Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019 08:30

Διαλογισμός: Μετρώντας ώρες και οφέλη

«Στην αρχή δεν συμβαίνει τίποτα, στη μέση δεν μένει τίποτα, στο τέλος δεν φεύγει τίποτα…». Η αινιγματική φράση του διακεκριμένου θιβετιανού ποιητή, γιόγκι και σοφού του 12ου αιώνα, Jetsun Milarepa, συγκεντρώνει την προσδοκία της διαδρομής στην  διαλογιστική πρακτική, από την αρχή της γνωριμίας με τον διαλογισμό μέχρι την ώρα της προσφοράς προς στον διαλογιζόμενο.

Ερμηνεύοντας τα λόγια του θιβετιανού ποιητή  θα λέγαμε ότι στην αρχή της διαλογιστικής πρακτικής ελάχιστα έως καθόλου πράγματα αλλάζουν μέσα  μας. Έπειτα από αρκετή εξάσκηση παρατηρούμε κάποιες αλλαγές στον τρόπο που υπάρχουμε, οι οποίες, ωστόσο, έρχονται και φεύγουν. Ωστόσο, καθώς η πρακτική σταθεροποιείται οι αλλαγές γίνονται σταθερές και μόνιμες χωρίς διακυμάνσεις.

Ο διαλογισμός, μια πορεία λίγων λεπτών, χιλιάδων ωρών ή ακόμη και μιας ολόκληρης ζωής, προσφέρει στον διαλογιζόμενο μετρήσιμα «κέρδη» που αφορούν στα επίπεδα της υγείας του, στην συναισθηματική, στην πνευματική, στη σωματική του κατάσταση.

Από μερικά λεπτά έως χιλιάδες ώρες…

Η σχέση με τον διαλογισμό είναι ποιοτική αλλά και ποσοτική. Μια γενική παραδοχή υποστηρίζει ότι απαιτούνται 10.000 ώρες πρακτικής για να μάθει κανείς κάποια δεξιότητα. Ποια είναι, άραγε, η αντίστοιχη, ικανότητα έπειτα από 10.000 ώρες διαλογισμού;

Κάποιοι εξισώνουν 10.000 ώρες διαλογισμού με ένα «διδακτορικό στην ευτυχία», λέει χαρακτηριστικά ο Giovanni Dienstmann, meditation teacher, με περισσότερες από 9.000 ώρες διαλογισμού στο ενεργητικό του. Άλλοι μιλούν για ειρήνη, συναισθηματική ελευθερία, ηρεμία, αυτογνωσία, απελευθέρωση ή μη προσκόλληση.

Ο διαλογισμός δεν είναι ο μοναδικός τρόπος ανάπτυξης ικανοτήτων, είναι, όμως, ένας αποτελεσματικός τρόπος επισημαίνει  ο Dienstmann προσθέτοντας ότι πρόκειται για μία άσκηση που ξεδιπλώνεται σε πολλά επίπεδα.

Όσο πιο συχνά ασκούμαστε με σταθερότητα, σωστή στάση και τεχνική, τόσο περισσότερα μπορούμε να πάρουμε…

Πόση ώρα πρέπει να διαλογίζομαι για να δω αποτελέσματα

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την απάντηση της συγκεκριμένης ερώτησης υποστηρίζει η Σαρα Λαζάρ, Ph.D στον τομέα της Νευροεπιστήμης και του Διαλογισμού στο Harvard University. Κάποιες μελέτες υποδεικνύουν ότι ακόμη και 5 έως 10 λεπτά διαλογισμού μπορούν να προσφέρουν οφέλη στον διαλογιζόμενο. Άλλες μελέτες, σύμφωνα με την ίδια πηγή, δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ποσότητας της αλλαγής των συμπτωμάτων και της χρονικής διάρκειας της πρακτικής, δηλαδή εκείνων που εξασφάλιζαν τα μεγαλύτερα οφέλη.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα των μελετών χαρακτηρίζονται μεταβλητά.

Οι περισσότεροι καθηγητές διαλογισμού, πάντως, συστήνουν να παρακολουθεί κανείς μία συνεδρία την εβδομάδα, στην οποία ασκείται για 35-40 λεπτά και στην συνέχεια να ασκείται μόνος του από 5 έως 45 λεπτά καθημερινά. Όπως και με κάθε μορφή άσκησης, το να απέχει κάποιος μερικές μέρες από το πρόγραμμά του δεν έχει επιπτώσεις στην συνολική προσπάθειά του.

12 μικρές αλλαγές σε 15 λεπτά…

Σύμφωνα με τον Reader’s Digest, μελέτες συγκλίνουν στο γεγονός ότι μόλις 15 λεπτά διαλογισμού την ημέρα, μπορεί να έχουν θετικές επιπτώσεις στην υγεία μας, ξεκινώντας από το στρες και φτάνοντας μέχρι λειτουργία της καρδιάς και του στομάχου, πολλές φορές μάλιστα άμεσα.

Μια από τις πρώτες θετικές επιπτώσεις του διαλογισμού είναι ο περιορισμός της αίσθησης του πόνου. Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Leeds Beckett, μόλις δέκα λεπτά διαλογισμού ημερησίως είναι αρκετά, ώστε να μειωθούν τα επίπεδα άγχους, να βελτιωθεί η ανοχή στον πόνο και να μειωθεί η ανάγκη σε παυσίπονα.

Ψηλά στη λίστα που καταγράφει τα οφέλη του διαλογισμού είναι η καρδιά.  Η καρδιακή λειτουργία φαίνεται να ωφελείται από την TM μια συγκεκριμένη μορφή διαλογισμού, όπως φάνηκε από έρευνα μεταξύ αφροαμερικανών, οι οποίοι έπασχαν από καρδιακές παθήσεις με κακή, μάλιστα, πρόγνωση. Εδώ η πρακτική της ΤΜ φαίνεται ότι μείωσε την πιθανότητα καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ακόμη, ο διαλογισμός συμβάλλει σε έναν πιο ήρεμο ύπνο, χωρίς τις παρενέργειες των υπνωτικών χαπιών, ενώ θετική εμφανίζεται η επίδρασή του κα στην απώλεια βάρους.

Επίσης βοηθά και στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ευερέθιστου εντέρου και της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, καθώς και στη διαχείριση του άγχους και την εσωτερική μας ηρεμία.

Ο διαλογισμός μπορεί ακόμη να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις στα γονίδιά μας που προκαλούν κατάθλιψη, χαρίζοντάς μας περισσότερες ευτυχισμένες μέρες,

Η βελτιωμένη μνήμη, καθώς και οι βελτιωμένες ικανότητες αντιμετώπισης καταστάσεων συμπεριλαμβάνονται στα δώρα του διαλογισμού.

Πολλές φορές η διαλογιστική πρακτική μας βοηθά να αποκτήσουμε και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις επιδόσεις μας –πχ με τον αθλητισμό, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή οποιασδήποτε μορφής διαλογισμού  στην ανακούφιση από το άγχος.

Οι τεχνικές διαλογισμού είναι επίσης ιδανικές στην ελαχιστοποίηση συμπεριφορών εθισμού, είτε από oπιοειδή, είτε από τρόφιμα ή φάρμακα…

Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία ακολουθούμε τις τάσεις της μόδας και της βιομηχανίας της ευεξίας για να είμαστε υγιείς. Η καλή φυσική κατάσταση, οι κανόνες προσωπικής υγιεινής και φροντίδας θεωρούνται πλέον δεδομένα στην καθημερινότητά μας.

Με την τακτική γυμναστική εξασφαλίζουμε μεγαλύτερη αντοχή και καλύτερη υγεία. Ο διαλογισμός μπορεί να φροντίσει με υπευθυνότητα το νου μας και η εξάσκηση να μας συντροφεύει σε ένα ταξίδι εμπειριών και ανακαλύψεων που ενδυναμώνει μέρα με τη μέρα σώμα και ψυχή.

Πηγή: «Ο δρόμος προς τη μόνιμη Μεταμόρφωση», Daniel Coleman & Richard J. Davedson - Εκδόσεις Πεδίο, washigtonpost.comReaders Digest, Lazar Lab

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βιώσει κατά καιρούς παλινδρόμηση οξέων, όταν σωματίδια τροφής μαζί με οξέα από το στομάχι ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά επώδυνο όξινο κάψιμο στο στήθος ή άσχημη γεύση στο στόμα.

Όμως όταν αυτό συμβαίνει επανειλημμένα, τότε πρόκειται για πάθηση που ονομάζεται γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) και μπορεί να καταστρέψει την ευαίσθητη επένδυση του οισοφάγου, οδηγώντας σε άλλα συμπτώματα όπως αίσθηση ότι κάτι έχει σταθεί στο λαιμό, δυσκολία στην κατάποση ή έλκη.

Συνήθως για τη θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης συνταγογραφούνται αναστολείς της αντλίας πρωτονίων όπως η ομεπραζόλη, που όμως εμφανίζουν συχνά άσχημες παρενέργειες. Κάποιες από τις πιο σοβαρές που συνδέονται με αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν κατάγματα οστών, επικίνδυνες λοιμώξεις και ακόμα και καρδιακές προσβολές.1 Επιπλέον, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών με ΓΟΠ συνεχίζουν να υποφέρουν από τα συμπτώματα, παρά τη λήψη αναστολέων αντλίας πρωτονίων.2

Ωστόσο υπάρχουν πολλές φυσικές εναλλακτικές λύσεις που είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικές και μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία το πρόβλημα. Ιδανικά, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία φυσικοπαθητικό που μπορεί να σας προσφέρει εξατομικευμένες συμβουλές που θα βασίζονται στα δικά σας συμπτώματα και τον τρόπο ζωής σας και θα καταγράψει την πρόοδό σας.

Βρείτε ποιες τροφές πυροδοτούν του πρόβλημα

Συγκεκριμένες τροφές μπορεί να επιδεινώνουν την παλινδρόμηση, όπως η σοκολάτα, τα λιπαρά φαγητά, το αλκοόλ, τα ανθρακούχα ποτά, η καφεΐνη, το αγελαδινό γάλα κ.α.,3 οπότε η αποφυγή τους θα μπορούσε να βοηθήσει. Επίσης είναι καλή ιδέα να κρατάτε ημερολόγιο καταγράφοντας ό,τι τρώτε ή πίνετε μέσα στη μέρα αλλά και τα συμπτώματά σας προκειμένου να μπορείτε να διακρίνεται κάποιο συσχετισμό μεταξύ αυτών των δύο. Αν κάποιες τροφές φαίνεται να σας δημιουργούν συμπτώματα, προσπαθήστε να τις αποκλείσετε από τη διατροφή σας για να δείτε αν υπάρχει βελτίωση.

