Τετάρτη, 03 Ιουλίου 2019 08:34

Πόσα γνωρίζετε για το μόλυβδο;

Ο μόλυβδος είναι ένα βαρύ μέταλλο που υπάρχει στη φύση και βρίσκεται στο φλοιό της γης. Η υψηλή του πυκνότητα, το χαμηλό σημείο τήξης, η ευκαμψία και το χαμηλό κόστος το κατέστησαν ένα μεταλλικό στοιχείο επιλογής για πολλές εφαρμογές, από σφαίρες έως μπαταρίες. Όμως είναι επίσης πολύ τοξικό και η ευρεία χρήση του σημαίνει ότι βρίσκεται συνήθως στο περιβάλλον και στα σπίτια μας.

Πού το βρίσκει κανείς;

Παρόλο που η χρήση μολύβδου έχει σταματήσει από πολλές εφαρμογές από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο φως ενδείξεις για τις τοξικές επιδράσεις του, η έκθεση στο μόλυβδο εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα - και όχι μόνο για τους ανθρώπους που δουλεύουν με το μέταλλο. Εάν ζείτε σε παλιό σπίτι, πιθανότατα θα έχετε μόλυβδο στα παλαιά στρώματα χρώματος ή βερνικιού (η απαγόρευση του μολύβδου στις μπογιές τέθηκε σε ισχύ το 1978 στις ΗΠΑ και το 1992 στο Ηνωμένο Βασίλειο) και οι σωλήνες νερού μπορεί να είναι κατασκευασμένοι από μολύβδου (που σημαίνει ότι πιθανότατα να υπάρχει μόλυβδος και στην παροχή νερού). Βαμμένα ή βερνικωμένα vintage έπιπλα, τζάμια κεραμικά, καλλυντικά, χώμα και υλικά στέγης μπορεί επίσης να περιέχουν μόλυβδο. Η οικιακή σκόνη μπορεί να περιέχει μόλυβδο από διάφορες πηγές.

Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Όλα τα σπίτια πιθανώς να περιέχουν μόλυβδο, είτε από εσωτερικές είτε από εξωτερικές πηγές. Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, 24 εκατομμύρια αμερικανικά σπίτια περιέχουν παλιά χρώματα με μόλυβδο και αυξημένα επίπεδα μολυσμένης οικιακής σκόνης.6 Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν πολλά που μπορείτε να κάνετε για να γίνει το σπίτι σας ασφαλές. Δείτε παρακάτω τις κορυφαίες συμβουλές μας.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Κανένα ανθρώπινο όργανο δεν έχει ανοσία στην τοξικότητα του μολύβδου, πράγμα που σημαίνει ότι ο μόλυβδος μπορεί να προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας - από καρδιακά προβλήματα και ορμονικές διαταραχές μέχρι εγκεφαλικές βλάβες και νευρολογικές διαταραχές - ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα έκθεσης.1

Πράγματι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει ότι δεν είναι γνωστό το επίπεδο έκθεσης μολύβδου που θεωρείται ασφαλές.2

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις συνέπειες του μολύβδου. Μπορούν εύκολα να εισπνεύσουν ή να καταπιούν σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή να βάλουν στο στόμα τους αντικείμενα που έχουν μόλυβδο. Τα αναπτυσσόμενα σώματα των παιδιών απορροφούν περισσότερο μόλυβδο από τους ενήλικες Προβλήματα όπως το χαμηλό IQ, τα προβλήματα συμπεριφοράς, η εξασθενημένη ακοή και το μειωμένο ύψος έχουν όλα συνδεθεί με την χαμηλού επιπέδου έκθεση σε μόλυβδο σε παιδιά.3

Οι έγκυες γυναίκες είναι επίσης ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε κίνδυνο. Αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο αίμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν συσχετιστεί με υψηλή αρτηριακή πίεση, αποβολή, πρόωρο τοκετό, χαμηλό βάρος γέννησης και αναπτυξιακές αναπηρίες σε προσβεβλημένα μωρά.4

Ο μόλυβδος έχει συνδεθεί επίσης με μειωμένα ποσοστά γονιμότητας.5

Πώς να μειώσετε την έκθεσή σας σε μόλυβδο

Ελέγξτε για ίχνη μόλυβδου. Μπορείτε να ελέγξετε για την ύπαρξη μόλυβδου σε παλαιά χρώματα, έπιπλα και άλλα αντικείμενα στο σπίτι σας με ένα κιτ δοκιμής μολύβδου όπως αυτά που προσφέρονται από την 3M και την Abotex, διαθέσιμα στο διαδίκτυο από το Amazon και σε άλλους ιστότοπους. Εναλλακτικά, ζητήστε συμβουλές από την τοπική υπηρεσία δημόσιας υγείας σχετικά με τον τρόπο επαγγελματικής εξέτασης του σπιτιού σας. Εάν ζείτε σε σπίτι που χτίστηκε πριν από τη δεκαετία του 1960, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει μόλυβδος στο χρώμα του σπιτιού σας.

Αποτοξινωθείτε. Αν νομίζετε ότι εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας πιθανώς να έχετε εκτεθεί σε ανησυχητικά επίπεδα μολύβδου, ζητήστε από το γιατρό σας να σας παραπέμψει για εξέταση αίματος. Εάν αποδειχθεί ότι τα επίπεδα είναι ανησυχητικά, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αποτοξινωθεί το σώμα φυσικά, όπως για παράδειγμα η λήψη συμπληρωμάτων όπως το chlorella και η σπιρουλίνα. Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε ένα εξειδικευμένο φυσικοπαθητικό που μπορεί να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο ολιστικό πρόγραμμα αποτοξίνωσης.

Κρατήστε το χρώμα σε καλή κατάσταση. Ο μόλυβδος που είναι καλά καλυμμένος κάτω από στρώματα σύγχρονης βαφής χωρίς μόλυβδο δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά εάν υπάρχουν ρωγμές ή ξεφλουδίσματα χρειάζεται να διορθωθούν αμέσως, καθώς μπορεί να δημιουργήσουν σκόνη μολύβδου. Επίσης, εξετάστε εάν το χρώμα έχει πιθανώς χτυπηθεί, γδαρθεί ή υποστεί ζημιά από παιδιά ή κατοικίδια ζώα ή εάν βρίσκεται σε σημείο που καταπονείται πολύ, όπως γύρω από παράθυρα, πόρτες ή σκάλες.

Ανακαινίστε με ασφάλεια. Ο απλούστερος τρόπος αντιμετώπισης ενός χρώματος με μόλυβδο, αν είναι σε καλή κατάσταση, είναι να το «σφραγίσετε» με μια επικάλυψη σύγχρονου χρώματος χωρίς μόλυβδο. Αλλά εάν είναι σε κακή κατάσταση και πρέπει να αφαιρεθεί, βεβαιωθείτε ότι δεν χρησιμοποιείτε μεθόδους που δημιουργούν σκόνη ή καπνούς, όπως η ξηρή αμμοβολή ή μηχανήματα που δημιουργούν σκόνη από το παλιό χρώμα. Δοκιμάστε ένα ξεβαφτικό χρώματος με βάση το νερό χωρίς διαλύτες, ή καλέστε έναν έμπειρο επαγγελματία. Εάν το κάνετε μόνοι σας, φοράτε πάντα προστατευτικά ρούχα, γάντια και μάσκα προσώπου (κατάλληλα για σωματίδια μολύβδου), θυμηθείτε να πετάξετε το χρώμα που αφαιρέθηκε σε σφραγισμένο δοχείο και να καθαρίσετε πολύ προσεκτικά την περιοχή από υπολείμματα.

