Οι γιατροί συνιστάται να ενημερώνουν τους ασθενείς για τους καρδιακούς κινδύνους της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας

Όταν ένας γιατρός συνιστά χημειοθεραπεία, πολλοί ασθενείς συμφωνούν χωρίς να θέτουν πολλές ερωτήσεις. Η αντιμετώπιση του καρκίνου είναι τρομακτική και είναι κατανοητό ότι οι πάσχοντες θα ήθελαν να αρχίσουν να αναλαμβάνουν δράση για να τον αντιμετωπίσουν. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τη χημειοθεραπεία που πρέπει να εξεταστούν πρώτα, και ένας από αυτούς που δεν αντιμετωπίζεται με την προσοχή που του αξίζει είναι ο κίνδυνος που θέτει για την υγεία της καρδιάς.

Τώρα, οι εμπειρογνώμονες προειδοποιούν για τον σημαντικό αυτό κίνδυνο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Flinders της Αυστραλίας λένε ότι το 25% των ασθενών που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία αναπτύσσουν καρδιακή ανεπάρκεια ως αποτέλεσμα της θεραπείας τους. Είναι ακόμα πιο ανησυχητικό ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς δεν γνωρίζουν καθόλου τους κινδύνους για την υγεία της καρδιάς τους επειδή οι γιατροί τους δεν τους ενημερώνουν γι’ αυτό.

Οι ερευνητές λένε ότι ο ακριβής κίνδυνος για ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας από θεραπεία του καρκίνου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τύπος της ακτινοθεραπείας ή / και η χημειοθεραπεία που χορηγείται καθώς και οι γνωστοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Υποστηρίζουν ότι η καλύτερη παρακολούθηση της καρδιάς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του αντίκτυπου αυτού του αποτελέσματος.

Τα καρδιακά προβλήματα που σχετίζονται με τη θεραπεία του καρκίνου μπορεί να μην εμφανίζονται αμέσως λόγω πολύπλοκων καταστάσεων. Στην πραγματικότητα, η καρδιακή ανεπάρκεια από τη θεραπεία του καρκίνου μπορεί να μην αναπτυχθεί μέχρι και 20 χρόνια μετά τη θεραπεία.

Σε ένα δείγμα ασθενών που είχαν υποστεί καρδιακή βλάβη ως αποτέλεσμα της θεραπείας του καρκίνου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μόνο το11% από αυτούς είχαν επισκεφτεί καρδιολόγο πριν την έναρξη χημειοθεραπείας και μόνο το 48% παραπέμφθηκαν σε κλινική λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τους.

Είναι ενδιαφέρον ότι υπήρξε βελτίωση στην κατάλληλη καρδιακή περίθαλψη για καρκινοπαθείς μετά την δημοσίευση των κατευθυντήριων γραμμών της Κλινικής Πρακτικής της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας. Μετά την δημοσίευση αυτών των πληροφοριών, το ποσοστό των ατόμων που παραπέμφθηκαν σε καρδιολόγους πριν από τη χημειοθεραπεία αυξήθηκε από 0% σε 23%, ενώ το ποσοστό των ασθενών που έκαβαν ένα βασικό ηχοκαρδιογράφημα ανήλθε από 57% σε 77%.

Δυστυχώς, κανένας από τους ασθενείς με χημειοθεραπεία που ρωτήθηκαν δεν είχε ενημερωθεί για την ανάγκη φροντίδας της υγείας της καρδιάς. Παρόλο που περισσότεροι από τους μισούς δήλωσαν ότι άρχισαν να τρώνε πιο υγιεινά μετά τη διάγνωση, κανένας από αυτούς δεν ήξερε ακριβώς τι θα έπρεπε να περιέχει μια ισορροπημένη διατροφή.

Αυτό οδήγησε τους συγγραφείς της μελέτης να συστήσουν να παρακολουθούνται καρδιολογικά οι καρκινοπαθείς καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας τους, δεδομένης της τοξικότητας των φαρμάκων όπως η τραστουζουμάμπη και οι ανθρακυκλίνες. Προειδοποίησαν ότι είναι απαραίτητο οι γιατροί να εξηγούν σαφώς στους ασθενείς με καρκίνο για τις παρενέργειες αυτών των θεραπειών και να τους ενημερώσουν πώς θα μπορούσαν να ελαχιστοποιήσουν αυτόν τον κίνδυνο, όπως, για παράδειγμα, μέσω διατροφής ή άσκησης.

Εκείνοι που αναπτύσσουν καρδιακά προβλήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τη θεραπεία τους για να βοηθήσουν στην εξάλειψη του προβλήματος.

Πώς προκαλεί καρδιακά προβλήματα η θεραπεία για το καρκίνο;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους η θεραπεία του καρκίνου μπορεί να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα. Μερικοί χημειοθεραπευτικοί παράγοντες αποδυναμώνουν τον καρδιακό μυ, ενώ οι νεώτεροι αναστολείς της αγγειογένεσης που εμποδίζουν τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων μπορεί να οδηγήσουν σε δραματικές αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης, των θρόμβων αίματος και της καρδιακής ανεπάρκειας. Μερικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν χαμηλή ροή αίματος στην καρδιά, αρρυθμία, φλεγμονή ή καρδιακή προσβολή. Εν τω μεταξύ, οι ορμονικές θεραπείες μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιακή προσβολή, θρόμβους αίματος και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Το πρόβλημα της θεραπείας του καρκίνου είναι τόσο κοινό που έχει προκύψει μια νέα ειδικότητα στην ιατρική για να βοηθήσει τους ασθενείς να ασχοληθούν με τα αποτελέσματά της. Η καρδιο-ογκολογία συνδυάζει τις γνώσεις ογκολόγων και καρδιολόγων για να βοηθήσουν τους καρκινοπαθείς να προστατεύσουν την καρδιακή τους υγεία ενώ υποβάλλονται σε θεραπεία.

Όταν οι γιατροί συστήνουν χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία, οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται για όλους τους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν, συμπεριλαμβανομένης της απειλής που μπορεί να θέσει για την υγεία της καρδιάς, ώστε να μπορούν να ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά και να λαμβάνουν τεκμηριωμένη απόφαση που τους δίνει τις καλύτερες πιθανότητες μια μακρά, υγιή ζωή.

Πηγές: Medical news todayHarvard Medical School

Η κακή χρήση των αντιβιοτικών έχει ήδη οδηγήσει στην εμφάνιση ενός τεράστιου αριθμού ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων που θα μπορούσαν ενδεχομένως να απειλήσουν τη μελλοντική υγεία του ανθρώπινου είδους. Και αν αυτό δεν ήταν αρκετά κακό, μια νέα μελέτη στο περιοδικό Cell Reports αποκαλύπτει ότι η λανθασμένη χρήση αντιβιοτικών για τη θεραπεία της γρίπης θα μπορούσε να κάνει την ασθένεια έως και τρεις φορές πιο θανατηφόρα, απενεργοποιώντας την πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού έναντι του ιού.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα βακτήρια στο έντερό μας είναι στην πραγματικότητα τα πρώτα που ανταποκρίνονται σε έναν εισβάλλοντα ιό της γρίπης και προσπαθούν να καταστρέψουν τα ανεπιθύμητα παθογόνα πολύ καιρό πριν κινητοποιηθούν τα ανοσιακά μας κύτταρα. Παρόλα αυτά, καθώς τα αντιβιοτικά διαταράζουν τις μικροβιοκοινότητες του εντέρου, αυτοί οι μικροσκοπικοί υπερασπιστές μας δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον ιό.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, χρειάζονται δύο ημέρες ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα να ανιχνεύσει την παρουσία του ιού της γρίπης και να αρχίσει να επιστρατεύει λευκά αιμοσφαίρια για να καταδιώξουν και να τα καταστρέψουν τον ιό. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, ο ιός κρύβεται στους πνεύμονες, όπου πολλαπλασιάζεται.

Ωστόσο, τα βακτήρια στο έντερο χρησιμοποιούν έναν τύπο σηματοδότησης που ονομάζεται σηματοδότηση ιντερφερόνης τύπου 1 για να ενεργοποιήσουν ένα αντιικό γονίδιο στα κύτταρα που καλύπτουν τους πνεύμονες, προκαλώντας τους να απελευθερώσουν μια πρωτεΐνη που σταματάει τον ιό της γρίπης από το να μπορεί να πολλαπλασιαστεί τόσο γρήγορα. Αυτό εξασφαλίζει ότι ο ιός της γρίπης παραμένει σε ένα διαχειρίσιμο μέγεθος ώστε τα ανοσιακά κύτταρα του σώματος να τον νικήσουν όταν τελικά ενταχθούν στον αγώνα δύο ημέρες αργότερα.

Οι ερευνητές, από το Ινστιτούτο Francis Crick στο Λονδίνο, έδωσαν σε ποντίκια μια σειρά αντιβιοτικών πριν τα μολύνουν με τον ιό της γρίπης. Μετά από δύο ημέρες, αυτά τα ποντίκια βρέθηκαν να έχουν πέντε φορές περισσότερους ιούς στους πνεύμονές τους από μια άλλη ομάδα ποντικών που δεν είχαν λάβει αντιβιοτικά, εξαιτίας της διαφοράς στην υγεία των βακτηρίων του εντέρου τους. Ως συνέπεια, μόνο το ένα τρίτο των ποντικών που έλαβαν αντιβιοτικό επέζησαν από τη γρίπη, σε σύγκριση με το 80% αυτών που δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία.

Όταν οι ερευνητές αποκατέστησαν αργότερα τα βακτήρια του εντέρου των ποντικών που είχαν λάβει αντιβιοτικά, διαπίστωσαν ότι αυτό αποκατέστησε την ικανότητά τους να σταματούν τον πολλαπλασιασμό του ιού στους πνεύμονες κατά τις δύο πρώτες ημέρες της μόλυνσης και να ενισχύουν τις πιθανότητες ανάκαμψης από την ασθένεια.