Δοκιμάστε διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες

Μία πρόσφατη μελέτη ανακάλυψε ότι η διατροφή με μεγάλα ποσοστά υδατανθράκων προκαλεί περισσότερα συμπτώματα σε ασθενείς με ΓΟΠ,4 ενώ μία δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για να σας φτιάξει ένα πρόγραμμα διατροφής χαμηλών υδατανθράκων που να είναι κατάλληλο για εσάς. Ό,τι και να κάνετε όμως, αποφύγετε τις επεξεργασμένες τροφές χαμηλού υδατάνθρακα και προτιμήστε αληθινές τροφές, πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά.

Διαχειριστείτε το στρες σας

Το στρες έχει συνδεθεί με τη ΓΟΠ, αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι αυτό που προκαλεί τα συμπτώματα ή τα συμπτώματα προκαλούν στρες.5 Έτσι και αλλιώς, οι μέθοδοι μείωσης του στρες όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή το qigong θα έχουν ευεργετική επίδραση.

Χάστε βάρος

Αν έχετε επιπλέον κιλά, η απώλεια βάρους μάλλον θα βοηθήσει να επιλυθούν και τα συμπτώματά σας. Επίσης αν καπνίζετε, η διακοπή του καπνίσματος θα βοηθήσει πολύ, καθώς το κάπνισμα είναι ένας ακόμα παράγοντας κινδύνου για ΓΟΠ.6

Πάρτε συμπληρώματα διατροφής

Σε μία μελέτη, τα συμπληρώματα που περιείχαν μελατονίνη, βιταμίνη Β6, φολικό οξύ, βιταμίνη Β12 και τα αμινοξέα τρυπτοφάνη, μεθειονίνη και μπεταΐνη ήταν πιο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της ΓΟΠ από το φάρμακο ομεπραζόλη. Μετά από 40 ημέρες, όλοι οι ασθενείς που έπαιρναν το συμπλήρωμα διατροφής δεν είχαν καθόλου συμπτώματα ΓΟΠ (ούτε οποιαδήποτε παρενέργεια) σε σύγκριση με τα δύο τρίτα εκείνων που έπαιρναν ομεπραζόλη.7

Προτεινόμενες δόσεις: 2.5mg μελατονίνης, 200mg βιταμίνης Β6, 10mg L-methylfolate (η πιο βιοδιαθέσιμη μορφή φολικού οξέως), 50mcg βιταμίνης Β12, 25mg L-τρυπτοφάνης, 100mg μεθειονίνης και 100mg μπεταΐνης (αυτές είναι οι δοσολογίες που χρησιμοποιήθηκαν στην παραπάνω μελέτη).

Μασήστε τσίχλα

Η μάσηση τσίχλας για μία ώρα μετά το γεύμα θα μπορούσε να βοηθήσει στο να ελαχιστοποιηθούν τα συμπτώματα της ΓΟΠ για περισσότερες από τρεις ώρες.8 Αποφύγετε τις συνηθισμένες τσίχλες με ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά και επιλέξτε μια πιο υγιεινή επιλογή όπως η μαστίχα Χίου ή οι τσίχλες με φυσικές ουσίες.

Δοκιμάστε τον βελονισμό

Αυτή η αρχαία Κινέζικη τεχνική είναι ασφαλής και αποτελεσματική σε περιπτώσεις ΓΟΠ, σύμφωνα με μία πρόσφατη μετα-ανάλυση μελετών και έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει την ποιότητα ζωής σε όσους υποφέρουν από παλινδρόμηση.9 Απευθυνθείτε σε έναν καταρτισμένο επαγγελματία βελονιστή.

Πιείτε αλόη

Η Αλόη Βέρα, γνωστή για τις ανακουφιστικές της ιδιότητες, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ΓΟΠ. Σε μία μελέτη, η αλόη ήταν εξίσου αποτελεσματική όπως τα φάρμακα ομεπραζόλη και ρανιτιδίνη για τη μείωση διαφόρων συμπτωμάτων συμπεριλαμβανομένων της καούρας, της παλινδρόμησης τροφής, των ερυγών και της ναυτίας.10

Δοκιμάστε βότανα

Τα βότανα της παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της ΓΟΠ.11 Μία μελέτη ανακάλυψε ότι ένα αφέψημα από βότανα γνωστό ως jiangni hewei, που αποτελείται από φρέσκο τζίντζερ, Pinellia, γαρύφαλλο, αγαστάχη και σκόνη αιματίτη ήταν τόσο αποτελεσματικό όσο και οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων αλλά με λιγότερες παρενέργειες. Επιπλέον, τα συμπτώματα ήταν λιγότερο πιθανό να επιστρέψουν σε όσους έπιναν το βοτανικό αφέψημα. 12 Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε έναν πιστοποιημένο βοτανοθεραπευτή.

Εξασκείστε την κοιλιά σας

Σε μία μελέτη φάνηκε ότι οι ασκήσεις κοιλιακών αναπνοών φαίνεται να βοηθούν τους ασθενείς με ΓΟΠ.13 Μάλλον δουλεύουν εξασκώντας ενεργά το διάφραγμα – έναν σημαντικό μυ για την αποφυγή της παλινδρόμησης. Η παρακάτω είναι μια απλή άσκηση που μπορείτε να δοκιμάσετε:

  • Τοποθετήστε το ένα χέρι στην κοιλιά σας και το άλλο χέρι στο στήθος.
  • Όπως εισπνέετε, δοκιμάστε να πιέζετε τον αέρα στην κοιλιά σας έτσι ώστε το χέρι που έχετε στην κοιλιά να ανεβαίνει ενώ το χέρι που είναι στο στήθος να παραμένει ακίνητο.
  • Εξασκηθείτε σε αυτό για μερικά λεπτά κάθε μέρα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

  1. JAMA,2006;296:2947-53;AlimentPharmacolTher,2011;34:1269-81;CMAJ 2009;180:713-8
  2. SingaporeMedJ,2016;57:546-51
  3. CirEsp,2007;81:64-9;Pediatrics 2002;110:972-84
  4. JFormosMedAssoc,2018;117:973-8
  5. DigDisSci.2013;58:471-7
  6. ClinGastroenterolHepatol,2016;14:175-82.e1-3
  7. JPinealRes,2006;41:195-200
  8. AlimentPharmacolTher,2001;15:151-5
  9. AcupunctMed,2017;35:316-23
  10. JTraditChinMed,2015;35:632-6
  11. Phytomedicine,2018q56:118-25
  12. ZhongguoZhongXiYiJieHeZaZhi,2005;25:876-9
  13. AmJGastroenterol,2012;107:372-8
  14. Gastroenterology,2012;143:1179-87e1-3; JGastroenterol,2009;44:518-34

Συμβουλές για την αποφυγή της ΓΟΠ

Αποφύγετε να ξαπλώνετε για τρεις ώρες μετά από ένα γεύμα.

Ανασηκώστε το κεφάλι σας όταν ξαπλώνετε στο κρεβάτι για να αποτρέψετε συμπτώματα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ασκηθείτε τακτικά, αλλά αποφύγετε δραστηριότητες που ταρακουνούν όπως το τρέξιμο ή η κωπηλασία που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα, ειδικά αμέσως μετά το φαγητό.

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019 07:53

Κόπωση ή Σύνδρομο Ινομυαλγίας;

Η ινομυαλγία είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος, το οποίο εξηγεί επί της ουσίας το μεγάλο εύρος των συμπτωμάτων. Οι πάσχοντες, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι γυναίκες (75%-90% των ασθενών), υποφέρουν από εκτεταμένο, χρόνιο, αμείωτο πόνο και από μια σειρά άλλα συμπτώματα που επηρεάζουν δυστυχώς σοβαρά, και διαταράσσουν την καθημερινότητα ενός ατόμου.

Για την εμφάνισή της μπορεί να ευθύνονται παράγοντες περιβαλλοντικοί, γενετικοί ή ακόμα και ψυχολογικοί.

Στα βασικά συμπτώματα περιλαμβάνονται τα ακόλουθα, χωρίς όμως ο κατάλογος αυτός στην πραγματικότητα να κλείνει, όπως έχει καταγραφεί από πολλούς ερευνητές:

-βαθύς, διαπεραστικός και ανώμαλος μυϊκός πόνος, καθώς και δυσφορία μετά την άσκηση

-πρωινή δυσκαμψία

-μυρμηκίαση ή μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια

-δυνατοί πονοκέφαλοι, ημικρανίες

-δυσκοιλιότητα, διάρροια

-ομιχλώδης σκέψη και ανωμαλίες της μνήμης

-επώδυνη έμμηνος ρύση

-κόπωση

-προβλήματα στον ύπνο

-Πόνος στο σαγόνι  

-ζάλη ή ζαλάδα

-δερματικές ευαισθησίες

-μη καρδιακός πόνος στο στήθος, αίσθημα παλμών της καρδιάς, δυσκολία στην αναπνοή, έντονη εφίδρωση

-αίσθημα πρησμένων άκρων

-ευαισθησίες σε όλες τις αισθήσεις (στους δυνατούς θορύβους, στα λαμπερά φώτα, σε ορισμένες τροφές, σε οσμές, κλπ ...)

-συναισθήματα κατάθλιψης και άγχους.

Φαρμακευτική αγωγή - είναι αποτελεσματική;
Η καλή επαφή με τον θεράποντα ιατρό είναι βασική, διότι ο γιατρός είναι σε θέση να ακούσει, να καταλάβει το πρόβλημα και να δουλέψει μαζί με τον ασθενή για να συμβάλλει αποτελεσματικά στη θεραπεία.
Ποικίλες μαρτυρίες ωστόσο που έρχονται κατά καιρούς στο φως δείχνουν ότι οι παραδοσιακές θεραπείες με τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, δεν είναι συνήθως τόσο αποτελεσματικές και μόνιμες ώστε να καθιστούν τα συμπτώματα του συνδρόμου υποφερτά. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική, για δύο βασικά φάρμακα, το Cymbalta (αναστολέας πρόσληψης σεροτονίνης & νορεπινεφρίνης) και το Lyrica (αντιεπιληπτικό φάρμακο), φάνηκε ότι σε ένα ποσοστό 51% και 65,6% αντίστοιχα υπήρξαν παρενέργειες (όχι ισχυρές κατά βάση), ενώ κατά 33% και 23% αντίστοιχα, οι ασθενείς δεν είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα, μετά από τακτική χρήση, καθ’ υπόδειξη του γιατρού.
Επιπρόσθετα, σχετική έρευνα έδειξε ότι θεραπείες που συνδυάζουν φάρμακα για την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων, για παράδειγμα αντικαταθλιπτικά και οπιοειδή αναλγητικά, έχουν σημαντικές παρενέργειες, κάτι που χτυπάει το καμπανάκι στους επιστήμονες για περισσότερη και βαθύτερη έρευνα γύρω και από αυτό το ζήτημα.
Οι ασθενείς, ωστόσο, φαίνεται να έχουν καλύτερα και πιο μόνιμα αποτελέσματα μέσα από εναλλακτικές θεραπείες, τεχνικές χαλάρωσης, διατροφική υποστήριξη καθώς και μέσα από τακτική άσκηση.
Το γεγονός αυτό είναι λάθος αν ερμηνευτεί ότι φέρνει σε σύγκρουση τη συμβατική ιατρική με τις εναλλακτικές θεραπείες και τις λοιπές παρεμβάσεις, καθώς μπορούν κατά βάση να συνδυαστούν αποτελεσματικά, αλλά και συμπληρωματικά.