Προσοχή στα καλλυντικά. Μόλυβδος έχει βρεθεί ότι υπάρχει σε ορισμένα καλλυντικά συμπεριλαμβανομένων των κραγιόν και των eyeliner, έτσι θα πρέπει να επιμένουμε σε αξιόπιστες φυσικές μάρκες που είναι ξεκάθαρες για τα συστατικά τους και δεσμεύονται για αυστηρά πρότυπα όσον αφορά τα βαρέα μέταλλα και άλλους ρύπους. Σε περίπτωση αμφιβολίας, επικοινωνήστε με την εταιρεία καλλυντικών και ρωτήστε σχετικά με τη σύνθεσή τους.

Ελέγξτε τις σωληνώσεις σας. Ο μόλυβδος είναι γκρίζος, συνήθως παχύτερος από τους πλαστικούς ή χάλκινους σωλήνες και παράγει θόρυβο σαν «γδούπο» όταν τον χτυπάει ένα μεταλλικό αντικείμενο (και όχι έναν σαφή τόνο κουδουνίσματος). Ένας υδραυλικός μπορεί να επιβεβαιώσει εάν οι σωλήνες σας είναι κατασκευασμένοι από μόλυβδο. Αν είναι, σκεφτείτε να τους αντικαταστήσετε ή να πάρετε ένα φίλτρο νερού που αφαιρεί το μόλυβδο. Επικοινωνήστε με την τοπική εταιρεία ύδρευσης για συμβουλές.

Καθαρίστε με ηλεκτρική σκούπα τακτικά. Η εισπνοή σκόνης οικιακής χρήσης που περιέχει μόλυβδο είναι ο βασικός τρόπος έκθεσης στα βαρέα μέταλλα, οπότε κρατήστε τις επιφάνειες χωρίς σκόνη με συχνό σκούπισμα και ξεσκόνισμα. Επίσης, αποφύγετε να φοράτε στο σπίτι σας τα παπούτσια που φοράτε έξω, για να αποφύγετε την σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή το χώμα με μόλυβδο από εξωτερικούς χώρους να μεταφερθούν στο σπίτι σας.

Βιβλιογραφία

1 National Research Council (US) Committee on Measuring Lead in Critical Populations, Measuring Lead Exposure in Infants, Children, and Other Sensitive Populations. 1993
2 WHO, Lead Poisoning and Health. 2018
3 Environ Res, 1994; 65: 42-55; Salud Publica Mex, 2003; 45 Suppl 2: S220-4
4 Matern Child Health J, 2013; 17: 172-9
5 National Bureau of Economic Research, NBER Working Paper No. 24607. 2018
6 Environ Health Perspect, 2008; 116: 1285-93

Η θυρεοειδίτιδα ή νόσος του Hashimoto είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα όπου το ανοσοποιητικό σύστημα δεν αναγνωρίζει τα κύτταρα του θυρεοειδή αδένα ως δικά του, τους επιτίθεται και σταδιακά τα καταστρέφει, οδηγώντας τελικά σε υπο-θυρεοειδισμό. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto δεν αποτελεί μόνο μια ορμονική νόσο. Είναι ένα επικίνδυνο αυτοάνοσο νόσημα. Στην προκειμένη περίπτωση τα αντισώματα του θυρεοειδούς «μπλοκάρουν» τους υποδοχής παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών και δημιουργούν την παθολογική κατάσταση της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto.

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto συνήθως εκδηλώνεται με νευροψυχιατρικά συμπτώματα όπως διαταραχές βάρους, πονοκεφάλους, διαταραχές μνήμης και επικοινωνίας, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη και επιθετικότητα εναλλασσόμενη με αδράνεια. Τα συμπτώματα αυτά με τον καιρό και χωρίς αγωγή αυξάνονται και μπορούν να οξυνθούν με τέτοια ένταση που ο ασθενής να έρχεται σε αδιέξοδο. Αρκετές φορές η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto συνοδεύεται και από φλεγμονές που προέρχονται από άλλες λοιμώξεις ή παθήσεις. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, περιπλέκεται περισσότερο η συμπτωματολογία, πάντα με κορύφωση τα νευροψυχιατρικά σημεία. Όσο υπολειτουργεί ο θυρεοειδής τόσο καταστρέφεται η εγκεφαλική λειτουργία. Τα τελευταία χρόνια τα ποσοστά της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto, στην Ευρώπη έχουν υπερδιπλασιαστεί και πλέον μάλλον δεν είναι δυνατόν με την ταχύτητα που εξαπλώνεται το νόσημα, να υπολογιστούν ακριβώς.

Πολλές φυσικές ουσίες και κυρίως τα αμινοξέα έχουν φανεί χρήσιμα στην βελτίωση των ορμονικών δυσλειτουργιών.

Πολύ χρήσιμος συνδυασμός αμινοξέων σε αυτοάνοσα νοσήματα (όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto) όπου υπάρχει διαταραχή των ορμονικών και νευρολογικών λειτουργιών είναι ο παρακάτω:

- L-Τρυπτοφάνη, πρόδρομος των νευροδιαβιβαστών της σεροτονίνης, της μελατονίνης, του κυνουρενικού οξέως, της βιταμίνης Β3 (Νιασίνη), και αναπνευστικών ενζύμων του κυττάρου.

- L-Τυροσίνη, επίσης πρόδρομος στην σύνθεση των κατεχολαμινών, της επινεφρίνης, της νοροεπινεφρίνης και της ντοπαμίνης, αλλά και των ορμονών του θυρεοειδούς, της θυροξίνης, της τριιωδοθυρονίνης και της χρωστικής μελανίνης.

- L-Φαινυλαλανίνη, η οποία μετατρέπεται σε L-Τυροσίνη που με την σειρά της είναι πρόδρομος στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών ντοπαμίνης και νορεπινεφρίνης, αλλά και των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα.

Επιπλέον, οι βιταμίνες Β1, Β2, Β6 και το Φολικό οξύ αποτελούν δομικά και λειτουργικά απαραίτητα στοιχεία του νευρικού συστήματος και ενισχύουν θετικά την αντοχή και τη λειτουργία του. Λαμβάνουν μέρος ως συνένζυμα σε μια σειρά από σπουδαίες ενζυματικές αντιδράσεις απαραίτητες για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, του καρδιαγγειακού και στις διαδικασίες μεταβολισμού των κυττάρων. Είναι ουσίες που πρέπει να προσλαμβάνουμε εξωγενώς, γιατί ο σύγχρονος τρόπος διατροφής έχει μειώσει σημαντικά την περιεκτικότητά τους στα τρόφιμα.

Ο παραπάνω συνδυασμός των φυσικών ουσιών και των βιταμινών ενεργοποιεί συνένζυμα που βελτιώνουν λειτουργίες σε αυτοάνοσες καταστάσεις, συμβάλλοντας στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του ορμονικού και νευρικού συστήματος. Βοηθά την λειτουργία των μιτοχονδρίων, αυξάνοντας την κυτταρική ενέργεια (ATP) και συντελεί στην αντιμετώπιση του οξειδωτικού stress. Επίσης, προάγει την παραγωγή ενζύμων που αποτρέπουν τους πόνους και επηρεάζει θετικά την ψυχική διάθεση. Βοηθά σε συνυπάρχουσα μελαγχολία, κατάθλιψη, αϋπνία και βελτιώνει την λειτουργία της μνήμης. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί βοηθητικά σε σοβαρές νοητικές διαταραχές, όπως σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή.

Γενικά, ένας τέτοιος στοχευμένος συνδυασμός ρυθμίζει τους νευροδιαβιβαστές και βελτιώνει την λειτουργία των συνάψεων του ορμονικού συστήματος και της εγκεφαλικής λειτουργίας.

