Πριν λίγο καιρό μια φίλη μου, που όσο τη θυμάμαι δεν έτρωγε σχεδόν τίποτα γιατί βρισκόταν σε καποια νέα καταπληκτική δίαιτα για να χάσει βάρος, με κάλεσε για δείπνο σε ένα εστιατόριο.

Με το που ζήτησε μια σπέσιαλ πίτσα, αν και σκέφτηκα: ‘έλα μαρούλι στον τόπο σου’, δεν είπα κάτι γιατί ήξερα ότι σύντομα θα μου αποκάλυπτε την νέα της μαγική διατροφή. Με το που ήρθε η πίτσα την κοίταξε με ένα απειλητικό βλέμμα! Διαλέγει ένα κομμάτι, το βάζει στο πιάτο της και το κοιτάει πάλι με σχετική ένταση. Μετά κλείνει τα μάτια της, παίρνει μια δυο ανάσες, κουνάει κάπως τα δάχτυλά της πάνω από τα λιωμένα τυριά και το μπέικον, κάνει μια κίνηση σαν να πετάει κάτι και παίρνει το κομμάτι από το πιάτο και το τρώει. Το κάνει ακόμη δύο φορές. Εγώ κουβέντα...

Στο τέλος ξεσπάει: ‘Καλά δεν θα με ρωτήσεις τι κάνω;’

Της λέω: ‘Φοβάμαι μήπως με κοιτάξεις κι εμένα έτσι όπως κοιτάς την πίτσα.’

‘Καλά, κορόιδευε’, μου λέει. ‘Εγώ πήγα σε ένα σεμινάριο και έμαθα να αφαιρώ τις θερμίδες από την τροφή και αυτό κάνω τώρα.’

‘Και με βάση τους νόμους της θερμοδυναμικής που τις βάζεις;’ της λέω.

‘Πουθενά φυσικά’, μου απαντά. ‘Απλώς χάνονται! Οι θερμίδες δεν μετράνε, είναι ένας μύθος’, μου λέει, τέλος!

Αυτή την ιστορία την θυμάμαι κάθε φορά που ακούω για τον «μύθο των θερμίδων» και ενώ κατανοώ την σύγχυση που μπορεί να έχει το μυαλό του μέσου ανθρώπου που δεν ξέρει και πολλά για την επιστήμη της διατροφής, ανατριχιάζω και νιώθω φόβο όταν «ειδικοί» κηρύττουν περί των «μεταβολικών πλεονεκτημάτων» και της μη-σημασίας της ενεργειακής περιεκτικότητας των διατροφών που πουλάνε. Γιατί συνήθως υπάρχει ένας εχθρός σου και η βιομηχανία της τροφής και οι διάφοροι διατροφισμοί, γίνονται οι σωτήρες σου. Και κατά καιρούς ήταν το λίπος ο εχθρός, μετά η χοληστερίνη, μετά μόνο τα κεκορεσμένα και τώρα είναι ο υδατάνθρακας, η ζάχαρη και ακόμη περισσότερο η σατανική φρουκτόζη. Και φυσικά η ινσουλίνη, έτσι;

Τι λένε για τον υδατάνθρακα και την ινσουλίνη λοιπόν;

Λένε ότι οι υδατάνθρακες είναι περισσότερο παχυντικοί από τα άλλα μακροθρεπτικά συστατικά διότι το σώμα σου παράγει ινσουλίνη όταν τους καταναλώνεις. Η ινσουλίνη είναι αποθηκευτική ορμόνη που σπρώχνει τη γλυκόζη στα κύτταρά σου και κόβει την λιπόλυση και έτσι το σώμα σου αποθηκεύει λίπος αντί να το καίει. Άρα, αν φάω λιγότερους υδατάνθρακες ή σχεδόν καθόλου τότε το σώμα μου θα παράξει λιγότερη ινσουλίνη ή σχεδόν καθόλου και έτσι δεν θα αποθηκεύσω λίπος...

Ο συλλογισμός είναι απλός και μοιάζει και λογικός, αλλά με μόνο στοιχειώδη κατανόηση των βιοχημικών μηχανισμών η ιστορία εμφανίζεται πολύ διαφορετική. Διότι οι υδατάνθρακες ΔΕΝ είναι περισσότερο παχυντικοί από τα αλλά μακροθρεπτικά συστατικά τα οποία ο οργανισμός σου τα αναγνωρίζει, ανάμεσα σε αλλά, ως πηγές ενέργειας.

Διότι δεν μπορείς να παραβιάσεις τους νόμους της θερμοδυναμικής. Δεν μπορείς να δημιουργήσεις ή να καταστρέψεις την ενέργεια, μπορείς απλώς μόνο να της αλλάξεις μορφή και να την μεταφέρεις.

Για το φαγητό σου, ένας τρόπος μέτρησης της ενέργειας είναι οι θερμίδες. Κάθε μέρα λαμβάνεις ενέργεια και την αλλάζεις σε θερμότητα κυρίως, με τις βασικές σου μεταβολικές δράσεις και την δραστηριότητά σου.

Με αυτό που σου γράφω δεν υποστηρίζω ότι η σωματική σου σύσταση είναι απλώς λογιστική και μετρήσεις θερμίδων εντός και θερμίδων εκτός. Γιατί δεν είσαι μια μηχανή που της βάζουμε μια τροφή που την καίμε και μετά μετράμε πόσους βαθμούς Κελσίου ανέβασε μια ποσότητα νερού. Παρόλο ότι δεν είναι τόσο απλό και πολλοί παράγοντες συμμετέχουν στον χορό της ενεργειακής ροής, οι βασικές αρχές και υπάρχουν και δεν μπορούν να παραβιαστούν.