Οι μη φαρμακευτικές θεραπείες βοηθούν στην φυσική αποκατάσταση
Οι κυριότερες θεραπείες και μορφές άσκησης που αποδεδειγμένα έχουν θετική δράση σε όσους νοσούν είναι η φυσικοθεραπεία, οι θεραπευτικές χειρομαλάξεις, ο βελονισμός (ιδιαίτερα ο ηλεκτροβελονισμός), οι υδροθεραπείες, η ήπια αεροβική γυμναστική, η γιόγκα και οι ασκήσεις tai-chi. 
Το βασικό τους στοιχείο είναι το γεγονός ότι εστιάζουν στην τόνωση των μυών μέσω της χαλάρωσης, ενώ σταδιακά βοηθούν ενάντια στον πόνο.
Αξίζει να δούμε κάποιες θεραπείες αναλυτικά, υπό το πρίσμα ερευνών και επιστημόνων.

Βελονισμός
Πρόκειται για μία μέθοδο αντανακλαστικής θεραπείας, όταν ερεθίζονται με τις πολύ λεπτές ειδικές βελόνες ορισμένα σημεία του δέρματος. Από εκεί διοχετεύεται ένα μήνυμα που κατευθύνεται μέσω των νεύρων σε διάφορα νευρικά κέντρα. Ο βελονισμός δρα με αναστολή στο σύστημα των νευρώνων, που λαμβάνουν μέρος στην αντίληψη του πόνου, με αποτέλεσμα την αναλγησία.
Ο βελονισμός έχει δείξει ότι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στη θεραπεία της ινομυαλγίας, όχι μόνο για την αναλγησία του ασθενούς αλλά και για τη γενικότερη ψυχική του διάθεση (στρες, άγχος, αϋπνίες κτλ).
Αξίζει να γνωρίζουμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), έχει δώσει έγκριση για την αντιμετώπιση 40 παθήσεων με ωτοθεραπεία και βελονισμό.
Η ωτοθεραπεία έχει βρεθεί ότι μπορεί να καταστείλει την υπερδραστηριότητα του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος και κυρίως του Συμπαθητικού μέσω του ερεθισμού του πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο αποτελεί μέρος της νεύρωσης του αυτιού. Μπορεί επίσης να αυξήσει τα επίπεδα σεροτονίνης, από διάφορες μελέτες που έχουν γίνει σε πειραματικά μοντέλα. Με αυτούς τους μηχανισμούς μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση του συνδρόμου.

Ομοιοπαθητική
Η ομοιοπαθητική αποτελεί έναν ακόμα φυσικό τρόπο παρέμβασης με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα.
Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, στην κόπωση αλλά και στις βαθμολογίες στην κλίμακα πόνου McGill. Αναδείχθηκε επίσης ότι, η ομοιοπαθητική μείωσε τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και άλλων αναλγητικών, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών, σε ασθενείς με χρόνιες μυοσκελετικές διαταραχές.

Διατροφική αντιμετώπιση
Είναι αντιληπτό ότι η τροφή αποτελεί τη βάση της θεραπείας σε κάθε άνθρωπο. Ειδικά όμως για τους ασθενείς με ινομυαλγία, η ορθή και προσαρμοσμένη διατροφή είναι ένα σοβαρό κομμάτι της θεραπείας τους.
Απαιτείται η αποφυγή ορισμένων ουσιών, όπως: καφεΐνη, επεξεργασμένη ζάχαρη, ασπαρτάμη, κορεσμένα λίπη, κόκκινο κρέας (είναι πλούσιο σε κορεσμένα λιπαρά, τα οποία εμποδίζουν την σωστή κυκλοφορία του αίματος, κάτι που οδηγεί σε κόπωση και πόνο), υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, καθώς το αλκοόλ ευνοεί γενικά τη φλεγμονή και αυξάνει τον πόνο, λόγω των τοξικών μεταβολιτών.
Υπάρχουν συμπληρώματα που έχει φανεί ότι βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου. Πρόκειται για ακόλουθα:

Σύμπλεγμα μαγνησίου/μηλικού οξέος/βιταμινών Β

Ω-3 λιπαρά οξέα

Βιταμίνες C και Ε

Συνένζυμο Q10

Οι φυσικοί χυμοί λαχανικών, οι σούπες, τα μαγειρεμένα λαχανικά, οι πράσινες σαλάτες, το τζίντζερ, η κουρκούμη, το κύμινο, το κόλιανδρο, αλλά και το σκόρδο φαίνεται να έχουν θετική δράση στην μείωση του πόνου.

Η βιταμίνη D παρουσιάζει σαφή επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών με ινομυαλγία. Όταν είναι σε επαρκή επίπεδα στον οργανισμό τα συμπτώματα φαίνεται να μειώνονται.

Η λήψη άφθονων υγρών είναι φυσικά απαραίτητη και αναντικατάστατη.

Βοτανοθεραπεία
Η βοτανοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αντιμετώπιση του πόνου, μέσω κατάλληλων αλοιφών και επιθεμάτων τοπικά, αλλά και βοτάνων με σπασμολυτικές και καταπραϋντικές ιδιότητες. Επίσης υπάρχει μεγάλη ποικιλία βοτάνων τα οποία μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του άγχους, στην βελτίωση της διάθεσης και άλλων συμπτωμάτων. Δίνονται πάντα εξατομικευμένα και πάντα με την κατάλληλη ιατρική συνεκτίμηση.

Yoga
Αρκετές μελέτες τα τελευταία χρόνια στοιχειοθετούν την αποτελεσματικότητα της Yoga απέναντι στη συνολική κατάσταση της υγείας των συμμετεχόντων, αλλά και στα συμπτώματα της δυσκαμψίας, του άγχους και της κατάθλιψης.
Οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές βελτιώσεις στους δείκτες του πόνου, της κόπωσης και της πρωινής αίσθησης του σώματος. Τα αποτελέσματα κυμαίνονταν από μέτρια έως πολύ ικανοποιητικά, ενώ εκτιμάται ότι περαιτέρω έρευνα ενδεχόμενα να οδηγούσε σε καθιέρωση της yoga ως πρότυπη θεραπεία για την ινομυαλγία.
Άλλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 53 γυναικών, σε ένα πρόγραμμα Yoga of Awareness διάρκειας 8 εβδομάδων - το οποίο περιελάμβανε ήπιες στάσεις γιόγκα, διαλογισμό, ασκήσεις αναπνοής, ομαδικές συζητήσεις και οδηγίες σχετικά με τη γιόγκα - έδειξε ότι η γιόγκα βοηθάει στην βελτίωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου και στην αντιμετώπιση λειτουργικών αδυναμιών.

Ψυχοθεραπεία & Mindfulness
Στο κομμάτι της αμιγώς ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, πλήθος ερευνών αποδεικνύουν τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο που μπορεί να παίξει στους ασθενείς με ινομυαλγία.
Αναφορικά με την μείωση του άγχους βάσει του Mindfulness, έρευνα που εστίασε στην αντίληψη, μέτρηση και αντιμετώπιση του πόνου σε 58 γυναίκες (περίπου 52 ετών κατά μέσο όρο) έδειξε ότι υπάρχουν μεγάλα οφέλη και στην αντιμετώπιση του πόνου, αλλά και στο θέμα του άγχους και της κατάθλιψης. Υπήρξε μάλιστα επιπλέον και μία τριετής παρακολούθηση ορισμένων ασθενών που επιβεβαίωσαν το αρχικό συμπέρασμα.
Η Γνωσιακή – Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία είναι περισσότερο αποτελεσματική από άλλες παρεμβατικές ομάδες, αναφορικά με τον πόνο, την γενική υγεία, τη λειτουργικότητα, τη συναισθηματική κατάσταση, τον ύπνο και την αίσθηση αυτο-αποτελεσματικότητας συμπεραίνει ερευνήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, της Ιατρικής Σχολής, η οποία εξέτασε τα αποτελέσματα 15 σχετικών ερευνών. Η ΓΣΨ φαίνεται να έχει πολύ καλή επίδραση σε όλα τα συμπτώματα της ινομυαλγίας, κατέληξε η έρευνα. 

Η ημέρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την ινομυαλγία είναι η 12η Μαϊου.

Βιβλιογραφία

Σιούπουλης, Λ. Α., & Κορδιά, Ε. Α. (2016). Ινομυαλγία και σύγχρονες φυσικοθεραπευτικές μέθοδοι διαχείρισης.

Walitt, B., Nahin, R. L., Katz, R. S., Bergman, M. J., & Wolfe, F. (2015). The prevalence and characteristics of fibromyalgia in the 2012 National Health Interview Survey. PloS one10(9), e0138024.

National Fibromyalgia Association www.fmaware.org

Mao, J., & Gold, M. S. (2011). Combination drug therapy for chronic pain: a call for more clinical studies. The Journal of Pain12(2), 157-166.

Pioro‐Boisset, M., Esdaile, J. M., & Fitzcharles, M. A. (1996). Alternative medicine use in fibromyalgia syndrome. Arthritis & Rheumatism: Official Journal of the American College of Rheumatology9(1), 13-17.

Deare, J. C., Zheng, Z., Xue, C. C., Liu, J. P., Shang, J., Scott, S. W., & Littlejohn, G. (2013). Acupuncture for treating fibromyalgia. Cochrane Database of Systematic Reviews, (5).

Λλέσι, Μ., & Φωτιάδου, Α. (2018). Συμπληρωματικές/εναλλακτικές θεραπείες του πόνου και ο ρόλος του νοσηλευτή.

Shaver, J. L., Wilbur, J., Lee, H., Robinson, F. P., & Wang, E. (2009). Self-reported medication and herb/supplement use by women with and without fibromyalgia. Journal of Women's Health18(5), 709-716.

Janet Hennard (2011) A Protocol and Pilot Study for Managing Fibromyalgia with Yoga and Meditation. International Journal of Yoga Therapy: 2011, Vol. 21, No. 1, pp. 109-121.

Carson, J. W., Carson, K. M., Jones, K. D., Bennett, R. M., Wright, C. L., & Mist, S. D. (2010). A pilot randomized controlled trial of the Yoga of Awareness program in the management of fibromyalgia. PAIN®151(2), 530-539.