Μαζί με την αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού, ο αριθμός των ατόμων με διάγνωση άνοιας αυξάνεται ραγδαία. Το 2010 εκτιμάται ότι υπήρχαν 35,6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως με άνοια, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 20 χρόνια.1 Τα συμπτώματα της άνοιας συνήθως περιλαμβάνουν απώλεια μνήμης και ικανοτήτων συλλογιστικής με αλλαγές στη διάθεση συμπεριλαμβανομένης της απάθειας – ανησυχίας.2 Η παροχή σημαντικών δραστηριοτήτων που επικεντρώνονται στις ικανότητες των ατόμων μπορεί να είναι ένας μηχανισμός μείωσης των συμπτωμάτων και βελτίωσης της ποιότητας ζωής.3 Μία προσέγγιση που πιστεύεται ότι προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση για άτομα με άνοια είναι οι δραστηριότητες που βασίζονται στη μέθοδο Montessori.4

Η μέθοδος Montessori αναπτύχθηκε αρχικά στη δεκαετία του 1900 από τη γιατρό και παιδαγωγό Maria Montessori για την εκπαίδευση παιδιών με γνωστικές δυσλειτουργίες. Ο Dr Cameron Camp πρωτοστάτησε στην εφαρμογή αυτού του προγράμματος σε άτομα με άνοια τη δεκαετία του 1990 σημειώνοντας ότι οι δραστηριότητες Montessori είναι κατάλληλες για άτομα με γεροντική άνοια.5

Μία από τις επτά δραστηριότητες της μεθόδου Montessori είναι και η κίνηση. Σύμφωνα με την Montessori η κίνηση βασίζεται στη μυϊκή μνήμη.6 Όταν μιλάμε για μυϊκή μνήμη εννοούμε ότι ο μυς ενεργοποιείται από το κεντρικό νευρικό σύστημα χάρη στο οποίο υπάρχει μια κινητική μνήμη που μας επιτρέπει να κάνουμε πολλές αυτοματοποιημένες κινήσεις μυών χωρίς καμία σκέψη. Επομένως η μυϊκή μνήμη είναι το μέρος εκείνο της μνήμης που χρησιμοποιείται στην επαναλαμβανόμενη κίνηση των μυών, για παράδειγμα στην ανάμνηση πώς περπατάμε, πώς χρησιμοποιούμε την παλάμη και τα δάχτυλα (γραφή - διάβασμα) και πώς οδηγούμε ένα ποδήλατο7. Η ανάπτυξη φυσιολογικών χαρακτηριστικών σε έναν μυ όπως η ισχύς, η δύναμη, η αντοχή, η ευελιξία, η δυστροφία και μορφολογικών αλλαγών όπως αλλαγή διαμέτρου, μεγέθους ή σχήματος μυϊκών ινών και αλλαγές στη τοποθεσία, αριθμό και θέση των μυϊκών πυρήνων αποδεικνύουν ότι ο μυς έχει πράγματι μνήμη.

Εάν ένας μυς υποστεί υπερτροφία σε νεαρή ηλικία λόγω της άσκησης και η άσκηση σταματήσει, τότε ο μυς όταν επιστρέψει σε αυτή τη διαδικασία σε μεταγενέστερη ηλικία θυμάται ότι στο παρελθόν ήταν υπερτροφικός διευκολύνοντας την ανάπτυξη της μυϊκής μάζας πιο γρήγορα.8 Με την άσκηση οι μυϊκές ίνες μπορούν να κερδίσουν τους παλαιούς πυρήνες που έχουν αποθηκεύσει στη μνήμη τους σε νεαρή ηλικία από τα ενήλικα βλαστοκύτταρα συνθέτοντας περισσότερες πρωτεΐνες για να ξαναγίνουν πάλι υπερτροφικές σε προχωρημένη ηλικία. Ο αριθμός των πρωτεϊνών που βρίσκονται στις περιφερικές ίνες είναι ο πιο σημαντικός βιολογικός δείκτης στην κατανόηση του ιστορικού των μυϊκών κυττάρων.9 Η μυϊκή μνήμη διαρκεί αρκετά χρόνια. Στους σκελετικούς μύες καλύπτει περίπου το 15 % του μέσου όρου ζωής δηλαδή 80 έτη.10

Οι εργαστηριακές ενδείξεις ότι ο μυς έχει μνήμη παρακινούν και ενθαρρύνουν τους ηλικιωμένους να συμμετέχουν σε προγράμματα άσκησης για να αναπτύξουν μυϊκή δύναμη και μάζα. Ένας επιπλέον μυϊκός πυρήνας μπορεί να έχει προστεθεί με την άσκηση σε νεαρή ηλικία ο οποίος μπορεί να διατηρηθεί για δεκαετίες επιτρέποντας στις μυϊκές ίνες να αυξήσουν την παραγωγή ριβοσωμάτων και σύνθεσης των πρωτεϊνών όταν η άσκηση επαναληφθεί σε μεγαλύτερες ηλικίες.7 Επειδή το μυϊκό σύστημα μνήμης μπορεί να καταστραφεί λιγότερο και να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά σε ασθενείς με γεροντική άνοια, η μέθοδος Montessori μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία, ως μέσο για την προσέγγιση και εμπλοκή των ατόμων με απώλεια μνήμης στην κίνηση, με τη βοήθεια της θεραπευτικής άσκησης που προάγει η φυσικοθεραπεία.6

Η φυσικοθεραπεία βοηθάει στη βελτίωση της φυσικής λειτουργίας (κινητικότητα, ισορροπία, συντονισμός και δύναμη), στη θεραπεία δυσλειτουργιών που σχετίζονται με τη γήρανση όπως περιορισμένο εύρος κίνησης, οίδημα, πόνος και αυξημένος κίνδυνος πτώσεων ώστε να υπάρξει βελτίωση των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής. Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην παροχή συμβουλών και υποστήριξης της οικογένειας για την παροχή σωστής φροντίδας ώστε οι γηραιότεροι οικείοι τους να ζουν μια ευκολότερη ζωή με μείωση της κατάθλιψης και άγχους.11

Οι στόχοι των παρεμβάσεων φυσικοθεραπείας είναι:

  • Βελτίωση φυσικής λειτουργίας (κινητικότητα, ισορροπία, συντονισμός και δύναμη).
  • Άσκηση για βελτίωση ισορροπίας και μείωση του φόβου των πτώσεων.
  • Άσκηση για μείωση της συχνότητας εμφάνισης κατάθλιψης, διέγερσης, επιθετικότητας, υπομονής, συμπτώματα κοινά με την άνοια.
  • Βελτίωση της γενικής καρδιαγγειακής υγείας.
  • Ευχάριστη απασχόληση (αίσθηση ολοκλήρωσης των ασθενών με άνοια).
  • Βελτίωση του ύπνου (διαταραχές ύπνου συχνές σε ασθενείς με άνοια, η άσκηση βοηθάει στη κανονική ρουτίνα ύπνου).
  • Επιβράδυνση της ψυχικής πτώσης (η άσκηση φαίνεται να επιβραδύνει την ατροφία του εγκεφάλου, ειδικά στον ιππόκαμπο επηρεάζοντας τη μνήμη).12

Ένα πρόγραμμα άσκησης που αφορά τη φυσικοθεραπεία στην γεροντική άνοια πρέπει να αποτελείται από:

  1. Ασκήσεις ευλυγισίας του μυοσκελετικού συστήματος (αυξάνουν το εύρος τροχιάς κίνησης της άρθρωσης και της μυϊκής δύναμης κάνοντας τις καθημερινές δραστηριότητες πιο εύκολες). Περιλαμβάνει:

Α. Ενεργοπαθητικές ασκήσεις (οι ασκήσεις πρέπει να επικεντρώνονται στην ενίσχυση των εκτεινόντων και καμπτήρων μυών ενώ πρέπει να δίνεται έμφαση στις περιοχές του αυχένα και της σπονδυλικής στήλης σε συνδυασμό με περιστροφικές κινήσεις για την προώθηση της χαλάρωσης).

