακολογίας στο πανεπιστήμιο Pierre et Marie Curie στο Παρίσι. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Φαρμακευτικής και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες και της Ιατρικής Σχολής του Νοσοκομειακού Κέντρου Pitié-Salpetrière στο Παρίσι.

Σήμερα κατοικεί στη Γαλλία, όπου εργάστηκε για σχεδόν 40 χρόνια ως ερευνητής σε κλινικά εργαστήρια που αναπτύσσουν διαγνωστική τεχνολογία.

Τι λέει:

«Οι αβάσιμες απόψεις των διεθνών εμπειρογνωμόνων, που επαναλαμβάνονται από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα, επαναλαμβάνουν τον περιττό πανικό που βιώσαμε πρόσφατα. Ο κοροναϊός που εντοπίστηκε στην Κίνα το 2019 δεν προκάλεσε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από ένα έντονο κρυολόγημα ή γρίπη, χωρίς διαφορά μέχρι στιγμής με το κρυολόγημα ή τη γρίπη, τους γνωρίζουμε.»

[...]

Οι ιογενείς παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος είναι πολυάριθμες και προκαλούνται από διάφορες οικογένειες και είδη ιών, μεταξύ των οποίων ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (ειδικά σε βρέφη), η γρίπη, οι ανθρώπινοι μεταπνευμονοϊοί, οι αδενοϊοί, οι ρινοϊοί και διάφοροι κοροναϊοί, που έχουν ήδη περιγραφεί εδώ και χρόνια. Είναι εντυπωσιακό ότι φέτος έχουν γίνει παγκόσμιες προειδοποιήσεις για την υγεία ως αποτέλεσμα των λοιμώξεων από κοροναϊό που εντοπίστηκε στην Κίνα, τον COVID-19, γνωρίζοντας ότι κάθε χρόνο υπάρχουν 3 εκατομμύρια νεογνά στον κόσμο που πεθαίνουν από πνευμονία και 50.000 ενήλικες τους Ηνωμένες Πολιτείες που πεθαίνουν από την ίδια αιτία, χωρίς να γίνονται οποιεσδήποτε ανακοινώσεις.

[...]

Ο πλανήτης τους είναι το θύμα τους νέου κοινωνιολογικού φαινομένου, τους παρενόχλησης των επιστημονικών μέσων, που προκαλείται από εμπειρογνώμονες μόνο με βάση τα αποτελέσματα εργαστηριακών μοριακών διαγνωστικών αναλύσεων. Τα ανακοινωθέντα που εκδόθηκαν από την Κίνα και τη Γενεύη ανατυπώθηκαν χωρίς να έχουν αντιμετωπίσει κριτική άποψη και κυρίως χωρίς να τονίζουν ότι οι κοροναϊοί πάντα μόλυναν ανθρώπους και πάντα προκαλούσαν διάρροια αλλά και αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν κοινό κρυολόγημα. Παρατηρήθηκαν παράλογες προβλέψεις, τους το 2009 με τον ιό τους γρίπης H1N1.

[...]

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι ο κοροναϊός του 2019 είναι πιο θανατηφόρος από τους αναπνευστικούς αδενοϊούς, τους ιούς τους γρίπης, τους κοροναϊούς προηγούμενων ετών ή τους ρινοϊούς που ευθύνονται για το κοινό κρυολόγημα.

***

Ο Dr Eran Bendavid και ο Dr Jay Bhattacharya είναι καθηγητές ιατρικής και δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

Τι λένε:

Οι διακυμάνσεις του αριθμού των νεκρών θα μπορούσαν εύλογα να είναι τάξεις μεγέθους πολύ υψηλές [...] Το πραγματικό ποσοστό θνησιμότητας είναι το ποσοστό των μολυσμένων που πεθαίνουν, όχι οι θάνατοι από εντοπισμένες θετικές περιπτώσεις.

Ο τελευταίος ρυθμός είναι παραπλανητικός λόγω της μεροληπτικής επιλογής στους ελέγχους. Ο βαθμός προκατάληψης είναι αβέβαιος επειδή τα διαθέσιμα δεδομένα είναι περιορισμένα. Αλλά θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια επιδημία που σκοτώνει 20.000 και μία που σκοτώνει δύο εκατομμύρια.

[...]

Μια καθολική καραντίνα μπορεί να μην αξίζει το κόστος που επιβάλλει στην οικονομία, την κοινωνία και την ατομική ψυχική και σωματική υγεία. Θα πρέπει να λάβουμε άμεσα μέτρα για να αξιολογήσουμε την εμπειρική βάση των σημερινών εγκλεισμών.

***

Ο Dr Tom Jefferson είναι βρετανός επιδημιολόγος, με έδρα τη Ρώμη. Εργάζεται για την οργάνωση Cochrane Collaboration, όπου είναι συγγραφέας και συντάκτης της ομάδας για τις οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις της Cochrane Collaboration, καθώς και μέλος άλλων τεσσάρων ομάδων της Cochrane. Είναι επίσης σύμβουλος της ιταλικής Εθνικής Υπηρεσίας Περιφερειακών Υπηρεσιών Υγείας.

Τι αναφέρει:

…Επομένως, δεν μπορώ να μην αμφιβάλλω, δεν φαίνεται να υπάρχει τίποτα ιδιαίτερο στη συγκεκριμένη επιδημία της ασθένειας που μοιάζει με γρίπη.

Υπάρχουν, ωστόσο, δύο συνέπειες αυτής της κατάστασης που με ενοχλούν.

Η πρώτη είναι η έλλειψη θεσμικής αξιοπιστίας όπως έγινε αντιληπτό από φίλους μου. Κυμαίνεται από πυροσβέστες, αστυνομικούς ακόμη και γιατρούς - όχι άτομα που θα θέλατε να αποξενώσετε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Ένας ιδιοκτήτης εστιατορίου μου είπε ότι ποτέ δεν θα αναφέρει τίποτα στην υγειονομική αρχή, καθώς αυτό θα σήμαινε τουλάχιστον δύο εβδομάδες κλεισίματος και η επιχείρησή του θα καταστρεφόταν.

Η δεύτερη είναι ότι, από τη στιγμή που έχει γίνει γνωστό, θα υπάρξει μια σοβαρή και συγκεντρωμένη διεθνής προσπάθεια για να κατανοήσουμε τα αίτια και την προέλευση των ασθενειών που μοιάζουν με γρίπη και τον κύκλο ζωής των παραγόντων της;

Η προηγούμενη μορφή μου λέει ότι όχι, και θα επιστρέψουμε στην προώθηση της γρίπης ως παγκόσμιας πανούκλας υπό τις συνθήκες οικονομικών συμφερόντων. Σημειώστε τη διαφορά: της γρίπης (που προκαλείται από τους ιούς της γρίπης Α και Β, για τους οποίους έχουμε εγκρίνει εμβόλια και φάρμακα), όχι των ασθενειών που μοιάζουν με γρίπη, κατά των οποίων πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας όλο το χρόνο, όχι μόνο τώρα.

Εν τω μεταξύ, δεν μπορώ ακόμα να απαντήσω στην ερώτηση: ποια είναι η διαφορά αυτή τη φορά;

***

Ο Dr Michael Levitt είναι Καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας για το 2013 για την ανάπτυξη μοντέλων πολλαπλής κλίμακας για σύνθετα χημικά συστήματα.

Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, υπολόγισε σωστά ότι η επιδημία της Κίνας έφτασε στο τέλος της, προβλέποντας περίπου 80.000 περιπτώσεις και 3250 θανάτους.

Τι λέει:

Δεν πιστεύω τους αριθμούς στο Ισραήλ, όχι επειδή είναι κατασκευασμένοι, αλλά επειδή ο ορισμός μιας περίπτωσης στο Ισραήλ συνεχίζει να αλλάζει και είναι δύσκολο να εκτιμήσεις τους αριθμούς με αυτόν τον τρόπο...

Υπάρχει αδικαιολόγητος πανικός στο Ισραήλ. Δεν πιστεύω τους αριθμούς εδώ, όλα είναι πολιτική, όχι μαθηματικά. Θα εκπλαγώ αν ο αριθμός των θανάτων στο Ισραήλ ξεπεράσει τους δέκα, ακόμη και πέντε τώρα με τους περιορισμούς.

[...]

Ανάλογα, ο αριθμός των θανάτων από κοροναϊό στην Ιταλία είναι το 10% του αριθμού των θανάτων από τη γρίπη στη χώρα μεταξύ 2016-2017.

Ακόμη και στην Κίνα είναι δύσκολο να δούμε τον αριθμό των ασθενών επειδή ο ορισμός του «ασθενούς» ποικίλλει, οπότε εξετάζω τον αριθμό των θανάτων. Στο Ισραήλ δεν υπάρχουν, γι’ αυτό δεν είναι καν στον παγκόσμιο χάρτη για την ασθένεια. "

[Ο Levitt] ανέλυσε δεδομένα από 78 χώρες που ανέφεραν καθημερινά περισσότερες από 50 νέες περιπτώσεις COVID-19 και είδε "σημάδια ανάκαμψης" σε πολλές από αυτές. Δεν επικεντρώνεται στον συνολικό αριθμό περιπτώσεων σε μια χώρα, αλλά στον αριθμό των νέων περιπτώσεων που εντοπίζονται κάθε μέρα - και ειδικότερα στην αλλαγή αυτού του αριθμού από τη μία ημέρα στην άλλη.

"Οι αριθμοί είναι ακόμα μεγάλοι, αλλά υπάρχουν σαφή σημάδια επιβράδυνσης της ανάπτυξης."

«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να ελέγξουμε τον πανικό», είπε. Τελικά, "θα είμαστε εντάξει."