Σχολιάζοντας αυτά τα ευρήματα, ο συγγραφέας της μελέτης Andreas Wack δήλωσε σε συνέντευξή του ότι «τα αντιβιοτικά μπορούν να εξαλείψουν την αρχική αντίδραση στη γρίπη προσθέτοντας περαιτέρω στοιχεία ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται ή να συνταγογραφούνται χωρίς σοβαρό λόγο».

Πηγή: Cell Reports, Independent, Medical news today, RTE

Η Βιολάσπη (Biosludge) στην καλλιέργεια τροφίμων σύντομα θα περιέχει και νεκρό ανθρώπινο ιστό, καθώς η Ουάσιγκτον το 2020 θα νομιμοποιήσει την «Ανθρώπινη Κομποστοποίηση».

Η πολιτεία της Ουάσιγκτον είναι η πρώτη πολιτεία στις ΗΠΑ που θα νομιμοποιήσει την κομποστοποίηση των νεκρών ανθρώπινων σωμάτων, προκειμένου να τα χρησιμοποιεί ως «λίπασμα καλλιέργειας», κάνοντας έτσι πραγματικότητα το φανταστικό σενάριο που απεικόνιζε (τότε την δεκαετία του ‘70) η διάσημη δυστοπική ταινία με τίτλο Soylent Green.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Γερουσίας της Ουάσιγκτον και της Βουλής των αντιπροσώπων (ΗΠΑ), εγκρίθηκε το νομοσχέδιο (με ισχυρή δικομματική πλειοψηφία) Bill 5001, με τον τίτλο «Σχετικά με τα ανθρώπινα λείψανα», το οποίο υπογράφτηκε από τον κυβερνήτη Jay Inslee και το οποίο στην ουσία νομιμοποιεί την «φυσική οργανική μείωση» των ανθρώπινων λειψάνων.

Ο Bill 5001 θα τεθεί σε ισχύ την 1η Μαΐου του 2020, επιτρέποντας έτσι την επεξεργασία των ανθρώπινων λειψάνων, σε μια διαδικασία γνωστή ως «υγρή καύση/αποτέφρωση» κατά την οποία χρησιμοποιείται αλκαλική υδρόλυση για να μετατρέψει τη σάρκα και τα οστά σε λάσπη «οργανικού λιπάσματος».

Η Katrina Spade, ο άνθρωπος που οραματίστηκε και υλοποιεί το Urban Death Project κάνει λόγο για «ένα σύστημα βιώσιμης απόθεσης των νεκρών με τη διαδικασία της κομποστοποίησης». Η Katrina Spade, ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας που είναι γνωστή ως Recompose, φιλοδοξεί να είναι το πρώτο γραφείο τελετών στις ΗΠΑ που θα κάνει κηδεία με "φυσική οργανική μείωση". Δηλώνει ενθουσιασμένη για το νομοσχέδιο, το οποίο λέει ότι εκπληρώνει "μια μακροχρόνια ελπίδα" για τη δημιουργία "μιας αστικής, φιλικής προς το περιβάλλον επιλογής."

«Το σύστημα βασίζεται στη διαδικασία της κομποστοποίησης για να μετατρέψει τις σορούς σε εδαφοβελτιωτικό υλικό με τρόπο ασφαλή και αειφόρο. Στη συνέχεια το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εμπλουτίσει τα καλλιεργήσιμα εδάφη της περιοχής ή τους κοινοτικούς κήπους. Το Urban Death Project μεταμορφώνει έναν κλάδο όπου κυριαρχεί η απόρριψη υλικών και η ρύπανση του περιβάλλοντος», δηλώνει η Spade.

Όμως από την άλλη, τα συμβατικά φάρμακα καθώς και τα τοξικά χημικά είναι βέβαιο ότι θα απελευθερωθούν από την «Υγρή αποτέφρωση» στις εδαφικές εκτάσεις καλλιέργειας της Αμερικής.

Αρκετοί υποστηρικτές του νομοσχεδίου ισχυρίζονται ότι η νομιμοποίηση της ανθρώπινης κομποστοποίησης θα είναι ευεργετική για το περιβάλλον, αφού υποτίθεται ότι είναι πολύ πιο κοντά στην φυσική διαδικασία αποσύνθεσης ενός σώματος από τότε που περάσαμε στην βιομηχανική περίοδο της κοινωνίας.

Είναι όμως καλή ιδέα να ρίχνουμε ή να ραντίζουμε τα χωράφια που καλλιεργούμε με τη Βιολάσπη αυτή (εδαφοβελτιωτικό υλικό το οποίο θα περιέχει ανθρώπινους ιστούς);

Όπως αποκαλύπτεται στην ταινία (ντοκιμαντέρ) Biosludged Film τα λύματα σε ολόκληρη τη χώρα της Αμερικής ανακυκλώνονται και διασκορπίζονται σε ολόκληρη τη γεωργική γη, πράγμα που σημαίνει ότι όλα απορροφώνται από τη γη και καταλήγουν στην τροφή που καταναλώνουμε.

Αν η Αμερική αρχίσει να «ανακυκλώνει» τους ανθρώπους, σε υγρή μορφή, και όχι όπως μέχρι σήμερα (με τη μέθοδο της αποτέφρωσης ή της αποσύνθεσης), τότε αυτά τα κατάλοιπα θα μετατραπούν σε ανακυκλωμένη Βιολάσπη και θα εξαπλωθούν με τη μορφή «λιπάσματος», σε καλλιέργειες τροφίμων.

Είναι αλήθεια ότι τα παραδοσιακά πρωτόκολλα ταφής δεν είναι απαραιτήτως φιλικά προς το περιβάλλον, καθώς βλέπουμε πως τα υγρά συντήρησης και η φορμαλδεΰδη είναι κατασκευασμένα από τοξικές, συνθετικές, χημικές ουσίες. Αλλά τα ανθρώπινα σώματα, ειδικά στον σημερινό τοξικό κόσμο, είναι επίσης δηλητηριώδη και φορτωμένα με όλα τα είδη χημικών, φαρμακευτικών και άλλων δηλητηρίων, που πιθανότατα δεν θα πρέπει να "αναδιατεθούν" για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη τροφών που όλοι καταναλώνουμε.

Τέλος, το θέμα της συσσώρευσης χημικών ή τοξικών ουσιών στον υδροφόρο ορίζοντα της γης και στη συνέχεια η απορρόφησή τους από τα τρόφιμα που καλλιεργούμε και καταναλώνουμε, δεν μας ξαφνιάζει καθόλου. Το έχουμε ξανασυναντήσει. Κι αυτό διότι εδώ και χρόνια μας κυνηγάει ακόμη ένα «τέρας» που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι. Το όνομα του «ορμονικοί διαταράκτες», ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που απειλεί το περιβάλλον, τα ζώα αλλά και την υγεία του ανθρώπου και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγκαστεί να λάβει μέτρα προκειμένου να μειώσει το πρόβλημα.

Ωστόσο προκύπτουν αρκετά ερωτήματα για τη νέα πολιτική που πρόκειται να εφαρμόσει η Ουάσιγκτον σε ό,τι αφορά την κομποστοποίηση των νεκρών ανθρώπων και τη χρήση του προϊόντος αυτού (Βιολάσπη) στην γεωργία˙ ερωτήματα που πιστεύω ότι δεν θα απαντηθούν ικανοποιητικά, καθώς οι πολίτες των «πολιτισμένων χωρών» είναι απασχολημένοι με άλλα πιο «σημαντικά» ζητήματα.

Θα πρέπει να διερωτηθούμε άραγε πόσο έτοιμοι είμαστε να καταναλώσουμε προϊόντα με ανθρώπινο ιστό; Τι θα σημαίνει αυτό για εμάς και για το περιβάλλον; 

 

Πηγή: science.news,  The Seattle Times

Οι περισσότεροι γιατροί πιστεύουν ότι ο πόνος στην μέση έχει μηχανική προέλευση - είτε από υπερβολική καταπόνηση είτε από έλλειψη άσκησης - ωστόσο όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία, η αιτία του πόνου μπορεί να είναι τα εχθρικά βακτήρια.

Περίπου το 80% των ανθρώπων μπορεί να βιώσουν χρόνιο πόνο στη μέση κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ο πόνος της μέσης είναι ο δεύτερος συνηθέστερος λόγος για την αναζήτηση ιατρικής φροντίδας μετά το κοινό κρυολόγημα και συνήθως έχει υψηλό ετήσιο κόστος ιατρικής περίθαλψης για τη θεραπεία του πόνου.1

Οι πιθανές αιτίες του πόνου στη μέση είναι πολλές και ποικίλες, με τα διαστρέμματα, τα τραβήγματα και τους τραυματισμούς να συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο κοινών. Ωστόσο αυτές οι παθήσεις είναι συχνά σχετικά βραχυπρόθεσμες σε σύγκριση με τον πόνο που προκαλείται από συστημικές διαδικασίες που προκύπτουν από την "φυσιολογική φθορά" στο σώμα, όπως ο εκφυλισμός των μεσοσπονδυλικών δίσκων, η ριζοπάθεια (συμπίεση και βλάβη της ρίζας του νωτιαίου νεύρου), οι δίσκοι με κήλη ή ρήξη, η στένωση της σπονδυλικής στήλης, η ισχιαλγία (συμπίεση του ισχιακού νεύρου) και η σπονδυλολίσθηση. Άλλες γνωστές αιτίες πόνου χαμηλά στην πλάτη είναι η φλεγμονή, οι όγκοι και οι κύστες, η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ενδομητρίωση, η οστεοπόρωση, η ινομυαλγία, οι πέτρες στα νεφρά, η χρόνια ηπατική νόσος και η ψωριασική αρθρίτιδα.

Δυστυχώς, η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στη μέση δεν είναι πάντοτε επιτυχής. Μόνο στο 20% των ασθενών που παρουσιάζουν πόνο στη μέση διαγιγνώσκονται φυσικά αίτια για τον πόνο και την ταλαιπωρία τους.

