Μεταξύ των συμμετεχόντων σε ψυχιατρικές και νευρολογικές μελέτες, δεν έχει εξεταστεί ποτέ αρκετά η πιθανή σχέση μεταξύ κεντρικού νευρικού συστήματος και μικροοργανισμών. Και αυτό, παρά τις πληροφορίες δεκαετιών, που περιλαμβάνουν μια πιθανή σχέση μεταξύ του μικροβιώματος του εντέρου και των συμπεριφορών και των ασθενειών του εγκεφάλου. Όμως έρευνα που παρουσιάστηκε το 2018 στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (Αmerican Association for the Advancement of Science -AAAS) μπορεί να βοηθήσει να αλλάξει αυτό.

Η Janet Jansson, διευθύντρια βιολογικών επιστημών στο Εθνικό Εργαστήριο Βορειοδυτικού Ειρηνικού και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν ότι η μεταμόσχευση του Lactobacillus (ένα προβιοτικό βακτήριο που πιστεύεται ότι είναι ευεργετικό για τη γενική υγεία) σε ποντίκια χωρίς καθόλου μικροβίωμα, βελτίωσε τη λειτουργία της μνήμης τους. Σε σύγκριση με παρόμοια ποντίκια που είχαν εκτραφεί χωρίς μικρόβια, αυτά τα ζώα έδειξαν σημάδια ότι είχαν αναπτύξει "πολύ καλύτερη μνήμη". Επιπλέον, τα ποντίκια με ενισχυμένη μνήμη φάνηκαν επίσης να υποβάλλονται σε θετικές μεταβολικές αλλαγές που προκλήθηκαν από το Lactobacillus.

"Βρίσκουμε ισχυρές ενδείξεις συσχετίσεων μεταξύ του εγκεφάλου και του μικροβιώματος. Τώρα προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τους υπεύθυνους βιοχημικούς και γενετικούς παράγοντες. Έχουμε μερικά συναρπαστικά προκαταρκτικά ευρήματα, αλλά δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί", δήλωσε η Jansson στους Financial Times

Η υγεία του εντέρου και ο νους

Το έργο της Jansson υποστηρίζει προηγούμενη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας από το 2014. Η πολύ-πολιτισμική διεθνής ομάδα πίσω από αυτή ανέφερε πολυάριθμες μελέτες όπου ζώα χωρίς μικροβίωμα έδειξαν ενισχυμένες συμπεριφορές σε απόκριση σε εξωτερικά ερεθίσματα. Η εργασία που προηγήθηκε όλων των άλλων, μια μελέτη του 2004 από την Ιαπωνία, έδειξε ότι αποκαθιστώντας την έλλειψη μικροβιώματος στις κοιλιές ποντικών, με ένα συγκεκριμένο είδος βακτηρίων (Bifidobacterium), μετριάστηκε σε μεγάλο βαθμό η «υπερβολική απόκριση του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων στον περιορισμό του άγχους». Έκτοτε, διάφορες άλλες έρευνες έχουν βρει ότι εκθέτοντας ποντίκια απαλλαγμένα από μικρόβια σε νέα και δυσάρεστα περιβάλλοντα, προκάλεσαν την εμφάνιση συμπεριφορών ενδεικτικών άγχους και στρες. Εντούτοις, η εισαγωγή βακτηρίων ή προβιοτικών εντέρου σε αυτά τα ζώα μείωσε ή και αντέστρεψε αυτές τις συμπεριφορές.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι μελέτες με ζωικά μοντέλα έχουν δείξει ότι τα Lactobacillus και Bifidobacterium επηρεάζουν θετικά τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το άγχος και την κατάθλιψη. Αυτά συμπεριελάμβαναν συγκεκριμένα τα Bifidobacterium longum που ρυθμίζουν συμπεριφορές όμοιες με άγχος σε μοντέλα τρωκτικών και tο συνδυασμό Lactobacillus rhamnosus και Lactobacillus helveticus που αναστρέφει προβλήματα μνήμης που προκαλούνται από άγχος σε ποντικούς μολυσμένους με Citrobacter rodentium.

Όσον αφορά τις επιδράσεις του μικροβιώματος του εντέρου στους ανθρώπινους εγκεφάλους, υπήρξαν κάποιες μικρής κλίμακας μελέτες που υποδεικνύουν μια σύνδεση αλλά δεν την καθορίζουν πλήρως. Μια μελέτη του 2009 που επικεντρώθηκε σε ασθενείς που πάσχουν από σύνδρομο χρόνιας κόπωσης παρατήρησε ότι η λήψη ενός προβιοτικού που περιέχει Lactobacillus θα μπορούσε να μειώσει το άγχος αλλά όχι την κατάθλιψη. Μια προηγούμενη μελέτη του 2007 που χρησιμοποίησε ένα παρόμοιο προβιοτικό βρήκε ότι αυτό το προβιοτικό δεν είχε σημαντική επιρροή στη συνολική διάθεση των συμμετεχόντων. Ωστόσο, υπήρξε μια μικρή αλλαγή στη διάθεση μεταξύ των υποκειμένων της μελέτης που βρίσκονταν στο χαμηλότερο επίπεδο ψυχικής κατάστασης. Αν και αυτές οι μελέτες υπονοούν τα προβιοτικά που ωφελούν τη διάθεση και συμπεριφορά στον άνθρωπο, θα ήταν αναγκαίες περισσότερες κλινικές δοκιμές σε μεγαλύτερους πληθυσμούς.

Μία πιο ξεκάθαρη σύνδεση είναι αυτή που έχει καθιερωθεί μεταξύ του μικροβιώματος του εντέρου και της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. "Μεταβολές στην επικοινωνία μεταξύ του μικροβιώματος του εντέρου και του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων μεταβολών στη σύνθεση και τα μεταβολικά προϊόντα του μικροβιώματος του εντέρου, έχουν εμπλακεί στη σύνθετη παθοφυσιολογία της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού", ανέφεραν οι ερευνητές, σημειώνοντας ότι ποντίκια χωρίς μικροβίωμα έχει παρατηρηθεί ότι δείχνουν χαμηλότερη κοινωνικότητα και ελλείψεις στις ικανότητες κοινωνικής νοημοσύνης τους. Ενώ είναι απίθανο όλες οι περιπτώσεις διαταραχής του φάσματος του αυτισμού να αποδοθούν στην κακή υγεία του εντέρου, ωστόσο παραμένει μια ενδιαφέρουσα πιθανότητα.


 Πηγές: NCBI.NLM.NIHAAAS.ConfexFinancial Times

Είναι συχνό το φαινόμενο εξάρτησης από ισχυρά παυσίπονα. Η Κέιτ Μοντάνα διερευνά πώς να απαλλαγείτε από τα επικίνδυνα φάρμακα και να αναζητήσετε πιο φυσικές λύσεις για την αντιμετώπιση του πόνου.
Η Μ., μια 39χρονη γυναίκα, άρχισε να παίρνει οξυκωδόνη πριν από πέντε χρόνια για να ανακουφίσει τον πόνο από μία κήλη δίσκου. "Στην αρχή είχε μια καταπληκτική επίδραση στη ζωή μου", λέει η M. "Μου έδωσε επιπλέον ενέργεια, ανακούφισε τον πόνο μου και με βοήθησε να δουλεύω περισσότερες ώρες για να μπορώ να λειτουργήσω την επιχείρησή μου".
Κάποια στιγμή όμως συνειδητοποίησε ότι ήταν εθισμένη στα παυσίπονα και δεν μπορούσε να σταματήσει να τα παίρνει, όσο κι αν προσπαθούσε. "Οι γιατροί δεν με είχαν προειδοποιήσει για τις πιθανές συνέπειες της λήψης οξυκωδόνης μέχρι που ήταν πολύ αργά", λέει.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια, λέει ότι ήταν «σκλάβα της οξυκωδόνης», καθώς έπαιρνε 15mg κάθε έξι ώρες. Κάποια στιγμή κινδύνεψε η ζωή της από μία μόλυνση από σταφυλόκοκκο και τότε άρχισε να σκέφτεται την ποιότητα της ζωής που ζούσε καθώς ο «πραγματικός εαυτός της εξαφανιζόταν».

Το ημερολόγιο μιας επιδημίας

Η παπαρούνα του οπίου έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς σε όλο τον κόσμο για χιλιάδες χρόνια για την αντιμετώπιση του πόνου, του άγχους και της αναστάτωσης. Ο Ιπποκράτης, ο «πατέρας της σύγχρονης ιατρικής», χρησιμοποιούσε όπιο και οι πρώτοι Σουμέριοι ονόμασαν την παπαρούνα του οπίου Hul Gil, το «φυτό της χαράς».
Φυσικά, η ευφορία και η ακραία χαλάρωση που βιώνουν οι άνθρωποι από τη λήψη του οπίου και των παραγώγων του κάνουν την ουσία αυτή τόσο επικίνδυνη και τον εθισμό στα οπιοειδή τόσο διαδεδομένο στις δυτικές κοινωνίες.
Το 1950, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε την υδροχλωρική οξυκωδόνη, ένα ημισυνθετικό οπιοειδές παράγωγο του οπίου, ως κατασταλτικό φάρμακο που επιβραδύνει τα σήματα που ταξιδεύουν μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η κατάχρηση των φαρμάκων οξυκωδόνης όπως το Percodan είχε γίνει σοβαρό πρόβλημα.
Ο χρόνιος πόνος είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο αυξάνεται καθώς οι δυτικοί πληθυσμοί γερνούν. Πάνω από 100 εκατομμύρια Αμερικανοί ενήλικες και πάνω από το 43% του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου εκτιμάται ότι πάσχουν από επώδυνες χρόνιες παθήσεις, οι οποίες κυμαίνονται από ήπιες έως πολύ σοβαρές.1
Εν όψει αυτής της επιδημίας πόνου, ιδιαίτερα για τον χρόνιο πόνο που δεν σχετίζεται με τον καρκίνο, η διαθεσιμότητα των παραγώγων οπιοειδών και η ανάπτυξη συνθετικών οπιοειδών όπως η φαιντανύλη θεωρήθηκαν από την ιατρική κοινότητα και εκατομμύρια ασθενείς ως θεόσταλτο αγαθό.
Οι κλινικές διαχείρισης πόνου που επικεντρώνονται στη συνταγογράφηση οπιοειδών για μια ευρεία ποικιλία παθήσεων χρόνιου πόνου έχουν κάνει τα φάρμακα αυτά ολοένα και πιο διαθέσιμα όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για την μαύρη αγορά.
Και όλος αυτός ο ενθουσιασμός τροφοδοτήθηκε από εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε ψευδή διαφήμιση που διαδόθηκε από τη φαρμακοβιομηχανία, υποστηρίζοντας ότι τα νέα συνταγογραφούμενα οπιοειδή δεν ήταν εθιστικά.
Για παράδειγμα, αφού η Purdue Pharma εισήγαγε και προώθησε το OxyContin ως "ασφαλές" για τον χρόνιο πόνο, οι πωλήσεις του αυξήθηκαν από 48 εκατομμύρια δολάρια το 1996 σε σχεδόν 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια το 2000.
Εταιρείες όπως η Purdue ήταν σε θέση να στοχεύσουν στους γιατρούς που έγραφαν τον μεγαλύτερο αριθμό συνταγών για οπιοειδή. Προωθούσαν το OxyContin, αμείβοντας τους γιατρούς που το συνταγογραφούσαν με δωρεάν διακοπές σε θέρετρα και στέλνοντάς τους διαφημιστικά δώρα.2
Μέχρι το 2004, το OxyContin είχε αποκτήσει κακή φήμη για την αχαλίνωτη κατάχρησή του σε όλες τις ΗΠΑ. Σήμερα, περισσότεροι από 47.000 Αμερικανοί πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα υπερβολικής δόσης οπιοειδών και περίπου 1.7 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες στις ΗΠΑ διαγνώστηκαν με διαταραχές λόγω της χρήσης οπιοειδών. Και μέρος του θανατηφόρου αυτού κύματος σχετίζεται με την παραγωγή ολοένα πιο ισχυρών συνθετικών οπιοειδών όπως η φαιντανύλη.
Τα οπιούχα έχουν και άλλες δράσεις εκτός από την ανακούφιση του πόνου. Εκτός από την αίσθηση ευφορίας που προκαλούν, τόσο τα οπιούχα όσο και τα οπιοειδή είναι γνωστά για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ζάλη, υπνηλία, εξασθένιση της νοητικής οξύτητας, αλλαγές στη διάθεση, δυσκοιλιότητα, απώλεια λεπτών κινητικών δεξιοτήτων και, φυσικά, εθισμός. Με τη μακροχρόνια χρήση, καταστρέφουν το σώμα, προκαλώντας έλλειψη ενέργειας, έλλειψη κινήτρων, μεγάλη κόπωση και κατάθλιψη.
Η μακροχρόνια χρήση μπορεί επίσης να δημιουργήσει σοβαρές διατροφικές ανεπάρκειες και να συμβάλει στη στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες καθώς και στη μειωμένη λίμπιντο και στα δύο φύλα. Ο ιός HIV / AIDS, ο ιός της ηπατίτιδας C και οι λοιμώξεις από σταφυλόκοκκο μπορεί να μολύνουν σε περιπτώσεις ενδοφλέβιας χρήσης και φαίνεται να προκαλείται αντίσταση στην ινσουλίνη, οδηγώντας σε διαβήτη.3 Τα οπιοειδή καταστέλλουν επίσης τη λειτουργία του υποθαλάμου και την υπόφυση και μπορούν να οδηγήσουν σε μείωση της οστικής πυκνότητας.4
Παραδόξως, η λήψη οπιούχων μακροπρόθεσμα μπορεί επίσης να αυξήσει την ευαισθησία ενός ατόμου στον πόνο. "Τα οπιοειδή ως κατηγορία προκαλούν την λεγόμενη υπεραλγησία", λέει ο Dr Ravi Chandirimani, ND, ιδρυτής της Blue Door Therapeutics στο Scottsdale της Αριζόνα. "Αυτό σημαίνει ότι το άτομο που είναι εθισμένο σε οπιοειδή, τα οποία προορίζονται να διαχειριστούν τον πόνο του, στην πραγματικότητα αναπτύσσει τελικά μια πιο οξεία αντίληψη για το επίπεδο πόνου από ό, τι θα είχε αν δεν ήταν σε οπιοειδή. Αυτό που βρήκαμε, παγκοσμίως, ήταν ότι, καθώς τα άτομα αυτά απεξαρτήθηκαν από τα οπιοειδή - από τη στιγμή που απομακρύνθηκαν πλήρως από αυτά - έφτασαν γρήγορα στην συνειδητοποίηση ότι απλώς δεν ένιωθαν τόσο πόνο όσο αρχικά."

