Η επαγόμενη από άσκηση βρογχοσυστολή περιγράφει τη μεταβατική στένωση των αεραγωγών μετά από άσκηση, ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συχνά στους αθλητές αντοχής όπως είναι οι κολυμβητές οι οποίοι μπορεί να μην έχουν διάγνωση άσθματος ακόμη και αν έχουν κάποια αναπνευστικά συμπτώματα. Το ασκησιογενές άσθμα όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη είναι μια ξεχωριστή μορφή υπεραντιδραστικότητας των αεραγωγών που ορίζεται ως η τάση τους να συστέλλονται πιο εύκολα και περισσότερο ισχυρά από τους φυσιολογικούς ως απάντηση σε μια μεγάλη ποικιλία βρογχοσυσπαστικών ερεθισμάτων.

Πολλοί μηχανισμοί θεωρούνται ότι εμπλέκονται στο ασκησιογενές άσθμα. Ο υπεραερισμός κατά τη διάρκεια της άσκησης προκαλεί θέρμανση μεγάλου όγκου αέρα και γρήγορη υγροποίησή του που διέρχεται από τους αεραγωγούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας η απώλεια νερού μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωσή τους και μια επακόλουθη αύξηση της οσμωτικότητάς τους. Αυτό μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση φλεγμονωδών κυττάρων όπως η ισταμίνη και οι προσταγλαδίνες. Τα κύτταρα αυτά ενθαρρύνουν τη συστολή από λεπτές μυϊκές μάζες καθώς και το οίδημά τους. Εναλλακτικά η ψύξη των αεραγωγών επηρεάζει το βρογχικό αγγειακό σύστημα έτσι ώστε η ταχεία ανανέωσή τους μετά από άσκηση μπορεί να οδηγήσει σε αντιδραστική υπεραιμία και οίδημά τους, φαινόμενο που θα συνέχιζε να συμβάλλει στη στένωσή τους. Η άσκηση υψηλής έντασης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη του άσθματος που προκαλείται από την άσκηση, τη βρογχοσυστολή και υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών. Οι κολυμβητές που ασκούνται σε χλωριωμένες πισίνες είναι επιρρεπείς διότι ο ξηρός αέρας μπορεί να προκαλέσει επιθηλιακή βλάβη, φλεγμονή και παρόμοια αναδιαμόρφωση με αυτή που παρατηρείται σε ασθματικούς αεραγωγούς. Οι ελίτ κολυμβητές που συμμετέχουν σε παγκόσμια πρωταθλήματα κολύμβησης και ολυμπιακούς αγώνες έχουν υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών σε ποσοστό 20% η οποία σχετίζεται περισσότερο με την αντοχή και όχι αναγκαστικά λόγω του χλωρίου της πισίνας. Ο βρογχόσπασμος που προκαλείται από την άσκηση είναι πιο συχνός μεταξύ των κολυμβητών από ότι στο γενικό πληθυσμό.

Η πρόωρη διάγνωση του ασκησιογενούς άσθματος σε έναν αθλητή κολύμβησης μπορεί να αποτρέψει τη μειωμένη απόδοση που μπορεί να προκύψει αν δεν ληφθούν προληπτικά μέτρα. Στους αθλητές αυτούς η διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση ένα ιστορικό χαρακτηριστικών προτύπων αναπνευστικών συμπτωμάτων, τα οποία έχουν κακή προγνωστική αξία. Μερικά από αυτά είναι η χρόνια ρινίτιδα, το φτάρνισμα, τα ερεθισμένα ρινικά ιγμόρια, η καταρροή, η ρινική απόφραξη, η ιγμορίτιδα, η δυσκολία στην αναπνοή, ο αναπνευστικός συριγμός, ο βήχας και η μη φυσιολογική σπιρομετρία. Δυστυχώς οι αθλητές αγνοούν ή δεν αναφέρουν αναπνευστικά συμπτώματα. Στόχοι της θεραπείας είναι η διατήρηση ελέγχου του άσθματος, βελτιώνοντας την πνευμονική λειτουργία και προλαμβάνοντας παράγοντες κινδύνου για οξεία επεισόδια όπως οι παροξύνσεις. Σε αθλητές κολύμβησης υψηλού επιπέδου, ελαχιστοποιώντας τις πιθανές βλαβερές συνέπειες της άσκησης για τη λειτουργία των αεραγωγών βοηθάμε στην άμεση επιστροφή τους στη βέλτιστη απόδοση.

Ένα αποτελεσματικό μέσο τροποποίησης της σοβαρότητας του ασκησιογενούς άσθματος σε συνδυασμό με παραδοσιακές φαρμακολογικές θεραπείες αποτελεί η αναπνευστική φυσικοθεραπεία μέσω της άσκησης των εισπνευστικών αναπνευστικών μυών. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου η αναπνευστική άσκηση μπορεί να έχει αντίκτυπο στο ασκησιογενές άσθμα είναι απλός. Αυξάνεται η διατομή του διαφράγματος και η αναλογία μυϊκών ινών τύπου ii στους μεσοπλεύριους μυς (επικουρικοί εισπνευστικοί μύες) με αποτέλεσμα αύξηση της εισπνευστικής μυϊκής δύναμης και αντοχής. Παράλληλα μειώνεται ο υπεραερισμός του πνεύμονα με επακόλουθη μείωση της δύσπνοιας. Αυτό οδηγεί σε μείωση της χρήσης των βρογχοδιασταλτικών φαρμάκων αφού μειώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα. Επίσης παρατηρείται αύξηση της αναπνευστικής μυϊκής οικονομίας με μείωση του ρυθμού πρόσληψης οξυγόνου στους πνεύμονες. Η μειωμένη συγκέντρωση οξυγόνου σε ολόκληρο το σώμα κατά τη διάρκεια της άσκησης και ασυνήθιστα βαθιάς ή ταχείας αναπνοής αυξάνει την αντοχή στην άσκηση. Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει στη μεταβολική ζήτηση του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος ή σε μείωση της νευροκινητικής οδού του αναπνευστικού μυϊκού συστήματος.

Τα παραπάνω δεδομένα που αφορούν τους μηχανισμούς υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας ως στρατηγική διαχείρισης του ασκησιογενούς άσθματος που θα μπορούσε να μειώσει τη σοβαρότητα της νόσου και να αποτελέσει συμπληρωματική στρατηγική για τις παραδοσιακές θεραπείες. Επομένως απαιτείται ένα απλό και αποτελεσματικό πρωτόκολλο εφαρμογής της από αναπνευστικό φυσικοθεραπευτή το οποίο θα αναδείξει το σημαντικό του ρόλο σε ανταγωνιστικά αθλήματα όπως η κολύμβηση.

Η υγεία και η σωστή λειτουργία του ήπατος παίζει βασικό ρόλο στο αν αισθανόμαστε ενεργητικότητα ή όχι. Το πώς λειτουργεί το συκώτι μας είναι εξαιρετικά σημαντικό για την υγεία και τη μακροζωία μας, καθώς και για τη ζωτικότητα που αισθανόμαστε καθημερινά σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Σε συνδυασμό με τη χοληδόχο κύστη, το ήπαρ εργάζεται ακούραστα βοηθώντας να αποβάλουμε τις ουσίες που το σώμα δεν χρειάζεται πλέον, συμπεριλαμβανομένων παλαιών ορμονών, φυτοφαρμάκων και αποθηκευμένου σωματικού λίπους. Εάν επιτραπεί η συσσώρευση αυτών των ουσιών, η ενέργεια μπορεί να παρεμποδιστεί σε μεγάλο βαθμό.

Φυσιολογικά, το ήπαρ βρίσκεται πίσω από το δεξιό θωρακικό κλωβό. Ο πρωταρχικός του ρόλος είναι η αποτοξίνωση, μια έννοια που έχει πολύ μεγάλη σύγχυση γύρω από αυτήν. Ένας απλός τρόπος για να φανταστεί κανείς την δύναμη αποτοξίνωσης του ήπατος είναι να απεικονίσει ένα σχήμα τριγώνου: μέσα σε αυτό το τρίγωνο είναι δισεκατομμύρια μικρά κύκλοι, ο καθένας από τους οποίους αποτελεί ένα ηπατικό κύτταρο. Φανταστείτε ότι μέσα σε κάθε ηπατικό κύτταρο υπάρχει ένας περιστρεφόμενος τροχός. Κάθε στροφή των δισεκατομμυρίων μικρών τροχών καθορίζει τη λειτουργία του ήπατος.

Όταν συμπεριφερόμαστε στο συκώτι μας άσχημα, κάποια κύτταρά του πεθαίνουν και για κάποιο χρονικό διάστημα μπορούν να αναγεννηθούν νέα κύτταρα για να αντικαταστήσουν τα νεκρά, αλλά μετά από λίγο αυτό δεν είναι πλέον δυνατό και στη θέση του κύτταρου που έκαιγε λίπη μπορεί να εγκατασταθεί ένα σφαιρίδιο λίπους. Το συκώτι δεν μπορεί να συμβαδίσει με το φορτίο που έρχεται στο δρόμο του, και, τώρα που έχει μειωμένη λειτουργία (εξαιτίας των νεκρών ηπατικών κυττάρων) δεν μπορεί να λειτουργήσει τόσο καλά. Έτσι, οι εναποθέσεις λίπους συνεχίζουν όλο και περισσότερο.

Όταν υπάρξουν πολλά σφαιρίδια λίπους (μια κατάσταση γνωστή ως «λιπαρό συκώτι»), η υγεία και η ενέργειά μας μπορεί να υποφέρουν σημαντικά. Λιγότερο αποτελεσματικές διαδικασίες αποτοξίνωσης μπορούν να οδηγήσουν σε κακή λειτουργία του θυρεοειδούς, ανισορροπία των σεξουαλικών ορμονών, δερματικά προβλήματα, χοληστερόλη και μειωμένη διαχείριση της γλυκόζης στο αίμα, που συχνά εμφανίζεται σαν «λιγούρες» για ζάχαρη. Επιπλέον, μπορεί να αλλάξουν οι περιοχές όπου το σώμα θέλει να εναποθέσει σωματικό λίπος. Μπορεί να παρατηρήσετε τότε ότι υπάρχει περίσσεια λίπους ψηλά στην κοιλιά. Για τις γυναίκες αυτό είναι ακριβώς κάτω από τη γραμμή σουτιέν τους, και για τους άνδρες, ακριβώς κάτω από τους θωρακικούς μυς. Μπορεί να έρχεται και να φεύγει και μερικές φορές υπάρχει ένα σημείο ακριβώς στο κέντρο του κορμού που είναι πιο ευαίσθητο. Αυτό μπορεί να υποδεικνύει προβλήματα της χοληδόχου κύστης. Εάν η χοληδόχος κύστη σας έχει αφαιρεθεί, το ήπαρ σας πρέπει να παράγει χολή ανάλογα με τη ζήτηση, καθώς η χοληδόχος κύστη δεν είναι πια εκεί για να την αποθηκεύει, γι’ αυτό απαιτείται συχνά πρόσθετη στήριξη του ήπατος.

Λίγο παλαιότερα, μόνο οι άνθρωποι που κατανάλωναν τακτικά αλκοόλ ανέπτυσσαν λιπώδη ηπατοπάθεια, όμως τώρα βλέπουμε και εφήβους να το αναπτύσσουν απλά από την υιοθέτηση διατροφής υψηλής περιεκτικότητας σε επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά. Αυτό έχει γίνει τόσο συνηθισμένο ώστε να έχει δημιουργηθεί μια νέα ασθένεια, που ονομάζεται «μη αλκοολική λιπώδης ηπατική νόσος». Φανταστείτε ένα συκώτι που μοιάζει ακριβώς με ένα που έχει υποστεί χρόνια αλκοολισμό, αλλά σε αυτή την περίπτωση οι ένοχοι για τη δημιουργία του είναι τα επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά.

Βελτίωση της αποτοξινωτικής διαδικασίας

Η αποτοξίνωση είναι μια διαδικασία που γίνεται μέσα μας όλη τη μέρα, κάθε μέρα. Οι επιλογές που κάνουμε επηρεάζουν το πόσο αποτελεσματικά μπορεί να λειτουργήσει το ήπαρ, και αυτό συμβάλλει σημαντικά στο πώς αισθανόμαστε. Η αποτοξίνωση είναι ουσιαστικά μια διαδικασία μετασχηματισμού. Οποιαδήποτε ουσία που θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για εμάς αν συσσωρευτεί στο σώμα μας πρέπει να μετατραπεί σε μια λιγότερο επιβλαβή μορφή ώστε να μπορεί στη συνέχεια να αποβληθεί με ασφάλεια από τον οργανισμό μας. Για να νιώθουμε στα καλύτερά μας, θέλουμε αυτό να είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική διαδικασία.

Παρακάτω ακολουθούν κάποιες σημαντικές συμβουλές για τη στήριξη του ήπατος και τη βελτίωση των διαδικασιών αποτοξίνωσης του οργανισμού.