Ναι, είναι γεγονός ότι αν φας ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ποσότητα από υδατάνθρακες, αφού το σώμα σου αποθηκεύσει όσο γλυκογόνο μπορεί στο συκώτι και στους μυς σου, ΣΑΦΩΣ και θα τους αποθηκεύσεις ως λίπος. Και αυτός ο μηχανισμός ονομάζεται de novo lipogenesis. Δηλαδή φτιάχνω νέο λίπος από κάτι που δεν ήταν λίπος. Αλλά αυτός είναι ο μηχανισμός ΔΕΝ είναι και η αιτία της ουσιαστικής αύξησης του βάρους.

Έρευνες εδώ και χρόνια έχουν δείξει ότι όταν δώσεις 125% των ενεργειακών αναγκών σε υγιείς άντρες και αν αυτό το 25% έξτρα είναι φρουκτόζη, το ζάχαρο του αίματός τους αυξάνεται, η de novo lipogenesis αυξάνεται 600% και τα τριγλυκερίδια χτυπάνε κόκκινο. Αντιστοίχως σε πειράματα που έγιναν σε κανονικού βάρους και παχύσαρκες γυναίκες που τους έδωσαν 50% παραπάνω θερμίδες στη μορφή ζάχαρης ή γλυκόζης, μέτρησαν αύξηση της de novo lipogenesis 200 με 300%. Με αποτέλεσμα αυτές οι γυναίκες να αποθηκεύσουν 282 γραμμάρια λίπους στο σώμα τους την ημέρα!

Τι θεωρείς όμως ότι θα γινόταν εάν έτρωγαν την ίδια παραπάνω ποσότητα σε λίπος;

Μήπως μαγικά η ενέργεια αυτής της τροφής θα χανόταν επειδή την κοίταξαν απειλητικά; ‘Μα αφού διάβασα ότι η κατανάλωση λίπους δεν αυξάνει την de novo lipogenesis’. Αλήθεια διάβασες, γιατί το σώμα σου ΔΕΝ χρειάζεται να χαλάσει ενέργεια για να φτιάξει νέο λίπος όταν του το δίνεις έτοιμο σε υπερβολή! Το αποθηκεύει όπως είναι! Για να καταλάβεις, στην δεύτερη έρευνα παρόλο που αυτές οι γυναίκες αποθήκευσαν 282 γραμμάρια λίπους την ημέρα ΜΟΝΟ 4 από αυτά, λιγότερο από 1,5% της αύξησης του λίπους τους δηλαδή, προήλθαν από την μετατροπή της ζάχαρης σε λίπος. Όλο το άλλο προήλθε από το ίδιο το λίπος που κατανάλωσαν.

Τον Αύγουστο του 2016 στην Αμερικανική επιθεώρηση της κλινικής διατροφής δημοσιεύθηκε μια εξαιρετική μελέτη του Kevin D Hall και των συνεργατών του για τα αποτελέσματα ισοθερμιδικής διατροφής, δηλαδή διατροφής που κρατάει τα επίπεδα της ενέργειας της τροφής σταθερά, σε σχέση με τις αλλαγές στην κατανάλωση ενέργειας και τη σύσταση του σώματος. Η μια διατροφή είχε πολύ υδατάνθρακα και η άλλη ελάχιστο και οι δύο όμως είχαν 300 θερμίδες λιγότερο. Όλα τα πειράματα, που είχαν διάρκεια 8 εβδομάδων, έγιναν σε απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες και οι άνθρωποι που πήραν μέρος ήταν σχεδόν σαν πειραματόζωα.

Στη διατροφή με πολύ χαμηλό υδατάνθρακα η ινσουλίνη του αίματος έπεσε πάνω από 40% αλλά ΔΕΝ είχε διαφορά στο πόσο λίπος έχασαν σε σχέση με την ομάδα του αυξημένου υδατάνθρακα που ήταν το ίδιο λόγω της μειωμένης ουσιαστικά ροής ενέργειας...

Και όλα αυτά που σου γράφω δεν είναι κάποιας μορφής επίθεση στο διατροφικό λίπος που είναι απαραίτητο συστατικό για την υγεία σου. Αλλά και ούτε στον υδατάνθρακα και την ινσουλίνη που έχουν γίνει το μαύρο τραγί που πρέπει να διώξουμε έξω στην έρημο για να πάρει μαζί του τις διατροφικές μας αμαρτίες.

Και κάτι ακόμη λίγο πριν από το τέλος, το οποίο το θεωρώ τραγικά αστείο. Οι οπαδοί του δόγματος της κακής ινσουλίνης-υδατάνθρακα, μπορεί να τρώνε μισόκιλα μοσχάρι στην καθισιά τους και να χτυπάνε και 30-40 γραμμάρια organic whey μαζί με BCAAs όπως διάβασαν ή άκουσαν από «σοβαρές πηγές». Ας τους πεις λοιπόν, ότι κάποιες πηγές πρωτεΐνης παράγουν την ίδια ή ακόμη περισσότερη ινσουλίνη και από τη ζάχαρη... Αν η ινσουλίνη είναι το πρόβλημα, μήπως να κόψουμε και την κατανάλωση πρωτεΐνης λοιπόν; Απλώς αστεία και επικίνδυνη λογική.

Θυμήσου, μέσα στην εξελικτική μας ιστορία, τότε που η τροφή δεν βρισκόταν μέσα σε πλαστικά σακουλάκια και βαζάκια που δροσίζονταν σε ψυγεία, αναπτύξαμε μηχανισμούς αποθήκευσης για την επόμενη πείνα που σίγουρα θα ερχόταν. Και οι μηχανισμοί αυτοί ξέρουν καλά να σε φυλάνε από την έλλειψη ΚΑΙ αγνοούν τον κίνδυνο της υπερβολής.