Θεραπεία και απεξάρτηση

Η απεξάρτηση υποβοηθούμενη από φαρμακευτική αγωγή είναι η πιο κοινή προσέγγιση για τη θεραπεία της διαταραχής της χρήσης οπιοειδών, συνδυάζοντας μια μεγάλη ποικιλία φαρμάκων για τη θεραπεία της τοξικομανίας και των συμπτωμάτων στέρησης σε συνδυασμό με συμβουλευτική, συμπεριλαμβανομένων των γνωστικών συμπεριφορικών θεραπειών και ειδικών προγραμμάτων.
Οι θεραπευτές επικεντρώνονται στη βοήθεια των τοξικομανών να εντοπίζουν τις αρνητικές «αυτόματες σκέψεις» που τους οδηγούν στη χρήση. Οι ασθενείς μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που προκαλούν τη χρήση ναρκωτικών, να τις αποφεύγουν και να χρησιμοποιούν τεχνικές για να μετριάσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις που οδηγούν στη χρήση ναρκωτικών.
Δυστυχώς, όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στα πρωτόκολλα απεξάρτησης έχουν παρενέργειες. Η μεθαδόνη, η βουπρενορφίνη και η ναλτρεξόνη είναι όλα οπιοειδή βραδείας δράσης που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν τους τοξικομανείς να απομακρυνθούν από ισχυρότερα οπιοειδή. Αλλά είναι και αυτά εθιστικά οπιοειδή. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των διαφόρων δυσάρεστων συμπτωμάτων της απεξάρτησης - μεθοκαρμπαμόλη για μυϊκούς πόνους και σπασμούς, δικυκλομίνη για κοιλιακή κράμπες, κλονιδίνη, ένα κεντρικά ενεργό αντιϋπερτασικό για διέγερση, άγχος και νυχτερινή εφίδρωση, υδροξυζίνη για να μειώσει τη δραστηριότητα στο κεντρικό νευρικό σύστημα και να βοηθήσει με την ηπιότερη αγωνία κατά τη διάρκεια της ημέρας και τραζοδόνη, κουετιαπίνη ή γκαμπαπεντίνη για διαταραχές του ύπνου - είναι προβληματικά με διάφορους τρόπους.
Κάθε ένα από αυτά τα φάρμακα μπορεί να έχει πολλές παρενέργειες:

Βουπρενορφίνη: αλλεργικές αντιδράσεις, οίδημα, πυρετός, πονοκέφαλος, αργός καρδιακός ρυθμός, αμνησία, σύγχυση, ζάλη, επιληπτικές κρίσεις, θολή όραση, ναυτία, εμετός και άλλα προβλήματα.

Δίκυκλομίνη: δυσκοιλιότητα, διάρροια, πονοκέφαλος, έμετος, βαριά εφίδρωση και θολή όραση.

Κλονιδίνη: υπνηλία, δυσκοιλιότητα, ευερεθιστότητα, αϋπνία και εφιάλτες.

Υδροξυζίνη: κνίδωση, δυσκολία στην αναπνοή, εξανθήματα, κεφαλαλγία και πρήξιμο του προσώπου, των χειλιών, της γλώσσας ή του λαιμού.

Τραζοδόνη: πονοκέφαλος, μυϊκοί πόνοι, δυσκοιλιότητα, διάρροια, μούδιασμα, ναυτία και έμετος.

Κουετιαπίνη: τα περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα, μαζί με αλλαγές στη διάθεση, προβλήματα ομιλίας, εχθρικότητα και άτακτες κινήσεις.

Και δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε ποιες παρενέργειες προκύπτουν από την ανάμιξη και την κατάποση ενός τόσο ισχυρού φαρμακευτικού κοκτέιλ, ενώ ένας ασθενής αποτοξινώνεται από ισχυρά οπιοειδή.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι η διάρκεια της θεραπείας. Όπως δήλωσε ο Dr Mark Willenbring, πρώην διευθυντής έρευνας και θεραπείας στο Εθνικό Ινστιτούτο κατάχρησης αλκοόλ και αλκοολισμού, σε συνέντευξή του στο New York Times, "Δεν θεραπεύετε μια χρόνια ασθένεια για τέσσερις εβδομάδες και στη συνέχεια στέλνετε τον ασθενή σε μία ομάδα υποστήριξης. Οι άνθρωποι με χρόνιες μορφές εθισμού χρειάζονται πολυτροπική θεραπεία που είναι εξατομικευμένη και προσφέρεται συνεχώς ή για όσο διάστημα τη χρειάζονται."5

Η ολιστική προσέγγιση

Για να ανταποκριθούν σε αυτή την ανάγκη, οι ολιστικές κλινικές παρέχουν εξατομικευμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα που συνδυάζουν την απεξάρτηση με διάφορες προσεγγίσεις, από διαλογισμό και γιόγκα μέχρι βελονισμό, νευροανάδραση, ψυχόδραμα, ρέικι, σωματική εμπειρία (μια θεραπεία που αντιμετωπίζει τα συμπτώματα της μετατραυματικής διαταραχής άγχους), μασάζ, υπαίθριες δραστηριότητες και πολλά άλλα. Τα προγράμματα παρέχουν επίσης ατομική και ομαδική θεραπεία, ανάλογα με τις εξατομικευμένες ανάγκες.
Παρόλο που επί του παρόντος δεν υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν με ακρίβεια ότι η ολιστική προσέγγιση για την ανάκαμψη του εθισμού είναι πιο αποτελεσματική από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις που βασίζονται σε «πρότυπα φροντίδας», ωστόσο φαίνεται να δουλεύει.
Σε ελεγχόμενες δοκιμές, τα άτομα που έκαναν πρακτικές διαλογισμού ενσυνειδητότητας μαζί με τις τυποποιημένες φαρμακευτικές θεραπείες είχαν καλύτερα αποτελέσματα από όσους λάμβαναν μόνο φαρμακευτική αγωγή.6
Η γιόγκα έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την επιθυμία που σχετίζεται με τον εθισμό ενεργοποιώντας το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο χαλαρώνει το σώμα - σε αντίθεση με το συμπαθητικό νευρικό σύστημα που προετοιμάζει το σώμα για μάχη ή φυγή.7
Το μασάζ έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την κορτιζόλη, την ορμόνης του στρες, ενώ ταυτόχρονα διεγείρει την παραγωγή των νευροδιαβιβαστών ευφορίας, ντοπαμίνης και σεροτονίνης, που είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι στα αρχικά στάδια της ανάρρωσης, όταν τα επίπεδα ντοπαμίνης μειώνονται σημαντικά.8
Ο βελονισμός είναι γνωστό ότι βοηθά συμπληρωματικά στη θεραπεία απεξάρτησης. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να ανακουφίσει την κατάθλιψη και το άγχος που σχετίζονται με τα οπιοειδή.9 Ιδιαίτερα αποτελεσματική για την αποκατάσταση εθισμού είναι μια θεραπεία που βασίζεται στον ωτοβελονισμό που ονομάζεται πρωτόκολλο NADA.
"Η κύρια λειτουργία του πρωτοκόλλου NADA είναι η βελτιστοποίηση της διαδικασίας αποτοξίνωσης στο σώμα και η απελευθέρωση των ενδορφινών του σώματος σεροτονίνης και ντοπαμίνης, οι οποίες βοηθούν στη διευκόλυνση της δυσφορίας των συμπτωμάτων κατά την απεξάρτηση", λέει η Dr Eva Ross.
Πρώην ιατρός για θέματα εθισμού σε ένα μεγάλο θεραπευτικό κέντρο στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας, η Ross είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική και τώρα διαχειρίζεται το θεραπευτικό κέντρο Maui στο Kula της Χαβάης. Λέει ότι ο βελονισμός έχει θετική επίδραση κατά τη διάρκεια της απόσυρσης και της ανάκαμψης από τον εθισμό στα οπιοειδή και επίσης βοηθά στη γρήγορη αποτοξίνωση του ήπατος, βοηθώντας το σώμα να απορρίψει τις τοξίνες από τα φάρμακα.

Οι κίνδυνοι από τα οπιοειδή

Τα οπιούχα και τα οπιοειδή ιατρικά φάρμακα που εμφανίζουν μεγάλο κίνδυνο κατάχρησης. Τα αποτελέσματα της αναισθησίας τους μπορεί να κυμαίνονται από μία έως εννέα ώρες, ανάλογα με το είδος του φαρμάκου και την ποσότητα.
Τόσο τα οπιούχα όσο και τα οπιοειδή δρουν με τον ίδιο τρόπο στο κεντρικό νευρικό σύστημα, συνδέοντας και ενεργοποιώντας υποδοχείς στον εγκέφαλο. Όταν ενεργοποιούνται αυτοί οι υποδοχείς, ενεργοποιούν την απελευθέρωση των σημάτων που παρεμποδίζουν την αντίληψη του πόνου, ενώ παράλληλα διεγείρουν την απελευθέρωση ντοπαμίνης, δημιουργώντας μια αίσθηση βαθιάς χαλάρωσης και ενισχύοντας τα συναισθήματα ευχαρίστησης και ευφορίας, προκαλώντας έτσι άμεση ενίσχυση της ανάγκης λήψης του φαρμάκου. 
Τα παρακάτω είναι μερικά από τα πιο κοινά οπιούχα και οπιοειδή που υπάρχουν στην αγορά σήμερα:

Κωδεΐνη: μια φυσική ουσία και λιγότερο ισχυρό οπιοειδές που χρησιμοποιείται κυρίως ως κατασταλτικό του βήχα.

Μορφίνη: μια φυσική ουσία και πολύ εθιστικό οπιούχο.

Υδροκωδόνη: ένα δημοφιλές, ιδιαίτερα εθιστικό, ημι-συνθετικό οπιοειδές.

Οξυκωδόνη: ένα εξαιρετικά εθιστικό, ημισυνθετικό οπιοειδές.

Φεντανύλη: Ένα εξαιρετικά εθιστικό συνθετικό οπιοειδές που μπορεί να είναι έως και 100 φορές ισχυρότερο από την ηρωίνη, συχνά συνταγογραφείται ως διαδερμικό έμπλαστρο για τους ασθενείς σε τελικό στάδιο.

Οπιοειδή με αργή δράση: η μεθαδόνη και η βουπρενορφίνη είναι δύο συνθετικά οπιοειδή που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία εξαρτήσεων από οπιοειδή - και τα δύο είναι εθιστικά.