Grossman, P., Tiefenthaler-Gilmer, U., Raysz, A., & Kesper, U. (2007). Mindfulness training as an intervention for fibromyalgia: evidence of postintervention and 3-year follow-up benefits in well-being. Psychotherapy and psychosomatics76(4), 226-233.

Μαντέλη, Θ. Ε. (2008). η αποτελεσματικότητα της γνωσιακής-συμπεριφοριστικής ψυχοθεραπείας στην αντιμετώπιση της ινομυαλγίας.

 

Η All4therapy Κοσκερίδου-Νιάρχου Αγγελική είναι ψυχοθεραπεύτρια και φυσικοπαθητικός. Απόφοιτος της Φυσικοπαθητικής Ιατρικής από το Westbrook University της Αμερικής, μετεκπαιδεύεται στην Ψυχολογία της Υγείας «Msc Health Psychology” έχοντας ολοκληρώσει βασικές σπουδές στη Συνθετική Συμβουλευτική Ψυχολογία, τη Συστημική Ψυχοθεραπεία και την Οικογενειακή Παρέμβαση. Ταυτόχρονα ολοκλήρωσε την εκπαίδευση στις «Νέες Προσεγγίσεις Παιδοψυχιατρικής» στο Παίδων και την «Διαπαιδαγώγηση στην Παιδική & Εφηβική Ηλικία» στο ΕΚΠΑ. Μέλος του Βρετανικού Φορέα Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας, British Association of Counselling & Psychotherapy «BACP» , της Βρετανικής Ενωσης Συμπληρωματικής Ιατρικής CMA και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Συμπληρωματικής Εναλλακτικής Ιατρικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «ΘΕΡΑΠΕΥΩ». Στο Πολυδύναμο Κέντρο Ολιστικής Υγείας "All4Therapy" το οποίο ίδρυσε το 2012, παρέχει εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ενήλικες και παιδιά και υποστήριξη για αντιμετώπιση ψυχολογικών διαταραχών, όπως αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη, κρίσεων πανικού, προβλήματα σχέσεων, διαχείριση ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών, διαταραχές διατροφής, διακοπή καπνίσματος, χρόνιους πόνους και εξαρτήσεις. Παράλληλα προσφέρει μια ολιστική αντιμετώπιση πολλών προβλημάτων υγείας, εφαρμόζοντας μεθόδους της ολιστικής ιατρικής και εναλλακτικών θεραπειών, της φυσικοπαθητικής, της βοτανοθεραπείας, της θεραπευτικής yoga, του διαλογισμού, του Reiki και του ηλεκτροβελονισμού. Έτσι έχει δημιουργήσει μια καινούρια τεχνική θεραπείας, την Ολιστική Θεραπεία Απελευθέρωσης Ψυχοσωματικών | APD και την Αγγελική Θεραπεία Αναγέννησης | ART. Στον ίδιο χώρο θα βρείτε εξειδικευμένους συνεργάτες, ψυχολόγους, εναλλακτικούς θεραπευτές και ιατρούς για να αντιμετωπίσετε ολιστικά τα θέματα υγείας που σας απασχολούν. Ταυτόχρονα, λειτουργούν εκπαιδευτικά τμήματα με αναγνωρισμένους εκπαιδευτές στον τομέα της Ψυχολογίας, της Εναλλακτικής Θεραπείας & της Συμπληρωματικής Ιατρικής. Στόχος της είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων καθώς και μια πιο ευτυχισμένη καθημερινότητα γεμάτη Ευεξία και Υγεία.

Τετάρτη, 03 Ιουλίου 2019 08:34

Πόσα γνωρίζετε για το μόλυβδο;

Ο μόλυβδος είναι ένα βαρύ μέταλλο που υπάρχει στη φύση και βρίσκεται στο φλοιό της γης. Η υψηλή του πυκνότητα, το χαμηλό σημείο τήξης, η ευκαμψία και το χαμηλό κόστος το κατέστησαν ένα μεταλλικό στοιχείο επιλογής για πολλές εφαρμογές, από σφαίρες έως μπαταρίες. Όμως είναι επίσης πολύ τοξικό και η ευρεία χρήση του σημαίνει ότι βρίσκεται συνήθως στο περιβάλλον και στα σπίτια μας.

Πού το βρίσκει κανείς;

Παρόλο που η χρήση μολύβδου έχει σταματήσει από πολλές εφαρμογές από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο φως ενδείξεις για τις τοξικές επιδράσεις του, η έκθεση στο μόλυβδο εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα - και όχι μόνο για τους ανθρώπους που δουλεύουν με το μέταλλο. Εάν ζείτε σε παλιό σπίτι, πιθανότατα θα έχετε μόλυβδο στα παλαιά στρώματα χρώματος ή βερνικιού (η απαγόρευση του μολύβδου στις μπογιές τέθηκε σε ισχύ το 1978 στις ΗΠΑ και το 1992 στο Ηνωμένο Βασίλειο) και οι σωλήνες νερού μπορεί να είναι κατασκευασμένοι από μολύβδου (που σημαίνει ότι πιθανότατα να υπάρχει μόλυβδος και στην παροχή νερού). Βαμμένα ή βερνικωμένα vintage έπιπλα, τζάμια κεραμικά, καλλυντικά, χώμα και υλικά στέγης μπορεί επίσης να περιέχουν μόλυβδο. Η οικιακή σκόνη μπορεί να περιέχει μόλυβδο από διάφορες πηγές.

Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Όλα τα σπίτια πιθανώς να περιέχουν μόλυβδο, είτε από εσωτερικές είτε από εξωτερικές πηγές. Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, 24 εκατομμύρια αμερικανικά σπίτια περιέχουν παλιά χρώματα με μόλυβδο και αυξημένα επίπεδα μολυσμένης οικιακής σκόνης.6 Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν πολλά που μπορείτε να κάνετε για να γίνει το σπίτι σας ασφαλές. Δείτε παρακάτω τις κορυφαίες συμβουλές μας.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Κανένα ανθρώπινο όργανο δεν έχει ανοσία στην τοξικότητα του μολύβδου, πράγμα που σημαίνει ότι ο μόλυβδος μπορεί να προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας - από καρδιακά προβλήματα και ορμονικές διαταραχές μέχρι εγκεφαλικές βλάβες και νευρολογικές διαταραχές - ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα έκθεσης.1

Πράγματι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει ότι δεν είναι γνωστό το επίπεδο έκθεσης μολύβδου που θεωρείται ασφαλές.2

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις συνέπειες του μολύβδου. Μπορούν εύκολα να εισπνεύσουν ή να καταπιούν σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή να βάλουν στο στόμα τους αντικείμενα που έχουν μόλυβδο. Τα αναπτυσσόμενα σώματα των παιδιών απορροφούν περισσότερο μόλυβδο από τους ενήλικες Προβλήματα όπως το χαμηλό IQ, τα προβλήματα συμπεριφοράς, η εξασθενημένη ακοή και το μειωμένο ύψος έχουν όλα συνδεθεί με την χαμηλού επιπέδου έκθεση σε μόλυβδο σε παιδιά.3

Οι έγκυες γυναίκες είναι επίσης ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε κίνδυνο. Αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο αίμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν συσχετιστεί με υψηλή αρτηριακή πίεση, αποβολή, πρόωρο τοκετό, χαμηλό βάρος γέννησης και αναπτυξιακές αναπηρίες σε προσβεβλημένα μωρά.4

Ο μόλυβδος έχει συνδεθεί επίσης με μειωμένα ποσοστά γονιμότητας.5

Πώς να μειώσετε την έκθεσή σας σε μόλυβδο

Ελέγξτε για ίχνη μόλυβδου. Μπορείτε να ελέγξετε για την ύπαρξη μόλυβδου σε παλαιά χρώματα, έπιπλα και άλλα αντικείμενα στο σπίτι σας με ένα κιτ δοκιμής μολύβδου όπως αυτά που προσφέρονται από την 3M και την Abotex, διαθέσιμα στο διαδίκτυο από το Amazon και σε άλλους ιστότοπους. Εναλλακτικά, ζητήστε συμβουλές από την τοπική υπηρεσία δημόσιας υγείας σχετικά με τον τρόπο επαγγελματικής εξέτασης του σπιτιού σας. Εάν ζείτε σε σπίτι που χτίστηκε πριν από τη δεκαετία του 1960, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει μόλυβδος στο χρώμα του σπιτιού σας.

Αποτοξινωθείτε. Αν νομίζετε ότι εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας πιθανώς να έχετε εκτεθεί σε ανησυχητικά επίπεδα μολύβδου, ζητήστε από το γιατρό σας να σας παραπέμψει για εξέταση αίματος. Εάν αποδειχθεί ότι τα επίπεδα είναι ανησυχητικά, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αποτοξινωθεί το σώμα φυσικά, όπως για παράδειγμα η λήψη συμπληρωμάτων όπως το chlorella και η σπιρουλίνα. Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε ένα εξειδικευμένο φυσικοπαθητικό που μπορεί να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο ολιστικό πρόγραμμα αποτοξίνωσης.

Κρατήστε το χρώμα σε καλή κατάσταση. Ο μόλυβδος που είναι καλά καλυμμένος κάτω από στρώματα σύγχρονης βαφής χωρίς μόλυβδο δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά εάν υπάρχουν ρωγμές ή ξεφλουδίσματα χρειάζεται να διορθωθούν αμέσως, καθώς μπορεί να δημιουργήσουν σκόνη μολύβδου. Επίσης, εξετάστε εάν το χρώμα έχει πιθανώς χτυπηθεί, γδαρθεί ή υποστεί ζημιά από παιδιά ή κατοικίδια ζώα ή εάν βρίσκεται σε σημείο που καταπονείται πολύ, όπως γύρω από παράθυρα, πόρτες ή σκάλες.

Ανακαινίστε με ασφάλεια. Ο απλούστερος τρόπος αντιμετώπισης ενός χρώματος με μόλυβδο, αν είναι σε καλή κατάσταση, είναι να το «σφραγίσετε» με μια επικάλυψη σύγχρονου χρώματος χωρίς μόλυβδο. Αλλά εάν είναι σε κακή κατάσταση και πρέπει να αφαιρεθεί, βεβαιωθείτε ότι δεν χρησιμοποιείτε μεθόδους που δημιουργούν σκόνη ή καπνούς, όπως η ξηρή αμμοβολή ή μηχανήματα που δημιουργούν σκόνη από το παλιό χρώμα. Δοκιμάστε ένα ξεβαφτικό χρώματος με βάση το νερό χωρίς διαλύτες, ή καλέστε έναν έμπειρο επαγγελματία. Εάν το κάνετε μόνοι σας, φοράτε πάντα προστατευτικά ρούχα, γάντια και μάσκα προσώπου (κατάλληλα για σωματίδια μολύβδου), θυμηθείτε να πετάξετε το χρώμα που αφαιρέθηκε σε σφραγισμένο δοχείο και να καθαρίσετε πολύ προσεκτικά την περιοχή από υπολείμματα.