 ***

Το German Network for Evidence-Based Medicine είναι μια ένωση Γερμανών επιστημόνων, ερευνητών και επαγγελματιών του τομέα της ιατρικής.

Το δίκτυο ιδρύθηκε το 2000 για να διαδώσει και να αναπτύξει περαιτέρω τις έννοιες και τις μεθόδους της τεκμηριωμένης ιατρικής που προσανατολίζεται στους ασθενείς στην πράξη, τη διδασκαλία και την έρευνα και σήμερα έχει περίπου 1000 μέλη.

Τι λένε:

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο COVID-19 έχει τη μορφή ήπιου κρυολογήματος ή ακόμη και χωρίς συμπτώματα. Ως εκ τούτου, είναι πολύ απίθανο να καταγράφονται όλες οι περιπτώσεις λοίμωξης, σε αντίθεση με τους θανάτους που καταγράφονται σχεδόν πλήρως. Αυτό οδηγεί σε υπερεκτίμηση της κατάστασης.

Σύμφωνα με μια μελέτη 565 Ιαπώνων που εγκατέλειψαν το Wuhan, όπου όλοι τους ελέγχθηκαν (ανεξάρτητα από τα συμπτώματα), μόνο στο 9,2% των ανθρώπων που μολύνθηκαν από τον ιό ανιχνεύθηκαν τα συνήθη με την επί του παρόντος συμπτώματα του COVID-19 όπως αυτά καταγράφονται. Αυτό θα σήμαινε ότι ο αριθμός των προσβεβλημένων ατόμων είναι πιθανόν να είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερος από τον αριθμό των καταχωρημένων περιπτώσεων. Έτσι η θνησιμότητα θα ήταν τότε μόνο το ένα δέκατο αυτής που μετράται σήμερα. Άλλοι υποθέτουν ακόμη μεγαλύτερο αριθμό μη αναφερόμενων περιπτώσεων, γεγονός που θα μειώσει περαιτέρω το δείκτη θνησιμότητας.

Η εκτεταμένη διαθεσιμότητα των τεστ για SARS-CoV-2 είναι περιορισμένη και αυτό συμβάλλει στην υπερεκτίμηση του δείκτη θνησιμότητας.

Καθώς η ασθένεια εξαπλώνεται, καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να εντοπιστεί μια ύποπτη πηγή μόλυνσης. Ως αποτέλεσμα, τα συνήθη κρυολογήματα σε άτομα που δεν γνωρίζουν να έχουν επαφή με ασθενή με COVID-19 δεν συνδέονται απαραίτητα με τον COVID-19 και άτομα που πάσχουν δεν πηγαίνουν καθόλου στον γιατρό.

Υπερεκτίμηση του κινδύνου συμβαίνει επίσης όταν διαπιστωθεί ότι ένας νεκρός έχει μολυνθεί από το SARS-CoV-2, αλλά αυτό δεν ήταν η αιτία θανάτου.

[...]

Ο δείκτης θνησιμότητας της τάξης του 0,2% που μετρείται επί του παρόντος για τη Γερμανία είναι κάτω από τον αντίστοιχο της γρίπης που υπολογίστηκε από τον Robert Koch (RKI) 0,5% το 2017/18 και 0,4% το 2018/19, αλλά πάνω από το ευρέως αποδεκτό ποσοστό 0,1% που δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία.

[...]

Πέραν των (μάλλον αμφισβητήσιμων) συμπερασμάτων που αντλούνται από το ιστορικό παράδειγμα, υπάρχουν λίγα στοιχεία που δείχνουν ότι οι καθημερινές μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις για το COVID-19 στην πραγματικότητα οδηγούν σε μείωση της συνολικής θνησιμότητας. Μια ανασκόπηση Cochrane από το 2011 δεν βρήκε αξιόπιστα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των συνοριακών ελέγχων ή της κοινωνικής απομάκρυνσης.

[...]

Μια συστηματική ανασκόπηση από το 2015 βρήκε μετριοπαθή στοιχεία ότι το κλείσιμο των σχολείων καθυστερεί την εξάπλωση μιας επιδημίας γρίπης, αλλά με υψηλό κόστος. Η απομόνωση στο σπίτι επιβραδύνει την εξάπλωση της γρίπης αλλά οδηγεί σε αυξημένη μόλυνση των μελών της οικογένειας. Είναι αμφίβολο αν αυτά τα ευρήματα μπορούν να μεταφερθούν από τη γρίπη στον COVID-19.

Είναι απολύτως ασαφές πόσο πρέπει να διατηρηθούν αυτές οι μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις και ποιες επιπτώσεις θα μπορούσαν να επιτευχθούν ανάλογα με τη διάρκεια και την έντασή τους. Ο αριθμός των θανάτων μπορεί να αναβληθεί μόνο σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, χωρίς μεταβολή του συνολικού αριθμού.

[...]

Πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Αφενός, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ανησυχητικές αναφορές για έναν εκθετικά αυξανόμενο αριθμό ασθενών και νεκρών παγκοσμίως. Από την άλλη πλευρά, η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης με κανένα τρόπο δεν λαμβάνει υπόψη τα απαιτούμενα κριτήρια, βασισμένα σε στοιχεία, σχετικά με τον κίνδυνο της επικοινωνίας.

Τα μέσα ενημέρωσης μιλάνε επί του παρόντος για ακατέργαστα δεδομένα, για παράδειγμα, υπήρξαν μέχρι σήμερα "Χ" μολυσμένα άτομα και "Υ" θάνατοι. Ωστόσο, αυτή η παρουσίαση αποτυγχάνει να κάνει το διαχωρισμό μεταξύ διαγνώσεων και λοιμώξεων.

***

Ο Dr Richard Schabas είναι πρώην Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών του Οντάριο, Ιατρικός Διευθυντής του Hastings and Prince Edward Public Health και Διευθυντής Προσωπικού στο York Central Hospital.

Όπως αναφέρει:

…Είναι πολύ περισσότερα περιστατικά εκεί έξω από όσα έχουν αναφερθεί. Αυτό συμβαίνει επειδή πολλά περιστατικά δεν έχουν συμπτώματα και έχει περιοριστεί η δυνατότητα να γίνουν τεστ. Υπάρχουν περίπου 100.000 περιπτώσεις που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα, αλλά εάν υπολογίσουμε τον αριθμό των θανάτων που αναφέρθηκαν και συμπερασματικά το ποσοστό θνησιμότητας κατά 0,5%, ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανόν πιο κοντά στα δύο εκατομμύρια -  με την συντριπτική πλειοψηφία να είναι ήπια ή ασυμπτωματική.

Ομοίως, το πραγματικό ποσοστό νέων περιπτώσεων είναι τουλάχιστον 10.000 την ημέρα. Εάν αυτοί οι αριθμοί ακούγονται μεγάλοι, θυμηθείτε ότι ο κόσμος είναι ένα πολύ μεγάλο μέρος. Από μια παγκόσμια προοπτική, αυτοί οι αριθμοί είναι πολύ περιορισμένοι.

Δεύτερον, το ξέσπασμα του Hubei - το μακράν μεγαλύτερο και χειρότερο σενάριο - φαίνεται να τελειώνει. Πόσο κακό ήταν; Ο αριθμός των θανάτων ήταν συγκρίσιμος με αυτό της μέσης εποχικής γρίπης. Αυτό είναι μεν άσχημο, αλλά δεν είναι ούτε καταστροφικό ούτε είναι πιθανό να συντρίψει ένα ικανό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Δεν είναι καν κοντά.

[...]

Δεν μιλάω για εφησυχασμό. Αυτή η ασθένεια δεν πρόκειται να φύγει σύντομα. θα πρέπει να περιμένουμε περισσότερες περιπτώσεις και περισσότερες τοπικές εστίες. Και ο COVID-19 εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να γίνει ένα μείζον παγκόσμιο πρόβλημα υγείας, με συνολική επιβάρυνση συγκρίσιμη με εκείνη της γρίπης. Πρέπει να προσέχουμε.

[...]

Αλλά πρέπει επίσης να είμαστε λογικοί. Η καραντίνα ανήκει στον Μεσαίωνα. Αποθηκεύστε τις μάσκες σας για ληστεία τραπεζών. Μείνετε ήρεμοι και συνεχίστε. Ας μην κάνουμε τις απόπειρες θεραπείας χειρότερες από την ασθένεια.


Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Swiss Propaganda Research για το εξαιρετικό τους έργο, καθώς και σε όλους τους σχολιαστές που διέθεσαν τις πληροφορίες.

Πηγή: Off-guardian.org

Η αντίσταση στα αντιβιοτικά προκαλείται όταν τα βακτήρια αλλάζουν προκειμένου να προστατευτούν από αυτά.

Οι οικογενειακοί ιατροί στο Ηνωμένο Βασίλειο δέχονται σε ετήσια βάση περισσότερα από 300 εκατομμύρια επισκέψεις ασθενών και τουλάχιστον το ένα τέταρτο από αυτές αφορούν παιδιά. Σχεδόν τα δύο τρίτα αυτών των επισκέψεων έχουν σαν κύρια αιτία τους το βήχα, το πονόλαιμο ή ωταλγίες - ασθένειες που συνήθως εκδηλώνονται σε μικρά παιδιά.

Οι γιατροί και οι νοσηλευτές ομαδοποιούν αυτούς τους τύπους ασθενειών ως «οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος». Θεωρούνται ότι είναι «αυτό-περιοριζόμενες», που σημαίνει ότι τα αντιβιοτικά έχουν ελάχιστο ή καθόλου όφελος και ότι η ασθένεια θα εξαλειφθεί εγκαίρως. Ωστόσο, στο 30% αυτών των ιατρικών επισκέψεων συνταγογραφούνται αντιβιοτικά, χωρίς ουσιαστικό λόγο. Αυτό κατ’ εκτίμηση ισοδυναμεί με 13 εκατομμύρια περιττές συνταγογραφήσεις αντιβιοτικών! Το φαινόμενο αυτό δεν χαρακτηρίζει μόνο τη σπατάλη που γίνεται, αλλά έχει και τις ανεπιθύμητες συνέπειες για την υγεία του παιδιού.