Μειώστε τον πόνο με φυσικό τρόπο

Ακόμη και τα Αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) τώρα συνιστούν αφάρμακες προσεγγίσεις για τη διακοπή μακροχρόνιας χρήσης εθιστικών συνταγογραφούμενων παυσίπονων.
Ο βελονισμός είναι ευρέως γνωστός ότι είναι αποτελεσματικός για την άμβλυνση του χρόνιου πόνου.10
Η χειροπρακτική έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον οξύ και χρόνιο πόνο στον αυχένα, έναν από τους πιο διαδεδομένους λόγους για τους οποίους οι ασθενείς αναζητούν φαρμακευτική αγωγή για έντονους πόνους.11
Μελέτες δείχνουν ότι τα προγράμματα θεραπευτικής άσκησης μπορούν να μειώσουν τον πόνο και να βελτιώσουν τη σωματική κίνηση σε άτομα που βιώνουν πόνο, από οστεοαρθρίτιδα, πόνους στα ισχία ή στις αρθρώσεις.12
Η θεραπεία μασάζ έχει δείξει αποτελεσματικότητα για τη μείωση του μη ειδικού πόνου στην πλάτη καθώς και του πόνου στους ώμους, του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα και του πόνου από ημικρανίες.13
Η κίνηση είναι μια σπουδαία θεραπεία και η άσκηση μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση ενδορφινών και άλλων χημικών ουσιών ευεξίας στο σώμα, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η τεστοστερόνη.
Για όσους θέλουν να απεξαρτηθούν σταδιακά από χημικά παυσίπονα, μπορούν να δοκιμάσουν:

St. John's wort (υπερικό ή βαλσαμόχορτο): Αυτό το βότανο έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα συμπτώματα από την απεξάρτηση από οπιοειδή. Επίσης βοηθά σε χρόνιους νευρικούς πόνους, ενεργεί ως ενισχυτής διάθεσης και βοηθά στην αϋπνία. Προειδοποίηση: Μην χρησιμοποιείτε αυτό το βότανο εάν παίρνετε φάρμακα για τον ιό HIV, αντικαταθλιπτικά, αντισυλληπτικά, φάρμακα για την καρδιά όπως η διγοξίνη ή αντιπηκτικά.

Ασβέστιο / μαγνήσιο: Τα οπιοειδή καταστρέφουν το ασβέστιο και το μαγνήσιο στο σώμα, συμβάλλοντας σε πόνους στο σώμα κατά τη διάρκεια της απεξάρτησης από αυτά. Δεδομένου ότι αυτά τα δύο μέταλλα είναι ανταγωνιστικά ως προς την απορρόφησή τους στο σώμα, προτιμήστε να τα πάρετε διαφορετικές ώρες της ημέρας.

GABA: Ένας νευροδιαβιβαστής, GABA (γ-αμινοβουτυρικό οξύ) μπορεί να μειώσει το άγχος και να προκαλέσει χαλάρωση.

Επίσης, είναι ευεργετική η λήψη βιταμινών όπως η Β6 και η Β12, καθώς και τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα 


 

Αναφορές

1 Ann Intern Med, 2015; 162: 295-300; BMJ Open, 2016; 6: e010364
2 Am J Public Health, 2009; 99: 221-7
3 Iran J Public Health, 2014; 43: 1022-32
4 Endocrine News, Oct 2018
5 New York Times, Feb 4, 2013
6 Subst Abus, 2009; 30: 266-94
7 MOJ A ddict Med Ther, 2017; 3: 138-9; J Altern Complement Med, 2013; 19: 35-42
8 Int J Neurosci, 2005; 115: 1397-413
9 East Asian Arch Psychiatry, 2016; 26: 70-6; Evid Based Complement Alternat Med, 2012; 2012: 739045
10 JAMA, 2014; 311: 955-6
11 J Manipulative Physiol Ther, 2014; 37: 42-63
12 American Physical Therapy Association White Paper, June 1, 2018
13 Evid Based Complement Alternat Med, 2007; 4: 165-79.

 

Τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση είναι ένας παράγοντας που κάνει τον ιό COVID-19 θανατηφόρο. Σύμφωνα με νέα έρευνα, τα φάρμακα αυτά αυξάνουν τις πιθανότητες ιογενούς πνευμονίας και θανατηφόρου αναπνευστικής ανεπάρκειας.

Οι άνθρωποι που λαμβάνουν αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE inhibitors) ή αναστολείς επιπέδων αγγειοτενσίνης ΙΙ (ARB) για καρδιακά προβλήματα θα πρέπει να μένουν στο σπίτι και να μην συναντώνται με ανθρώπους, λένε ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνας.

Ο Dr Malcolm Kendrick, γιατρός στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκτιμά ότι οι άνθρωποι που παίρνουν ένα από αυτά τα φάρμακα είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να πεθάνουν από τον ιό.

Τα φάρμακα αυξάνουν επίσης τις πιθανότητες να κολλήσουν τον ιό εξαρχής. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) αυξάνουν ιδιαίτερα τους υποδοχείς γύρω από τους πνεύμονες στους οποίους δεσμεύεται ο κορωνοϊός.

Πολλοί ασθενείς που λαμβάνουν το φάρμακο είναι ηλικιωμένοι και τους συνταγογραφείται για καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως καρδιακή προσβολή, υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), διαβήτη ή χρόνια νεφρική νόσο. Οι αναστολείς των υποδοχέων αγγειοτενσίνης (ARB) συνταγογραφούνται επίσης για τη μείωση των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης.

Οι αναφορές για 1.099 άτομα με COVID-19 στην Κίνα ανακάλυψαν ότι οι περισσότεροι πάσχουν επίσης από υπέρταση, στεφανιαία νόσο, διαβήτη και νεφρική νόσο, όλα τα προβλήματα υγείας που πιθανώς αντιμετωπίζονται με ένα από αυτά τα φάρμακα.

Παρόμοιες αναφορές προέρχονται από την Ιταλία, όπου εκτιμάται ότι το 52% των θανάτων από τον COVID-19 λάμβαναν επίσης έναν αναστολέα ACE.

Θα εξηγούσε επίσης γιατί τα παιδιά δεν φαίνεται να μολύνονται από τον ιό: έχουν λιγότερους υποδοχείς ACE στα χαμηλότερα αναπνευστικά σημεία τους, λένε οι ερευνητές της Λουιζιάνα.

Πηγή: Journal of Travel Medicine, 2020; doi: 10.1093/jtm.taaa041;

Ένα στα δύο άτομα φαίνεται να έχει τατουάζ - αλλά πριν βρείτε το καλύτερο σχέδιο, θα πρέπει να βεβαιωθείτε πρώτα ότι το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι υγιές. Νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι ένα τατουάζ μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας σε εκείνους των οποίων διακυβεύεται η ανοσία.
Οι γιατροί παρατήρησαν τη σύνδεση όταν μια γυναίκα άρχισε να υποφέρει από χρόνιο πόνο στο αριστερό ισχίο, το γόνατο και το μηρό, λίγους μήνες μετά την πραγματοποίηση τατουάζ.
Είχε κάνει τατουάζ στα δεξιά της πλευρά αρκετά χρόνια νωρίτερα χωρίς να έχει οποιαδήποτε παρενέργεια, αλλά τα επόμενα χρόνια πήρε φάρμακα για να μειώσει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος μετά από μια διπλή μεταμόσχευση πνεύμονα.
Ο πόνος μετά το δεύτερο τατουάζ ήταν τόσο μεγάλος που τελικά χρειάστηκε να πάρει ισχυρά παυσίπονα. Οι γιατροί τότε δεν είχαν καταλάβει ότι το τατουάζ ήταν η αιτία των προβλημάτων της και την παρέπεμψαν σε μια κλινική ρευματολογίας.
Μια βιοψία στο μυ του μηρού τελικά ανακάλυψε ότι είχε φλεγμονώδη μυοπάθεια, ή χρόνιες μυϊκές φλεγμονές, με συμπτώματα που συμπεριλάμβαναν μυϊκή αδυναμία και πόνο.
Αν και η αιτία της μυοπάθειας είναι συχνά μυστηριώδης και μπορεί να συμβεί αυθόρμητα, οι γιατροί πιστεύουν ότι σε αυτή την περίπτωση προκλήθηκε από το τατουάζ που είχε όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είχε ήδη πέσει.
Ο τύπος μελανιού και χρωστικών που χρησιμοποιούνται στο τατουάζ μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις, από ήπιο ερεθισμό του δέρματος έως συστημική λοίμωξη, αλλά τα προβλήματα είναι πολύ πιθανότερα αν το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι υγιές.
"Η βιομηχανία των τατουάζ δεν έχει κάποιο ρυθμιστικό ή επαγγελματικό όργανο για την καθιέρωση υψηλών προτύπων", αναφέρουν οι γιατροί σε μια αναφορά μελέτης περίπτωσης, "και στην περίπτωση αυτή η εφαρμογή τατουάζ από ένα χώρο χωρίς αυστηρά πρότυπα, σε συνδυασμό με την ανοσοκαταστολή του ασθενούς, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητες αντιδράσεις."


(Πηγή: BMJ Case Reports, 2018; bcr-2018-224968)

Εάν περνάτε τις μέρες σας κυνηγώντας "like" με το κεφάλι σκυμμένο στο smartphone, η δομή του εγκεφάλου σας μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετική σε σχέση με εκείνων που διατηρούν τη χρήση τεχνολογίας στο ελάχιστο.

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία διαπίστωσαν ότι ο "εθισμός στα smartophones" συνδέεται με λιγότερη γκρίζα ύλη σε ορισμένα μέρη του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού λοβού (insula) και του κροταφικού φλοιού. Τα άτομα με δυσλειτουργική χρήση των κινητών νέας τεχνολογίας (smartphone) παρουσίασαν επίσης μειωμένη δραστηριότητα στον πρόσθιο φλοιό του προσαγωγίου, μια περιοχή που εμπλέκεται σε ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών και γνωστικών διεργασιών.

Η insula ή νήσος του εγκεφάλου είναι μια μικρή περιοχή που βρίσκεται βαθιά στον εγκέφαλο και σχετίζεται με την αυτογνωσία, την αλληλεπίδραση, την επεξεργασία του πόνου και τον εθισμό, ενώ ο κροταφικός φλοιός συνδέεται με την ακουστική γλώσσα και την κατανόηση της ομιλίας.

«Δεδομένης της ευρείας χρήσης τους και της αυξανόμενης δημοτικότητάς τους, η παρούσα μελέτη αμφισβητεί την ακινδυνότητα των smartphones, τουλάχιστον σε άτομα που ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν εθιστικές συμπεριφορές σχετιζόμενες με τη χρήση των κινητών νέας τεχνολογίας», γράφουν οι ερευνητές στο περιοδικό Addictive Behaviors.

Για τη μελέτη αυτή, η ομάδα έκανε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου σε 22 άτομα που έπασχαν από εθισμό στα κινητά νέας τεχνολογίας και σε 26 άτομα χωρίς τον συγκεκριμένο εθισμό. Όλοι οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας μία κλίμακα εθισμού, την Smartphone Addiction Scale που αναπτύχθηκε το 2015. Ήταν δεξιόχειρες ηλικίας μεταξύ 18 και 30 ετών και δεν είχαν ιστορικό νευρολογικών παθήσεων, σοβαρών ιατρικών καταστάσεων ή ψυχικών διαταραχών. Οι εξετάσεις στόχευαν ειδικά να ανιχνεύσουν διαφορές στον όγκο της γκρίζας ύλης σε εκείνους με "εθισμό στα smartphones" σε σχέση με εκείνους που δεν είναι εθισμένοι.

Ωστόσο, είναι ασαφές αν πρόκειται για αιτία ή συσχετισμό. Για παράδειγμα, οι αλλαγές στον εγκέφαλο των συμμετεχόντων ίσως να οφείλονταν στην υπερβολική χρήση των smartphones ή οι διαφορετικοί όγκοι γκρίζας ύλης τους καθιστούσαν πιο επιρρεπείς σε υπερβολική χρήση smartphones. Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν επίσης ότι «δεν μπορούν να αποκλείσουν πλήρως την πιθανότητα άλλων συνθηκών ψυχικής υγείας που μπορεί να έχουν αντίκτυπο» στα συμπεράσματά τους.

Ο "εθισμός στις συσκευές smartphone" είναι ένας αμφιλεγόμενος όρος και κάποιοι ερευνητές και κλινικοί γιατροί προτιμούν τους όρους "προβληματική χρήση smartphone" ή "υπερχρήση smartphone". Εξάλλου, είναι δίκαιο να πούμε ότι πολλοί άνθρωποι στον 21ο αιώνα χρησιμοποιούν τα smartphones τους για μεγάλο μέρος της δουλειάς, του παιχνιδιού και της καθημερινής τους ζωής. Ο μέσος άνθρωπος στις ΗΠΑ ξοδεύει περίπου 5,4 ώρες την ημέρα στο τηλέφωνό του, σύμφωνα με ανάλυση από έναν πάροχο smartphone. Ωστόσο, είναι δύσκολο να επισημάνουμε πότε αυτή η χρήση γίνεται προβληματική.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, ένας αυξανόμενος όγκος αποδεικτικών στοιχείων δείχνει ότι τα smartphones και τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης αναμφίβολα επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και το μυαλό μας.


Πηγή: iflscience

Ακόμα κι αν έχετε ήδη υποστεί καρδιακή προσβολή, αυτές οι απλές συμβουλές για την καθημερινότητά σας μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητές σας να το ξαναπάθετε.