Όμως καμία ορμόνη δεν είναι «κακή» ορμόνη! Αν είναι να θυμάσαι κάτι, από αυτό το άρθρο, ας είναι αυτό.

Το σώμα σου, ως αποτέλεσμα εκατομμυρίων ετών εξέλιξης στον πλανήτη, έχει απίστευτους μηχανισμούς προσαρμογής και ΔΕΝ θα παράξει μια ουσιώδη για την ζωή ορμόνη με σκοπό να σε σκοτώσει.... Να θυμάσαι ότι βασικά η βιολογία είναι επιβίωση και οι ορμόνες είναι μια ομάδα ουσιών που το σώμα σου φτιάχνει για να κρατήσει τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς και το εσωτερικό σου περιβάλλον σταθερό. Και η ινσουλίνη είναι ένα από αυτά τα ρυθμιστικά μόρια που η δουλειά της είναι να παίρνει γλυκόζη και αλλά συστατικά από το αίμα και να τα τοποθετεί στους μυς σου, το συκώτι και στο λίπος.

Ανάμεσα στα άλλα ενδιαφέροντα πράγματα που κάνει είναι η μείωση της όρεξης, είναι αναβολική και αντικαταβολική. Και αν υπερφάς τότε θα αποθηκεύσει την υπερβολή σου!

Να ξέρεις ότι η λέξη κλειδί εδώ είναι η ΥΠΕΡΒΟΛΗ. Διότι η ενεργειακή υπερβολή οποιουδήποτε μακροθρεπτικού συστατικού ενθαρρύνει την αποθήκευση λίπους και όχι απλώς ο υδατάνθρακας, η φρουκτόζη και η ινσουλίνη.

Οι νέοι εχθροί σου δεν είναι οι υδατάνθρακες. Οι εχθροί είναι οι ίδιοι οι παλαιοί: η υπερβολή, η άγνοια και οι διατροφικές μαγγανείες.

Μέχρι την επόμενη φορά,

Στην υγειά σου!

Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Κατηγορία Inbox

Ο ειδικός λειτουργικής ιατρικής, Marc Ryan, συνδυάζει μια προσέγγιση Paleo με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική δημιουργώντας ένα πρόγραμμα διατροφής για την αντιμετώπιση της νόσου του Hashimoto, όταν ο ίδιος ο οργανισμός επιτίθεται στον θυρεοειδή.

Πάσχω από τη νόσο του Hashimoto, μια αυτοάνοση πάθηση που αφορά στο θυρεοειδή μου, τον ρυθμιστή «θερμοστάτη» του σώματος. Στη διαδικασία διερεύνησης της διάγνωσής μου για το Hashimoto και για μια άλλη αυτοάνοση πάθηση (αγκυλωτική σπονδυλίτιδα), ρώτησα διάφορους γιατρούς αν η διατροφή έχει κάποια επίδραση στην υγεία μου. Ως επί το πλείστον, με κοίταζαν σαν να είμαι χαζός και μου έλεγαν ότι η διατροφή δεν είχε σημασία.

Η μόνη σύστασή τους ήταν να περιμένουμε για να δούμε και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Με άλλα λόγια, να περιμένουμε μέχρι να καταστραφεί επαρκής ποσότητα ιστού από το ανοσοποιητικό μου σύστημα - και μόνο τότε θα αναλάμβαναν δράση.

Δεν ήθελα να περιμένω να καταστραφεί ο θυρεοειδής μου. Είναι απόλυτα λογικό να παίζει ρόλο η διατροφή: Πρώτον, το μεγαλύτερο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος ζει στο έντερο (εκτιμάται από 70 έως 80%) και πολλές έρευνες υποστηρίζουν την ιδέα ότι οι διατροφικές πρωτεΐνες προκαλούν ανοσολογικές αντιδράσεις.

Επιπλέον, το ανοσοποιητικό σύστημα που βρίσκεται στο έντερο είναι αλληλένδετο με την ανοχή του σώματος στις δικές του πρωτεΐνες. Οι αυτοάνοσες ασθένειες, όπως το Hashimoto, είναι αποτέλεσμα της απώλειας αυτο-ανεκτικότητας - το ανοσοποιητικό μας σύστημα βραχυκυκλώνει και η εργασία που εκτελεί φυσιολογικά (καθαρισμός παλαιών κυττάρων και νεκρών ιστών) μεταμορφώνεται σε κάτι πιο καταστροφικό και επικίνδυνο.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με το τι οδηγεί σε αυτήν την αλλαγή και φαίνεται ότι έχει πολλές αιτίες. Αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η δίαιτα είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας της νόσου, ως εκ τούτου, είναι το θεμέλιο της επιτυχούς θεραπείας.

Και από την προσωπική μου εμπειρία, μπορώ να σας πω ότι άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα όταν ασχολήθηκα με τη διατροφή μου και έκανα μερικές πολύ σημαντικές αλλαγές. Αρχικά, απέκλεισα τη γλουτένη, τα γαλακτοκομικά και τη σόγια και στη συνέχεια δοκίμασα το πρωτόκολλο της διατροφής Paleo για τα αυτοάνοσα. Αυτή είναι μια δίαιτα που εξαλείφει όλες τις τροφές που είναι δυνητικά φλεγμονώδεις, όπως εκείνες που μόλις ανέφερα, καθώς και σπόρους, ξηρούς καρπούς, ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, λευκές πατάτες, αλκοόλ και καφέ.