Β. Ιδιοδεκτική νευρομυϊκή διευκόλυνση (τεχνικές μυϊκής αναστολής όπως κράτημα, χαλάρωση ή σύσπαση, χαλάρωση).

Γ. Διατατικές ασκήσεις

  • Απαλή διάταση καμπτήρων αγκώνα, ισχίου, καμπτήρων γόνατος και ραχιαίων καμπτήρων πέλματος.
  • Η διάταση μπορεί να συνδυαστεί με τεχνικές κινητοποίησης των αρθρώσεων για τη μείωση της σκληρότητας της αρθρικής κάψας ή των αρθρικών συνδέσμων.
  • Αυτοδιάταση.
  • Διατήρηση διάτασης τουλάχιστον 15-30 δευτερόλεπτα. Στην ιδανική περίπτωση οι διατάσεις επαναλαμβάνονται τουλάχιστον 3-5 φορές.
  • Βαλλιστικές διατάσεις (οριοθέτηση υψηλής έντασης διάτασης).
  1. Εκπαίδευση ισορροπίας: Είναι σημαντικό οι ασθενείς με άνοια να βελτιώσουν την εμπιστοσύνη μειώνοντας τον κίνδυνο πτώσης. Καθώς η ισορροπία είναι σε ειδική θέση τόσο η στάση όσο και η ισορροπία ενθαρρύνονται. Σωστή κίνηση και συχνότητα ασκήσεων προτείνεται από τους φυσικοθεραπευτές. Ο ασθενής βελτιώνει τον γενικό συντονισμό με καλύτερη αίσθηση του περιβάλλοντος χώρου.
    • Η άσκηση ισορροπίας αρχίζει πάντα από χαμηλό κέντρο βάρους προς υψηλό κέντρο βάρους.
    • Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινά με το σήκωμα του βάρους του ασθενούς σε καθιστή και όρθια θέση ώστε να αναπτύξει μια εκτίμηση των ορίων σταθερότητας.
    • Δίνοντας ελαφρά ώθηση ο φυσικοθεραπευτής στον ασθενή ο τελευταίος προσπαθεί να διατηρήσει ισορροπία.
    • Δραστηριότητες με μπάλα.
  2. Εκπαίδευση δύναμης: Βοηθά στην οικοδόμηση της μυϊκής μάζας, αυξάνει τον μεταβολισμό, ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ιδανικά πρέπει να γίνονται επαναλήψεις των 8-10 ασκήσεων τρεις φορές την εβδομάδα. Η αντίσταση μπορεί να εφαρμοστεί με λάστιχα ή ελαφριά βάρη.
  3. Εκπαίδευση βάδισης: Η εκπαίδευση βάδισης βοηθάει στη βελτίωση της κινητικότητας και λειτουργικής ικανότητας χωρίς στήριξη. Κύριοι στόχοι είναι η επιμήκυνση – βελτίωση του βήματος, βελτίωση μοτίβου βάδισης των ποδιών, αύξηση της αντίπλευρης κίνησης και ταλάντευσης των χεριών μέσω ενός τακτικού προγράμματος ασκήσεων βάδισης.
  4. Θεραπευτική (αερόβια) άσκηση: Η θεραπευτική άσκηση βοηθάει στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη δύναμη των ορμονών του ανοσοποιητικού συστήματος. Η σωματική δραστηριότητα αυτού του είδους μειώνει την νευρωνική διαταραχή βελτιώνοντας την εγκεφαλική λειτουργία. Περιλαμβάνει τζόκινγκ, ποδηλασία, κολύμπι ή οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα αναζωογονεί την καρδιο-πνευμονική χωρητικότητα των ασθενών. Για μέγιστα οφέλη συνιστάται θεραπευτική άσκηση 30 λεπτών διάρκειας τριών εβδομάδων. Οι ασθενείς ξεκινούν συνεδρίες διάρκειας 10-20 λεπτών ανάλογα με τα επίπεδα φυσικής κατάστασης. Εναλλακτική μορφή άσκησης όπως ο χορός θα μπορούσε να συμπεριληφθεί ως θεραπευτική άσκηση βοηθώντας ασθενείς με άνοια για τη μείωση προβλημάτων κινητικότητας που προκύπτουν εξαιτίας άλλων παθήσεων.12

Παραπομπές

  1. Prince M, Bryce R, Albanese E, et al. The global prevalence of dementia: A systematic review and metaanalysis. Alzheimers Dement 2013;9:63-75
  2. Alzheimer Society. Rising Tide: The Impact of Dementia on Canadian Society. Ottawa, Ontario: Alzheimer Society of Canada; 2010.
  3. Kolanowski AM, Litaker M, Buettner L. Efficacy of theory-based activities for behavioral symptoms of dementia. Nurs Res 2005;54:219-228
  4. Malone ML, Camp CJ. Montessori-based dementia programming: Providing tools for engagement. Dementia 2007;6:150-157
  5. Camp CJ. Origins of Montessori programming for dementia. Nonpharmacol Ther Dement 2010;1:163-174.
  6. Brenner T, Brenner K. The Montessori method in dementia care. Journal of Dementia Care 2012;4:18-19.
  7. Camelli eli. Muscle Memory: There is such a Thing. Eli J Aging Sci 2016;4:1-2.
  8. Bruusgaard JC, Johansen IB, Egner IM, Rana ZA, Gundersen K. Myonuclei acquired by overload exercise precede hypertrophy and are not lost on detraining. Proc Natl Acad Sci USA 2010;107: 15111-15116.
  9. Chaillou T, Kirby TJ, McCarthy. Ribosome biogenesis: emerging evidence for a central role in the regulation of skeletal muscle mass. J Cell Physiol 2014; 229: 1584-1594.
  • Bergmann O, Zdunek S, Felker A, Salehpour M, Alkass K, et al. Dynamics of Cell Generation and Turnover in the Human Heart. Cell 2015; 161:1566-1575.
  • Fadil H, Borazanci A, Haddou EA. Yahyaoui B et al. “Early Onset Dementia. Int Rev Neurobiol 2009; 84 : 245–262.
  • Jaswinder Kaur, Shweta Sharma, Jyoti Mittal. Physiotherapy in Dementia. Delphi Psychiatry Journal 2012;15(1): 200-203.


    Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
    Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Τα τελευταία χρόνια πολύς κόσμος πάσχει από κατάθλιψη που οδηγεί σε περισσότερες συνταγογραφήσεις αντικαταθλιπτικών από ποτέ (περίπου 13 εκατομμύρια Αμερικανοί λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά καθημερινά). Ταυτόχρονα, η διατροφή των ανθρώπων έχει χάσει σημαντικά την ποιότητά της. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τείνουν να πιστεύουν ότι τα δύο προβλήματα σχετίζονται, ορισμένοι ειδικοί λένε ότι αυτό σίγουρα δεν είναι σύμπτωση.

Είναι εύκολο να δούμε τη σχέση μεταξύ της φτωχής σύγχρονης δυτικής διατροφής και προβλημάτων όπως η παχυσαρκία ή ο διαβήτης εξαιτίας της αλόγιστης κατανάλωσης ζάχαρης, όμως η κατάθλιψη σχετίζεται περισσότερο με αυτό που δεν καταναλώνουμε παρά με αυτό που είμαστε.