Διατροφή

  • Προτιμήστε μη επεξεργασμένες, βιολογικές τροφές ολικής, οι οποίες καλλιεργούνται τοπικά και ανάλογα με την εποχή.
  • Μια μεσογειακή διατροφή - πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, ψάρια, ξηρούς καρπούς και ελαιόλαδο, με μικρή ποσότητα κρέατος - μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων κατά 30%1 και όλους τους θανάτους που σχετίζονται με την καρδιά κατά περισσότερο από 70%, σε σύγκριση με τη συνηθισμένη "συνετή διατροφή" για καρδιακούς ασθενείς.2
  • Μια δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή μετά από έξι μήνες.3 Η δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη και λιγότερο χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, είναι πιο προστατευτική για την καρδιά,4 έτσι καλό είναι να αποφεύγετε τους λευκούς υδατάνθρακες: τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικoύ δείκτη (GI), φρέσκα ζυμαρικά, μπισκότα και κέικ.
  • Τρώτε ψάρια, αλλά αποφύγετε εκείνα από τη Βόρεια Θάλασσα ή τα ψάρια βαθέων υδάτων, τα οποία είναι υψηλά σε ρύπους, όπως ο υδράργυρος και οι διοξίνες, καθώς και τα εκτρεφόμενα ψάρια, τα οποία τρέφονται ακατάλληλα με σπόρους.
  • Προτιμήστε βιολογικά αβγά, καθώς περιέχουν οκτώ φορές περισσότερο από το ένζυμο ακυλοτρανσφεράση της λεκιθίνης-χοληστερόλης (LCAT), που μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.5
  • Οι ξηροί καρποί ωφελούν την καρδιακή λειτουργία. Η κατανάλωση ξηρών καρπών τρεις φορές την εβδομάδα μπορεί να μειώσει κατά το ήμισυ την πιθανότητα να πεθάνετε από καρδιακές παθήσεις,6 και τα έλαια από ξηρούς καρπούς όπως τα καρύδια βοηθούν στη διατήρηση ισχυρών αιμοφόρων αγγείων.7 Τα πεκάν, υψηλής περιεκτικότητας σε βιταμίνη Ε, μειώνουν τη χοληστερόλη LDL, βελτιώνουν την αρτηριακή υγεία και μειώνουν τη φλεγμονή.8 Τα αμύγδαλα μειώνουν την αρτηριακή πίεση και βελτιώνουν τη ροή του αίματος.9
  • Τα όσπρια, όπως οι φακές και τα φασόλια, όταν καταναλώνονται σε τουλάχιστον τέσσερις μερίδες την εβδομάδα μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής νόσου.10
  • Ένα με δύο πλακίδια μαύρης σοκολάτας ημερησίως, μειώνει τον κίνδυνο μελλοντικής καρδιακής προσβολής.11
  • Επιλέξτε να νηστέψετε μία ολόκληρη μέρα, καταναλώνοντας μόνο νερό. Αυξάνονται έτσι τα επίπεδα της αδιπονεκτίνης, μιας πρωτεΐνης που διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία και μειώνει τη φλεγμονή.12
  • Το πράσινο τσάι - μέχρι επτά φλιτζάνια την ημέρα φαίνεται να μειώνει τη χοληστερόλη και την αρτηριακή πίεση και να προλαμβάνει τους θρόμβους του αίματος.13
  • Πιείτε καφέ, με μέτρο. Σε μια μελέτη κατά την οποία έπιναν τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ ημερησίως, ο κίνδυνος καρδιακών ρυθμικών διαταραχών μειώθηκε κατά ένα πέμπτο.14
  • Πιείτε κόκκινο κρασί, με μέτρο. Ένα ή δύο ποτηράκια κόκκινου κρασιού ημερησίως μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από καρδιακή προσβολή αυξάνοντας τα επίπεδα της HDL χοληστερόλης, καθώς το κόκκινο κρασί περιέχει ρεσβερατρόλη που έχει αντιφλεγμονώδη δράση.16
  • Αποφύγετε τα ομογενοποιημένα ή τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, τα οποία αυξάνουν τον κίνδυνο χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας.17

Άσκηση – χαλάρωση - απόλαυση

  • Απολαύστε τη ζωή σας. Αλλάξτε τη δουλειά σας ή οποιοδήποτε άλλο κομμάτι της ζωής σας που δεν σας αρέσει.
  • Ασκηθείτε, ιδανικά για 20 λεπτά την ημέρα. Σε μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, η οποία συνέκρινε καρδιακά φάρμακα κατά της κανονικής άσκησης σε 57 διαφορετικές δοκιμές, με εξαίρεση τα διουρητικά χάπια, η άσκηση βοηθά τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να ζουν περισσότερο από ό, τι θα ζούσαν μόνο με τις φαρμακευτικές αγωγές.25
  • Συμμετέχετε σε οποιαδήποτε τακτική άσκηση χαλάρωσης που αποδεδειγμένα μειώνει την αρτηριακή πίεση και χαλαρώνει την καρδιά, όπως ο υπερβατικός διαλογισμός, η βιοανάδραση και ο διαλογισμός.
  • Σταματείστε να απομονώνεστε από τα δικά σας συναισθήματα, από άλλους ανθρώπους ή από μια μεγαλύτερη δύναμη. Κάντε φίλους, φροντίστε ένα κατοικίδιο ζώο, προσευχηθείτε ή αναπτύξτε τη δική σας πνευματικότητα.
  • Εκφραστείτε. Η καταπίεση των συναισθημάτων σας είναι επίσης θανατηφόρα για την καρδιά σας.
  • Αγαπήστε και αγαπηθείτε - είναι το καλύτερο φάρμακο για την καρδιά σας.

Τρόπος ζωής

  • Διατηρήστε ένα υγιές σωματικό βάρος. Αγνοήστε τις συστάσεις για να υπολογίσετε το ιδανικό σας βάρος χρησιμοποιώντας το δείκτη μάζας σώματος (BMI), μια αδέξια μέθοδο υπολογισμού της κατάστασης βάρους σας χωρίς καμία σχέση με την υγεία της καρδιάς.
  • Μην καπνίζετε.
  • Αποφύγετε τη ζάχαρη, τις υδρογονωμένες μαργαρίνες και όλα τα άλλα υδρογονωμένα έλαια και τα trans-λιπαρά, αλλά όχι τα κορεσμένα λίπη.
  • Κοιμηθείτε επτά ώρες το βράδυ - το βέλτιστο ποσό για την υγεία της καρδιάς.
  • Αφήστε ακάλυπτο το δέρμα σας στον ήλιο, χωρίς αντηλιακό για περίπου 15 λεπτά νωρίς την ημέρα.

Χρησιμοποιείστε συμπληρώματα διατροφής

  • Επιλέξτε ένα υψηλής ποιότητας πολυβιταμινούχο / ανόργανο συμπλήρωμα.
  • Τα Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (1.000-1.500mg/ημέρα ως ιχθυέλαια) είναι γνωστό ότι προστατεύουν την καρδιά μειώνοντας σημαντικά την «κακή» χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, αυξάνοντας παράλληλα την «καλή» HDL χοληστερόλη.18
  • Είναι επίσης ωφέλιμες οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες όπως Α (έως και 25.000IU / ημέρα ως βήτα-καροτίνη ή 10.000IU / ημέρα ως ρετινόλη), C (1-3g / ημέρα και άνω) και E (1-3g / ημέρα ή έως 600IU / ημέρα ως τοκοτριενόλες, καθώς και ο ψευδάργυρο (10-50mg / ημέρα) και το σελήνιο (200mcg / ημέρα).
  • Το συνένζυμο Q10 (600-100mg / ημερησίως ή περισσότερο με την συμβουλή γιατρού), βοηθά να αποτρέπονται οι ανωμαλίες του καρδιακού παλμού και οι βλάβες των κυττάρων και των ιστών που παρατηρούνται συνήθως μετά από καρδιακή προσβολή.19 Προτιμήστε συμπλήρωμα που περιέχει ubiquinol, που απορροφάται πιο εύκολα από το σώμα.
  • Η L-καρνιτίνη (250-750mg / ημέρα), παρασκευάζεται στο σώμα από αμινοξέα. Οι υψηλές δόσεις που χορηγούνται ενδοφλεβίως μπορούν να μειώσουν τις κοιλιακές αρρυθμίες μετά από καρδιακή προσβολή,20 και οι από του στόματος δόσεις μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα άσκησης και να διατηρήσουν τη λειτουργία της καρδιάς.21
  • Είναι επίσης ωφέλιμο ένα υψηλής ποιότητας προβιοτικό συμπλήρωμα.
  • Η βιταμίνη D (600-1.000 IU / ημέρα) είναι απαραίτητη εάν δεν μπορείτε να έχετε καθημερινή έκθεση σε ηλιοφάνεια.
  • Το χρώμιο (100mcg / ημέρα) και το μαγνήσιο (200-600 mg / ημέρα) μειώνονται με την ηλικία, αλλά είναι απαραίτητα για την υγεία της καρδιάς. Το μαγνήσιο μειώνει επίσης την αρτηριακή πίεση.22
  • Οι βιταμίνες Β, ιδιαίτερα η B6 (100mg / ημέρα), η B1 (50mg / ημέρα) και η B3 (50 mg / ημέρα) προστατεύουν την καρδιά σας από περαιτέρω βλάβες. Τα συμπληρώματα θειαμίνης (Β1) που λαμβάνονται απεριόριστα μετά από καρδιακή προσβολή (ίδιες δοσολογίες όπως παραπάνω) μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία της κοιλίας (άντλησης).
  • Το μαγνήσιο σε ενδοφλέβιες εγχύσεις λίγο μετά από καρδιακή προσβολή μπορεί να λειτουργήσει όπως και η θεραπεία θρομβόλυσης ή η θεραπεία αντιαιμοπεταλίων.24

 Βιβλιογραφικές αναφορές

1 N Engl J Med, 2013; 368: 1279-90
2 Am J Clin Nutr, 1995; 61 (6 Suppl): 1360S-7S
3 Ann Med, 2014; 46: 182-7
4 JAMA, 2007; 297: 969-77
5 Curr Opin Endocrinol Diabetes Obes, 2009; 16: 163-71
6 BMC Med, 2013; 11: 164
7 J Nutr, 2013; 143: 788-94
8 J Nutr, 2011; 141: 56-62
9 Free Radic Res, 2014; 48: 599-606
10 Arch Intern Med, 2001; 161: 2573-8
11 J Intern Med, 2009; 266: 248-57
12 Br J Diabetes Vasc Dis, 2013; 13: 68-72; Br J Pharmacol, 2012; 165: 574-90
13 Arch Latinoam Nutr, 2004; 54: 380-94
14 Perm J, 2011; 15: 19-25
15 Popul Res Policy Rev, 2013; 32: 325-52
16 FASEB J, 2009; 23: 2412-24
17 Eur J Endocrinol, 2009; 160: 25-31
18 Am J Cardiol, 1995; 76: 459-62
19 Tohoku J Exp Med, 1983; 141 Suppl: 453-63; J Clin Pharmacol, 1990; 30: 596-608
20 Eur Heart J, 1989; 10: 502-8
21 Ann N Y Acad Sci, 2004; 1033: 79-91
22 Eur J Clin Nutr, 2012; 66: 411-8
23 Am J Med, 1995; 98: 485-90
24 Cardiology, 2003; 99: 205-10
25 BMJ, 2013; 347: f5577

Είμαστε κατακλυσμένοι από βακτήρια, ιούς, παράσιτα και μύκητες που μπορούν να μας κάνουν να αρρωστήσουμε. Και το μοναδικό πράγμα που στέκεται ανάμεσα σε αυτά και τον αφανισμό μας είναι το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Το ανοσοποιητικό σύστημα κάνει τόσο καλή δουλειά τις περισσότερες φορές που το σκεφτόμαστε μόνο όταν τα πράγματα πάνε στραβά. Αλλά για να παρέχεται τέτοια εξαιρετική προστασία εναντίον πλήθους παθογόνων, το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να μαθαίνει συνεχώς.

Μέρη του συνόλου

Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από δύο εξίσου σημαντικά μέρη: την έμφυτη (φυσική) ανοσία και την επίκτητη (προσαρμοστική) ανοσία.

Η έμφυτη ανοσία ανταποκρίνεται γρήγορα στους εισβολείς: τα κύτταρα φυσικής ανοσίας αντιμετωπίζουν πάνω από το 90% των μολύνσεων και τις εξαφανίζουν μέσα σε ώρες ή ημέρες. Αυτά τα κύτταρα αναγνωρίζουν τους εισβολείς αναζητώντας ευρέως κοινά μοτίβα, όπως συνήθη μόρια στην επιφάνεια των περισσότερων βακτηρίων. Για παράδειγμα, μπορούν να αναζητήσουν λιποπολυσακχαρίτες, ένα μόριο που βρίσκεται σε πολλά βακτηριακά κυτταρικά τοιχώματα.

Όταν η φυσική ανοσολογική απάντηση αποτυγχάνει να αποτρέψει μια εισβολή, οι εισβολείς αντιμετωπίζονται με την προσαρμοστική ανοσία. Αντί για γενικά πρότυπα, κάθε προσαρμοστικό κύτταρο βλέπει ένα πολύ συγκεκριμένο μοτίβο. Αυτό θα μπορούσε να είναι μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη στην επιφάνεια ενός ιού ή βακτηρίου.