Πράγματι, σε μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε πάνω από 250.000 παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που είχαν πάρει δύο ή περισσότερους κύκλους αντιβιοτικών για οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος κατά το προηγούμενο έτος, είχαν περίπου 30% περισσότερες πιθανότητες να μην ανταποκριθούν στη μετέπειτα θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για παραπομπή και εισαγωγή στο νοσοκομείο) σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν είχαν πάρει αντιβιοτικά. Η μελέτη αυτή αποκλείει ειδικά τα παιδιά με μακροχρόνια προβλήματα υγείας, πράγμα που θα τα καθιστούσε πιο επιρρεπή σε λοιμώξεις.

Το θέμα της αντίστασης

Είναι γνωστό ότι η άσκοπη χρήση αντιβιοτικών κάνει τα βακτήρια να αλλάζουν και μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά. Αλλά οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν ότι η αντίσταση εμφανίζεται μόνο σε όσους χρησιμοποιούν αντιβιοτικά πολύ συχνά, για πάρα πολύ καιρό, ή σε εκείνους τους ασθενείς που πάσχουν από άλλες παθήσεις που τους κάνουν να είναι πιο επιρρεπείς. Αυτό όμως δεν ισχύει.

Η λήψη οποιουδήποτε αντιβιοτικού (είτε είναι κατάλληλο είτε όχι) καθιστά πιθανότερη την ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά. Όπως δείχνει η έρευνα, ακόμη και η σχετικά χαμηλή χρήση αντιβιοτικών έχει πιθανές επιπτώσεις στην υγεία και μεταφέρει στο σπίτι την επίδραση της περιττής χρήσης αντιβιοτικών στα παιδιά. Όταν πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας παρουσιάζουν συχνά αρκετά επεισόδια ασθένειας που ενδεχομένως θα οδηγήσουν στη λήψη αντιβιοτικών, καθιστά τα ευρήματα ακόμα πιο σημαντικά.

Σε αυτό το στάδιο, είναι αδύνατο να πούμε με βεβαιότητα ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που οδηγούν τα παιδιά που έχουν πάρει περισσότερα αντιβιοτικά να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να μην ανταποκριθούν σε μεταγενέστερες θεραπείες.

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να οφείλεται στην εμφάνιση ανθεκτικών βακτηρίων. Θα μπορούσε επίσης να οφείλεται στην αποδιοργάνωση του εύθραυστου μικροβιώματος του εντέρου στα μικρά παιδιά. Μπορεί επίσης να σχετίζεται με τις προσδοκίες των γονέων για περαιτέρω αγωγή και με το γεγονός ότι δεν γνωρίζουν τον περιορισμένο ρόλο που έχουν τα αντιβιοτικά στις περισσότερες παιδικές ασθένειες. Πράγματι, είναι φυσιολογικό ο «παιδικός» βήχας να διαρκεί περισσότερο από όσο νομίζουμε – (τα μισά παιδιά είχαν βήχα για 10 ημέρες και ένα στα δέκα για 25 ημέρες).

Μακροπρόθεσμες αλλαγές

Φυσικά, οι θεράποντες ιατροί θέλουν να παρέχουν την καλύτερη δυνατή φροντίδα για τους ασθενείς τους. Όμως έρχονται αντιμέτωποι με την απόφαση αν θα πρέπει να συνταγογραφήσουν ένα αντιβιοτικό – προσπαθώντας έτσι να μειώσουν τον άμεσο κίνδυνο για ένα άτομο – ή να μην συνταγογραφήσουν αντιβιοτικά προκειμένου να μειώσουν τον γενικό κίνδυνο.

Η απόφαση αυτή δεν είναι πάντα τόσο απλή υπόθεση. Ειδικά όταν οι κλινικοί ιατροί συχνά σφάλουν, συνταγογραφώντας με αβεβαιότητα. Αλλά η μελέτη δείχνει ότι τα παιδιά που λαμβάνουν μεγαλύτερο αριθμό αντιβιοτικών, είναι πιο πιθανό να επισκεφτούν ξανά το γιατρό μέσα σε μια περίοδο 14 ημερών – πράγμα που από αβλεψία θα αυξήσει το φόρτο εργασίας των γιατρών και των νοσηλευτών.

Δεδομένου ότι τα συμπεράσματα δείχνουν ότι ακόμη και η ελάχιστη χρήση αντιβιοτικών έχει βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών, είναι σαφές ότι όσο λιγότεροι ιατροί συνταγογραφούν αντιβιοτικά σε τέτοιες περιπτώσεις, τόσο το καλύτερο. Αλλά αυτό δεν ισχύει μόνο για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, ισχύει επίσης και για τους γονείς που πρέπει να γίνουν ρεαλιστές σε ό,τι αφορά την διάρκεια της ασθένειας του παιδιού τους.

Πηγές: The Lancet, Oxford Academic, British Journal of General Practice, The bmj, The Conversation.

Οι γιατροί συνιστάται να ενημερώνουν τους ασθενείς για τους καρδιακούς κινδύνους της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας

Όταν ένας γιατρός συνιστά χημειοθεραπεία, πολλοί ασθενείς συμφωνούν χωρίς να θέτουν πολλές ερωτήσεις. Η αντιμετώπιση του καρκίνου είναι τρομακτική και είναι κατανοητό ότι οι πάσχοντες θα ήθελαν να αρχίσουν να αναλαμβάνουν δράση για να τον αντιμετωπίσουν. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τη χημειοθεραπεία που πρέπει να εξεταστούν πρώτα, και ένας από αυτούς που δεν αντιμετωπίζεται με την προσοχή που του αξίζει είναι ο κίνδυνος που θέτει για την υγεία της καρδιάς.

Τώρα, οι εμπειρογνώμονες προειδοποιούν για τον σημαντικό αυτό κίνδυνο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Flinders της Αυστραλίας λένε ότι το 25% των ασθενών που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία αναπτύσσουν καρδιακή ανεπάρκεια ως αποτέλεσμα της θεραπείας τους. Είναι ακόμα πιο ανησυχητικό ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς δεν γνωρίζουν καθόλου τους κινδύνους για την υγεία της καρδιάς τους επειδή οι γιατροί τους δεν τους ενημερώνουν γι’ αυτό.

Οι ερευνητές λένε ότι ο ακριβής κίνδυνος για ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας από θεραπεία του καρκίνου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τύπος της ακτινοθεραπείας ή / και η χημειοθεραπεία που χορηγείται καθώς και οι γνωστοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Υποστηρίζουν ότι η καλύτερη παρακολούθηση της καρδιάς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του αντίκτυπου αυτού του αποτελέσματος.

Τα καρδιακά προβλήματα που σχετίζονται με τη θεραπεία του καρκίνου μπορεί να μην εμφανίζονται αμέσως λόγω πολύπλοκων καταστάσεων. Στην πραγματικότητα, η καρδιακή ανεπάρκεια από τη θεραπεία του καρκίνου μπορεί να μην αναπτυχθεί μέχρι και 20 χρόνια μετά τη θεραπεία.

Σε ένα δείγμα ασθενών που είχαν υποστεί καρδιακή βλάβη ως αποτέλεσμα της θεραπείας του καρκίνου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μόνο το11% από αυτούς είχαν επισκεφτεί καρδιολόγο πριν την έναρξη χημειοθεραπείας και μόνο το 48% παραπέμφθηκαν σε κλινική λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τους.

Είναι ενδιαφέρον ότι υπήρξε βελτίωση στην κατάλληλη καρδιακή περίθαλψη για καρκινοπαθείς μετά την δημοσίευση των κατευθυντήριων γραμμών της Κλινικής Πρακτικής της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας. Μετά την δημοσίευση αυτών των πληροφοριών, το ποσοστό των ατόμων που παραπέμφθηκαν σε καρδιολόγους πριν από τη χημειοθεραπεία αυξήθηκε από 0% σε 23%, ενώ το ποσοστό των ασθενών που έκαβαν ένα βασικό ηχοκαρδιογράφημα ανήλθε από 57% σε 77%.

Δυστυχώς, κανένας από τους ασθενείς με χημειοθεραπεία που ρωτήθηκαν δεν είχε ενημερωθεί για την ανάγκη φροντίδας της υγείας της καρδιάς. Παρόλο που περισσότεροι από τους μισούς δήλωσαν ότι άρχισαν να τρώνε πιο υγιεινά μετά τη διάγνωση, κανένας από αυτούς δεν ήξερε ακριβώς τι θα έπρεπε να περιέχει μια ισορροπημένη διατροφή.

Αυτό οδήγησε τους συγγραφείς της μελέτης να συστήσουν να παρακολουθούνται καρδιολογικά οι καρκινοπαθείς καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας τους, δεδομένης της τοξικότητας των φαρμάκων όπως η τραστουζουμάμπη και οι ανθρακυκλίνες. Προειδοποίησαν ότι είναι απαραίτητο οι γιατροί να εξηγούν σαφώς στους ασθενείς με καρκίνο για τις παρενέργειες αυτών των θεραπειών και να τους ενημερώσουν πώς θα μπορούσαν να ελαχιστοποιήσουν αυτόν τον κίνδυνο, όπως, για παράδειγμα, μέσω διατροφής ή άσκησης.

Εκείνοι που αναπτύσσουν καρδιακά προβλήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τη θεραπεία τους για να βοηθήσουν στην εξάλειψη του προβλήματος.

