Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018 08:53

Πόσο καλή είναι η πέψη μας;

Μεγάλο μέρος της υγείας και της ευημερίας μας βασίζεται στην ικανότητα του εντέρου να αφομοιώνει αυτό που τρώμε και να απορροφά όλα τα ωφέλιμα στοιχεία του. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από πεπτικά προβλήματα όπως ο τυμπανισμός και το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η δυσανεξία σε τροφές ή η δυσφορία μετά το φαγητό. Το σώμα μας χρειάζεται μια σταθερή πηγή καυσίμων με τη μορφή πρωτεϊνών, υδατανθράκων, λιπών, βιταμινών και μετάλλων και κατανοώντας πώς λειτουργεί το έντερο, ελέγχοντας την αποτελεσματικότητά του και στη συνέχεια αποκαθιστώντας ενδεχόμενες ανισορροπίες, βοηθάμε τον οργανισμό μας να αισθανόμαστε καλά και να νιώθουμε ενεργητικότητα.

Τα παρακάτω τεστ, τα περισσότερα εκ των οποίων μπορεί κανείς να κάνει στο σπίτι, μας δίνουν μία εικόνα της κατάστασης της πέψης μας και ακολουθώντας κάποιες συμβουλές μπορεί κανείς να βελτιώσει κάθε πτυχή της υγείας του εντέρου του.

Το στομάχι: ο επεξεργαστής τροφών

Το στομάχι, το οποίο βρίσκεται στην πάνω αριστερή περιοχή της κοιλιάς, αποτελεί τον επεξεργαστή των τροφών. Μπορεί να κρατήσει περίπου 1,5 λίτρα φαγητού και ποτού και χρειάζεται κατά προσέγγιση επτά δευτερόλεπτα για να φτάσει το φαγητό από το στόμα στο στομάχι και περίπου τέσσερις ώρες για να γίνει η επεξεργασία ενός μέτριου γεύματος.

Το στομάχι το κάνει αυτό με την έκκριση υδροχλωρικού οξέος (HCL) και πεπτικών ενζύμων για να χωνέψει τις πρωτεΐνες, να διαλύσει τις φυτικές ίνες και να μαλακώσει κάθε συνδετικό ιστό στις τροφές, να εξοντώσει οποιαδήποτε παθογόνα ή παράσιτα κατά τη διαδικασία επεξεργασίας, πριν παραδώσει την τροφή στο λεπτό έντερο.

Πολλά προβλήματα του στομάχου, όπως η καούρα και η δυσπεψία, προκύπτουν από τη γρήγορη κατανάλωση της τροφής και μπορούν να επιλυθούν με απλή επιβράδυνση της διαδικασίας στα γεύματα και φροντίζοντας να μασάμε κάθε μπουκιά τουλάχιστον 20 φορές πριν την κατάποση, επιτρέποντας στο σάλιο να αρχίσει να διασπά το φαγητό πολύ πριν φτάσει στο στομάχι.

Εάν, ωστόσο, τα προβλήματα μετά το φαγητό εξακολουθούν να υφίστανται, τότε ίσως είναι καιρός να ελέγξετε τα επίπεδα HCL. Μόλις έχετε την απάντηση, τότε είναι πάντα καλή ιδέα να συμβουλευτείτε το γιατρό σας για περαιτέρω συμβουλές και να αποκλείσετε σοβαρότερα προβλήματα.

Ένζυμα

Έχουμε περίπου 3.000 διαφορετικές ποικιλίες ενζύμων στο σώμα μας, οι οποίες εμπλέκονται σε τεράστιους αριθμούς μεταβολικών διεργασιών και λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένης της αφομοίωσης των τροφών, της επισκευής, της ανανέωσης, και της διατήρησης ενός ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος. Καθώς γερνάμε, τα επίπεδα των πεπτικών ενζύμων μειώνονται, οπότε ένας 70χρονος έχει το μισό της ποσότητας των ενζύμων που διέθετε στην ηλικία των 20 ετών.

Τα ένζυμα απαντώνται φυσικά σε ακατέργαστες τροφές ή τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όμως καταστρέφονται με το μαγείρεμα. Η πλειονότητα της τροφής μας είναι μαγειρεμένη ή επεξεργασμένη, επομένως τα περισσότερα τρόφιμα σήμερα σχεδόν στερούνται ενζύμων.

Τα χαμηλά επίπεδα ενζύμων μάς κάνουν να γερνάμε γρηγορότερα και να παίρνουμε βάρος και συνδέονται επίσης με χρόνιες ασθένειες, όπως η παχυσαρκία, οι καρδιακές παθήσεις και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Ενζυμικά βοηθήματα

Τα παρακάτω είναι κάποια ενζυμικά βοηθήματα που βοηθούν την πέψη:

Φυσικά ένζυμα. Βρίσκονται σε ακατέργαστα βιολογικά τρόφιμα, ειδικά φρούτα και λαχανικά, αλλά και στο μη παστεριωμένο γάλα, τους κρόκους αβγών, το ξινολάχανο και τα λαχανικά τουρσί. Τα φυσικά ένζυμα είναι ωφέλιμα για το ανοσοποιητικό σύστημα, τις αρθρώσεις και τις αρτηρίες.

Πεπτικά ένζυμα. Βρίσκονται κυρίως στο έντερο και βοηθούν στην ελαχιστοποίηση της δυσπεψίας, της παλινδρόμησης, του φουσκώματος και των αερίων.1 Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες πεπτικών ενζύμων στο σώμα:

  • Αμυλάσες, οι οποίες διασπούν τους υδατάνθρακες.
  • Λιπάσες, οι οποίες διασπούν λίπη.
  • Πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες.

Και οι τρεις τύποι πεπτικών ενζύμων παράγονται στο πάγκρεας και βρίσκονται φυσικά σε ωμά φρούτα και λαχανικά, σπόρους που έχουν βλαστήσει, ακατέργαστους καρπούς, δημητριακά ολικής αλέσεως και όσπρια. Τα περισσότερα συμπληρώματα περιέχουν αυτά τα τρία συν ένα συνδυασμό πρόσθετων ενζύμων υποστήριξης.

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ του χυμού λεμονιού

Η παλινδρόμηση οξέων και η καούρα είναι το πιο συχνό αποτέλεσμα των οξέων του στομάχου (HCL) που είναι είτε υπερβολικά λίγα είτε υπερβολικά πολλά.2

Αν υποφέρετε από αυτό, την επόμενη φορά που θα έχετε πόνο στο στομάχι, δοκιμάστε να καταπιείτε μια κουταλιά της σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού. Εάν ο πόνος εξαφανιστεί, μπορεί να έχετε πολύ λίγα οξέα στομάχου. Εάν ο πόνος επιδεινωθεί, τότε μπορεί να έχετε πάρα πολύ οξύ στο στομάχι και ενδεχομένως έλκος, γι’ αυτό φροντίστε να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Εάν και μόνο εάν τα συμπτώματά σας απομακρυνθούν με το τεστ του χυμού λεμονιού, ακολουθήστε το παρακάτω τεστ υδροχλωρικής βεταΐνης. Η υδροχλωρική βεταΐνη (Betaine HCL) είναι ένα συμπλήρωμα που μπορείτε να αγοράσετε από φαρμακεία και καταστήματα υγιεινής διατροφής. Εάν παίρνετε ήδη κάποια φαρμακευτική αγωγή, συμβουλευτείτε το γιατρό σας ότι η αγωγή είναι συμβατή με την υδροχλωρική βεταΐνη.

Τεστ υδροχλωρικής βεταΐνης

Πάρτε 1 κάψουλα υδροχλωρικής βεταΐνης πριν από την τελευταία μπουκιά του κύριου γεύματός σας (που πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες και λίπη, όχι κυρίως υδατάνθρακες, όπως σαλάτα ή φρούτα).

Οποιαδήποτε αίσθηση καψίματος ή δυσπεψία σημαίνει ότι έχετε ήδη αρκετό υδροχλωρικό οξύ ή πάλι ότι μπορεί να έχετε έλκος στο στομάχι και πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εάν υπάρχει αίσθηση καούρας, σταματήστε το τεστ σε αυτό το σημείο.

Αν δεν έχετε κάποια αίσθηση καψίματος, πάρτε δύο κάψουλες υδροχλωρικής βεταΐνης την επόμενη ημέρα, ακολουθούμενες από τρεις κάψουλες την μεθεπόμενη ημέρα. Αν δεν έχετε ακόμα αίσθηση καψίματος, τότε χρειάζεστε περισσότερο υδροχλωρικό οξύ και θα πρέπει να συνεχίσετε να προσθέτετε μια κάψουλα σε κάθε γεύμα έως ότου αισθανθείτε καούρα ή κάποια ένδειξη ερεθισμού. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να λαμβάνετε μία κάψουλα λιγότερη στα γεύματά σας. Εάν πρόκειται να έχετε ένα γεύμα που αποτελείται κυρίως από υδατάνθρακες (χωρίς γαλακτοκομικά ή ζωικές πρωτεΐνες), τότε χρησιμοποιείστε τη μισή δόση.

Κάθε φορά που παρουσιάζετε οποιοδήποτε ερεθισμό, μειώστε τη δόση σας κατά μία κάψουλα κάθε γεύμα μέχρι να μην εμφανίζεται πλέον. Το σώμα σας θα έχει εξισορροπήσει τα επίπεδα του στομαχικού οξέος.

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές στομάχι

  • • Μασάτε κάθε μπουκιά τροφής τουλάχιστον 20 φορές πριν την κατάποση. Η μάσηση παράγει σάλιο (το οποίο περιέχει αμυλάση) και ξεκινά αποτελεσματικά την πεπτική διαδικασία, επιτρέποντας έτσι τη σωστή διάσπαση της τροφής. Η κατάποση μεγάλων κομματιών τροφής πολύ γρήγορα προκαλεί προβλήματα στο έντερο, καθώς η άπεπτη τροφή ζυμώνεται, δημιουργώντας τοξίνες και αέρια που ερεθίζουν την επένδυση του στομάχου. Εμποδίζει επίσης την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και δημιουργεί πεπτικά προβλήματα.
  • • Πάρτε πεπτικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του υδροχλωρικού οξέος, με κάθε γεύμα εάν τα χρειάζεστε και συμπληρώστε με B6 (50mg) και ψευδάργυρο (30mg). Τα πεπτικά ένζυμα βοηθούν στην παραγωγή υδροχλωρικού οξέος και την πέψη γενικότερα, η βιταμίνη Β6 ενισχύει το οξύ του στομάχου και ο ψευδάργυρος βοηθά τα συμπτώματα δυσανεξίας.
  • • Για έλκη: Πάρτε γλυκόριζα σε μασώμενη μορφή (deglycyrrhizinated licorice (DGL)3), όχι σε κάψουλα, επειδή το σάλιο κάνει τη διαδικασία πιο αποτελεσματική.

Το λεπτό έντερο: ο αναμείκτης τροφής και αφομοιωτής

Το λεπτό έντερο αποτελείται από τρία χωριστά τμήματα: το δωδεκαδάκτυλο, την νήστιδα και τον ειλεό. Το λεπτό έντερο βοηθά στην πέψη της τροφής περισσότερο από το στομάχι. Εκεί το φαγητό που έχει ήδη διασπαστεί στο στομάχι, επεξεργάζεται περαιτέρω, καθώς αναμιγνύεται με τη χολή από το συκώτι και τους χυμούς από το πάγκρεας.

Περίπου το 95% της τροφής που καταναλώνουμε χωνεύεται εδώ, και τα χρήσιμα θρεπτικά συστατικά διαχωρίζονται από τα άχρηστα προϊόντα. Η τροφή παραμένει στο λεπτό έντερο για 1-4 ώρες πριν μετακινηθεί στο παχύ έντερο για περαιτέρω επεξεργασία. Περίπου το 70-90 % των εντερικών παρασίτων ζουν επίσης εδώ.

Η διατήρηση ενός υγιούς λεπτού εντέρου εξαρτάται από τα επίπεδα των βακτηρίων και η δημιουργία βλέννας στα εντερικά τοιχώματα μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα και να καταστρέψει την ενέργειά σας. Εάν έχετε φουσκώματα, αέρια και χαλαρές κινήσεις του εντέρου και κοιμάστε αμέσως μετά το φαγητό, ίσως έχετε κάποιο εντερικό πρόβλημα όπως κάντιντα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου. Η κακή αναπνοή είναι συχνά ένα σημάδι ότι μπορεί να έχετε κάποιο πρόβλημα.