Αλλά επειδή το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα δεν γνωρίζει τι εισβολείς μπορεί να συναντήσει, φτιάχνει εκατομμύρια διαφορετικά κύτταρα, κάθε ένα από τα οποία δημιουργείται για να αναγνωρίσει ένα τυχαίο διαφορετικό μοτίβο. Ένα προσαρμοστικό κύτταρο μπορεί να αναγνωρίσει μόνο τον ιό της γρίπης, για παράδειγμα, ενώ ένα άλλο μπορεί να αναγνωρίσει μόνο έναν τύπο βακτηρίων.

Όταν τα προσαρμοστικά ανοσοκύτταρα αναγνωρίσουν έναν εισβολέα, αναπαράγονται έτσι ώστε να σχηματίσουν έναν στρατό για να τον σκοτώσει. Αυτή η πολύ εξειδικευμένη διαδικασία μπορεί να πάρει μια εβδομάδα την πρώτη φορά που μολυνθήκαμε από έναν νέο εισβολέα. Εάν είμαστε εκτεθειμένοι σε έναν ιό της γρίπης, για παράδειγμα, ενεργοποιείται μόνο ο μικρός αριθμός προσαρμοστικών κυττάρων που μπορούν να αναγνωρίσουν τυχαία τους ιούς της γρίπης, έτσι ώστε να καταπολεμηθεί η λοίμωξη, γι’ αυτό και χρειάζεται αρκετός χρόνος για να τον αντιμετωπίσει.

Αφού αφαιρεθεί ο εισβολέας, διατηρούνται τα προσαρμοστικά κύτταρα που τον αναγνωρίζουν, ως εξειδικευμένα "κύτταρα μνήμης". Αν ο οργανισμός έρθει σε επαφή ξανά με τον ίδιο εισβολέα, αυτά τα κύτταρα μπορούν να ανταποκριθούν πριν αρρωστήσουμε. Με αυτό τον τρόπο μαθαίνει το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Συνεχής εκπαίδευση

Η παραδοσιακή κατανόηση του ανοσοποιητικού συστήματος θεωρούσε ότι τα κύτταρα φυσικής ανοσολογικής απάντησης δεν μπορούσαν να μάθουν και ότι ασχολούνταν με κάθε εισβολέα με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά. Όμως νέα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι έμφυτες (φυσικές) αντιδράσεις μεταβάλλονται από προηγούμενες λοιμώξεις ή εμβολιασμούς, μέσω της "έμφυτης εκμάθησης" ή "εκπαιδευμένης ανοσίας".

Επειδή η έμφυτη εκμάθηση αλλάζει τα έμφυτα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, έχει ευρείες συνέπειες για το πώς το ανοσοποιητικό σύστημα ασχολείται με τις λοιμώξεις. Αυτό σημαίνει ότι η μόλυνση από έναν εισβολέα μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αντιμετωπίζει έναν εντελώς διαφορετικό εισβολέα. Αντίθετα, η προσαρμοστική μάθηση οδηγεί σε πολύ ειδική προστασία από την επαναλαμβανόμενη μόλυνση από τον ίδιο εισβολέα.

Η έμφυτη μάθηση μπορεί να έχει απροσδόκητες επιπτώσεις στο πώς το ανοσοποιητικό μας σύστημα ασχολείται με δευτερογενείς λοιμώξεις (λοιμώξεις που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια ή μετά από μια διαφορετική μόλυνση). Ακολουθεί ένα παράδειγμα: το εμβόλιο "Bacillus Calmette-Guerin" (BCG) έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει από τη φυματίωση και κάνει καλή δουλειά στην προστασία από τη φυματίωση, όπως αναμενόταν. Επίσης προστατεύει από τη μόλυνση από έναν εντελώς ανεξάρτητο εισβολέα, τον μύκητα Candida albicans.

Η λοίμωξη από Candida albicans προκαλεί «καντιντίαση», πιο γνωστή ως λοίμωξη από μύκητες. Μελέτες εμβολιασμένων ασθενών με BCG είχαν προηγουμένως υποδείξει ότι ο εμβολιασμός προστατεύει από άλλες λοιμώξεις εκτός από τη φυματίωση. Αλλά το πώς συνέβη αυτό δεν ήταν κατανοητό.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές έδειξαν ότι η προστασία από τον μύκητα συνέβη μέσα από μια βελτιωμένη έμφυτη ανοσοαπόκριση. Τα έμφυτα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος «μαθαίνουν» από το εμβόλιο και προστατεύουν από τη μόλυνση από κάντιντα για έως και τρεις μήνες μετά. Και αυτό είναι μόνο μία από τον αυξανόμενο αριθμό μελετών που δείχνουν ότι τα έμφυτα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να μάθουν.

Αυτές οι μελέτες επεκτείνονται σε πρωτόγονα ασπόνδυλα, συμπεριλαμβανομένων των μυγών και των κουνουπιών. Τα ασπόνδυλα στερούνται εντελώς προσαρμοστικών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, οπότε οποιεσδήποτε αποκρίσεις ανοσοποιητικής μνήμης έχουν, προέρχονται από την έμφυτη μάθηση.

Σε ποντικούς, οι λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα μπορούν να προστατέψουν από εντελώς διαφορετικές βακτηριακές λοιμώξεις. Αντί να αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο σε κάθε εισβολέα, η έμφυτη μάθηση αλλάζει τις ανοσολογικές μας απαντήσεις βάσει προηγούμενων εμπειριών.

Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η εκμάθηση του ανοσοποιητικού επηρεάζεται έντονα από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η διατροφή, ο τρόπος ζωής, το περιβάλλον και οι προηγούμενες λοιμώξεις.

Οι ανοσολογικές αντιδράσεις στο ετήσιο εμβόλιο της γρίπης, για παράδειγμα, επηρεάζονται περισσότερο από περιβαλλοντικούς παράγοντες από ότι από τις γενετικές διαφορές. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορούμε να βελτιώσουμε τις ανοσολογικές μας απαντήσεις μεταβάλλοντας τις εμπειρίες ζωής μας.

Αντί να παραμείνουμε κολλημένοι στο ανοσοποιητικό σύστημα που κληρονομούμε γενετικά, η έρευνα δείχνει ότι οι ανοσολογικές αντιδράσεις διαμορφώνονται από τις εμπειρίες της ζωής. Αυτό μας δίνει την ελπίδα ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την ανοσία μας και να μειώσουμε την ασθένεια μέσω των αλλαγών στον τρόπο ζωής μας και στο περιβάλλον μας.


Steven Maltby, Μετα-διδακτορικός συνεργάτης Ανοσολογίας & Γενετικής, Πανεπιστήμιο του Newcastle.
Πηγή: The Conversation 

Παρά την υγιεινή διατροφή και τον τρόπο ζωής, η διατροφολόγος Τζόρτζια Λέναρντ υπέφερε από μια σειρά αινιγματικών συμπτωμάτων θυρεοειδίτιδας χασιμότο (hashimoto) όπου τελικά το κλειδί της καταπολέμησής τους βρισκόταν στο έντερό της.

Ο Ιπποκράτης υποστήριζε ότι: «Όλη η ασθένεια ξεκινά στο έντερο», και η εμπειρία της Τζόρτζια Λέναρντ με τη θυρεοειδίτιδα Χασιμότο δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

Όταν ήταν μικρή, η Τζόρτζια πάντα κουραζόταν πιο εύκολα από τα άλλα παιδιά της ηλικίας της. Δεν μπορεί να θυμηθεί μια εποχή που δεν έπρεπε να πιέσει τον εαυτό της για να συμβαδίζει με τους άλλους. Δεν το σκεφτόταν καθόλου αυτό μέχρι τα χρόνια που πήγαινε στο κολέγιο, τελειώνοντας τις σπουδές της για να γίνει διατροφολόγος στο Λονδίνο, αφού μετακόμισε εκεί από το Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής.

«Όταν έφτασα στο Λονδίνο, πιεζόμουν πολύ» αναφέρει. «Όλα ήταν καινούργια, δεν ήξερα κανέναν και ήμουν μόλις 22 ετών, δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ το άγχος και νομίζω ότι με έκανε να νιώθω ακόμα πιο κουρασμένη και ανήσυχη, ήδη υπέφερα από άγχος και πεσμένη ενέργεια. Και τότε απέκτησα πραγματικά πολύ στρες."

Έχει κληρονομικότητα θυρεοειδίτιδας Χασιμότο από την οικογένειά της, αλλά εκείνη την εποχή ποτέ δεν το θεώρησε σχετικό. Μετά την αποφοίτησή της με πτυχίο στη διατροφική θεραπεία, συνέχισε ώστε να αποκτήσει και άλλα διαπιστευτήρια στον τομέα της υγείας, ώστε τελικά να γίνει προηγμένη εκπαιδεύτρια φυσικής αποκατάστασης.Με τον σύζυγό της, άνοιξε ένα κέντρο φυσικής αποκατάστασης και εκπαίδευσης στο Λονδίνο, που ασχολείται με θέματα όπως η αποκατάσταση μετά από τραυματισμό, η διατροφή και η μείωση του στρες για επιχειρήσεις ώστε να δημιουργήσουν μια κουλτούρα υγιεινής διαβίωσης στο χώρο εργασίας.

Η ίδια, έκανε όλα τα σωστά πράγματα, τρώγοντας μια υγιεινή διατροφή απαλλαγμένη από γλουτένη και γαλακτοκομικά προϊόντα, εστιάζοντας στους ξηρούς καρπούς, τους σπόρους, τα ψάρια και κάποια άπαχα κρέατα μαζί με πολλά φρέσκα λαχανικά και φρούτα από τοπικά αγροκτήματα.

Αλλά με την πάροδο του χρόνου, απλώς συνέχισε να οικοδομείται η αίσθηση συνολικής εξάντλησης και κατάθλιψης. Και στη συνέχεια, σε ηλικία 27 ετών, έμεινε έγκυος και τα συμπτώματά της αυξήθηκαν από μια ενοχλητική απόσπαση προσοχής σε έντονη εξάντληση, άγχος, παράνοια και αϋπνία.

«Ανέπτυξα υπερθυρεοειδισμό, με υπερδραστήριο θυρεοειδή και ξαφνικά, ενώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα με τον ύπνο, άρχισα να μένω ξύπνια όλη τη νύχτα για πάνω από δύο εβδομάδες. Απέκτησα δυσκοιλιότητα. Είχα τόσο άγχος ξαφνικά, που οδηγήθηκα σε παράνοια. Πίστευα ότι οι άνθρωποι με παρακολουθούσαν και με ακολουθούσαν στο δρόμο. Τα μαλλιά μου έπεφταν, κρύωνα πολύ όλη μέρα, φορούσα τεράστια παλτά και έχανα βάρος πολύ γρήγορα.»

Μετά τη γέννηση της κόρης της, τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν. Έχοντας ήδη κατάθλιψη, και σύγχυση, η Τζόρτζια απέκτησε επιπλέον φόβο και απελπισία.

Με εκείνη τη νοοτροπία, η Τζόρτζια επηρεαζόταν εύκολα από ανθρώπους που επέκριναν τη διατροφική πορεία που ακολούθησε. Θυμάται να της λένε: «Δεν υπάρχει τίποτα κακό με τη γλουτένη - είναι όλα στο μυαλό σου».

«Και επειδή ήμουν αρκετά ευάλωτη, άρχισα να σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να σταματήσω να είμαι τόσο αυστηρή. Ίσως να κατέληγα ακόμα και σε ορθορεξία [μια εμμονική καταναγκαστική διαταραχή που επικεντρώνεται στην κατανάλωση υγιεινής διατροφής]. Έτσι άρχισα να τρώω οτιδήποτε».

Μέχρι το Νοέμβριο του 2018, δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι, πόσο μάλλον να φροντίσει την κόρη της ή να πάει στη δουλειά. Σε εκείνο το σημείο έπρεπε να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με το σκληρό γεγονός ότι παρόλο που ήταν η ίδια επαγγελματίας υγείας, δεν ήταν υγιής.

"Ήμουν σε τόσο μεγάλη άρνηση επειδή, όπως και οι περισσότερες γυναίκες, ζούσα τη ζωή μου έντονα και πάντα φροντίζοντας για την υγεία όλων των άλλων", λέει. «Εργαζόμουν υπερβολικά, έχοντας υπερβολικό στρες και δεν έκανα τίποτα για να το χειριστώ».

Το περίεργο ήταν ότι η Τζόρτζια δεν σκέφτηκε να κάνει εξετάσεις, θεωρώντας ότι ήταν υπερβολικά δαπανηρές και χρονοβόρες. «Και δεν σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποιο πρόβλημα, επειδή είχα την εικόνα ότι είμαι πιο πιο υγιής από τον μέσο άνθρωπο».