Όμως, ένας τύπος αλλοιώσεων που ονομάζεται «Modic changes», όπου οι ακραίες πλάκες των σπονδυλικών δίσκων παρουσιάζουν πρήξιμο, φλεγμονή και οίδημα στην εξέταση μαγνητικής τομογραφίας, έχει συσχετιστεί έντονα με πόνο στη μέση και αποτελεί τώρα αντικείμενο αυξημένης προσοχής ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για τους πάσχοντες ασθενείς.2

Μια μετα-ανάλυση όλων των προηγούμενων μελετών μέχρι σήμερα έδειξε ότι περίπου το 43% των ατόμων που πάσχουν από οσφυαλγία παρουσιάζουν αλλοιώσεις Modic.3

Ωστόσο άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει κάτι συναρπαστικό: ότι οι αλλοιώσεις Modic είναι πιο συχνές σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως κήλη δίσκου και οι ασθενείς που είχαν χειρουργηθεί για κήλη οσφυϊκής κοιλότητας είχαν επίσης υψηλότερο ποσοστό αλλοιώσεων Modic.4

Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της κήλης δίσκου, των αλλοιώσεων Modic και της χειρουργικής επέμβασης;

Υπάρχει, και δεν είναι καν κάτι που μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι. Το βακτήριο Propionibacterium acnes -που προκαλεί την κοινή ακμή- είναι ένα πολύ συχνό αναερόβιο παθογόνο (δεν χρειάζεται οξυγόνο για να επιβιώσει) το οποίο βρέθηκε σε περιπτώσεις δίσκου και σπονδυλικής φλεγμονής (σπονδυλοδισκίτιδα). Επιπλέον, η παρουσία του P. acnes στους νωτιαίους σπόνδυλους έχει συνδεθεί στενά με χειρουργικές επεμβάσεις μέσης.5

Σήμερα, είναι σαφές ότι η παρουσία βακτηρίων στους δίσκους της σπονδυλικής στήλης σχετίζεται με πόνο στη μέση από κήλη δίσκου καθώς και με αλλοιώσεις τύπου Modic που σχετίζονται με κήλη δίσκου. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα βακτήρια - κυρίως τα P. acnes - απαντώνται συνήθως στους δίσκους των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.6 Μελέτες έχουν επίσης αποκαλύψει ότι μέχρι και στο 53% των ασθενών με κήλη δίσκου υπάρχουν παρόντα αναερόβια βακτήρια, κυρίως P. acnes, και ότι έως και το 80% των ασθενών με μολυσμένες δισκοκήλες της οσφυϊκής χώρας αναπτύσσουν αλλοιώσεις στους γειτονικούς σπόνδυλους.7

Άλλες βακτηριακές αιτίες

Τώρα που η ιατρική επιστήμη αρχίζει να επικεντρώνεται στη βακτηριακή λοίμωξη ως μία από τις πολλές αιτίες του πόνου στη μέση, δεν είναι δύσκολο να δούμε άλλες συνδέσεις μεταξύ βακτηρίων και πόνων στην μέση. Τουλάχιστον το 33% των ανθρώπων με ψωρίαση αναπτύσσουν ψωριασική αρθρίτιδα,8 μια φλεγμονώδη μορφή αρθρίτιδας που επηρεάζει τις αρθρώσεις, μερικές φορές προκαλώντας απώλεια λειτουργίας και πόνο στην πλάτη. Και μια κοινή αιτία της ψωρίασης είναι, φυσικά, οι βακτηριακές λοιμώξεις του λαιμού και του δέρματος, κυρίως λοιμώξεις στρεπτόκοκκου.

"Μια από τις θεωρίες πίσω από την ψωριασική αρθρίτιδα είναι ότι οι τοξίνες στο έντερο διεγείρουν την ψωριασική διαδικασία και ενεργοποιούν το γονίδιο που προκαλεί ψωρίαση", αναφέρει η Dr Nooshin Darvish, επικεφαλής ιατρός στο Ολιστικό Φυσιοπαθητικό Ιατρικό Κέντρο στο Bellevue, στην Ουάσινγκτον. "Στη συνέχεια, οι ενδοτοξίνες από τη βακτηριακή ανισορροπία στο έντερο καταλήγουν στις αρθρώσεις και έτσι συνεχίζουν να διεγείρουν την ψωριασική αρθριτική διαδικασία στις αρθρώσεις."

Η ινομυαλγία, η οποία είναι γνωστό ότι προκαλεί πόνο χαμηλά στην πλάτη, έχει συνδεθεί με τη μυκοπλασματική (βακτηριακή) λοίμωξη.9 Οι ασθενείς με ινομυαλγία έχουν επίσης υψηλά ποσοστά βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου (SIBO)10 και εμφανίζουν υψηλές τιμές στο τεστ αναπνοής λακτουλόζης για βακτηριακή υπερανάπτυξη.11

Ο πόνος στη μέση έχει επίσης συσχετιστεί με γαστρεντερικά προβλήματα στις γυναίκες12 και είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα χρόνιας ηπατικής νόσου, το οποίο συνδέεται τώρα με προβλήματα εντέρου, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου (SIBO) και της μικροβιακής μετατόπισης - μετακίνηση βακτηρίων από τον εντερικό σωλήνα σε άλλες περιοχές του σώμα.13

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η πρώτη απόκριση από την ιατρική κοινότητα μετά τη σύνδεση της βακτηριακής λοίμωξης με αλλοιώσεις Modic στους σπονδύλους και πόνο στη μέση ήταν η χορήγηση αντιβιοτικών και η εξέταση για να διαπιστωθεί εάν τα συμπτώματα του πόνου μειώθηκαν κατά τη χρήση τους. Και όντως μειώθηκαν!

Σε μία διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή στη Δανία, 162 ασθενείς που έπασχαν από χρόνιο πόνο στη μέση και αλλοιώσεις Modic μετά από κήλη δίσκου, υποβλήθηκαν σε αγωγή για 100 ημέρες είτε με το αντιβιοτικό αμοξικιλλίνη είτε με εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που έλαβαν το αντιβιοτικό "βελτιώθηκαν ιδιαίτερα σημαντικά στατιστικά σε όλες τις μετρήσεις", και η βελτίωση παρέμεινε μέχρι και ένα χρόνο αργότερα.14

Δεν είναι τόσο απλό

Για την τεκμηρίωση των παραπάνω ευρημάτων βρίσκονται σε εξέλιξη και άλλες επιστημονικές μελέτες μεγάλου διαμετρήματος. Εν τω μεταξύ, έχουν γραφτεί άρθρα για το συγκεκριμένο θέμα και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, παρουσιάζοντας ένα μεταβλητό βαθμό ακρίβειας στην κάλυψη των ευρημάτων και των συνεπειών τους. Σε μια περίπτωση όχι πολύ μεγάλης ακρίβειας, για παράδειγμα, μια εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο λέγοντας ρητά: "Έως και το 40% των ασθενών με χρόνιο πόνο στη μέση μπορεί να θεραπευτεί με μια σειρά αντιβιοτικών και όχι με χειρουργική επέμβαση".

Ακόμα κι αν ένα άτομο με πόνο στη μέση έχει αλλοιώσεις Modic στη μαγνητική τομογραφία, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει είτε κήλη δίσκου ή βακτηριακή λοίμωξη. Είναι εξαιρετικά παραπλανητικό να υπονοούμε ότι τα αντιβιοτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως λύση για ένα μεγάλο εύρος ασθενών με οσφυαλγία. Επιπλέον, η χρήση των αντιβιοτικών ως ευρεία απάντηση στον πόνο της μέσης στέλνει ένα μήνυμα που είναι επικίνδυνο τόσο σε παγκόσμια όσο και σε ατομική κλίμακα. Πρέπει να λάβουμε υπόψη την υπερβολικά μεγάλη ποσότητα αντιβιοτικών που έχει συνταγογραφηθεί και το πρόβλημα υγείας που προκαλείται από την παγκόσμια μικροβιακή ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.16

Σε ατομικό επίπεδο, όχι μόνο ο ασθενής που παίρνει περισσότερα αντιβιοτικά διατρέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά, αλλά επιπλέον, τα αντιβιοτικά έχουν γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως στομαχικές διαταραχές και διάρροια, εξανθήματα και πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις. "Το πρόβλημα με τα αντιβιοτικά είναι ότι λαμβάνοντάς τα καταστρέφονται όχι μόνο τα βλαβερά αλλά και τα ωφέλιμα βακτήρια στο γαστρεντερικό σύστημα", τονίζει η Dr Darvish. "Αυτό σημαίνει ότι διακυβεύεται το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνεται ακόμη περισσότερο η φλεγμονή, η οποία, μακροπρόθεσμα, θα οδηγήσει σε πιο χρόνιες φλεγμονές στη μέση ή στις αρθρώσεις σας ή οπουδήποτε μπορεί να είναι το πρόβλημα."

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι για την αντιμετώπιση του πόνου στη μέση που προκαλείται από βακτήρια. Οι λοιμώξεις στους δίσκους και οι αλλοιώσεις των σπονδύλων μπορούν να μετριαστούν με τη χρήση ενέσεων όζοντος και, ενδεχομένως, άλλων πιο φυσικών προσεγγίσεων.

Ο Dr Jam Caleda, ιατρός στο Ιατρικό Κέντρο Ολοκληρωμένης Φυσιοπαθητικής στο Βανκούβερ του Καναδά, δήλωσε ότι έχει χρησιμοποιήσει prolozone therapy (πρόκειται για μία θεραπεία συνδετικού ιστού με έγχυση ουσιών που παράγουν κολλαγόνο και αέριο όζον που μπορούν να επαναδομήσουν τον κατεστραμμένο συνδετικό ιστό μέσα και γύρω από τις αρθρώσεις) για να θεραπεύσει πάνω από εκατό ασθενείς που έπασχαν από κήλη δίσκου και εμφάνιζαν μολύνσεις δίσκου.