 Ενισχύστε τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β

Υπάρχουν δύο στάδια στη διαδικασία αποτοξίνωσης: η φάση 1 και η φάση 2. Στη φάση 1, λαμβάνουν μέρος ενζυμικές διαδικασίες από μια οικογένεια ενζύμων (κυτόχρωμα P450). Στη φάση 2, μια ομάδα μορίων «απενεργοποιεί» τα χημικά απόβλητα έτσι ώστε να μπορούν να μεταφερθούν με ασφάλεια από το σώμα.

Και οι δύο φάσεις απαιτούν τη λειτουργία ορισμένων θρεπτικών συστατικών και οι διαιτητικές επιλογές μπορούν να επηρεάσουν πόσο αποτελεσματικά μπορεί να λειτουργήσει κάθε φάση. Για το πρώτο στάδιο της αποτοξίνωσης, είναι απαραίτητα πολλά θρεπτικά συστατικά, ειδικά οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Τα δημητριακά ολικής άλεσης υποτίθεται ότι αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών Β. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι αισθάνονται πολύ καλύτερα με λιγότερα ή καθόλου από αυτά τα τρόφιμα στη διατροφή τους. Μερικοί άνθρωποι μειώνουν ή κόβουν τα δημητριακά από τη διατροφή τους προκειμένου να χάσουν βάρος, ενώ άλλοι τα αποφεύγουν επειδή τους προκαλούν παλινδρόμηση ή φούσκωμα. Εάν τα δημητριακά δεν σας πειράζουν και σας δίνουν ενέργεια, τότε απολαύστε τα σε μη επεξεργασμένη μορφή. Κάποια είναι καλύτερο να τα αφήνετε να μουλιάσουν πριν τα καταναλώσετε.

Εάν δεν σας ταιριάζουν, μην τα τρώτε. Το σώμα σας ξέρει καλύτερα τι του κάνει καλό. Απλώς συνειδητοποιήστε ότι εάν έχετε χαμηλή πρόσληψη βιταμινών Β, οι διαδικασίες αποτοξίνωσης του ήπατος της φάσης 1 μπορεί να μην λειτουργούν άριστα εκτός εάν λαμβάνετε επαρκείς βιταμίνες Β από άλλες πηγές τροφίμων, όπως το συκώτι. Μπορείτε επίσης να επιλέξετε ένα συμπλήρωμα καλής ποιότητας που περιέχει σύμπλεγμα βιταμινών Β.

Πηγές βιταμινών Β: φακές, ξηροί καρποί, σπόροι, τόνος, χοιρινό κρέας, μοσχάρι, κοτόπουλο, συκώτι, δημητριακά ολικής αλέσεως, φυλλώδη πράσινα λαχανικά, ντομάτες, αβγά. Επιλέξτε βιολογικά προϊόντα όποτε είναι αυτό δυνατό για να ελαχιστοποιήσετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα.

Καταναλώστε αρκετή πρωτεΐνη

Ακριβώς όπως για τις αντιδράσεις της φάσης 1, οι διαδικασίες του ήπατος στη φάση 2 απαιτούν επίσης ορισμένα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, συγκεκριμένα αμινοξέα. Τα αμινοξέα προέρχονται από τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες. Οι πρωτεΐνες διασπώνται σε αμινοξέα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται ως δομικά στοιχεία για τη σύνθεση όλων των πρωτεϊνών που χρειάζεται το σώμα μας για να επιβιώσει.

Τα αμινοξέα είναι επίσης σημαντικά για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος, τα οποία μας προστατεύουν από λοιμώξεις και χρησιμοποιούνται επίσης για τη δημιουργία των νευροδιαβιβαστών που επηρεάζουν τη διάθεσή μας και την καθαρότητα της σκέψης καθώς και το συντονισμό όλων των μυών μας. Από τα 20 αμινοξέα, τα 10 θεωρούνται «απαραίτητα» (ορισμένες ερευνητικές εργασίες υποστηρίζουν ότι εννέα είναι τα απαραίτητα), πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τα καταναλώνουμε στη διατροφή μας, καθώς το σώμα δεν μπορεί να τα δημιουργήσει από άλλες ουσίες.

Μια πρωτεϊνική τροφή που περιέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα αναφέρεται ως «πλήρης». Οι περισσότερες διατροφικές πηγές πρωτεΐνης δεν είναι πλήρεις. Ωστόσο, όταν συνδυάζετε πηγές πρωτεΐνης από διαφορετικές οικογένειες τροφών, συμπληρώνετε τον κατάλογο των απαραίτητων αμινοξέων, καθώς το απαραίτητο αμινοξύ που λείπει σε μία από τις τροφές θα είναι υψηλό στην άλλη. Ένα παράδειγμα είναι η προσθήκη σπόρων σουσαμιού σε λαχανικά stir-fry που σερβίρονται με καστανό ρύζι: οι σπόροι σουσαμιού και το ρύζι προέρχονται από διαφορετικές οικογένειες, και τα προφίλ αμινοξέων τους συμπληρώνουν το ένα το άλλο.

Πηγές πρωτεϊνών: κρέας, ψάρι, αβγά, γάλα, σπόροι τσία, ξηροί καρποί, φακές, ρεβίθια, κινόα.

Αποθηκεύστε θείο

Για περαιτέρω υποστήριξη φάσης 2 χρειαζόμαστε θείο, μια φυσική ένωση που βρίσκεται σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες και σε ορισμένα λαχανικά. Το θείο είναι μέρος της γλουταθειόνης, ενός από τα σημαντικότερα αντιοξειδωτικά που παράγει ο οργανισμός.

Πηγές θείου: αβγά, κρεμμύδι, σκόρδο, μικρά κρεμμύδια και κραμβοειδή λαχανικά όπως μπρόκολο, λάχανο, λαχανάκια Βρυξελλών και κουνουπίδι.

Αποφύγετε ό,τι "φορτώνει" το ήπαρ

Υπάρχουν πολλές ουσίες που μπορούν να παρεμποδίσουν τη διαδικασία αποτοξίνωσης. Ακολουθούν μερικές από τις βασικές που πρέπει να αποφύγετε.

1. Καφεΐνη

Η υγεία και η ενέργεια ορισμένων ανθρώπων είναι σίγουρα καλύτερη χωρίς καφεΐνη και, για εκείνους που πρέπει να μειώσουν την παραγωγή αδρεναλίνης, είναι απαραίτητες αλλαγές στην κατανάλωση καφεΐνης. Μερικές φορές αυτό σημαίνει καθόλου καφεΐνη, άλλες φορές σημαίνει λιγότερη καφεΐνη. Για μερικούς ανθρώπους η υποστήριξη του νευρικού συστήματος, ανάλογα με τα συμπτώματά τους, όπως το άγχος και το στρες, απαιτεί αναμφισβήτητα τον αποκλεισμό της καφεΐνης.

Ωστόσο, το συκώτι επίσης επηρεάζεται από την καφεΐνη, καθώς και η μείωση του ηπατικού φορτίου μπορεί να είναι ένας ακόμα λόγος για να μειώσουμε την πρόσληψη καφεΐνης ή να την παραλείψουμε εντελώς.

Όπως και άλλες ουσίες που «φορτώνουν» το συκώτι, η καφεΐνη φθάνει στο ήπαρ με την ανάγκη να αλλαχθεί (αποτοξινωθεί). Δεν είναι, ωστόσο, γνωστό ότι συνυπάρχει η φάση 2. Αντ’ αυτού, αυξάνει την ταχύτητα της φάσης 1. Αν και αυτό μπορεί να ακούγεται σαν θετικό, για πάρα πολλούς σήμερα, η φάση 2 τους είναι αναποτελεσματική, συμφορημένη ή απλά επιβαρυμένη με το φορτίο. Φανταστείτε ότι η φάση 2 κινείται αργά, όπως η κυκλοφοριακή κίνηση κατά μήκος ενός αυτοκινητόδρομου, και έχετε επιταχύνει τη φάση 1 με την καφεΐνη. Αυτό που φαίνεται να συμβαίνει είναι ότι θα επεξεργαστεί ουσίες όπως τα οιστρογόνα και τη χοληστερόλη πιο γρήγορα κατά μήκος της φάσης 1, αλλά αυτές δεν έχουν πουθενά να πάνε, επειδή η φάση 2 είναι τόσο αργή και παραφορτωμένη που μπλοκάρει.

Στην περίπτωση που οι ουσίες που περνούν από τη φάση 1 δεν μπορούν να περάσουν κατευθείαν στη φάση 2 και τελικά να αποβληθούν, θα καταλήξετε να ανακυκλώνετε ακόμη πιο προβληματικές ουσίες. Αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία σας και την ικανότητά σας να αποτρέψετε ασθένειες, καθώς και για την ενέργειά σας.

Έτσι, εάν η φάση 2 κινείται καλά, η ρύθμιση της φάσης 1 δεν φαίνεται να αποτελεί πραγματικό πρόβλημα. Αλλά εάν η φάση 2 είναι αργή, η ρύθμιση της φάσης 1 προσθέτει δυσκολίες στο πρόβλημα.

Πηγές καφεΐνης: καφές (ακόμη και χωρίς καφεΐνη), τσάι, ενεργειακά ποτά, αναψυκτικά τύπου cola, σοκολάτα, ορισμένα παυσίπονα και χάπια απώλειας βάρους.

2. Αλκοόλ

Εάν ξυπνάτε συνεχώς κουρασμένοι και συνηθίζετε να πίνετε αλκοόλ καθημερινά - ακόμα και αν είναι μόνο ένα-δύο ποτήρια - θα πρέπει να μάθετε ότι αυτή η συνήθεια μπορεί να είναι κάτι που σας αποστερεί την ενέργειά σας. Το αλκοόλ είναι ένα δηλητήριο για το ανθρώπινο σώμα, επειδή δεν μπορούμε να το αποβάλλουμε. Καταναλώνουμε αλκοόλ, αλλά το ήπαρ πρέπει να μεταμορφώσει (αποτοξινώσει) το αλκοόλ σε μια άλλη ουσία που ονομάζεται ακεταλδεΰδη, η οποία είναι εκείνη που μπορεί να αποβληθεί στη συνέχεια. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί ενέργεια, και το σώμα θα δώσει προτεραιότητα σε αυτήν την αποτοξίνωση, παρέχοντάς σας λιγότερη ενέργεια για να απολαύσετε την ημέρα σας.

Λόγω του τρόπου κατανομής του αλκοόλ στο σώμα, μπορεί να οδηγήσει σε ορμονικές ανισορροπίες, κόπωση, άγχος και αποθήκευση λίπους. Πολλά αλκοολούχα ποτά είναι επίσης πολύ υψηλά σε σάκχαρα (υδατάνθρακες) και ως εκ τούτου απαιτούν ινσουλίνη. Πάλι, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και αποθήκευση σωματικού λίπους. Επίσης, οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή κορτιζόλης που μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση και αύξηση του λίπους στο σώμα. Μπορείτε να δείτε πόσα από τα συστήματα του σώματος που εμπλέκονται στην αίσθηση ενεργητικότητας μπορούν να διαταραχτούν από το αλκοόλ.

Πολλοί άνθρωποι πίνουν χωρίς να το συνειδητοποιούν. Ένα συνηθισμένο αμερικανικό ποτό περιέχει 0,35oz (14g) καθαρής αλκοόλης, σε οποιαδήποτε μορφή. Αυτό ισοδυναμεί με ένα κουτί 12oz 5% μπύρας, ένα σφηνάκι 1,5 oz ή ένα κρασί 5oz. Την επόμενη φορά που θα πιείτε ένα ποτήρι κρασί, μετρήστε το και θα δείτε ποια είναι η συνήθης ποσότητα που πίνετε. Για τους περισσότερους, είναι πολύ περισσότερο από 5oz.

Οι τρέχουσες συστάσεις που υποβλήθηκαν από πολυάριθμους οργανισμούς για την υγεία της καρδιάς υποδεικνύουν τώρα ότι για όσους ήδη καταναλώνουν οινόπνευμα είναι ασφαλές να μην καταναλώνουν περισσότερα από δύο ποτά την ημέρα τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, προσθέτοντας ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι θα πρέπει να περιλαμβάνονται δύο μέρες χωρίς κατανάλωση αλκοόλ τη βδομάδα. Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας διαφέρουν ελαφρώς, συνιστώντας όχι περισσότερα από δύο ποτά την ημέρα για τους άνδρες και ένα για τις γυναίκες. Ωστόσο, εξετάστε τη θέση που παίρνουν σχετικά με το αλκοόλ πολλές οργανώσεις καρκίνου σε όλο τον κόσμο, που υποστηρίζουν ότι εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό καρκίνου, δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο κατανάλωσης αλκοόλ.

