Όταν περπατάμε σε ένα δάσος, σε ένα λιβάδι ή ακόμη και σε έναν καλλιεργημένο αγρό, είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι η ζωή βρίσκεται αποκλειστικά πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Τα δέντρα, τα λουλούδια και οι θάμνοι κυριαρχούν στο βλέμμα μας, ενώ το χώμα μοιάζει να αποτελεί απλώς το υπόστρωμα που τα στηρίζει. Στην πραγματικότητα, όμως, κάτω από κάθε μας βήμα εκτείνεται ένας αθέατος κόσμος εξαιρετικής πολυπλοκότητας. Εκατομμύρια λεπτά μυκητιακά νήματα διατρέχουν το έδαφος, συνδέοντας τις ρίζες διαφορετικών φυτών σε ένα τεράστιο υπόγειο δίκτυο ανταλλαγής νερού, ανόργανων στοιχείων και χημικών σημάτων. Για περισσότερο από έναν αιώνα οι βιολόγοι γνώριζαν την ύπαρξη αυτής της συμβιωτικής σχέσης, αλλά μόλις πρόσφατα κατέστη δυνατό να εκτιμηθεί η πραγματική της κλίμακα.
Μια νέα διεθνής μελέτη, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, υπολόγισε ότι το συνολικό μήκος των υπόγειων νηματίων των μυκορριζικών μυκήτων ανέρχεται περίπου στα 110 τετράκις εκατομμύρια χιλιόμετρα. Πρόκειται για έναν αριθμό σχεδόν αδιανόητο, ο οποίος υπογραμμίζει ότι κάτω από τα πόδια μας βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο βιολογικό δίκτυο του πλανήτη.
Η ανακάλυψη αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα εντυπωσιακό επιστημονικό επίτευγμα. Αναδεικνύει έναν θεμελιώδη μηχανισμό που στηρίζει τη ζωή στη στεριά, επηρεάζει τον κύκλο του άνθρακα, τη γονιμότητα των εδαφών, την ανθεκτικότητα των καλλιεργειών και, τελικά, την ισορροπία ολόκληρου του πλανήτη.

Τι είναι οι μυκορριζικοί μύκητες;
Οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας είναι οι λεγόμενοι μυκορριζικοί μύκητες, μια ιδιαίτερη ομάδα μικροοργανισμών που ζει σε στενή συμβίωση με τις ρίζες των φυτών. Η λέξη «μυκόρριζα» προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις μύκης και ρίζα και περιγράφει ακριβώς αυτή τη μοναδική σχέση, η οποία έχει εξελιχθεί εδώ και περίπου 450 εκατομμύρια χρόνια.
Οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν τους μύκητες με τα μανιτάρια που εμφανίζονται στην επιφάνεια του εδάφους. Στην πραγματικότητα, όμως, το ορατό μανιτάρι αποτελεί μόνο το αναπαραγωγικό όργανο ενός πολύ μεγαλύτερου οργανισμού. Το κυρίως σώμα του μύκητα βρίσκεται κρυμμένο μέσα στο έδαφος και αποτελείται από αμέτρητα μικροσκοπικά νημάτια, τις λεγόμενες υφές (hyphae), οι οποίες εξαπλώνονται προς κάθε κατεύθυνση αναζητώντας νερό και θρεπτικά στοιχεία.
Όταν οι υφές αυτές έρθουν σε επαφή με τις ρίζες ενός φυτού, δημιουργείται μια σχέση αμοιβαίου οφέλους. Ο μύκητας λειτουργεί σαν φυσική προέκταση του ριζικού συστήματος, αυξάνοντας σημαντικά την επιφάνεια από την οποία το φυτό μπορεί να απορροφήσει νερό, φώσφορο, άζωτο και άλλα πολύτιμα ανόργανα στοιχεία. Σε αντάλλαγμα, το φυτό προσφέρει στον μύκητα σάκχαρα και άλλες οργανικές ενώσεις που παράγει μέσω της φωτοσύνθεσης.
Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες και πιο επιτυχημένες μορφές συνεργασίας στη φύση. Υπολογίζεται ότι περίπου το 70–80% των χερσαίων φυτικών ειδών εξαρτάται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό από αυτή τη συμβιωτική σχέση για την ανάπτυξη και την επιβίωσή του.
Η συνεργασία αυτή δεν περιορίζεται, όμως, στην ανταλλαγή θρεπτικών ουσιών. Τα μυκητιακά δίκτυα μπορούν να συνδέουν μεταξύ τους πολλά διαφορετικά φυτά, δημιουργώντας ένα κοινό υπόγειο πλέγμα μέσω του οποίου μεταφέρονται όχι μόνο θρεπτικά στοιχεία αλλά και χημικά σήματα. Έτσι, όταν ένα φυτό δέχεται επίθεση από έντομα ή βρίσκεται υπό συνθήκες έντονου στρες, μπορεί να ενεργοποιήσει αμυντικούς μηχανισμούς σε γειτονικά φυτά, ακόμη και πριν αυτά εκτεθούν στον ίδιο κίνδυνο. Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι το έδαφος δεν αποτελεί απλώς το υπόστρωμα όπου αναπτύσσονται τα φυτά, αλλά ένα δυναμικό οικοσύστημα, στο οποίο οι σχέσεις συνεργασίας είναι πολύ πιο εκτεταμένες από όσο πιστεύαμε μέχρι πρόσφατα.

Η πρώτη παγκόσμια χαρτογράφηση ενός αόρατου κόσμου
Παρότι οι επιστήμονες μελετούν τις μυκορριζικές σχέσεις εδώ και πολλές δεκαετίες, μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε σαφής εικόνα για την πραγματική έκταση αυτών των υπόγειων δικτύων σε παγκόσμια κλίμακα. Η νέα μελέτη φιλοδοξεί να καλύψει αυτό το κενό, συνδυάζοντας δεδομένα από χιλιάδες δείγματα εδάφους, οικολογικές βάσεις δεδομένων και σύγχρονα υπολογιστικά μοντέλα.
Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στους αρβουσκουλομυκορριζικούς μύκητες (arbuscular mycorrhizal fungi), την πολυπληθέστερη ομάδα μυκορριζικών μυκήτων, η οποία σχηματίζει συμβιωτικές σχέσεις με την πλειονότητα των φυτών της ξηράς. Χρησιμοποιώντας πληροφορίες από διαφορετικά οικοσυστήματα και ηπείρους, υπολόγισαν τόσο την πυκνότητα όσο και το συνολικό μήκος των υπόγειων μυκητιακών νηματίων που αναπτύσσονται στα επιφανειακά στρώματα του εδάφους. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Το συνολικό μήκος αυτών των μικροσκοπικών νηματίων εκτιμήθηκε ότι φτάνει περίπου τα 110 τετράκις εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν και πρόκειται για έναν θεωρητικό υπολογισμό, βασισμένο σε πραγματικές μετρήσεις και μαθηματικά μοντέλα, αποτυπώνει το ασύλληπτο μέγεθος ενός βιολογικού δικτύου που μέχρι σήμερα παρέμενε σχεδόν αόρατο.
Ωστόσο, η σημασία της έρευνας δεν βρίσκεται μόνο στον εντυπωσιακό αριθμό. Για πρώτη φορά αποκτούμε μια ποσοτική εικόνα ενός θεμελιώδους συστατικού των χερσαίων οικοσυστημάτων. Τα μυκητιακά αυτά δίκτυα δεν αποτελούν απλώς ένα σύνολο ανεξάρτητων οργανισμών, αλλά ένα συνεχές πλέγμα που συμμετέχει ενεργά στην κυκλοφορία νερού, θρεπτικών στοιχείων και άνθρακα μέσα στο έδαφος.
Η χαρτογράφηση αυτή προσφέρει επίσης ένα πολύτιμο εργαλείο για τη μελέτη των επιπτώσεων της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η εντατική γεωργία, η αποψίλωση των δασών, η διάβρωση των εδαφών και η κλιματική αλλαγή δεν επηρεάζουν μόνο τα φυτά που βλέπουμε στην επιφάνεια, αλλά και αυτό το υπόγειο βιολογικό δίκτυο, από το οποίο εξαρτάται η λειτουργία ολόκληρων οικοσυστημάτων. Η δυνατότητα να εντοπιστούν οι περιοχές όπου τα μυκητιακά δίκτυα είναι πλουσιότερα ή περισσότερο ευάλωτα μπορεί στο μέλλον να συμβάλει στον καλύτερο σχεδιασμό δράσεων προστασίας, αποκατάστασης των εδαφών και βιώσιμης γεωργικής διαχείρισης.