Πώς προκαλεί καρδιακά προβλήματα η θεραπεία για το καρκίνο;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους η θεραπεία του καρκίνου μπορεί να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα. Μερικοί χημειοθεραπευτικοί παράγοντες αποδυναμώνουν τον καρδιακό μυ, ενώ οι νεώτεροι αναστολείς της αγγειογένεσης που εμποδίζουν τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων μπορεί να οδηγήσουν σε δραματικές αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης, των θρόμβων αίματος και της καρδιακής ανεπάρκειας. Μερικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν χαμηλή ροή αίματος στην καρδιά, αρρυθμία, φλεγμονή ή καρδιακή προσβολή. Εν τω μεταξύ, οι ορμονικές θεραπείες μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιακή προσβολή, θρόμβους αίματος και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Το πρόβλημα της θεραπείας του καρκίνου είναι τόσο κοινό που έχει προκύψει μια νέα ειδικότητα στην ιατρική για να βοηθήσει τους ασθενείς να ασχοληθούν με τα αποτελέσματά της. Η καρδιο-ογκολογία συνδυάζει τις γνώσεις ογκολόγων και καρδιολόγων για να βοηθήσουν τους καρκινοπαθείς να προστατεύσουν την καρδιακή τους υγεία ενώ υποβάλλονται σε θεραπεία.

Όταν οι γιατροί συστήνουν χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία, οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται για όλους τους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν, συμπεριλαμβανομένης της απειλής που μπορεί να θέσει για την υγεία της καρδιάς, ώστε να μπορούν να ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά και να λαμβάνουν τεκμηριωμένη απόφαση που τους δίνει τις καλύτερες πιθανότητες μια μακρά, υγιή ζωή.

Πηγές: Medical news todayHarvard Medical School

Η κακή χρήση των αντιβιοτικών έχει ήδη οδηγήσει στην εμφάνιση ενός τεράστιου αριθμού ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων που θα μπορούσαν ενδεχομένως να απειλήσουν τη μελλοντική υγεία του ανθρώπινου είδους. Και αν αυτό δεν ήταν αρκετά κακό, μια νέα μελέτη στο περιοδικό Cell Reports αποκαλύπτει ότι η λανθασμένη χρήση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της γρίπης θα μπορούσε να κάνει την ασθένεια έως και τρεις φορές πιο θανατηφόρα, απενεργοποιώντας την πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού έναντι του ιού.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα βακτήρια στο έντερό μας είναι στην πραγματικότητα τα πρώτα που ανταποκρίνονται σε έναν εισβάλλοντα ιό της γρίπης και προσπαθούν να καταστρέψουν τα ανεπιθύμητα παθογόνα πολύ καιρό πριν κινητοποιηθούν τα ανοσιακά μας κύτταρα. Παρόλα αυτά, καθώς τα αντιβιοτικά διαταράζουν τις μικροβιοκοινότητες του εντέρου, αυτοί οι μικροσκοπικοί υπερασπιστές μας δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον ιό.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, χρειάζονται δύο ημέρες ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα να ανιχνεύσει την παρουσία του ιού της γρίπης και να αρχίσει να επιστρατεύει λευκά αιμοσφαίρια για να καταδιώξουν και να τα καταστρέψουν τον ιό. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, ο ιός κρύβεται στους πνεύμονες, όπου πολλαπλασιάζεται.

Ωστόσο, τα βακτήρια στο έντερο χρησιμοποιούν έναν τύπο σηματοδότησης που ονομάζεται σηματοδότηση ιντερφερόνης τύπου 1 για να ενεργοποιήσουν ένα αντιικό γονίδιο στα κύτταρα που καλύπτουν τους πνεύμονες, προκαλώντας τους να απελευθερώσουν μια πρωτεΐνη που σταματάει τον ιό της γρίπης από το να μπορεί να πολλαπλασιαστεί τόσο γρήγορα. Αυτό εξασφαλίζει ότι ο ιός της γρίπης παραμένει σε ένα διαχειρίσιμο μέγεθος ώστε τα ανοσιακά κύτταρα του σώματος να τον νικήσουν όταν τελικά ενταχθούν στον αγώνα δύο ημέρες αργότερα.

Οι ερευνητές, από το Ινστιτούτο Francis Crick στο Λονδίνο, έδωσαν σε ποντίκια μια σειρά αντιβιοτικών πριν τα μολύνουν με τον ιό της γρίπης. Μετά από δύο ημέρες, αυτά τα ποντίκια βρέθηκαν να έχουν πέντε φορές περισσότερους ιούς στους πνεύμονές τους από μια άλλη ομάδα ποντικών που δεν είχαν λάβει αντιβιοτικά, εξαιτίας της διαφοράς στην υγεία των βακτηρίων του εντέρου τους. Ως συνέπεια, μόνο το ένα τρίτο των ποντικών που έλαβαν αντιβιοτικό επέζησαν από τη γρίπη, σε σύγκριση με το 80% αυτών που δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία.

Όταν οι ερευνητές αποκατέστησαν αργότερα τα βακτήρια του εντέρου των ποντικών που είχαν λάβει αντιβιοτικά, διαπίστωσαν ότι αυτό αποκατέστησε την ικανότητά τους να σταματούν τον πολλαπλασιασμό του ιού στους πνεύμονες κατά τις δύο πρώτες ημέρες της μόλυνσης και να ενισχύουν τις πιθανότητες ανάκαμψης από την ασθένεια.

Σχολιάζοντας αυτά τα ευρήματα, ο συγγραφέας της μελέτης Andreas Wack δήλωσε σε συνέντευξή του ότι «τα αντιβιοτικά μπορούν να εξαλείψουν την αρχική αντίδραση στη γρίπη προσθέτοντας περαιτέρω στοιχεία ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται ή να συνταγογραφούνται χωρίς σοβαρό λόγο».

Πηγή: Cell Reports, Independent, Medical news today, RTE

Η Βιολάσπη (Biosludge) στην καλλιέργεια τροφίμων σύντομα θα περιέχει και νεκρό ανθρώπινο ιστό, καθώς η Ουάσιγκτον το 2020 θα νομιμοποιήσει την «Ανθρώπινη Κομποστοποίηση».

Η πολιτεία της Ουάσιγκτον είναι η πρώτη πολιτεία στις ΗΠΑ που θα νομιμοποιήσει την κομποστοποίηση των νεκρών ανθρώπινων σωμάτων, προκειμένου να τα χρησιμοποιεί ως «λίπασμα καλλιέργειας», κάνοντας έτσι πραγματικότητα το φανταστικό σενάριο που απεικόνιζε (τότε την δεκαετία του ‘70) η διάσημη δυστοπική ταινία με τίτλο Soylent Green.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Γερουσίας της Ουάσιγκτον και της Βουλής των αντιπροσώπων (ΗΠΑ), εγκρίθηκε το νομοσχέδιο (με ισχυρή δικομματική πλειοψηφία) Bill 5001, με τον τίτλο «Σχετικά με τα ανθρώπινα λείψανα», το οποίο υπογράφτηκε από τον κυβερνήτη Jay Inslee και το οποίο στην ουσία νομιμοποιεί την «φυσική οργανική μείωση» των ανθρώπινων λειψάνων.

Ο Bill 5001 θα τεθεί σε ισχύ την 1η Μαΐου του 2020, επιτρέποντας έτσι την επεξεργασία των ανθρώπινων λειψάνων, σε μια διαδικασία γνωστή ως «υγρή καύση/αποτέφρωση» κατά την οποία χρησιμοποιείται αλκαλική υδρόλυση για να μετατρέψει τη σάρκα και τα οστά σε λάσπη «οργανικού λιπάσματος».

Η Katrina Spade, ο άνθρωπος που οραματίστηκε και υλοποιεί το Urban Death Project κάνει λόγο για «ένα σύστημα βιώσιμης απόθεσης των νεκρών με τη διαδικασία της κομποστοποίησης». Η Katrina Spade, ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας που είναι γνωστή ως Recompose, φιλοδοξεί να είναι το πρώτο γραφείο τελετών στις ΗΠΑ που θα κάνει κηδεία με "φυσική οργανική μείωση". Δηλώνει ενθουσιασμένη για το νομοσχέδιο, το οποίο λέει ότι εκπληρώνει "μια μακροχρόνια ελπίδα" για τη δημιουργία "μιας αστικής, φιλικής προς το περιβάλλον επιλογής."

«Το σύστημα βασίζεται στη διαδικασία της κομποστοποίησης για να μετατρέψει τις σορούς σε εδαφοβελτιωτικό υλικό με τρόπο ασφαλή και αειφόρο. Στη συνέχεια το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εμπλουτίσει τα καλλιεργήσιμα εδάφη της περιοχής ή τους κοινοτικούς κήπους. Το Urban Death Project μεταμορφώνει έναν κλάδο όπου κυριαρχεί η απόρριψη υλικών και η ρύπανση του περιβάλλοντος», δηλώνει η Spade.

Όμως από την άλλη, τα συμβατικά φάρμακα καθώς και τα τοξικά χημικά είναι βέβαιο ότι θα απελευθερωθούν από την «Υγρή αποτέφρωση» στις εδαφικές εκτάσεις καλλιέργειας της Αμερικής.

Αρκετοί υποστηρικτές του νομοσχεδίου ισχυρίζονται ότι η νομιμοποίηση της ανθρώπινης κομποστοποίησης θα είναι ευεργετική για το περιβάλλον, αφού υποτίθεται ότι είναι πολύ πιο κοντά στην φυσική διαδικασία αποσύνθεσης ενός σώματος από τότε που περάσαμε στην βιομηχανική περίοδο της κοινωνίας.