Αυτό οδήγησε σε μια δραματική βελτίωση στο βάρος μου. Έχασα 11 κιλά και διορθώθηκε το φούσκωμα και η φλεγμονή. Η συνολική μου ενέργεια, η αντοχή, η μνήμη και η γνωστική ικανότητα επίσης βελτιώθηκαν. Το επίπεδο αντισωμάτων TPO (θυρεοειδική υπεροξειδάση) - ένας δείκτης της αυτοάνοσης ασθένειας του θυρεοειδούς - έπεσε από 1.200 σε 153.

Ως αποτέλεσμα, πίστεψα στη δύναμη της διατροφής και των αλλαγών στον τρόπο ζωής.

Η λειτουργική ιατρική, όπως υποδηλώνει το όνομα, επικεντρώνεται στη βελτίωση της λειτουργίας του σώματος. Η βασική προϋπόθεση είναι ότι εάν το σώμα σας λειτουργεί καλύτερα, θα είστε υγιείς. Η καλή υγεία εξαρτάται από τα όργανα και τους αδένες, τους μυς, τους τένοντες και τα οστά που λειτουργούν σωστά.

Έτσι, ένας επαγγελματίας της λειτουργικής ιατρικής (όπως εγώ) θα χρησιμοποιήσει κοινές διαγνωστικές εξετάσεις (όπως εξετάσεις αίματος, κοπράνων και σάλιου) για να προσδιορίσει τη βασική σας υγεία. Στη συνέχεια, θα συνταγογραφήσει συμπληρώματα και τρόπους διατροφής και τρόπου ζωής για να βοηθήσουν το σώμα σας να λειτουργήσει καλύτερα.

Αφού το κάνετε αυτό για μια χρονική περίοδο, θα σας επαναξιολογήσουν για να εξετάσουν εάν αυτές οι παρεμβάσεις λειτουργούν ή όχι.

Η παραδοσιακή κινεζική ιατρική (TCM), κατά την άποψή μου, είναι η πρωταρχική λειτουργική ιατρική. Από την αρχαιότητα, οι Κινέζοι γιατροί ασχολήθηκαν με το πώς αλληλεπιδρούν τα διάφορα μέρη του σώματος. Και μεγάλο μέρος της έμφασης της κινεζικής ιατρικής διάγνωσης είναι σε συγκεκριμένα πρότυπα δυσλειτουργίας.

Ο λόγος για αυτό είναι αρκετά λογικός. Οποιαδήποτε ασθένεια (και το Hashimoto's δεν αποτελεί εξαίρεση) περνάει από διαφορετικά στάδια εξέλιξης. Και συχνά, καθώς εξελίσσεται, πολλά συστήματα οργάνων διακυβεύονται και σταματούν να λειτουργούν σωστά. Ως εκ τούτου, ο στόχος είναι να σταματήσει και, αν όλα πάνε καλά, να αντιστρέψει αυτή την εξέλιξη και να αποκαταστήσει τη σωστή λειτουργία στο σώμα.

Η Paleo προσέγγιση για τα αυτοάνοσα

Η γλουτένη πυροδοτεί όλες τις αυτοάνοσες ασθένειες και η κοιλιοκάκη δεν είναι ευαισθησία στα τρόφιμα, είναι μια αυτοάνοση ασθένεια. Επίσης, το διαρρέον έντερο, ή η διαπερατότητα του εντέρου, η διάσπαση της εντερικής επένδυσης, είναι ένα απαραίτητο συστατικό για την ανάπτυξη αυτοάνοσης πάθησης. Και υπάρχουν πολλά τρόφιμα που μοιάζουν με γλουτένη και μπορεί να προκαλέσουν ανοσοαπόκριση στην πεπτική οδό.

Αυτά περιλαμβάνουν τους σπόρους, τα όσπρια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα και όλα αυτά μπορούν να συμβάλουν στη διαπερατότητα του εντέρου. Οι ξηροί καρποί, οι σπόροι και τα λαχανικά της οικογένειας των σολανιδών (μελιτζάνα, πατάτα, ντομάτα, πιπεριά) είναι επίσης τροφές που μπορούν να αυξήσουν τη βλάβη στο έντερο. Αυτό το κάνουν είτε άμεσα, βλάπτοντας την εντερική επένδυση, είτε ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και μαγιάς στο λεπτό έντερο που μπορεί να προκαλέσουν βλάβη.

Ορισμένες από τις πιο καταστρεπτικές ουσίες είναι οι λεκτίνες, οι αναστολείς των πεπτικών ενζύμων, οι σαπωνίνες και το φυτικό οξύ.

Έτσι, η πρώτη φάση κάθε θεραπευτικής δίαιτας θυρεοειδούς έχει σχεδιαστεί για να απλοποιήσει τη διατροφή σας και να απομακρύνει όλες αυτές τις καταστρεπτικές ουσίες ώστε να μπορείτε να θεραπευτείτε.

Μια μελέτη του 2016 που δημοσιεύθηκε από Ιταλούς ερευνητές στο περιοδικό Drug Design, Development and Therapy επικεντρώθηκε ειδικά στους υπέρβαρους ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (Hashimoto) και χρησιμοποίησε δίαιτα σχεδόν ταυτόσημη με αυτή.1

Τα αποτελέσματα ήταν αρκετά εντυπωσιακά. Οι ασθενείς όχι μόνο έχασαν σωματικό βάρος, αλλά και λίπος και είχαν χαμηλότερα επίπεδα θυρεοειδικών αντισωμάτων που συνδέονται με το Hashimoto.