3. Τρανς λιπαρά και επεξεργασμένα σάκχαρα

Τα τρανς λιπαρά και τα επεξεργασμένα σάκχαρα, που συνήθως απαντώνται σε επεξεργασμένα τρόφιμα όπως κέικ, μπισκότα, και τρόφιμα με μεγάλη διάρκεια ζωής, μπορούν να καταστρέψουν το συκώτι. Προσπαθήστε αντί αυτών να επιλέγετε φρέσκα τρόφιμα ολικής.

4. Χημικά προϊόντα περιποίησης και καθαρισμού

Οτιδήποτε εφαρμόζετε στο δέρμα σας μπορεί να απορροφηθεί στο σώμα σας. Πρέπει μόνο να εξετάσετε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα τσιρότα νικοτίνης για να συνειδητοποιήσετε ότι το δέρμα παρέχει μια άμεση οδό στην κυκλοφορία, μεταφέροντας το αίμα που το ήπαρ θα χρειαστεί να «καθαρίσει».

Για να μειώσετε την εργασία που πρέπει να κάνει το συκώτι σας, επιλέξτε προϊόντα καθαρισμού και περιποίησης της επιδερμίδας που παρασκευάζονται χωρίς συνθετικά συστατικά. Τα συστατικά των προϊόντων πλύσης και καθαρισμού, μπορούν να εισχωρήσουν μέσω του δέρματός σας ή του αναπνευστικού σας συστήματος, οπότε πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στην επιλογή τους.

5. Φυτοφάρμακα

Είναι επίσης σημαντικό να κάνετε ό,τι μπορείτε για να ελαχιστοποιήσετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα και την κατανάλωση τροφών που τα περιέχουν. Πολλές από αυτές τις συνθετικές χημικές ουσίες μιμούνται τα οιστρογόνα και μπορούν να δεσμευτούν στους υποδοχείς οιστρογόνων στο σώμα, γεγονός που έχει συνέπειες για άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών.

Οι έρευνες δείχνουν ότι ένας σημαντικός και αυξανόμενος αριθμός κοριτσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζει τώρα να έχει έμμηνο ρήση στην ηλικία των οκτώ. Είναι δύσκολο να εξηγήσουμε πώς συμβαίνει αυτό χωρίς να εξετάσουμε το ρόλο των περιβαλλοντικών οιστρογόνων.

Μια άλλη ανησυχία σχετικά με την κατανάλωση φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων είναι ο κίνδυνος της αποθήκευσής τους στο λιπώδη ιστό του σώματός μας. Δεν γνωρίζουμε τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτού του προβλήματος ή της έκθεσης σε αυτές τις ουσίες για μια ολόκληρη ζωή, καθώς ουσιαστικά είμαστε η πρώτη γενιά ανθρώπων που εκτίθενται σε κάποιες από αυτές για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζουμε την έκταση των συνολικών επιπτώσεων στην ενέργεια και τον μεταβολισμό μας, πόσο μάλλον άλλες πτυχές επιπτώσεων στην υγεία μας.

Προσπαθήστε να αγοράζετε βιολογικά προϊόντα όσο το δυνατόν περισσότερο και να χρησιμοποιείτε φυσικές εναλλακτικές λύσεις αντί για τα φυτοφάρμακα στο σπίτι και τον κήπο σας.

Αγάπα το συκώτι σου

Θυμηθείτε, αυτό που κάνετε κάθε μέρα επηρεάζει την υγεία σας, όχι αυτό που κάνετε μερικές φορές. Να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας για όσα επιβαρύνουν το συκώτι σας στη ζωή σας. Έχουμε μόνο ένα συκώτι. Αγαπήστε το ανάλογα.

Οι μηχανισμοί πίσω από την αποτοξίνωση

Είναι σημαντικό να κατανοήσετε τους μηχανισμούς αποτοξίνωσης και εξάλειψης που χρησιμοποιεί το σώμα μας, διότι όταν τίθενται σε κίνδυνο, τυπικά το ίδιο συμβαίνει και με την ενέργειά μας. Υπάρχουν πολλά όργανα και συστήματα του σώματος που εμπλέκονται στην αποτοξίνωση. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Το ήπαρ, το οποίο μετασχηματίζει ουσίες που, εάν συσσωρεύονταν, θα μας έβλαπταν, αλλάζοντάς τις σε λιγότερο βλαβερές ουσίες που θα μπορούσαμε να αποβάλλουμε.
  • Το έντερο, το οποίο περιέχει βακτήρια που παράγουν τόσο υγιεινές όσο και ανθυγιεινές ουσίες. Πρέπει να διατηρούμε τη λειτουργία του εντέρου υγιή, καθώς ένας από τους ρόλους του είναι να απελευθερώνει απόβλητα και τοξικές ουσίες για να αποτρέπει τη συσσώρευσή τους στον οργανισμό.
  • Τα νεφρά, τα οποία συνεχώς φιλτράρουν το αίμα μας και μας απαλλάσσουν από οτιδήποτε δεν χρειαζόμαστε συμπεριλαμβανομένων των τοξινών, μέσω των ούρων.
  • Το δέρμα, το οποίο όχι μόνο προστατεύει και στεγάζει τα όργανά μας, αλλά επιτρέπει στις βλαβερές ουσίες να φύγουν από το σώμα μέσω της εφίδρωσης.
  • Το αναπνευστικό σύστημα, το οποίο παίζει βασικό ρόλο στην ομάδα αποτοξίνωσης - ακόμα και οι τρίχες μέσα στη μύτη μας βοηθούν να φιλτράρουμε τον αέρα που αναπνέουμε, ενώ οι πνεύμονες είναι υπεύθυνοι για το φιλτράρισμα των καπνών, των αλλεργιογόνων, της μούχλας και των αερίων.

 

Σημάδια ότι το συκώτι σας χρειάζεται υποστήριξη

Τα παρακάτω είναι συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν την ανάγκη υποστήριξης του ήπατος σας:

• εναπόθεση λίπους ψηλά στην κοιλιά

• ευαισθησία σε σημείο στο κέντρο του κορμού

• προεμμηνορροϊκό σύνδρομο

• κυτταρίτιδα

• δέρμα που δείχνει συμφόρηση

• δερματικά εξανθήματα

• έκζεμα ή ροδόχρους ακμή

• υπερβολική τάση υπερθέμανσης

• προβλήματα όρασης

• αφύπνιση γύρω στις 2 π.μ.

• κακός ύπνος το βράδυ μετά από κατανάλωση αλκοόλ

• ξύπνημα κατά τη διάρκεια της νύχτας με ιδρώτα

• αυξημένη χοληστερόλη

• φούσκωμα

• καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ

• καθημερινή κατανάλωση καφεΐνης, μακροπρόθεσμα.

 

Αποτοξίνωση: Τι λειτουργεί;

Διατροφή. Η δίαιτα αποκλεισμού τροφών είναι μία καλή αρχή. Απομακρύνει όλα τα τρόφιμα που είναι γνωστό ότι προκαλούν αλλεργίες ή τοξική υπερφόρτωση - όπως σιτάρι, γαλακτοκομικά, ζαχαρούχα και επεξεργασμένα τρόφιμα, εκλεπτυσμένοι υδατάνθρακες όπως λευκό ψωμί, κέικ και μπισκότα, καφές, μη φυτικά τσάγια και αλκοόλ - για περίπου τέσσερις εβδομάδες.

Συμπληρώματα. Συνιστάται η λήψη 400mg μαγνησίου ημερησίως, ψευδαργύρου (25mg/ημέρα) και σεληνίου (200mcg/ημέρα) για να βοηθηθουν οι φυσικές διαδικασίες αποτοξίνωσης του σώματος, ενώ η γλουταθειόνη (250mg/ημέρα) είναι ένα άλλο απαραίτητο συμπλήρωμα.

Συνιστάται επίσης να λαμβάνονται 1mg Β12 (μεθυλοκοβαλαμίνη), 800mcg φολικού, 50mg B6 (πυριδοξάλη-5-φωσφορική) και 100mg φωσφατιδυλσερίνης δύο φορές την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της τοξικότητας, όμως κατά μέσο όρο, χρειάζονται 16 εβδομάδες.

Βότανα. To γαϊδουράγκαθο (milk thistle), η αγκινάρα, το ταραξάκο έχουν όλα αποδειχθεί ότι βοηθούν την αποτοξίνωση του ήπατος και βελτιώνουν τις μεταβολικές λειτουργίες. Η τσουκνίδα, το σολιντάγκο, η σημύδα και η ιππουρίδα έχουν διουρητική δράση και βοηθούν στον καθαρισμό των νεφρών.

Θερμότητα. Η εφίδρωση είναι ένας άλλος αποτελεσματικός τρόπος για να βοηθήσετε τη διαδικασία αποτοξίνωσης. Οι σάουνες μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης και στη βελτίωση της ροής του αίματος και της λειτουργίας της καρδιάς, σε σύντομες 15λεπτες συνεδρίες, ενώ οι τοξικές χημικές ουσίες και τα βαρέα μέταλλα μπορούν να αποβληθούν με ασφάλεια μόνο κατά τη διάρκεια μακρύτερων συνεδριών σάουνας, λένε οι ερευνητές.

 

Το άρθρο είναι βασισμένο στο βιβλίο της Dr Libby Weaver με τίτλο Exhausted to Energized  (Hay House, 2018)

Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η δεύτερη παγκόσμια αιτία θανάτου και αναπηρίας. Η αδυναμία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω έλλειψης δημιουργίας φυσιολογικής ποσότητας δύναμης επηρεάζει όχι μόνο τους μύες των άνω και κάτω άκρων αλλά και εκείνους του αναπνευστικού συστήματος. Οι ασθενείς παρουσιάζουν μειωμένη εθελούσια δύναμη και αντοχή των αναπνευστικών μυών καθώς και μεταβαλλόμενη κίνηση του θωρακικού κλωβού. Παρατηρείται μείωση του μέγιστου εκούσιου αερισμού με εμφάνιση περιοριστικού προτύπου αναπνοής. Υπάρχει μια τροποποίηση της διαφραγματικής κίνησης με υψηλότερη θέση του ημιδιαφράγματος, η οποία σχετίζεται με μείωση της διαφραγματικής πίεσης κατά την αυθόρμητη αναπνοή και υπεραερισμό. Οι τιμές της μέγιστης εισπνευστικής και εκπνευστικής πίεσης στους ασθενείς αυτούς κυμαίνονται: 17-57cm νερού και 25-68 cm νερού σε σχέση με τους υγιείς ενήλικες που οι τιμές τους είναι 100 και 120 cm νερού αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία, η αναπνευστική μυϊκή δύναμη σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο είναι λιγότερη από το μισό σε σχέση με τις φυσιολογικές τιμές και σχετίζεται άμεσα με αναπνευστικές επιπλοκές που αποτελούν την κύρια αιτία μη αγγειακού θανάτου.

Η πνευμονία είναι η πιο συχνή επιπλοκή τις πρώτες εβδομάδες μετά το επεισόδιο με ποσοστό 2-57% με αποτέλεσμα υψηλή θνησιμότητα, αυξημένη νοσηλεία, μειωμένη λειτουργικότητα και υψηλή ανάγκη φροντίδας. Η μειωμένη κατάποση και ο αυξημένος κίνδυνος εισρόφησης αποτελούν βασικούς παράγοντες εμφάνισης πνευμονίας. Ο βήχας είναι ο πιο άμεσος προστατευτικός μηχανισμός και απαιτεί συντονισμένη ενεργοποίηση των αναπνευστικών μυών. Η αδυναμία των αναπνευστικών μυών οφείλεται στη διακοπή της κίνησης που ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η ροή του βήχα κατά 50 %.

Η άσκηση των εισπνευστικών αναπνευστικών μυών αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Σε αυτό το είδος άσκησης οι ασθενείς καλούνται να εκτελούν επαναλαμβανόμενες ασκήσεις αναπνοής έναντι εξωτερικού φορτίου το οποίο καθορίζεται ως ένα ποσοστό της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης. Σημαντική προϋπόθεση είναι ότι οι αναπνευστικοί μύες ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα της άσκησης υποβάλλοντας προσαρμογές στη δομή τους με τον ίδιο τρόπο όπως οι άλλοι σκελετικοί μύες όταν οι ίνες τους είναι υπερφορτωμένες. Έτσι μπορούν να υπερφορτωθούν και να εργάζονται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε υψηλότερες εντάσεις από το τυπικό φορτίο εργασίας τους. Η εφαρμογή αντίστασης στους αναπνευστικούς μύες συνιστάται σε περιπτώσεις υπεραερισμού και έχει επιπρόσθετο αποτέλεσμα στην αντοχή των αναπνευστικών μυών στις δραστηριότητες της καθημερινότητας.

Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία ξεκινάει άμεσα ενδονοσοκομειακά εντός δύο εβδομάδων μετά την έναρξη του επεισοδίου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αναπνευστική άσκηση μέσω αντίστασης στην εισπνοή καθημερινά διάρκειας 4 εβδομάδων και αποτελείται από 5 σετ των δέκα αναπνοών στο 50% της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης με διάλειμμα ενός λεπτού μεταξύ τους. Η επανεκτίμηση της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης γίνεται κάθε εβδομάδα από φυσικοθεραπευτή. Στη συνέχεια αυτός ο τύπος της άσκησης πρέπει να ενσωματώνεται στο πρόγραμμα συμβατικής νευρολογικής αποκατάστασης που θα ακολουθήσει ο ασθενής μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Η συχνότητα θα είναι 3-6 φορές την εβδομάδα για οκτώ εβδομάδες με φορτίο στο 60 % της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης με 2 συνεδρίες την ημέρα των 2 σετ διάρκειας 15-30 λεπτών.

Τα οφέλη τέτοιου είδους αναπνευστικής άσκησης στους επιζήσαντες μετά από εγκεφαλικό είναι πολλαπλά. Προκαλούνται σημαντικές αλλαγές στη βίαιη ζωτική χωρητικότητα, εκπνεόμενο όγκο αέρα στο πρώτο δευτερόλεπτο και στην εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης, η οποία έδειξε βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και της ταχύτητας του περπατήματος στα άτομα που έκαναν αναπνευστική άσκηση αυξάνοντας τη λειτουργικότητα. Επίσης αυξάνεται η αναπνευστική μυϊκή δύναμη. Όταν η μέγιστη αναπνευστική δύναμη είναι 80 cm νερού τότε υπάρχει αδυναμία των αναπνευστικών μυών ενώ όταν είναι 46 cm νερού αυτή η αδυναμία γίνεται πιο σοβαρή. Η μέγιστη εκπνευστική ροή του βήχα παρουσιάζει και αυτή αυξητικές τιμές μειώνοντας τις πνευμονικές επιπλοκές καθώς και τη μέγιστη εισπνευστική πίεση κατά 7 cm νερού.

Η δύναμη των αναπνευστικών μυών μετά από οξεία ή χρόνια εγκεφαλικά επεισόδια εμφανίζει αδυναμίες και στις δύο φάσεις. Η άσκηση των εισπνευστικών αναπνευστικών μυών μειώνει τον κίνδυνο πνευμονικών επιπλοκών άμεσα και μετά 6 μήνες από την παρέμβαση. Η αναπνευστική ικανότητα εξαρτάται από την αλληλεπίδραση του καρδιοπνευμονικού και νευρομυϊκού συστήματος και είναι καίριας σημασίας για ασθενείς με εγκεφαλικό λόγω μειωμένης φυσικής κατάστασης.

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη.

Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η δημοσίευση με τίτλο «Επίδραση Αναπνευστικής φυσικοθεραπείας στον πόνο και στην πρόληψη των πνευμονικών επιπλοκών σε μείζονα χειρουργική επέμβαση άνω κοιλίας» στο περιοδικό αρχεία ελληνικής ιατρικής το 2015 στα πλαίσια της μεταπτυχιακής του διατριβής ήταν καινοτόμα και μοναδική στην επιστημονική κοινότητα και του έδωσε το χρίσμα του εργαστηριακού συνεργάτη στο Τει αθήνας στην κλινική των καρδιοαναπνευστικών παθήσεων που το διατηρεί και ως σήμερα.

Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με τα οδυνηρά συμπτώματα μίας λοίμωξης του ουροποιητικού. Περίπου οι μισές γυναίκες θα βιώσουν μία ουρολοίμωξη στη ζωή τους και περίπου το 6% εμφανίζει τρεις ή περισσότερες υποτροπές της λοίμωξης κάθε χρόνο.1 Αυτές οι άσχημες λοιμώξεις – που συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο επικρατούντων βακτηριακών μολύνσεων -  συνήθως συμβαίνουν όταν βακτήρια περνούν στην ουροποιητική οδό από την ουρήθρα και πολλαπλασιάζονται στην ουροδόχο κύστη. Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε τέτοιες μολύνσεις εξαιτίας της ανατομίας τους – της εγγύτητας της ουρήθρας από το ορθό και της μικρής απόστασης από την ουρήθρα μέχρι την κύστη. Αν είστε επιρρεπείς στις λοιμώξεις του ουροποιητικού, δοκιμάστε αυτές τις αφάρμακες επιλογές που βοηθούν στην πρόληψη και αντιμετώπισή τους.

  1. Χυμός κράνμπερι

Πέρα από την παραδοσιακή του χρήση για την υγεία του ουροποιητικού, ο χυμός κράνμπερι μπορεί να αποτελεί ένα αποτελεσματικό όπλο κατά των ουρολοιμώξεων. Αν και δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα στοιχεία ότι με το κράνμπερι μπορεί κάποιος να ξεφορτωθεί μία υπάρχουσα λοίμωξη όταν έχει ήδη εμφανιστεί, ωστόσο η λήψη κράνμπερι είτε σε χυμό είτε με τη μορφή συμπληρώματος φαίνεται να είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο πρόληψης, μειώνοντας τις επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις.2 Το κράνμπερι βοηθά αποτρέποντας τα βακτήρια Escherichia coli -που είναι υπεύθυνα περίπου για το 90% των ουρολοιμώξεων – από το να προσκολλώνται στα τοιχώματα της ουροποιητικής οδού ή να προσκολλώνται μεταξύ τους αναπτύσσοντας αποικίες. Έτσι τα βακτήρια αυτά μπορούν να αποβληθούν από το σώμα μέσω της ούρησης (γι’ αυτό και συνιστάται η κατανάλωση άφθονου νερού).3

Προτεινόμενη δοσολογία: 300-500ml χυμού κράνμπερι χωρίς ζάχαρη καθημερινά ή 400mg συμπυκνωμένου εκχυλίσματος κράνμπερι δύο φορές την ημέρα.

  1. Βελονισμός

Αυτό το αρχαίο κινέζικο θεραπευτικό σύστημα αποδείχθηκε αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ουροποιητικού όταν ελέγχθηκε η δράση του σε μελέτη που σύγκρινε τον παραδοσιακό κινέζικο βελονισμό με τον «εικονικό βελονισμό» (όπου χρησιμοποιήθηκαν βελόνες είτε με λάθος τρόπο είτε σε λάθος σημεία) ή με την απουσία οποιασδήποτε θεραπείας. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι μετά από έξι μήνες, το 85% των ατόμων που έκαναν βελονισμό δεν εμφάνισαν περιστατικά ουρολοιμώξεων, σε σύγκριση με το 58% στην ομάδα εικονικού βελονισμού και το 36% στην ομάδα που δεν έλαβε καμία θεραπεία.4 Σε άλλη μελέτη, γυναίκες επιρρεπείς σε ουρολοιμώξεις που έκαναν συνεδρίες βελονισμού δύο φορές τη βδομάδα μείωσαν στο μισό το ποσοστό των λοιμώξεων σε σύγκριση με όσες δεν έκαναν καμία θεραπεία.5

  1. Προβιοτικά

Σε μία μελέτη σε γυναίκες που βρίσκονταν σε μετα-εμμηνοπαυσιακό στάδιο και ήταν επιρρεπείς σε λοιμώξεις του ουροποιητικού, ένα προβιοτικό συμπλήρωμα διατροφής που περιείχε Lactobacillus rhamnosus GR-1 και Lactobacillus reuteri RC-14 κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των υποτροπών περίπου κατά 50% μέσα σε ένα χρόνο. Τα καλά βακτήρια ήταν σχεδόν το ίδιο αποτελεσματικά όσο και τα αντιβιοτικά και έχουν το πλεονέκτημα σε σχέση με αυτά ότι δεν οδηγούν στη δημιουργία ανθεκτικών στελεχών βακτηρίων, όπως συμβαίνει με τις αντιβιώσεις.6 Τα προβιοτικά επίσης φαίνεται να βοηθούν στην πρόληψη λοιμώξεων του ουροποιητικού όταν χρησιμοποιούνται ως κολπικά υπόθετα.7

Προτεινόμενη δοσολογία: Επιλέξτε ένα καλό προβιοτικό συμπλήρωμα που να περιέχει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο ζωντανά στελέχη βακτηρίων Lactobacillus rhamnosus GR-1 και Lactobacillus reuteri RC-14 και λαμβάνετέ το δύο φορές την ημέρα. Εναλλακτικά επιλέξτε κάποιο κολπικό υπόθετο που να περιέχει προβιοτικά στελέχη και ακολουθήστε τις οδηγίες του παρασκευαστή.

  1. Βιταμίνη C

Η βιταμίνη C μπορεί να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει μία λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, δημιουργώντας ένα εχθρικό περιβάλλον για βακτήρια όπως το e-coli που δημιουργούν λοιμώξεις.8 Σε μία μελέτη σε εγκύους – μία ομάδα ιδιαίτερα επιρρεπή σε λοιμώξεις της ουροποιητικής οδού – εκείνες που λάμβαναν καθημερινά συμπληρώματα που περιλάμβαναν 100mg βιταμίνης C εμφάνιζαν σημαντικά λιγότερες λοιμώξεις σε σχέση με όσες λάμβαναν συμπληρώματα χωρίς βιταμίνη C.9

Προτεινόμενη δοσολογία: 100-5000mg καθημερινά βιταμίνης C.

  1. Αρκτοστάφυλλος (Uva ursi)

Ο αρκτοστάφυλος είναι διουρητικό βότανο που παρουσιάζει ειδική αντισηπτική και στυπτική επίδραση στις βλεννογόνες μεμβράνες του ουροποιητικού συστήματος.

Με έγκριση από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Φαρμάκων, ένα εκχύλισμα του βοτάνου αυτού έχει δείξει αντιβακτηριακή δράση ενάντια στο e-coli που ευθύνεται για την πλειονότητα των λοιμώξεων του ουροποιητικού.10 Σε κλινική μελέτη, συμπληρώματα που περιείχαν τυποποιημένα εκχυλίσματα φύλλων αρκτοστάφυλλου καθώς και ρίζας ταραξάκο, κατάφεραν να αποτρέψουν αποτελεσματικά τις λοιμώξεις του ουροποιητικού μέσα στο χρονικό διάστημα του επόμενου έτους.11 Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι δείχνουν ότι ο αρκτοστάφυλλος μπορεί να μειώσει τη διάρκεια μιας ουρολοίμωξης όταν αυτή έχει εκδηλωθεί.12

Μελέτη έχει δείξει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις λοιμώξεις του ουροποιητικού (π.χ. επαναλαμβανόμενες κυστίτιδες), μειώνοντας τη χρήση αντιβιοτικών και συμβάλλοντας έτσι στην μείωση της ανθεκτικότητας των βακτηρίων σε αυτά.13

Προτεινόμενη δοσολογία: Ενήλικες: 15 σταγόνες σε λίγο νερό, 2 με 3 φορές την ημέρα. Δοσολογία συντήρησης: 15 σταγόνες σε λίγο νερό, 1 φορά την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι κατάλληλη για συνεχή χρήση. Παιδιά (2-12 ετών): 1 σταγόνα για κάθε έτος ηλικίας σε λίγο νερό, 2 φορές την ημέρα.

 

Βιβλιογραφία

  1. ΑmJMed,2002,113Suppl1A:5S-13S
  2. Res,2015;29:1559-67; AmJClinNutr,2016;103:1434-42
  3. FoodSciBiotechnol,2011q20:1315-21
  4. ScandJPrimHealthCare,1998;16:37-9
  5. AmJPublicHealth,2002;92:1609-11
  6. ArchInternMed,2012;May14;172:704-12
  7. ClinTher,1992;14:11-16;IntJAntimicrobAgents,2006;28Suppl1:S30-4
  8. NitrOxide,2001;5:580-69
  9. ActaObstetGynecolScand,2007;86:783-7
  10. Trials,2017;18:421
  11. CurrTherRes,1993;53:441-3
  12. BMJ,2010;340:c199
  13. BMC ComplAlternMed, 2018 Jul 3;18(1):203.
Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018 08:53

Πόσο καλή είναι η πέψη μας;

Μεγάλο μέρος της υγείας και της ευημερίας μας βασίζεται στην ικανότητα του εντέρου να αφομοιώνει αυτό που τρώμε και να απορροφά όλα τα ωφέλιμα στοιχεία του. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από πεπτικά προβλήματα όπως ο τυμπανισμός και το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η δυσανεξία σε τροφές ή η δυσφορία μετά το φαγητό. Το σώμα μας χρειάζεται μια σταθερή πηγή καυσίμων με τη μορφή πρωτεϊνών, υδατανθράκων, λιπών, βιταμινών και μετάλλων και κατανοώντας πώς λειτουργεί το έντερο, ελέγχοντας την αποτελεσματικότητά του και στη συνέχεια αποκαθιστώντας ενδεχόμενες ανισορροπίες, βοηθάμε τον οργανισμό μας να αισθανόμαστε καλά και να νιώθουμε ενεργητικότητα.

Τα παρακάτω τεστ, τα περισσότερα εκ των οποίων μπορεί κανείς να κάνει στο σπίτι, μας δίνουν μία εικόνα της κατάστασης της πέψης μας και ακολουθώντας κάποιες συμβουλές μπορεί κανείς να βελτιώσει κάθε πτυχή της υγείας του εντέρου του.