"Δεν ξέρω πώς συγκρίνεται κλινικά με τα αντιβιοτικά επειδή δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ αντιβιοτικά για να θεραπεύσω πόνο στη μέση," λέει ο Caleda. "Όμως, το όζον βελτιστοποιεί την αξιοποίηση του οξυγόνου στους ιστούς ... και έχει αναγεννητική επίδραση στους ιστούς, κάτι το οποίο διεγείρει την επανανάπτυξη. Ένα άλλο αποτέλεσμα του όζοντος είναι ότι είναι ένα πολύ ισχυρό αντιμικροβιακό φάρμακο. Δρα επίσης ως προ-οξειδωτικό. Και τα προ-οξειδωτικά έχουν αποδειχθεί ότι πραγματικά διεγείρουν την ανάπτυξη κολλαγόνου σε ιστό."

Η δράση του Όζοντος

Σε μία μελέτη που διεξήχθη το 2003, 300 ασθενείς που παρουσίαζαν κλινικά συμπτώματα συμπίεσης της ρίζας του νωτιαίου δίσκου και αποδεδειγμένη κήλη δίσκου έλαβαν μία ενδο-δισκική και προγαγγλιακή έγχυση μίγματος οξυγόνου-όζοντος. Πάνω από το 70% των ασθενών παρουσίασαν ανακούφιση από τον πόνο.17

Μια άλλη μελέτη καταδεικνύει πώς η θεραπεία με όζον για δίσκους με ολίσθηση και κήλες που δεν είχαν αποτέλεσμα με άλλη θεραπεία για σημαντικό χρονικό διάστημα, δημιούργησε μια "σημαντική μείωση" στο υλικό του δίσκου που προσκρούει στον σπονδυλικό σωλήνα.18

Η Darvish χρησιμοποιεί ενέσεις όζοντος για τη θεραπεία των δισκοκήλεων και των βακτηριακών λοιμώξεων στις περιοχές αυτές. Εγχέει το όζον γύρω από τους συνδέσμους του δίσκου αλλά όχι στους δίσκους, διότι το όζον είναι αέριο και ως εκ τούτου μεταφέρεται εύκολα μέσα και γύρω από τους σπονδύλους.

Λέει ότι, σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, το όζον στοχεύει ειδικά στις μολυσμένες περιοχές. Στοχεύει επίσης σε άλλα προβλήματα που σχετίζονται με βακτηριακή λοίμωξη.

"Στις κήλες δίσκων, η πλειονότητα των προβλημάτων του δίσκου μπορεί να σχετίζεται είτε με μόλυνση είτε με τοξίνες από μόλυνση", λέει η Darvish. "Τα αντιβιοτικά απευθύνονται κυρίως στη λοίμωξη, αλλά όχι τόσο στις ενδοτοξίνες από τις ίδιες τις μολύνσεις. Πέρα από αυτό, ο δίσκος δεν έχει μεγάλη ροή αίματος ή κυκλοφορία, γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολο να πάρετε τα αντιβιοτικά στοχεύοντας στην περιοχή του δίσκου. Το όζον έχει επίσης πολύ άμεσες αναλγητικές επιδράσεις, έτσι σταματά τον πόνο και βοηθά το σώμα να αναγεννήσει ιστό».

Λέει ότι έχει χρησιμοποιήσει με επιτυχία ενέσεις όζοντος για να θεραπεύσει πολλούς ασθενείς με πόνο στη μέση, οι οποίοι έχουν κήλη δίσκου και λοιμώξεις. Ο πιο πρόσφατος ήταν ένας 66χρονος άνδρας με δισκίτιδα που είχε χρόνιο πόνο μέσης για 30 χρόνια. "Χειροτέρευε", αη------------ναφέρει. "Οι γιατροί συνιστούσαν χειρουργική επέμβαση και η θεραπεία του όζοντος ήταν η τελευταία επιλογή του." Η Darvish άρχισε να του κάνει ενέσεις όζοντος - τέσσερις ενέσεις σε διάστημα έξι έως οκτώ εβδομάδων. Με κάθε ένεση, βελτιωνόταν. "Τώρα είναι καλά", λέει.

Εκτός από τις θεραπείες με όζον, φρόντισε να εξασφαλίσει ότι θα ακολουθούσε αντιφλεγμονώδη δίαιτα (γενικά η φλεγμονή είναι μια κύρια αιτία του πόνου στη μέση).

Διερεύνησε επίσης το συναισθηματικό στοιχείο. "Πάντα ρωτώ τους ασθενείς μου με πόνο στη μέση, "Τι κουβαλάτε στην πλάτη σας; Τι φορτίο μεταφέρετε;" Δουλεύουμε πολύ με τους ασθενείς βοηθώντας τους να απελευθερώσουν τους συναισθηματικούς στρεσογόνους παράγοντες και τις τοξίνες που πολύ συχνά δεν ξέρουν ότι έχουν".

Ο Caleda συμφωνεί ότι είναι ζωτικής σημασίας να υιοθετήσουμε μια ολιστική προσέγγιση στον πόνο μέσης, αντιμετωπίζοντας ολόκληρο το άτομο και όχι μόνο τα συμπτώματά του. Όπως αναφέρει: "Ως άνθρωποι είμαστε μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση διαφορετικών διαδικασιών. Ελπίζω ότι στο μέλλον θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο ολοκληρωμένους τρόπους για να θεραπεύσουμε τον πόνο στη μέση."

Μια ολιστική προσέγγιση

Εάν έχετε διαγνωστεί με κήλη δίσκου και / ή με αλλοιώσεις Modic στους σπονδύλους σας μέσω μαγνητικής τομογραφίας και / ή αν έχετε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση δίσκου, υπάρχει η πιθανότητα βακτηριακής λοίμωξης πίσω από τον χρόνιο πόνο στην μέση σας. Εάν, παρά τα σημαντικά μειονεκτήματα, αποφασίσετε να πάρετε αντιβιοτική αγωγή, η λήψη προβιοτικών υψηλής ισχύος κατά τη διάρκεια και μετά την λήψη των αντιβιοτικών, θα συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης στα ωφέλιμα βακτηρίδια στο σώμα σας και στο μικροβίωμα του εντέρου σας. Τα προβιοτικά βοηθούν επίσης το ανοσοποιητικό σας σύστημα να λειτουργεί σωστά, ενισχύουν την πέψη, διατηρούν τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς υπό έλεγχο, διεγείρουν την παραγωγή βιταμινών στο σώμα και βοηθούν στην απορρόφηση θρεπτικών ουσιών. Κάποιες γνωστές διατροφικές πηγές προβιοτικών είναι οι παρακάτω:

Γιαούρτι και κεφίρ. Μην αγοράζετε προϊόντα με προσθήκη ζάχαρης. Εάν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη, βρείτε πηγές που προέρχονται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα και βεβαιωθείτε ότι το προϊόν προέρχεται από ζώα τα οποία τρέφονται με χόρτο και είναι βιολογικά. Αγοράστε γιαούρτι που προσθέτουν στελέχη υγιών βακτηρίων όπως τα στελέχη των Lactobacillus bulgaricus, Streptococcus thermophiles, L. acidophilus, L. casei και Bifidus. Εάν δεν τρώτε γαλακτοκομικά προϊόντα, δοκιμάστε προϊόντα από γάλα καρύδας (ή άλλα μη γαλακτοκομικά προϊόντα), κεφίρ και γιαούρτι.

Νωπά τυριά. Τα ακατέργαστα και μη παστεριωμένα τυριά περιέχουν πολλά από τα προβιοτικά στελέχη που περιέχει και το γιαούρτι. Εάν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη, δοκιμάστε τυρί που παρασκευάζεται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα. Τα βιολογικά είναι καλύτερα.

Kombucha. Αυτό το ζυμωμένο μαύρο τσάι παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας μια αποικία βακτηρίων και μαγιάς που ονομάζεται «SCOBY» και είναι πλούσιο με καλά βακτήρια.

Tempeh / natto. Είναι σπόροι σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση και μπορείτε να τους βρείτε στα ιαπωνικά καταστήματα τροφίμων. Περιέχουν το προβιοτικό Bacillus subtilis που διεγείρει ευνοϊκά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ζυμωμένα λαχανικά. Το Sauerkraut (ξινολάχανο) και το kimchi είναι κατασκευασμένα από ζυμωμένο λάχανο και άλλα λαχανικά. Εκτός από το ότι περιέχουν προβιοτικά, είναι υψηλά σε οργανικά οξέα που υποστηρίζουν την ανάπτυξη καλών βακτηρίων στο έντερο.

Ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας που λαμβάνετε, είναι αναγκαία η υποστήριξη τόσο της αντιβιοτικής αγωγής όσο και των πρωτοκόλλων όζοντος με αντιφλεγμονώδη διατροφή και συμπληρώματα διατροφής.

Η Dr Nooshin Darvish, επικεφαλής ιατρός στο Ολιστικό Φυσιοπαθητικό Ιατρικό Κέντρο στο Bellevue, στην Ουάσινγκτον, αναφέρει: "Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι αποφεύγετε ουσίες όπως οι λεπτίνες και η γλουτένη στη διατροφή σας. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί να είναι πολύ φλεγμονώδη και, φυσικά, η ζάχαρη είναι εξαιρετικά φλεγμονώδης."

Εκτός από την αποφυγή φλεγμονωδών τροφών και ποτών, όπως το αλκοόλ, το τσάι και ο καφές, προτείνει να προσθέσετε στη διατροφή σας τζίντζερ και κουρκουμά που είναι χρήσιμα για την αντιμετώπιση τόσο της φλεγμονής όσο και του πόνου. Συνιστά επίσης ένα φυτικό προϊόν, το οποίο συνδυάζει φλοιό λευκής ιτιάς, σκόρδο, υδράστιδα, γεντιανή, κέλυφος μαύρου καρυδιού, βατόμουρο, λεβάντα, ρίγανη και πολλά διαφορετικά αντιμικροβιακά και αντιπαρασιτικά βότανα. "Είναι υπέροχο για την αποκατάσταση των βακτηρίων του εντέρου", λέει. "Αλλά είναι επίσης αντιμικροβιακό και αντιπαρασιτικό και βοηθά σε τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις."