Κάποια στιγμή έκανε εξετάσεις αίματος σε κλινική λειτουργικής ιατρικής, που της έδωσε ανάλυση για 37 δείκτες, από τους δείκτες ανοσίας και τα επίπεδα ορμονών μέχρι τα επίπεδα βιταμίνης D. ΟΙ εξετάσεις της την έκαναν να συνειδητοποιήσει ότι το ανοσοποιητικό της σύστημα αντιδρούσε πολύ περίεργα.

«Μερικοί από αυτούς τους δείκτες ήταν πάρα πολύ υψηλοί», λέει. «Η βιταμίνη D ήταν χαμηλή, παρόλο που στην πραγματικότητα έπαιρνα βιταμίνη D. Η βιταμίνη D σχετίζεται πάρα πολύ με αυτοάνοσες ασθένειες. Είχα ανεπάρκεια σε κάποια άλλα θρεπτικά συστατικά που συνδέονται με χαμηλές θυρεοειδικές και αυτοάνοσες καταστάσεις και συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να έχω Χασιμότο.»

Ακολουθώντας τη συμβουλή του συζύγου της, τα μάζεψε και πήγε με την κόρη της στο σπίτι των γονιών της στο Κέιπ Τάουν για ένα μήνα ώστε να ξεκουραστεί. Εκεί είδε έναν ενδοκρινολόγο για να κάνει τεστ θυρεοειδούς.

«Έπρεπε να ελέγξω τα επίπεδα της T4 και της TSH μου», λέει. Η θυροξίνη ή Τ4 είναι μια ορμόνη που παράγει ο θυρεοειδής και η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) παράγεται από την υπόφυση όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί.

«Ήξερα ότι θα μου έλεγαν, ‘Δεν υπάρχει τίποτα λάθος σε εσάς γιατί η TSH σας είναι μέσα στα φυσιολογικά όρια’- επειδή η TSH μου ήταν μέσα στις φυσιολογικές τιμές».

«Στην πραγματικότητα όλοι οι δείκτες θυρεοειδούς μου ήταν φυσιολογικοί εκτός από τα αντισώματά μου. Τα αντισώματα αντι-TPO μου ήταν εκτός των φυσιολογικών τιμών.» Η ΤΡΟ-θυροξειδάση είναι ένα ένζυμο που εμπλέκεται στη σύνθεση της ορμόνης του θυρεοειδούς. Τα αντισώματα δημιουργούνται από τον οργανισμό για να επιτεθεί σε ό, τι αντιλαμβάνεται ως απειλή, στην περίπτωση αυτή στις φυσικές θυρεοειδικές ορμόνες της Τζόρτζια. Όπως αποδείχθηκε, δημιουργούνταν μεγάλες ποσότητες αντισωμάτων αντι-TPO από το σώμα της και επιτίθονταν στον θυρεοειδή.

Παρά το γεγονός ότι το σώμα της είχε ήδη προβλήματα, ο ενδοκρινολόγος συνέστησε ότι εφόσον το τεστ για την TSH ήταν εντός των φυσιολογικών ορίων, η Τζόρτζια θα έπρεπε να περιμένει μέχρι να αλλάξει τιμές και να επανέλθει σε περίπου έξι μήνες, οπότε θα συνταγογραφούσε λεβοθυροξίνη, μια συνθετική μορφή Τ4 που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποθυρεοειδισμού. «Βασικά είπε: ‘Περιμένετε έξι μήνες έως ότου ο θυρεοειδής σας καεί εντελώς και στη συνέχεια επιστρέψετε.’»

Το χειρότερο είναι ότι η λεβοθυροξίνη δεν βοηθά στην θεραπεία της νόσου του Χασιμότο. «Πολλές γυναίκες που λαμβάνουν θυροξίνη εξακολουθούν να έχουν συμπτώματα», αναφέρει η Τζόρτζια.

Πέρα από τα πρότυπα φροντίδας

Η Κρίστιν Γκρέις ΜακΓκάρι, LAc, MAc, CLP, μια διεθνώς αναγνωρισμένη ειδικός σε θέματα όπως οι αυτοάνοσες ασθένειες και η υγεία θυρεοειδούς και εντέρου υποστηρίζει ότι η ιστορία της Τζόρτζια είναι πολύ κοινή.

Όσον αφορά τις διαταραχές του Χασιμότο και άλλες αυτοάνοσες παθήσεις, οι περιορισμένες παραδοσιακές οδηγίες για «πρότυπα περίθαλψης» καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη τη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία.

«Κανείς δεν μιλά για τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος - που θα σταματούσε την αυτοάνοση επίθεση - μέσω της επαναφοράς της υγείας του εντέρου και με αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής», αναφέρει η ΜακΓκάρι.

«Μπορείτε να σταματήσετε την αυτοάνοση πάθηση και να αρχίσετε να θεραπεύεστε, αλλά υπάρχουν πολύ λίγοι γιατροί στο δυτικό ιατρικό κόσμο που μιλάνε για αυτό».

Υποστηρίζει ότι το Χασιμότο μπορεί να μη διαγνωστεί ή να διαγνωσθεί εσφαλμένα επειδή οι περισσότεροι γιατροί και ενδοκρινολόγοι δεν ζητούν πλήρεις εξετάσεις θυρεοειδούς. «Στον κόσμο της λειτουργικής ιατρικής, ένα πλήρες σετ εξετάσεων θυρεοειδούς αποτελείται από οκτώ δείκτες θυρεοειδούς και δύο αντισώματα τουλάχιστον - αυτό είναι 10 δείκτες. Αλλά είναι δύσκολο να ζητήσετε από έναν ενδοκρινολόγο να σας τις γράψει και ακόμα και αν το κάνουν, δεν καταλαβαίνουν πλήρως πώς να ερμηνεύσουν αυτές τις εξετάσεις επειδή δεν έχουν συνηθίσει να τις ζητούν. Στο πρότυπο περίθαλψης στη δυτική ιατρική, εάν η TSH σας είναι εκτός ορίων, δεν υπάρχει καμία ερώτηση για το γιατί είναι εκτός ορίων», συνεχίζει η ΜακΓκάρι. «Έχετε πρόβλημα μετατροπής από T4 σε T3; Το σώμα σας δεν μετατρέπει αυτή την ορμόνη; Αν ναι, αυτό οφείλεται σε πρόβλημα στο έντερο ή σε πρόβλημα στο ήπαρ; επειδή εκεί γίνεται η μετατροπή. Είναι επειδή έχετε υψηλή κορτιζόλη λόγω στρες ή κάτι άλλο;»

Εκτός από τις εξετάσεις θυρεοειδούς και θυρεοειδικών αντισωμάτων, η Τζόρτζια λέει ότι έκανε επίσης τεστ κοπράνων για να ανακαλύψει ποιες μικροβιακές παθήσεις εντέρου παρουσίαζε, συμπεριλαμβανομένων των στελεχών που συνδέονται με τις αυτοάνοσες διαταραχές και σε ποια ποσοστά.

«Τότε μπορούσα να στοχεύσω αυτό που χρειαζόμουν για το πεπτικό μου σύστημα και να πάρω τα σωστά προϊόντα για να θεραπεύσω το διαρρέον έντερό μου. Ανακάλυψα επίσης ότι έπρεπε να παίρνω πεπτικά ένζυμα με κάθε γεύμα, επειδή τα επίπεδα του υδροχλωρικού οξέος μου ήταν πολύ χαμηλά.»

Είχε ήδη επιστρέψει στην παλιά της δίαιτα χωρίς γλουτένη και χωρίς γαλακτοκομικά προϊόντα και τώρα επίσης έκοψε τη ζάχαρη και έτρωγε μεγάλες ποσότητες λαχανικών για να δημιουργήσει τα λιπαρά οξέα μικρής αλυσίδας που χρειάζονται για να βοηθήσουν στην αποδυνάμωση της φλεγμονής στο σώμα της. Βήμα-βήμα, όπως λέει, άρχισε να βελτιώνεται.

Μέσα σε τέσσερις εβδομάδες, η ανάκαμψη στην υγεία της ήταν εντυπωσιακή. Αισθάνθηκε πραγματικά λειτουργική για πρώτη φορά εδώ και χρόνια και ήταν σε θέση να επιστρέψει στη δουλειά της.

«Ήμουν συγκλονισμένη», λέει. "Δεν θα έλεγα ότι νιώθω εκπληκτικά, αλλά από το να μην λειτουργώ καθόλου να μπορώ να επιστρέψω στη δουλειά ήταν πραγματικά απίστευτο. Και κάθε εβδομάδα που περνούσε γινόμουν όλο και καλύτερα».

Εκτός από τη διατροφή, η Τζόρτζια λέει ότι το πιο σημαντικό πράγμα που έκανε ήταν να ελέγξει τα επίπεδα άγχους της - αυτό που φαινόταν η πιο πιθανή αιτία του Χασιμότο της, εξαρχής.

«Εάν αρχίσω να στρεσάρομαι για κάτι, το παρατάω γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Και αν δεν επιτύχω τα πράγματα τόσο γρήγορα όσο νόμιζα ότι θα έπρεπε στο παρελθόν, αυτό δεν έχει σημασία».

Μέρος της μείωσης του στρες οφείλεται στη αλλαγή της στάσης της γύρω από το φαγητό. Για χρόνια περιόριζε τη διατροφή της, ιδιαίτερα τους υδατάνθρακες, σε ακραίο βαθμό. Ως αποτέλεσμα, λέει, σκεφτόταν πολύ περισσότερο το φαγητό, κάτι που την έκανε εμμονική στο να είναι "καλή" κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, ενώ στη συνέχεια «υποτροπίαζε» τα Σαββατοκύριακα.

Η άσκηση είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ύφεσης του Χασιμότο, αλλά έπρεπε να αλλάξει από τις ασκήσεις με βάρη τέσσερις φορές την εβδομάδα σε προγράμματα αεροβικής άσκησης-cardio (υψηλή καρδιακή συχνότητα, υψηλή εφίδρωση).

«Η έρευνα δείχνει ότι η άσκηση με βάρη μπορεί να επιβαρύνει υπερβολικά τα μιτοχόνδρια (κύτταρα που παράγουν ενέργεια) στο σώμα και η ανάκαμψη από αυτό το στυλ άσκησης μπορεί να είναι δύσκολη για τους πάσχοντες από Χασιμότο», τονίζει. «Αισθάνομαι πολύ καλύτερα κάνοντας αεροβική άσκηση.»

Εργάζεται επίσης στο να αλλάξει την αναλυτική και συχνά «κυνική» νοοτροπία της και να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να ελέγχει τα πάντα.

«Δεν μπορώ να ξεκινήσω να εξηγώ πόσο διαφορετική αισθάνομαι, ξαφνικά καθάρισε πάλι το μυαλό μου και διαχειρίζομαι το στρες μου. Η αυτοπεποίθησή μου είναι και πάλι ψηλή- αισθάνομαι σαν μια νέα γυναίκα!»

Τι είναι η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο;

Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένας ενδοκρινής αδένας που έχει σχήμα πεταλούδας και  βρίσκεται κάτω από το μήλο του Αδάμ και στις δύο πλευρές χαμηλά στο λαιμό.

Ο κύριος ρόλος του είναι να παράγει την ορμόνη θυροξίνη (Τ4), την οποία το σώμα μετατρέπει σε τριιωδιοθυρονίνη (Τ3), τη λειτουργική εκδοχή της ορμόνης που περνάει στην κυκλοφορία του αίματος και μεταφέρεται σε όλο το σώμα.

Αυτές οι δύο ορμόνες βοηθούν στη ρύθμιση του μεταβολισμού (καθορισμός του τρόπου με τον οποίο το σώμα χρησιμοποιεί λίπη και υδατάνθρακες), την παραγωγή πρωτεϊνών, τον καρδιακό ρυθμό και τη θερμοκρασία του σώματος.

Ο θυρεοειδής αδένας παράγει επίσης μια ορμόνη που ονομάζεται καλσιτονίνη που βοηθά στον έλεγχο της ποσότητας του ασβεστίου στην κυκλοφορία του αίματος.

Η θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο, επίσης γνωστή ως χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα, είναι μια αυτοάνοση διαταραχή όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού παράγει αντισώματα που προσβάλλουν τον θυρεοειδή αδένα και άλλους ιστούς στο σώμα.

Αυτή η φλεγμονώδης διαδικασία καταστρέφει τον θυρεοειδή, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παραγωγή ορμονών στον αδένα.

Το Hashimoto εμφανίζει κληρονομικότητα και προσβάλει κυρίως γυναίκες μέσης ηλικίας. Στην πραγματικότητα, όπως και άλλες αυτοάνοσες παθήσεις εμφανίζεται περίπου δύο φορές πιο συχνά σε γυναίκες από ότι σε άνδρες.

Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία και είναι μεγαλύτερος για άτομα άνω των 50 ετών. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε ηλικία.