Ο κάντιντα είναι ένας από τα πιο κοινούς και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμους μύκητες, αλλά σπάνια δημιουργεί πρόβλημα εκτός και αν συνυπάρχει με υπερβολική ανάπτυξη βακτηριδίων.4 Ο κάντιντα εξαπλώνεται γρήγορα και μοιάζουν διεισδύει σε ιστούς και αδένες. Τρέφεται με τη ζάχαρη και καθώς η κατανάλωση ζάχαρης έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, το ίδιο έχει συμβεί και στον μύκητα.

Η καταστροφή των «φιλικών» βακτηρίων στο έντερο μπορεί να συμβεί μετά από επαναλαμβανόμενες αγωγές αντιβιοτικών, λήψη αντισυλληπτικών, κατανάλωση χλωριωμένου νερού βρύσης αλλά και λόγω διατροφής πλούσιας σε ζάχαρη. Όλα αυτά βοηθούν τα «κακά» βακτήρια να αυξηθούν και ο κάντιντα πολλαπλασιάζεται εκθετικά, οπότε αν έχετε αυξημένο κάντιντα, έχετε και βακτηριακό πρόβλημα.

Αν ο κάντιντα αυξηθεί ανεξέλεγκτα, μπορεί να οδηγήσει σε εμφανή συμπτώματα όπως πόδι του αθλητή, κολπική μυκητίαση, δερματοφυτία, αλλά υπάρχουν και άλλα λιγότερο εμφανή συμπτώματα, όπως εξάντληση και λοιμώξεις του εντέρου και του ουροποιητικού συστήματος.

Διαβάστε με προσοχή τις ετικέτες των προβιοτικών. Μερικές δοκιμές έχουν δείξει ότι τα προβιοτικά επηρεάζουν θετικά ένα ευρύ φάσμα θεμάτων υγείας, όπως το άγχος και η κατάθλιψη,5 ο κάντιντα, οι αλλεργίες, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και η νόσο του Crohn.

Κάποιες μελέτες αναφέρουν ότι το 99% των μικροβίων που ζουν στο έντερο δεν είναι σε θέση να καταναλώνουν οξυγόνο όμως όλα τα ζυμωμένα τρόφιμα και τα προβιοτικά που αγοράζουμε περιέχουν μόνο βακτήρια που χρειάζονται οξυγόνο για να επιβιώσουν, πράγμα που σημαίνει ότι τα προβιοτικά είναι ασυμβίβαστα με την πλειοψηφία των επισκεπτών του εντέρου μας και μπορεί να επηρεάσουν θετικά μόνο ένα μικρό ποσοστό των μικροβίων μας.6

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ σύνδρομου εντερικής μικροβιακής υπερανάπτυξης (SIBO)

Τα βακτήρια του εντέρου εκκρίνουν υψηλά επίπεδα υδρογόνου και μεθανίου, τα οποία στη συνέχεια εκπνέουν από τους πνεύμονές σας και μπορούν επομένως να μετρηθούν. Διατίθεται στο διαδίκτυο (www.biohealthlab.com/patients), ένα απλό τεστ αναπνοής πουμπορεί να σας πει αν έχετε υπερβολική ανάπτυξη βακτηρίων.

Τεστ κάντιντα

Αυτό το απλό τεστ είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τον έλεγχο του κάντιντα.

1) Βάλτε δίπλα σας ένα φρέσκο ποτήρι νερό πριν πάτε για ύπνο.

2) Πρώτο πράγμα το πρωί, ξεπλύνετε εν συντομία το στόμα σας, καταπιείτε και στη συνέχεια συγκεντρώνετε λίγο σάλιο και φτύστε στο ποτήρι νερό (βεβαιωθείτε ότι πρόκειται για σάλιο, όχι βλέννα).

3) Παρακολουθήστε το νερό για 30 λεπτά, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα πρώτα λεπτά.

4) Εάν έχετε υπερανάπτυξη κάντιντα, θα παρατηρήσετε:

  • • χορδές (πόδια) που κρέμονται από το σάλιο
  • • θολά στίγματα αιωρούμενα στο νερό
  • • βαρύ σάλιο στο κάτω μέρος του γυαλιού.

Διαρρέον έντερο

Το διαρρέον έντερο είναι μια κατάσταση στην οποία η φθορά στην επένδυση του εντέρου το καθιστά υπερβολικά διαπερατό. Αυτό είναι συνέπεια των επαναλαμβανόμενων κρίσεων κάντιντα, των παρασίτων, της υπερβολικής χρήσης αντιβιοτικών, της δυσανεξίας γλουτένης ή της υπερβολικής ανάπτυξη ορισμένων βακτηρίων.

Οι ατελώς αφομοιωμένες τροφές μπορούν τότε να διεισδύσουν στο τοίχωμα του εντέρου και αυτές οι ουσίες, οι οποίες κανονικά δεν προκαλούν πρόβλημα, προκαλούν την αντίδραση του οργανισμού που τις αναγνωρίζει ως εχθρικές. Οι τοξίνες που διαφορετικά θα περιέχονται στο έντερο, διαρρέουν στην κυκλοφορία του αίματος και το λεμφικό σύστημα προκαλώντας φλεγμονή και εξάντληση.

Ένας συνδυασμός διαπερατότητας εντέρου, "κακής" συσσώρευσης βακτηρίων και χαμηλού οξέος στομάχου μπορεί να είναι η αιτία πίσω από πολλά συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

 

Εργαστηριακά τεστ

Τεστ διαρρέοντος εντέρου

Ένας γιατρός ή ένα φυσιοπαθητικός μπορεί να σας προτείνει να κάνετε μια εξέταση ούρων για να μετρήσετε την ικανότητα δύο μορίων ζάχαρης, της μαννιτόλης και της λακτουλόζης, να περνούν μέσα από την επένδυση του λεπτού εντέρου σας. Αυτό θα σας δώσει μια σαφή εικόνα της διαπερατότητας του εντέρου σας. Εάν η λακτουλόζη, η οποία είναι το μεγαλύτερο μόριο, καταλήγει στα ούρα σας, το έντερό σας εμφανίζει σίγουρα διαπερατότητα.

Μειώστε το αλλεργικό σας φορτίο

Πάνω από το 20% των ανθρώπων επηρεάζονται από ήπιες αντιδράσεις τροφίμων ή δυσανεξίες.7 Το γάλα, το σιτάρι ή η γλουτένη, η ζάχαρη, τα θαλασσινά, το αλκοόλ, ο καφές, τα καρύδια, η σόγια και τα αβγά παίζουν συχνά ρόλο στην πρόκληση προβλημάτων στο έντερο.

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ τροφικών αλλεργιών

Οι αντιδράσεις στα τρόφιμα εμφανίζονται συνήθως ως μια αλλαγή στον ρυθμό σφυγμού σας και θα καταγράφετε τους κτύπους ανά λεπτό σε αυτή τη δοκιμασία.

1) Το πρώτο πράγμα το πρωί, προτού φάτε ή πίνετε, πάρτε τον σφιγμό σας, κρατώντας και μετρώντας για ένα πλήρες λεπτό. Βεβαιωθείτε ότι είστε χαλαροί όταν μετράτε. Καταγράψτε τους κτύπους ανά λεπτό.

2) Μασήστε το φαγητό που θέλετε να δοκιμάσετε για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα, αλλά μην το καταπιείτε.

3) Με την τροφή να βρίσκεται ακόμα στο στόμα σας, πάρτε ξανά το σφυγμό σας για ένα λεπτό και καταγράψτε τους κτύπους σας ανά λεπτό.

4) Φτύστε το φαγητό και ξεπλύνετε το στόμα σας με νερό.

5) Αύξηση της τάξης των 6 παλμών ανά λεπτό ή περισσότερο δείχνει μια αντίδραση στρες στο σώμα σας, οπότε αποφύγετε την τροφή για τουλάχιστον ένα μήνα πριν κάνετε ξανά το τεστ.

6) Μετά από ένα μήνα, επανεισαγάγετε σταδιακά μικρές ποσότητες της ίδιας τροφής για να δείτε εάν είστε σε θέση να την ανεχτείτε σε μικρότερες ποσότητες. Μην δοκιμάζετε άλλη τροφή έως ότου οι παλμοί σας επιστρέψουν στην αρχική τιμή βάσης του πρωινού.

7) Εάν παρατηρήσετε αντίδραση με το τεστ στο σπίτι σας, εξετάστε το τεστ αλλεργίας σε τρόφιμα με έναν εξειδικευμένο διατροφολόγο.

Συμβουλή: Αν τεστάρετε πιθανή δυσανεξία στα αβγά, βεβαιωθείτε ότι δοκιμάζετε την αντίδρασή σας στον κρόκο και το ασπράδι ξεχωριστά, καθώς το ασπράδι προκαλεί συχνότερα αντίδραση από τον κρόκο.

Παράσιτα

Τα περισσότερα παράσιτα μεταδίδονται από άψητα κρέατα, άψητα λαχανικά και φρούτα και μολυσμένο νερό και τρόφιμα. Ορισμένοι δείκτες ότι υπάρχει πρόβλημα παρασίτων περιλαμβάνουν:

  • • δυσκοιλιότητα, διάρροια, αέρια, φουσκωμένο στομάχι ή άλλα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου
  • • προβλήματα πέψης, μετά από κάποια τροφική δηλητηρίαση
  • • πρόβλημα ύπνου ή συχνά ξυπνήματα κατά τη διάρκεια της νύχτας
  • • έκζεμα, ερεθισμοί του δέρματος ή ανεξήγητα δερματικά εξανθήματα
  • • πόνοι στους μυς ή στις αρθρώσεις
  • • τρίξιμο δοντιών στον ύπνο
  • •κόπωση, εξάντληση, κατάθλιψη ή γενικά απάθεια
  • • ανικανοποίητη όρεξη, έλλειψη κορεσμού μετά από γεύμα
  • • αναιμία με ανεπάρκεια σιδήρου

Εργαστηριακά τεστ

Έλεγχος για παράσιτα

Μία ανάλυση αίματος ή ένα τεστ κοπράνων θα σας αποκαλύψει εάν έχετε παράσιτα στο σύστημά σας.

  

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές λεπτό έντερο

Κόψτε τα φλεγμονώδη φάρμακα. Όποτε είναι δυνατόν, αποφύγετε το αλκοόλ, την ασπιρίνη, την ακεταμινοφαίνη και οποιαδήποτε άλλα φάρμακα που δεν χορηγούνται με συνταγή, καθώς αυτά μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή και να προκαλέσουν βλάβη στο έντερο.

Κόψτε τη γλουτένη. Κόψτε τη γλουτένη εξ ολοκλήρου για μια εβδομάδα και κρατήστε ημερολόγιο για να ελέγξετε εάν τα συμπτώματά σας βελτιώνονται. Το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι και άλλοι σπόροι περιέχουν γλουτένη και γλιαδίνες, οι οποίες είναι δύσκολο να αφομοιωθούν και μπορούν να επιτρέψουν σε άπεπτες τροφές και τοξίνες που δεν έχουν διασπαστεί να ξεφύγουν μέσω του εντερικού τοιχώματος, προκαλώντας φλεγμονή και αυξημένη ανοσοαπόκριση.

Προσθέστε L-γλουταμίνη και βουτυρικό οξύ (1.200 mg ημερησίως). Και οι δύο μπορούν να βοηθήσουν να θεραπεύσουν το έντερο, αλλά η δοσολογία είναι σημαντική, οπότε συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για να βεβαιωθείτε ότι τα συμπληρώματα είναι προσαρμοσμένα σε εσάς.

Πάρτε καθημερινά προβιοτικά. Ελέγξτε τη συσκευασία των προβιοτικών και σιγουρευτείτε ότι αγοράζετε τα σωστά στελέχη για το συγκεκριμένο πρόβλημα και ελέγξτε ότι αυτά τα στελέχη θα επιβιώσουν στο ταξίδι μέσω των οξέων του στομάχου σας. Αναζητήστε ένα προβιοτικό με μεγάλο αριθμό βακτηρίων σε κάθε δόση και όσο το δυνατόν περισσότερες διαφορετικές ποικιλίες-αν και μερικά στρατηγικά στοχευμένα στελέχη μπορούν επίσης να λειτουργήσουν καλά.