Για παράδειγμα, μία μεγάλη έρευνα αποδεικνύει τη σχέση μεταξύ ανεπάρκειας βιταμίνης D και κατάθλιψης σε νέους και ηλικιωμένους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι των οποίων τα επίπεδα βιταμίνης D θεωρήθηκαν ανεπαρκή ήταν δύο φορές πιο πιθανό να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης, σε σχέση με όσους ήταν ήπια ανεπαρκείς σε βιταμίνη D. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα χρησιμοποιεί βιταμίνη D για να ρυθμίσει τα ένζυμα που χρειάζονται για την παραγωγή ντοπαμίνης, επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης, ορμόνες που χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της διάθεσης και του άγχους, καθώς και των επιπέδων ενέργειας.

Η κατάθλιψη θεωρείται σημάδι ανεπάρκειας μαγνησίου και μια μελέτη από την Κροατία διαπίστωσε ότι πολλοί άνθρωποι που είχαν επιχειρήσει να αυτοκτονήσουν είχαν επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Βερμόν, διαπίστωσε επίσης ότι οι ενήλικες με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη σημείωσαν σημαντικές βελτιώσεις στην κατάθλιψη και το άγχος τους μετά τη λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου για μόλις δύο εβδομάδες. Ένα αναφερόμενο 68% των Αμερικανών δεν λαμβάνουν την συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα μαγνησίου, ενώ το 19% δεν καταφέρνει να πάρει το μισό της αναγκαίας ποσότητας. Αυτό θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στους αυξανόμενους αριθμούς κατάθλιψης.

Τα άτομα με κατάθλιψη έχουν επίσης χαμηλότερες συγκεντρώσεις ψευδαργύρου στο αίμα τους συγκριτικά με εκείνα που δεν έχουν κατάθλιψη και μελέτες έχουν δείξει ότι η συμπλήρωση ψευδαργύρου μπορεί να αντιστρέψει αυτή την κατάθλιψη.

Τα αντικαταθλιπτικά έχουν χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας

Η σύνδεση θρεπτικών ουσιών εξηγεί γιατί η θεραπεία της κατάθλιψης με φάρμακα είναι τόσο αναποτελεσματική: απλώς δεν αντιμετωπίζει την υποκείμενη αιτία της κατάθλιψης πολλών ανθρώπων. Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Ζυρίχης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αντικαταθλιπτικά είναι εν πολλοίς αναποτελεσματικά και δυνητικά επιβλαβή και είναι μία από τις πολλές μελέτες που δείχνουν την απαράδεκτη ιστορία αυτών των φαρμάκων.

Το χειρότερο είναι το γεγονός ότι η χρήση των φαρμάκων αυτών μακροπρόθεσμα αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να παρουσιάσει υποτροπή καταθλιπτικών επεισοδίων. Τότε υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος αυτοκτονίας. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια χειρότερη παρενέργεια από αυτό, μέχρι να συνειδητοποιήσει πόσοι πολλοί δράστες μαζικών δολοφονιών τα τελευταία χρόνια είχαν πάρει αντικαταθλιπτικά.

Ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος είναι ότι οι γιατροί είναι πάρα πολύ βιαστικοί στο να συνταγογραφήσουν αυτά τα φάρμακα και πολλοί ασθενείς το ζητούν με την ελπίδα μιας εύκολης αποκατάστασης. Είναι κατανοητό ότι όσοι είναι καταθλιπτικοί είναι πρόθυμοι να βρεθούν σε μια καλύτερη κατάσταση, αλλά η διόρθωση των διατροφικών ελλείψεων είναι πραγματικά εξίσου εύκολη και δεν ακολουθείται από παρενέργειες.

Επίσης, εξασφαλίζοντας ότι παίρνετε αρκετές από τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται το σώμα σας, βελτιώνεται πραγματικά η γενική υγεία σας, όχι μόνο η κατάθλιψη. Ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D, ψευδάργυρου και μαγνησίου μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κατάθλιψη, μπορείτε επίσης να πάρετε αυτά τα θρεπτικά συστατικά μέσω της διατροφής σας. Τα στρείδια, τα κάσιους, τα θαλασσινά και το βόειο κρέας θεωρούνται καλές πηγές ψευδαργύρου, ενώ μπορείτε να πάρετε μια δόση μαγνησίου από τρόφιμα όπως το σπανάκι, τα αμύγδαλα, οι σπόροι κολοκύθας, τα αμύγδαλα και η μαύρη σοκολάτα.

Η βιταμίνη D είναι ίσως η πιο απλή στο να διορθωθεί: απλώς πρέπει να περάσετε λίγο χρόνο έξω χωρίς αντηλιακό για να αφήσετε το σώμα σας να αρχίσει να παράγει περισσότερη από αυτή. Ο χρόνος που απαιτείται εξαρτάται από τον τόνο του δέρματός σας, την ώρα της ημέρας και τη γεωγραφική θέση, αλλά μπορεί να είναι μόλις 10 λεπτά την ημέρα μερικές φορές την εβδομάδα.

Για άτομα με σοβαρή κατάθλιψη, μπορεί να είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι κάτι τόσο απλό όσο το να παίρνετε περισσότερα θρεπτικά συστατικά θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αλλά δεν έχετε τίποτα να χάσετε και ίσως αξίζει να το προσπαθήσετε.

Πηγές: WakingTimesNaturalNewsPsychCentral

Η έλλειψη ύπνου φαίνεται να έχει περισσότερη σχέση με τη σκλήρυνση των αρτηριών (αθηροσκλήρωση) - ένα χαρακτηριστικό της καρδιαγγειακής νόσου - από την κατανάλωση λιπαρών τροφών.

Η έλλειψη επαρκούς ύπνου σε τακτική βάση μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες, γεγονός που τις αναγκάζει να σκληρύνουν και να φράζουν.

Η τυπική θεωρία των καρδιακών παθήσεων ισχυρίζεται ότι οι λιπαρές τροφές προκαλούν «στένεμα» στις αρτηρίες, ωστόσο αυτό έχει περισσότερο να κάνει με την αϋπνία, λένε ερευνητές στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.

Ο ύπνος βοηθά στη ρύθμιση της παραγωγής φλεγμονωδών κυττάρων και υγιών αιμοφόρων αγγείων και φαίνεται ότι η έλλειψη ύπνου έχει αντίστροφη επίδραση.

Οι ερευνητές έδειξαν αυτή την επίδραση όταν εξέτασαν τη θεωρία τους σε μια ομάδα εργαστηριακών ποντικών. Αν και τα επίπεδα χοληστερόλης των ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου παρέμειναν τα ίδια, παρήγαγαν μεγαλύτερες αρτηριακές πλάκες και διπλασίασαν τον αριθμό των φλεγμονωδών κυττάρων που είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στην αθηροσκλήρωση.

Η υποκρετίνη, μια ορμόνη που βοηθά στη ρύθμιση του ύπνου, βοηθά επίσης στον έλεγχο της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων, ανέφεραν οι ερευνητές.

(Πηγή: Nature, 2019; doi: 10.1038/s41586-019-0948-2)

Το σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι μια διαδεδομένη διαταραχή χρόνιου πόνου που επηρεάζει περίπου το 85% των ασθενών στις κλινικές πόνου και το 9% στις νοσοκομειακές κλινικές. Κάποια στιγμή στη ζωή του, το 85% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει μυοσκελετικό πόνο. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, κόπωσης, συναισθηματικών αλλαγών, μειωμένης ποιότητας ζωής και περιορισμών στην καθημερινή ζωή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως η φυσικοθεραπεία (ηλεκτροβελονισμός, ξηρή βελόνα, λέιζερ, μάλαξη, θεραπευτική άσκηση).