Τα τρόφιμα και οι ουσίες που αποφεύγονται στην διατροφή Paleo για αυτοάνοσα είναι όλα όσα μπορούν να συμβάλουν στην καταστροφή του εντέρου. Με την αφαίρεσή τους από τη διατροφή, η επένδυση του εντέρου μπορεί να ανακάμψει. Και όταν προσθέτουμε στοιχεία από την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική για την υποστήριξη των εσωτερικών οργάνων, μπορούμε να πετύχουμε πολύ καλά θεραπευτικά αποτελέσματα. Αυτό σχεδόν πάντοτε έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των συμπτωμάτων και την θεραπεία των αυτοάνοσων παθήσεων.

Η φάση επανεισαγωγής

Μόλις ολοκληρώσετε την φάση αποκλεισμού της δίαιτας Paleo (συνήθως για 30 έως 60 ημέρες), η επόμενη φάση περιλαμβάνει την επανεισαγωγή τροφών, μία τροφή τη φορά, για να δείτε εάν αντιδράτε σε αυτές.

Αυτή η φάση της προσέγγισης Paleo για αυτοάνοσα είναι ουσιαστικά μια δοκιμή για να δούμε τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να φάτε μετά την περίοδο αποκλεισμού. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν περάσει αρκετά χρόνια θεραπεύοντας το έντερό τους και εξακολουθούν να βρίσκουν ότι είναι ευαίσθητοι σε πολλές τροφές.

Στην κλινική μου εμπειρία, έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν πρόσφατα διαγνωστεί ή είναι νέοι σε αυτήν την προσέγγιση τείνουν να έχουν κάποια ανεπάρκεια ενέργειας, σύμφωνα με την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική.

Οι συνθήκες έλλειψης είναι εκείνες που χαρακτηρίζονται από μεταβολική αδυναμία και εξάντληση. Ο υποθυρεοειδισμός, η κόπωση των επινεφριδίων και η εξάντληση, ο υποσιτισμός και η αδυναμία που προκαλείται από τραύμα ή χειρουργική επέμβαση είναι μερικά παραδείγματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις ανεπάρκειας, υπάρχουν συγκεκριμένα συστήματα του σώματος ή των οργάνων που εξαντλούνται και πρέπει να ενισχυθούν.

Αυτές οι διαφορετικές μορφές ανεπάρκειας περιλαμβάνουν ανεπάρκεια αίματος (που απαντάται σε διάφορες αναιμίες), έλλειψη γιν (που βρίσκεται σε ορισμένα όργανα όπως νεφρά, ήπαρ ή καρδιά), έλλειψη γιανγκ (πολύ παρόμοια με ενδοκρινικές διαταραχές όπως ο υποθυρεοειδισμός και η κόπωση των επινεφριδίων) και η έλλειψη qi ή τσι (βασική μεταβολική αδυναμία).

Η διατροφική αντιμετώπιση καταστάσεων ανεπάρκειας περιλαμβάνει θρεπτικές τροφές και συμπληρώματα που τονώνουν ή ενισχύουν και βοηθούν στην αποκατάσταση των συστημάτων και των οργάνων του σώματος. Ο βασικός τύπος δίαιτας για την έλλειψη qi μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως ένα είδος διατροφής που πρέπει να ακολουθείται μετά από θεραπεία καταστάσεων υπερβολής ή λοιμώξεων.

Δίαιτα ανεπάρκειας Qi

Η βάση της διατροφής είναι σύνθετοι υδατάνθρακες με κάποια πρωτεΐνη υψηλής ποιότητας και ελαφρά μαγειρεμένα λαχανικά. Προτιμώνται τα φρέσκα, τοπικά καλλιεργημένα εποχιακά τρόφιμα, καθώς είναι πιο θρεπτικά και θα έχουν το πιο ζωντανό qi.

Οι τροφές θα πρέπει να μαγειρεύονται ελαφρώς, στον ατμό ή τα λαχανικά που σοτάρονται ελάχιστα μόνο για να διατηρήσουν μια ελαφριά κρούστα. Πράσινα φυλλώδη και ευαίσθητα λαχανικά όπως το μπρόκολο και τα φασόλια είναι καλύτερα να μαγειρεύονται με αυτόν τον τρόπο. Τα βαρύτερα λαχανικά ρίζες και οι σπόροι πρέπει να μαγειρεύονται περισσότερη ώρα και αργά, ώστε να διατηρούν το qi, το σχήμα και την υφή τους.

Οι υδατάνθρακες που χωνεύονται εύκολα, όπως οι γλυκοπατάτες και τα λαχανικά με αμυλούχες ρίζες, πρέπει να αποτελούν μεγαλύτερο ποσοστό της διατροφής (40-60%). Το υπόλοιπο θα πρέπει να είναι μαγειρεμένα πράσινα, κόκκινα και κίτρινα λαχανικά (30-40%) και ένα μικρό ποσοστό ζωικής πρωτεΐνης υψηλής ποιότητας (10-20%).

Οι σούπες είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για τις συνθήκες έλλειψης qi. Μπορείτε επίσης να μαγειρέψετε κάποιες ποσότητες το Σαββατοκύριακο για να διαρκέσει ολόκληρη την εβδομάδα. Ο χρόνος που απασχολείστε για να μαγειρέψετε το δικό σας φαγητό μπορεί να δρα θεραπευτικά από μόνος του.

Η στόχευση θρέψης της σπλήνςα θα ωφελήσει επίσης τους πνεύμονες και αντίστροφα.