Είναι όμως καλή ιδέα να ρίχνουμε ή να ραντίζουμε τα χωράφια που καλλιεργούμε με τη Βιολάσπη αυτή (εδαφοβελτιωτικό υλικό το οποίο θα περιέχει ανθρώπινους ιστούς);

Όπως αποκαλύπτεται στην ταινία (ντοκιμαντέρ) Biosludged Film τα λύματα σε ολόκληρη τη χώρα της Αμερικής ανακυκλώνονται και διασκορπίζονται σε ολόκληρη τη γεωργική γη, πράγμα που σημαίνει ότι όλα απορροφώνται από τη γη και καταλήγουν στην τροφή που καταναλώνουμε.

Αν η Αμερική αρχίσει να «ανακυκλώνει» τους ανθρώπους, σε υγρή μορφή, και όχι όπως μέχρι σήμερα (με τη μέθοδο της αποτέφρωσης ή της αποσύνθεσης), τότε αυτά τα κατάλοιπα θα μετατραπούν σε ανακυκλωμένη Βιολάσπη και θα εξαπλωθούν με τη μορφή «λιπάσματος», σε καλλιέργειες τροφίμων.

Είναι αλήθεια ότι τα παραδοσιακά πρωτόκολλα ταφής δεν είναι απαραιτήτως φιλικά προς το περιβάλλον, καθώς βλέπουμε πως τα υγρά συντήρησης και η φορμαλδεΰδη είναι κατασκευασμένα από τοξικές, συνθετικές, χημικές ουσίες. Αλλά τα ανθρώπινα σώματα, ειδικά στον σημερινό τοξικό κόσμο, είναι επίσης δηλητηριώδη και φορτωμένα με όλα τα είδη χημικών, φαρμακευτικών και άλλων δηλητηρίων, που πιθανότατα δεν θα πρέπει να "αναδιατεθούν" για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη τροφών που όλοι καταναλώνουμε.

Τέλος, το θέμα της συσσώρευσης χημικών ή τοξικών ουσιών στον υδροφόρο ορίζοντα της γης και στη συνέχεια η απορρόφησή τους από τα τρόφιμα που καλλιεργούμε και καταναλώνουμε, δεν μας ξαφνιάζει καθόλου. Το έχουμε ξανασυναντήσει. Κι αυτό διότι εδώ και χρόνια μας κυνηγάει ακόμη ένα «τέρας» που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι. Το όνομα του «ορμονικοί διαταράκτες», ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που απειλεί το περιβάλλον, τα ζώα αλλά και την υγεία του ανθρώπου και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγκαστεί να λάβει μέτρα προκειμένου να μειώσει το πρόβλημα.

Ωστόσο προκύπτουν αρκετά ερωτήματα για τη νέα πολιτική που πρόκειται να εφαρμόσει η Ουάσιγκτον σε ό,τι αφορά την κομποστοποίηση των νεκρών ανθρώπων και τη χρήση του προϊόντος αυτού (Βιολάσπη) στην γεωργία˙ ερωτήματα που πιστεύω ότι δεν θα απαντηθούν ικανοποιητικά, καθώς οι πολίτες των «πολιτισμένων χωρών» είναι απασχολημένοι με άλλα πιο «σημαντικά» ζητήματα.

Θα πρέπει να διερωτηθούμε άραγε πόσο έτοιμοι είμαστε να καταναλώσουμε προϊόντα με ανθρώπινο ιστό; Τι θα σημαίνει αυτό για εμάς και για το περιβάλλον; 

 

Πηγή: science.news,  The Seattle Times

Οι περισσότεροι γιατροί πιστεύουν ότι ο πόνος στην μέση έχει μηχανική προέλευση - είτε από υπερβολική καταπόνηση είτε από έλλειψη άσκησης - ωστόσο όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία, η αιτία του πόνου μπορεί να είναι τα εχθρικά βακτήρια.

Περίπου το 80% των ανθρώπων μπορεί να βιώσουν χρόνιο πόνο στη μέση κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ο πόνος της μέσης είναι ο δεύτερος συνηθέστερος λόγος για την αναζήτηση ιατρικής φροντίδας μετά το κοινό κρυολόγημα και συνήθως έχει υψηλό ετήσιο κόστος ιατρικής περίθαλψης για τη θεραπεία του πόνου.1

Οι πιθανές αιτίες του πόνου στη μέση είναι πολλές και ποικίλες, με τα διαστρέμματα, τα τραβήγματα και τους τραυματισμούς να συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο κοινών. Ωστόσο αυτές οι παθήσεις είναι συχνά σχετικά βραχυπρόθεσμες σε σύγκριση με τον πόνο που προκαλείται από συστημικές διαδικασίες που προκύπτουν από την "φυσιολογική φθορά" στο σώμα, όπως ο εκφυλισμός των μεσοσπονδυλικών δίσκων, η ριζοπάθεια (συμπίεση και βλάβη της ρίζας του νωτιαίου νεύρου), οι δίσκοι με κήλη ή ρήξη, η στένωση της σπονδυλικής στήλης, η ισχιαλγία (συμπίεση του ισχιακού νεύρου) και η σπονδυλολίσθηση. Άλλες γνωστές αιτίες πόνου χαμηλά στην πλάτη είναι η φλεγμονή, οι όγκοι και οι κύστες, η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ενδομητρίωση, η οστεοπόρωση, η ινομυαλγία, οι πέτρες στα νεφρά, η χρόνια ηπατική νόσος και η ψωριασική αρθρίτιδα.

Δυστυχώς, η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στη μέση δεν είναι πάντοτε επιτυχής. Μόνο στο 20% των ασθενών που παρουσιάζουν πόνο στη μέση διαγιγνώσκονται φυσικά αίτια για τον πόνο και την ταλαιπωρία τους.

Όμως, ένας τύπος αλλοιώσεων που ονομάζεται «Modic changes», όπου οι ακραίες πλάκες των σπονδυλικών δίσκων παρουσιάζουν πρήξιμο, φλεγμονή και οίδημα στην εξέταση μαγνητικής τομογραφίας, έχει συσχετιστεί έντονα με πόνο στη μέση και αποτελεί τώρα αντικείμενο αυξημένης προσοχής ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για τους πάσχοντες ασθενείς.2

Μια μετα-ανάλυση όλων των προηγούμενων μελετών μέχρι σήμερα έδειξε ότι περίπου το 43% των ατόμων που πάσχουν από οσφυαλγία παρουσιάζουν αλλοιώσεις Modic.3

Ωστόσο άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει κάτι συναρπαστικό: ότι οι αλλοιώσεις Modic είναι πιο συχνές σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως κήλη δίσκου και οι ασθενείς που είχαν χειρουργηθεί για κήλη οσφυϊκής κοιλότητας είχαν επίσης υψηλότερο ποσοστό αλλοιώσεων Modic.4

Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της κήλης δίσκου, των αλλοιώσεων Modic και της χειρουργικής επέμβασης;

Υπάρχει, και δεν είναι καν κάτι που μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι. Το βακτήριο Propionibacterium acnes -που προκαλεί την κοινή ακμή- είναι ένα πολύ συχνό αναερόβιο παθογόνο (δεν χρειάζεται οξυγόνο για να επιβιώσει) το οποίο βρέθηκε σε περιπτώσεις δίσκου και σπονδυλικής φλεγμονής (σπονδυλοδισκίτιδα). Επιπλέον, η παρουσία του P. acnes στους νωτιαίους σπόνδυλους έχει συνδεθεί στενά με χειρουργικές επεμβάσεις μέσης.5

Σήμερα, είναι σαφές ότι η παρουσία βακτηρίων στους δίσκους της σπονδυλικής στήλης σχετίζεται με πόνο στη μέση από κήλη δίσκου καθώς και με αλλοιώσεις τύπου Modic που σχετίζονται με κήλη δίσκου. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα βακτήρια - κυρίως τα P. acnes - απαντώνται συνήθως στους δίσκους των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.6 Μελέτες έχουν επίσης αποκαλύψει ότι μέχρι και στο 53% των ασθενών με κήλη δίσκου υπάρχουν παρόντα αναερόβια βακτήρια, κυρίως P. acnes, και ότι έως και το 80% των ασθενών με μολυσμένες δισκοκήλες της οσφυϊκής χώρας αναπτύσσουν αλλοιώσεις στους γειτονικούς σπόνδυλους.7

Άλλες βακτηριακές αιτίες

Τώρα που η ιατρική επιστήμη αρχίζει να επικεντρώνεται στη βακτηριακή λοίμωξη ως μία από τις πολλές αιτίες του πόνου στη μέση, δεν είναι δύσκολο να δούμε άλλες συνδέσεις μεταξύ βακτηρίων και πόνων στην μέση. Τουλάχιστον το 33% των ανθρώπων με ψωρίαση αναπτύσσουν ψωριασική αρθρίτιδα,8 μια φλεγμονώδη μορφή αρθρίτιδας που επηρεάζει τις αρθρώσεις, μερικές φορές προκαλώντας απώλεια λειτουργίας και πόνο στην πλάτη. Και μια κοινή αιτία της ψωρίασης είναι, φυσικά, οι βακτηριακές λοιμώξεις του λαιμού και του δέρματος, κυρίως λοιμώξεις στρεπτόκοκκου.

"Μια από τις θεωρίες πίσω από την ψωριασική αρθρίτιδα είναι ότι οι τοξίνες στο έντερο διεγείρουν την ψωριασική διαδικασία και ενεργοποιούν το γονίδιο που προκαλεί ψωρίαση", αναφέρει η Dr Nooshin Darvish, επικεφαλής ιατρός στο Ολιστικό Φυσιοπαθητικό Ιατρικό Κέντρο στο Bellevue, στην Ουάσινγκτον. "Στη συνέχεια, οι ενδοτοξίνες από τη βακτηριακή ανισορροπία στο έντερο καταλήγουν στις αρθρώσεις και έτσι συνεχίζουν να διεγείρουν την ψωριασική αρθριτική διαδικασία στις αρθρώσεις."