Κύριο χαρακτηριστικό του μυοσκελετικού πόνου είναι τα σημεία πυροδότησης τα οποία είναι εντοπισμένα στις σφιχτές ζώνες υπερδιέγερσης των σκελετικών μυών. Τα σημεία αυτά προκαλούνται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος καθώς και από συστηματική φλεγμονή. Η κεντρική νευρική ευαισθητοποίηση θεωρείται ότι προκαλεί σχηματισμό σημείων πυροδότησης λόγω νευροπλαστικότητας εντός του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού που σχετίζεται με χρόνια περιφερική αλγαισθησία. Χωρίζονται σε ενεργά τα οποία παράγουν πόνο κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και ανενεργά τα οποία δεν αισθάνονται οι ασθενείς μέχρι να διεγερθούν μέσω της ψηλάφησής τους. Άμεσος στόχος είναι η θεραπεία των σημείων πυροδότησης καθώς είναι οι κύριοι ενεργοποιητές του γενικευμένου ή αναφερόμενου πόνου στις διαταραχές του μυοσκελετικού πόνου. Θεωρείται ότι λαμβάνουν φτωχές ποσότητες οξυγόνου και ενέργειας από το αίμα λόγω της συσταλμένης τους κατάστασης. Η χαμηλή διαθεσιμότητα οξυγόνου και ενέργειας συμβάλλει περαιτέρω στη διατήρηση της συστολής εντός των σημείων πυροδότησης καθώς απαιτείται τριφωσφορική αδενοσίνη και οξυγόνο για να χαλαρώσουν οι μύες. Επομένως η αύξηση της ροής του αίματος των σημείων διαχέει τους προφλεγμονώδεις δείκτες, αυξάνοντας τον μεταβολισμό, μειώνοντας τη φλεγμονή με αποτέλεσμα τη λύση τους.

Η θεραπευτική άσκηση μέσω της κολύμβησης, του περπατήματος, της ποδηλασίας μπορεί να επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα αυξάνοντας την πίεση του αίματος, τη ροή και τον κορεσμό οξυγόνου επιτρέποντας την είσοδο περισσότερου αίματος και μεταβολικών προϊόντων στα σημεία πυροδότησης. Τα επίπεδα των προφλεγμονωδών δεικτών όπως της ιντερλευκίνης φτάνουν τα φυσιολογικά ενώ η παραγωγή αντιφλεγμονωδών κυτοκινών όπως η IL-10 αυξάνεται. Ενισχύεται η απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών, κατεχολαμινών, ενδοκανναβινοειδών και ενδοφρινών ουσιών που μπορούν εύκολα να περάσουν από το φράγμα των αιμοφόρων αγγείων και είναι ικανές να προκαλέσουν μειωμένη ευαισθησία στον πόνο, αυξάνοντας τα κατώτερα όρια. Το κατώφλι του πόνου είναι η ελάχιστη δυσάρεστη αίσθηση που βιώνει κάποιος, η οποία μπορεί να αλλάξει μέσω της συνεχούς διέγερσης. Η νευροφυσιολογική θεωρία προτείνει ότι η συνεχής διέγερση θα προκαλέσει ένα υψηλό κατώφλι πόνου επειδή ο πόνος που προκαλείται μέσω αυτής θα προκαλέσει αναστολή του πόνου παρεμποδίζοντας τους νευρώνες στο ραχιαίο κέρας του νωτιαίου μυελού. Η γνωστική θεωρία υποστηρίζει ότι εάν ένας ασθενής βιώνει συχνά δυσάρεστα αισθήματα πόνου βελτιώνεται η ικανότητα αντίληψής του οδηγώντας σε ένα χρόνια υψηλό κατώφλι πόνου.

Τα κριτήρια ένταξης σε πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης ασθενών με σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι τα εξής:

  1. Ασθενείς που παρουσιάζουν σημεία πυροδότησης
  2. Παρουσία σημείων πυροδότησης επιβεβαιωμένη από την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων επαγγελματιών υγείας όπως φυσικοθεραπευτών
  3. Κριτήρια για την ανίχνευση σημείων πυροδότησης σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία: Ένα σημείο πυροδότησης εντοπίζεται μέσα από τη διαδικασία της ψηλάφησης με ή χωρίς τη παραπομπή πόνου. Ο ασθενής κατά τη ψηλάφηση μπορεί να παρουσιάσει τα εξής συμπτώματα.
  • Δυσκαμψία λόγω μυϊκού σπασμού
  • Περιορισμένη τροχιά κίνησης της συνδεδεμένης με το σημείο πυροδότησης άρθρωσης
  • Ο πόνος επιδεινώνεται με το άγχος
  • Σκληρό αίσθημα κατά τη ψηλάφηση της ζώνης ή του οζιδίου που σχετίζεται με το ευαίσθητο σημείο και παραγωγή πόνου κατά την άσκηση κάθετης πίεσης.

Τα πρωτόκολλα θεραπευτικής άσκησης που αφορούν τον μυοσκελετικό πόνο ποικίλλουν. Η θεραπευτική άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Προκαλεί σημαντικά χαμηλότερο πόνο στον αυχένα και στον ώμο καθώς και υψηλότερα όρια κατωφλιού στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με μείωση του αριθμού των σημείων πυροδότησης. Ασθενείς που κάνουν δέκα συνεδρίες θεραπευτικής άσκησης διάρκειας 50 λεπτών (10 λεπτά προθέρμανση - 30 λεπτά άσκηση - 10 λεπτά αποθέρμανση), σε μια καρδιακή συχνότητα προπόνησης που υπολογίστηκε σύμφωνα με την μέθοδο Karvonen (75-80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας), με εργομετρικό ποδήλατο ή κυλιόμενο τάπητα, σε συνδυασμό με διατάσεις και βελονισμό, παρουσιάζουν βελτίωση. Οι βελτιώσεις αφορούν τον πόνο, το κατώφλι, τον δείκτη αναπηρίας του αυχένα και την ποιότητα ζωής. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της θεραπευτικής άσκησης σχετίζονται με την καρδιο-πνευμονική φυσική κατάσταση βελτιώνοντας τη φυσική λειτουργία, τους βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες μειώνοντας ταυτόχρονα τους παράγοντες του πόνου μέσω των διαδικασιών της μεταβολικής προσαρμογής.

Η θεραπευτική άσκηση παρέχει μια μη επεμβατική και οικονομικά αποδοτική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία στις τρέχουσες στρατηγικές διαχείρισης του πόνου. Αυτό δίνει ένα έξτρα κίνητρο στους φυσικοθεραπευτές να εξετάζουν πιθανά σημεία πυροδότησης όταν δημιουργούν προγράμματα άσκησης για ασθενείς με μυοσκελετικό πόνο.  

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Εάν εσείς ή κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο υποφέρει από πόνους περιόδου - αυτό που οι γιατροί αναφέρουν ως δυσμηνόρροια - ξέρετε ότι είναι κάτι περισσότερο από κράμπες στην κάτω κοιλιακή χώρα.

Η περίοδος συχνά έρχεται με πόνο χαμηλά στην πλάτη, πόνο στα πόδια, ναυτία, έμετο, διάρροια και εξαιρετική κόπωση. Δεν είναι περίεργο ότι είναι ένας κοινός λόγος για τον οποίο οι γυναίκες χάνουν μέρες από το σχολείο, την εργασία ή τις δραστηριότητές τους.

Όταν ο πόνος κατά την περίοδο δεν έχει προφανή αιτία, τουλάχιστον σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, ταξινομείται ως «πρωτογενής», ενώ ο πόνος που προκαλείται από μια πραγματική ενδομητρίωση, ινομυώματα ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, είναι γνωστός ως «δευτεροπαθής».

Όλο και περισσότερο, οι γιατροί που φοιτούν στη λειτουργική ιατρική πιστεύουν ότι αυτοί οι πόνοι οφείλονται σε ορισμένες διατροφικές ανεπάρκειες, κυρίως στις βιταμίνες Β, το μαγνήσιο και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.