Untitled 1

Φυσικά αντιβιοτικά

Πολλά τρόφιμα και φυσικά προϊόντα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες. Τα βακτήρια Actinomycetes που βρίσκονται στο έδαφος είναι η πηγή πολλών αντιβιοτικών, όπως η στρεπτομυκίνη, η ακτινομυκίνη και η ερυθρομυκίνη. Τα κόκκινα εδάφη της Ιορδανίας, που χρησιμοποιούνται για χιλιετίες για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες σε δερματικές λοιμώξεις, είναι πλούσια σε τέτοια βακτήρια που παράγουν αντιβιοτικά και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από τις τοπικές κοινωνίες μέχρι και σήμερα.19

Τα περισσότερα φυσικά αντιβιοτικά, ωστόσο, μπορείτε να τα βρείτε στην κουζίνα σας και το τοπικό φαρμακείο.

Σκόρδο. Το εκχύλισμα σκόρδου θεωρείται ένα ευρέως φάσματος αντιβακτηριακό και είναι αποτελεσματικό ενάντια σε παθογόνα βακτήρια ενώ ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Εκχύλισμα μύρου. Καταστρέφει διάφορα παθογόνα συμπεριλαμβανομένων των Ε. Coli, S. aureus και Candida albicans.

Neem. Τα φύλλα, ο φλοιός και οι σπόροι έχουν ισχυρές φαρμακευτικές και αντιβιοτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται για διάφορες παθήσεις: από ελονοσία και έλκη στομάχου έως δερματικές παθήσεις, πόνο, πυρετό και βακτηριακές λοιμώξεις στο γαστρεντερικό σωλήνα.

Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ. Μελέτες αποδεικνύουν ότι είναι αποτελεσματικό έναντι ευρέος φάσματος βακτηρίων.

Ακατέργαστο μηλόξυδο. Ιδανικό για αντιμικροβιακές / αντιοξειδωτικές ιδιότητες όταν χρησιμοποιείται τοπικά αλλά και από το στόμα.

Παρθένο λάδι καρύδας. Τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας (MCTs, ένας τύπος λίπους) που βρίσκονται στο έλαιο καρύδας έχουν αντι-ιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες. Μπορούν επίσης να αναστείλουν την ανάπτυξη του Clostridium difficile, που είναι η κύρια αιτία της διάρροιας που σχετίζεται με αντιβιοτικά.

Κουρκουμάς. Πολύ αποτελεσματικό για τη μείωση της φλεγμονής και ισχυρό αντιοξειδωτικό. Καταπολεμά επίσης το Helicobacter pylori, ένα κοινό μολυσματικό βακτήριο στο στομάχι που συνδέεται με έλκη και καρκίνο του στομάχου.

Κολλοειδής άργυρος. Πρόκειται για ορυκτό, κολλοειδή άργυρο που καταπολεμά τις βακτηριακές λοιμώξεις του δέρματος, της μύτης και του λαιμού, καθώς δεσμεύεται στις βακτηριακές κυτταρικές μεμβράνες, εμποδίζοντας την ικανότητα των κυττάρων να μετατρέπουν τα θρεπτικά συστατικά σε ενέργεια.

Μέλι Manuka. Παραγόμενο από το νέκταρ του φυτού του τσαγιού, το μέλι manuka έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου Staphylococcus aureus (MRSA). Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, αντιμετωπίζει τον στρεπτόκοκκο και στομαχικές λοιμώξεις.

Αιθέριο έλαιο θυμαριού. Αποτελεί ένα φυσικό «αντιβιοτικό» που είναι αποτελεσματικό κατά των διαφόρων βακτηρίων. Μόνο για εξωτερική χρήση.

Αιθέριο έλαιο ρίγανης. Μειώνει τη φλεγμονή και σκοτώνει τους μύκητες του δέρματος.

 

Πηγές

www.holistiquehealth.com

www.integrative.ca

www.prohealthclinic.co.uk

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 JAMA, 2016; 316: 2627-46

2 Med Hypotheses, 2008; 70: 361-8

3 Eur Spine J, 2008; 17: 1407-22

4 Eur Spine J, 2007; 16: 977-82

5 Clin Microbiol Infect, 2010; 16: 353-8

6 BMC Med, 2015; 13: 13

7 Eur Spine J, 2013; 22: 690-6

8 J Am Acad Dermatol, 2013; 69: 729-35

9 Eur J Clin Microbiol Infect Dis, 1999; 18: 859-65

10 J Musculoskeletal Pain, 2001; 9: 105-113

11 Ann Rheum Dis, 2004; 63: 450-2

12 Clin J Pain, 2008; 24: 199-203

13 Int J Microbiol, 2012; 2012: 694629

14 Eur Spine J, 2013; 22: 697-707

15 N Engl J Med, 2013; 368: 1461-2

16 Water Res, 2015; 85: 458-66

17 Am J Neuroradiol, 2003; 24: 996-1000

18 Interv Neuroradiol, 2016; 22: 466-72.

19 Appl Environ Microbiol, 2009; 75: 2735-41

Παρά τις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή η συνήθεια, πολλοί άνθρωποι παίρνουν μια ασπιρίνη την ημέρα «προληπτικά» κατά της καρδιοπάθειας και του εγκεφαλικού επεισοδίου.

Τρεις μεγάλες μελέτες που δημοσιεύτηκαν πέρυσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι κίνδυνοι από τη λήψη χαμηλής δόσης ασπιρίνης - και ιδιαίτερα ο αυξημένος κίνδυνος για επικίνδυνες και ακόμη και θανατηφόρες αιμορραγίες στο στομάχι - υπερέβαιναν τα οφέλη.

Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία άλλαξε τις συμβουλές της προς τα άτομα ηλικίας 70 ετών και άνω λέγοντας να μην παίρνουν μικρές δόσεις ασπιρίνης ως προληπτικό μέσο κατά της καρδιοπάθειας, εκτός και αν έχουν ήδη καρδιακά προβλήματα ή έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή.

Παρά την προειδοποίηση, πολλοί Αμερικανοί λαμβάνουν συστηματικά ασπιρίνη ως πρωτοβάθμια πρόληψη έναντι καρδιακών παθήσεων, που σημαίνει ότι προτιμούν να πάρουν ένα χάπι παρά να ακολουθήσουν τις συμβουλές για άσκηση και αλλαγή στη διατροφή.

Όπως έχουν ανακαλύψει ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess, ακόμη και άτομα με πεπτικά έλκη - που αυξάνουν τις πιθανότητες αιμορραγίας στο στομάχι - λαμβάνουν καθημερινά ασπιρίνη.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ένας «σημαντικός» αριθμός ατόμων άνω των 70 ετών αποφασίζουν μόνοι τους να λαμβάνουν ασπιρίνη και δεν λένε στους γιατρούς τους ότι το κάνουν. Σύμφωνα με στοιχεία από την έρευνα National Health Interview Survey, ανακάλυψαν ότι το 25% των ενηλίκων ηλικίας άνω των 40 ετών - περίπου 29 εκατομμύρια άνθρωποι - έπαιρναν καθημερινά ασπιρίνη, παρόλο που δεν είχαν καρδιακές παθήσεις. Από αυτά, περίπου 6,6 εκατομμύρια το έκαναν αυτό χωρίς να ενημερώσουν το γιατρό τους.

Τα στοιχεία είναι πιο ανησυχητικά μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 70, όπου οι μισοί λαμβάνουν μία ασπιρίνη καθημερινά. Το ποσοστό ήταν υψηλό ακόμη και σε άτομα με πεπτικό έλκος, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγιών στο στομάχι.

Για να είμαστε δίκαιοι, είναι περισσότερο ένας παράγοντας μάρκετινγκ παρά επιστήμη. Η καμπάνια που έδειχνε να παίρνουν άτομα ασπιρίνη ήταν τόσο αποτελεσματική και διαδεδομένη ώστε δεν ακούστηκε καν το μήνυμα ότι, στην πραγματικότητα, δεν θα έπρεπε.

Πηγή: Annals of Internal Medicine, 2019; doi: 10.7326/M19-0953.

Πολλές συνταγές για αντιψυχωσικά φάρμακα σε άτομα νεαρής ηλικίας με ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής / Υπερκινητικότητας) δεν φαίνεται να δικαιολογούνται κλινικά, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από ερευνητές ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Columbia. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων μεταξύ νέων με ΔΕΠΥ ήταν υψηλότερη μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Τα τελευταία χρόνια, παιδίατροι και γονείς εξέφρασαν την ανησυχία τους για κάποιους γιατρούς που συνταγογραφούν αντιψυχωσικά φάρμακα σε νέους με ΔΕΠΥ που έχουν επιθετική ή παρορμητική συμπεριφορά. Οι νέοι με ΔΕΠΥ που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, διαγιγνώσκονται επίσης με κατάθλιψη ή με εναντιωματική προκλητική διαταραχή (ΕΠΔ) ή διαταραχές συμπεριφοράς, αν και υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία ότι τα φάρμακα αυτά είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία της κατάθλιψης.

«Δεν ξέραμε πως αυτή η πρακτική ήταν διαδεδομένη μεταξύ των νέων ανθρώπων που ξεκινούν θεραπεία για ΔΕΠΥ», αναφέρουν οι ερευνητές. «Υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων στους νέους, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του σωματικού βάρους, της υπερλιπιδαιμίας, του διαβήτη και ακόμη και του ξαφνικού θανάτου».

Για τον προσδιορισμό της συχνότητας της χρήσης αντιψυχωσικών φαρμάκων σε εφήβους με ΔΕΠΥ, οι ερευνητές ανέλυσαν τα ιατρικά αρχεία και τις συνταγογραφήσεις 187.563 ασφαλισμένων νεαρών (ηλικίας 3 έως 24 ετών) που είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ μεταξύ 2010 και 2015. Κανένας από τους νέους δεν είχε πρόσφατη συνυπάρχουσα ψυχιατρική διάγνωση (όπως σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή) που θα δικαιολογούσε θεραπεία με αντιψυχωσικά φάρμακα.