Προσοχή στα καλλυντικά. Μόλυβδος έχει βρεθεί ότι υπάρχει σε ορισμένα καλλυντικά συμπεριλαμβανομένων των κραγιόν και των eyeliner, έτσι θα πρέπει να επιμένουμε σε αξιόπιστες φυσικές μάρκες που είναι ξεκάθαρες για τα συστατικά τους και δεσμεύονται για αυστηρά πρότυπα όσον αφορά τα βαρέα μέταλλα και άλλους ρύπους. Σε περίπτωση αμφιβολίας, επικοινωνήστε με την εταιρεία καλλυντικών και ρωτήστε σχετικά με τη σύνθεσή τους.

Ελέγξτε τις σωληνώσεις σας. Ο μόλυβδος είναι γκρίζος, συνήθως παχύτερος από τους πλαστικούς ή χάλκινους σωλήνες και παράγει θόρυβο σαν «γδούπο» όταν τον χτυπάει ένα μεταλλικό αντικείμενο (και όχι έναν σαφή τόνο κουδουνίσματος). Ένας υδραυλικός μπορεί να επιβεβαιώσει εάν οι σωλήνες σας είναι κατασκευασμένοι από μόλυβδο. Αν είναι, σκεφτείτε να τους αντικαταστήσετε ή να πάρετε ένα φίλτρο νερού που αφαιρεί το μόλυβδο. Επικοινωνήστε με την τοπική εταιρεία ύδρευσης για συμβουλές.

Καθαρίστε με ηλεκτρική σκούπα τακτικά. Η εισπνοή σκόνης οικιακής χρήσης που περιέχει μόλυβδο είναι ο βασικός τρόπος έκθεσης στα βαρέα μέταλλα, οπότε κρατήστε τις επιφάνειες χωρίς σκόνη με συχνό σκούπισμα και ξεσκόνισμα. Επίσης, αποφύγετε να φοράτε στο σπίτι σας τα παπούτσια που φοράτε έξω, για να αποφύγετε την σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή το χώμα με μόλυβδο από εξωτερικούς χώρους να μεταφερθούν στο σπίτι σας.

Βιβλιογραφία

1 National Research Council (US) Committee on Measuring Lead in Critical Populations, Measuring Lead Exposure in Infants, Children, and Other Sensitive Populations. 1993
2 WHO, Lead Poisoning and Health. 2018
3 Environ Res, 1994; 65: 42-55; Salud Publica Mex, 2003; 45 Suppl 2: S220-4
4 Matern Child Health J, 2013; 17: 172-9
5 National Bureau of Economic Research, NBER Working Paper No. 24607. 2018
6 Environ Health Perspect, 2008; 116: 1285-93

Η θυρεοειδίτιδα ή νόσος του Hashimoto είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα όπου το ανοσοποιητικό σύστημα δεν αναγνωρίζει τα κύτταρα του θυρεοειδή αδένα ως δικά του, τους επιτίθεται και σταδιακά τα καταστρέφει, οδηγώντας τελικά σε υπο-θυρεοειδισμό. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto δεν αποτελεί μόνο μια ορμονική νόσο. Είναι ένα επικίνδυνο αυτοάνοσο νόσημα. Στην προκειμένη περίπτωση τα αντισώματα του θυρεοειδούς «μπλοκάρουν» τους υποδοχής παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών και δημιουργούν την παθολογική κατάσταση της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto.

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto συνήθως εκδηλώνεται με νευροψυχιατρικά συμπτώματα όπως διαταραχές βάρους, πονοκεφάλους, διαταραχές μνήμης και επικοινωνίας, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη και επιθετικότητα εναλλασσόμενη με αδράνεια. Τα συμπτώματα αυτά με τον καιρό και χωρίς αγωγή αυξάνονται και μπορούν να οξυνθούν με τέτοια ένταση που ο ασθενής να έρχεται σε αδιέξοδο. Αρκετές φορές η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto συνοδεύεται και από φλεγμονές που προέρχονται από άλλες λοιμώξεις ή παθήσεις. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, περιπλέκεται περισσότερο η συμπτωματολογία, πάντα με κορύφωση τα νευροψυχιατρικά σημεία. Όσο υπολειτουργεί ο θυρεοειδής τόσο καταστρέφεται η εγκεφαλική λειτουργία. Τα τελευταία χρόνια τα ποσοστά της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto, στην Ευρώπη έχουν υπερδιπλασιαστεί και πλέον μάλλον δεν είναι δυνατόν με την ταχύτητα που εξαπλώνεται το νόσημα, να υπολογιστούν ακριβώς.

Πολλές φυσικές ουσίες και κυρίως τα αμινοξέα έχουν φανεί χρήσιμα στην βελτίωση των ορμονικών δυσλειτουργιών.

Πολύ χρήσιμος συνδυασμός αμινοξέων σε αυτοάνοσα νοσήματα (όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto) όπου υπάρχει διαταραχή των ορμονικών και νευρολογικών λειτουργιών είναι ο παρακάτω:

- L-Τρυπτοφάνη, πρόδρομος των νευροδιαβιβαστών της σεροτονίνης, της μελατονίνης, του κυνουρενικού οξέως, της βιταμίνης Β3 (Νιασίνη), και αναπνευστικών ενζύμων του κυττάρου.

- L-Τυροσίνη, επίσης πρόδρομος στην σύνθεση των κατεχολαμινών, της επινεφρίνης, της νοροεπινεφρίνης και της ντοπαμίνης, αλλά και των ορμονών του θυρεοειδούς, της θυροξίνης, της τριιωδοθυρονίνης και της χρωστικής μελανίνης.

- L-Φαινυλαλανίνη, η οποία μετατρέπεται σε L-Τυροσίνη που με την σειρά της είναι πρόδρομος στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών ντοπαμίνης και νορεπινεφρίνης, αλλά και των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα.

Επιπλέον, οι βιταμίνες Β1, Β2, Β6 και το Φολικό οξύ αποτελούν δομικά και λειτουργικά απαραίτητα στοιχεία του νευρικού συστήματος και ενισχύουν θετικά την αντοχή και τη λειτουργία του. Λαμβάνουν μέρος ως συνένζυμα σε μια σειρά από σπουδαίες ενζυματικές αντιδράσεις απαραίτητες για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, του καρδιαγγειακού και στις διαδικασίες μεταβολισμού των κυττάρων. Είναι ουσίες που πρέπει να προσλαμβάνουμε εξωγενώς, γιατί ο σύγχρονος τρόπος διατροφής έχει μειώσει σημαντικά την περιεκτικότητά τους στα τρόφιμα.

Ο παραπάνω συνδυασμός των φυσικών ουσιών και των βιταμινών ενεργοποιεί συνένζυμα που βελτιώνουν λειτουργίες σε αυτοάνοσες καταστάσεις, συμβάλλοντας στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του ορμονικού και νευρικού συστήματος. Βοηθά την λειτουργία των μιτοχονδρίων, αυξάνοντας την κυτταρική ενέργεια (ATP) και συντελεί στην αντιμετώπιση του οξειδωτικού stress. Επίσης, προάγει την παραγωγή ενζύμων που αποτρέπουν τους πόνους και επηρεάζει θετικά την ψυχική διάθεση. Βοηθά σε συνυπάρχουσα μελαγχολία, κατάθλιψη, αϋπνία και βελτιώνει την λειτουργία της μνήμης. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί βοηθητικά σε σοβαρές νοητικές διαταραχές, όπως σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή.

Γενικά, ένας τέτοιος στοχευμένος συνδυασμός ρυθμίζει τους νευροδιαβιβαστές και βελτιώνει την λειτουργία των συνάψεων του ορμονικού συστήματος και της εγκεφαλικής λειτουργίας.

Μαζί με την αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού, ο αριθμός των ατόμων με διάγνωση άνοιας αυξάνεται ραγδαία. Το 2010 εκτιμάται ότι υπήρχαν 35,6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως με άνοια, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 20 χρόνια.1 Τα συμπτώματα της άνοιας συνήθως περιλαμβάνουν απώλεια μνήμης και ικανοτήτων συλλογιστικής με αλλαγές στη διάθεση συμπεριλαμβανομένης της απάθειας – ανησυχίας.2 Η παροχή σημαντικών δραστηριοτήτων που επικεντρώνονται στις ικανότητες των ατόμων μπορεί να είναι ένας μηχανισμός μείωσης των συμπτωμάτων και βελτίωσης της ποιότητας ζωής.3 Μία προσέγγιση που πιστεύεται ότι προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση για άτομα με άνοια είναι οι δραστηριότητες που βασίζονται στη μέθοδο Montessori.4

Η μέθοδος Montessori αναπτύχθηκε αρχικά στη δεκαετία του 1900 από τη γιατρό και παιδαγωγό Maria Montessori για την εκπαίδευση παιδιών με γνωστικές δυσλειτουργίες. Ο Dr Cameron Camp πρωτοστάτησε στην εφαρμογή αυτού του προγράμματος σε άτομα με άνοια τη δεκαετία του 1990 σημειώνοντας ότι οι δραστηριότητες Montessori είναι κατάλληλες για άτομα με γεροντική άνοια.5

Μία από τις επτά δραστηριότητες της μεθόδου Montessori είναι και η κίνηση. Σύμφωνα με την Montessori η κίνηση βασίζεται στη μυϊκή μνήμη.6 Όταν μιλάμε για μυϊκή μνήμη εννοούμε ότι ο μυς ενεργοποιείται από το κεντρικό νευρικό σύστημα χάρη στο οποίο υπάρχει μια κινητική μνήμη που μας επιτρέπει να κάνουμε πολλές αυτοματοποιημένες κινήσεις μυών χωρίς καμία σκέψη. Επομένως η μυϊκή μνήμη είναι το μέρος εκείνο της μνήμης που χρησιμοποιείται στην επαναλαμβανόμενη κίνηση των μυών, για παράδειγμα στην ανάμνηση πώς περπατάμε, πώς χρησιμοποιούμε την παλάμη και τα δάχτυλα (γραφή - διάβασμα) και πώς οδηγούμε ένα ποδήλατο7. Η ανάπτυξη φυσιολογικών χαρακτηριστικών σε έναν μυ όπως η ισχύς, η δύναμη, η αντοχή, η ευελιξία, η δυστροφία και μορφολογικών αλλαγών όπως αλλαγή διαμέτρου, μεγέθους ή σχήματος μυϊκών ινών και αλλαγές στη τοποθεσία, αριθμό και θέση των μυϊκών πυρήνων αποδεικνύουν ότι ο μυς έχει πράγματι μνήμη.