Τα συμπτώματα δεν είναι πάντοτε σαφή επειδή το Χασιμότο έχει μερικά κοινά συμπτώματα σε άλλες αυτοάνοσες παθήσεις. Όμως οι περισσότεροι πάσχοντες από Χασιμότο αναφέρουν εξάντληση, αύξηση βάρους, μυϊκούς πόνους, δυσκοιλιότητα, αυξημένη ευαισθησία στο κρύο, ξηρό δέρμα, ακανόνιστη ή / και δύσκολη εμμηνόρροια, σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Η βραδεία βλάβη των κυττάρων στο θυρεοειδή μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει στην ανάπτυξη βρογχοκήλης που γενικά αποτελεί σύμπτωμα υποθυρεοειδισμού.

Ο σαφέστερος δείκτης για το Hashimoto είναι η παρουσία αυξημένων αντισωμάτων θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (που ονομάζεται επίσης θυροειδοξειδάση ή TPO) στην κυκλοφορία του αίματος, υποδεικνύοντας μια αυτοάνοση κατάσταση όπου το σώμα επιτίθεται στον θυρεοειδή. Το ΤΡΟ είναι ένα ένζυμο που εμπλέκεται στη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδούς.

Ωστόσο, το τεστ αντισωμάτων δεν αποτελεί μέρος του συνήθους επιπέδου φροντίδας είτε στις Η.Π.Α. είτε στο Ηνωμένο Βασίλειο και η μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών δεν το ζητά ποτέ.

Αντ’ αυτού, βασίζονται σε τεστ θυρεοειδούς που επικεντρώνονται στην ποσότητα των ορμονών Τ4 και Τ3 στην κυκλοφορία του αίματος, καθώς και στην ποσότητα της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH). Η TSH είναι μια ορμόνη που απελευθερώνεται κανονικά από την υπόφυση σε απόκριση μεταβαλλόμενων επιπέδων Τ3 και Τ4 στην κυκλοφορία του αίματος.

Δυστυχώς, αν και η αυξημένη TSH είναι δείκτης για τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού, δεν είναι απαραίτητα ένδειξη του Hashimoto. Τα τεστ για τις Τ4 και Τ3 είναι επίσης κακοί δείκτες του Hashimoto.

Αιτίες της νόσου του Χασιμότο

Οι περισσότεροι γιατροί δεν είναι σίγουροι για το τι προκαλεί το Χασιμότο. Αλλά οι μελέτες αρχίζουν να φτάνουν στις ρίζες της ασθένειας.

Η κακή υγεία του εντέρου και οι ανισορροπίες στο μικροβίωμα της εντερικής οδού έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη πολλών αυτοάνοσων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, του λύκου, της σκλήρυνσης κατά πλάκας και ακόμη και του διαβήτη τύπου1. Μέχρι τώρα λίγες μόνο μελέτες εξέτασαν πιθανή σχέση μεταξύ της υγείας του εντέρου και της θυρεοειδίτιδας Χασιμότο, η οποία είναι επίσης μια αυτοάνοση διαταραχή, αλλά τα στοιχεία μέχρι σήμερα δείχνουν μια σύνδεση μεταξύ των δύο.2 Στις μελέτες αυτές, σε σύγκριση με τα υγιή άτομα της ομάδας ελέγχου, οι ασθενείς με Χασιμότο είχαν διαφορετικές ποσότητες διαφόρων ειδών βακτηρίων του εντέρου, και η έκταση των διαφορών αυτών σχετίζεται με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων τους.3

Η δυτική διατροφή, που χαρακτηρίζεται από την κατανάλωση υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, χοληστερόλη, πρωτεΐνες, σάκχαρα, νάτριο, καθώς και επεξεργασμένο και γρήγορο φαγητό, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις φλεγμονώδεις αυτοάνοσες παθήσεις.4 Το διαρρέον έντερο, μία διαταραχή όπου η δίαιτα ή η κακή διατροφή κάνουν τα τοιχώματα στα έντερα να γίνονται διαπερατά, απελευθερώνοντας τοξικά απόβλητα στην κυκλοφορία του αίματος - έχει συνδεθεί με αυτοάνοσες διαταραχές5 και η υψηλή κατανάλωση υποκατάστατων ζάχαρης έχει επίσης αναγνωριστεί ως πιθανή αιτία της νόσου του Χασιμότο.6

Η γλουτένη είναι ο νούμερο ένα ένοχος στις αυτοάνοσες παθήσεις. Επηρεάζει αρνητικά το μικροβίωμα του εντέρου και αυξάνει την εντερική διαπερατότητα που οδηγεί σε διαρροή του εντέρου.7 Η δίαιτα χωρίς γλουτένη έχει αποδειχθεί ότι μετριάζει τα συμπτώματα του Χασιμότο.8 Άλλες φλεγμονώδεις τροφές όπως τα γαλακτοκομικά μπορούν επίσης να προκαλέσουν αυτοάνοσα προβλήματα όπως και η κατανάλωση αλκοόλ.

Το άγχος είναι μια ξεκάθαρη αιτία του Χασιμότο και άλλων αυτοάνοσων διαταραχών. Το συναισθηματικό στρες πυροδοτεί την παραγωγή ορμονών, οι οποίες με τη σειρά τους επιδρούν στην απελευθέρωση των κυτοκινών - χημικών αγγελιοφόρων που εκκρίνονται από ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που ρυθμίζουν τη φλεγμονή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανοσολογική απορρύθμιση και τελικά την αυτοάνοση ασθένεια.9

Το άγχος συμβάλλει επίσης στις ορμονικές ανισορροπίες που μεταβάλλουν την ταχύτητα με την οποία η ορμόνη Τ4 του θυρεοειδούς (θυροξίνη) μετατρέπεται σε «χρησιμοποιήσιμη» μορφή της, Τ3 (τριϊωδοθυρονίνη). Το Χασιμότο προκαλεί αλλαγές στον εγκέφαλο που ενισχύουν την αντίδραση στρες και οι πάσχοντες είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσουν άγχος ή κατάθλιψη σε σχέση με το γενικό πληθυσμό,10 δημιουργώντας έναν άσχημο κύκλο άγχους που χειροτερεύει σταδιακά, αν δεν αντιμετωπιστεί.

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D έχει συνδεθεί με τη νόσο του Χασιμότο και η θεραπεία με βιταμίνη D μπορεί να μετριάσει την αυτοάνοση απόκριση.11 Η εγκυμοσύνη επηρεάζει επίσης τις θυρεοειδικές ορμόνες και μερικές γυναίκες αναπτύσσουν αντισώματα στον θυρεοειδή κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη.12

Ο ιός Epstein-Barr (EBV), που είναι γνωστός εναλλακτικά ως ανθρώπινος ιός έρπητα 4, έχει συνδεθεί με αυτοάνοσες διαταραχές του θυρεοειδούς,13 και το κάπνισμα είναι άλλος ένας παράγοντας, με πολλές μελέτες να δείχνουν συσχετισμούς μεταξύ του καπνίσματος και της δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς.14

Αν υποψιάζεστε Χασιμότο...

Κόπωση, άγχος, δυσκοιλιότητα, αύξηση βάρους, μυϊκοί πόνοι, ξηρό δέρμα, αίσθηση κρύου όλη την ώρα ... αν σου θυμίζει εσένα, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για να μάθεις αν έχεις Χασιμότο, μετριάζοντας τα συμπτώματα και βοηθώντας το σώμα σου να θεραπευτεί.

Βήμα 1: Βρες το σωστό τεστ

Η Τζόρτζια Λέναρντ, διατροφολόγος και προηγμένη εκπαιδεύτρια φυσικής αποκατάστασης στο Λονδίνο, συνιστά να αναζητήσεις μια κλινική λειτουργικής ιατρικής και να κάνεις ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις, όπως:

Τεστ αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Το τεστ αντι-θυρεοειδικών αντισωμάτων, επίσης γνωστό ως τεστ TPO, είναι η καλύτερη εξέταση για τον προσδιορισμό του εάν έχεις ή όχι θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο. Πάνω από το 90% των ατόμων με Χασιμότο έχουν υψηλά επίπεδα αντισωμάτων επειδή η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο είναι μια αυτοάνοση διαταραχή, που σημαίνει ότι τα ανοσοκύτταρα παράγουν αντισώματα για να επιτεθούν στον θυρεοειδή αδένα σου. Τα τεστ αυτά ανιχνεύουν την παρουσία αυτών των αντισωμάτων και μετρούν τα επίπεδά τους.

Τεστ ορμονών διέγερσης θυρεοειδούς. Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) παράγεται από την υπόφυση όταν ο εγκέφαλος καταγράφει χαμηλά επίπεδα παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών. Αυτή είναι η εξέταση για τον προσδιορισμό του υποθυρεοειδισμού (υπολειτουργικού θυρεοειδούς).

Παρόλο που χρησιμοποιείται συνήθως ως δοκιμή για το Χασιμότο, δεν είναι μια ακριβής δοκιμή επειδή το Χασιμότο είναι αυτοάνοση δυσλειτουργία που προκαλεί υποθυρεοειδισμό ως παρενέργεια. Η ύπαρξη υψηλών (ή χαμηλών) επιπέδων TSH δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε Χασιμότο.

Τεστ T3 & T4. Οι κοινές δοκιμές θυρεοειδούς που η συντριπτική πλειοψηφία των γενικών ιατρών και των ενδοκρινολόγων συνταγογραφούν, μετράνε τα επίπεδα της τριιωδοθυρονίνης (Τ3), της κύριας θυρεοειδούς ορμόνης που εισέρχεται στο αίμα και της προδρόμου θυροξίνης (Τ4).

Οι τιμές των T4 και T3 μπορεί να είναι εντελώς εντός των κανονικών ορίων και μπορείτε ακόμα να έχετε Χασιμότο. Παρομοίως, ούτε τα αυξημένα επίπεδα ούτε τα χαμηλά επίπεδα των ορμονών αυτών αποτελούν ακριβή δείκτη του Χασιμότο. Δυστυχώς, αυτή είναι η εξέταση που χρησιμοποιεί η μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών για διάγνωση.

Βήμα 2: Χρησιμοποίησε την τροφή ως φάρμακο

Αν και κάθε σώμα είναι μοναδικό και δεν υπάρχουν δύο άτομα που θα αντιδράσουν το ίδιο στις ίδιες τροφές και συνδυασμούς, υπάρχουν μερικές εξαιρετικές γενικές οδηγίες για την πρόληψη, τη διαχείριση και την αντιμετώπιση του Χασιμότο.

Οι τροφές που πρέπει να αποφεύγονται είναι η γλουτένη, τα γαλακτοκομικά, η σόγια, η ζάχαρη, το αλκοόλ, ο καφές, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και συνήθως όλοι οι σπόροι.

«Για ορισμένα άτομα που έχουν αυτοάνοσα νοσήματα, η γλουτένη είναι δηλητήριο, ακόμη και σε μικρή ποσότητα», τονίζει η Κρίστιν ΜακΓκάρι LAc, MAc, CLP. «Ποτέ δεν θα πίνατε λίγο χλώριο ή λίγη βενζίνη, έτσι;»

«Μπορεί να μην αισθάνεσαι τίποτα όταν τρώς γλουτένη, αλλά επίσης δεν αισθάνεσαι τίποτα όταν έχεις τερηδόνα στα δόντια, μέχρι να προκαλέσει αρκετή ζημιά για να δημιουργήσει κουφάλα. Έτσι και η γλουτένη - δημιουργεί φλεγμονή στο σώμα, στο έντερο και ακόμα και στον εγκέφαλο εδώ και μήνες και ή και χρόνια πριν εμφανιστεί ένα σύμπτωμα.»

Θυμήσου, δεν είναι όλες οι τροφές καλές για όλους τους ανθρώπους. Για παράδειγμα, τα όσπρια είναι υγιεινά, αλλά η Τζόρτζια Λέναρντ λέει ότι το σώμα της δεν μπορεί να τα διαχειριστεί.

Εμπιστεύσου πώς αισθάνεσαι το σώμα σου όταν τρως ένα συγκεκριμένο φαγητό και δοκίμασε αλλεργιογόνα και ευαισθησίες στα τρόφιμα. Εδώ είναι μερικές από τις καλύτερες τροφές για να ξεκινήσει η διαδικασία της ίασης:

Νωπά λαχανικά και φρούτα. Οι ίνες είναι αυτό που τροφοδοτούν το μικροβίωμα του εντέρου, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπει την ίνα σε λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας που αποτελούν την κύρια πηγή διατροφής για τα κύτταρα του παχέος εντέρου. Μειώνουν επίσης τη φλεγμονή, προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και άλλες παθήσεις, βοηθούν στην πέψη και εξισορροπούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Άγριος σολομός και άλλα ψάρια. Σημαντικές πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, απαραίτητες για την ισορροπία των ορμονών και τη λειτουργία του θυρεοειδούς.

Προβιοτικά. Το βιολογικό γιαούρτι και το κεφίρ, το ξινολάχανο, το kimchi και άλλα ζυμωμένα τρόφιμα παρέχουν ευεργετικά βακτήρια στο έντερο.