Το στομάχι: ο επεξεργαστής τροφών

Το στομάχι, το οποίο βρίσκεται στην πάνω αριστερή περιοχή της κοιλιάς, αποτελεί τον επεξεργαστή των τροφών. Μπορεί να κρατήσει περίπου 1,5 λίτρα φαγητού και ποτού και χρειάζεται κατά προσέγγιση επτά δευτερόλεπτα για να φτάσει το φαγητό από το στόμα στο στομάχι και περίπου τέσσερις ώρες για να γίνει η επεξεργασία ενός μέτριου γεύματος.

Το στομάχι το κάνει αυτό με την έκκριση υδροχλωρικού οξέος (HCL) και πεπτικών ενζύμων για να χωνέψει τις πρωτεΐνες, να διαλύσει τις φυτικές ίνες και να μαλακώσει κάθε συνδετικό ιστό στις τροφές, να εξοντώσει οποιαδήποτε παθογόνα ή παράσιτα κατά τη διαδικασία επεξεργασίας, πριν παραδώσει την τροφή στο λεπτό έντερο.

Πολλά προβλήματα του στομάχου, όπως η καούρα και η δυσπεψία, προκύπτουν από τη γρήγορη κατανάλωση της τροφής και μπορούν να επιλυθούν με απλή επιβράδυνση της διαδικασίας στα γεύματα και φροντίζοντας να μασάμε κάθε μπουκιά τουλάχιστον 20 φορές πριν την κατάποση, επιτρέποντας στο σάλιο να αρχίσει να διασπά το φαγητό πολύ πριν φτάσει στο στομάχι.

Εάν, ωστόσο, τα προβλήματα μετά το φαγητό εξακολουθούν να υφίστανται, τότε ίσως είναι καιρός να ελέγξετε τα επίπεδα HCL. Μόλις έχετε την απάντηση, τότε είναι πάντα καλή ιδέα να συμβουλευτείτε το γιατρό σας για περαιτέρω συμβουλές και να αποκλείσετε σοβαρότερα προβλήματα.

Ένζυμα

Έχουμε περίπου 3.000 διαφορετικές ποικιλίες ενζύμων στο σώμα μας, οι οποίες εμπλέκονται σε τεράστιους αριθμούς μεταβολικών διεργασιών και λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένης της αφομοίωσης των τροφών, της επισκευής, της ανανέωσης, και της διατήρησης ενός ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος. Καθώς γερνάμε, τα επίπεδα των πεπτικών ενζύμων μειώνονται, οπότε ένας 70χρονος έχει το μισό της ποσότητας των ενζύμων που διέθετε στην ηλικία των 20 ετών.

Τα ένζυμα απαντώνται φυσικά σε ακατέργαστες τροφές ή τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όμως καταστρέφονται με το μαγείρεμα. Η πλειονότητα της τροφής μας είναι μαγειρεμένη ή επεξεργασμένη, επομένως τα περισσότερα τρόφιμα σήμερα σχεδόν στερούνται ενζύμων.

Τα χαμηλά επίπεδα ενζύμων μάς κάνουν να γερνάμε γρηγορότερα και να παίρνουμε βάρος και συνδέονται επίσης με χρόνιες ασθένειες, όπως η παχυσαρκία, οι καρδιακές παθήσεις και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Ενζυμικά βοηθήματα

Τα παρακάτω είναι κάποια ενζυμικά βοηθήματα που βοηθούν την πέψη:

Φυσικά ένζυμα. Βρίσκονται σε ακατέργαστα βιολογικά τρόφιμα, ειδικά φρούτα και λαχανικά, αλλά και στο μη παστεριωμένο γάλα, τους κρόκους αβγών, το ξινολάχανο και τα λαχανικά τουρσί. Τα φυσικά ένζυμα είναι ωφέλιμα για το ανοσοποιητικό σύστημα, τις αρθρώσεις και τις αρτηρίες.

Πεπτικά ένζυμα. Βρίσκονται κυρίως στο έντερο και βοηθούν στην ελαχιστοποίηση της δυσπεψίας, της παλινδρόμησης, του φουσκώματος και των αερίων.1 Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες πεπτικών ενζύμων στο σώμα:

  • Αμυλάσες, οι οποίες διασπούν τους υδατάνθρακες.
  • Λιπάσες, οι οποίες διασπούν λίπη.
  • Πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες.

Και οι τρεις τύποι πεπτικών ενζύμων παράγονται στο πάγκρεας και βρίσκονται φυσικά σε ωμά φρούτα και λαχανικά, σπόρους που έχουν βλαστήσει, ακατέργαστους καρπούς, δημητριακά ολικής αλέσεως και όσπρια. Τα περισσότερα συμπληρώματα περιέχουν αυτά τα τρία συν ένα συνδυασμό πρόσθετων ενζύμων υποστήριξης.

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ του χυμού λεμονιού

Η παλινδρόμηση οξέων και η καούρα είναι το πιο συχνό αποτέλεσμα των οξέων του στομάχου (HCL) που είναι είτε υπερβολικά λίγα είτε υπερβολικά πολλά.2

Αν υποφέρετε από αυτό, την επόμενη φορά που θα έχετε πόνο στο στομάχι, δοκιμάστε να καταπιείτε μια κουταλιά της σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού. Εάν ο πόνος εξαφανιστεί, μπορεί να έχετε πολύ λίγα οξέα στομάχου. Εάν ο πόνος επιδεινωθεί, τότε μπορεί να έχετε πάρα πολύ οξύ στο στομάχι και ενδεχομένως έλκος, γι’ αυτό φροντίστε να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Εάν και μόνο εάν τα συμπτώματά σας απομακρυνθούν με το τεστ του χυμού λεμονιού, ακολουθήστε το παρακάτω τεστ υδροχλωρικής βεταΐνης. Η υδροχλωρική βεταΐνη (Betaine HCL) είναι ένα συμπλήρωμα που μπορείτε να αγοράσετε από φαρμακεία και καταστήματα υγιεινής διατροφής. Εάν παίρνετε ήδη κάποια φαρμακευτική αγωγή, συμβουλευτείτε το γιατρό σας ότι η αγωγή είναι συμβατή με την υδροχλωρική βεταΐνη.

Τεστ υδροχλωρικής βεταΐνης

Πάρτε 1 κάψουλα υδροχλωρικής βεταΐνης πριν από την τελευταία μπουκιά του κύριου γεύματός σας (που πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες και λίπη, όχι κυρίως υδατάνθρακες, όπως σαλάτα ή φρούτα).

Οποιαδήποτε αίσθηση καψίματος ή δυσπεψία σημαίνει ότι έχετε ήδη αρκετό υδροχλωρικό οξύ ή πάλι ότι μπορεί να έχετε έλκος στο στομάχι και πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εάν υπάρχει αίσθηση καούρας, σταματήστε το τεστ σε αυτό το σημείο.

Αν δεν έχετε κάποια αίσθηση καψίματος, πάρτε δύο κάψουλες υδροχλωρικής βεταΐνης την επόμενη ημέρα, ακολουθούμενες από τρεις κάψουλες την μεθεπόμενη ημέρα. Αν δεν έχετε ακόμα αίσθηση καψίματος, τότε χρειάζεστε περισσότερο υδροχλωρικό οξύ και θα πρέπει να συνεχίσετε να προσθέτετε μια κάψουλα σε κάθε γεύμα έως ότου αισθανθείτε καούρα ή κάποια ένδειξη ερεθισμού. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να λαμβάνετε μία κάψουλα λιγότερη στα γεύματά σας. Εάν πρόκειται να έχετε ένα γεύμα που αποτελείται κυρίως από υδατάνθρακες (χωρίς γαλακτοκομικά ή ζωικές πρωτεΐνες), τότε χρησιμοποιείστε τη μισή δόση.

Κάθε φορά που παρουσιάζετε οποιοδήποτε ερεθισμό, μειώστε τη δόση σας κατά μία κάψουλα κάθε γεύμα μέχρι να μην εμφανίζεται πλέον. Το σώμα σας θα έχει εξισορροπήσει τα επίπεδα του στομαχικού οξέος.

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές στομάχι

  • • Μασάτε κάθε μπουκιά τροφής τουλάχιστον 20 φορές πριν την κατάποση. Η μάσηση παράγει σάλιο (το οποίο περιέχει αμυλάση) και ξεκινά αποτελεσματικά την πεπτική διαδικασία, επιτρέποντας έτσι τη σωστή διάσπαση της τροφής. Η κατάποση μεγάλων κομματιών τροφής πολύ γρήγορα προκαλεί προβλήματα στο έντερο, καθώς η άπεπτη τροφή ζυμώνεται, δημιουργώντας τοξίνες και αέρια που ερεθίζουν την επένδυση του στομάχου. Εμποδίζει επίσης την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και δημιουργεί πεπτικά προβλήματα.
  • • Πάρτε πεπτικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του υδροχλωρικού οξέος, με κάθε γεύμα εάν τα χρειάζεστε και συμπληρώστε με B6 (50mg) και ψευδάργυρο (30mg). Τα πεπτικά ένζυμα βοηθούν στην παραγωγή υδροχλωρικού οξέος και την πέψη γενικότερα, η βιταμίνη Β6 ενισχύει το οξύ του στομάχου και ο ψευδάργυρος βοηθά τα συμπτώματα δυσανεξίας.
  • • Για έλκη: Πάρτε γλυκόριζα σε μασώμενη μορφή (deglycyrrhizinated licorice (DGL)3), όχι σε κάψουλα, επειδή το σάλιο κάνει τη διαδικασία πιο αποτελεσματική.

Το λεπτό έντερο: ο αναμείκτης τροφής και αφομοιωτής

Το λεπτό έντερο αποτελείται από τρία χωριστά τμήματα: το δωδεκαδάκτυλο, την νήστιδα και τον ειλεό. Το λεπτό έντερο βοηθά στην πέψη της τροφής περισσότερο από το στομάχι. Εκεί το φαγητό που έχει ήδη διασπαστεί στο στομάχι, επεξεργάζεται περαιτέρω, καθώς αναμιγνύεται με τη χολή από το συκώτι και τους χυμούς από το πάγκρεας.

Περίπου το 95% της τροφής που καταναλώνουμε χωνεύεται εδώ, και τα χρήσιμα θρεπτικά συστατικά διαχωρίζονται από τα άχρηστα προϊόντα. Η τροφή παραμένει στο λεπτό έντερο για 1-4 ώρες πριν μετακινηθεί στο παχύ έντερο για περαιτέρω επεξεργασία. Περίπου το 70-90 % των εντερικών παρασίτων ζουν επίσης εδώ.

Η διατήρηση ενός υγιούς λεπτού εντέρου εξαρτάται από τα επίπεδα των βακτηρίων και η δημιουργία βλέννας στα εντερικά τοιχώματα μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα και να καταστρέψει την ενέργειά σας. Εάν έχετε φουσκώματα, αέρια και χαλαρές κινήσεις του εντέρου και κοιμάστε αμέσως μετά το φαγητό, ίσως έχετε κάποιο εντερικό πρόβλημα όπως κάντιντα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου. Η κακή αναπνοή είναι συχνά ένα σημάδι ότι μπορεί να έχετε κάποιο πρόβλημα.

Ο κάντιντα είναι ένας από τα πιο κοινούς και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμους μύκητες, αλλά σπάνια δημιουργεί πρόβλημα εκτός και αν συνυπάρχει με υπερβολική ανάπτυξη βακτηριδίων.4 Ο κάντιντα εξαπλώνεται γρήγορα και μοιάζουν διεισδύει σε ιστούς και αδένες. Τρέφεται με τη ζάχαρη και καθώς η κατανάλωση ζάχαρης έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, το ίδιο έχει συμβεί και στον μύκητα.

Η καταστροφή των «φιλικών» βακτηρίων στο έντερο μπορεί να συμβεί μετά από επαναλαμβανόμενες αγωγές αντιβιοτικών, λήψη αντισυλληπτικών, κατανάλωση χλωριωμένου νερού βρύσης αλλά και λόγω διατροφής πλούσιας σε ζάχαρη. Όλα αυτά βοηθούν τα «κακά» βακτήρια να αυξηθούν και ο κάντιντα πολλαπλασιάζεται εκθετικά, οπότε αν έχετε αυξημένο κάντιντα, έχετε και βακτηριακό πρόβλημα.

Αν ο κάντιντα αυξηθεί ανεξέλεγκτα, μπορεί να οδηγήσει σε εμφανή συμπτώματα όπως πόδι του αθλητή, κολπική μυκητίαση, δερματοφυτία, αλλά υπάρχουν και άλλα λιγότερο εμφανή συμπτώματα, όπως εξάντληση και λοιμώξεις του εντέρου και του ουροποιητικού συστήματος.

Διαβάστε με προσοχή τις ετικέτες των προβιοτικών. Μερικές δοκιμές έχουν δείξει ότι τα προβιοτικά επηρεάζουν θετικά ένα ευρύ φάσμα θεμάτων υγείας, όπως το άγχος και η κατάθλιψη,5 ο κάντιντα, οι αλλεργίες, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και η νόσο του Crohn.