Εάν ένας μυς υποστεί υπερτροφία σε νεαρή ηλικία λόγω της άσκησης και η άσκηση σταματήσει, τότε ο μυς όταν επιστρέψει σε αυτή τη διαδικασία σε μεταγενέστερη ηλικία θυμάται ότι στο παρελθόν ήταν υπερτροφικός διευκολύνοντας την ανάπτυξη της μυϊκής μάζας πιο γρήγορα.8 Με την άσκηση οι μυϊκές ίνες μπορούν να κερδίσουν τους παλαιούς πυρήνες που έχουν αποθηκεύσει στη μνήμη τους σε νεαρή ηλικία από τα ενήλικα βλαστοκύτταρα συνθέτοντας περισσότερες πρωτεΐνες για να ξαναγίνουν πάλι υπερτροφικές σε προχωρημένη ηλικία. Ο αριθμός των πρωτεϊνών που βρίσκονται στις περιφερικές ίνες είναι ο πιο σημαντικός βιολογικός δείκτης στην κατανόηση του ιστορικού των μυϊκών κυττάρων.9 Η μυϊκή μνήμη διαρκεί αρκετά χρόνια. Στους σκελετικούς μύες καλύπτει περίπου το 15 % του μέσου όρου ζωής δηλαδή 80 έτη.10

Οι εργαστηριακές ενδείξεις ότι ο μυς έχει μνήμη παρακινούν και ενθαρρύνουν τους ηλικιωμένους να συμμετέχουν σε προγράμματα άσκησης για να αναπτύξουν μυϊκή δύναμη και μάζα. Ένας επιπλέον μυϊκός πυρήνας μπορεί να έχει προστεθεί με την άσκηση σε νεαρή ηλικία ο οποίος μπορεί να διατηρηθεί για δεκαετίες επιτρέποντας στις μυϊκές ίνες να αυξήσουν την παραγωγή ριβοσωμάτων και σύνθεσης των πρωτεϊνών όταν η άσκηση επαναληφθεί σε μεγαλύτερες ηλικίες.7 Επειδή το μυϊκό σύστημα μνήμης μπορεί να καταστραφεί λιγότερο και να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά σε ασθενείς με γεροντική άνοια, η μέθοδος Montessori μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία, ως μέσο για την προσέγγιση και εμπλοκή των ατόμων με απώλεια μνήμης στην κίνηση, με τη βοήθεια της θεραπευτικής άσκησης που προάγει η φυσικοθεραπεία.6

Η φυσικοθεραπεία βοηθάει στη βελτίωση της φυσικής λειτουργίας (κινητικότητα, ισορροπία, συντονισμός και δύναμη), στη θεραπεία δυσλειτουργιών που σχετίζονται με τη γήρανση όπως περιορισμένο εύρος κίνησης, οίδημα, πόνος και αυξημένος κίνδυνος πτώσεων ώστε να υπάρξει βελτίωση των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής. Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην παροχή συμβουλών και υποστήριξης της οικογένειας για την παροχή σωστής φροντίδας ώστε οι γηραιότεροι οικείοι τους να ζουν μια ευκολότερη ζωή με μείωση της κατάθλιψης και άγχους.11

Οι στόχοι των παρεμβάσεων φυσικοθεραπείας είναι:

  • Βελτίωση φυσικής λειτουργίας (κινητικότητα, ισορροπία, συντονισμός και δύναμη).
  • Άσκηση για βελτίωση ισορροπίας και μείωση του φόβου των πτώσεων.
  • Άσκηση για μείωση της συχνότητας εμφάνισης κατάθλιψης, διέγερσης, επιθετικότητας, υπομονής, συμπτώματα κοινά με την άνοια.
  • Βελτίωση της γενικής καρδιαγγειακής υγείας.
  • Ευχάριστη απασχόληση (αίσθηση ολοκλήρωσης των ασθενών με άνοια).
  • Βελτίωση του ύπνου (διαταραχές ύπνου συχνές σε ασθενείς με άνοια, η άσκηση βοηθάει στη κανονική ρουτίνα ύπνου).
  • Επιβράδυνση της ψυχικής πτώσης (η άσκηση φαίνεται να επιβραδύνει την ατροφία του εγκεφάλου, ειδικά στον ιππόκαμπο επηρεάζοντας τη μνήμη).12

Ένα πρόγραμμα άσκησης που αφορά τη φυσικοθεραπεία στην γεροντική άνοια πρέπει να αποτελείται από:

  1. Ασκήσεις ευλυγισίας του μυοσκελετικού συστήματος (αυξάνουν το εύρος τροχιάς κίνησης της άρθρωσης και της μυϊκής δύναμης κάνοντας τις καθημερινές δραστηριότητες πιο εύκολες). Περιλαμβάνει:

Α. Ενεργοπαθητικές ασκήσεις (οι ασκήσεις πρέπει να επικεντρώνονται στην ενίσχυση των εκτεινόντων και καμπτήρων μυών ενώ πρέπει να δίνεται έμφαση στις περιοχές του αυχένα και της σπονδυλικής στήλης σε συνδυασμό με περιστροφικές κινήσεις για την προώθηση της χαλάρωσης).

Β. Ιδιοδεκτική νευρομυϊκή διευκόλυνση (τεχνικές μυϊκής αναστολής όπως κράτημα, χαλάρωση ή σύσπαση, χαλάρωση).

Γ. Διατατικές ασκήσεις

  • Απαλή διάταση καμπτήρων αγκώνα, ισχίου, καμπτήρων γόνατος και ραχιαίων καμπτήρων πέλματος.
  • Η διάταση μπορεί να συνδυαστεί με τεχνικές κινητοποίησης των αρθρώσεων για τη μείωση της σκληρότητας της αρθρικής κάψας ή των αρθρικών συνδέσμων.
  • Αυτοδιάταση.
  • Διατήρηση διάτασης τουλάχιστον 15-30 δευτερόλεπτα. Στην ιδανική περίπτωση οι διατάσεις επαναλαμβάνονται τουλάχιστον 3-5 φορές.
  • Βαλλιστικές διατάσεις (οριοθέτηση υψηλής έντασης διάτασης).
  1. Εκπαίδευση ισορροπίας: Είναι σημαντικό οι ασθενείς με άνοια να βελτιώσουν την εμπιστοσύνη μειώνοντας τον κίνδυνο πτώσης. Καθώς η ισορροπία είναι σε ειδική θέση τόσο η στάση όσο και η ισορροπία ενθαρρύνονται. Σωστή κίνηση και συχνότητα ασκήσεων προτείνεται από τους φυσικοθεραπευτές. Ο ασθενής βελτιώνει τον γενικό συντονισμό με καλύτερη αίσθηση του περιβάλλοντος χώρου.
    • Η άσκηση ισορροπίας αρχίζει πάντα από χαμηλό κέντρο βάρους προς υψηλό κέντρο βάρους.
    • Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινά με το σήκωμα του βάρους του ασθενούς σε καθιστή και όρθια θέση ώστε να αναπτύξει μια εκτίμηση των ορίων σταθερότητας.
    • Δίνοντας ελαφρά ώθηση ο φυσικοθεραπευτής στον ασθενή ο τελευταίος προσπαθεί να διατηρήσει ισορροπία.
    • Δραστηριότητες με μπάλα.
  2. Εκπαίδευση δύναμης: Βοηθά στην οικοδόμηση της μυϊκής μάζας, αυξάνει τον μεταβολισμό, ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ιδανικά πρέπει να γίνονται επαναλήψεις των 8-10 ασκήσεων τρεις φορές την εβδομάδα. Η αντίσταση μπορεί να εφαρμοστεί με λάστιχα ή ελαφριά βάρη.
  3. Εκπαίδευση βάδισης: Η εκπαίδευση βάδισης βοηθάει στη βελτίωση της κινητικότητας και λειτουργικής ικανότητας χωρίς στήριξη. Κύριοι στόχοι είναι η επιμήκυνση – βελτίωση του βήματος, βελτίωση μοτίβου βάδισης των ποδιών, αύξηση της αντίπλευρης κίνησης και ταλάντευσης των χεριών μέσω ενός τακτικού προγράμματος ασκήσεων βάδισης.
  4. Θεραπευτική (αερόβια) άσκηση: Η θεραπευτική άσκηση βοηθάει στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη δύναμη των ορμονών του ανοσοποιητικού συστήματος. Η σωματική δραστηριότητα αυτού του είδους μειώνει την νευρωνική διαταραχή βελτιώνοντας την εγκεφαλική λειτουργία. Περιλαμβάνει τζόκινγκ, ποδηλασία, κολύμπι ή οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα αναζωογονεί την καρδιο-πνευμονική χωρητικότητα των ασθενών. Για μέγιστα οφέλη συνιστάται θεραπευτική άσκηση 30 λεπτών διάρκειας τριών εβδομάδων. Οι ασθενείς ξεκινούν συνεδρίες διάρκειας 10-20 λεπτών ανάλογα με τα επίπεδα φυσικής κατάστασης. Εναλλακτική μορφή άσκησης όπως ο χορός θα μπορούσε να συμπεριληφθεί ως θεραπευτική άσκηση βοηθώντας ασθενείς με άνοια για τη μείωση προβλημάτων κινητικότητας που προκύπτουν εξαιτίας άλλων παθήσεων.12

Παραπομπές

  1. Prince M, Bryce R, Albanese E, et al. The global prevalence of dementia: A systematic review and metaanalysis. Alzheimers Dement 2013;9:63-75
  2. Alzheimer Society. Rising Tide: The Impact of Dementia on Canadian Society. Ottawa, Ontario: Alzheimer Society of Canada; 2010.
  3. Kolanowski AM, Litaker M, Buettner L. Efficacy of theory-based activities for behavioral symptoms of dementia. Nurs Res 2005;54:219-228
  4. Malone ML, Camp CJ. Montessori-based dementia programming: Providing tools for engagement. Dementia 2007;6:150-157
  5. Camp CJ. Origins of Montessori programming for dementia. Nonpharmacol Ther Dement 2010;1:163-174.
  6. Brenner T, Brenner K. The Montessori method in dementia care. Journal of Dementia Care 2012;4:18-19.
  7. Camelli eli. Muscle Memory: There is such a Thing. Eli J Aging Sci 2016;4:1-2.
  8. Bruusgaard JC, Johansen IB, Egner IM, Rana ZA, Gundersen K. Myonuclei acquired by overload exercise precede hypertrophy and are not lost on detraining. Proc Natl Acad Sci USA 2010;107: 15111-15116.
  9. Chaillou T, Kirby TJ, McCarthy. Ribosome biogenesis: emerging evidence for a central role in the regulation of skeletal muscle mass. J Cell Physiol 2014; 229: 1584-1594.
  • Bergmann O, Zdunek S, Felker A, Salehpour M, Alkass K, et al. Dynamics of Cell Generation and Turnover in the Human Heart. Cell 2015; 161:1566-1575.
  • Fadil H, Borazanci A, Haddou EA. Yahyaoui B et al. “Early Onset Dementia. Int Rev Neurobiol 2009; 84 : 245–262.
  • Jaswinder Kaur, Shweta Sharma, Jyoti Mittal. Physiotherapy in Dementia. Delphi Psychiatry Journal 2012;15(1): 200-203.


    Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
    Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Τα τελευταία χρόνια πολύς κόσμος πάσχει από κατάθλιψη που οδηγεί σε περισσότερες συνταγογραφήσεις αντικαταθλιπτικών από ποτέ (περίπου 13 εκατομμύρια Αμερικανοί λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά καθημερινά). Ταυτόχρονα, η διατροφή των ανθρώπων έχει χάσει σημαντικά την ποιότητά της. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τείνουν να πιστεύουν ότι τα δύο προβλήματα σχετίζονται, ορισμένοι ειδικοί λένε ότι αυτό σίγουρα δεν είναι σύμπτωση.

Είναι εύκολο να δούμε τη σχέση μεταξύ της φτωχής σύγχρονης δυτικής διατροφής και προβλημάτων όπως η παχυσαρκία ή ο διαβήτης εξαιτίας της αλόγιστης κατανάλωσης ζάχαρης, όμως η κατάθλιψη σχετίζεται περισσότερο με αυτό που δεν καταναλώνουμε παρά με αυτό που είμαστε.

Για παράδειγμα, μία μεγάλη έρευνα αποδεικνύει τη σχέση μεταξύ ανεπάρκειας βιταμίνης D και κατάθλιψης σε νέους και ηλικιωμένους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι των οποίων τα επίπεδα βιταμίνης D θεωρήθηκαν ανεπαρκή ήταν δύο φορές πιο πιθανό να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης, σε σχέση με όσους ήταν ήπια ανεπαρκείς σε βιταμίνη D. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα χρησιμοποιεί βιταμίνη D για να ρυθμίσει τα ένζυμα που χρειάζονται για την παραγωγή ντοπαμίνης, επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης, ορμόνες που χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της διάθεσης και του άγχους, καθώς και των επιπέδων ενέργειας.

Η κατάθλιψη θεωρείται σημάδι ανεπάρκειας μαγνησίου και μια μελέτη από την Κροατία διαπίστωσε ότι πολλοί άνθρωποι που είχαν επιχειρήσει να αυτοκτονήσουν είχαν επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Βερμόν, διαπίστωσε επίσης ότι οι ενήλικες με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη σημείωσαν σημαντικές βελτιώσεις στην κατάθλιψη και το άγχος τους μετά τη λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου για μόλις δύο εβδομάδες. Ένα αναφερόμενο 68% των Αμερικανών δεν λαμβάνουν την συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα μαγνησίου, ενώ το 19% δεν καταφέρνει να πάρει το μισό της αναγκαίας ποσότητας. Αυτό θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στους αυξανόμενους αριθμούς κατάθλιψης.

Τα άτομα με κατάθλιψη έχουν επίσης χαμηλότερες συγκεντρώσεις ψευδαργύρου στο αίμα τους συγκριτικά με εκείνα που δεν έχουν κατάθλιψη και μελέτες έχουν δείξει ότι η συμπλήρωση ψευδαργύρου μπορεί να αντιστρέψει αυτή την κατάθλιψη.

Τα αντικαταθλιπτικά έχουν χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας

Η σύνδεση θρεπτικών ουσιών εξηγεί γιατί η θεραπεία της κατάθλιψης με φάρμακα είναι τόσο αναποτελεσματική: απλώς δεν αντιμετωπίζει την υποκείμενη αιτία της κατάθλιψης πολλών ανθρώπων. Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Ζυρίχης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αντικαταθλιπτικά είναι εν πολλοίς αναποτελεσματικά και δυνητικά επιβλαβή και είναι μία από τις πολλές μελέτες που δείχνουν την απαράδεκτη ιστορία αυτών των φαρμάκων.

Το χειρότερο είναι το γεγονός ότι η χρήση των φαρμάκων αυτών μακροπρόθεσμα αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να παρουσιάσει υποτροπή καταθλιπτικών επεισοδίων. Τότε υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος αυτοκτονίας. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια χειρότερη παρενέργεια από αυτό, μέχρι να συνειδητοποιήσει πόσοι πολλοί δράστες μαζικών δολοφονιών τα τελευταία χρόνια είχαν πάρει αντικαταθλιπτικά.

Ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος είναι ότι οι γιατροί είναι πάρα πολύ βιαστικοί στο να συνταγογραφήσουν αυτά τα φάρμακα και πολλοί ασθενείς το ζητούν με την ελπίδα μιας εύκολης αποκατάστασης. Είναι κατανοητό ότι όσοι είναι καταθλιπτικοί είναι πρόθυμοι να βρεθούν σε μια καλύτερη κατάσταση, αλλά η διόρθωση των διατροφικών ελλείψεων είναι πραγματικά εξίσου εύκολη και δεν ακολουθείται από παρενέργειες.

Επίσης, εξασφαλίζοντας ότι παίρνετε αρκετές από τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται το σώμα σας, βελτιώνεται πραγματικά η γενική υγεία σας, όχι μόνο η κατάθλιψη. Ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D, ψευδάργυρου και μαγνησίου μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κατάθλιψη, μπορείτε επίσης να πάρετε αυτά τα θρεπτικά συστατικά μέσω της διατροφής σας. Τα στρείδια, τα κάσιους, τα θαλασσινά και το βόειο κρέας θεωρούνται καλές πηγές ψευδαργύρου, ενώ μπορείτε να πάρετε μια δόση μαγνησίου από τρόφιμα όπως το σπανάκι, τα αμύγδαλα, οι σπόροι κολοκύθας, τα αμύγδαλα και η μαύρη σοκολάτα.

Η βιταμίνη D είναι ίσως η πιο απλή στο να διορθωθεί: απλώς πρέπει να περάσετε λίγο χρόνο έξω χωρίς αντηλιακό για να αφήσετε το σώμα σας να αρχίσει να παράγει περισσότερη από αυτή. Ο χρόνος που απαιτείται εξαρτάται από τον τόνο του δέρματός σας, την ώρα της ημέρας και τη γεωγραφική θέση, αλλά μπορεί να είναι μόλις 10 λεπτά την ημέρα μερικές φορές την εβδομάδα.

Για άτομα με σοβαρή κατάθλιψη, μπορεί να είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι κάτι τόσο απλό όσο το να παίρνετε περισσότερα θρεπτικά συστατικά θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αλλά δεν έχετε τίποτα να χάσετε και ίσως αξίζει να το προσπαθήσετε.

Πηγές: WakingTimesNaturalNewsPsychCentral

Η έλλειψη ύπνου φαίνεται να έχει περισσότερη σχέση με τη σκλήρυνση των αρτηριών (αθηροσκλήρωση) - ένα χαρακτηριστικό της καρδιαγγειακής νόσου - από την κατανάλωση λιπαρών τροφών.

Η έλλειψη επαρκούς ύπνου σε τακτική βάση μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες, γεγονός που τις αναγκάζει να σκληρύνουν και να φράζουν.

Η τυπική θεωρία των καρδιακών παθήσεων ισχυρίζεται ότι οι λιπαρές τροφές προκαλούν «στένεμα» στις αρτηρίες, ωστόσο αυτό έχει περισσότερο να κάνει με την αϋπνία, λένε ερευνητές στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.

Ο ύπνος βοηθά στη ρύθμιση της παραγωγής φλεγμονωδών κυττάρων και υγιών αιμοφόρων αγγείων και φαίνεται ότι η έλλειψη ύπνου έχει αντίστροφη επίδραση.

Οι ερευνητές έδειξαν αυτή την επίδραση όταν εξέτασαν τη θεωρία τους σε μια ομάδα εργαστηριακών ποντικών. Αν και τα επίπεδα χοληστερόλης των ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου παρέμειναν τα ίδια, παρήγαγαν μεγαλύτερες αρτηριακές πλάκες και διπλασίασαν τον αριθμό των φλεγμονωδών κυττάρων που είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στην αθηροσκλήρωση.

Η υποκρετίνη, μια ορμόνη που βοηθά στη ρύθμιση του ύπνου, βοηθά επίσης στον έλεγχο της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων, ανέφεραν οι ερευνητές.

(Πηγή: Nature, 2019; doi: 10.1038/s41586-019-0948-2)

Το σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι μια διαδεδομένη διαταραχή χρόνιου πόνου που επηρεάζει περίπου το 85% των ασθενών στις κλινικές πόνου και το 9% στις νοσοκομειακές κλινικές. Κάποια στιγμή στη ζωή του, το 85% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει μυοσκελετικό πόνο. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, κόπωσης, συναισθηματικών αλλαγών, μειωμένης ποιότητας ζωής και περιορισμών στην καθημερινή ζωή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως η φυσικοθεραπεία (ηλεκτροβελονισμός, ξηρή βελόνα, λέιζερ, μάλαξη, θεραπευτική άσκηση).

Κύριο χαρακτηριστικό του μυοσκελετικού πόνου είναι τα σημεία πυροδότησης τα οποία είναι εντοπισμένα στις σφιχτές ζώνες υπερδιέγερσης των σκελετικών μυών. Τα σημεία αυτά προκαλούνται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος καθώς και από συστηματική φλεγμονή. Η κεντρική νευρική ευαισθητοποίηση θεωρείται ότι προκαλεί σχηματισμό σημείων πυροδότησης λόγω νευροπλαστικότητας εντός του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού που σχετίζεται με χρόνια περιφερική αλγαισθησία. Χωρίζονται σε ενεργά τα οποία παράγουν πόνο κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και ανενεργά τα οποία δεν αισθάνονται οι ασθενείς μέχρι να διεγερθούν μέσω της ψηλάφησής τους. Άμεσος στόχος είναι η θεραπεία των σημείων πυροδότησης καθώς είναι οι κύριοι ενεργοποιητές του γενικευμένου ή αναφερόμενου πόνου στις διαταραχές του μυοσκελετικού πόνου. Θεωρείται ότι λαμβάνουν φτωχές ποσότητες οξυγόνου και ενέργειας από το αίμα λόγω της συσταλμένης τους κατάστασης. Η χαμηλή διαθεσιμότητα οξυγόνου και ενέργειας συμβάλλει περαιτέρω στη διατήρηση της συστολής εντός των σημείων πυροδότησης καθώς απαιτείται τριφωσφορική αδενοσίνη και οξυγόνο για να χαλαρώσουν οι μύες. Επομένως η αύξηση της ροής του αίματος των σημείων διαχέει τους προφλεγμονώδεις δείκτες, αυξάνοντας τον μεταβολισμό, μειώνοντας τη φλεγμονή με αποτέλεσμα τη λύση τους.