Πάρτε πρεβιοτικά. Διατηρήστε τα καλά βακτήρια του εντέρου θρέφοντάς τα με πρεβιοτικά καθημερινά (καταναλώστε πρεβιοτικά τρόφιμα όπως ξινολάχανο ή kimchi ή ορό τυρογάλακτος).8

Επισκεφθείτε έναν βοτανολόγο. Το βότανο Φλόμος (Βερμπάσκο) διαλύει αποτελεσματικά τη βλέννα, όπως και η ελληνική μαστίχα, αλλά θα χρειαστεί να επισκεφτείτε έναν βοτανολόγο για τη σωστή δοσολογία.

Πάρτε Σύμφυτο. Το φυτό αυτό θεραπεύει τη μεμβράνη του εντέρου, βελτιώνοντας την πέψη. Κάνετε ένα τσάι από μισό λίτρο φρέσκων ψιλοκομμένων φύλλων σύμφυτου σε βραστό νερό. Προσθέστε λίγο φρέσκο τζίντζερ, κανέλα ή μέντα για βέλτιστη αποτελεσματικότητα.

Πιείτε τσάι από slippery elm (κόκκινη φτελιά). Μετριάζει τη φλεγμονή του λεπτού εντέρου και βοηθά στην ανακούφιση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

Πίνετε άφθονο νερό. Το νερό κρατά το έντερο σας λιπαρό και λείο.

Ενισχύστε τις βιταμίνες Α και D. Η κατανάλωση αυτών των βιταμινών βοηθά να προστατέψετε τη βλεννώδη μεμβράνη του εντέρου.

Τρώτε περισσότερα αντιβακτηριακά τρόφιμα. Το σκόρδο, το μέλι και το ξινολάχανο προλαμβάνουν την ανάπτυξη του κάντιντα, των μυκήτων γενικά και των λοιμώξεων που προκαλούνται από ζυμομύκητες.9 Η αλισίνη, ένα συστατικό στο σκόρδο, είναι ένα ισχυρό αντιβακτηριακό και αποτελεσματικό φάρμακο για τον κάντιντα και άλλες μυκητιασικές λοιμώξεις. Το σκόρδο είναι καλύτερα να καταναλώνεται με άδειο στομάχι.

Βεβαιωθείτε ότι το μέλι είναι ακατέργαστο και βιολογικό. Περιέχει ζωντανά ένζυμα που απελευθερώνουν υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο σκοτώνει μικρόβια και ιούς.

Χρησιμοποιήστε λάδι ρίγανης, κατά προτίμηση Oregano vulgaris, το οποίο έχει αποδειχθεί ότι σταματάει την ανάπτυξη του κάντιντα. Πιείτε 3-4 σταγόνες σε νερό δύο φορές την ημέρα.10

Πιείτε αλόη βέρα, κουρκουμά και μηλόξιδο που είναι όλα αποτελεσματικά αντιμικροβιακά.

Πιείτε τσάι τζίντζερ, φτιαγμένο με μερικές φέτες φρέσκιας ρίζας σε ζεστό νερό, ένα αποτελεσματικό φάρμακο για τους ιούς και τα βακτηρίδια.

Χρησιμοποιήστε το εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ για να εξαλείψετε την Candida. Πιείτε 3-6 σταγόνες σε νερό μετά από κάθε γεύμα.

Πλύνετε τα χέρια σας συχνά, ιδιαίτερα μετά τη χρήση του μπάνιου, και πάντα μετά από χάιδεμα ζώων ή κηπουρική.

Αποφύγετε τα προϊόντα σούσι και το χοιρινό. Εάν προσπαθείτε να απαλλαγείτε από παράσιτα, μειώστε τα ωμά ψάρια, καθώς συχνά περιέχουν προνύμφες αν δεν προετοιμαστούν σωστά. Το ωμό χοιρινό κρέας έχει επισημανθεί ως πηγή παρασίτων από τους βιβλικούς χρόνους και ακόμη και η κατάψυξη δεν καταστρέφει τα σκουλήκια.

Χρησιμοποιήστε αγιουρβεδικά βότανα. Η σκόνη Mimosa pudica είναι αποτελεσματική για την εξάλειψη των παρασίτων αν ληφθεί για τρεις μήνες. Πάρτε μισό κουταλάκι του γλυκού δύο φορές την ημέρα, δύο φορές την εβδομάδα αρχικά, και σιγά-σιγά αυξήστε τη δόση σε ένα κουταλάκι του γλυκού την ημέρα.

Τρώτε περισσότερα αντιπαρασιτικά, όπως το σκόρδο, το θυμάρι, το τσίλι, ο κουρκουμάς και το τζίντζερ. Το έλαιο καρύδας είναι επίσης αντιμυκητιασικό.

 

Το παχύ έντερο: συμπιεστής τροφίμων και εξουδετερωτής

Το παχύ έντερο διατρέχει την κάτω δεξιά πλευρά του κορμού σας μέχρι το ορθό, όπου η τροφή, η οποία καταναλώθηκε πιθανότατα 24 ώρες νωρίτερα, αφήνει τελικά το σώμα μας.

Η δουλειά του παχέος εντέρου είναι να αποστραγγίζει όλο το υπόλοιπο νερό και τα θρεπτικά συστατικά από κάθε τρόφιμο που φτάνει σε αυτό και να μετατρέπει αυτό που έχει μείνει σε συμπαγή κόπρανα. Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, θα επεξεργαστεί περίπου 50 τόνους τροφής.

Όταν είμαστε παιδιά, η πλειονότητα των βακτηρίων μας είναι το Bifidobacterium, το οποίο καλύπτει το έντερο για να αποτρέψει την προσκόλληση οποιωνδήποτε παθογόνων. Ως ενήλικες, οι περισσότεροι από τους εντερικούς μας πληθυσμούς είναι βακτήρια (και όχι μύκητες, ζύμες ή ιούς) και μια ισορροπία Bacteroidetes και Firmicutes συνθέτουν συνήθως την πλειονότητα αυτών των βακτηρίων και ρυθμίζουν πόσο λίπος απορροφάμε και πού το αποθηκεύουμε.

Η ποικιλία βακτηρίων του εντέρου μειώνεται μετά την ηλικία των 65 ετών, πιθανώς επειδή εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και λόγω των αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες, την υπερβολική χρήση φαρμάκων και τα προβλήματα του πεπτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της δυσκοιλιότητας.

Όταν τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν στραβά, συνήθως είναι το αποτέλεσμα φλεγμονής και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά συμπτωμάτων, όπως πόνο στο στομάχι, κράμπες, φούσκωμα, μετεωρισμός και συχνή διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε οποιαδήποτε από πολλές ασθένειες που σχετίζονται με το παχύ έντερο, από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου έως τη νόσο του Crohn, την ελκώδη κολίτιδα ή τον ορθοκολικό καρκίνο. Είναι ζωτικής σημασίας να αναφερθούν στον γιατρό σας οποιεσδήποτε αλλαγές στις κινήσεις του εντέρου σας ή στα κόπρανα.

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές παχύ έντερο

Τρώτε λιγότερο κόκκινο κρέας και αποφύγετε τυχόν σιτεμένα ή καπνισμένα κρέατα. Αυτά τα τρόφιμα είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.11 Τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά για τα αντιοξειδωτικά και τις φυτικές ίνες.

Αυξήστε τα επίπεδα σεληνίου σας. Τα υψηλά επίπεδα σεληνίου συνδέονται με χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.11 Αυξήστε την ξηρών καρπών, σολομού, κρεμμυδιών, βρώμης και καφέ ρυζιού. Το ελαιόλαδο, το λάδι από λιναρόσπορο και το λάδι του αβοκάντο είναι επίσης ωφέλιμα, όπως και η L-γλουταμίνη και οι ακατέργαστοι σπόροι κολοκύθας.

Κάντε κλύσμα με ένα κουταλάκι του γλυκού λάδι καρύδας και 2 λίτρα αποσταγμένο νερό ή κανονίστε μία υδροθεραπεία εντέρου. Έτσι ξεπλένεται κάθε συσσώρευση βλέννας, πλάκας και τοξινών και παρέχεται άμεσος καθαρισμός για το παχύ έντερο.

Πάρτε ένα φυσικό, βοτανικό συμπλήρωμα καθαρισμού του παχέος εντέρου για να βοηθήσετε να φύγει η βλέννα στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, να αφαιρεθούν οι τοξίνες και να καθαρίσουν τα παλιά απόβλητα. Ρωτήστε έναν εξειδικευμένο διατροφολόγο ή γιατρό για να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Ελαχιστοποιήστε τα επίπεδα άγχους. Το άγχος αναστέλλει την πέψη και μειώνει τα επίπεδα των Bacteroidetes.

Τρώτε περισσότερα λαχανικά. Τα Bacteroidetes αγαπούν τα φρούτα, τα όσπρια και τις ίνες, έτσι τρώνε πολλά από αυτά, ενώ τα Firmicutes ευδοκιμούν στο λίπος και τη ζάχαρη, έτσι καλό είναι να τρώτε λιγότερη ζάχαρη.

Τρώτε ποικιλία τροφών. Η ποικιλία τροφίμων ισοδυναμεί με ποικιλία των βακτηρίων του εντέρου.

Πίνετε περισσότερο νερό, τρώτε περισσότερες ίνες. Η αύξηση της ποσότητας νερού που πίνετε και η αύξηση της πρόσληψης ινών (με τρόφιμα όπως καλά μαγειρεμένο καστανό ρύζι, πλιγούρι βρώμης, δαμάσκηνα, ακτινίδια ή λιναρόσπορο) βοηθά στο να έχετε τουλάχιστον μία αφόδευση ημερησίως και θα αποφεύγουν τα άχρηστα απόβλητα που παραμένουν στο έντερο.9

Κινηθείτε. Ο καθιστικός τρόπος ζωής μπορεί να επιβραδύνει τα έντερά σας. Εάν η μακροχρόνια δυσκοιλιότητα είναι πρόβλημα, Επιλέξτε την υδροθεραπείας του παχέος εντέρου, έναν απλό τρόπο για να διορθώσετε τα προβλήματα στο έντερό σας για να το εκκενώσετε αποτελεσματικά.

Πάρτε κάψουλες κόκκινης φτελιάς (slippery elm), ένα φυσικό σκεύασμα για να απαλύνετε τη δυσκοιλιότητα.

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ εντέρου

Η συνειδητοποίηση των κινήσεων του εντέρου σας θα σας δώσει μια άμεση ένδειξη του τρόπου ζωής σας και της κατάστασης της υγείας του εντέρου σας.

Λίστα ελέγχου υγείας του εντέρου:

  • • Δεν πρέπει να υπάρχει δυσφορία ή σφίξιμο και οσμή των αερίων.
  • • Τα κόπρανα πρέπει να βγαίνουν εύκολα, ομαλά και ολόκληρα.
  • • Τα κόπρανα πρέπει να έχουν μήκος 4-6 εκατοστά, μεσαίου χρώματος καφέ και να μην είναι δύσοσμα, να κολλάνε στην τουαλέτα ή να επιπλέουν.
  • • Εάν τα κόπρανα επιπλέουν, αυτό μπορεί να οφείλεται σε υπερβολικό λίπος ή αέρια - συνήθως από υπερβολική ζάχαρη, σόδες ή όσπρια. Μπορεί επίσης να είναι ένα σημάδι κακής απορρόφησης, δυσανεξίας στη λακτόζη ή κοιλιοκάκη - ειδικά εάν τα κόπρανα φαίνονται λιπαρά και μυρίζουν άσχημα. Ίσως είναι ένδειξη ότι πρέπει να προγραμματίσετε έναν έλεγχο με το γιατρό σας.
  • • Τα πολύ δύσοσμα κόπρανα μπορεί επίσης να είναι ένα σημάδι άπεπτης τροφής ή αποβλήτων που έχουν μείνει στο έντερο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • • Η αφόδευση 2-3 φορές την ημέρα είναι βέλτιστη, αλλά οτιδήποτε από 2-3 φορές την ημέρα έως 2-3 φορές την εβδομάδα είναι φυσιολογικό. Οποιεσδήποτε αλλαγές στο φυσιολογικό πρότυπο θα πρέπει να αναφέρονται στο γιατρό.

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Dig Dis Sci, 1999; 44: 1317-21

2 Proc Nutr Soc, 2013; 72: 173-7; Am J Gastroenterol, 2013; 48: 214-21

3 Gut, 1969; 10; 299-303

4 Polymicrobial Diseases. ASM Press; 2002

5 Ann Gen Psychiatry, 2017; 16: 14

6 Am J Clin Nutr, 2001; 73: 399S-405S

7 Dtsch Arztebl Int, 2009; 106: 359-69

8 BBC, Which foods can improve your gut bacteria? 30 Jan 2017

9 Saudi Pharm J, 2015; 23: 107-14

10 Mycopathologia, 2005; 159: 339-45

11 Lancet Oncol, 2015; 16: 1599-600

12 Nutr Cancer, 2009; 61: 165-78

Το Τάι Τσι λειτουργεί καλύτερα από όλες τις γνωστές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων και της αερόβιας άσκησης, οι οποίες συνιστώνται συχνά για την ινομυαλγία, μια πάθηση που προκαλεί χρόνιο μυοσκελετικό πόνο και κόπωση.