Κάποιες μελέτες αναφέρουν ότι το 99% των μικροβίων που ζουν στο έντερο δεν είναι σε θέση να καταναλώνουν οξυγόνο όμως όλα τα ζυμωμένα τρόφιμα και τα προβιοτικά που αγοράζουμε περιέχουν μόνο βακτήρια που χρειάζονται οξυγόνο για να επιβιώσουν, πράγμα που σημαίνει ότι τα προβιοτικά είναι ασυμβίβαστα με την πλειοψηφία των επισκεπτών του εντέρου μας και μπορεί να επηρεάσουν θετικά μόνο ένα μικρό ποσοστό των μικροβίων μας.6

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ σύνδρομου εντερικής μικροβιακής υπερανάπτυξης (SIBO)

Τα βακτήρια του εντέρου εκκρίνουν υψηλά επίπεδα υδρογόνου και μεθανίου, τα οποία στη συνέχεια εκπνέουν από τους πνεύμονές σας και μπορούν επομένως να μετρηθούν. Διατίθεται στο διαδίκτυο (www.biohealthlab.com/patients), ένα απλό τεστ αναπνοής πουμπορεί να σας πει αν έχετε υπερβολική ανάπτυξη βακτηρίων.

Τεστ κάντιντα

Αυτό το απλό τεστ είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τον έλεγχο του κάντιντα.

1) Βάλτε δίπλα σας ένα φρέσκο ποτήρι νερό πριν πάτε για ύπνο.

2) Πρώτο πράγμα το πρωί, ξεπλύνετε εν συντομία το στόμα σας, καταπιείτε και στη συνέχεια συγκεντρώνετε λίγο σάλιο και φτύστε στο ποτήρι νερό (βεβαιωθείτε ότι πρόκειται για σάλιο, όχι βλέννα).

3) Παρακολουθήστε το νερό για 30 λεπτά, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα πρώτα λεπτά.

4) Εάν έχετε υπερανάπτυξη κάντιντα, θα παρατηρήσετε:

  • • χορδές (πόδια) που κρέμονται από το σάλιο
  • • θολά στίγματα αιωρούμενα στο νερό
  • • βαρύ σάλιο στο κάτω μέρος του γυαλιού.

Διαρρέον έντερο

Το διαρρέον έντερο είναι μια κατάσταση στην οποία η φθορά στην επένδυση του εντέρου το καθιστά υπερβολικά διαπερατό. Αυτό είναι συνέπεια των επαναλαμβανόμενων κρίσεων κάντιντα, των παρασίτων, της υπερβολικής χρήσης αντιβιοτικών, της δυσανεξίας γλουτένης ή της υπερβολικής ανάπτυξη ορισμένων βακτηρίων.

Οι ατελώς αφομοιωμένες τροφές μπορούν τότε να διεισδύσουν στο τοίχωμα του εντέρου και αυτές οι ουσίες, οι οποίες κανονικά δεν προκαλούν πρόβλημα, προκαλούν την αντίδραση του οργανισμού που τις αναγνωρίζει ως εχθρικές. Οι τοξίνες που διαφορετικά θα περιέχονται στο έντερο, διαρρέουν στην κυκλοφορία του αίματος και το λεμφικό σύστημα προκαλώντας φλεγμονή και εξάντληση.

Ένας συνδυασμός διαπερατότητας εντέρου, "κακής" συσσώρευσης βακτηρίων και χαμηλού οξέος στομάχου μπορεί να είναι η αιτία πίσω από πολλά συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

 

Εργαστηριακά τεστ

Τεστ διαρρέοντος εντέρου

Ένας γιατρός ή ένα φυσιοπαθητικός μπορεί να σας προτείνει να κάνετε μια εξέταση ούρων για να μετρήσετε την ικανότητα δύο μορίων ζάχαρης, της μαννιτόλης και της λακτουλόζης, να περνούν μέσα από την επένδυση του λεπτού εντέρου σας. Αυτό θα σας δώσει μια σαφή εικόνα της διαπερατότητας του εντέρου σας. Εάν η λακτουλόζη, η οποία είναι το μεγαλύτερο μόριο, καταλήγει στα ούρα σας, το έντερό σας εμφανίζει σίγουρα διαπερατότητα.

Μειώστε το αλλεργικό σας φορτίο

Πάνω από το 20% των ανθρώπων επηρεάζονται από ήπιες αντιδράσεις τροφίμων ή δυσανεξίες.7 Το γάλα, το σιτάρι ή η γλουτένη, η ζάχαρη, τα θαλασσινά, το αλκοόλ, ο καφές, τα καρύδια, η σόγια και τα αβγά παίζουν συχνά ρόλο στην πρόκληση προβλημάτων στο έντερο.

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ τροφικών αλλεργιών

Οι αντιδράσεις στα τρόφιμα εμφανίζονται συνήθως ως μια αλλαγή στον ρυθμό σφυγμού σας και θα καταγράφετε τους κτύπους ανά λεπτό σε αυτή τη δοκιμασία.

1) Το πρώτο πράγμα το πρωί, προτού φάτε ή πίνετε, πάρτε τον σφιγμό σας, κρατώντας και μετρώντας για ένα πλήρες λεπτό. Βεβαιωθείτε ότι είστε χαλαροί όταν μετράτε. Καταγράψτε τους κτύπους ανά λεπτό.

2) Μασήστε το φαγητό που θέλετε να δοκιμάσετε για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα, αλλά μην το καταπιείτε.

3) Με την τροφή να βρίσκεται ακόμα στο στόμα σας, πάρτε ξανά το σφυγμό σας για ένα λεπτό και καταγράψτε τους κτύπους σας ανά λεπτό.

4) Φτύστε το φαγητό και ξεπλύνετε το στόμα σας με νερό.

5) Αύξηση της τάξης των 6 παλμών ανά λεπτό ή περισσότερο δείχνει μια αντίδραση στρες στο σώμα σας, οπότε αποφύγετε την τροφή για τουλάχιστον ένα μήνα πριν κάνετε ξανά το τεστ.

6) Μετά από ένα μήνα, επανεισαγάγετε σταδιακά μικρές ποσότητες της ίδιας τροφής για να δείτε εάν είστε σε θέση να την ανεχτείτε σε μικρότερες ποσότητες. Μην δοκιμάζετε άλλη τροφή έως ότου οι παλμοί σας επιστρέψουν στην αρχική τιμή βάσης του πρωινού.

7) Εάν παρατηρήσετε αντίδραση με το τεστ στο σπίτι σας, εξετάστε το τεστ αλλεργίας σε τρόφιμα με έναν εξειδικευμένο διατροφολόγο.

Συμβουλή: Αν τεστάρετε πιθανή δυσανεξία στα αβγά, βεβαιωθείτε ότι δοκιμάζετε την αντίδρασή σας στον κρόκο και το ασπράδι ξεχωριστά, καθώς το ασπράδι προκαλεί συχνότερα αντίδραση από τον κρόκο.

Παράσιτα

Τα περισσότερα παράσιτα μεταδίδονται από άψητα κρέατα, άψητα λαχανικά και φρούτα και μολυσμένο νερό και τρόφιμα. Ορισμένοι δείκτες ότι υπάρχει πρόβλημα παρασίτων περιλαμβάνουν:

  • • δυσκοιλιότητα, διάρροια, αέρια, φουσκωμένο στομάχι ή άλλα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου
  • • προβλήματα πέψης, μετά από κάποια τροφική δηλητηρίαση
  • • πρόβλημα ύπνου ή συχνά ξυπνήματα κατά τη διάρκεια της νύχτας
  • • έκζεμα, ερεθισμοί του δέρματος ή ανεξήγητα δερματικά εξανθήματα
  • • πόνοι στους μυς ή στις αρθρώσεις
  • • τρίξιμο δοντιών στον ύπνο
  • •κόπωση, εξάντληση, κατάθλιψη ή γενικά απάθεια
  • • ανικανοποίητη όρεξη, έλλειψη κορεσμού μετά από γεύμα
  • • αναιμία με ανεπάρκεια σιδήρου

Εργαστηριακά τεστ

Έλεγχος για παράσιτα

Μία ανάλυση αίματος ή ένα τεστ κοπράνων θα σας αποκαλύψει εάν έχετε παράσιτα στο σύστημά σας.

  

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές λεπτό έντερο

Κόψτε τα φλεγμονώδη φάρμακα. Όποτε είναι δυνατόν, αποφύγετε το αλκοόλ, την ασπιρίνη, την ακεταμινοφαίνη και οποιαδήποτε άλλα φάρμακα που δεν χορηγούνται με συνταγή, καθώς αυτά μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή και να προκαλέσουν βλάβη στο έντερο.

Κόψτε τη γλουτένη. Κόψτε τη γλουτένη εξ ολοκλήρου για μια εβδομάδα και κρατήστε ημερολόγιο για να ελέγξετε εάν τα συμπτώματά σας βελτιώνονται. Το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι και άλλοι σπόροι περιέχουν γλουτένη και γλιαδίνες, οι οποίες είναι δύσκολο να αφομοιωθούν και μπορούν να επιτρέψουν σε άπεπτες τροφές και τοξίνες που δεν έχουν διασπαστεί να ξεφύγουν μέσω του εντερικού τοιχώματος, προκαλώντας φλεγμονή και αυξημένη ανοσοαπόκριση.

Προσθέστε L-γλουταμίνη και βουτυρικό οξύ (1.200 mg ημερησίως). Και οι δύο μπορούν να βοηθήσουν να θεραπεύσουν το έντερο, αλλά η δοσολογία είναι σημαντική, οπότε συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για να βεβαιωθείτε ότι τα συμπληρώματα είναι προσαρμοσμένα σε εσάς.

Πάρτε καθημερινά προβιοτικά. Ελέγξτε τη συσκευασία των προβιοτικών και σιγουρευτείτε ότι αγοράζετε τα σωστά στελέχη για το συγκεκριμένο πρόβλημα και ελέγξτε ότι αυτά τα στελέχη θα επιβιώσουν στο ταξίδι μέσω των οξέων του στομάχου σας. Αναζητήστε ένα προβιοτικό με μεγάλο αριθμό βακτηρίων σε κάθε δόση και όσο το δυνατόν περισσότερες διαφορετικές ποικιλίες-αν και μερικά στρατηγικά στοχευμένα στελέχη μπορούν επίσης να λειτουργήσουν καλά.

Πάρτε πρεβιοτικά. Διατηρήστε τα καλά βακτήρια του εντέρου θρέφοντάς τα με πρεβιοτικά καθημερινά (καταναλώστε πρεβιοτικά τρόφιμα όπως ξινολάχανο ή kimchi ή ορό τυρογάλακτος).8

Επισκεφθείτε έναν βοτανολόγο. Το βότανο Φλόμος (Βερμπάσκο) διαλύει αποτελεσματικά τη βλέννα, όπως και η ελληνική μαστίχα, αλλά θα χρειαστεί να επισκεφτείτε έναν βοτανολόγο για τη σωστή δοσολογία.

Πάρτε Σύμφυτο. Το φυτό αυτό θεραπεύει τη μεμβράνη του εντέρου, βελτιώνοντας την πέψη. Κάνετε ένα τσάι από μισό λίτρο φρέσκων ψιλοκομμένων φύλλων σύμφυτου σε βραστό νερό. Προσθέστε λίγο φρέσκο τζίντζερ, κανέλα ή μέντα για βέλτιστη αποτελεσματικότητα.

Πιείτε τσάι από slippery elm (κόκκινη φτελιά). Μετριάζει τη φλεγμονή του λεπτού εντέρου και βοηθά στην ανακούφιση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

Πίνετε άφθονο νερό. Το νερό κρατά το έντερο σας λιπαρό και λείο.

Ενισχύστε τις βιταμίνες Α και D. Η κατανάλωση αυτών των βιταμινών βοηθά να προστατέψετε τη βλεννώδη μεμβράνη του εντέρου.

Τρώτε περισσότερα αντιβακτηριακά τρόφιμα. Το σκόρδο, το μέλι και το ξινολάχανο προλαμβάνουν την ανάπτυξη του κάντιντα, των μυκήτων γενικά και των λοιμώξεων που προκαλούνται από ζυμομύκητες.9 Η αλισίνη, ένα συστατικό στο σκόρδο, είναι ένα ισχυρό αντιβακτηριακό και αποτελεσματικό φάρμακο για τον κάντιντα και άλλες μυκητιασικές λοιμώξεις. Το σκόρδο είναι καλύτερα να καταναλώνεται με άδειο στομάχι.

Βεβαιωθείτε ότι το μέλι είναι ακατέργαστο και βιολογικό. Περιέχει ζωντανά ένζυμα που απελευθερώνουν υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο σκοτώνει μικρόβια και ιούς.