Τι απέδειξε η μελέτη

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στο 2,6% των νέων που διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ είχε συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικό φάρμακο εντός ενός έτους διάγνωσης. Η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων ήταν υψηλότερη (4,3%) στα νεότερα παιδιά που διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ, δηλαδή σε άτομα ηλικίας 3-5 ετών.

Στους μισούς περίπου νέους που είχαν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά φάρμακα, οι ερευνητές εντόπισαν μια πιθανή διαγνωστική λογική, διπολική διαταραχή, ψύχωση, ΕΠΔ ή διαταραχές συμπεριφοράς για τη συνταγογράφησή τους.

«Αν και τα αντιψυχωσικά δεν είναι εγκεκριμένα από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων για αυτές τις διαγνώσεις, υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση τους στη θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων ΔΕΠΥ», λέει ο Ryan S. Sultan, MD, επικεφαλής της μελέτης και επίκουρος καθηγητής κλινικής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Columbia.

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι λιγότερο από τα μισά παιδιά και έφηβοι που έλαβαν αντιψυχωσικά φάρμακα είχαν ήδη υποβληθεί σε θεραπεία με διεγερτικά φάρμακα όπως το Adderall και το Ritalin, το συνιστώμενο φάρμακο για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ.

«Πολλοί γιατροί παρακάμπτουν τα διεγερτικά και προχωρούν απευθείας στα αντιψυχωτικά – αντίθετα με τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων σχετικά με τη θεραπεία για την ΔΕΠΥ, και εκθέτοντας αδικαιολόγητα τους ασθενείς σε κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών όπως η μεγάλη αύξηση του σωματικού βάρους», προσθέτει ο Sultan.

Τι σημαίνει η μελέτη

«Είναι καθησυχαστικό ότι μόνο σε ένα σχετικά μικρό ποσοστό αυτών των παιδιών έχουν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά», αναφέρει ο καθηγητής ψυχιατρικής Mark Olfson, MD που πήρε μέρος στην έρευνα. «Αλλά θα πρέπει να εργαστούμε για να μειώσουμε ακόμη περισσότερο αυτόν τον αριθμό. Για τουλάχιστον τους μισούς από τους νεαρούς στο δείγμα μας στους οποίους έχουν συνταγογραφηθεί αντιψυχωσικά, δεν μπορούσαμε να βρούμε μια λογική στα αρχεία τους για να εξηγήσουμε γιατί έλαβαν αυτά τα φάρμακα».

«Δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες από αυτά τα αρχεία για να προσδιορίσουμε τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων», προσθέτει ο Sultan. "Τα αντιψυχωσικά φάρμακα παίζουν μικρό ρόλο στη θεραπεία των σοβαρών συμπτωμάτων τη ΔΕΠΥ, αλλά ελλείψει σοβαρών συμπτωμάτων, υπάρχουν ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τους νέους με ΔΕΠΥ».

Τόσο ο Sultan όσο και ο Olfson δηλώνουν ότι πολλά από τα συμπεριφορικά συμπτώματα που ώθησαν τους γιατρούς να συνταγογραφήσουν αντιψυχωσικά φάρμακα θα μπορούσαν να επιλυθούν με συνταγογράφηση φαρμάκων για ΔΕΠΥ.

Πηγή: Columbia University

Η Royal Society προειδοποιεί ότι τα εμφυτεύματα ανάγνωσης εγκεφάλου θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε διάφορους οργανισμούς, πολιτικούς και εταιρείες μάρκετινγκ να έχουν πρόσβαση στις σκέψεις και τις διαθέσεις των ανθρώπων και κάλεσε την κυβέρνηση να ξεκινήσει επείγουσα έρευνα σχετικά με τη νέα τεχνολογία για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Αρκετές εταιρείες και εργαστήρια αναπτύσσουν λογισμικό νευρικής διασύνδεσης, συμπεριλαμβανομένου του Elon Musk, ο οποίος τον επόμενο χρόνο προγραμματίζει δοκιμές σε ανθρώπους, προκειμένου να εισάγει ηλεκτρόδια στους εγκεφάλους ασθενών με σύνδρομο «Ψευδοκώματος» για να τους βοηθήσει να επικοινωνούν.

Ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για την "τηλεπαθητική δακτυλογράφηση". Μέσα στα προσεχή σχέδια της εταιρείας κοινωνικών μέσων δικτύωσης είναι η δημιουργία ακουστικών που θα μπορούν να μεταγράψουν λέξεις με ρυθμό 100 λέξεων ανά λεπτό, μόνο με τη σκέψη.

Ωστόσο με μια νέα αναφορά της, η  Royal Society προειδοποιεί ότι μια τέτοια τεχνολογία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταχρήσεις απορρήτου ή να επιτρέψει στους hakers να διαβάσουν τις σκέψεις των ανθρώπων.

«Η πρόσβαση στις σκέψεις, τις διαθέσεις και τα κίνητρα των πολιτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάχρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», προειδοποιεί η έκθεση.

"Οι εταιρείες μπορεί να ζητήσουν από τους υπαλλήλους τους να φορούν συσκευές διεπαφών που θα αποκαλύπτουν τα συναισθήματά τους. Αν μπορούσαν να προσεγγιστούν οι σκέψεις, τότε θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τις εταιρείες στις προσπάθειες εμπορίας αγαθών και υπηρεσιών ή από πολιτικούς ή από εκστρατείες που αναζητούν να στρατολογήσουν οπαδούς για τους σκοπούς τους.

«Η προοπτική μιας συνεχούς παρακολούθησης μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά των ανθρώπων και να επηρεάσει την ευημερία τους. Οι ασφαλιστές υγείας θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την πρόσβαση σε νευρικά δεδομένα για να αρνηθούν την κάλυψη.»

implant 1

Ο Elon Musk (ιδρυτής της εταιρείας Neuralink) προτείνει μια νέα μελλοντική τεχνολογία.
Μια μονάδα θα βρίσκεται έξω απο το κεφάλι και ασύρματα να λαμβάνει πληροφορίες
από νημάτια που θα βρίσκονται ενσωματωμένα στον εγκέφαλο

Επί του παρόντος, τα εμφυτεύματα χρησιμοποιούνται μόνο για ιατρικά θέματα όπως αποκατάσταση εγκεφαλικών επεισοδίων και επιληψία, αλλά ορισμένα εργαστήρια έχουν αρχίσει ήδη να μεταφράζουν εγκεφαλικά κύματα σε λέξεις και εικόνες και πολλοί πιστεύουν ότι είναι μόνο θέμα χρόνου πριν το πλήρες λογισμικό ανάγνωσης σκέψης γίνει πραγματικότητα.

Ήδη είναι εφικτή η ανάγνωση των διαθέσεων με τη χρήση εγκεφαλικών σαρώσεων EEG, που ήδη χρησιμοποιείται από τις εταιρείες μάρκετινγκ για να κρίνει πόσο καλά θα γίνονται αντιληπτές και κατανοητές οι διαφημίσεις, μια τακτική γνωστή ως neuromarketing. Ορισμένες κινεζικές εταιρείες παρακολουθούν ήδη εργαζόμενους για σημάδια θυμού, άγχους ή κατάθλιψης, μέσω συσκευών που τοποθετούνται σε κράνη ασφαλείας. Οι ειδικοί ανέφεραν ότι τα εμφυτεύματα του εγκεφάλου θα μπορούσαν να γίνουν τόσο φυσιολογικά όσο είναι σήμερα οι βηματοδότες ή τα τεχνητά ισχία, επιτρέποντας στους ανθρώπους να μεταφέρουν τη διάθεση, τη γνώση και τη μνήμη τους σε ένα ψηφιακό χώρο δεδομένων. Τα εμφυτεύματα θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε έναν τουρίστα να εκπέμψει μια «νευρική καρτ ποστάλ» των όσων βλέπει, ακούει, νιώθει και γεύεται, στο μυαλό ενός φίλου πίσω στην πατρίδα του.

Οι συντάκτες της έκθεσης λένε ότι τα νευρικά εμφυτεύματα θα μπορούσαν να προσφέρουν νέες προοπτικές στην αντιμετώπιση ασθενειών όπως η άνοια, η παράλυση, οι συνθήκες ψυχικής υγείας, ακόμη και στη παχυσαρκία, αλλά θα οδηγήσουν σε ηθικά ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.

 neuralink
Ο Δρ Tim Constandinou, Διευθυντής του Εργαστηρίου Νευρωνικών Διεπαφών Επόμενης Γενιάς (NGNI), στο Imperial College στο Λονδίνο και συμμετέχων στην έκθεση, δήλωσε: «Μέχρι το 2040 οι νευρικές διεπαφές είναι πιθανό να είναι μια καθιερωμένη επιλογή που θα επιτρέψει στους ανθρώπους να περπατούν μετά από παράλυση και να αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη που δεν αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά, μπορεί να κάνουν τη θεραπεία της νόσου του Alzheimer μια πραγματικότητα. Ενώ οι εξελίξεις όπως η απρόσκοπτη επικοινωνία του εγκεφάλου με τον υπολογιστή μοιάζουν πολύ μακρινές, θα πρέπει να δράσουμε άμεσα προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι οι ηθικές και κανονιστικές μας άμυνες είναι αρκετά ευέλικτες για οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη.»

«Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να εγγυηθούμε ότι αυτές οι αυξανόμενες τεχνολογίες εφαρμόζονται με ασφάλεια και προς όφελος της ανθρωπότητας». Ο Christofer Toumazou, καθηγητής μηχανικής στο Imperial College London, δήλωσε:

«Σήμερα οι εφαρμογές για τις νευρωνικές διεπαφές φαίνονται τόσο ασύλληπτες όσο φαινόταν και το smartphone πριν από μερικές δεκαετίες». Θα μπορούσαν να αποφέρουν τεράστια οικονομικά οφέλη στο κόσμο και να μεταμορφώσουν τομείς όπως τη δημόσια υγεία και την κοινωνική πρόνοια, αλλά αν οι εξελίξεις υπαγορεύονται από μια χούφτα εταιρειών τότε οι εταιρείες θα τις χρησιμοποιήσουν εμπορικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο καλούμε την κυβέρνηση να ξεκινήσει μια εθνική έρευνα σε αυτόν τον αναδυόμενο τομέα, να προσδιορίσει τις προτεραιότητες του Ηνωμένου Βασιλείου και να αφήσει το κοινό να διαμορφώσει την ανάπτυξη της τεχνολογίας και το πού θέλουμε να μας οδηγήσει".