Η αντιμετώπιση της βασικής αιτίας του πόνου είναι ο καλύτερος τρόπος για να τον καταπολεμήσετε, ωστόσο εάν έχετε αποκλείσει τα δευτερογενή αίτια, δοκιμάστε τις ακόλουθες πέντε προτάσεις που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στην μείωση ή και εξάλειψη του πόνου.

1) Δοκιμάστε βελονισμό

Αυτή η αρχαία κινεζική τεχνική φαίνεται να είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για τους πόνους περιόδου.1 Σύμφωνα με μία επιστημονική ανασκόπηση, ο ηλεκτροβελονισμός - όταν μικρό ηλεκτρικό ρεύμα εφαρμόζεται στις βελόνες βελονισμού - μπορεί να έχει άμεσο αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση του πόνου. Και όταν χρησιμοποιείται για τουλάχιστον τρεις κύκλους, έχει αποδειχθεί ότι είναι ακόμη καλύτερο από τη θεραπεία με φάρμακα.2

2) Πάρτε μαγνήσιο

Στοιχεία από μελέτες δείχνουν ότι το μαγνήσιο μπορεί να μειώσει την ευαισθησία στον πόνο3 και είναι ένα από τα περισσότερο υποσχόμενα συμπληρώματα διατροφής για προβλήματα περιόδου.4 Σε μία μελέτη, 21 από τις 25 γυναίκες που έλαβαν μαγνήσιο για έξι μήνες παρουσίασαν μείωση των συμπτωμάτων τους.5

3) Κάνε γιόγκα

Σε μια ελεγχόμενη δοκιμή με γυναίκες που υπέφεραν από πόνο περιόδου, η γιόγκα - ειδικά η στάση της κόμπρας, της γάτας και του ψαριού - έχει βρεθεί ότι μειώνει σημαντικά τόσο την ένταση όσο και τη διάρκεια του πόνου.6 Δοκιμάστε να εξασκήσετε στις θέσεις αυτές σε ένα πρόγραμμα γιόγκα, τουλάχιστον κατά το δεύτερο μισό του κύκλου σας.

4) Απευθυνθείτε στην αρωματοθεραπεία

Η αρωματοθεραπεία - η χρήση αιθέριων ελαίων από φυτά για τη βελτίωση της φυσικής ή ψυχολογικής ευεξίας - μπορεί να είναι μια χρήσιμη θεραπεία για τον πόνο της περιόδου. Μάλιστα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι το μασάζ αρωματοθεραπείας με αιθέρια έλαια λεβάντας (Lavandula officinalis), φασκόμηλου (Salvia sclarea) και τριαντάφυλλου (Rosa centifolia) μείωσε αποτελεσματικά τη σοβαρότητα των κραμπών κατά την εμμηνόρροια σε σύγκριση με άτομα που δεν έκαναν καμία θεραπεία ή έκαναν μασάζ χωρίς αιθέρια έλαια. Δοκιμάστε να προσθέσετε δύο σταγόνες λεβάντας, μία σταγόνα φασκόμηλου και μια σταγόνα αιθέριου ελαίου τριαντάφυλλου σε ένα κουταλάκι του γλυκού αμυγδαλέλαιο (5 mL) και κάντε μασάζ με το μίγμα πάνω στην κοιλιά σας όταν εμφανιστούν οι κράμπες.

5) Πάρτε βιταμίνες του συμπλέγματος B

Οι βιταμίνες Β φαίνεται να είναι ευεργετικές για την αντιμετώπιση του πόνου της περιόδου. Σε μία μελέτη με πάνω από 500 συμμετέχουσες ηλικίας 12 έως 21 ετών με πόνους μέτριας έως σοβαρής έντασης κατά την περίοδο, το 87% θεραπεύθηκαν πλήρως μετά από τρεις μήνες θεραπείας με βιταμίνη Β1 (θειαμίνη). Μόνο το 5% δεν είχε καμία επίδραση, ενώ το 8% είδαν τον πόνο τους να μειώνεται.8 Η βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη) μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Medicine (Baltimore), 2018; 97: e11007

2 Evid Based Complement Alternat Med, 2017; 2017: 1791258

3 Curr Med Chem, 2016 Dec 12

4 Cochrane Database Syst Rev, 2001; (3): CD002124

5 Zentralbl Gynakol, 1989; 111: 755-60

6 J Pediatr Adolesc Gynecol, 2011; 24: 192-6

7 J Altern Complement Med, 2006; 12: 535-41

8 Indian J Med Res, 1996; 103: 227-31

9 BMJ, 2006; 332: 1134-1138.

H αναπνευστική φυσικοθεραπεία στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας ανήκει σε μία από τις υπηρεσίες φυσικοθεραπείας τις οποίες λαμβάνει ο ασθενής στην κοινότητα ή δήμο στον οποίο ανήκει. Ο χώρος όπου λαμβάνει χώρα η θεραπεία είναι το εργαστήριο του φυσικοθεραπευτή το οποίο επισκέπτεται ο ασθενής που πάσχει από κάποια αναπνευστική πάθηση μετά από παραπομπή του θεράποντος ιατρού πνευμονολόγου. Μετά από την εξέταση και παραπομπή οι φυσικοθεραπευτές είναι νομικά υπεύθυνοι για την αποκατάσταση αυτών των ασθενών. Επομένως η φυσικοθεραπεία στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί στη μακροπρόθεσμη διαχείριση των ασθενών στη κοινότητα.

Η υπηρεσία αυτή για τους ευπαθείς ηλικιωμένους ασθενείς με αναπνευστικές παθήσεις είναι επωφελής διότι το μακρύ και συχνά κουραστικό ταξίδι στο νοσοκομείο για φυσικοθεραπεία μπορεί να ανατρέψει τα οποιαδήποτε ευεργετικά αποτελέσματα της ιδίας θεραπείας. Όταν υπάρχει το εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγειονομικής περίθαλψης, η εισαγωγή στο νοσοκομείο με τον κίνδυνο δευτερογενών λοιμώξεων των αναπνευστικών ασθενών συχνά αποφεύγεται. Η αναπνευστική άσκηση υπό την επίβλεψη φυσικοθεραπευτή μείωνει κατά 38% την πιθανότητα ενδεχόμενης νοσηλείας τους από μια τουλάχιστον αναπνευστική αιτία. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος φυσικοθεραπείας υπάρχει μείωση κατά 67% του συνολικού αριθμού εισαγωγών στο νοσοκομείο, μειώνοντας το κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Οι φυσικοθεραπευτές αξιολογούν άμεσα χωρίς καθυστέρηση τα προβλήματα των ασθενών και αυτό κοστίζει μακροπρόθεσμα λιγότερο στις νοσοκομειακές υπηρεσίες. Συμβουλές και θεραπεία αποτρέπουν την ανάπτυξη μακροπρόθεσμων αναπηριών και διευκολύνουν την έγκαιρη επιστροφή στην εργασία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι μεταξύ των ατόμων που ξεκινούν μόνοι τους μια ρουτίνα άσκησης είναι πιθανό το 50% να διακόψει εντός έξι μηνών. Αυτές οι αλλαγές συμπεριφοράς ενδέχεται να μην συμβούν όταν υπάρχει η βοήθεια και στήριξη ενός επαγγελματία υγείας στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας. Ο χώρος του εργαστηρίου και το χαλαρό περιβάλλον δημιουργούν μια αίσθηση «κανονικότητας» δημιουργώντας μια θετική εμπειρία αποκατάστασης στους ασθενείς σε σχέση με το νοσοκομειακό περιβάλλον. Οι νέες μηχανές άσκησης που παρέχει το σύγχρονο εργαστήριο δημιουργούν ένα έξτρα κίνητρο στους ασθενείς να τις δοκιμάσουν αυξάνοντας την προσήλωση και δέσμευσή τους στο πρόγραμμα άσκησης και κάνει πιο ευέλικτους τους φυσικοθεραπευτές στην παρέμβασή τους εξατομικεύοντας το πρόγραμμα σε κάθε ασθενή. Η φυσικοθεραπεία στη κοινότητα επέτρεψε στους ασθενείς να αντιληφθούν την άσκηση ως μια φυσιολογική και υγιή συμπεριφορά και όχι σαν μια θεραπεία στο νοσοκομείο. Αυτή η διαπίστωση ενίσχυσε την εμπιστοσύνη των ασθενών και άνοιξε τον δρόμο πως θα ασκούνται εκτός νοσοκομείου. Η κοινωνική αλληλεπίδραση παίζει ρόλο στην παρακίνηση των ασθενών να παρακολουθήσουν πρόγραμμα άσκησης στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας διότι η άσκηση με άλλους που ήταν σε παρόμοια κατάσταση επέτρεψε σε κάποιους να δουν τη δική τους πρόοδο. Παράλληλα οι ορατές βελτιώσεις των επιπέδων φυσικής κατάστασης και σωματικής λειτουργίας διευκόλυναν το επίπεδο αυτό-αποτελεσματικότητας και εμπιστοσύνης στις ικανότητές τους. Η πλειοψηφία των ψυχοκοινωνικών πλεονεκτημάτων πηγάζει από τη διαπροσωπική σχέση μεταξύ ασθενή-φυσικοθεραπευτή. Οι θετικές παρεμβάσεις και η υποστηρικτική παρουσία των φυσικοθεραπευτών αύξησε το αίσθημα επιτυχίας, επιτεύγματος και παρότρυνσης των ασθενών τα οποία αποτελούν σημαντικές πτυχές αυτοεκτίμησης.  