Η ινομυαλγία, η οποία είναι γνωστό ότι προκαλεί πόνο χαμηλά στην πλάτη, έχει συνδεθεί με τη μυκοπλασματική (βακτηριακή) λοίμωξη.9 Οι ασθενείς με ινομυαλγία έχουν επίσης υψηλά ποσοστά βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου (SIBO)10 και εμφανίζουν υψηλές τιμές στο τεστ αναπνοής λακτουλόζης για βακτηριακή υπερανάπτυξη.11

Ο πόνος στη μέση έχει επίσης συσχετιστεί με γαστρεντερικά προβλήματα στις γυναίκες12 και είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα χρόνιας ηπατικής νόσου, το οποίο συνδέεται τώρα με προβλήματα εντέρου, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου (SIBO) και της μικροβιακής μετατόπισης - μετακίνηση βακτηρίων από τον εντερικό σωλήνα σε άλλες περιοχές του σώμα.13

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η πρώτη απόκριση από την ιατρική κοινότητα μετά τη σύνδεση της βακτηριακής λοίμωξης με αλλοιώσεις Modic στους σπονδύλους και πόνο στη μέση ήταν η χορήγηση αντιβιοτικών και η εξέταση για να διαπιστωθεί εάν τα συμπτώματα του πόνου μειώθηκαν κατά τη χρήση τους. Και όντως μειώθηκαν!

Σε μία διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή στη Δανία, 162 ασθενείς που έπασχαν από χρόνιο πόνο στη μέση και αλλοιώσεις Modic μετά από κήλη δίσκου, υποβλήθηκαν σε αγωγή για 100 ημέρες είτε με το αντιβιοτικό αμοξικιλλίνη είτε με εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που έλαβαν το αντιβιοτικό "βελτιώθηκαν ιδιαίτερα σημαντικά στατιστικά σε όλες τις μετρήσεις", και η βελτίωση παρέμεινε μέχρι και ένα χρόνο αργότερα.14

Δεν είναι τόσο απλό

Για την τεκμηρίωση των παραπάνω ευρημάτων βρίσκονται σε εξέλιξη και άλλες επιστημονικές μελέτες μεγάλου διαμετρήματος. Εν τω μεταξύ, έχουν γραφτεί άρθρα για το συγκεκριμένο θέμα και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, παρουσιάζοντας ένα μεταβλητό βαθμό ακρίβειας στην κάλυψη των ευρημάτων και των συνεπειών τους. Σε μια περίπτωση όχι πολύ μεγάλης ακρίβειας, για παράδειγμα, μια εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο λέγοντας ρητά: "Έως και το 40% των ασθενών με χρόνιο πόνο στη μέση μπορεί να θεραπευτεί με μια σειρά αντιβιοτικών και όχι με χειρουργική επέμβαση".

Ακόμα κι αν ένα άτομο με πόνο στη μέση έχει αλλοιώσεις Modic στη μαγνητική τομογραφία, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει είτε κήλη δίσκου ή βακτηριακή λοίμωξη. Είναι εξαιρετικά παραπλανητικό να υπονοούμε ότι τα αντιβιοτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως λύση για ένα μεγάλο εύρος ασθενών με οσφυαλγία. Επιπλέον, η χρήση των αντιβιοτικών ως ευρεία απάντηση στον πόνο της μέσης στέλνει ένα μήνυμα που είναι επικίνδυνο τόσο σε παγκόσμια όσο και σε ατομική κλίμακα. Πρέπει να λάβουμε υπόψη την υπερβολικά μεγάλη ποσότητα αντιβιοτικών που έχει συνταγογραφηθεί και το πρόβλημα υγείας που προκαλείται από την παγκόσμια μικροβιακή ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.16

Σε ατομικό επίπεδο, όχι μόνο ο ασθενής που παίρνει περισσότερα αντιβιοτικά διατρέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά, αλλά επιπλέον, τα αντιβιοτικά έχουν γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως στομαχικές διαταραχές και διάρροια, εξανθήματα και πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις. "Το πρόβλημα με τα αντιβιοτικά είναι ότι λαμβάνοντάς τα καταστρέφονται όχι μόνο τα βλαβερά αλλά και τα ωφέλιμα βακτήρια στο γαστρεντερικό σύστημα", τονίζει η Dr Darvish. "Αυτό σημαίνει ότι διακυβεύεται το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνεται ακόμη περισσότερο η φλεγμονή, η οποία, μακροπρόθεσμα, θα οδηγήσει σε πιο χρόνιες φλεγμονές στη μέση ή στις αρθρώσεις σας ή οπουδήποτε μπορεί να είναι το πρόβλημα."

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι για την αντιμετώπιση του πόνου στη μέση που προκαλείται από βακτήρια. Οι λοιμώξεις στους δίσκους και οι αλλοιώσεις των σπονδύλων μπορούν να μετριαστούν με τη χρήση ενέσεων όζοντος και, ενδεχομένως, άλλων πιο φυσικών προσεγγίσεων.

Ο Dr Jam Caleda, ιατρός στο Ιατρικό Κέντρο Ολοκληρωμένης Φυσιοπαθητικής στο Βανκούβερ του Καναδά, δήλωσε ότι έχει χρησιμοποιήσει prolozone therapy (πρόκειται για μία θεραπεία συνδετικού ιστού με έγχυση ουσιών που παράγουν κολλαγόνο και αέριο όζον που μπορούν να επαναδομήσουν τον κατεστραμμένο συνδετικό ιστό μέσα και γύρω από τις αρθρώσεις) για να θεραπεύσει πάνω από εκατό ασθενείς που έπασχαν από κήλη δίσκου και εμφάνιζαν μολύνσεις δίσκου.

"Δεν ξέρω πώς συγκρίνεται κλινικά με τα αντιβιοτικά επειδή δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ αντιβιοτικά για να θεραπεύσω πόνο στη μέση," λέει ο Caleda. "Όμως, το όζον βελτιστοποιεί την αξιοποίηση του οξυγόνου στους ιστούς ... και έχει αναγεννητική επίδραση στους ιστούς, κάτι το οποίο διεγείρει την επανανάπτυξη. Ένα άλλο αποτέλεσμα του όζοντος είναι ότι είναι ένα πολύ ισχυρό αντιμικροβιακό φάρμακο. Δρα επίσης ως προ-οξειδωτικό. Και τα προ-οξειδωτικά έχουν αποδειχθεί ότι πραγματικά διεγείρουν την ανάπτυξη κολλαγόνου σε ιστό."

Η δράση του Όζοντος

Σε μία μελέτη που διεξήχθη το 2003, 300 ασθενείς που παρουσίαζαν κλινικά συμπτώματα συμπίεσης της ρίζας του νωτιαίου δίσκου και αποδεδειγμένη κήλη δίσκου έλαβαν μία ενδο-δισκική και προγαγγλιακή έγχυση μίγματος οξυγόνου-όζοντος. Πάνω από το 70% των ασθενών παρουσίασαν ανακούφιση από τον πόνο.17

Μια άλλη μελέτη καταδεικνύει πώς η θεραπεία με όζον για δίσκους με ολίσθηση και κήλες που δεν είχαν αποτέλεσμα με άλλη θεραπεία για σημαντικό χρονικό διάστημα, δημιούργησε μια "σημαντική μείωση" στο υλικό του δίσκου που προσκρούει στον σπονδυλικό σωλήνα.18

Η Darvish χρησιμοποιεί ενέσεις όζοντος για τη θεραπεία των δισκοκήλεων και των βακτηριακών λοιμώξεων στις περιοχές αυτές. Εγχέει το όζον γύρω από τους συνδέσμους του δίσκου αλλά όχι στους δίσκους, διότι το όζον είναι αέριο και ως εκ τούτου μεταφέρεται εύκολα μέσα και γύρω από τους σπονδύλους.

Λέει ότι, σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, το όζον στοχεύει ειδικά στις μολυσμένες περιοχές. Στοχεύει επίσης σε άλλα προβλήματα που σχετίζονται με βακτηριακή λοίμωξη.

"Στις κήλες δίσκων, η πλειονότητα των προβλημάτων του δίσκου μπορεί να σχετίζεται είτε με μόλυνση είτε με τοξίνες από μόλυνση", λέει η Darvish. "Τα αντιβιοτικά απευθύνονται κυρίως στη λοίμωξη, αλλά όχι τόσο στις ενδοτοξίνες από τις ίδιες τις μολύνσεις. Πέρα από αυτό, ο δίσκος δεν έχει μεγάλη ροή αίματος ή κυκλοφορία, γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολο να πάρετε τα αντιβιοτικά στοχεύοντας στην περιοχή του δίσκου. Το όζον έχει επίσης πολύ άμεσες αναλγητικές επιδράσεις, έτσι σταματά τον πόνο και βοηθά το σώμα να αναγεννήσει ιστό».

Λέει ότι έχει χρησιμοποιήσει με επιτυχία ενέσεις όζοντος για να θεραπεύσει πολλούς ασθενείς με πόνο στη μέση, οι οποίοι έχουν κήλη δίσκου και λοιμώξεις. Ο πιο πρόσφατος ήταν ένας 66χρονος άνδρας με δισκίτιδα που είχε χρόνιο πόνο μέσης για 30 χρόνια. "Χειροτέρευε", αη------------ναφέρει. "Οι γιατροί συνιστούσαν χειρουργική επέμβαση και η θεραπεία του όζοντος ήταν η τελευταία επιλογή του." Η Darvish άρχισε να του κάνει ενέσεις όζοντος - τέσσερις ενέσεις σε διάστημα έξι έως οκτώ εβδομάδων. Με κάθε ένεση, βελτιωνόταν. "Τώρα είναι καλά", λέει.