Γιατί οι υπόγειοι μύκητες είναι τόσο σημαντικοί;
Η αξία των μυκορριζικών μυκήτων δεν περιορίζεται στην υποστήριξη της ανάπτυξης των φυτών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι αποτελούν έναν από τους βασικούς ρυθμιστές της λειτουργίας των χερσαίων οικοσυστημάτων.
Ένας από τους σημαντικότερους ρόλους τους αφορά τον παγκόσμιο κύκλο του άνθρακα. Μέσω της φωτοσύνθεσης, τα φυτά δεσμεύουν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μετατρέπουν την ηλιακή ενέργεια σε οργανικές ενώσεις. Ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των προϊόντων της φωτοσύνθεσης δεν παραμένει στο ίδιο το φυτό, αλλά μεταφέρεται στις ρίζες και από εκεί στους μυκορριζικούς μύκητες, οι οποίοι τα χρησιμοποιούν για την ανάπτυξή τους.
Με τον τρόπο αυτό, μεγάλες ποσότητες άνθρακα αποθηκεύονται στο έδαφος για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αντί να επιστρέφουν άμεσα στην ατμόσφαιρα ως διοξείδιο του άνθρακα. Υπολογίζεται ότι οι μυκορριζικοί μύκητες διαχειρίζονται κάθε χρόνο τεράστιες ποσότητες άνθρακα, γεγονός που τους καθιστά έναν από τους σημαντικότερους, αλλά λιγότερο γνωστούς, συμμάχους στη φυσική ρύθμιση του κλίματος.
Παράλληλα, το εκτεταμένο δίκτυο των μυκητιακών υφών βελτιώνει τη δομή του εδάφους. Τα λεπτά αυτά νημάτια λειτουργούν σαν ένας φυσικός «ιστός», συγκρατώντας τα σωματίδια του εδάφους και δημιουργώντας σταθερότερα συσσωματώματα. Έτσι αυξάνεται η ικανότητα του εδάφους να συγκρατεί νερό, περιορίζεται η διάβρωση και δημιουργούνται καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξη των φυτών.
Η συμβολή τους γίνεται ακόμη πιο σημαντική σε περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας ή άλλων περιβαλλοντικών πιέσεων. Επειδή το δίκτυο των υφών εκτείνεται πολύ πέρα από τη ζώνη των ριζών, μπορεί να αντλεί νερό και ανόργανα στοιχεία από περιοχές που οι ρίζες δεν μπορούν να προσεγγίσουν. Αυτό αυξάνει την ανθεκτικότητα των φυτών απέναντι στην έλλειψη νερού και συμβάλλει στη σταθερότητα ολόκληρων οικοσυστημάτων.
Οι επιπτώσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σήμερα, καθώς η γεωργία καλείται να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή, την υποβάθμιση των εδαφών και τη μείωση της βιοποικιλότητας. Πρακτικές όπως η υπερβολική άροση, η εντατική χρήση χημικών λιπασμάτων και η απώλεια οργανικής ουσίας μπορούν να διαταράξουν ή ακόμη και να καταστρέψουν αυτά τα υπόγεια μυκητιακά δίκτυα. Αντίθετα, καλλιεργητικές προσεγγίσεις που προστατεύουν τη δομή του εδάφους και ενισχύουν τη βιοποικιλότητα συμβάλλουν στη διατήρηση αυτών των πολύτιμων συμβιωτικών σχέσεων.
Η νέα έρευνα υπενθυμίζει ότι η υγεία ενός οικοσυστήματος δεν εξαρτάται μόνο από όσα συμβαίνουν πάνω από το έδαφος. Η πραγματική του ανθεκτικότητα θεμελιώνεται σε μεγάλο βαθμό σε έναν αόρατο κόσμο, του οποίου η λειτουργία παραμένει απαραίτητη για την ευημερία των φυτών, των ζώων και τελικά του ίδιου του ανθρώπου.

Ένα μάθημα που έρχεται από το υπέδαφος
Για πολύ καιρό αντιμετωπίζαμε το έδαφος ως ένα σχεδόν αδρανές υπόστρωμα, πάνω στο οποίο αναπτύσσονται τα φυτά. Η σύγχρονη οικολογία, όμως, αποκαλύπτει μια διαφορετική πραγματικότητα. Το έδαφος είναι ένας ζωντανός κόσμος, όπου δισεκατομμύρια οργανισμοί συνεργάζονται αδιάκοπα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τη ζωή που βλέπουμε στην επιφάνεια.
Η χαρτογράφηση των μυκορριζικών μυκήτων αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την κατανόηση αυτής της πολυπλοκότητας. Υπενθυμίζει ότι η υγεία ενός οικοσυστήματος δεν εξαρτάται μόνο από τα μεμονωμένα είδη που το αποτελούν, αλλά και από τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Συχνά, οι πιο καθοριστικές διεργασίες δεν είναι εκείνες που εντυπωσιάζουν το βλέμμα, αλλά εκείνες που εξελίσσονται αθόρυβα και αόρατα.
Καθώς η ανθρωπότητα αναζητά νέους τρόπους για να προστατεύσει τη βιοποικιλότητα, να αποκαταστήσει τα υποβαθμισμένα εδάφη και να περιορίσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, ίσως χρειάζεται να στρέψει περισσότερο την προσοχή της σε αυτόν τον υπόγειο κόσμο. Η διατήρηση των μυκητιακών δικτύων δεν αφορά μόνο την προστασία ενός ακόμη οικολογικού πόρου· αφορά τη διατήρηση των ίδιων των μηχανισμών που στηρίζουν τη ζωή στη στεριά.
Ίσως τελικά μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις της εποχής μας να μην βρίσκεται στα άστρα ούτε στα βάθη των ωκεανών, αλλά λίγα μόλις εκατοστά κάτω από τα πόδια μας.

Βιβλιογραφία

[1] Stewart, J., et al. Global Density and Biomass of Arbuscular Mycorrhizal Fungal Networks. Science, 2026. (Η πρώτη παγκόσμια χαρτογράφηση της πυκνότητας και της βιομάζας των αρβουσκουλομυκορριζικών μυκήτων.)
[2] Van Nuland, M. E., et al. Global Hotspots of Mycorrhizal Fungal Richness Are Poorly Protected. Nature, 2025. https://doi.org/10.1038/s41586-025-09277-4
[3] Smith, S. E., & Read, D. J. Mycorrhizal Symbiosis. 4th Edition. Academic Press.

Άσχημα νέα για τα νεαρά υπέρβαρα άτομα που ζουν σε περιοχές που είναι πολύ μολυσμένες: Η μακροχρόνια έκθεση σε μολυσμένη ατμόσφαιρα ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Lancet Planetary Health. Στη διατομεακή μελέτη, που χαρακτηρίστηκε από τους ερευνητές ως η "μεγαλύτερη επιδημιολογική μελέτη σχετικά με τις συνδέσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με το διαβήτη", παρατηρήθηκαν περισσότεροι από 15.000 συμμετέχοντες για να κατανοηθεί ο τρόπος που η ατμοσφαιρική ρύπανση - ιδιαίτερα η ατμοσφαιρική σωματιδιακή ύλη και τα ρυπογόνα αέρια - μπορεί να επηρεάσει την συχνότητα εμφάνισης διαβήτη.

Παρόλο που έχουν γίνει πολλές μελέτες σχετικά με τις επιβλαβείς επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία ενός ατόμου, η ομάδα δήλωσε ότι αυτές διεξήχθησαν σε ιδιαίτερα ανεπτυγμένες περιοχές όπως η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη, γεγονός που δεν αποτελεί ένδειξη για τις περισσότερες περιοχές όπου η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι ανεξέλεγκτη. "Τα δεδομένα είναι σπάνια για τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου η επιβάρυνση του διαβήτη είναι μεγαλύτερη και η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι σοβαρή, όπως η Κίνα", γράφουν οι ερευνητές. Επιπλέον, ο επιπολασμός, η συχνότητα εμφάνισης και η θνησιμότητα για τον διαβήτη στις περισσότερες δημοσιευμένες μελέτες βασίστηκαν σε αυτοαναφορές, διοικητικές βάσεις δεδομένων ή αρχεία καταγραφών νοσοκομειακής περίθαλψης, τα οποία δεν επικυρώθηκαν από τους γιατρούς».