Αβοκάντο και λάδια από καρύδα. Το έλαιο αβοκάντο παρέχει ελαϊκό οξύ, ένα μονοακόρεστο λιπαρό οξύ ωμέγα-9, το οποίο, όπως και τα λιπαρά ωμέγα-3 και ωμέγα-6, αυξάνουν την «καλή» χοληστερόλη HDL, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και εμποδίζοντας τις αρτηριακές πλάκες. Το έλαιο καρύδας παρέχει λιπαρά οξέα μεσαίας αλυσίδας, ενισχύοντας την ενέργεια και υποστηρίζοντας έναν καλό μεταβολισμό.

Φύτρα και όσπρια. Αυτά είναι υψηλά σε ίνες και μέταλλα.

Ζωμός από κόκκαλα. Υψηλός σε θρεπτικά συστατικά και μέταλλα, βοηθά να θεραπευτεί η επένδυση του εντέρου.

Βήμα 3: Διαχειρίσου το άγχος σου

Το άγχος είναι ένα τεράστιο κομμάτι του Χασιμότο. Μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή μέσα στο σώμα. Προκαλείται απελευθέρωση κυτοκινών και ξεκινούν μια σειρά από αυτοάνοσες αντιδράσεις, και αυτό από μόνο του μπορεί να προκαλέσει διεύρυνση στις επαφές των εντέρων, έτσι ώστε να δημιουργηθεί διαπερατό έντερο και τελικά μια αυτοάνοση κατάσταση.

Ακολουθούν κάποιοι συνιστώμενοι τρόποι για να διαχειριστείς το άγχος και τα συναισθήματα που σε καταβάλουν:

EMDR. Η απευαισθητοποίηση και επανεπεξεργασία των κινήσεων των ματιών, ή EMDR, είναι ένας γρήγορος, μη παραδοσιακός τύπος ψυχοθεραπείας που επιτρέπει στους ανθρώπους να θεραπεύονται από συναισθηματικές δυσκολίες και τραύματα.

EFT. Η τεχνική της συναισθηματικής απελευθέρωσης (EFT) είναι μια τεχνική αυτοβοήθειας που χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη σειρά σημείων βελονισμού σε κάποιους ενεργειακούς μεσημβρινούς για να μειώσει το στρες στο σώμα και να προάγει τη χαλάρωση.

Ο διαλογισμός, συμπεριλαμβανομένης της συνειδητής αναπνοής και άλλων τεχνικών χαλάρωσης, όπως η γιόγκα, το τάι τσι και το τσιγκόνγκ, έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν το στρες και βοηθούν στη διαχείριση των συναισθημάτων.


Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Discov Med, 2012; 14: 321-6

2 Rev Endocr Metab Disord, 2018; 19: 293-300

3 Thyroid, 2018; 28: 175-86

4 Curr Allergy Asthma Rep, 2014; 14: 404

5 Front Immunol, 2017; 8: 598

6 Cureus, 2018; 10: e3268

7 Nutr Rev, 2017; 75: 1046-58

8 Exp Clin Endocrinol Diabetes, 2019; 127: 417-22

9 Autoimmun Rev, 2008; 7: 209-13

10 J Neuroinflammation, 2018; 15: 299; Gen Hosp Psychiatry, 2014; 36: 95-8

11 Pharmacol Rep, 2019; 71: 243-7

12 Med Clin North Am, 2012; 96: 235-56

13 Cent Eur J Immunol, 2016; 41: 297-301

14 Endokrynol Pol, 2014; 65: 54-62

Σύμφωνα με νέα μελέτη, το εμβόλιο κατά του HPV, για την προστασία από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, δεν λειτουργεί.

Τα δύο κύρια εμβόλια για τον HPV, Gardasil και Cervarix, είναι γνωστά για τη δράση τους για ανωμαλίες του τραχήλου της μήτρας. Αυτές οι καλοήθεις ανωμαλίες - οι οποίες είναι γνωστές ως χαμηλού βαθμού αλλοιώσεις του τραχήλου της μήτρας - επιλύονται αυθόρμητα, χωρίς να προχωρήσουν σε κάτι πιο σοβαρό, ανεξάρτητα από το αν το άτομο είχε κάνει το εμβόλιο HPV (ανθρώπινου θηλωματοϊού).

Οι μελέτες που διερευνούν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων θα έπρεπε να έχουν επικεντρωθεί αποκλειστικά σε υψηλού βαθμού ασθένειες του τραχήλου της μήτρας που συχνά γίνονται καρκινικές, αλλά μόνο μετά από 10 χρόνια, λένε ερευνητές από τα πανεπιστήμια των Newcastle και Queen Mary.

Οι ερευνητές εξέτασαν ξανά 12 μελέτες που είχαν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα των δύο εμβολίων. Όχι μόνο οι μελέτες περιελάμβαναν τις χαμηλού βαθμού ανωμαλίες του τραχήλου της μήτρας, αλλά είχαν επίσης εξετάσει δείγματα τραχήλου κάθε έξι έως δώδεκα μήνες, αντί των συνηθέστερων 36 μηνών, κι έτσι έλαβαν πολλές περισσότερες περιπτώσεις καλοήθων ανωμαλιών.

Η ερευνήτρια Claire Rees δήλωσε: "Βρήκαμε ανεπαρκή δεδομένα για να καταλήξουμε σαφώς στο συμπέρασμα ότι το εμβόλιο HPV αποτρέπει τις ανώμαλες κυτταρικές αλλαγές". Με άλλα λόγια, δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα εμβόλια λειτουργούσαν.

Αντίθετα, οι γυναίκες θα πρέπει να επιλέγουν την τακτική εξέταση ΠΑΠ ως αποτελεσματικότερο τρόπο προστασίας από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, λένε.

Μία ακόμα απόδειξη ότι το εμβόλιο μπορεί να μην λειτουργεί οφείλεται στην είδηση ότι τα ποσοστά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας αυξάνονται δραματικά μεταξύ των γυναικών στην ηλικία των 20. Υπήρξε αύξηση κατά 54 τοις εκατό των περιπτώσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά την τελευταία δεκαετία, η οποία, σύμφωνα με τους βρετανούς ερευνητές οφείλεται στην πτώση του ποσοστού γυναικών που κάνουν το τεστ. Από το 2010, τα ποσοστά έχουν μειωθεί κατά περίπου 8%. Τα εμβόλια κατά του HPV εισήχθησαν το 2008.


Πηγή: Journal of the Royal Society of Medicine_2020

Η έρευνα όπως δημοσιεύτηκε

Σχετικά με το Newcastle University

 

Όπως αναφέρει μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Cell Reports, τα αντιβιοτικά που είναι αρκετά ισχυρά για να εξαλείψουν τα βακτήρια του εντέρου μπορούν επίσης να σταματήσουν την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων στον ιππόκαμπο, ένα τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη. Οι ερευνητές αποκάλυψαν επίσης μια ένδειξη για το γιατί ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων φαίνεται να δρα ως επικοινωνιακός παράγοντας μεταξύ του εγκεφάλου, του ανοσοποιητικού συστήματος και του εντέρου.

«Βρήκαμε ότι η παρατεταμένη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του εγκεφάλου», αναφέρει η επικεφαλής της μελέτης, Susanne Asu Wolf από το Κέντρο Μοριακής Ιατρικής Max-Delbrueck στο Βερολίνο της Γερμανίας. «Όμως τα προβιοτικά και η άσκηση μπορούν να εξισορροπήσουν την πλαστικότητα του εγκεφάλου και πρέπει να θεωρηθούν ως μια πραγματική επιλογή θεραπείας.»

Η Wolf αρχικά είδε στοιχεία ότι το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να επηρεάσει την υγεία και την ανάπτυξη των εγκεφαλικών κυττάρων μέσω της έρευνας σε κύτταρα Τα, σχεδόν πριν από 10 χρόνια. Αλλά υπήρξαν λίγες μελέτες που έβρισκαν σύνδεση από τον εγκέφαλο στο ανοσοποιητικό σύστημα και πίσω στο έντερο.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές έδωσαν σε μια ομάδα ποντικών αρκετά αντιβιοτικά για να απαλλαγούν σχεδόν από εντερικά μικρόβια. Σε σύγκριση με τα ποντίκια που δεν είχαν πάρει αντιβιοτική αγωγή, τα ποντίκια που έχασαν τα φιλικά βακτήρια του εντέρου τους παρουσίασαν χειρότερα τεστ μνήμης και έδειξαν απώλεια νευρογένεσης (νέα εγκεφαλικά κύτταρα) σε ένα τμήμα του ιππόκαμπού τους που τυπικά παράγει νέα εγκεφαλικά κύτταρα καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής ενός ατόμου. Την ίδια στιγμή που οι ποντικοί παρουσίαζαν απώλεια μνήμης και νευρογένεσης, η ερευνητική ομάδα ανίχνευσε χαμηλότερο επίπεδο λευκών αιμοσφαιρίων (ειδικά μονοκύτταρα) που επισημάνθηκαν με Ly6Chi μακροφάγα στον εγκέφαλο, στο αίμα και στο μυελό των οστών. Έτσι, οι ερευνητές εξέτασαν αν ήταν πράγματι τα μονοκύτταρα Ly6Chi πίσω από τις αλλαγές στην νευρογένεση και τη μνήμη.

Σε ένα άλλο πείραμα, η ερευνητική ομάδα συνέκρινε τα ποντίκια που δεν είχαν πάρει αγωγή με ποντίκια που είχαν υγιή επίπεδα βακτηρίων εντέρου αλλά χαμηλά επίπεδα Ly6Chi είτε λόγω γενετικής είτε λόγω θεραπείας με αντισώματα που στοχεύουν κύτταρα Ly6Chi. Και στις δύο περιπτώσεις, τα ποντίκια με χαμηλά επίπεδα Ly6Chi εμφάνισαν τα ίδια προβλήματα μνήμης και νευρογένεσης όπως τα ποντίκια στο άλλο πείραμα που είχαν χάσει τα βακτήρια του εντέρου. Επιπλέον, όταν οι ερευνητές υποκατέστησαν τα επίπεδα Ly6Chi σε ποντίκια που έλαβαν αντιβιοτικά, τότε η μνήμη και η νευρογένεση βελτιώθηκαν.

«Για μας ήταν εντυπωσιακό ότι βρήκαμε αυτά τα κύτταρα Ly6Chi που ταξιδεύουν από την περιφέρεια στον εγκέφαλο και αν υπάρχει κάτι κακό στο μικροβίωμα, τα Ly6Chi λειτουργούν ως κύτταρα επικοινωνίας», λέει η Wolf.

Ευτυχώς, οι δυσμενείς παρενέργειες των αντιβιοτικών θα μπορούσαν να διορθωθούν. Τα ποντίκια που έλαβαν προβιοτικά ή που ασκούνταν σε τροχό μετά τη λήψη αντιβιοτικών ανέκτησαν μνήμη και νευρογένεση. «Το μέγεθος της δράσης των προβιοτικών στα κύτταρα Ly6Chi, τη νευρογένεση και τη γνωστική ικανότητα με εντυπωσίασαν», λέει.

Όμως ένα αποτέλεσμα στο πείραμα έθεσε περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με τα βακτήρια του εντέρου και τη σχέση μεταξύ Ly6Chi και εγκεφάλου. Ενώ τα προβιοτικά βοήθησαν τα ποντίκια να ανακτήσουν τη μνήμη, οι μεταμοσχεύσεις κοπράνων για την αποκατάσταση ενός υγιούς μικροβιώματος του εντέρου δεν είχαν αποτέλεσμα.

«Ήταν έκπληξη το γεγονός ότι το φυσιολογικό μόσχευμα κοπράνων αποκαθιστούσε ευρέως τα βακτήρια του εντέρου, αλλά δεν ανακτούσε τη δυνατότητα νευρογένεσης», λέει η Wolf. «Αυτό μπορεί να είναι υπαινιγμός για την άμεση επίδραση των αντιβιοτικών στη νευρογένεση χωρίς να χρησιμοποιηθεί η παράκαμψη μέσω του εντέρου. Για να το αποκρυπτογραφήσουμε αυτό μπορούμε να δώσουμε αντιβιοτικά σε απαλλαγμένα από βακτήρια ποντίκια χωρίς χλωρίδα του εντέρου και να δούμε τι είναι διαφορετικό».

Στο μέλλον, οι ερευνητές ελπίζουν επίσης να δουν περισσότερες κλινικές δοκιμές που θα διερευνήσουν εάν οι προβιοτικές θεραπείες βελτιώνουν τα συμπτώματα σε ασθενείς με νευροεκφυλιστικές και ψυχιατρικές διαταραχές. «Θα μπορούσαμε να μετρήσουμε το αποτέλεσμα στη διάθεση, τα ψυχιατρικά συμπτώματα, τη σύνθεση του μικροβιώματος και τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων πριν και μετά την προβιοτική θεραπεία», αναφέρει η Wolf.


Πηγή: Cell Press

Βιβλιογραφία μελέτης:

Möhle, Mattei, and Heimesaat et al. Ly6Chi Monocytes Provide a Link between Antibiotic-Induced Changes in Gut Microbiota and Adult Hippocampal NeurogenesisCell Reports, 2016 DOI: 10.1016/j.celrep.2016.04.074