Χρησιμοποιήστε λάδι ρίγανης, κατά προτίμηση Oregano vulgaris, το οποίο έχει αποδειχθεί ότι σταματάει την ανάπτυξη του κάντιντα. Πιείτε 3-4 σταγόνες σε νερό δύο φορές την ημέρα.10

Πιείτε αλόη βέρα, κουρκουμά και μηλόξιδο που είναι όλα αποτελεσματικά αντιμικροβιακά.

Πιείτε τσάι τζίντζερ, φτιαγμένο με μερικές φέτες φρέσκιας ρίζας σε ζεστό νερό, ένα αποτελεσματικό φάρμακο για τους ιούς και τα βακτηρίδια.

Χρησιμοποιήστε το εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ για να εξαλείψετε την Candida. Πιείτε 3-6 σταγόνες σε νερό μετά από κάθε γεύμα.

Πλύνετε τα χέρια σας συχνά, ιδιαίτερα μετά τη χρήση του μπάνιου, και πάντα μετά από χάιδεμα ζώων ή κηπουρική.

Αποφύγετε τα προϊόντα σούσι και το χοιρινό. Εάν προσπαθείτε να απαλλαγείτε από παράσιτα, μειώστε τα ωμά ψάρια, καθώς συχνά περιέχουν προνύμφες αν δεν προετοιμαστούν σωστά. Το ωμό χοιρινό κρέας έχει επισημανθεί ως πηγή παρασίτων από τους βιβλικούς χρόνους και ακόμη και η κατάψυξη δεν καταστρέφει τα σκουλήκια.

Χρησιμοποιήστε αγιουρβεδικά βότανα. Η σκόνη Mimosa pudica είναι αποτελεσματική για την εξάλειψη των παρασίτων αν ληφθεί για τρεις μήνες. Πάρτε μισό κουταλάκι του γλυκού δύο φορές την ημέρα, δύο φορές την εβδομάδα αρχικά, και σιγά-σιγά αυξήστε τη δόση σε ένα κουταλάκι του γλυκού την ημέρα.

Τρώτε περισσότερα αντιπαρασιτικά, όπως το σκόρδο, το θυμάρι, το τσίλι, ο κουρκουμάς και το τζίντζερ. Το έλαιο καρύδας είναι επίσης αντιμυκητιασικό.

 

Το παχύ έντερο: συμπιεστής τροφίμων και εξουδετερωτής

Το παχύ έντερο διατρέχει την κάτω δεξιά πλευρά του κορμού σας μέχρι το ορθό, όπου η τροφή, η οποία καταναλώθηκε πιθανότατα 24 ώρες νωρίτερα, αφήνει τελικά το σώμα μας.

Η δουλειά του παχέος εντέρου είναι να αποστραγγίζει όλο το υπόλοιπο νερό και τα θρεπτικά συστατικά από κάθε τρόφιμο που φτάνει σε αυτό και να μετατρέπει αυτό που έχει μείνει σε συμπαγή κόπρανα. Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, θα επεξεργαστεί περίπου 50 τόνους τροφής.

Όταν είμαστε παιδιά, η πλειονότητα των βακτηρίων μας είναι το Bifidobacterium, το οποίο καλύπτει το έντερο για να αποτρέψει την προσκόλληση οποιωνδήποτε παθογόνων. Ως ενήλικες, οι περισσότεροι από τους εντερικούς μας πληθυσμούς είναι βακτήρια (και όχι μύκητες, ζύμες ή ιούς) και μια ισορροπία Bacteroidetes και Firmicutes συνθέτουν συνήθως την πλειονότητα αυτών των βακτηρίων και ρυθμίζουν πόσο λίπος απορροφάμε και πού το αποθηκεύουμε.

Η ποικιλία βακτηρίων του εντέρου μειώνεται μετά την ηλικία των 65 ετών, πιθανώς επειδή εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και λόγω των αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες, την υπερβολική χρήση φαρμάκων και τα προβλήματα του πεπτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της δυσκοιλιότητας.

Όταν τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν στραβά, συνήθως είναι το αποτέλεσμα φλεγμονής και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά συμπτωμάτων, όπως πόνο στο στομάχι, κράμπες, φούσκωμα, μετεωρισμός και συχνή διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε οποιαδήποτε από πολλές ασθένειες που σχετίζονται με το παχύ έντερο, από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου έως τη νόσο του Crohn, την ελκώδη κολίτιδα ή τον ορθοκολικό καρκίνο. Είναι ζωτικής σημασίας να αναφερθούν στον γιατρό σας οποιεσδήποτε αλλαγές στις κινήσεις του εντέρου σας ή στα κόπρανα.

Σχέδιο δράσης για ένα υγιές παχύ έντερο

Τρώτε λιγότερο κόκκινο κρέας και αποφύγετε τυχόν σιτεμένα ή καπνισμένα κρέατα. Αυτά τα τρόφιμα είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.11 Τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά για τα αντιοξειδωτικά και τις φυτικές ίνες.

Αυξήστε τα επίπεδα σεληνίου σας. Τα υψηλά επίπεδα σεληνίου συνδέονται με χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.11 Αυξήστε την ξηρών καρπών, σολομού, κρεμμυδιών, βρώμης και καφέ ρυζιού. Το ελαιόλαδο, το λάδι από λιναρόσπορο και το λάδι του αβοκάντο είναι επίσης ωφέλιμα, όπως και η L-γλουταμίνη και οι ακατέργαστοι σπόροι κολοκύθας.

Κάντε κλύσμα με ένα κουταλάκι του γλυκού λάδι καρύδας και 2 λίτρα αποσταγμένο νερό ή κανονίστε μία υδροθεραπεία εντέρου. Έτσι ξεπλένεται κάθε συσσώρευση βλέννας, πλάκας και τοξινών και παρέχεται άμεσος καθαρισμός για το παχύ έντερο.

Πάρτε ένα φυσικό, βοτανικό συμπλήρωμα καθαρισμού του παχέος εντέρου για να βοηθήσετε να φύγει η βλέννα στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, να αφαιρεθούν οι τοξίνες και να καθαρίσουν τα παλιά απόβλητα. Ρωτήστε έναν εξειδικευμένο διατροφολόγο ή γιατρό για να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Ελαχιστοποιήστε τα επίπεδα άγχους. Το άγχος αναστέλλει την πέψη και μειώνει τα επίπεδα των Bacteroidetes.

Τρώτε περισσότερα λαχανικά. Τα Bacteroidetes αγαπούν τα φρούτα, τα όσπρια και τις ίνες, έτσι τρώνε πολλά από αυτά, ενώ τα Firmicutes ευδοκιμούν στο λίπος και τη ζάχαρη, έτσι καλό είναι να τρώτε λιγότερη ζάχαρη.

Τρώτε ποικιλία τροφών. Η ποικιλία τροφίμων ισοδυναμεί με ποικιλία των βακτηρίων του εντέρου.

Πίνετε περισσότερο νερό, τρώτε περισσότερες ίνες. Η αύξηση της ποσότητας νερού που πίνετε και η αύξηση της πρόσληψης ινών (με τρόφιμα όπως καλά μαγειρεμένο καστανό ρύζι, πλιγούρι βρώμης, δαμάσκηνα, ακτινίδια ή λιναρόσπορο) βοηθά στο να έχετε τουλάχιστον μία αφόδευση ημερησίως και θα αποφεύγουν τα άχρηστα απόβλητα που παραμένουν στο έντερο.9

Κινηθείτε. Ο καθιστικός τρόπος ζωής μπορεί να επιβραδύνει τα έντερά σας. Εάν η μακροχρόνια δυσκοιλιότητα είναι πρόβλημα, Επιλέξτε την υδροθεραπείας του παχέος εντέρου, έναν απλό τρόπο για να διορθώσετε τα προβλήματα στο έντερό σας για να το εκκενώσετε αποτελεσματικά.

Πάρτε κάψουλες κόκκινης φτελιάς (slippery elm), ένα φυσικό σκεύασμα για να απαλύνετε τη δυσκοιλιότητα.

 

Τεστ που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι

Τεστ εντέρου

Η συνειδητοποίηση των κινήσεων του εντέρου σας θα σας δώσει μια άμεση ένδειξη του τρόπου ζωής σας και της κατάστασης της υγείας του εντέρου σας.

Λίστα ελέγχου υγείας του εντέρου:

  • • Δεν πρέπει να υπάρχει δυσφορία ή σφίξιμο και οσμή των αερίων.
  • • Τα κόπρανα πρέπει να βγαίνουν εύκολα, ομαλά και ολόκληρα.
  • • Τα κόπρανα πρέπει να έχουν μήκος 4-6 εκατοστά, μεσαίου χρώματος καφέ και να μην είναι δύσοσμα, να κολλάνε στην τουαλέτα ή να επιπλέουν.
  • • Εάν τα κόπρανα επιπλέουν, αυτό μπορεί να οφείλεται σε υπερβολικό λίπος ή αέρια - συνήθως από υπερβολική ζάχαρη, σόδες ή όσπρια. Μπορεί επίσης να είναι ένα σημάδι κακής απορρόφησης, δυσανεξίας στη λακτόζη ή κοιλιοκάκη - ειδικά εάν τα κόπρανα φαίνονται λιπαρά και μυρίζουν άσχημα. Ίσως είναι ένδειξη ότι πρέπει να προγραμματίσετε έναν έλεγχο με το γιατρό σας.
  • • Τα πολύ δύσοσμα κόπρανα μπορεί επίσης να είναι ένα σημάδι άπεπτης τροφής ή αποβλήτων που έχουν μείνει στο έντερο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • • Η αφόδευση 2-3 φορές την ημέρα είναι βέλτιστη, αλλά οτιδήποτε από 2-3 φορές την ημέρα έως 2-3 φορές την εβδομάδα είναι φυσιολογικό. Οποιεσδήποτε αλλαγές στο φυσιολογικό πρότυπο θα πρέπει να αναφέρονται στο γιατρό.

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Dig Dis Sci, 1999; 44: 1317-21

2 Proc Nutr Soc, 2013; 72: 173-7; Am J Gastroenterol, 2013; 48: 214-21

3 Gut, 1969; 10; 299-303

4 Polymicrobial Diseases. ASM Press; 2002

5 Ann Gen Psychiatry, 2017; 16: 14

6 Am J Clin Nutr, 2001; 73: 399S-405S

7 Dtsch Arztebl Int, 2009; 106: 359-69

8 BBC, Which foods can improve your gut bacteria? 30 Jan 2017

9 Saudi Pharm J, 2015; 23: 107-14

10 Mycopathologia, 2005; 159: 339-45

11 Lancet Oncol, 2015; 16: 1599-600

12 Nutr Cancer, 2009; 61: 165-78

Το Τάι Τσι λειτουργεί καλύτερα από όλες τις γνωστές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων και της αερόβιας άσκησης, οι οποίες συνιστώνται συχνά για την ινομυαλγία, μια πάθηση που προκαλεί χρόνιο μυοσκελετικό πόνο και κόπωση.

Το Tai chi έχει δοκιμαστεί συγκριτικά με την αερόβια άσκηση σε μια ομάδα 226 ασθενών με ινομυαλγία. Μετά από ένα χρόνο, όλοι ανέφεραν ότι τα συμπτώματά τους είχαν γίνει πιο ήπια, αλλά η μεγαλύτερη βελτίωση ήταν μεταξύ εκείνων που είχαν ασκηθεί στο Τai Chi για έξι μήνες, μία ή δύο φορές την εβδομάδα.

Ο καθένας μπορεί να κάνει Τai Chi, ανεξαρτήτως του επιπέδου κινητικότητας, ενώ δεν μπορούν όλοι να κάνουν αερόβια άσκηση, λένε οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Tufts. Η αεροβική άσκηση, η οποία περιλαμβάνει το περπάτημα, το κολύμπι και το ποδήλατο, είναι άσκηση που συνιστάται για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ινομυαλγίας, αλλά θα μπορούσε να αντικατασταθεί από το Τai Chi, λένε οι ειδικοί.

Το Tai chi συνδυάζει αναπνοή με αργές αρμονικές κινήσεις που εκτελούνται με συγκέντρωση και προσοχή. Έχει ήδη αποδειχθεί ότι βελτιώνει την αρθρίτιδα, τη στάση του σώματος και τη μυϊκή δύναμη και μπορεί να βοηθήσει στην κινητικότητα των αστραγάλων, των ισχύων και των γονάτων των πασχόντων από ρευματοειδή αρθρίτιδα.

 

Πηγή: BMJ, 2018; 360: k851.

Οι γυναίκες που πάσχουν συχνά από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος θα πρέπει να αρχίσουν να πίνουν καθημερινά περίπου 1,5 λίτρο νερό. Έτσι μειώνουν στο μισό τις πιθανότητες επανεμφάνισης του προβλήματος.

Το επιπλέον νερό βοηθά στην έκπλυση των βακτηρίων από την ουροδόχο κύστη και μειώνει την πιθανότητα να προσκολληθούν τα βακτήρια στα επιθυλιακά κύτταρα του ουροποιητικού, κάτι που συμβαίνει όταν αναπτύσσεται μία λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.