Για τη μελέτη αυτή, οι ερευνητές ήθελαν να εξετάσουν κατά πόσο η μακροχρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με την αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης διαβήτη στην Κίνα. Για το σκοπό αυτό, η ομάδα χρησιμοποίησε στοιχεία από τη μελέτη 33 Κινέζικων Κοινωνικών Υπηρεσιών (33 Communities Chinese Health Study ή 33 CCHS), μια μεγάλη διατομεακή μελέτη που διεξήχθη στην επαρχία Liaoning στη βορειοανατολική Κίνα, η οποία είχε υψηλά επίπεδα εκπομπών λόγω της εκτεταμένης καύσης ορυκτών καυσίμων. Επιπλέον, οι συχνότητες των καρδιαγγειακών παθήσεων και των παραγόντων κινδύνου τους ήταν επίσης υψηλές στην περιοχή. Αυτοί οι παράγοντες παρείχαν στην ομάδα το περιβάλλον να διεξάγουν εμπεριστατωμένη έρευνα σχετικά με τους ατμοσφαιρικούς ρύπους και την ομοιόσταση της γλυκόζης.

Με βάση τα δεδομένα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από το 2006 έως το 2008, επιλέχθηκαν οι πόλεις Shenyang, Anshan και Jinzhou. Έπειτα επικεντρώθηκαν σε τυχαία επιλεγμένες περιοχές εντός αυτών των πόλεων όπου επιλέχθηκαν 33 κοινότητες για τη μελέτη. Στη συνέχεια επιλέχθηκαν συμμετέχοντες από έως και 1.000 νοικοκυριά και συλλέχθηκαν κατάλληλα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικο-δημογραφικών δεδομένων, της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, των συνηθειών συμπεριφοράς και άλλων πληροφοριών για την υγεία, χρησιμοποιώντας ένα ερωτηματολόγιο. Οι παράγοντες συμπεριφοράς περιελάμβαναν την κατανάλωση αλκοόλ, τις τρέχουσες συνήθειες καπνίσματος και την κατάσταση άσκησης, μεταξύ άλλων.

Στους συμμετέχοντες στη συνέχεια ζητήθηκε να μη φάνε το βράδυ, και οι ερευνητές διεξήγαγαν τεστ γλυκόζης το επόμενο πρωί. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από αυτή τη μέθοδο περιελάμβαναν δεδομένα νηστείας και δύο ωρών για τη συγκέντρωση ινσουλίνης και γλυκόζης, καθώς και αξιολόγηση του μοντέλου ομοιόστασης του δείκτη αντοχής στην ινσουλίνη και της λειτουργίας των β-κυττάρων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες ομοιόστασης γλυκόζης.

Αυτό στη συνέχεια συγκρίθηκε με τα δεδομένα σχετικά με τους ατμοσφαιρικούς ρύπους από τους σταθμούς παρακολούθησης, τα οποία περιελάμβαναν PM10 - δηλαδή σωματιδιακή ύλη που έχει διάμετρο 10 μικρόμετρα ή λιγότερο, διοξείδιο του θείου, διοξείδιο του αζώτου και όζον. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ένα χωρικό στατιστικό μοντέλο για την πρόβλεψη δεδομένων για PM2.5 και PM1.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι όλοι οι μελετημένοι ρύποι ταυτοποιήθηκαν θετικά με τον διαβήτη, ενώ ήταν ισχυρότερος ο συνδυασμός με PM10 και οξείδιο του αζώτου. Η σχέση αυτή παρατηρήθηκε και σε άτομα ηλικίας κάτω των 50 ετών, αφού τα αποτελέσματα καταχωρήθηκαν κατά ηλικία, καθώς και σε άτομα υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Βρήκαν επίσης υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης νηστείας, γλυκόζης δύο ωρών και ινσουλίνης δύο ωρών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής – όπως και των προηγούμενων - σύμφωνα με τους συγγραφείς, υπογραμμίζουν την ανάγκη διερεύνησης της σχέσης μεταξύ του διαβήτη και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. "Στο μέλλον, πρόσθετες μελέτες θα πρέπει να διερευνήσουν τις επιπτώσεις των αλληλεπιδράσεων πολλαπλών ρύπων και να διαφοροποιήσουν τις πηγές της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και τα χημικά συστατικά, ιδίως στις χώρες μεσαίου εισοδήματος και χαμηλού εισοδήματος", κατέληξαν οι ερευνητές.

Απηύθυναν επίσης έκκληση στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής των αντίστοιχων χωρών να επιταχύνουν τα μέτρα για την παρέμβαση στην ατμοσφαιρική ρύπανση.

Πηγές: Science.news, TheLancet

Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός ζωντανών πλασμάτων στη Γη, όλα με τα δικά τους χαρακτηριστικά και τρόπο ζωής. Από τα μικρότερα μυρμήγκια, μέχρι τις τεράστιες καμηλοπαρδάλεις και ελέφαντες, ένα πράγμα που είναι κοινό σε όλα αυτά είναι ότι είναι ζωντανά! Ένα είδος ζωντανού οργανισμού είναι και τα φυτά και τα δέντρα. Ενώ δεν μπορούν να περπατήσουν σαν άλλους οργανισμούς ή να έχουν νεφρά και συκώτι, έχουν στην πραγματικότητα κατά κάποιο τρόπο το δικό τους σύνολο οργάνων.

Ο μυστικός καρδιακός παλμός

Ενώ ένα δέντρο σίγουρα δεν έχει καρδιά, η ιδέα ότι έχει το δικό του παλμό και αίσθηση ρυθμού δεν είναι τόσο εξωπραγματική όσο πιστεύουν πολλοί άνθρωποι. Σύμφωνα με μια μελέτη με επικεφαλής τους András Zlinszky, Bence Molnár και Anders Barfod από την Ουγγαρία και τη Δανία, τα δέντρα έχουν στην πραγματικότητα έναν ειδικό ρυθμό που μοιάζει με τον κτύπο της καρδιάς.

Για να βρουν αυτόν τον άγνωστο καρδιακό παλμό, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μία προηγμένη τεχνική καταγραφής γνωστή ως επίγεια σάρωση με λέιζερ για να ερευνήσουν την κίνηση είκοσι δύο διαφορετικών τύπων δέντρων. Τα αποτελέσματα ήταν συγκλονιστικά για όλους καθώς αποκάλυψαν ότι τη νύχτα, ενώ τα δέντρα κοιμόντουσαν, συχνά είχαν ένα χτύπο που παλλόταν σε όλο το σώμα τους, όπως συμβαίνει και στους ανθρώπους και σε άλλα ζωντανά πλάσματα.

Τι είναι αυτό;

Ενώ αυτός ο παλμός δεν είναι πραγματικός καρδιακός παλμός, κάνει την ίδια δουλειά στην τήρηση του ρυθμού και της άντλησης υγρών γύρω από τον οργανισμό. Οι παλμοί που ανακάλυψαν οι επιστήμονες είναι στην πραγματικότητα η άντληση και η διανομή νερού στο δέντρο γύρω από το σώμα του, ακριβώς όπως η καρδιά αντλεί αίμα. Υπήρξε η αντίληψη ότι τα δέντρα διανέμουν νερό μέσω όσμωσης, αλλά αυτό το νέο εύρημα αλλάζει τα δεδομένα. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει για πάντα τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν και κατανοούν τα δέντρα και όχι μόνο. Αυτοί οι «καρδιακοί παλμοί» ήταν αρκετά αργοί και σταθεροί, με κάποιους να συμβαίνουν κάθε λίγες ώρες. Ακόμα κι έτσι, είναι ένα καταπληκτικό εύρημα που αποδεικνύει ότι η φύση είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό, τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς.

Δεν ήταν μόνο ο καρδιακός παλμός που ανακάλυψε η μελέτη, αποκάλυψε ότι τα δέντρα κινούνται πολύ κατά τη διάρκεια της νύχτας, πολύ περισσότερο από ό, τι αρχικά πίστευαν οι άνθρωποι. Όπως αποδεικνύεται, πολλά είδη ανέπτυσσαν τα φύλλα τους μέχρι και δέκα εκατοστά μετά την πτώση του ήλιου. Όταν τα δέντρα το κάνουν αυτό, είναι πραγματικά επειδή κοιμούνται (άλλο ένα ανθρώπινο / ζωικό χαρακτηριστικό) και εισέρχονται στον δικό τους τύπο κιρκαδικού ρυθμού, γνωστού ως «κιρκαδικές κινήσεις των φύλλων», κάτι που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς.