Το Tai chi έχει δοκιμαστεί συγκριτικά με την αερόβια άσκηση σε μια ομάδα 226 ασθενών με ινομυαλγία. Μετά από ένα χρόνο, όλοι ανέφεραν ότι τα συμπτώματά τους είχαν γίνει πιο ήπια, αλλά η μεγαλύτερη βελτίωση ήταν μεταξύ εκείνων που είχαν ασκηθεί στο Τai Chi για έξι μήνες, μία ή δύο φορές την εβδομάδα.

Ο καθένας μπορεί να κάνει Τai Chi, ανεξαρτήτως του επιπέδου κινητικότητας, ενώ δεν μπορούν όλοι να κάνουν αερόβια άσκηση, λένε οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Tufts. Η αεροβική άσκηση, η οποία περιλαμβάνει το περπάτημα, το κολύμπι και το ποδήλατο, είναι άσκηση που συνιστάται για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ινομυαλγίας, αλλά θα μπορούσε να αντικατασταθεί από το Τai Chi, λένε οι ειδικοί.

Το Tai chi συνδυάζει αναπνοή με αργές αρμονικές κινήσεις που εκτελούνται με συγκέντρωση και προσοχή. Έχει ήδη αποδειχθεί ότι βελτιώνει την αρθρίτιδα, τη στάση του σώματος και τη μυϊκή δύναμη και μπορεί να βοηθήσει στην κινητικότητα των αστραγάλων, των ισχύων και των γονάτων των πασχόντων από ρευματοειδή αρθρίτιδα.

 

Πηγή: BMJ, 2018; 360: k851.

Οι γυναίκες που πάσχουν συχνά από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος θα πρέπει να αρχίσουν να πίνουν καθημερινά περίπου 1,5 λίτρο νερό. Έτσι μειώνουν στο μισό τις πιθανότητες επανεμφάνισης του προβλήματος.

Το επιπλέον νερό βοηθά στην έκπλυση των βακτηρίων από την ουροδόχο κύστη και μειώνει την πιθανότητα να προσκολληθούν τα βακτήρια στα επιθυλιακά κύτταρα του ουροποιητικού, κάτι που συμβαίνει όταν αναπτύσσεται μία λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.

Αν και ακούγεται λογικό, κανείς δεν είχε δοκιμάσει πραγματικά την ιδέα μέχρι τώρα, αναφέρουν ερευνητές από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Μαϊάμι.

Συγκέντρωσαν μια ομάδα 140 γυναικών που υπέφεραν τουλάχιστον από τρεις ουρολοιμώξεις κατά το παρελθόν έτος και των οποίων η πρόσληψη υγρών ήταν αρκετά χαμηλή. Οι μισές συνέχιζαν κανονικά τη φυσιολογική τους ρουτίνα πρόσληψης νερού ενώ οι υπόλοιπες έπιναν επιπλέον 1,5 λίτρα νερού ημερησίως.

Με όλα τα άλλα ποτά που κατανάλωναν οι γυναίκες σε μια μέρα, η πρόσληψη υγρών αυξήθηκε στα 2,8 λίτρα, ενώ όσες δεν αύξησαν τη λήψη νερού κατανάλωναν περίπου 1,2 λίτρα καθημερινά.

Μετά από ένα χρόνο, οι γυναίκες που δεν έπιναν επιπλέον υγρά ανέφεραν ότι είχαν υποστεί λίγο πάνω από τρεις ουρολοιμώξεις σε αυτούς τους 12 μήνες, ενώ η ομάδα που έπινε περισσότερο νερό παρουσίασε περίπου 1,6 λοιμώξεις κατά μέσο όρο, με μείωση κατά 48%.

Εκτιμάται ότι έως και το 60% των γυναικών θα υποφέρουν τουλάχιστον από μία λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους και το 25% αυτών θα έχει υποτροπή της λοίμωξης.

Πηγή: Proceedings of the Infectious Diseases Society of America's ID Week, October 5, 2017

Η ιδέα ότι τα εγκεφαλικά μας κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν όταν φτάνουμε στα είκοσι μας είναι ένας μύθος. Στην πραγματικότητα, όπως επισήμαναν οι επιστήμονες, οι εγκέφαλοί μας συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να αναγεννούν κύτταρα μέχρι να πεθάνουμε. Αν και ο εγκέφαλός μας ανανεώνεται συνεχώς - σε μια διαδικασία γνωστή ως νευρογένεση - οι συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων καθίστανται λιγότερο αποτελεσματικές καθώς μεγαλώνουμε και αυτό θα μπορούσε να είναι ο λόγος για τον οποίο οι ηλικιωμένοι έχουν γνωστικά προβλήματα όπως η απώλεια μνήμης.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη ανέλυσαν τον εγκέφαλο 28 ατόμων, ηλικίας 14 έως 79 ετών, που είχαν πεθάνει αιφνίδια αλλά δεν είχαν ψυχικά προβλήματα όπως κατάθλιψη ή άνοια. Όλα τα δείγματα έδειξαν σημάδια νευρογένεσης, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού νέων νευρώνων - στην πραγματικότητα, όλοι είχαν παρόμοια πρότυπα ανάπτυξης σε όλο τον ιππόκαμπο.

Η μόνη διαφορά ήταν ότι τα δείγματα από τα μεγαλύτερα άτομα είχαν μικρότερη αγγειογένεση. Με άλλα λόγια, δεν σχημάτιζαν τόσα αιμοφόρα αγγεία και έτσι οι νέοι νευρώνες δεν ήταν σε θέση να συνδεθούν τόσο αποτελεσματικά όσο στα νεαρά δείγματα.

Αν και οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και 30 χρόνια ότι η νευρογένεση συνεχίζει να συμβαίνει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, η ομάδα του Columbia είναι μία από τις πρώτες που την παρακολουθούν σε μια σειρά δειγμάτων.

Τα ευρήματά τους ανοίγουν την πόρτα για καλύτερες θεραπείες για την αντιμετώπιση της άνοιας, της απώλειας μνήμης και της νόσου του Αλτσχάιμερ.

ΠηγήCell Stem Cell, 2018; 22: 589-99

Η αρτηριακή νόσος - όπου οι αρτηρίες αρχίζουν να χάνουν την ελαστικότητά τους στα πρώτα στάδια της καρδιαγγειακής νόσου - δεν προκαλείται από την κατανάλωση λιπαρών τροφών. Αντ’ αυτού, είναι μια φλεγμονώδης διαδικασία που προκαλείται από την υγεία του εντέρου μας.

Ερευνητές που παρακολούθησαν την υγεία 617 μεσήλικων γυναικών, πολλές από τις οποίες ήταν δίδυμες, ανακάλυψαν ότι τα άτομα με χαμηλά επίπεδα βακτηρίων στο έντερό τους είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από αρτηριακή δυσκαμψία. Υπήρξε αντίστροφη σχέση μεταξύ της ποικιλίας των βακτηρίων του εντέρου και της αρτηριακής νόσου. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες με τη μεγαλύτερη ποικιλία βακτηρίων είχαν τη μικρότερη αρτηριακή δυσκαμψία.

Ο εμπλουτισμός του εντέρου με περισσότερες ποικιλίες βακτηρίων μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για τη θεραπεία της αρτηριακής νόσου και των καρδιακών παθήσεων, λένε οι ερευνητές του King's College στο Λονδίνο.

Είναι ήδη γνωστό ότι το μικροβίωμα του εντέρου - η κοινότητα μικροβίων στο γαστρεντερικό σωλήνα - ρυθμίζει τη φλεγμονή, την ανοχή στη γλυκόζη και την ευαισθησία στην ινσουλίνη (δύο σημαντικοί παράγοντες στον διαβήτη τύπου 2) και έτσι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι συνδέεται επίσης με την αρτηριακή νόσο.

Η ανακάλυψη αυτή οδηγεί για άλλη μια φορά στην αμφισβήτηση της θεωρίας ότι τα λιπαρά τρόφιμα διαλύουν τις αρτηρίες μας και τις κάνουν σκληρές. Προσθέτει ακόμα ένα στοιχείο ότι η καρδιακή νόσος συνδέεται με τα επεξεργασμένα τρόφιμα, και ειδικά τη ζάχαρη: έχει περισσότερο να κάνει με την ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε τα τρόφιμα.

Πηγή:

European Heart Journal, 2018, 0: 1-9, doi: 10.1093 / eurheartj / ehy226.

Ο θυρεοειδής είναι ένας σημαντικός αδένας που είναι υπεύθυνος για πολλές λειτουργίες στο σώμα. Όταν υπερλειτουργεί ή υπολειτουργεί, ενδέχεται να εμφανιστούν συμπτώματα όπως η εγκεφαλική σύγχυση, ο βραδύτερος μεταβολισμός, η κόπωση ή ακόμη και η κατάθλιψη. Εδώ θα βρείτε κάποια τονωτικά αφεψήματα που μπορείτε να παρασκευάσετε για να βελτιώσετε την υγεία του θυρεοειδούς:

  1. Αγριοράδικο. Το αγριοράδικο, αλλιώς πικραλίδα ή ταραξάκο, έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που βοηθούν στην αποτροπή αυτοάνοσων εξάρσεων και την εξισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Για να φτιάξετε τσάι από αγριοράδικο, χρειάζεστε δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένης ρίζας και φύλλων. Στη συνέχεια, βυθίστε το με φρέσκο λεμόνι σε ένα δοχείο τσαγιού για 15 έως 20 λεπτά. Προσθέστε μισό κουταλάκι του γλυκού μέλι, ανακατέψτε και πιείτε.
  1. Σιβηρικό τζίνσενγκ. Ως προσαρμογόνο βότανο, το σιβηρικό τζίνσενγκ μπορεί να βοηθήσει το σώμα να διαχειριστεί καλύτερα το άγχος, όπως και το στρες που προκαλείται από διαταραχές του θυρεοειδούς. Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής που συνήθως συναντάμε στα προβλήματα του θυρεοειδούς. Η αποξηραμένη ρίζα αυτού του βοτάνου μπορεί να παρασκευαστεί και να συνδυαστεί με φλούδα πορτοκαλιού ή ξύσμα. Το σιβηρικό τζίνσενγκ απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο μαγειρέματος, περίπου δύο έως τρεις ώρες, για να εξαγάγετε τα φυτικά οφέλη.
  1. Τσάγκα. Το Τσάγκα (Chaga) είναι ένας μύκητας που παρέχει οφέλη για τον καθαρισμό του ήπατος και του λεμφικού συστήματος. Αφαιρεί επίσης τις τοξίνες και θρέφει το σύστημα αποτοξίνωσης, το οποίο είναι ωφέλιμο για το σώμα όταν υπάρχουν προβλήματα θυρεοειδούς. Βοηθά επίσης στον καθαρισμό του νου όταν υπάρχει το φαινόμενο της «ομίχλης του εγκεφάλου» σε παθήσεις του θυρεοειδούς. Το Τσάγκα μπορεί να αναμειχθεί σε ένα smoothie ή να μπει σε τσάι (συνήθως σε τσάι matcha).
  1. Ashwagandha. Αυτό το βότανο μπορεί να βοηθήσει το σώμα να αντιμετωπίσει καλύτερα το στρες, το άγχος και άλλες χρόνιες παθήσεις. Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της παραγωγής των ορμονών του θυρεοειδούς. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ashwagandha αναμειγνύοντάς το με ζεστό γάλα καρύδας ή αμυγδάλου.
  1. Turmeric. Το Turmeric ή κουρκουμάς είναι μία θρεπτική τροφή για την υγεία του θυρεοειδούς λόγω του ενεργού συστατικού του, της κουρκουμίνης. Έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να ανακουφίσει διαταραχές που σχετίζονται με τη διάθεση, όπως το άγχος και η κατάθλιψη, οι οποίες συνοδεύουν τις διαταραχές του θυρεοειδούς.
  1. Αστράγαλος. Ο Αστράγαλος μπορεί να βελτιώσει την λειτουργία των επινεφριδίων και επίσης να βοηθήσει στην ανακούφιση του στρες. Με την καταπολέμηση της φλεγμονής, βοηθά το σώμα να αντιμετωπίσει καλύτερα το άγχος. Επίσης ωφελεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Για να φτιάξετε τσάι Αστράγαλου, μουλιάστε ένα τέταρτο κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένη ρίζα Αστράγαλου για πέντε λεπτά. Προσθέστε μερικά μπουμπούκια λεβάντας ή κουρκουμά και λίγο ακατέργαστο μέλι.
  1. Μάκα. Η σκόνη Μάκα (Maca) περιέχει βιταμίνες Β, C και E - τις οποίες χρειάζεται ο θυρεοειδής για να παράγει ορμόνες και να ρυθμίζει το μεταβολισμό και τα επίπεδα ενέργειας. Βοηθά επίσης στον έλεγχο της ορμονικής επικοινωνίας και στη βελτίωση της διάθεσης. Για να φτιάξετε μάκα, συνδυάστε μια-δύο μεγάλες κουταλιές μάκα με ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα και ένα κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ. Στη συνέχεια, ανακατώστε με ζεστό γάλα καρύδας, μισό κουταλάκι του γλυκού με μέλι και μισό κουταλάκι του γλυκού του ελαίου καρύδας.
  1. Ροντιόλα - Η Ροντιόλα (Rhodiola) χρησιμοποιείται ως προσαρμογόνο βότανο στην παραδοσιακή και βοτανική ιατρική ως ηρεμιστικό του σώματος. Τα αποτελέσματά της μπορούν να φανούν σχεδόν αμέσως. Μπορεί να καθαρίσει την «ομίχλη του εγκεφάλου» καθώς και να ενισχύσει την ενέργεια. Μπορεί επίσης να ανακουφίσει τα συμπτώματα κατάθλιψης και να καταπολεμήσει τη χρόνια κόπωση. Λειτουργεί ταχύτερα σε μορφή βάμματος. Μπορείτε να το προσθέσετε στο τσάι σας με φυτικά έλαια, smoothies ή χυμούς.
  1. Τζίντζερ. Το Τζίντζερ μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου σε χρόνιες παθήσεις και να μειώσει τους σχετικούς κινδύνους του υποθυρεοειδισμού και των καρδιαγγειακών προβλημάτων. Για να φτιάξετε τσάι τζίντζερ, προσθέστε τρεις έως τέσσερις φέτες ρίζας τζίντζερ σε μια κατσαρόλα με τρία - τέσσερα φλιτζάνια βραστό νερό. Αφήστε το να σιγοβράσει για 10 έως 15 λεπτά. Αφαιρέστε τις φέτες τζίντζερ και προσθέστε μέλι.