Συμπτώματα της έλλειψης qi

  • • αδυναμία, λήθαργος και / ή κόπωση
  • • μειωμένο κίνητρο
  • • νοητική σύγχυση και νωθρή σκέψη, αίσθηση ή συναίσθημα
  • • έλλειψη όρεξη
  • • κακή πέψη
  • • ευαισθησία σε κρυολογήματα / γρίπη
  • • δυσκολία στην ανάρρωση από ασθένεια
  • • κακή ανάπτυξη μαλλιών
  • • θολή, χλωμή επιδερμίδα
  • • δυσκολία στην αναπνοή
  • • εύκολη εφίδρωση
  • • χαμηλή λίμπιντο
  • • μυϊκή αδυναμία
  • • αποστροφή στο κρύο
  • • συχνή ούρηση
  • • υπογονιμότητα
  • • αποβολή
  • • εύθραυστα νύχια

Διατροφικές συστάσεις στην ανεπάρκεια Qi

Φάτε όλες τις τροφές μαγειρεμένες και ζεστές. Το αργό μαγείρεμα της σούπας, των βραστών και των ζωμών είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό.

Μασήστε το φαγητό σας σχολαστικά.

Δοκιμάστε απλούς συνδυασμούς λίγων συστατικών˙ συχνότερα, μικρότερα και τακτικά γεύματα.

Καταναλώστε ένα μεγάλο ποσοστό σύνθετων υδατανθράκων και λαχανικών, λιγότερα κρέατα (συνιστώνται θρεπτικά-πυκνά κρέατα όπως το κρέας οργάνων).

Αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση υγρών κατά τη διάρκεια των γευμάτων, την υπερκατανάλωση τροφής και την έλλειψη γευμάτων.

Γιατί το σώμα αρχίζει να επιτίθεται;

Δεν υπάρχει κάποια απλή αιτία για τις αυτοάνοσες παθήσεις όπως η θυρεοειδοπάθεια του Hashimoto, η οποία προκαλεί υπολειτουργικό θυρεοειδή.

Σε πολλούς ανθρώπους, υπάρχει κάποια έκθεση σε ιό ή άλλο παθογόνο, όπως ο ιός Epstein-Barr (ή άλλοι ιοί έρπητα), ο ιός Coxsackie ή η νόσος του Lyme. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτά τα ιικά θραύσματα μοιάζουν με θυρεοειδή ιστό και γι’ αυτό το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στον θυρεοειδή μετά από την καταπολέμηση του ιού.

Μπορεί επίσης να υπάρχει έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες όπως ο υδράργυρος ή η δισφαινόλη Α, και αυτές σχηματίζουν αυτά που ονομάζονται "νεοαντιγόνα" - νέα αντιγόνα που αποτελούνται από το χημικό μαζί με δικό μας ιστό.

Ο σχηματισμός αυτών των νεοαντιγόνων ξεκινά μια ανοσοαπόκριση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην παραγωγή αντισωμάτων έναντι του υβριδίου που δημιουργείται από τη χημική ουσία μαζί με τον ανθρώπινο ιστό. Η έκθεση στη χημική ουσία και η παραγωγή αντισωμάτων έναντι διαφόρων αντιγόνων ιστών μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοάνοση αντιδραστικότητα.

Η έκθεση στη γλουτένη και η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι παράγοντες στην ανάπτυξη της αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς.2

Το άγχος μπορεί επίσης να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην έκφραση και επιδείνωση των αυτοάνοσων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του Hashimoto.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Autoimmunity Reviews, οι ερευνητές σημείωσαν ότι "ένα υψηλό ποσοστό (μέχρι 80%) των ασθενών ανέφεραν ασυνήθιστο συναισθηματικό στρες πριν από την εμφάνιση της νόσου. Δυστυχώς, όχι μόνο το άγχος προκαλεί ασθένεια, αλλά και η ίδια η ασθένεια επίσης προκαλεί στρες, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο3."

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Drug Des Devel Ther, 2016; 10: 2939-46

2 Eur J Endocrinol, 1994; 130: 137-140

3 Autoimmun Rev, 2008; 7: 209-13.

Κατηγορία Διατροφή

Τα τελευταία χρόνια πολύς κόσμος πάσχει από κατάθλιψη που οδηγεί σε περισσότερες συνταγογραφήσεις αντικαταθλιπτικών από ποτέ (περίπου 13 εκατομμύρια Αμερικανοί λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά καθημερινά). Ταυτόχρονα, η διατροφή των ανθρώπων έχει χάσει σημαντικά την ποιότητά της. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τείνουν να πιστεύουν ότι τα δύο προβλήματα σχετίζονται, ορισμένοι ειδικοί λένε ότι αυτό σίγουρα δεν είναι σύμπτωση.

Είναι εύκολο να δούμε τη σχέση μεταξύ της φτωχής σύγχρονης δυτικής διατροφής και προβλημάτων όπως η παχυσαρκία ή ο διαβήτης εξαιτίας της αλόγιστης κατανάλωσης ζάχαρης, όμως η κατάθλιψη σχετίζεται περισσότερο με αυτό που δεν καταναλώνουμε παρά με αυτό που είμαστε.

Για παράδειγμα, μία μεγάλη έρευνα αποδεικνύει τη σχέση μεταξύ ανεπάρκειας βιταμίνης D και κατάθλιψης σε νέους και ηλικιωμένους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι των οποίων τα επίπεδα βιταμίνης D θεωρήθηκαν ανεπαρκή ήταν δύο φορές πιο πιθανό να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης, σε σχέση με όσους ήταν ήπια ανεπαρκείς σε βιταμίνη D. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα χρησιμοποιεί βιταμίνη D για να ρυθμίσει τα ένζυμα που χρειάζονται για την παραγωγή ντοπαμίνης, επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης, ορμόνες που χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της διάθεσης και του άγχους, καθώς και των επιπέδων ενέργειας.