Τα δέντρα και τα φυτά είναι από τους πιο μυστηριώδεις ζωντανούς οργανισμούς που διαθέτουν τόση πολλή πληροφορία και τόσα πολλά μυστικά που δεν έχουν αποκαλυφθεί. Κάποιοι λένε ακόμη ότι τα δέντρα έχουν την ικανότητα να κλαίνε και να αισθάνονται πόνο, που θα άλλαζαν τον κόσμο αν αληθεύουν ως πληροφορία. Υπάρχουν ακόμη τόσα πολλά που πρέπει να μάθουμε και οι μελέτες που πραγματοποιούνται ελπίζουμε να αποκαλύψουν περισσότερες απαντήσεις σχετικά με τον μυστηριώδη, αλλά μαγευτικό κόσμο των φυτών και των δέντρων.

Πηγές: Η δημοσιευμένη έρευνα

Οι επιστήμονες επιδιώκουν όλο και περισσότερο να δείξουν ότι η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης και αυτοκτονίας, σύμφωνα με την πρώτη επισκόπηση μελετών σχετικά με το θέμα.

Ενώ οι βλαβερές συνέπειες της αναπνοής μολυσμένου αέρα είναι γνωστές εδώ και πολύ καιρό, ένας αυξανόμενος όγκος δεδομένων που προέκυψαν από έρευνα έχει διαπιστώσει ότι οι ψυχολογικές επιπτώσεις της ρύπανσης είναι επίσης σημαντικές.

Η ανασκόπηση μελετών αποκαλύπτει ότι με τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να σωθούν από την κατάθλιψη. Ωστόσο, οι επιστήμονες παραμένουν αβέβαιοι ότι μπορούν να αποδείξουν ότι η έκθεση στον τοξικό αέρα είναι η οριστική αιτία της κατάθλιψης.

Τα τοξικά σωματίδια που εκπέμπονται από τα αυτοκίνητα και τη βιομηχανία πιστεύεται ότι προκαλούν φλεγμονή στον εγκέφαλο καθώς διεισδύουν στην κυκλοφορία του αίματος με την εισπνοή ή ακόμη και εν δυνάμει μέσω επιδράσεων στην παραγωγή ορμονών στρες.

Σε μία συνέντευξη τύπου, η κύρια συγγραφέας Dr Isobel Braithwaite από το University College of London (UCL) δήλωσε:

«Γνωρίζουμε ήδη ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι επιβλαβής για την υγεία των ανθρώπων, με πολλούς κινδύνους για την σωματική υγεία από την καρδιακή και την πνευμονική νόσο μέχρι το εγκεφαλικό επεισόδιο και τον μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας.

Εδώ αποδεικνύουμε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση θα μπορούσε να προκαλέσει ουσιαστική βλάβη στην ψυχική υγεία μας, καθιστώντας την ανάγκη για τον καθαρισμό του αέρα που αναπνέουμε ακόμα πιο επείγουσα».

Η ανασκόπηση, που δημοσιεύθηκε στο Environmental Health Perspectives, εξέτασε μελέτες από 16 χώρες οι οποίες διερεύνησαν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της εισπνοής τοξικών αερομεταφερόμενων σωματιδίων στον αέρα. Οι ερευνητές βρήκαν 25 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήριά τους και τις χρησιμοποίησαν για να εξετάσουν τη συσχέτιση μεταξύ μακροχρόνιας έκθεσης σε σωματίδια και κατάθλιψης, αυτοκτονίας, άγχους, διπολικής διαταραχής και ψύχωσης.

Οι ισχυρότερες συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ της έκθεσης σε μολυσμένο αέρα και της εκδήλωσης κατάθλιψης και αυτοκτονίας. Ωστόσο, υπήρξαν περιορισμένες συνδέσεις με το άγχος και καμία με διπολική διαταραχή και ψύχωση.

Οι ερευνητές παραμένουν αβέβαιοι για το αν η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η πραγματική αιτία των προβλημάτων ψυχικής υγείας ή απλώς συνδέεται με αυτά, αλλά υπάρχουν στοιχεία ότι υπάρχει μια φυσική σύνδεση.

Στη συνέντευξη τύπου, η Braithwaite ανέφερε:

«Γνωρίζουμε ότι τα καλύτερα σωματίδια από τον βρώμικο αέρα μπορούν να φτάσουν στον εγκέφαλο τόσο μέσω της κυκλοφορίας του αίματος όσο και της μύτης και η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει εμπλακεί σε αυξημένη νευροφλεγμονή, βλάβη σε νευρικά κύτταρα και σε αλλαγές στην παραγωγή ορμονών στρες, κάτι που έχει συνδεθεί με την κακή ψυχική υγεία.»

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που περνούν έξι μήνες σε μια περιοχή με μόλυνση διπλάσια από το όριο λεπτής σωματιδιακής ύλης (PM2.5) για τα αιωρούμενα σωματίδια που έχει ορίσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), των 10 μικρογραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο αέρα (μg/m³) αντιμετωπίζουν κατά 10% αυξημένη πιθανότητα να πέσουν σε κατάθλιψη σε σχέση με όσους ζουν σε περιοχές που πληρούν το όριο.

Τα επίπεδα PM2.5 στις πόλεις παγκοσμίως μπορεί να κυμαίνονται από τα εξαιρετικά επικίνδυνα 114μg/m³ στο Δελχί της Ινδίας έως τα 6μg/m³ στην Οτάβα του Καναδά.

Η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο νόμιμο όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 25 μονάδες/m³ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική πτώση των επιπέδων της παγκόσμιας κατάθλιψης, δήλωσε η Braithwaite. Δήλωσε στην Guardian:

«Θα μπορούσατε να αποφύγετε περίπου το 15% της κατάθλιψης, αν υποτεθεί ότι υπάρχει αυτή η αιτιώδης σχέση. Θα είχε πολύ μεγάλη επίδραση, επειδή η κατάθλιψη είναι μια πολύ κοινή ασθένεια και συνεχώς αυξάνεται».

Ωστόσο, ακόμη και οι συνεχώς ανοδικές αυξήσεις του κινδύνου μπορούν να είναι επιβλαβείς για τον παγκόσμιο πληθυσμό - ειδικά επειδή λιγότεροι από 1 στους 10 ανθρώπους στον κόσμο ζουν σε επίπεδα καθαρού αέρα που συνιστάται από τον ΠΟΥ. Η Braithwaite πρόσθεσε:

«Αυτό είναι κάτι που ο καθένας είναι εκτεθειμένος, έτσι σε πληθυσμιακό επίπεδο είναι ανησυχητικό γενικά.»

Ο ελληνικής καταγωγής Δρ Ιωάννης Μπακόλης, ανώτερος καθηγητής Βιοστατιστικής και Επιδημιολογίας στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου, ο οποίος δεν ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας, είπε στην Guardian:

«Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση για μια περίοδο 40 ετών. Παρόλο που οι μελέτες που περιελήφθησαν ήταν από διαφορετικά μέρη του κόσμου - π.χ. Κίνα, ΗΠΑ, Γερμανία - και ποικίλλουν σε μέγεθος δείγματος, σχεδιασμού μελέτης και μέτρησης κατάθλιψης, οι αναφερθέντες συσχετισμοί ήταν πολύ παρόμοιοι.»

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Dr. Joseph Hayes από το UCL συνιστά μια ευρύτερη προσέγγιση στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η οποία θα ωφελήσει την ψυχική υγεία των πληθυσμών, ακόμη και αν διαπιστωθεί ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν είναι η άμεση αιτία της κατάθλιψης ή της αυτοκτονίας. Ανέφερε:

"Τα ευρήματά μας συμφωνούν με άλλες μελέτες που βγήκαν φέτος, με περαιτέρω στοιχεία για τους νέους ανθρώπους και για άλλες παθήσεις ψυχικής υγείας. Ενώ δεν μπορούμε ακόμη να πούμε ότι αυτή η σχέση είναι αιτιακή, τα αποδεικτικά στοιχεία τονίζουν ιδιαίτερα ότι η ίδια η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων στην ψυχική υγεία.

Πολλά από αυτά που μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ατμοσφαιρική ρύπανση μπορούν επίσης να ωφελήσουν την ψυχική μας υγεία με άλλους τρόπους, όπως με το να επιτρέπουν στους ανθρώπους να ποδηλατούν ή να περπατούν παρά να οδηγούν, και να ενισχύουν την πρόσβαση σε πάρκα και αστικούς χώρους πρασίνου.»