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας σχήματος πεταλούδας που βρίσκεται στο λαιμό και ακριβώς επάνω από το οστό της κλείδας. Σε διαταραχές του θυρεοειδή μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα όπως βρογχίτιδα, υπερθυρεοειδισμός, υποθυρεοειδισμός, καρκίνος θυρεοειδούς, οζίδια θυρεοειδούς και θυρεοειδίτιδα.

Πηγές: PaleoHacksMedlinePlus

 

Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει τεχνικές βαθιάς και αργής αναπνοής που χρησιμοποιούνται σε μια ποικιλία ασθενειών όπως η υπέρταση και οι πνευμονικές ασθένειες. Όσον αφορά τα σύνδρομα οξέως ή χρόνιου πόνου οι τεχνικές αυτές ενσωματώνονται με πολλούς τρόπους σε προσεγγίσεις θεραπείας. Στην Ιατρική ο έλεγχος, η συχνότητα και το βάθος της αναπνοής προτείνεται ως μια συμπληρωματική προσέγγιση, την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ασθενείς για αυτοδιαχείριση του πόνου. Ειδικά για τον έλεγχο του πόνου η αργή βαθιά αναπνοή με ρυθμό χρησιμοποιείται συνήθως στην κλινική και νοσοκομειακή περίθαλψη για ασθενείς με πόνο.

Η σχέση μεταξύ αναπνοής και πόνου είναι αμφίδρομη. Οι αναπνευστικές αλλαγές συμβαίνουν συχνά ως αντίδραση στον πόνο. Μία κοφτή ανάσα με κράτημα της αναπνοής παρατηρείται σε περιπτώσεις οξύ πόνου ενώ ο υπεραερισμός παρουσιάζεται όταν ο πόνος είναι χρόνιος και πιο ανθεκτικός. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι τεχνικές βαθιάς και αργής αναπνοής μπορούν να επηρεάσουν τη βαρύτητα του πόνου. Οι αναπνευστικές αλλαγές που συντελούνται μέσω των τεχνικών αυτών στην καρδιακή δραστηριότητα βοηθούν σε αλλαγές στην πίεση του αίματος και πιστεύεται ότι αναχαιτίζουν τον πόνο. Οι επιδράσεις των τεχνικών αργής βαθιάς αναπνοής στο καρδιαγγειακό σύστημα τις θέτουν ως μεσολαβητές ή συντονιστές της μείωσης του πόνου.

Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ πόνου, αναπνοής και καρδιαγγειακών μεταβολών γίνεται μέσω ενός αισθητήριου νευρικού συστήματος που διεγείρεται από μεταβολές της πίεσης που συμβαίνουν στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Το σύστημα αυτό είναι ένα ομοιοστατικό, ταχείας αρνητικής ανάδρασης κύκλωμα, ρύθμισης του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης στο ανθρώπινο σώμα. Βρίσκεται στα αγγεία του πνεύμονα, στα τοιχώματα της αορτής, στις καρωτίδες και στους κόλπους της καρδιάς. Το κύκλωμα αυτό, αισθάνεται τις αλλαγές στην αρτηριακή πίεση και μεταφέρει τις πληροφορίες αυτές μέσω των πνευμονικών και γλωσσοφαρυγγικών νεύρων, σε μία σειρά αμιγώς αισθητηρίων πυρήνων (συστάδες νευρικών κυττάρων), που σχηματίζουν μια κάθετη στήλη φαιάς ουσίας, ενσωματωμένης στον προμήκη μυελό που ονομάζεται πυρήνας μονήρους δεσμίδας. Ο πυρήνας αυτός προβάλλει σε παρασυμπαθητικούς νευρώνες, υποθάλαμο και θάλαμο σχηματίζοντας κυκλώματα που συμβάλλουν στην αυτόνομη ρύθμιση. Έτσι, όταν η αρτηριακή πίεση αυξάνεται, διεγείρονται αισθητήρες στο αγγειακό σύστημα που ανταποκρίνονται στις μεταβολές της πίεσης στα αιμοφόρα αγγεία, προκαλώντας μείωση της καρδιακής συχνότητας και του αγγειακού τόνου. Αντίθετα μια μείωση της αρτηριακής πίεσης αυξάνει την καρδιακή συχνότητα και τον αγγειακό τόνο. Οι αισθητήρες του αγγειακού συστήματος έχουν μια κεντρική νευρική διακλάδωση που συνδέει τον πυρήνα της μονήρους δεσμίδας, με άλλα ρυθμιστικά κέντρα του εγκεφαλικού στελέχους που σχετίζονται με τον πόνο. Επομένως ο πυρήνας της μονήρους δεσμίδας, είναι ένα σημαντικό σημείο επαφής μεταξύ των αυτόνομων κέντρων στον προμήκη μυελό και του κεντρικού νευρικού αλγαισθητικού συστήματος, που επιτρέπει τον συντονισμό της καρδιοπνευμονικής και αλγαισθητικής δραστηριότητας, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη μείωση του πόνου.

Η πλειοψηφία των κλινικών μελετών αναφέρει μια ευεργετική επίδραση των ασκήσεων βαθιάς αργής αναπνοής στη μείωση του πόνου. Οι βαθιές αναπνοές προκαλούν μεγαλύτερες διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης που σχετίζονται με την ενδοθωρακική πίεση. Οι διακυμάνσεις της καρδιακής συχνότητας κατά την αύξηση του αναπνευστικού κύκλου, αυξάνονται στο μέγιστο όταν η συχνότητα αναπνοής είναι στα 0,10 HZ (6 αναπνοές ανά λεπτό). Έτσι οι αυθόρμητες ταλαντώσεις της αρτηριακής πίεσης, που προκαλούνται σε αυτή τη συχνότητα αναπνοών σε συνδυασμό με το βάθος της αναπνοής, δημιουργούν μέγιστες διακυμάνσεις της καρδιακής συχνότητας. Τεχνικές 6 αργών βαθιών αναπνοών στο πλαίσιο της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας, μεταφράζονται σε αλλαγή της καρδιακής συχνότητας ανά 1 mmHg μεταβολής της αρτηριακής πίεσης. Ως εκ τούτου είναι λογικό η υψηλότερη ευαισθησία των αισθητήρων του αγγειακού συστήματος που επιτελείται κατά την εκτέλεση αυτών των τεχνικών, να ρυθμίζει την ένταση του πόνου. Παράλληλα η αύξηση της εισπνευστικής ροής και όγκου που επιτελείται μέσω αυτών των τεχνικών έχει περιγραφεί ως μια αντίδραση στον οξύ πόνο, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι μπορεί λειτουργικά οι τεχνικές αυτές να μειώνουν τον πόνο. Σε ασθενείς που πάσχουν από σύνδρομα χρόνιου πόνου (ινομυαλγίες) παρατηρείται αύξηση της συμπαθητικής δραστηριότητας και αυξημένη αγωγιμότητα δέρματος που σχετίζεται με άγχος και μυϊκό τόνο. Οι τεχνικές των αργών βαθιών αναπνοών μειώνουν σημαντικά την αγωγιμότητα του δέρματος μειώνοντας παράλληλα και την αντίληψη του πόνου.

Οι αργές βαθιές αναπνοές μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο σε οξείες καταστάσεις, αλλά μπορούν να αποτελέσουν και μια συμπληρωματική θεραπεία για τον χρόνιο πόνο. Οι συνδυασμένες καρδιοαναπνευστικές και αντιαλγαισθητικές επιδράσεις που παρατηρούνται κατά την διάρκεια εκτέλεσής τους, δείχνουν ότι η καρδιακή συχνότητα και ο πόνος μοιράζονται ένα κοινό νευροφυσιολογικό μονοπάτι. Η χρήση αργών βαθιών αναπνοών υποστηρίζεται ως φθηνή και πολύτιμη προσθήκη, στην τρέχουσα θεραπεία του πόνου μειώνοντας την ευαισθησία στα επώδυνα ερεθίσματα.

 

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη.

Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η δημοσίευση με τίτλο «Επίδραση Αναπνευστικής φυσικοθεραπείας στον πόνο και στην πρόληψη των πνευμονικών επιπλοκών σε μείζονα χειρουργική επέμβαση άνω κοιλίας» στο περιοδικό αρχεία ελληνικής ιατρικής το 2015 στα πλαίσια της μεταπτυχιακής του διατριβής ήταν καινοτόμα και μοναδική στην επιστημονική κοινότητα και του έδωσε το χρίσμα του εργαστηριακού συνεργάτη στο Τει αθήνας στην κλινική των καρδιοαναπνευστικών παθήσεων που το διατηρεί και ως σήμερα.

Τα καλά βακτήρια στο σώμα μας περιέχουν πολύ περισσότερα γονίδια από όσα ο ίδιος ο οργανισμός μας και αλληλεπιδρούν με αυτόν επηρεάζοντας πολλές από τις λειτουργίες του. Η Κέιτ Μοντάνα εξετάζει τα σημαντικότερα από αυτά και προτείνει τρόπους για να αυξήσουμε τον πληθυσμό τους.

Δεν είμαστε μόνοι. Το μέσο ανθρώπινο σώμα περιέχει περίπου 30-40 τρισεκατομμύρια κύτταρα, αλλά και περίπου 40 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των μυκήτων και των ιών. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τόσοι μικροοργανισμοί στο σώμα μας που συνιστούν πραγματικά το ένα με τρία τοις εκατό του βάρους μας.

Για δεκαετίες, ήταν αδύνατο να υπολογίσουμε με ακρίβεια πόσα διαφορετικά στελέχη μικροοργανισμών συμβιώνουν μαζί μας. Είχαν απομονωθεί και μελετηθεί μόνο μερικές εκατοντάδες από αυτά. Ωστόσο, οι πρόσφατα αναπτυγμένες μέθοδοι προσδιορισμού αλληλουχίας του γονιδιώματος επέτρεψαν στο ερευνητικό πρόγραμμα Human Microbiome Project (HMP), σε συνεργασία με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, να διαφοροποιήσουν το ανθρώπινο από το μικροβιακό DNA. Τα δεδομένα δείχνουν τώρα ότι περισσότερα από 10.000 μικροβιακά είδη καταλαμβάνουν το ανθρώπινο οικοσύστημα.