Η κατάθλιψη θεωρείται σημάδι ανεπάρκειας μαγνησίου και μια μελέτη από την Κροατία διαπίστωσε ότι πολλοί άνθρωποι που είχαν επιχειρήσει να αυτοκτονήσουν είχαν επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Βερμόν, διαπίστωσε επίσης ότι οι ενήλικες με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη σημείωσαν σημαντικές βελτιώσεις στην κατάθλιψη και το άγχος τους μετά τη λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου για μόλις δύο εβδομάδες. Ένα αναφερόμενο 68% των Αμερικανών δεν λαμβάνουν την συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα μαγνησίου, ενώ το 19% δεν καταφέρνει να πάρει το μισό της αναγκαίας ποσότητας. Αυτό θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στους αυξανόμενους αριθμούς κατάθλιψης.

Τα άτομα με κατάθλιψη έχουν επίσης χαμηλότερες συγκεντρώσεις ψευδαργύρου στο αίμα τους συγκριτικά με εκείνα που δεν έχουν κατάθλιψη και μελέτες έχουν δείξει ότι η συμπλήρωση ψευδαργύρου μπορεί να αντιστρέψει αυτή την κατάθλιψη.

Τα αντικαταθλιπτικά έχουν χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας

Η σύνδεση θρεπτικών ουσιών εξηγεί γιατί η θεραπεία της κατάθλιψης με φάρμακα είναι τόσο αναποτελεσματική: απλώς δεν αντιμετωπίζει την υποκείμενη αιτία της κατάθλιψης πολλών ανθρώπων. Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Ζυρίχης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αντικαταθλιπτικά είναι εν πολλοίς αναποτελεσματικά και δυνητικά επιβλαβή και είναι μία από τις πολλές μελέτες που δείχνουν την απαράδεκτη ιστορία αυτών των φαρμάκων.

Το χειρότερο είναι το γεγονός ότι η χρήση των φαρμάκων αυτών μακροπρόθεσμα αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να παρουσιάσει υποτροπή καταθλιπτικών επεισοδίων. Τότε υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος αυτοκτονίας. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια χειρότερη παρενέργεια από αυτό, μέχρι να συνειδητοποιήσει πόσοι πολλοί δράστες μαζικών δολοφονιών τα τελευταία χρόνια είχαν πάρει αντικαταθλιπτικά.

Ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος είναι ότι οι γιατροί είναι πάρα πολύ βιαστικοί στο να συνταγογραφήσουν αυτά τα φάρμακα και πολλοί ασθενείς το ζητούν με την ελπίδα μιας εύκολης αποκατάστασης. Είναι κατανοητό ότι όσοι είναι καταθλιπτικοί είναι πρόθυμοι να βρεθούν σε μια καλύτερη κατάσταση, αλλά η διόρθωση των διατροφικών ελλείψεων είναι πραγματικά εξίσου εύκολη και δεν ακολουθείται από παρενέργειες.

Επίσης, εξασφαλίζοντας ότι παίρνετε αρκετές από τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται το σώμα σας, βελτιώνεται πραγματικά η γενική υγεία σας, όχι μόνο η κατάθλιψη. Ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D, ψευδάργυρου και μαγνησίου μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κατάθλιψη, μπορείτε επίσης να πάρετε αυτά τα θρεπτικά συστατικά μέσω της διατροφής σας. Τα στρείδια, τα κάσιους, τα θαλασσινά και το βόειο κρέας θεωρούνται καλές πηγές ψευδαργύρου, ενώ μπορείτε να πάρετε μια δόση μαγνησίου από τρόφιμα όπως το σπανάκι, τα αμύγδαλα, οι σπόροι κολοκύθας, τα αμύγδαλα και η μαύρη σοκολάτα.

Η βιταμίνη D είναι ίσως η πιο απλή στο να διορθωθεί: απλώς πρέπει να περάσετε λίγο χρόνο έξω χωρίς αντηλιακό για να αφήσετε το σώμα σας να αρχίσει να παράγει περισσότερη από αυτή. Ο χρόνος που απαιτείται εξαρτάται από τον τόνο του δέρματός σας, την ώρα της ημέρας και τη γεωγραφική θέση, αλλά μπορεί να είναι μόλις 10 λεπτά την ημέρα μερικές φορές την εβδομάδα.

Για άτομα με σοβαρή κατάθλιψη, μπορεί να είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι κάτι τόσο απλό όσο το να παίρνετε περισσότερα θρεπτικά συστατικά θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αλλά δεν έχετε τίποτα να χάσετε και ίσως αξίζει να το προσπαθήσετε.

Πηγές: WakingTimesNaturalNewsPsychCentral

Κατηγορία Υγεία

Πρόσφατη μελέτη υποστηρίζει ότι η μείωση της κατανάλωσης ζάχαρης μπορεί να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου. Το εύρημα αυτό, το οποίο ήταν μέρος έρευνας που πραγματοποίησαν επιστήμονες από την ιατρική σχολή Duke-NUS και το εθνικό πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, μαζί με την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Duke και το ιατρικό τμήμα στο πανεπιστήμιο της Βιέννης, αποτελεί μέρος μιας μοναδικής προσέγγισης που εξηγεί πώς μειώνοντας τη ζάχαρη μπορεί κανείς να προκαλέσει το θάνατο των καρκινικών κυττάρων.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science Signaling, παρουσίασε ένα νέο τρόπο κυτταρικού θανάτου μέσω της εισαγωγής του τρόπου με τον οποίο η στέρηση ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει μια αντίδραση που αναγκάζει τα καρκινικά κύτταρα να πεθάνουν. Η έρευνα αυτή βασίζεται σε προηγούμενη επιστημονική βιβλιογραφία που δείχνει ότι τα καρκινικά κύτταρα που πολλαπλασιάζονται γρήγορα χρειάζονται υψηλότερα επίπεδα σακχάρου από τα υγιή κύτταρα.