Πηγές: The Guardian , European Scientist , Newscientist

H έρευνα: Environmental Health Perspectives

Οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι το σχήμα των δασών καθορίζει τη σταθερότητά τους. Για να αποφευχθεί η κατάρρευση αυτών των οικοσυστημάτων, δεν πρέπει να αλλάξουμε τα περιγράμματα που ορίζουν τα όρια των δασών.

Για να σώσουμε τα δάση μας, πρέπει πρώτα να σώσουμε το σχήμα τους. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν οι επιστήμονες που μελέτησαν το πώς οι πυρκαγιές στην άκρη του δάσους επηρεάζουν το σχήμα και τη σταθερότητά του.

Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Ecology Letters αποκάλυψαν ότι όταν τα δάση χάνουν τη φυσική τους μορφή - συνήθως λόγω της υπερβολικής υλοτομίας και της αλλαγής της χρήσης γης - μπορούν να αλλάξουν το τοπίο από δέντρα σε χλόη, μερικές φορές με αιφνίδια και καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα τροπικά δάση, γνωστά και ως δάση της βροχής ή ζούγκλες, καλύπτουν τουλάχιστον το 10% όλων των εκτάσεων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, όπου τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται στην περιοχή μεταξύ του Τροπικού του Καρκίνου και του Τροπικού Αιγόκερου. Ειδικότερα, το τροπικό δάσος του Αμαζονίου είναι το μεγαλύτερο, το οποίο αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το ένα τρίτο των τροπικών δασών και είναι επίσης το μεγαλύτερο απόθεμα γλυκού νερού στη γη. Ωστόσο, τα τροπικά δάση δεν είναι μόνο περιοχές όπου βρίσκονται πολλά δέντρα. Είναι οι πνεύμονες του πλανήτη - παίρνουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα και παράγουν αναπνεύσιμο οξυγόνο. Αποτελεί επίσης κατοικία για μια μεγάλη ποικιλία φυτών και ζώων, ενώ επίσης παρέχει εργασία σε εκατομμύρια ανθρώπους. Ωστόσο, με την εισαγωγή της παράνομης υλοτομίας και της μεταγενέστερης μετατροπής σε αγροκτήματα και ορυχεία, τα τροπικά δάση κινδυνεύουν να υποβαθμιστούν και, τελικά, να μετασχηματιστούν. Τα τελευταία 40 χρόνια, πάνω από το 20% του τροπικού δάσους του Αμαζονίου έχει εξαφανιστεί εξαιτίας της παράνομης υλοτομίας και της ανάπτυξης γεωργικών εκτάσεων.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα φυσικά δάση υιοθετούν ένα συγκεκριμένο σχήμα βασισμένο σε μια μαθηματική σχέση μεταξύ της περιμέτρου του δάσους και της περιοχής του, παρά την κλιματική περιοχή και το μέγεθος. Κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα αφού μελέτησαν δορυφορικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης από προστατευόμενα δάση στο Cerrado, μια περιοχή σαβάνας στην κεντρική Βραζιλία. Το ονόμασαν "νόμου ισχύος 3/4", ότι δηλαδή, τα δάση αναπτύσσονται σε ένα μοτίβο που βρίσκεται κάπου μεταξύ μιας γραμμής και ενός κύκλου. "Αν ένα δάσος μπορούσε να αναπτυχθεί εύκολα σε όλες τις κατευθύνσεις, θα περίμενε κανείς έναν κύκλο", εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας Laurent Hébert-Dufresne, επιστήμονας υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ, "αλλά αυτό που πραγματικά βλέπουμε είναι πιο δενδριτικό, περίπου σαν χταπόδι ή παραμορφωμένος κύκλος. "

Η εμφάνιση του νόμου ισχύος 3/4 ήταν συνεχής - από δάση όχι πολύ μεγαλύτερα από ένα γήπεδο μπάσκετ μέχρι σε αυτά που καλύπτουν δεκάδες τετραγωνικά μίλια. Για να καταλάβει πώς λειτουργεί αυτό, η ομάδα χρησιμοποίησε τόσο δεδομένα πραγματικού κόσμου όσο και τα αποτελέσματα μοντέλων υπολογιστών και ανακάλυψε ότι η φωτιά συμμετείχε στη διατήρηση του σχήματος. Σε λιβάδια, οι φωτιές καίνε εύκολα και μπορούν να φτάσουν ακόμα και στις υγρές ακμές των γύρω δασών. Αυτό δημιουργεί μια μάχη μεταξύ της επέκτασης του δάσους και των γύρω βοσκοτόπων, που οριοθετεί το όριο μεταξύ των δύο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτή η αλληλεπίδραση παρατηρείται σε δασικές εκτάσεις που συγκλίνουν σε σταθερή κατάσταση σχήματος. Είναι ενδιαφέρον ότι τα δεδομένα από το μοντέλο ταιριάζουν με τα αποτελέσματα που συγκεντρώθηκαν από πραγματικά δάση στη Βραζιλία.

Τα δεδομένα δεν δείχνουν μόνο πώς τα δάση αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου, αλλά προβλέπουν επίσης πώς αυτά θα γίνουν στο μέλλον. "Κάνοντας ένα βήμα πίσω και εξατάζοντας τη μακροοικονομική κλίμακα - χωρίς να εξετάσουμε το σχήμα κάθε έκτασης αλλά, αντίθετα, την κατάσταση ολόκληρου του συστήματος - το μοντέλο δείχνει ότι η κατάρρευση από δάσος σε βοσκότοπους μπορεί να είναι δραματική", δήλωσε ο Andrew Berdahl, συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Santa Fe. "Αυτές οι τοπικές, μικρής κλίμακας επιδράσεις - περιμετρική ανάπτυξη και καύση άκρων - μπορούν να οδηγήσουν σε μια κρίσιμη μετάβαση μια ολόκληρη δασική περιοχή από μία κατάσταση που κυριαρχείται από δάση σε μία κατάσταση όπου κυριαρχεί η χαμηλή βλάστηση".

Το κύριο πρόβλημα όταν τα δάση μετατρέπονται σε λιβάδια είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να ξαναγίνουν δάση.

Ενώ η τρέχουσα μελέτη περιορίζεται στα δάση στη Βραζιλία, οι ερευνητές προσβλέπουν στο πώς τα αποτελέσματα της μελέτης τους θα μπορούν να έχουν εφαρμογή σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Η πυρκαγιά διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της μορφής των τροπικών δασών στη Βραζιλία, αλλά μπορούν να τεθούν και άλλοι παράγοντες - όπως οι ελέφαντες στην Αφρική ή η ξηρότητα στην Αυστραλία. Επιπλέον, η ανακάλυψή τους θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη προσπαθειών διατήρησης δασικών εκτάσεων για την προστασία των τροπικών δασών - τόσο με μεμονωμένες εκτάσεις όσο και με μεγάλα περιφερειακά δάση.

"Βασικό μας σημείο όμως είναι ότι το σχήμα ενός δάσους είναι πολύ σημαντικό", συμπέρανε ο Hébert-Dufresne, "και ότι το σχήμα του συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητά του".

Οι πηγές περιλαμβάνουν: ScienceDaily, Eniscuola, RainforestFoundation

Μπορεί οι εκπομπές άνθρακα να μην είναι το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν πατάμε το enter για την αποστολή ενός email, ωστόσο τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ευθύνονται για τη παραγωγή υψηλού ποσοστού CO2 σε παγκόσμιο επίπεδο.

1. Λιγότερη ενέργεια από το γράμμα

Κάθε email που στέλνουμε χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια για να εμφανισθεί στην οθόνη μας καθώς και οι συνδέσεις των δικτύων επίσης χρησιμοποιούν ηλεκτρική ενέργεια προκειμένου να μεταφέρουν το email. Όσο το email ταξιδεύει στο internet, κάθε server θα χρησιμοποιήσει κάποια ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας για να το αποθηκεύσει προσωρινά πριν το αποστείλει. Ωστόσο, ακόμα και έτσι, στέλνοντας ένα email χρησιμοποιούμε μόνο το 1,7 % της αντίστοιχης ενέργειας που θα καταναλώναμε για την αποστολή ενός έντυπου γράμματος (με το ταχυδρομείο). Γενικά όμως, πρέπει να θυμόμαστε ότι στέλνουμε πάρα πολλά emails.