Αν και ακούγεται λογικό, κανείς δεν είχε δοκιμάσει πραγματικά την ιδέα μέχρι τώρα, αναφέρουν ερευνητές από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Μαϊάμι.

Συγκέντρωσαν μια ομάδα 140 γυναικών που υπέφεραν τουλάχιστον από τρεις ουρολοιμώξεις κατά το παρελθόν έτος και των οποίων η πρόσληψη υγρών ήταν αρκετά χαμηλή. Οι μισές συνέχιζαν κανονικά τη φυσιολογική τους ρουτίνα πρόσληψης νερού ενώ οι υπόλοιπες έπιναν επιπλέον 1,5 λίτρα νερού ημερησίως.

Με όλα τα άλλα ποτά που κατανάλωναν οι γυναίκες σε μια μέρα, η πρόσληψη υγρών αυξήθηκε στα 2,8 λίτρα, ενώ όσες δεν αύξησαν τη λήψη νερού κατανάλωναν περίπου 1,2 λίτρα καθημερινά.

Μετά από ένα χρόνο, οι γυναίκες που δεν έπιναν επιπλέον υγρά ανέφεραν ότι είχαν υποστεί λίγο πάνω από τρεις ουρολοιμώξεις σε αυτούς τους 12 μήνες, ενώ η ομάδα που έπινε περισσότερο νερό παρουσίασε περίπου 1,6 λοιμώξεις κατά μέσο όρο, με μείωση κατά 48%.

Εκτιμάται ότι έως και το 60% των γυναικών θα υποφέρουν τουλάχιστον από μία λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους και το 25% αυτών θα έχει υποτροπή της λοίμωξης.

Πηγή: Proceedings of the Infectious Diseases Society of America's ID Week, October 5, 2017

Η ιδέα ότι τα εγκεφαλικά μας κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν όταν φτάνουμε στα είκοσι μας είναι ένας μύθος. Στην πραγματικότητα, όπως επισήμαναν οι επιστήμονες, οι εγκέφαλοί μας συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να αναγεννούν κύτταρα μέχρι να πεθάνουμε. Αν και ο εγκέφαλός μας ανανεώνεται συνεχώς - σε μια διαδικασία γνωστή ως νευρογένεση - οι συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων καθίστανται λιγότερο αποτελεσματικές καθώς μεγαλώνουμε και αυτό θα μπορούσε να είναι ο λόγος για τον οποίο οι ηλικιωμένοι έχουν γνωστικά προβλήματα όπως η απώλεια μνήμης.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη ανέλυσαν τον εγκέφαλο 28 ατόμων, ηλικίας 14 έως 79 ετών, που είχαν πεθάνει αιφνίδια αλλά δεν είχαν ψυχικά προβλήματα όπως κατάθλιψη ή άνοια. Όλα τα δείγματα έδειξαν σημάδια νευρογένεσης, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού νέων νευρώνων - στην πραγματικότητα, όλοι είχαν παρόμοια πρότυπα ανάπτυξης σε όλο τον ιππόκαμπο.

Η μόνη διαφορά ήταν ότι τα δείγματα από τα μεγαλύτερα άτομα είχαν μικρότερη αγγειογένεση. Με άλλα λόγια, δεν σχημάτιζαν τόσα αιμοφόρα αγγεία και έτσι οι νέοι νευρώνες δεν ήταν σε θέση να συνδεθούν τόσο αποτελεσματικά όσο στα νεαρά δείγματα.

Αν και οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και 30 χρόνια ότι η νευρογένεση συνεχίζει να συμβαίνει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, η ομάδα του Columbia είναι μία από τις πρώτες που την παρακολουθούν σε μια σειρά δειγμάτων.

Τα ευρήματά τους ανοίγουν την πόρτα για καλύτερες θεραπείες για την αντιμετώπιση της άνοιας, της απώλειας μνήμης και της νόσου του Αλτσχάιμερ.

ΠηγήCell Stem Cell, 2018; 22: 589-99

Η αρτηριακή νόσος - όπου οι αρτηρίες αρχίζουν να χάνουν την ελαστικότητά τους στα πρώτα στάδια της καρδιαγγειακής νόσου - δεν προκαλείται από την κατανάλωση λιπαρών τροφών. Αντ’ αυτού, είναι μια φλεγμονώδης διαδικασία που προκαλείται από την υγεία του εντέρου μας.

Ερευνητές που παρακολούθησαν την υγεία 617 μεσήλικων γυναικών, πολλές από τις οποίες ήταν δίδυμες, ανακάλυψαν ότι τα άτομα με χαμηλά επίπεδα βακτηρίων στο έντερό τους είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από αρτηριακή δυσκαμψία. Υπήρξε αντίστροφη σχέση μεταξύ της ποικιλίας των βακτηρίων του εντέρου και της αρτηριακής νόσου. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες με τη μεγαλύτερη ποικιλία βακτηρίων είχαν τη μικρότερη αρτηριακή δυσκαμψία.

Ο εμπλουτισμός του εντέρου με περισσότερες ποικιλίες βακτηρίων μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για τη θεραπεία της αρτηριακής νόσου και των καρδιακών παθήσεων, λένε οι ερευνητές του King's College στο Λονδίνο.

Είναι ήδη γνωστό ότι το μικροβίωμα του εντέρου - η κοινότητα μικροβίων στο γαστρεντερικό σωλήνα - ρυθμίζει τη φλεγμονή, την ανοχή στη γλυκόζη και την ευαισθησία στην ινσουλίνη (δύο σημαντικοί παράγοντες στον διαβήτη τύπου 2) και έτσι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι συνδέεται επίσης με την αρτηριακή νόσο.

Η ανακάλυψη αυτή οδηγεί για άλλη μια φορά στην αμφισβήτηση της θεωρίας ότι τα λιπαρά τρόφιμα διαλύουν τις αρτηρίες μας και τις κάνουν σκληρές. Προσθέτει ακόμα ένα στοιχείο ότι η καρδιακή νόσος συνδέεται με τα επεξεργασμένα τρόφιμα, και ειδικά τη ζάχαρη: έχει περισσότερο να κάνει με την ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε τα τρόφιμα.

Πηγή:

European Heart Journal, 2018, 0: 1-9, doi: 10.1093 / eurheartj / ehy226.

Ο θυρεοειδής είναι ένας σημαντικός αδένας που είναι υπεύθυνος για πολλές λειτουργίες στο σώμα. Όταν υπερλειτουργεί ή υπολειτουργεί, ενδέχεται να εμφανιστούν συμπτώματα όπως η εγκεφαλική σύγχυση, ο βραδύτερος μεταβολισμός, η κόπωση ή ακόμη και η κατάθλιψη. Εδώ θα βρείτε κάποια τονωτικά αφεψήματα που μπορείτε να παρασκευάσετε για να βελτιώσετε την υγεία του θυρεοειδούς:

  1. Αγριοράδικο. Το αγριοράδικο, αλλιώς πικραλίδα ή ταραξάκο, έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που βοηθούν στην αποτροπή αυτοάνοσων εξάρσεων και την εξισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Για να φτιάξετε τσάι από αγριοράδικο, χρειάζεστε δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένης ρίζας και φύλλων. Στη συνέχεια, βυθίστε το με φρέσκο λεμόνι σε ένα δοχείο τσαγιού για 15 έως 20 λεπτά. Προσθέστε μισό κουταλάκι του γλυκού μέλι, ανακατέψτε και πιείτε.
  1. Σιβηρικό τζίνσενγκ. Ως προσαρμογόνο βότανο, το σιβηρικό τζίνσενγκ μπορεί να βοηθήσει το σώμα να διαχειριστεί καλύτερα το άγχος, όπως και το στρες που προκαλείται από διαταραχές του θυρεοειδούς. Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής που συνήθως συναντάμε στα προβλήματα του θυρεοειδούς. Η αποξηραμένη ρίζα αυτού του βοτάνου μπορεί να παρασκευαστεί και να συνδυαστεί με φλούδα πορτοκαλιού ή ξύσμα. Το σιβηρικό τζίνσενγκ απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο μαγειρέματος, περίπου δύο έως τρεις ώρες, για να εξαγάγετε τα φυτικά οφέλη.
  1. Τσάγκα. Το Τσάγκα (Chaga) είναι ένας μύκητας που παρέχει οφέλη για τον καθαρισμό του ήπατος και του λεμφικού συστήματος. Αφαιρεί επίσης τις τοξίνες και θρέφει το σύστημα αποτοξίνωσης, το οποίο είναι ωφέλιμο για το σώμα όταν υπάρχουν προβλήματα θυρεοειδούς. Βοηθά επίσης στον καθαρισμό του νου όταν υπάρχει το φαινόμενο της «ομίχλης του εγκεφάλου» σε παθήσεις του θυρεοειδούς. Το Τσάγκα μπορεί να αναμειχθεί σε ένα smoothie ή να μπει σε τσάι (συνήθως σε τσάι matcha).
  1. Ashwagandha. Αυτό το βότανο μπορεί να βοηθήσει το σώμα να αντιμετωπίσει καλύτερα το στρες, το άγχος και άλλες χρόνιες παθήσεις. Επιπλέον, μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της παραγωγής των ορμονών του θυρεοειδούς. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ashwagandha αναμειγνύοντάς το με ζεστό γάλα καρύδας ή αμυγδάλου.
  1. Turmeric. Το Turmeric ή κουρκουμάς είναι μία θρεπτική τροφή για την υγεία του θυρεοειδούς λόγω του ενεργού συστατικού του, της κουρκουμίνης. Έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να ανακουφίσει διαταραχές που σχετίζονται με τη διάθεση, όπως το άγχος και η κατάθλιψη, οι οποίες συνοδεύουν τις διαταραχές του θυρεοειδούς.
  1. Αστράγαλος. Ο Αστράγαλος μπορεί να βελτιώσει την λειτουργία των επινεφριδίων και επίσης να βοηθήσει στην ανακούφιση του στρες. Με την καταπολέμηση της φλεγμονής, βοηθά το σώμα να αντιμετωπίσει καλύτερα το άγχος. Επίσης ωφελεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Για να φτιάξετε τσάι Αστράγαλου, μουλιάστε ένα τέταρτο κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένη ρίζα Αστράγαλου για πέντε λεπτά. Προσθέστε μερικά μπουμπούκια λεβάντας ή κουρκουμά και λίγο ακατέργαστο μέλι.
  1. Μάκα. Η σκόνη Μάκα (Maca) περιέχει βιταμίνες Β, C και E - τις οποίες χρειάζεται ο θυρεοειδής για να παράγει ορμόνες και να ρυθμίζει το μεταβολισμό και τα επίπεδα ενέργειας. Βοηθά επίσης στον έλεγχο της ορμονικής επικοινωνίας και στη βελτίωση της διάθεσης. Για να φτιάξετε μάκα, συνδυάστε μια-δύο μεγάλες κουταλιές μάκα με ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα και ένα κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ. Στη συνέχεια, ανακατώστε με ζεστό γάλα καρύδας, μισό κουταλάκι του γλυκού με μέλι και μισό κουταλάκι του γλυκού του ελαίου καρύδας.
  1. Ροντιόλα - Η Ροντιόλα (Rhodiola) χρησιμοποιείται ως προσαρμογόνο βότανο στην παραδοσιακή και βοτανική ιατρική ως ηρεμιστικό του σώματος. Τα αποτελέσματά της μπορούν να φανούν σχεδόν αμέσως. Μπορεί να καθαρίσει την «ομίχλη του εγκεφάλου» καθώς και να ενισχύσει την ενέργεια. Μπορεί επίσης να ανακουφίσει τα συμπτώματα κατάθλιψης και να καταπολεμήσει τη χρόνια κόπωση. Λειτουργεί ταχύτερα σε μορφή βάμματος. Μπορείτε να το προσθέσετε στο τσάι σας με φυτικά έλαια, smoothies ή χυμούς.
  1. Τζίντζερ. Το Τζίντζερ μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου σε χρόνιες παθήσεις και να μειώσει τους σχετικούς κινδύνους του υποθυρεοειδισμού και των καρδιαγγειακών προβλημάτων. Για να φτιάξετε τσάι τζίντζερ, προσθέστε τρεις έως τέσσερις φέτες ρίζας τζίντζερ σε μια κατσαρόλα με τρία - τέσσερα φλιτζάνια βραστό νερό. Αφήστε το να σιγοβράσει για 10 έως 15 λεπτά. Αφαιρέστε τις φέτες τζίντζερ και προσθέστε μέλι.

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας σχήματος πεταλούδας που βρίσκεται στο λαιμό και ακριβώς επάνω από το οστό της κλείδας. Σε διαταραχές του θυρεοειδή μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα όπως βρογχίτιδα, υπερθυρεοειδισμός, υποθυρεοειδισμός, καρκίνος θυρεοειδούς, οζίδια θυρεοειδούς και θυρεοειδίτιδα.

Πηγές: PaleoHacksMedlinePlus