Στη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα, η παρουσία χαμηλών επιπέδων σακχάρων που είναι ανεπαρκή για την παροχή ενέργειας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος ενίσχυσης της επιβίωσης των κυττάρων. Υποστήριξαν τότε ότι αυτό μπορεί να είναι άλλο ένα αποτέλεσμα που έχει η ζάχαρη στα καρκινικά κύτταρα.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι όταν τα καρκινικά κύτταρα στερούνται τη ζάχαρη, αυτό προκαλεί μία αντίδραση κατά μήκος της μεμβράνης των καρκινικών κυττάρων και οδηγεί σε αυξημένη πρόσληψη ιόντων ασβεστίου στα κύτταρα, γεγονός που τα αναγκάζει να πεθάνουν τελικά. Για τη μελέτη, χρησιμοποίησαν δύο καρκινικά κύτταρα: ένα που περιείχε επιπλέον γλυκόζη και το άλλο, το οποίο δεν είχε. Και τα δύο δείγματα εκτέθηκαν σε μια "διπλή επίθεση". Η πρώτη ήταν με STF-31, μια ένωση που αναστέλλει τη μεταφορά γλυκόζης σε κύτταρα, και η δεύτερη ήταν με thapsigargin, που αυξάνει τα επίπεδα ασβεστίου στα κύτταρα. Η ομάδα ανακάλυψε ότι τα καρκινικά κύτταρα που είχαν την επιπλέον γλυκόζη ήταν ανεπηρέαστα. Ωστόσο, όσα είχαν περιορισμένα αποθεματικά πέθαναν.

Η ομάδα πιστεύει ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ιδιαίτερες προσεγγίσεις για τη θεραπεία του καρκίνου. Οι αρχικές δοκιμές στη μελέτη έδειξαν ότι η στέρηση της ζάχαρης από τα καρκινικά κύτταρα και η αύξηση των επιπέδων ασβεστίου του σώματος κατάφεραν να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τους υγιείς ιστούς αβλαβείς. Επίσης, μόνο ορισμένα είδη καρκινικών κυττάρων σημειώθηκαν να έχουν χάσει την ικανότητα να διατηρούν τα επίπεδα ενδοκυτταρικού σακχάρου μετά τη θεραπεία. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό ισχύει μόνο για κύτταρα που είναι ευαίσθητα στη στέρηση ζάχαρης.

"Επειδή αυτά τα φαινόμενα δεν παρατηρούνται σε φυσιολογικά / υγιή κύτταρα, αυτή η αδυναμία μερικών όγκων να διατηρήσουν επίπεδα ενδοκυτταρικής γλυκόζης θα μπορούσε να είναι μια απροσδόκητη «Αχίλλειος πτέρνα» που μπορεί να στοχευτεί θεραπευτικά", ανέφεραν οι ερευνητές σχετικά με τα αποτελέσματα, όπως εμφανίστηκαν στο Cosmos. "Μια μοριακή υπογραφή των καρκίνων με μειωμένη ικανότητα διατήρησης της ενδοκυτταρικής γλυκόζης θα βοηθούσε στην ανάπτυξη αυτής της στρατηγικής για κλινική εφαρμογή".

Από τα αποτελέσματα, η ομάδα σκοπεύει να διεξαγάγει περαιτέρω έρευνα για να δημιουργήσει μελλοντικές θεραπείες από αυτήν την προσέγγιση.

Άλλες δυσμενείς επιπτώσεις της κατανάλωσης ζάχαρης

Μια από τις κύριες αιτίες της αύξησης της ζάχαρης στο σώμα είναι η κατανάλωση πρόσθετων σακχάρων. Σε αντίθεση με τα φυσικά σάκχαρα, τα οποία μπορούν να βρεθούν σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα πρόσθετα σάκχαρα που βρίσκονται στα επεξεργασμένα τρόφιμα και τα ποτά υπερφορτώνουν το σώμα, επιφέροντας σημαντικό κίνδυνο ασθένειας. Παρακάτω αναφέρονται μερικοί από τους κινδύνους που εμφανίζονται στο σώμα μας από την κατανάλωση πρόσθετων σακχάρων.

1. Δεν περιέχουν ουσιαστικές θρεπτικές ουσίες πέρα από τις θερμίδες. Η τακτική κατανάλωση αυτών των "κενών" θερμίδων μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ελλείψεις θρεπτικών ουσιών.

2. Μπορεί να επιβαρύνουν το συκώτι σας. Η ζάχαρη μεταβολίζεται σε γλυκόζη και φρουκτόζη όταν εισέρχεται στο σώμα. Τα πρόσθετα σάκχαρα, όταν καταναλώνονται, μετατρέπονται σε μεγάλες ποσότητες φρουκτόζης, οι οποίες μετατρέπονται σε λίπος στο ήπαρ. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λιπώδες ήπαρ και άλλες καταστάσεις.

3. Μπορεί να συμβάλουν στην παχυσαρκία τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες. Λόγω των επιπτώσεων των προστιθέμενων σακχάρων, ο εγκέφαλος αισθάνεται λιγότερο ικανοποιημένος μετά την κατανάλωσή τους, πράγμα που προκαλεί αυξημένη κατανάλωση.

Πηγές: ScienceSciencedailyCosmosMagazineHealthLine

Κατηγορία Διατροφή
Σελίδα 4 από 6