Η θεραπευτική άσκηση μέσω της κολύμβησης, του περπατήματος, της ποδηλασίας μπορεί να επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα αυξάνοντας την πίεση του αίματος, τη ροή και τον κορεσμό οξυγόνου επιτρέποντας την είσοδο περισσότερου αίματος και μεταβολικών προϊόντων στα σημεία πυροδότησης. Τα επίπεδα των προφλεγμονωδών δεικτών όπως της ιντερλευκίνης φτάνουν τα φυσιολογικά ενώ η παραγωγή αντιφλεγμονωδών κυτοκινών όπως η IL-10 αυξάνεται. Ενισχύεται η απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών, κατεχολαμινών, ενδοκανναβινοειδών και ενδοφρινών ουσιών που μπορούν εύκολα να περάσουν από το φράγμα των αιμοφόρων αγγείων και είναι ικανές να προκαλέσουν μειωμένη ευαισθησία στον πόνο, αυξάνοντας τα κατώτερα όρια. Το κατώφλι του πόνου είναι η ελάχιστη δυσάρεστη αίσθηση που βιώνει κάποιος, η οποία μπορεί να αλλάξει μέσω της συνεχούς διέγερσης. Η νευροφυσιολογική θεωρία προτείνει ότι η συνεχής διέγερση θα προκαλέσει ένα υψηλό κατώφλι πόνου επειδή ο πόνος που προκαλείται μέσω αυτής θα προκαλέσει αναστολή του πόνου παρεμποδίζοντας τους νευρώνες στο ραχιαίο κέρας του νωτιαίου μυελού. Η γνωστική θεωρία υποστηρίζει ότι εάν ένας ασθενής βιώνει συχνά δυσάρεστα αισθήματα πόνου βελτιώνεται η ικανότητα αντίληψής του οδηγώντας σε ένα χρόνια υψηλό κατώφλι πόνου.

Τα κριτήρια ένταξης σε πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης ασθενών με σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι τα εξής:

  1. Ασθενείς που παρουσιάζουν σημεία πυροδότησης
  2. Παρουσία σημείων πυροδότησης επιβεβαιωμένη από την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων επαγγελματιών υγείας όπως φυσικοθεραπευτών
  3. Κριτήρια για την ανίχνευση σημείων πυροδότησης σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία: Ένα σημείο πυροδότησης εντοπίζεται μέσα από τη διαδικασία της ψηλάφησης με ή χωρίς τη παραπομπή πόνου. Ο ασθενής κατά τη ψηλάφηση μπορεί να παρουσιάσει τα εξής συμπτώματα.
  • Δυσκαμψία λόγω μυϊκού σπασμού
  • Περιορισμένη τροχιά κίνησης της συνδεδεμένης με το σημείο πυροδότησης άρθρωσης
  • Ο πόνος επιδεινώνεται με το άγχος
  • Σκληρό αίσθημα κατά τη ψηλάφηση της ζώνης ή του οζιδίου που σχετίζεται με το ευαίσθητο σημείο και παραγωγή πόνου κατά την άσκηση κάθετης πίεσης.

Τα πρωτόκολλα θεραπευτικής άσκησης που αφορούν τον μυοσκελετικό πόνο ποικίλλουν. Η θεραπευτική άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Προκαλεί σημαντικά χαμηλότερο πόνο στον αυχένα και στον ώμο καθώς και υψηλότερα όρια κατωφλιού στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με μείωση του αριθμού των σημείων πυροδότησης. Ασθενείς που κάνουν δέκα συνεδρίες θεραπευτικής άσκησης διάρκειας 50 λεπτών (10 λεπτά προθέρμανση - 30 λεπτά άσκηση - 10 λεπτά αποθέρμανση), σε μια καρδιακή συχνότητα προπόνησης που υπολογίστηκε σύμφωνα με την μέθοδο Karvonen (75-80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας), με εργομετρικό ποδήλατο ή κυλιόμενο τάπητα, σε συνδυασμό με διατάσεις και βελονισμό, παρουσιάζουν βελτίωση. Οι βελτιώσεις αφορούν τον πόνο, το κατώφλι, τον δείκτη αναπηρίας του αυχένα και την ποιότητα ζωής. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της θεραπευτικής άσκησης σχετίζονται με την καρδιο-πνευμονική φυσική κατάσταση βελτιώνοντας τη φυσική λειτουργία, τους βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες μειώνοντας ταυτόχρονα τους παράγοντες του πόνου μέσω των διαδικασιών της μεταβολικής προσαρμογής.

Η θεραπευτική άσκηση παρέχει μια μη επεμβατική και οικονομικά αποδοτική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία στις τρέχουσες στρατηγικές διαχείρισης του πόνου. Αυτό δίνει ένα έξτρα κίνητρο στους φυσικοθεραπευτές να εξετάζουν πιθανά σημεία πυροδότησης όταν δημιουργούν προγράμματα άσκησης για ασθενείς με μυοσκελετικό πόνο.  

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Εάν εσείς ή κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο υποφέρει από πόνους περιόδου - αυτό που οι γιατροί αναφέρουν ως δυσμηνόρροια - ξέρετε ότι είναι κάτι περισσότερο από κράμπες στην κάτω κοιλιακή χώρα.

Η περίοδος συχνά έρχεται με πόνο χαμηλά στην πλάτη, πόνο στα πόδια, ναυτία, έμετο, διάρροια και εξαιρετική κόπωση. Δεν είναι περίεργο ότι είναι ένας κοινός λόγος για τον οποίο οι γυναίκες χάνουν μέρες από το σχολείο, την εργασία ή τις δραστηριότητές τους.

Όταν ο πόνος κατά την περίοδο δεν έχει προφανή αιτία, τουλάχιστον σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, ταξινομείται ως «πρωτογενής», ενώ ο πόνος που προκαλείται από μια πραγματική ενδομητρίωση, ινομυώματα ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, είναι γνωστός ως «δευτεροπαθής».

Όλο και περισσότερο, οι γιατροί που φοιτούν στη λειτουργική ιατρική πιστεύουν ότι αυτοί οι πόνοι οφείλονται σε ορισμένες διατροφικές ανεπάρκειες, κυρίως στις βιταμίνες Β, το μαγνήσιο και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.

Η αντιμετώπιση της βασικής αιτίας του πόνου είναι ο καλύτερος τρόπος για να τον καταπολεμήσετε, ωστόσο εάν έχετε αποκλείσει τα δευτερογενή αίτια, δοκιμάστε τις ακόλουθες πέντε προτάσεις που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στην μείωση ή και εξάλειψη του πόνου.

1) Δοκιμάστε βελονισμό

Αυτή η αρχαία κινεζική τεχνική φαίνεται να είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για τους πόνους περιόδου.1 Σύμφωνα με μία επιστημονική ανασκόπηση, ο ηλεκτροβελονισμός - όταν μικρό ηλεκτρικό ρεύμα εφαρμόζεται στις βελόνες βελονισμού - μπορεί να έχει άμεσο αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση του πόνου. Και όταν χρησιμοποιείται για τουλάχιστον τρεις κύκλους, έχει αποδειχθεί ότι είναι ακόμη καλύτερο από τη θεραπεία με φάρμακα.2

2) Πάρτε μαγνήσιο

Στοιχεία από μελέτες δείχνουν ότι το μαγνήσιο μπορεί να μειώσει την ευαισθησία στον πόνο3 και είναι ένα από τα περισσότερο υποσχόμενα συμπληρώματα διατροφής για προβλήματα περιόδου.4 Σε μία μελέτη, 21 από τις 25 γυναίκες που έλαβαν μαγνήσιο για έξι μήνες παρουσίασαν μείωση των συμπτωμάτων τους.5

3) Κάνε γιόγκα

Σε μια ελεγχόμενη δοκιμή με γυναίκες που υπέφεραν από πόνο περιόδου, η γιόγκα - ειδικά η στάση της κόμπρας, της γάτας και του ψαριού - έχει βρεθεί ότι μειώνει σημαντικά τόσο την ένταση όσο και τη διάρκεια του πόνου.6 Δοκιμάστε να εξασκήσετε στις θέσεις αυτές σε ένα πρόγραμμα γιόγκα, τουλάχιστον κατά το δεύτερο μισό του κύκλου σας.

4) Απευθυνθείτε στην αρωματοθεραπεία

Η αρωματοθεραπεία - η χρήση αιθέριων ελαίων από φυτά για τη βελτίωση της φυσικής ή ψυχολογικής ευεξίας - μπορεί να είναι μια χρήσιμη θεραπεία για τον πόνο της περιόδου. Μάλιστα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι το μασάζ αρωματοθεραπείας με αιθέρια έλαια λεβάντας (Lavandula officinalis), φασκόμηλου (Salvia sclarea) και τριαντάφυλλου (Rosa centifolia) μείωσε αποτελεσματικά τη σοβαρότητα των κραμπών κατά την εμμηνόρροια σε σύγκριση με άτομα που δεν έκαναν καμία θεραπεία ή έκαναν μασάζ χωρίς αιθέρια έλαια. Δοκιμάστε να προσθέσετε δύο σταγόνες λεβάντας, μία σταγόνα φασκόμηλου και μια σταγόνα αιθέριου ελαίου τριαντάφυλλου σε ένα κουταλάκι του γλυκού αμυγδαλέλαιο (5 mL) και κάντε μασάζ με το μίγμα πάνω στην κοιλιά σας όταν εμφανιστούν οι κράμπες.

5) Πάρτε βιταμίνες του συμπλέγματος B

Οι βιταμίνες Β φαίνεται να είναι ευεργετικές για την αντιμετώπιση του πόνου της περιόδου. Σε μία μελέτη με πάνω από 500 συμμετέχουσες ηλικίας 12 έως 21 ετών με πόνους μέτριας έως σοβαρής έντασης κατά την περίοδο, το 87% θεραπεύθηκαν πλήρως μετά από τρεις μήνες θεραπείας με βιταμίνη Β1 (θειαμίνη). Μόνο το 5% δεν είχε καμία επίδραση, ενώ το 8% είδαν τον πόνο τους να μειώνεται.8 Η βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη) μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Medicine (Baltimore), 2018; 97: e11007

2 Evid Based Complement Alternat Med, 2017; 2017: 1791258

3 Curr Med Chem, 2016 Dec 12

4 Cochrane Database Syst Rev, 2001; (3): CD002124

5 Zentralbl Gynakol, 1989; 111: 755-60

6 J Pediatr Adolesc Gynecol, 2011; 24: 192-6

7 J Altern Complement Med, 2006; 12: 535-41

8 Indian J Med Res, 1996; 103: 227-31

9 BMJ, 2006; 332: 1134-1138.