Πηγή: telegraph

Η λήψη αντιβιοτικών τον μήνα πριν από την έναρξη της ανοσοθεραπείας μειώνει δραματικά τις πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς με καρκίνο, σύμφωνα με μια μικρή αλλά πρωτοποριακή μελέτη.

Οι επιστήμονες στο Imperial College του Λονδίνου πιστεύουν ότι τα αντιβιοτικά καταστρέφουν τα βακτήρια στο έντερο, γεγονός που αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό φαίνεται να καθιστά λιγότερο πιθανό τα ανοσοθεραπευτικά φάρμακα να ενισχύσουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τον καρκίνο.

Στη μελέτη τους σε περίπου 200 ασθενείς με καρκίνο σε δύο νοσοκομεία του NHS, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτοί που είχαν πάρει αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για μικρό χρονικό διάστημα, συνήθως για κοινά προβλήματα όπως οι αναπνευστικές λοιμώξεις, επέζησαν για ένα μέσο διάστημα δύο μηνών μετά την ανοσοθεραπεία, σε σύγκριση με τους 26 μήνες που επέζησαν όσοι δεν είχαν πάρει αντιβιοτικά.

Η ουσιαστική διαφορά στην επιβίωση και οι σαφείς ενδείξεις από τις αξονικές τομογραφίες ότι οι όγκοι αναπτύσσονται πιο γρήγορα σε όσους έχουν πάρει αντιβιοτικά, οδήγησε τους ερευνητές να ζητήσουν επειγόντως να εργαστούν πάνω στο πώς θα καθοδηγήσουν τους γιατρούς.

«Τα αντιβιοτικά καταστρέφουν σαφώς ένα κομμάτι του μικροβιώματος του εντέρου», δήλωσε ο Dr David Pinato, από το τμήμα χειρουργικών επεμβάσεων και καρκίνου του ICL, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Jama Oncology. «Εάν έχετε καλό μικροβίωμα, έχετε περισσότερες πιθανότητες να έχετε εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα για να καταπολεμήσετε καλύτερα τον καρκίνο».

Τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια ανεξάρτητα από το είδος των αντιβιοτικών που είχαν συνταγογραφηθεί στους ασθενείς ή τον τύπο καρκίνου από τον οποίο έπασχαν. Σε καρκίνο του πνεύμονα, όπου οι λοιμώξεις στο στήθος είναι πιο συχνές, η μέση επιβίωση ήταν 2,5 μήνες σε εκείνους που είχαν λάβει αντιβιοτικά πριν ξεκινήσουν τα ανοσοθεραπευτικά φάρμακα, γνωστά ως αναστολείς των σημείων ελέγχου, έναντι 26 μηνών σε εκείνους που δεν είχαν λάβει αντιβιοτικά. Στο μελάνωμα ήταν 3,9 έναντι 14 μηνών, και σε άλλους όγκους πέντε εβδομάδες έναντι 11 μηνών.

Οι ασθενείς που είχαν πάρει αντιβιοτικά δεν ήταν ιδιαίτερα άρρωστοι. Δεν είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο, αλλά συνήθως τα έλαβαν για πέντε έως επτά ημέρες ως εξωτερικοί ασθενείς. Είναι σημαντικό ότι τα αποτελέσματα και τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν αντιβιοτικά ενώ ήταν σε ανοσοθεραπεία δεν επηρεάστηκαν.

Είναι ήδη γνωστό ότι κάποιοι άνθρωποι ανταποκρίνονται πολύ καλύτερα στην ανοσοθεραπεία από άλλους. Σε περίπου 20% ο καρκίνος εξαφανίζεται εντελώς και μπορεί να υπάρξουν ελπίδες για θεραπεία, αλλά άλλοι δεν τα πάνε καλά. Οι επιστήμονες και οι εμπορικές εταιρείες ψάχνουν το αίτιο, εξετάζοντας τον τύπο του όγκου και τα μοριακά χαρακτηριστικά του.

Ο Pinato υποστηρίζει ότι η ισχυρή διαπίστωση στη μικρή τους μελέτη ήταν απροσδόκητη. Άλλες μελέτες είχαν προτείνει διαφορετικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να μειώσουν την επιβίωση, «αλλά αυτή η συσχέτιση φαίνεται να είναι αρκετά σταθερή», είπε.

Δεν είναι το μόνο αίτιο κακών αποτελεσμάτων ανοσοθεραπείας, αλλά οι συγγραφείς λένε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να διεξαχθεί περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί πόσο σημαντικός παράγοντας είναι.

«Είναι σημαντικό οι ασθενείς που χρειάζονται αντιβιοτικά για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων να λαμβάνουν τα φάρμακα που χρειάζονται», δήλωσε ο Pinato. «Αλλά αυτά τα ευρήματα απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για ορισμένους ασθενείς. Θέτει ερωτήματα σχετικά με το αν χρειαζόμαστε υψηλότερο όριο για τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών σε ασθενείς με καρκίνο που θα υποβληθούν σε ανοσοθεραπεία.»

Η υγειονομική υπηρεσία πιέζεται ήδη να χρησιμοποιεί αντιβιοτικά μόνο όταν είναι απαραίτητο, προκειμένου να διατηρηθεί η ισχύς τους στο να σκοτώνουν επικίνδυνα στελέχη βακτηριδίων, αποφεύγοντας την ανάπτυξη αντίστασης. «Αυτό πιθανώς προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο πολυπλοκότητας στην ιδέα της διαχείρισης αντιβιοτικών», δήλωσε ο Pinato.

Τα ευρήματα προκαλούν επίσης ερωτήματα σχετικά με το αν η ενίσχυση του μικροβιώματος του εντέρου μπορεί να βοηθήσει το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει τον καρκίνο, ένα ζήτημα που η ομάδα του ICL τώρα ελπίζει να διερευνήσει.

Πηγή: The guardian

Οι συσκευές παρακολούθησης της σωματικής δραστηριότητας και δεδομένων υγείας γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς, καθώς σήμερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια τεράστια ποικιλία από τεχνολογικές εφαρμογές (wearable tech). Πράγματι πολλά smartphones και smart watches μπορούν να παρακολουθούν την δραστηριότητά μας, τον ύπνο και τη διατροφή μας.

Η έρευνα εδώ και πολύ καιρό έχει επισημάνει ότι αυτή η παρακολούθηση / καταγραφή μπορεί να βοηθήσει, οδηγώντας σε θετικές αλλαγές τον τρόπο ζωής μας. Η παρακολούθηση της καθημερινής εκγύμνασης (fitness) μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος που συμβάλει στην αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για να χάσουμε βάρος.

Αλλά η παρακολούθηση της φυσικής δραστηριότητας και της πρόσληψης τροφής μπορεί να μην είναι χρήσιμη για όλους. Πράγματι τα άτομα με διατροφικές διαταραχές, συχνά δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με την τροφή και την άσκηση. Ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές όπως η καταμέτρηση των θερμίδων, ή αυστηρή άσκηση και η ανθυγιεινή τελειομανία, είναι συχνά φαινόμενα μεταξύ των ατόμων με προβλήματα διατροφής.

Μια έρευνα ξεκίνησε να εξετάζει το τρόπο με τον οποίο οι συσκευές παρακολούθησης φυσικής κατάστασης (fitness trackers) και οι εφαρμογές καταμέτρησης θερμίδων (calorie counting apps) μπορεί να συνδέονται με διατροφικές διαταραχές καθώς και διάφορα ανθυγιεινά διατροφικά πρότυπα (παράκαμψη γευμάτων ή ψυχαναγκαστική πρόσληψη τροφής).

Σε άτομα που χρησιμοποιούν συσκευές και εφαρμογές ανίχνευσης (tracking tools) έχουν εντοπιστεί υψηλότερα επίπεδα σωματικής δυσαρέσκειας και διατροφικών διαταραχών συγκριτικά με εκείνους που δεν χρησιμοποιούν τέτοια εργαλεία. Πολλοί ασθενείς με διατροφικές διαταραχές έχουν αναφέρει ότι χρησιμοποιούσαν εφαρμογές καταμέτρησης θερμίδων. Οι οποίες έχει επισημανθεί ότι έχουν αρνητική επίδραση στα συμπτώματα διατροφικών διαταραχών.

Οι δημιουργοί των εφαρμογών αυτών λένε ότι «προωθούν τον υγιεινό τρόπο ζωής και ότι υπάρχουν μέτρα διασφάλισης για την αποτροπή αυτών που επιθυμούν να ακολουθήσουν επιβλαβείς συνήθειες». Για παράδειγμα η εφαρμογή «MyFitnessPal» περιλαμβάνει πηγές για τις διατροφικές διαταραχές στην ιστοσελίδα της ενώ κατά το παρελθόν έχουν κάνει δημοσιεύσεις που υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να ανακάμψουν από διατροφικές διαταραχές. Αλλά η δική μας έρευνα φαίνεται να έχει άλλα αποτελέσματα.

Η άνοδος των «wearables»

Σε πρόσφατη μελέτη, διερευνήσαμε την ευρύτερη ψυχική υγεία και την ευημερία των ατόμων που κάνουν χρήση των εργαλείων παρακολούθησης γυμναστικής και διατροφής. Επίσης προσπαθήσαμε να καταλάβουμε γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τέτοιες εφαρμογές. Σε ένα δείγμα νέων ανθρώπων, το 65 % ανέφερε ότι έκαναν χρήση μιας τέτοιας συσκευής (εφαρμογής) παρακολούθησης. Εκείνοι που έκαναν χρήση τέτοιων εφαρμογών παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα διατροφικών διαταραχών από εκείνους που δεν έκαναν χρήση. Σε εκείνους που παρακολουθούσαν την διατροφή ή την δραστηριότητά τους για να διαχειριστούν το βάρος τους ή τη σιλουέτα τους (σε αντίθεση με τους λόγους που μπορεί να σχετίζονται με την υγεία ή την δραστηριότητα) και έκαναν συχνή χρήση των εφαρμογών αυτών παρουσιάστηκαν τα υψηλότερα επίπεδα διατροφικών διαταραχών και διαταραχών άσκησης.