Οι ερευνητές του HMP αναφέρουν ότι αυτή η εκπληκτική ποικιλία μικροβίων συνεισφέρει περισσότερα γονίδια για να βοηθήσει την ανθρώπινη επιβίωση από ότι το ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Τα γονίδια που μεταφέρονται από βακτήρια στο γαστρεντερικό σωλήνα, για παράδειγμα, επιτρέπουν στον άνθρωπο να αφομοιώσει τις τροφές και να απορροφήσει θρεπτικά συστατικά που διαφορετικά δεν θα ήταν διαθέσιμα για απορρόφηση.

"Οι άνθρωποι δεν έχουν όλα τα ένζυμα που χρειάζονται για την αφομοίωση της τροφής", λέει η Λίτα Πρόκτορ, PhD, διευθύντρια του προγράμματος HMP. "Τα μικρόβια στο έντερο διασπούν πολλές πρωτεΐνες, λιπίδια και υδατάνθρακες από τη διατροφή μας σε θρεπτικά συστατικά που μπορούμε να απορροφήσουμε. Επιπλέον, τα μικρόβια παράγουν ευεργετικές ενώσεις όπως οι βιταμίνες και τα αντιφλεγμονώδη που το γονιδίωμά μας δεν μπορεί να παράγει".

Το μικροβιακό τοπίο επίσης ποικίλλει σε όλο το ανθρώπινο σώμα. Το στόμα, η μύτη, το δέρμα, το έντερο και ο κόλπος έχουν άκρως διαφορετικά «μικροβιακά οικοσυστήματα» - τόσο διαφορετικά όσο το τροπικό δάσος του Αμαζονίου και η έρημος της Σαχάρας.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο γάλλος παιδίατρος Ενρί Τισιέ διαπίστωσε ότι τα μωρά που τρέφονταν με βρεφική φόρμουλα γάλατος ήταν πιο επιρρεπή σε διάρροιες από ότι τα μωρά που θήλαζαν και παρατήρησε ότι τα παιδιά που τρέφονταν με φόρμουλα είχαν επίσης μικρότερο αριθμό βακτηριδίων σχήματος Υ (μπιφιδοβακτήρια) στα κόπρανά τους σε σύγκριση με υγιή βρέφη που θήλαζαν.

Το 1906, πρότεινε τη χορήγηση διφωσικών βακτηριδίων (bifid bacteria) σε μωρά με διάρροια προκειμένου να αποκαταστήσει την υγεία τους. Σήμερα αυτή η προσέγγιση είναι συνηθισμένη και οι προστιθέμενοι μικροοργανισμοί που χρησιμοποιούνται για την τόνωση των ιδιοτήτων της μικροβιακής χλωρίδας στο σώμα ονομάζονται προβιοτικά.

Ευεργετικά βακτήρια

Οι μικροοργανισμοί Lactobacillus και Bifidobacterium είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα προβιοτικά, αλλά με πάνω από 10.000 διαφορετικά στελέχη στο ανθρώπινο σώμα, η ταξινόμηση του ευεργετικού από το λιγότερο χρήσιμο είναι ένα δύσκολο επίτευγμα.

Με την αυξανόμενη δημοτικότητα των προβιοτικών και των πρεβιοτικών (συστατικά των τροφίμων - κυρίως ίνες - που προάγουν την ανάπτυξη των ωφέλιμων βακτηρίων στο έντερο, αποτελούν, δηλαδή, την «τροφή», ώστε να αναπτυχθούν περισσότερο τα προβιοτικά στελέχη), εμπειρογνώμονες όπως η Μέρι Έλεν Σάντερς, PhD, επιστημονική υπεύθυνος της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας για Προβιοτικά και Πρεβιοτικά, δηλώνει ότι οι άνθρωποι αρχίζουν να μαθαίνουν περισσότερα σχετικά με το τι αποτελεί και τι δεν αποτελεί βιώσιμο εμπορικό προβιοτικό.

Η Σάντερς αναφέρει: "Τα περισσότερα προβιοτικά δεν χρειάζεται να συνδέονται με πρεβιοτικό για να λειτουργήσουν, και τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση δεν είναι προβιοτικά καθ’αυτά. Για να ονομάσουμε κάτι προβιοτικό, πρέπει να απομονωθεί και να μελετηθεί σε ανθρώπινη δοκιμή και να δείξει να έχει όφελος για την υγεία. Τα προβιοτικά είναι σίγουρα ένα επίπεδο υψηλότερα από ένα προϊόν που έχει υποστεί ζύμωση.

Δεν βοηθάει επίσης το γεγονός ότι δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως οι ακριβείς μηχανισμοί που εμπλέκονται στη λειτουργία των προβιοτικών. Μέχρι στιγμής, τα προβιοτικά είναι γνωστό ότι βοηθούν στην παραγωγή λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας, μειώνουν το pH του εντέρου, μειώνουν τον ανταγωνισμό για θρεπτικά συστατικά, διεγείρουν και ενισχύουν το βλεννογόνο φράγμα του εντέρου και ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Ειδικότερα, προκαλούν την έκκριση ανοσοσφαιρίνης Α, ενός αντισώματος απαραίτητου για την κανονική ανοσολογική λειτουργία των βλεννογόνων και ενισχύουν την ικανότητα των Τ κυττάρων να καταπολεμούν τις λοιμώξεις.1

Για να θεωρείται ένα προβιοτικό στέλεχος βιώσιμο προϊόν υγείας, πρέπει να είναι σε θέση να επιβιώνει από τα στομαχικά οξέα και τη χολή, να προσκολλάται στα κύτταρα που καλύπτουν την επιφάνεια του εντέρου και να παρέχει αντιμικροβιακή δράση ενάντια στα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες. Η ικανότητά τους να διασπούν τα χολικά άλατα (μια διαδικασία που ονομάζεται υδρόλυση), η οποία είναι απαραίτητη για την επιβίωσή τους, είναι επίσης κρίσιμη για τον μεταβολισμό του λίπους.2

Επιδράσεις στην υγεία

Τα οφέλη των προβιοτικών για την υγεία περιλαμβάνουν την υποβοήθηση της πέψης, τη μείωση της φλεγμονής και την αύξηση της απορρόφησης θρεπτικών ουσιών. Έχουν αποδειχθεί ότι βοηθούν σε πολυάριθμες καταστάσεις, όπως αλλεργικές αντιδράσεις, νόσο του Crohn, δυσκοιλιότητα, καντιντίαση, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και δυσανεξία στη λακτόζη,3 και προκαλούν την ύφεση των συμπτωμάτων της ελκώδους κολίτιδας.4 Ορισμένα προβιοτικά όπως το Lactobacillus rhamnosus GG και το Saccharomyces boulardii είναι αποτελεσματικά για οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά και βρέφη.5

Τα προβιοτικά έχουν επιδείξει δράση στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα και πιστεύεται ότι μειώνουν τους κινδύνους καρδιαγγειακών και στεφανιαίων καρδιακών παθήσεων.6 Μπορούν επίσης να βοηθήσουν τους ανθρώπους που πάσχουν από ψυχολογικά προβλήματα όπως η κατάθλιψη, το άγχος και τα γνωστικά συμπτώματα.7

"Ορισμένα προβιοτικά πραγματικά βοηθούν στην απορρόφηση ασβεστίου και άλλων μετάλλων στο έντερο", λέει η Κριστίν ΜακΓκάρυ, LAc, MAc, CFMP, μία ολιστική ιατρός στο Μπόουλντερ του Κολοράντο. "Άλλα παράγουν βιταμίνες Β για εμάς. Παρέχουν προστασία από λοιμώξεις. Επηρεάζουν θετικά το μεταβολισμό μας. Βλέπω τεράστιες αλλαγές όταν κάνω ελέγχους σε ανθρώπους πριν και μετά από εκτεταμένη χρήση προβιοτικών. Βλέπω  μεγαλύτερη ποικιλομορφία στο μικροβίωμά τους και μείωση των αυτοάνοσων προβλημάτων. "

Υπάρχουν επίσης κλινικές ενδείξεις ότι τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη και τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου, τη δεύτερη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τη μείωση της εντερικής φλεγμονής και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, τα προβιοτικά δεσμεύουν επίσης πιθανές τοξίνες και καρκινογόνους παράγοντες σε τρόφιμα και μειώνουν τα βακτηριακά ένζυμα στο κόλον που προάγουν τον καρκίνο.8

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ανισορροπία στο μικροβίωμα του εντέρου προκαλεί φλεγμονή στην επένδυση του οισοφάγου (βλεννογόνο) και τελικά στο σχηματισμό όγκων εκεί.9 Εργαστηριακές μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι τα προβιοτικά μπορεί να είναι χρήσιμα για την πρόληψη του οισοφαγικού αδενοκαρκινώματος,10 και υπάρχουν ελπιδοφόρα αποδεικτικά στοιχεία ότι τα προβιοτικά μπορούν να επιβραδύνουν δραματικά την ανάπτυξη του καρκίνου του ήπατος, εμποδίζοντας τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων που τρέφουν τον όγκο.11 Ενώ αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να μην ισχύουν για τον άνθρωπο, υπάρχουν επίσης στοιχεία που δείχνουν ότι το μικροβίωμα στη γλώσσα των ασθενών με καρκίνωμα ήπατος διαφέρει από εκείνο των υγιών ανθρώπων, προσδίδοντας ακόμα μεγαλύτερη πίστη στην ιδέα ότι τα προβιοτικά μπορεί να ωφελήσουν αυτούς τους ασθενείς.12

Προκειμένου τα προβιοτικά να έχουν όφελος για την υγεία, πρέπει να καταναλώνονται σε επαρκείς ποσότητες. Στις περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, οι κανονισμοί δεν απαιτούν ακόμη από τους κατασκευαστές να συμπεριλάβουν στην ετικέτα τις ποσότητες προβιοτικών. Στον Καναδά και την Ιταλία, ωστόσο, τα τρόφιμα που χαρακτηρίζονται ως «προβιοτικά» πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο μονάδες σχηματισμού αποικιών (CFU) προβιοτικών ανά μερίδα – που είναι δηλαδή ο αριθμός των ζωντανών βακτηρίων στο προϊόν.

Σύμφωνα με την ΜακΓκάρυ, "Προτιμώ οι ενήλικες να χρησιμοποιούν προϊόντα τα οποία εκτιμάται ότι περιέχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια CFU. Ξεκινώ με 25 δισεκατομμύρια ανά δόση και αυξάνω σταδιακά".

Πηγές και παρενέργειες

Υπάρχουν ελάχιστες παρενέργειες από τη χρήση προβιοτικών. Η ΜακΓκάρυ τονίζει ότι αυτές εμφανίζονται κυρίως όταν τα νεοεισαχθέντα καλά βακτήρια σκοτώνουν τα βλαβερά, δημιουργώντας ένα βραχυπρόθεσμο τοξικό αποτέλεσμα καθώς τα νεκρά βακτήρια αποβάλλονται από το σώμα. Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν δυσκοιλιότητα. Άλλοι έχουν χαλαρά κόπρανα και μπορεί να αισθάνονται πραγματικά άβολα - γι 'αυτό είναι καλή ιδέα να συμβουλεύονται κάποιον ειδικό όταν ασχολούνται με το ανοσοποιητικό τους σύστημα και τα προβλήματα στο έντερο.

"Μπορεί να πάρει από δύο έως τέσσερις εβδομάδες για να ισορροπήσει το έντερο με την εισαγωγή νέας χλωρίδας", λέει η ΜακΓκάρυ.

Ένα άλλο ερώτημα που προκαλεί σύγχυση στα προβιοτικά είναι σε ποια μορφή θα τα πάρουμε. "Αυτό που μας λείπει σε βιβλιογραφική βάση είναι μελέτες που συγκρίνουν ένα προβιοτικό ως συμπλήρωμα με ένα προβιοτικό σε γιαούρτι", λέει η Σάντερς. «Δεν έχουμε αξιόπιστες συγκρίσεις όπου μπορούμε να πούμε ότι το ένα λειτουργεί καλύτερα από το άλλο ή ότι και τα δύο είναι ισοδύναμα".