2. Πρόσθεση συνημμένων αρχείων

Για ένα απλό email, η ηλεκτρική ενέργεια που δαπανάται ευθύνεται για την εκπομπή 4g CO₂. Εάν για παράδειγμα το email που στέλνουμε περιλαμβάνει συνημμένη και μια εικόνα, χρειάζεται περισσότερο αποθηκευτικό χώρο και η αποστολή του διαρκεί περισσότερο. Έτσι το αποτύπωμα άνθρακα ανεβαίνει στα 50g CO₂. Τα περισσότερα emails που έχουν χαρακτηρισθεί ως spam, διαγράφονται αυτόματα από τον εκάστοτε server πριν καν τα δούμε και έτσι δεν ταξιδεύουν πολύ και παράγουν το καθένα μόνο 0,3g CO₂.

3. Συγκριτικά με το αυτοκίνητο σας

Η αποστολή 65 emails αντιστοιχεί στην οδήγηση ενός χιλιομέτρου με το αυτοκίνητο. Ένα άτομο προσθέτει στο αποτύπωμα 136kg CO₂ ανά έτος, μόνο από την αποστολή και λήψη emails. Αυτό αντιστοιχεί με την οδήγηση αυτοκινήτου για 320 χιλιόμετρα. Σε παγκόσμια κλίμακα το αποτύπωμα άνθρακα της χρήσης emails αντιστοιχεί με την παραγωγή CO₂ επτά εκατομμύριων αυτοκινήτων εν κινήσει.

Πηγή: Focus magazine BBC

Ο κόσμος περιμένει τις πρώτες γενικές αξιολογήσεις επιδόσεων των υπεράκτιων αιολικών πάρκων που λειτουργούν σήμερα. Τώρα, φαίνεται ότι θα πάρει μια πρώτη ματιά αυτής της ελπιδοφόρας πληροφορίας που ανοίγει νέες, ελκυστικές αγορές για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας σε όλο τον κόσμο.

Το Hywind, το πρώτο εμπορικό υπεράκτιο αιολικό πάρκο στον κόσμο που λειτουργεί έξω από τη Σκωτία, αργά αλλά σταθερά αρχίζει να δείχνει την τεράστια επίδραση που αυτό το είδος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορεί να φέρει στον κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, το Hywind λέγεται ότι έχει καταγράψει έναν συντελεστή χωρητικότητας 65 τοις εκατό κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών μηνών. Αυτό βασίζεται σε στοιχεία που έδωσε η Statoil, η νορβηγική μεγα-εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την κατασκευή του Hywind.

Σε περίπτωση που δεν γνωρίζετε, ο συντελεστής χωρητικότητας είναι η μονάδα μέτρησης που χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση μιας μονάδας παραγωγής - στην περίπτωση αυτή το Hywind - της πραγματικής παραγωγής σε σύγκριση με τη θεωρητική μέγιστη παραγωγή της. Με άλλα λόγια, αντιπροσωπεύει την πραγματική ικανότητα της μονάδας παραγωγής να παράγει ηλεκτρισμό, σε σύγκριση με αυτή που σχεδιάστηκε. Με συντελεστή χωρητικότητας 100 τοις εκατό, για παράδειγμα, το Hywind θα μπορούσε να στείλει 30 μεγαβάτ ισχύος στο δίκτυο όλη την ημέρα από τη στιγμή που άρχισε να λειτουργεί.

Με συντελεστή χωρητικότητας μόλις 65%, το Hywind φαίνεται να είναι ικανό να παραδώσει μόνο λίγο περισσότερο από το ήμισυ της θεωρητικής μέγιστης απόδοσής του. Ωστόσο, αυτός ο αριθμός δεν πρέπει να υποτιμάται.

Εν τω μεταξύ, οι ηλιακές φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις εμφανίζουν παρόμοιο υποτονικό μέσο συντελεστή ισχύος το ίδιο έτος, μόλις 27%. Οι συμβατικές πηγές υδροηλεκτρικής ενέργειας παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις, φτάνοντας σε συντελεστή χωρητικότητας 45,2% κατά μέσο όρο. Αλλά είναι ξεκάθαρο ότι το Hywind τα έχει ξεπεράσει όλα αυτά.

Πράγματι, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ενεργειακής Πληροφορίας, οι αριθμοί του Hywind είναι εντυπωσιακοί. Αυτό συμβαίνει επειδή οι χερσαίες εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας στις Η.Π.Α. έδειξαν μόνο έναν μέσο συντελεστή ικανότητας περίπου 36,7% το έτος 2017.

Με τη σημερινή του μορφή, το Hywind μπορεί ακόμα να βελτιωθεί. Με το σχεδιασμό του, χτίστηκε σχεδόν σαν μια πλωτή πετρελαιοφόρος εξέδρα, στηριζόμενη σε άγκυρες για να παραμείνει δεμένο στο βυθό και να αποφύγει οποιαδήποτε προβλήματα. Αυτό βοήθησε τη Statoil εξοικονομήσει χρήματα για την κατασκευή του, εξαλείφοντας την ανάγκη για ακριβές σταθερές υποβρύχιες δομές για να το κρατήσει σταθερό, και επίσης να τους επιτρέπει να τοποθετεί τις τουρμπίνες του Hywind μακρύτερα στη θάλασσα σε βαθύτερα νερά, όπου μπορούν να είναι όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερες.

Στην πραγματικότητα, οι συγκεκριμένες τουρμπίνες μπορούν να τοποθετηθούν ακόμη πιο μακριά στη θάλασσα, όπου ο άνεμος λέγεται ότι είναι ακόμη πιο ισχυρός και πολύ πιο σταθερός. Και παρόλο που αναφέρεται ως "πλωτή" δομή, μπορεί να αντέξει ισχυρούς ανέμους ακόμη και σε βίαιες καταιγίδες χωρίς πρόβλημα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί πράγματι να προσαρμοστεί για να επιτύχει καλύτερες επιδόσεις χωρίς να υποστεί ζημιές.

Σύμφωνα με την Statoil, το Hywind έχει ένα προεπιλεγμένο σύστημα που προβλέπει την άφιξη θυελλώδους ανέμου που του επιτρέπει να λειτουργεί ανάλογα. Στηρίχθηκε σε ένα τέτοιο σύστημα όταν χτύπησε ο τυφώνας Ophelia, που έδωσε ταχύτητες ανέμου έως και 80 μίλια την ώρα (125 χιλιόμετρα την ώρα).

"Ενώ οι ανεμογεννήτριες σταμάτησαν για λόγους ασφαλείας κατά τη διάρκεια των χειρότερων από αυτούς τους ανέμους, ξανάρχισαν αυτόματα τη λειτουργία αμέσως μετά," εξηγεί η εταιρεία. "Υπάρχει ενσωματωμένος ένας ρυθμιστής στο σύστημα ελέγχου στις τουρμπίνες του Hywind που προσαρμόζει τη γωνία των πτερυγίων της τουρμπίνας κατά τη διάρκεια ισχυρών ανέμων, γεγονός που μετριάζει τις υπερβολικές κινήσεις της δομής".

Η εγκατάσταση του Hywind μπορεί ήδη να είναι πολλά υποσχόμενο για το μέλλον των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Ακόμα μεγαλύτερες και καλύτερες τοποθεσίες θα υπάρξουν τα επόμενα χρόνια, εκμεταλλευόμενοι την τεχνολογία που επιτρέπει τη εμφάνιση μεγάλου αριθμού ανανεώσιμων πηγών ενέργειας προς όφελος όχι μόνο του ανθρώπου αλλά και του πλανήτη.

Πηγές: ArsTechnica, Equinor, EIA

Υπάρχει κάτι γύρω μας που δεν μπορούμε να δούμε, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας όπως ο καρκίνος και που ίσως να μην γνωρίζουμε τίποτα για αυτό. Μπορεί να μην γνωρίζετε για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία (EMFs) και να μην έχετε ακούσει ποτέ για τα επιβλαβή αποτελέσματα που μπορούν να προκύψουν από αυτά. Παρ' όλα αυτά, είναι γύρω μας και είναι σημαντικό να εξηγήσουμε ακριβώς τι είναι και πώς μας επηρεάζουν.

Με απλά λόγια, τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία είναι αόρατα πεδία χαμηλής ή υψηλής συχνότητας που προέρχονται από ηλεκτρικές και ασύρματες συσκευές. Οι ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση εκπέμπουν χαμηλής συχνότητας ακτινοβολία, ενώ οι ασύρματες συσκευές όπως τα router παράγουν πεδία υψηλής συχνότητας.