Οι διατροφικές διαταραχές είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και προκαλούνται από διαφορετικούς παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Θα ήταν υπερβολικά απλό να υποδείξουμε ότι η παρακολούθηση της συμπεριφοράς κατανάλωσης τροφής και άσκησης θα μπορούσαν να προκαλέσουν διατροφικές διαταραχές. Ωστόσο η παρακολούθηση της δραστηριότητας και της πρόσληψης τροφής θα μπορούσε να επικυρώσει ακούσια τις συμπεριφορές διατροφικής διαταραχής και άσκησης μεταξύ των ευάλωτων ανθρώπων. Και η πίεση των εφαρμογών που είναι συνεχόμενα ενεργές, προτείνοντας συνέχεια αυξανόμενους, νέους στόχους βημάτων θα μπορούσε να προκαλέσει επιδείνωση των εμμονών και των τάσεων αυτοκριτικής.

Σταματήστε την καταμέτρηση

Τα συναισθήματα πολλών ανθρώπων για την χρήση των εφαρμογών καταμέτρησης και ανίχνευσης, συχνά αλλάζουν με τη πάροδο του χρόνου. Πρόσφατες έρευνες για παράδειγμα, έχουν υποδείξει ότι μόλις το 10% των ανθρώπων θα συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τον καταμετρητή γυμναστικής πάνω από 12 μήνες, ακόμη κι αν υπήρχε κίνητρο για κάτι τέτοιο. Ενώ οι λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτή την απόρριψη είναι ασαφείς, είναι πιθανό ότι οι εφαρμογές αυτές να προκαλούν συναισθήματα ενοχής ή ντροπής όταν κάποιος δεν καταφέρει να επιτύχει στόχους ή να σημειώσει πρόοδο. Η μετατόπιση της συμπεριφοράς από το «επιθυμώ» να ασκηθώ στο «πρέπει» να ασκηθώ, μπορεί να είναι ένδειξη ότι η σχέση με την εφαρμογή καταμέτρησης είναι ανταγωνιστική και ενδεχομένως να υποδηλώνει μια αύξηση στην ευπάθεια διατροφικών διαταραχών.

Είναι λοιπόν σαφές ότι χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να προσδιοριστεί με σαφήνεια αν οι εφαρμογές καταμέτρησης μπορεί να είναι χρήσιμες ή επιβλαβείς για ορισμένα άτομα. Πράγματι μπορεί να είναι φρόνιμο για τις εταιρείες που αναπτύσσουν τέτοιες εφαρμογές παράλληλα να συνεργάζονται με επαγγελματίες που εξειδικεύονται στην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών και να παρέχουν κατάλληλη υποστήριξη μέσω των εφαρμογών αυτών.

Εν τω μεταξύ, είναι σημαντικό να σκεφτούμε πόσο συχνά χρησιμοποιούμε εργαλεία καταμέτρησης – και τους λόγους για τους οποίους κάνουμε κάτι τέτοιο. Πράγματι είναι σημαντικό να μπορούμε να χαιρόμαστε το περπάτημα ή το τρέξιμο, το κολύμπι ή το ποδήλατο χωρίς να ανησυχούμε για το ρυθμό, την απόσταση ή τις θερμίδες που κάψαμε. Έτσι, την επόμενη φορά που συμμετέχουμε σε κάποια άσκηση, αντί να ανησυχούμε για το πόσα χιλιόμετρα έχουμε κάνει, ίσως απλά να προσπαθήσουμε να βρούμε λίγο χρόνο να απολαύσουμε τη δραστηριότητά μας και το περιβάλλον, καθώς η έρευνα δείχνει ότι οι δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους έχουν θετικότερο αντίκτυπο για μακροπρόθεσμη υγεία και ευημερία.

Η Carolyn Plateau είναι καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Loughborough στη Μεγάλη Βρετανία.

Πηγή: independent

O EPA (Environmental Protection Agency), κυβερνητικός οργανισμός για την προστασία του περιβάλλοντος δεν βλάπτει μόνο τους μελισσοκόμους, τον βιοπορισμό τους, τις μέλισσες αλλά και το εθνικό σύστημα τροφίμων.

Οι μελισσοκόμοι εναντιώνονται στην απόφαση της διοίκησης Trump για την ευρύτερη χρήση εντομοκτόνων που συνδέεται με την εξαφάνιση ολόκληρων αποικιών μελισσών. Ο EPA τον Ιούλιο κατήργησε τους περιορισμούς που υπήρχαν για το sulfoxaflor και ενέκρινε πλήθος νέων χρήσεων χημικών προϊόντων. Σύμφωνα με αναφορά του οργανισμού περιβάλλοντος Earth Justice, όταν οι μέλισσες επιστρέψουν στις κυψέλες τους με γύρη και νέκταρ που θα είναι μολυσμένα με το sulfoxaflor «η επίδραση που θα έχει αυτό πάνω σε ολόκληρη την αποικία θα είναι καταστροφική».

Η αγωγή που κατέθεσε ο δικηγόρος Greg Loarie (για λογαριασμό της Earth Justice) εξ ονόματος του Συμβουλίου Διαχείρισης Επικονίασης και της Ομοσπονδίας Μελισσοκόμων Αμερικής, υποστηρίζει ότι η απόφαση ήταν «αντίθετη με τον ομοσπονδιακό νόμο και δεν υποστηρίζεται από ουσιαστικά στοιχεία».

Ο Greg Loarie που κατέθεσε την αγωγή στο 9ο περιφερειακό Εφετείο δήλωσε: «Οι μέλισσες καθώς και άλλοι επικονιαστές πεθαίνουν μαζικά εξαιτίας των εντομοκτόνων σαν το sulfoxaflor. Παρ όλα αυτά η διοίκηση Trump καταργεί τους ισχύοντες περιορισμούς απλά για να ευχαριστήσει τη χημική βιομηχανία. Αυτό είναι παράνομο και προσβάλλει το σύστημα τροφίμων, την οικονομία και το περιβάλλον μας».

Το sulfoxaflor παράγεται από την Corteva, πρώην Dow Agro Sciences. Σύμφωνα με την Earth Justice, αυτή η χημική ουσία μπορεί να σκοτώσει τις ενήλικες μέλισσες. Παράλληλα, σε χαμηλές δόσεις, όταν οι μέλισσες το μεταφέρουν μέσα στην κυψέλη, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα της αποικίας στην εκτροφή, στην συλλογή τροφής, στην άμυνα έναντι ασθενειών και στην επιβίωση κατά την περίοδο του χειμώνα.

Ο Michele Colopy του Συμβουλίου Διαχείρισης Επικονίασης δήλωσε: «Είναι ανεπίτρεπτο από τον EPA να βασίζεται αποκλειστικά στις μελέτες της βιομηχανίας προκειμένου να δικαιολογήσει την επαναφορά του sulfoxaflor στα χωράφια και τη γεωργία μας. Η εξαφάνιση δεκάδων χιλιάδων αποικιών μελισσών συνεχίζει και το sulfoxaflor έχει τεράστιο ρόλο σε αυτό το πρόβλημα. Η ΕΡΑ δεν βλάπτει μόνο τους μελισσοκόμους, το βιοπορισμό τους, τις μέλισσες αλλά και το Εθνικό σύστημα τροφίμων»

Στις Η.Π.Α. οι επικονιαστές πιστεύεται ότι παρέχουν περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια ετήσιων στην οικονομία. Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των Η.Π.Α. ο αριθμός των κυψελών στη χώρα έχει μειωθεί από 6 εκατομμύρια (στη δεκαετία του 1940) σε περίπου 2,5 εκατομμύρια σήμερα. Τη περασμένη χρονιά μόνο, οι μελισσοκόμοι στις ΗΠΑ έχασαν 4 στις 10 αποικίες μελισσών.

Μια μελέτη που έγινε το 2018 διαπίστωσε ότι η χρήση του sulfoxaflor μείωσε τόσο το σύνολο των αποικιών όσο και τον αριθμό των αρσενικών απογόνων που παρήγαγαν αυτές. Ερευνητές στο Royal Holloway University του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι στις αποικίες που εκτίθενται στο sulfoxaflor – το πρώτο επώνυμο εντομοκτόνο που βασίζεται στη σουλφοξιμίνη – ο αριθμός των παραγόμενων (σεξουαλικώς) απογόνων μειώθηκε κατά το ήμισυ.

Και ενώ το χημικό δεν σκοτώνει άμεσα τις μέλισσες, είναι πιθανό να έχει μακροπρόθεσμα επιβλαβείς επιπτώσεις στις αποικίες, καθώς η υγείας τους εξαρτάται από την ύπαρξη πλήρους εργατικού δυναμικού. Η μείωση του πλήθους των μελισσών αποτελεί επίσης πρόβλημα και σε άλλες χώρες όπως η Βραζιλία.

Το Bloomberg ανέφερε ότι περίπου 500 εκατομμύρια μέλισσες πέθαναν σε τέσσερις από τις νότιες πολιτείες της χώρας, τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους, προκαλώντας ανησυχία σχετικά με τη χρήση των φυτοφαρμάκων. Τα περισσότερα από τα έντομα που μελετήθηκαν βρέθηκαν να έχουν ίχνη εντομοκτόνων που περιέχουν νεονικοτινοειδή και φιπρονίλη, τα οποία απαγορεύονται στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με μια παγκόσμια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Journal Biological Conservation, πάνω από το 40% των ειδών των εντόμων κινδυνεύουν με εξαφάνιση μέσα στις επόμενες δεκαετίες, εκτός αν υπάρξει μια διορθωτική κίνηση από την πλευρά της γεωργικής βιομηχανίας. 

Πηγή: independent