Συνολικά, η Σάντερς λέει ότι βλέπει όφελος από τη λήψη προβιοτικών σε μια διατροφική πηγή όπως το γιαούρτι ή το κεφίρ για την πρόσθετη θρεπτική αξία που παρέχει ως τρόφιμο. Η ΜακΓκάρυ, από την άλλη πλευρά, διαφωνεί. "Ορισμένα προβιοτικά πραγματικά σας βοηθούν να απορροφήσετε ασβέστιο και άλλα μέταλλα στο έντερο σας."

"Τα Lactobacillus, Acidophilus, Bifidophilus και όλα αυτά τα διαφορετικά στελέχη στο γιαούρτι που βοηθούν τη διαδικασία ζύμωσης δεν είναι ανθεκτικά στα οξέα του στομάχου", λέει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τόσες πολλές μάρκες γιαουρτιού περιλαμβάνουν δηλώσεις στην ετικέτα όπως "περιέχει Lactobacilli και Bifidobacteria εκτός από τις καλλιέργειες γιαουρτιού". Η προσθήκη αυτών των στελεχών στο γιαούρτι εξασφαλίζει ότι ορισμένα προβιοτικά θα επιβιώσουν και θα φτάσουν στο έντερο. Αλλά ακόμα και με τα πρόσθετα στελέχη, λέει λέει η ΜακΓκάρυ, δεν παίρνετε αρκετή δόση για να είναι αποτελεσματικά.

Μια άλλη μεγάλη ανησυχία είναι τα λυοφιλιωμένα προβιοτικά σε καταστήματα ή στο διαδίκτυο. Οι δοκιμές που έγιναν σε προβιοτικά δείχνουν ότι είναι συχνά μόνο 30 με 50 τοις εκατό βιώσιμα στα ράφια εξαιτίας του κακού χειρισμού, των υψηλών θερμικών συνθηκών κατά τη μεταφορά, της έλλειψης ψύξης ή του απλού γεγονότος ότι έχουν αποθηκευτεί στην αποθήκη πάρα πολύ καιρό πριν να πωληθούν.

Πότε πρέπει να παίρνετε προβιοτικά

Όταν παίρνετε αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά είναι γνωστό ότι προκαλούν καταστροφή στη χλωρίδα του εντέρου, σκοτώνουν τα ωφέλιμα βακτήρια μαζί με τα βλαβερά. Στο παρελθόν, συμβούλευαν όσους έπαιρναν αντιβίωση να μην λαμβάνουν προβιοτικά κατά τη διάρκεια της λήψη της - να περιμένουν μέχρι το τέλος επειδή τα αντιβιοτικά θα θανατώσουν τα προβιοτικά. Το πρόβλημα με αυτήν την προσέγγιση είναι ότι επιτρέπει στους παθογόνους μικροοργανισμούς να πολλαπλασιάζονται ανενόχλητα σε σχέση με τα ωφέλιμα βακτήρια, που συχνά οδηγούν σε διάρροια που σχετίζεται με τα αντιβιοτικά και σε άλλα προβλήματα. Τα προβιοτικά πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον μία ώρα πριν ή δύο ώρες μετά τη λήψη των αντιβιοτικών.

Όταν είστε στρες. Το στρες απειλεί την ομοιόσταση στο σώμα και έχει τόσο βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στο γαστρεντερικό σωλήνα. Το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, έλκη και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, τροφικές αλλεργίες, κατάθλιψη και διάφορα γνωστικά προβλήματα. Τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν στην αποφυγή αυτών των προβλημάτων.13

Όταν ταξιδεύετε. Η αλλαγή των γεωγραφικών τοποθεσιών σημαίνει τόσο άγχος όσο και αλλαγή στα τρόφιμα και στο νερό που ενδέχεται να φιλοξενήσουν νέα και εχθρικά βακτήρια και στελέχη ιών. Η ενίσχυση της γαστρεντερικής ισχύος με τη λήψη βιώσιμων προβιοτικών είναι απλά κοινή λογική.

Προφυλακτική χρήση. Τα προβιοτικά δεν είναι πανάκεια για κάθε πρόβλημα και δεν είναι απαραίτητο να τα παίρνετε για να είστε υγιείς. Αλλά σύμφωνα με την Μ. Σάντερς, PhD, επιστήμονα του Διεθνούς Επιστημονικού Συνδέσμου Προβιοτικών και Πρεβιοτικών, τα προβιοτικά υποστηρίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνουν τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, του εντέρου, του κόλπου και του ουροποιητικού συστήματος, ανακουφίζουν από τη διάρροια, τη δυσκοιλιότητα και το φούσκωμα, βοηθούν στην υποστήριξη ενός αποτελεσματικού φραγμού στο έντερο και τη διαχείριση των συμπτωμάτων του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου και ακόμη βοηθούν στη διαχείριση των επιπέδων χοληστερόλης.

Διατροφικές πηγές προβιοτικών – πρεβιοτικών

Γιαούρτι και κεφίρ. Όπως και με το τυρί (παρακάτω), δεν συνιστώνται αν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη. Εάν ναι, ερευνήστε πηγές από γάλα κατσίκας ή πρόβειου γάλακτος και βεβαιωθείτε ότι το προϊόν προέρχεται από βιολογικά ζώα που τρέφονται με χόρτο. Στελέχη υγειών βακτηρίων που προστίθενται στο γιαούρτι και το κεφίρ περιλαμβάνουν τα L. bulgaricus, S. thermophilus, L. acidophilus, L. casei και Β. Bifidus.

Ακατέργαστο τυρί. Τα ακατέργαστα και μη παστεριωμένα τυριά περιέχουν προβιοτικά όπως: S. thermophilus, B. bifudus, L. bulgaricus και L. acidophilus.

Kombucha. Αποτελούμενο από μαύρο τσάι που έχει υποστεί ζύμωση με μια «αρχική» αποικία βακτηρίων και μαγιά που ονομάζεται «SCOBY», το κομπούχα είναι γεμάτο καλά βακτήρια.

Tempeh / natto. Οι σπόροι σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση μπορούν να βρεθούν στα ιαπωνικά καταστήματα τροφίμων. Περιέχουν το προβιοτικό Β. Subtilis, το οποίο διεγείρει ευεργετικά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση. Το Sauerkraut και το kimchi είναι κατασκευασμένα από ζυμωμένο λάχανο και άλλα λαχανικά. Αν και δεν είναι υψηλά σε προβιοτικά, αυτά τα πρεβιοτικά είναι υψηλά σε οργανικά οξέα που υποστηρίζουν την ανάπτυξη των καλώ βακτηρίων.

Ξινόγαλα. Γνωστό και ως «ελληνικό οξύγαλα» ή «αριάνη». Παράγεται από τη φυσική ζύμωση γάλακτος ή βουτυρογάλακτος με φιλικά για τον οργανισμό οξυγαλακτικά βακτηρίδια (προβιοτικά). Είναι προϊόν εύγευστο, εύπεπτο και πολύ θρεπτικό, αφού προσφέρει ό,τι και το γάλα από το οποίο προέρχεται συν τα επιπρόσθετα προβιοτικά, τα οποία εμπλουτίζουν την εντερική μας χλωρίδα. Το ξινόγαλα αποτελεί καλή εναλλακτική λύση πρόσληψης ασβεστίου για άτομα που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.

Ξινόχοντρος. Στην Κρήτη τον λατρεύουν. Χαρακτηριστικό προϊόν της Κρήτης, συγγενές με ορισμένους τύπους τραχανά. Παρασκευάζεται από αλεσμένο στάρι και «ξινισμένο» κατσικίσιο γάλα, επομένως περιέχει τα θρεπτικά συστατικά και των δύο. Τρώγεται είτε φρέσκος είτε αποξηραμένος. Αποτελεί ένα φυσικό προβιοτικό –πρεβιοτικό προϊόν.

Τροφές πλούσιες σε προβιοτικά & πρεβιοτικά

 

Τροφές πλούσιες σε προβιοτικά (φιλικά βακτήρια)

  • Γιαούρτι
  • Κεφίρ
  • Ξινόχοντρος τραχανάς
  • Μπύρες υψηλής ζύμωσης
  • Ξινολάχανο
  • Μαλακά τυριά
  • Ξινόγαλο
  • Μαύρη σοκολάτα
  • Τουρσί
  • Ψωμί με προζύμι
  • Ελιές
  • Ροφήματα από βότανα (τσουκνίδα)
  • Σόγια με ζύμωση
  • Αρακάς

Πρεβιοτικές τροφές («θρέφουν» τα καλά βακτήρια)

  • Σπαράγγια
  • Αγκινάρες
  • Μπανάνες
  • Πλιγούρι βρώμης
  • Κόκκινο κρασί
  • Μέλι
  • Σταφίδα
  • Ορός τυρογάλατος
  • Όσπρια
  • Σκόρδο, κρεμμύδι
  • Μήλα
  • Σίκαλη, κριθάρι
  • Ρίζα πικραλίδας

Ποιο προβιοτικό;

Ένα από τα μεγαλύτερα κενά στην κατανόησή μας για τα προβιοτικά είναι ότι δε γνωρίζουμε ακριβώς για τι είναι καλό κάθε στέλεχος και ποιο είδος προβιοτικού χρειάζεται σε κάθε πρόβλημα υγείας. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά καλά μελετημένα είδη με συνεπή αποτελέσματα στους ακόλουθους τομείς.

 

Κριτήρια για την επιλογή προβιοτικού συμπληρώματος για την αναπλήρωση ζωντανών βακτηρίων

Τα προβιοτικά χρησιμοποιούνται με σκοπό την ενίσχυση της εντερικής χλωρίδας. Για να είναι επιτυχημένο ένα συμπλήρωμα ζωντανών βακτηρίων πρέπει να πληροί τα παρακάτω κριτήρια:

  • Πρέπει να περιέχει τέτοιο αριθμό βακτηρίων, ώστε να διασφαλίζει ότι θα φτάσει επαρκής ποσότητά τους στον τελικό προορισμό, δηλαδή το έντερο (περνώντας μέσα από το στομάχι χωρίς πολύ μεγάλη απώλεια του πληθυσμού τους)
  • Τα βακτήρια πρέπει να ανήκουν στα στελέχη εκείνα που μπορούν να δοθούν και μεμονωμένα. Αν είναι δυνατόν, θα έπρεπε να είναι στελέχη ειδικά επιλεγμένα για την ανθρώπινη χλωρίδα.
  • Το χαμηλό pH του στομάχου ενδέχεται να επηρεάσει την βιωσιμότητα των ζωντανών βακτηρίων, γι’ αυτό είναι σημαντική η χρήση μικροενκαψυλιωμένων προβιοτικών στελεχών για την αύξηση της αποίκησης των φιλικών βακτηρίων στο έντερο. Επίσης η λήψη των συμπληρωμάτων αυτών με το κύριο γεύμα της ημέρας ή αμέσως μετά, επιδρά σε κάποιο βαθμό ως ρυθμιστικό διάλειμμα στο χαμηλό pH του στομάχου.
  • Οι ανάγκες του καθενός διαφέρουν ανάλογα με τον τρόπο ζωής και τις διαιτολογικές του συνήθειες.

 

table 01

 

Πηγές:

www.isappscience.org

www.usprobioticguide.com

www.kristinmcgary.com

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 ISRN Nutr, 2013; 2013: 481651

2 Appl Environ Microbiol, 2006; 72: 1729-38

3 Inflamm Allergy Drug Targets, 2012; 11: 79-89

4 Am J Gastroenterol, 2005; 100: 1539-46

5 J Pediatr Gastroenterol Nutr, 2014; 58: 531-9

6 Exp Diabetes Res, 2012; 2012: 902917

7 Ann Gen Psychiatry, 2017; 16: 14

8 Cancer Biol Ther, 2006; 5: 1265-9

9 Ann Gastroenterol Surg, 2017; 1: 99-104

10 J Med Microbiol, 2015; 64: 348-54

11 Proc Natl Acad Sci USA, 2016; 113: E1306-15

12 Sci Rep, 2016; 6: 33142

13 J Physiol Pharmacol, 2011; 62: 591-9; Ann Gen Psychiatry, 2017; 16: 14.

Σας παρουσιάζουμε πέντε φυσικές θεραπείες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν

1. Κινηθείτε

Η άσκηση μπορεί να προάγει τη χαλάρωση και να αυξήσει τη θερμοκρασία του σώματός σας με τρόπους που είναι ευεργετικοί για την ενθάρρυνση και τη διατήρηση του ύπνου.1 Μια μελέτη έδειξε ότι η αερόβια άσκηση όχι μόνο βελτιώνει τον ύπνο αλλά και μειώνει το άγχος που αισθάνονται τα άτομα με χρόνια αϋπνία πριν πάνε για ύπνο.2

Προσπαθήστε να προσθέσετε στην καθημερινή σας ρουτίνα κάποια ήπια άσκηση, όπως μια ζωηρή καθημερινή βόλτα για 30 έως 40 λεπτά, - απλά μην την προγραμματίζετε αμέσως πριν από τον ύπνο.