Η έρευνα έχει συνδέσει ποικίλα προβλήματα, όπως πονοκεφάλους, κόπωση, πεπτικά προβλήματα και προβλήματα ύπνου σε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία χαμηλής και υψηλής συχνότητας. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία προκαλούν πιο σοβαρές καταστάσεις όπως αυτοάνοσες διαταραχές και ορισμένα είδη καρκίνου.

Γιατί όμως αυτά τα κοινά πεδία προκαλούν τόσο μεγάλη ζημιά; Ο Paul Héroux, Ph.D., ερευνητής και καθηγητής τοξικολογίας και επιδράσεων ηλεκτρομαγνητισμού στην υγεία του στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ, εξήγησε πρόσφατα λεπτομερέστερα στον Δρ Mercola των Waking Times.

 Τι αναφέρει ο καθηγητής

Μελετώντας γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ο Héroux άρχισε να ερευνά τις επιπτώσεις των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων που εκπέμπονται από τέτοιες γραμμές.

"Έχω ασχοληθεί με τη βιολογία, παρακολούθησα μαθήματα ιατρικής και έγινα, κατά κάποιο τρόπο, ένα διαφορετικό άτομο από αυτό που αρχικά οι προϊστάμενοί μου θα περίμεναν να είμαι", αναφέρει στους Waking Times.

Η έρευνά του τον μεταμόρφωσε σε εμπειρογνώμονα για τις επιπτώσεις αυτών των πεδίων στο ανθρώπινο σώμα και η επιθυμία του να βοηθήσει στην προστασία της υγείας των ανθρώπων και του περιβάλλοντος τον οδήγησε να συμμετάσχει στην Ιατρική Σχολή του McGill.

Το πρώτο πράγμα που εξήγησε ο Héroux είναι ότι τα πεδία χαμηλής συχνότητας, τα πεδία υψηλής συχνότητας, τα ηλεκτρικά πεδία, τα μικροκύματα και τα μαγνητικά πεδία έχουν όλα παρόμοια βιολογικά αποτελέσματα στο ανθρώπινο σώμα.

"Είναι αλήθεια ότι η συχνότητα επηρεάζει τα αποτελέσματα", σημείωσε ο Héroux, "αλλά βασικά ... θα μπορούσα, χρησιμοποιώντας ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο να παράγω το ίδιο αποτέλεσμα σε ένα κύτταρο. Τα περισσότερα σήματα υψηλότερης συχνότητας διαθέτουν αρκετά εξαρτήματα χαμηλής συχνότητας για να έχουν πολλά κοινά με τα εξαρτήματα χαμηλής συχνότητας. "

Σημείωσε επίσης ότι παρόλο που τα ηλεκτρογμαγνητικά πεδία δεν παράγουν θερμότητα, προκαλούν ζημιά - παρά τα όσα ισχυρίζονται οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών. "Καλύπτοντας όλο το φάσμα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν βιολογικά αποτελέσματα", αναφέρει. "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία, τις οποίες έχουμε βιώσει εδώ και πολύ καιρό, και έχουμε αυξήσει τα ιατρικά έξοδα."

Δεν χρειάζεται πολύ

Ο Héroux και η ομάδα του ανακάλυψαν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε επίπεδα τόσο χαμηλά όσο τα 60 Hertz μπορούν να επηρεάσουν δραματικά την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων, να μειώσουν τη γονιμότητα και να αυξήσουν τον κίνδυνο αποβολής.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Héroux για το γιατί συμβαίνει αυτή η ζημιά: Ο μηχανισμός δράσης που προτείνεται περιλαμβάνει το ένζυμο ATP-συνθάση, που περνά ρεύματα πρωτονίων μέσω ενός διαύλου νερού (παρόμοιο με το ρεύμα που διέρχεται από ένα σύρμα). Τα πρωτόνια πρέπει να περάσουν από περίπου 20 μόρια νερού για να περάσουν από αυτό το κανάλι. Η ATP- συνθάση είναι εξαιρετικά παλιά και κοινή σε όλα τα ζωντανά συστήματα. Βασικά παράγει ενέργεια με τη μορφή ΑΤΡ από ADP, χρησιμοποιώντας αυτή τη ροή πρωτονίων.

Τα μαγνητικά πεδία μπορούν να αλλάξουν τη διαφάνεια των καναλιών νερού σε πρωτόνια, μειώνοντας έτσι το ρεύμα. Ως αποτέλεσμα, μειώνεται το ATP, που μπορεί να έχει συνέπειες σε όλο το σύστημα, από την ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών και στειρότητας μέχρι τη μείωση της νοημοσύνης.

Ο Héroux πιστεύει ουσιαστικά ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αυξάνουν σημαντικά το οξειδωτικό στρες, το οποίο καταστρέφει τις πρωτεΐνες και τις κυτταρικές μεμβράνες και διαλύει τους δεσμούς DNA.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Free Radical Biology and Medicine ανέφερε ότι το υπερβολικό οξειδωτικό στρες προκαλεί χρόνια φλεγμονή, η οποία με τη σειρά της προκαλεί πολλές ασθένειες, όπως διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνο.

Ο Héroux προειδοποιεί ότι δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς ζουν ουσιαστικά σε ένα περιβάλλον όπου βάλλεται συνεχώς από ένα επικίνδυνο επίπεδο ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. Ωστόσο, είναι καλό να προσπαθήσουμε να μετριάσουμε τις ζημίες όσο το δυνατόν περισσότερο, μειώνοντας την έκθεση σε ασύρματους δρομολογητές (router), έξυπνους μετρητές, μικροκύματα και άλλες μη βασικές πηγές ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων.

Πηγές: WakingTimes, ScienceDirect

Τα τελευταία χρόνια τα επιστημονικά στοιχεία που δείχνουν ότι η ακτινοβολία από τους σταθμούς βάσης κινητής τηλεφωνίας μπορεί να προκαλέσει καρκίνο αυξάνονται με πολύ μεγάλο ρυθμό για να αγνοηθούν.

Η μεγαλύτερη μελέτη σε ζώα σχετικά με την ακτινοβολία των σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Ramazzini στην Ιταλία, αποκάλυψε τους κινδύνους έκθεσης σε περιβαλλοντικά επίπεδα ακτινοβολίας κυψελών. Στη μελέτη, οι ερευνητές εξέθεσαν 2.448 αρουραίους σε ακτινοβολία ραδιοσυχνότητας 1.8 GHz (GSM) σε ποσότητες που μιμούνται εκείνες που εκπέμπουν οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας για 19 ώρες την ημέρα. Διαπίστωσαν ότι οι θηλυκοί αρουραίοι είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κακοήθεις όγκους στον εγκέφαλο, ενώ όλοι οι αρουραίοι είχαν περισσότερες πιθανότητες προ-καρκινικών παθήσεων και υπερπλασία κυττάρων Schwann.

Η μελέτη προχώρησε περισσότερο, επιτρέποντας στους αρουραίους να ζήσουν μέχρι το φυσικό τους θάνατο. Τα τέσσερα πέμπτα των ανθρώπινων καρκίνων εμφανίζονται μετά την ηλικία των 60 ετών, οπότε μελετώντας τα ζώα μετά από μια εκτεταμένη περίοδο κατάφεραν να εντοπίσουν τους αργά αναπτυσσόμενους όγκους.

Οι ερευνητές λένε ότι τα συμπεράσματά τους αρκούν για να καλέσουν τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο να εξετάσει εκ νέου την καρκινογένεση λόγω της ακτινοβολίας ραδιοσυχνοτήτων στους ανθρώπους.

Για δεκαετίες, τα μέσα ενημέρωσης χαρακτήριζαν τη σχέση μεταξύ σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας και καρκίνου ως «θεωρία συνωμοσίας». Ωστόσο, η θεωρία φαίνεται να είναι επιστημονικό γεγονός.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη αυτή χρησιμοποίησε πολύ μικρότερες ποσότητες ακτινοβολίας από αυτές που χρησιμοποιούνται από το Εθνικό Πρόγραμμα Τοξικολογίας των ΗΠΑ. Αυτή η μελέτη βρήκε επίσης τον όγκο σβάννωμα (Schwannoma) της καρδιάς σε αρσενικούς αρουραίους, αλλά αντιμετώπισε κάποια κριτική για τις υψηλές δόσεις που χρησιμοποιήθηκαν. Στη μελέτη Ramazzini, ωστόσο, οι εκθέσεις ήταν ακόμη χαμηλότερες από τα "ασφαλή" όρια που έθεσε η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να εκτεθούν νόμιμα σε τέτοια επίπεδα ακτινοβολίας.

Οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά πρέπει να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή

Οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά πρέπει να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή σχετικά με την έκθεσή τους, σύμφωνα με τη μελέτη, επισημαίνοντας ότι δεν έχουν επιτευχθεί τα ισχύοντα πρότυπα σε αυτή την υποομάδα.

Στην πραγματικότητα, τα τρέχοντα όρια ορίστηκαν πριν από 20 χρόνια, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν κινητά τηλέφωνα και η μέση κλήση ήταν μόλις έξι λεπτά. Αυτές τις μέρες, όλοι γνωρίζουμε ότι η χρήση κινητού τηλεφώνου έχει αυξηθεί δραματικά και είναι εκπληκτικό ότι αυτά τα όρια δεν έχουν ακόμη επανεκτιμηθεί.

Πολλές χώρες έχουν ήδη αυστηρότερους κανονισμούς από τις ΗΠΑ όσον αφορά την ακτινοβολία κινητής τηλεφωνίας.

Στα τέλη του περασμένου έτους, το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας της Καλιφόρνια δημοσίευσε νέες οδηγίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να μειώσουν την έκθεσή τους στην ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων που απελευθερώνεται όταν τα κινητά τηλέφωνα στέλνουν και λαμβάνουν σήματα από πύργους κινητής τηλεφωνίας. Για παράδειγμα, προτείνουν οι άνθρωποι να αποφεύγουν να κρατούν το τηλέφωνό τους στην τσέπη τους ή κοντά στο κρεβάτι τους τη νύχτα.

Επιπλέον, η διευθύντρια της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Καλιφόρνιας, Dr. Karen Smith, δήλωσε ότι οι γονείς θα πρέπει να περιορίζουν τη χρήση των κινητών τηλεφώνων των παιδιών τους καθώς οι εγκέφαλοι των παιδιών συνεχίζουν να αναπτύσσονται καθ 'όλη τη διάρκεια των εφηβικών τους χρόνων και μπορούν να επηρεαστούν περισσότερο από τη χρήση κινητού τηλεφώνου.

Πηγές: GreenMedInfo, NaturalNews, IBTimes

Τις τελευταίες δεκαετίες δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουν συσσωρευτεί τεράστιες ποσότητες πλαστικών απορριμμάτων. Εκτιμάται ότι από το 1950 έως το 2015 δημιουργήθηκε ένας εντυπωσιακός αριθμός 8,3 δισεκατομμυρίων τόνων πλαστικού. Και, όπως θα περίμενε κανείς, μια θλιβερή πλειοψηφία έχει καταλήξει σε χώρους υγειονομικής ταφής. Το ζήτημα του τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναχρησιμοποιούμε όλα αυτά τα σκουπίδια είναι κάτι που απασχολεί πολλούς επιστήμονες και ακτιβιστές - μέχρι τώρα. Μια ομάδα μηχανικών από το πανεπιστήμιο Purdue των ΗΠΑ βρήκε έναν τρόπο να μετατρέψει το εναπομένον πλαστικό σε μπαταρίες.

Θα μπορούσαν αυτές οι καινούριες μπαταρίες να είναι η απάντηση στο πρόβλημα;

Μετατρέψτε τα πλαστικά απορρίμματα σε "καλύτερες" μπαταρίες

Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου-θείου πρόκειται να αντικαταστήσουν τις μπαταρίες ιόντων λιθίου στο εγγύς μέλλον. Είναι φθηνότερες και δίνουν περισσότερη ενέργεια. Ωστόσο υπάρχει ένα ζήτημα: διαρκούν μόνο για περίπου 100 χρήσεις. Αυτό τελικά σημαίνει ακόμα περισσότερα απόβλητα, αλλά οι ερευνητές στο Purdue βρήκαν έναν τρόπο να επεκτείνουν τον κύκλο ζωής των μπαταριών ιόντων λιθίου-θείου χρησιμοποιώντας ανακυκλωμένο πλαστικό. Όμως είναι αρκετό για να αξίζει η προσπάθεια;

Η ομάδα μηχανικών δημοσίευσαν πρόσφατα τη δουλειά τους στο ACS Applied Materials and Interfaces. Η διαδικασία περιλαμβάνει την τοποθέτηση πλαστικού εμποτισμένου με θείο σε φούρνο μικροκυμάτων, το οποίο στη συνέχεια «μετατρέπει το υλικό στην ιδανική ουσία για να αυξήσει τη διάρκεια ζωής των μπαταριών σε περισσότερους από 200 κύκλους φόρτισης-εκφόρτισης». Το πλαστικό τελικά αυξάνει τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας, αποτρέποντας αυτό που ονομάζεται "φαινόμενο μετακίνησης πολυσουλφιδίου". Το φαινόμενο μετατόπισης είναι αυτό που περιορίζει τη διάρκεια ζωής των μπαταριών ιόντων λιθίου-θείου.

Μια μπαταρία λιθίου-θείου έχει δύο πλευρές: το λίθιο και το θείο. Τα ιόντα λιθίου κινούνται στο θείο όταν υπάρχει φόρτιση, παράγοντας θειούχο λίθιο. Το υποπροϊόν αυτής της αντίδρασης, το πολυσουλφίδιο, τείνει να περάσει στην πλευρά του λιθίου και να αποτρέψει τη μετακίνηση των ιόντων λιθίου στο θείο. Αυτό μειώνει την ικανότητα φόρτισης μιας μπαταρίας καθώς και τη διάρκεια ζωής της.

Η ομάδα υποστήριξε ότι τα πλαστικά σκουπίδια θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ένα φράγμα άνθρακα για να αποφευχθεί αυτό - και αυτό λειτούργησε. Ο Patrick Kim, συνεργάτης ερευνητής χημικής μηχανικής του πανεπιστημίου Purdue, σχολίασε: "Ο ευκολότερος τρόπος για να εμποδίσετε το πολυσουλφίδιο είναι να τοποθετήσετε ένα φυσικό φράγμα μεταξύ λιθίου και θείου".

Ο άνθρακας που προέρχεται από ανακυκλωμένο πλαστικό με αυτή τη διαδικασία περιλαμβάνει μια σουλφονική ομάδα με αρνητικό φορτίο, το οποίο είναι επίσης αυτό που έχει το πολυσουλφίδιο. Αυτή η παρόμοια δομή είναι αυτό που του επιτρέπει να είναι αποτελεσματικός.

Όμως αυτή η νέα τεχνολογία αξίζει τον κόπο;

Ίσως αναρωτιέστε όμως: έχει συνέπειες αυτή η μέθοδος ανακύκλωσης; Μια μπαταρία που έχει μόνο 200 χρήσεις αποτελεί πραγματικά βελτίωση; Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου που χρησιμοποιούνται σήμερα διαρκούν περίπου για 500 κύκλους φόρτισης - έτσι η απόδοση των μπαταριών λιθίου-θείου εξακολουθεί να είναι χαμηλή. Ενώ η εξεύρεση λύσεων για το αυξανόμενο πλαστικό πρόβλημα είναι εξαιρετικά σημαντική, ενδεχομένως η αύξηση άλλων τύπων αποβλήτων κατά τη διαδικασία φαίνεται λίγο κοντόφθαλμη.

Τι θα συμβεί σε όλες αυτές τις νεκρές μπαταρίες και συσκευές, καθώς τα κινητά τηλέφωνα, και τα άλλα γκάτζετς θα διαρκούν το μισό χρόνο;

Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που τίθενται από αυτή την αποκαλούμενη πρόοδο. Όπως και πολλά πράγματα, φαίνεται ότι αυτή η "βελτιωμένη" αντικατάσταση μπορεί να μην είναι τόσο καλή. Ακόμη και με τη βελτίωση του πανεπιστήμιου του Purdue, η μπαταρία λιθίου-θείου θα διαρκέσει περίπου το μισό χρόνο σε σχέση με μια μπαταρία ιόντων λιθίου, πράγμα που σημαίνει ότι πιθανότατα δεν θα είναι πλέον φιλική προς το περιβάλλον.

Νωρίτερα το 2018, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο RMIT αποκάλυψαν μια καλύτερη λύση: τη μπαταρία πρωτονίων. Το πρωταρχικό υλικό αυτής της μπαταρίας είναι ο άνθρακας, καθιστώντας το φθηνότερο και πιο φιλικό προς το περιβάλλον από τις μπαταρίες λιθίου. Σύμφωνα με αναφορές, η μπαταρία πρωτονίων μπορεί ίσως να αποτελεί μια οικολογική συνειδητή ενεργειακή λύση.

Πηγές: ScienceDaily, PBS