Εκτός από τις θεραπείες με όζον, φρόντισε να εξασφαλίσει ότι θα ακολουθούσε αντιφλεγμονώδη δίαιτα (γενικά η φλεγμονή είναι μια κύρια αιτία του πόνου στη μέση).

Διερεύνησε επίσης το συναισθηματικό στοιχείο. "Πάντα ρωτώ τους ασθενείς μου με πόνο στη μέση, "Τι κουβαλάτε στην πλάτη σας; Τι φορτίο μεταφέρετε;" Δουλεύουμε πολύ με τους ασθενείς βοηθώντας τους να απελευθερώσουν τους συναισθηματικούς στρεσογόνους παράγοντες και τις τοξίνες που πολύ συχνά δεν ξέρουν ότι έχουν".

Ο Caleda συμφωνεί ότι είναι ζωτικής σημασίας να υιοθετήσουμε μια ολιστική προσέγγιση στον πόνο μέσης, αντιμετωπίζοντας ολόκληρο το άτομο και όχι μόνο τα συμπτώματά του. Όπως αναφέρει: "Ως άνθρωποι είμαστε μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση διαφορετικών διαδικασιών. Ελπίζω ότι στο μέλλον θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο ολοκληρωμένους τρόπους για να θεραπεύσουμε τον πόνο στη μέση."

Μια ολιστική προσέγγιση

Εάν έχετε διαγνωστεί με κήλη δίσκου και / ή με αλλοιώσεις Modic στους σπονδύλους σας μέσω μαγνητικής τομογραφίας και / ή αν έχετε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση δίσκου, υπάρχει η πιθανότητα βακτηριακής λοίμωξης πίσω από τον χρόνιο πόνο στην μέση σας. Εάν, παρά τα σημαντικά μειονεκτήματα, αποφασίσετε να πάρετε αντιβιοτική αγωγή, η λήψη προβιοτικών υψηλής ισχύος κατά τη διάρκεια και μετά την λήψη των αντιβιοτικών, θα συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης στα ωφέλιμα βακτηρίδια στο σώμα σας και στο μικροβίωμα του εντέρου σας. Τα προβιοτικά βοηθούν επίσης το ανοσοποιητικό σας σύστημα να λειτουργεί σωστά, ενισχύουν την πέψη, διατηρούν τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς υπό έλεγχο, διεγείρουν την παραγωγή βιταμινών στο σώμα και βοηθούν στην απορρόφηση θρεπτικών ουσιών. Κάποιες γνωστές διατροφικές πηγές προβιοτικών είναι οι παρακάτω:

Γιαούρτι και κεφίρ. Μην αγοράζετε προϊόντα με προσθήκη ζάχαρης. Εάν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη, βρείτε πηγές που προέρχονται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα και βεβαιωθείτε ότι το προϊόν προέρχεται από ζώα τα οποία τρέφονται με χόρτο και είναι βιολογικά. Αγοράστε γιαούρτι που προσθέτουν στελέχη υγιών βακτηρίων όπως τα στελέχη των Lactobacillus bulgaricus, Streptococcus thermophiles, L. acidophilus, L. casei και Bifidus. Εάν δεν τρώτε γαλακτοκομικά προϊόντα, δοκιμάστε προϊόντα από γάλα καρύδας (ή άλλα μη γαλακτοκομικά προϊόντα), κεφίρ και γιαούρτι.

Νωπά τυριά. Τα ακατέργαστα και μη παστεριωμένα τυριά περιέχουν πολλά από τα προβιοτικά στελέχη που περιέχει και το γιαούρτι. Εάν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη, δοκιμάστε τυρί που παρασκευάζεται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα. Τα βιολογικά είναι καλύτερα.

Kombucha. Αυτό το ζυμωμένο μαύρο τσάι παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας μια αποικία βακτηρίων και μαγιάς που ονομάζεται «SCOBY» και είναι πλούσιο με καλά βακτήρια.

Tempeh / natto. Είναι σπόροι σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση και μπορείτε να τους βρείτε στα ιαπωνικά καταστήματα τροφίμων. Περιέχουν το προβιοτικό Bacillus subtilis που διεγείρει ευνοϊκά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ζυμωμένα λαχανικά. Το Sauerkraut (ξινολάχανο) και το kimchi είναι κατασκευασμένα από ζυμωμένο λάχανο και άλλα λαχανικά. Εκτός από το ότι περιέχουν προβιοτικά, είναι υψηλά σε οργανικά οξέα που υποστηρίζουν την ανάπτυξη καλών βακτηρίων στο έντερο.

Ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας που λαμβάνετε, είναι αναγκαία η υποστήριξη τόσο της αντιβιοτικής αγωγής όσο και των πρωτοκόλλων όζοντος με αντιφλεγμονώδη διατροφή και συμπληρώματα διατροφής.

Η Dr Nooshin Darvish, επικεφαλής ιατρός στο Ολιστικό Φυσιοπαθητικό Ιατρικό Κέντρο στο Bellevue, στην Ουάσινγκτον, αναφέρει: "Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι αποφεύγετε ουσίες όπως οι λεπτίνες και η γλουτένη στη διατροφή σας. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί να είναι πολύ φλεγμονώδη και, φυσικά, η ζάχαρη είναι εξαιρετικά φλεγμονώδης."

Εκτός από την αποφυγή φλεγμονωδών τροφών και ποτών, όπως το αλκοόλ, το τσάι και ο καφές, προτείνει να προσθέσετε στη διατροφή σας τζίντζερ και κουρκουμά που είναι χρήσιμα για την αντιμετώπιση τόσο της φλεγμονής όσο και του πόνου. Συνιστά επίσης ένα φυτικό προϊόν, το οποίο συνδυάζει φλοιό λευκής ιτιάς, σκόρδο, υδράστιδα, γεντιανή, κέλυφος μαύρου καρυδιού, βατόμουρο, λεβάντα, ρίγανη και πολλά διαφορετικά αντιμικροβιακά και αντιπαρασιτικά βότανα. "Είναι υπέροχο για την αποκατάσταση των βακτηρίων του εντέρου", λέει. "Αλλά είναι επίσης αντιμικροβιακό και αντιπαρασιτικό και βοηθά σε τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις."

Untitled 1

Φυσικά αντιβιοτικά

Πολλά τρόφιμα και φυσικά προϊόντα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες. Τα βακτήρια Actinomycetes που βρίσκονται στο έδαφος είναι η πηγή πολλών αντιβιοτικών, όπως η στρεπτομυκίνη, η ακτινομυκίνη και η ερυθρομυκίνη. Τα κόκκινα εδάφη της Ιορδανίας, που χρησιμοποιούνται για χιλιετίες για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες σε δερματικές λοιμώξεις, είναι πλούσια σε τέτοια βακτήρια που παράγουν αντιβιοτικά και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από τις τοπικές κοινωνίες μέχρι και σήμερα.19

Τα περισσότερα φυσικά αντιβιοτικά, ωστόσο, μπορείτε να τα βρείτε στην κουζίνα σας και το τοπικό φαρμακείο.

Σκόρδο. Το εκχύλισμα σκόρδου θεωρείται ένα ευρέως φάσματος αντιβακτηριακό και είναι αποτελεσματικό ενάντια σε παθογόνα βακτήρια ενώ ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Εκχύλισμα μύρου. Καταστρέφει διάφορα παθογόνα συμπεριλαμβανομένων των Ε. Coli, S. aureus και Candida albicans.

Neem. Τα φύλλα, ο φλοιός και οι σπόροι έχουν ισχυρές φαρμακευτικές και αντιβιοτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται για διάφορες παθήσεις: από ελονοσία και έλκη στομάχου έως δερματικές παθήσεις, πόνο, πυρετό και βακτηριακές λοιμώξεις στο γαστρεντερικό σωλήνα.

Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ. Μελέτες αποδεικνύουν ότι είναι αποτελεσματικό έναντι ευρέος φάσματος βακτηρίων.

Ακατέργαστο μηλόξυδο. Ιδανικό για αντιμικροβιακές / αντιοξειδωτικές ιδιότητες όταν χρησιμοποιείται τοπικά αλλά και από το στόμα.

Παρθένο λάδι καρύδας. Τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας (MCTs, ένας τύπος λίπους) που βρίσκονται στο έλαιο καρύδας έχουν αντι-ιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες. Μπορούν επίσης να αναστείλουν την ανάπτυξη του Clostridium difficile, που είναι η κύρια αιτία της διάρροιας που σχετίζεται με αντιβιοτικά.

Κουρκουμάς. Πολύ αποτελεσματικό για τη μείωση της φλεγμονής και ισχυρό αντιοξειδωτικό. Καταπολεμά επίσης το Helicobacter pylori, ένα κοινό μολυσματικό βακτήριο στο στομάχι που συνδέεται με έλκη και καρκίνο του στομάχου.

Κολλοειδής άργυρος. Πρόκειται για ορυκτό, κολλοειδή άργυρο που καταπολεμά τις βακτηριακές λοιμώξεις του δέρματος, της μύτης και του λαιμού, καθώς δεσμεύεται στις βακτηριακές κυτταρικές μεμβράνες, εμποδίζοντας την ικανότητα των κυττάρων να μετατρέπουν τα θρεπτικά συστατικά σε ενέργεια.

Μέλι Manuka. Παραγόμενο από το νέκταρ του φυτού του τσαγιού, το μέλι manuka έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου Staphylococcus aureus (MRSA). Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, αντιμετωπίζει τον στρεπτόκοκκο και στομαχικές λοιμώξεις.

Αιθέριο έλαιο θυμαριού. Αποτελεί ένα φυσικό «αντιβιοτικό» που είναι αποτελεσματικό κατά των διαφόρων βακτηρίων. Μόνο για εξωτερική χρήση.