2. Δοκιμάστε βελονισμό

Αυτή η αρχαία κινεζική τεχνική αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική από τη φαρμακευτική αγωγή για την αϋπνία σε μία πρόσφατη μελέτη.3 Η ηλεκτροθεραπεία, όπου μεταφέρεται ένα μικρό ηλεκτρικό ρεύμα μεταξύ ζευγών βελόνων βελονισμού, μπορεί επίσης να βοηθήσει.4

3. Δοκιμάστε L-τρυπτοφάνη

Αυτό το αμινοξύ, που βρίσκεται σε φυσική μορφή στη σοκολάτα, τη βρώμη, τις μπανάνες, τη γαλοπούλα και τα φιστίκια, φαίνεται να βελτιώνει την ποιότητα του ύπνου και τον χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθείτε. Σε αντίθεση με πολλά υπνωτικά χάπια, η L-τρυπτοφάνη δεν παρεμποδίζει την νοητική απόδοση ούτε δημιουργεί δυσκολίες στο να ξυπνήσετε μετά τον ύπνο, αλλά μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές αν υπερβείτε τις κατάλληλες ημερήσιες δόσεις (100 mg ανά kg σωματικού βάρους την ημέρα).5

Προτεινόμενη δόση: 250 mg-1 g / ημέρα, το βράδυ

4. Σκεφτείτε να χρησιμοποιήσετε βαλεριάνα

Αυτός το δημοφιλές ηρεμιστικό βότανο βελτιώνει την ποιότητα του ύπνου και μειώνει το χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να κοιμηθεί, σύμφωνα με μια ανασκόπηση 18 δοκιμών.6 Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αναγνωρίζει την βαλεριάνα ως γενικά ασφαλές βότανο, ωστόσο προτιμήστε προϊόντα βαλεριάνας απαλλαγμένα από συστατικά που ονομάζονται «βαλεποτριτικά», καθώς αυτά είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν παρενέργειες.7

Προτεινόμενη δόση: 300-600 mg εκχύλισμα βαλεριάνας, που λαμβάνεται 30 λεπτά πριν από τον ύπνο.

5. Επιλέξτε αιθέριο έλαιο λεβάντας

Μερικές σταγόνες αιθέριου ελαίου λεβάντας στο μπάνιο πριν από τον ύπνο ή στο μαξιλάρι σας μπορεί να σας βοηθήσουν να χαλαρώσετε και να κοιμηθείτε. Μελέτες σε φοιτητές με προβλήματα ύπνου έχουν διαπιστώσει ότι η αρωματοθεραπεία με έλαιο λεβάντας μπορεί να βελτιώσει τον ύπνο, την ενέργεια και την ευημερία.8

Ποια είναι η αιτία;

Η αϋπνία μπορεί να είναι σύμπτωμα πλήθους ασθενειών, καταστάσεων, φαρμάκων και συνηθειών, οπότε προσπαθήστε να καταλάβετε και να διορθώσετε το αίτιο που δυσκολεύει τον ύπνο σας.

Κόψτε την καφεΐνη. Τα διεγερτικά αποτελέσματα της καφεΐνης μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και 20 ώρες, οπότε ακόμη και ένα πρωινό φλιτζάνι καφέ μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο σας. Εκτός από τον καφέ, προσέξτε για την καφεΐνη στα μαύρα και πράσινα τσάγια, το κακάο, τη σοκολάτα, τα αναψυκτικά και πολλά μη συνταγογραφούμενα φάρμακα.

Κόψτε το κάπνισμα. Αυτή η συνήθεια συνδέεται με δυσκολίες τόσο στο να κοιμηθείτε όσο και στη διάρκεια του ύπνου. Αν προσπαθείτε να το σταματήσετε, επιλέξτε φυσικές μεθόδους, καθώς οι μέθοδοι που βασίζονται σε φάρμακα μπορούν επίσης να διαταράξουν τον ύπνο.9

Ελέγξτε για τροφικές αλλεργίες. Οι μη αναγνωρισμένες ευαισθησίες σε τροφές θα μπορούσαν να σας εμποδίσουν από το να κοιμάστε καλά. Σε μια μικρή μελέτη για βρέφη, η χρόνια αϋπνία εντοπίστηκε στην αλλεργία του αγελαδινού γάλακτος και τα πρότυπα ύπνου των μωρών κανονικοποιήθηκαν όταν κόπηκε το γάλα από τη διατροφή τους.10

Μειώστε το άγχος. Το στρες και το άγχος μπορούν να προκαλέσουν αϋπνία, γι 'αυτό σκεφτείτε να ακολουθήσετε τεχνικές χαλάρωσης, όπως ο διαλογισμός, το μασάζ και η γιόγκα.

Αποφύγετε τα έντονα φώτα. Αποφύγετε την έκθεση σε έντονο φως πριν πάτε για ύπνο και κατά τη διάρκεια του ύπνου, καθώς μπορεί να διαταράξει τον κύκλο ύπνου / αφύπνισης. Χρησιμοποιήστε φώτα νύχτας στο μπάνιο, για να αποφύγετε να ενεργοποιείτε τα έντονα φώτα στη μέση της νύχτας και χρησιμοποιήστε βαριές κουρτίνες ή στόρια ώστε να διατηρείτε το υπνοδωμάτιό σας σκοτεινό όσο κοιμάστε.

Πηγές:

1 Cochrane Database Syst Rev, 2002; 4: CD003404

2 J Clin Sleep Med, 2010; 6: 270-5

3 Acupunct Electrother Res, 2008; 33: 33-41

4 Chin Med J (Engl), 2009; 122: 2869-73

5 Altern Med Rev, 2006; 11: 52-6

6 Sleep Med, 2010; 11: 505-11

7 Prescrire Int, 2005; 14: 104-7

8 Taehan Kanho Hakhoe Chi, 2006; 36: 136-43; Explore (NY), 2016;12:427-35

9 Rev Mal Respir, 2006; 23 [3 Suppl]: 6S67-77

10  Pediatrics, 1985; 76: 880-4.

Όλες οι παθήσεις πυροδοτούνται από ανεπίλυτες εσωτερικές συγκρούσεις. Ο οργανισμός προκειμένου ν’ αντεπεξέλθει στην τραυματική επίδραση της εσωτερικής σύγκρουσης, καταφεύγει πάντα σε διαφυγές αντίδρασης του στρες.

Η στρεσογόνα ορμόνη επινεφρίνη, τροποποιεί τα καρκινικά κύτταρα του μαστού και του προστάτη κάνοντάς τα ανθεκτικά στον κυτταρικό θάνατο. Οι τιμές της επινεφρίνης αυξάνονται θεαματικά σε στρεσογόνες καταστάσεις, όταν βιώνουμε για μακρύ χρονικό διάστημα στρες και κατάθλιψη. Όταν τα καρκινικά κύτταρα εκτίθενται στην επινεφρίνη απενεργοποιείται η προαποπτωτική πρωτεΐνη BAD (Bcl-XL/Bcl-2-Associated Death promoter) η οποία προκαλεί κυτταρικό θάνατο. Αυτό σημαίνει ότι το συναισθηματικό στρες όχι μόνο συμβάλλει στην εκδήλωση καρκίνου, αλλά μειώνει και την αποτελεσματικότητα των αντικαρκινικών αγωγών.

Δημιουργούνται αλλοιώσεις έπειτα από σοβαρά, οξέα δραματικά επεισόδια που χαρακτηρίζονται από νευρικό κλονισμό και έντονη ψυχική σύγκρουση σε συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου που μοιάζει με ομόκεντρους κύκλους, γνωστή ως εστία Hamer. Στα περιστατικά τα οποία η ψυχική σύγκρουση διευθετήθηκε, άλλαξαν οι αξονικές τομογραφίες. Αναπτύχθηκε οίδημα και κατόπιν ουλώδης ιστός. Έτσι οι καρκίνοι σταματούσαν από μόνοι τους να αναπτύσσονται γίνονταν ανενεργοί και υποχωρούσαν πλήρως.

Άμεση σύνδεση εκδήλωσης καρκίνου με την αδυναμία να αγαπήσουμε και να αποδεχθούμε πλήρως τον εαυτό μας.

Φόβοι, ανεπίλυτα ζητήματα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, υποσυνείδητες ψυχολογικές αντιστροφές, αυτοϋπονόμευση, ταύτιση, καταπιεσμένα μη εκφραζόμενα συναισθήματα, αγωνιώδης προσπάθεια να αποδείξουμε στους άλλους ότι αξίζουμε, προσποίηση, διατήρηση μάσκας και σκιάς για κάτι που δεν είμαστε και δεν μας εκφράζει, η τάση να ικανοποιούμε τους άλλους ιδιοτελώς για να γίνουμε αρεστοί, η αίσθηση ότι οι άλλοι δεν μας αγαπούν, ανεπίλυτες εσωτερικές συγκρούσεις, όλα αυτά μεταφράζονται σε μη αποδοχή του εαυτού μας, αδυναμία να δεχθούμε και να δώσουμε αγάπη στον εαυτό μας, με αποτέλεσμα την πυροδότηση εμφάνισης και μετάλλαξης των καρκινικών κυττάρων.

Η αγάπη απελευθερώνει ιντερλευκίνες, που προάγουν συναισθήματα χαράς, και συντελούν στην πρόληψη του καρκίνου, καθώς και ενδορφίνες, ορμόνες ευεξίας και αισιοδοξίας.

Όταν βρισκόμαστε υπό την επήρεια αρνητικών συναισθημάτων θυμού, οργής, λύπης, θυματοποίησης, αγανάκτησης, επικεντρωμένοι στο «εγώ» μας, ολόκληρη η ύπαρξή μας είναι αποκομμένη και εχθρική.

Αν αισθανόμαστε ότι όλοι είναι εχθροί μας, θα συμπεριφερόμαστε κατά τέτοιο τρόπο που όλοι θα πρέπει να γίνουν εχθροί μας, και με τον νόμο της έλξης και συμπαθητικής δόνησης, αυτή την ενέργεια εισπράττουμε.

Όλες οι δυστυχίες υπάρχουν επειδή εμείς τις υποστηρίζουμε, δεν αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του σώματός μας, τις ενδείξεις που υποδηλώνουν πείνα, δίψα, κόπωση, συναισθηματική εκτόνωση. Κανείς δεν μπορεί να μας βοηθήσει, επειδή βρισκόμαστε σε ένα μονοπάτι αυτοκαταστροφής και αυτοματαίωσης.

Οι πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου είναι μεγαλύτερες σε άτομα που δεν βιώνουν συναισθηματική ευεξία, έχοντας κατά συνέπεια αποδιοργανωμένο πεπτικό σύστημα, καθώς το πεπτικό σύστημα επενεργεί σαν δεύτερος εγκέφαλος. Ακόμη η υποχωρητικότητα, ο φόβος σύγκρουσης και η ελλιπής ψυχαναγκαστική υποστήριξη των επιθυμιών και αναγκών μας, μπορεί να εκδηλωθούν σαν παθήσεις στα γόνατα.

Η αποδοχή της αυτο-ευθύνης, της συμμετοχής μας είναι το πρώτο βήμα για την μετακίνηση της εστίασης από τον καρκίνο στην συνειδητή καλλιέργεια της υγείας.

Όλα τα αρνητικά συναισθήματα χρειάζονται μεγάλα αποθέματα ενέργειας για να διατηρηθούν, μας αποστραγγίζουν, ενώ η θετική στάση είναι γεννήτρια ενέργειας.

Όταν είμαστε θετικοί και ικανοποιημένοι και ευτυχισμένοι, ξαφνικά όλος ο κόσμος ρέει προς το μέρος μας με ενέργεια, αγαλλίαση, χαρά, ευδαιμονία, όλη η ύπαρξη είναι χαρούμενη κι ευτυχισμένη μαζί μας. 

 

(Οι σκέψεις αυτές είναι εμπνευσμένες από το βιβλίο «ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΒΙΒΛΙΟ της ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ τόμος ΙΙΙ του Andreas Moritz)

Ελένη Λουσσή - Naturopathy, Εναλλακτική Θεραπεύτρια – Διατροφολόγος.