Αιθέριο έλαιο ρίγανης. Μειώνει τη φλεγμονή και σκοτώνει τους μύκητες του δέρματος.

 

Πηγές

www.holistiquehealth.com

www.integrative.ca

www.prohealthclinic.co.uk

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 JAMA, 2016; 316: 2627-46

2 Med Hypotheses, 2008; 70: 361-8

3 Eur Spine J, 2008; 17: 1407-22

4 Eur Spine J, 2007; 16: 977-82

5 Clin Microbiol Infect, 2010; 16: 353-8

6 BMC Med, 2015; 13: 13

7 Eur Spine J, 2013; 22: 690-6

8 J Am Acad Dermatol, 2013; 69: 729-35

9 Eur J Clin Microbiol Infect Dis, 1999; 18: 859-65

10 J Musculoskeletal Pain, 2001; 9: 105-113

11 Ann Rheum Dis, 2004; 63: 450-2

12 Clin J Pain, 2008; 24: 199-203

13 Int J Microbiol, 2012; 2012: 694629

14 Eur Spine J, 2013; 22: 697-707

15 N Engl J Med, 2013; 368: 1461-2

16 Water Res, 2015; 85: 458-66

17 Am J Neuroradiol, 2003; 24: 996-1000

18 Interv Neuroradiol, 2016; 22: 466-72.

19 Appl Environ Microbiol, 2009; 75: 2735-41

Παρά τις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή η συνήθεια, πολλοί άνθρωποι παίρνουν μια ασπιρίνη την ημέρα «προληπτικά» κατά της καρδιοπάθειας και του εγκεφαλικού επεισοδίου.

Τρεις μεγάλες μελέτες που δημοσιεύτηκαν πέρυσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι κίνδυνοι από τη λήψη χαμηλής δόσης ασπιρίνης - και ιδιαίτερα ο αυξημένος κίνδυνος για επικίνδυνες και ακόμη και θανατηφόρες αιμορραγίες στο στομάχι - υπερέβαιναν τα οφέλη.

Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία άλλαξε τις συμβουλές της προς τα άτομα ηλικίας 70 ετών και άνω λέγοντας να μην παίρνουν μικρές δόσεις ασπιρίνης ως προληπτικό μέσο κατά της καρδιοπάθειας, εκτός και αν έχουν ήδη καρδιακά προβλήματα ή έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή.

Παρά την προειδοποίηση, πολλοί Αμερικανοί λαμβάνουν συστηματικά ασπιρίνη ως πρωτοβάθμια πρόληψη έναντι καρδιακών παθήσεων, που σημαίνει ότι προτιμούν να πάρουν ένα χάπι παρά να ακολουθήσουν τις συμβουλές για άσκηση και αλλαγή στη διατροφή.

Όπως έχουν ανακαλύψει ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess, ακόμη και άτομα με πεπτικά έλκη - που αυξάνουν τις πιθανότητες αιμορραγίας στο στομάχι - λαμβάνουν καθημερινά ασπιρίνη.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ένας «σημαντικός» αριθμός ατόμων άνω των 70 ετών αποφασίζουν μόνοι τους να λαμβάνουν ασπιρίνη και δεν λένε στους γιατρούς τους ότι το κάνουν. Σύμφωνα με στοιχεία από την έρευνα National Health Interview Survey, ανακάλυψαν ότι το 25% των ενηλίκων ηλικίας άνω των 40 ετών - περίπου 29 εκατομμύρια άνθρωποι - έπαιρναν καθημερινά ασπιρίνη, παρόλο που δεν είχαν καρδιακές παθήσεις. Από αυτά, περίπου 6,6 εκατομμύρια το έκαναν αυτό χωρίς να ενημερώσουν το γιατρό τους.

Τα στοιχεία είναι πιο ανησυχητικά μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 70, όπου οι μισοί λαμβάνουν μία ασπιρίνη καθημερινά. Το ποσοστό ήταν υψηλό ακόμη και σε άτομα με πεπτικό έλκος, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγιών στο στομάχι.

Για να είμαστε δίκαιοι, είναι περισσότερο ένας παράγοντας μάρκετινγκ παρά επιστήμη. Η καμπάνια που έδειχνε να παίρνουν άτομα ασπιρίνη ήταν τόσο αποτελεσματική και διαδεδομένη ώστε δεν ακούστηκε καν το μήνυμα ότι, στην πραγματικότητα, δεν θα έπρεπε.

Πηγή: Annals of Internal Medicine, 2019; doi: 10.7326/M19-0953.

Πολλές συνταγές για αντιψυχωσικά φάρμακα σε άτομα νεαρής ηλικίας με ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής / Υπερκινητικότητας) δεν φαίνεται να δικαιολογούνται κλινικά, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από ερευνητές ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Columbia. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων μεταξύ νέων με ΔΕΠΥ ήταν υψηλότερη μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Τα τελευταία χρόνια, παιδίατροι και γονείς εξέφρασαν την ανησυχία τους για κάποιους γιατρούς που συνταγογραφούν αντιψυχωσικά φάρμακα σε νέους με ΔΕΠΥ που έχουν επιθετική ή παρορμητική συμπεριφορά. Οι νέοι με ΔΕΠΥ που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, διαγιγνώσκονται επίσης με κατάθλιψη ή με εναντιωματική προκλητική διαταραχή (ΕΠΔ) ή διαταραχές συμπεριφοράς, αν και υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία ότι τα φάρμακα αυτά είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία της κατάθλιψης.

«Δεν ξέραμε πως αυτή η πρακτική ήταν διαδεδομένη μεταξύ των νέων ανθρώπων που ξεκινούν θεραπεία για ΔΕΠΥ», αναφέρουν οι ερευνητές. «Υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων στους νέους, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του σωματικού βάρους, της υπερλιπιδαιμίας, του διαβήτη και ακόμη και του ξαφνικού θανάτου».

Για τον προσδιορισμό της συχνότητας της χρήσης αντιψυχωσικών φαρμάκων σε εφήβους με ΔΕΠΥ, οι ερευνητές ανέλυσαν τα ιατρικά αρχεία και τις συνταγογραφήσεις 187.563 ασφαλισμένων νεαρών (ηλικίας 3 έως 24 ετών) που είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ μεταξύ 2010 και 2015. Κανένας από τους νέους δεν είχε πρόσφατη συνυπάρχουσα ψυχιατρική διάγνωση (όπως σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή) που θα δικαιολογούσε θεραπεία με αντιψυχωσικά φάρμακα.

Τι απέδειξε η μελέτη

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στο 2,6% των νέων που διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ είχε συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικό φάρμακο εντός ενός έτους διάγνωσης. Η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων ήταν υψηλότερη (4,3%) στα νεότερα παιδιά που διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ, δηλαδή σε άτομα ηλικίας 3-5 ετών.

Στους μισούς περίπου νέους που είχαν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά φάρμακα, οι ερευνητές εντόπισαν μια πιθανή διαγνωστική λογική, διπολική διαταραχή, ψύχωση, ΕΠΔ ή διαταραχές συμπεριφοράς για τη συνταγογράφησή τους.

«Αν και τα αντιψυχωσικά δεν είναι εγκεκριμένα από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων για αυτές τις διαγνώσεις, υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση τους στη θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων ΔΕΠΥ», λέει ο Ryan S. Sultan, MD, επικεφαλής της μελέτης και επίκουρος καθηγητής κλινικής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Columbia.

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι λιγότερο από τα μισά παιδιά και έφηβοι που έλαβαν αντιψυχωσικά φάρμακα είχαν ήδη υποβληθεί σε θεραπεία με διεγερτικά φάρμακα όπως το Adderall και το Ritalin, το συνιστώμενο φάρμακο για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ.

«Πολλοί γιατροί παρακάμπτουν τα διεγερτικά και προχωρούν απευθείας στα αντιψυχωτικά – αντίθετα με τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων σχετικά με τη θεραπεία για την ΔΕΠΥ, και εκθέτοντας αδικαιολόγητα τους ασθενείς σε κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών όπως η μεγάλη αύξηση του σωματικού βάρους», προσθέτει ο Sultan.

Τι σημαίνει η μελέτη

«Είναι καθησυχαστικό ότι μόνο σε ένα σχετικά μικρό ποσοστό αυτών των παιδιών έχουν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά», αναφέρει ο καθηγητής ψυχιατρικής Mark Olfson, MD που πήρε μέρος στην έρευνα. «Αλλά θα πρέπει να εργαστούμε για να μειώσουμε ακόμη περισσότερο αυτόν τον αριθμό. Για τουλάχιστον τους μισούς από τους νεαρούς στο δείγμα μας στους οποίους έχουν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά, δεν μπορούσαμε να βρούμε μια λογική στα αρχεία τους για να εξηγήσουμε γιατί έλαβαν αυτά τα φάρμακα».

«Δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες από αυτά τα αρχεία για να προσδιορίσουμε τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων», προσθέτει ο Sultan. "Τα αντιψυχωσικά φάρμακα παίζουν μικρό ρόλο στη θεραπεία των σοβαρών συμπτωμάτων τη ΔΕΠΥ, αλλά ελλείψει σοβαρών συμπτωμάτων, υπάρχουν ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τους νέους με ΔΕΠΥ».

Τόσο ο Sultan όσο και ο Olfson δηλώνουν ότι πολλά από τα συμπεριφορικά συμπτώματα που ώθησαν τους γιατρούς να συνταγογραφήσουν αντιψυχωσικά φάρμακα θα μπορούσαν να επιλυθούν με συνταγογράφηση φαρμάκων για ΔΕΠΥ.

Πηγή: Columbia University