Η άσκηση με επίβλεψη παρουσίασε αυξημένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας σε σχέση με το μη εποπτευόμενο πρόγραμμα άσκησης όπου μειώθηκαν τα επίπεδα δραστηριότητας. Η μυϊκή αντοχή επίσης παρουσίασε βελτίωση καθώς και η καρδιαγγειακή λειτουργία – παρασυμπαθητικός τόνος σε σχέση με την άσκηση χωρίς εποπτεία στην οποία υπήρξε μείωση των καρδιαγγειακών μεταβολών. Συμπερασματικά, τα επιτηρούμενα προγράμματα άσκησης είναι αποτελεσματικά στη βελτίωση του συνόλου αναπνευστικών και καρδιαγγειακών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών που απαιτούν δαπάνη ενέργειας.

Οι υπηρεσίες φυσικοθεραπείας στη κοινότητα στην οποία εδρεύει και το εργαστήριο φυσικοθεραπείας δεν απαιτούν ακριβούς πόρους (συνταγογραφούνται μέσω του ενιαίου οργανισμού παροχής υπηρεσιών υγείας με κωδικό 510000047 φυσικοθεραπεία ανά συνεδρία) για τους ασθενείς από ότι οι νοσοκομειακές. Σύμφωνα με μια έκθεση του Lung Foundation Australia, η πλειονότητα των υπηρεσιών αυτών περιορίζεται σε νοσοκομεία στα αστικά και μεγάλα περιφερειακά κέντρα. Οι μεγάλοι χρόνοι αναμονής στα νοσοκομεία για πρόσβαση σε φυσικοθεραπεία φτάνουν και 4 εβδομάδες μετά από οξεία επιδείνωση της χρόνιας αναπνευστικής νόσου. Για ασθενείς με χρόνιο αναπνευστικό πρόβλημα ο χρόνος έναρξης αυξάνεται σε 59 ημέρες. Όταν όμως οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται στη κοινότητα ο χρόνος πρόσβασης και αναμονής μειώνεται εντυπωσιακά σε 7 ημέρες. Η ευκολία πρόσβασης σε κάποιο χώρο που εδρεύει κοντά στη κοινότητα όπως είναι και το εργαστήριο αποτελεί ελκυστικό παράγοντα για την επιλογή των ασθενών οι οποίοι δεν είναι τόσο σωματικά κουρασμένοι για να φτάσουν σε αυτό.

Τα κριτήρια των αναπνευστικών ασθενών που μπορούν να έχουν πρόσβαση στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας είναι αμέσως μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο για οξεία έξαρση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, σε ασθενείς με χρόνια, ήπια, σταθερή αναπνευστική νόσο, σε αυτούς που δεν παρουσιάζουν γνωστικές διαταραχές καθώς και δεν τυγχάνουν άμεσης ιατρικής περίθαλψης.

Η φυσικοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι είναι επωφελής στη θεραπεία πολλών χρόνιων παθήσεων. Ωστόσο η αναπνευστική φυσικοθεραπεία δεν συνταγογραφείται συχνά από τους ιατρούς πνευμονολόγους και αγνοείται υπέρ μιας φαρμακολογικής παρέμβασης. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη αυτού του φαινομένου. Η έλλειψη ευαισθητοποίησης μεταξύ των γιατρών και των ασθενών σχετικά με την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων αναπνευστικής φυσικοθεραπείας καθώς και η κακή γνώση για το τι περιλαμβάνει μια αποτελεσματική παρέμβαση. Σημαντικό ρόλο παίζει η έλλειψη σχετικής εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών ευκαιριών διαθέσιμων για το ιατρικό προσωπικό. Τέλος οι ασαφείς περιγραφές των παρεμβάσεων άσκησης σε δημοσιευμένες δοκιμές και ανασκοπήσεις παρεμποδίζουν τους κλινικούς ιατρούς να είναι σε θέση να τις συνταγογραφούν διότι το 61% των μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις λεπτομέρειες των διαδικασιών και της έντασης αυτών. Σε γενικές γραμμές υπάρχουν λίγες αντενδείξεις σχετικά με τη συνταγογράφηση της άσκησης για άτομα με χρόνιες παθήσεις όπως είναι και οι αναπνευστικές. Χρειάζεται η σωστή αξιολόγηση των ασθενών από τους θεράποντες ιατρούς πνευμονολόγους πριν ξεκινήσουν πρόγραμμα αναπνευστικής φυσικοθεραπείας καθώς και εποπτεία  - εκπαίδευση κατά τη διάρκεια του προγράμματος από επαγγελματίες υγείας φυσικοθεραπευτές, οι οποίοι θα βοηθήσουν τους ασθενείς να κατανοήσουν τους φόβους τους και να ενσωματώσουν τη φυσικοθεραπεία ως μια μακροπρόθεσμη στρατηγική διατήρησης.

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Καθώς εξελίσσεται η έρευνα των φυσικών συστατικών, η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών τους έχει επιτρέψει επίσης και την καλύτερη κατανόηση μερικών από τις βασικές δερματικές διεργασίες, όπως η γήρανση, η μελάγχρωση και η φλεγμονή. Μια από τις συνηθέστερες πηγές ανησυχίας των ασθενών των δερματολόγων είναι η γήρανση του δέρματος. Γενικά αναγνωρίζεται ότι ο φαινότυπος του δέρματος που γερνάει, που περιλαμβάνει ρυτίδες, δυσχρωμίες, χαλάρωση και κίνδυνο καρκίνου, δεν είναι αποτέλεσμα της χρονολογικής ηλικίας αλλά, αντίθετα, της αθροιστικής επίδρασης της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (UVR) και τις σχετικές οξειδωτικές βλάβες.

Οι φωτοχημικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα ως αποτέλεσμα της έκθεσης στο υπεριώδες φως περιλαμβάνουν αλλαγές του DNA, όπως η οξείδωση των νουκλεϊκών οξέων. Παρότι οι οξειδωτικές βλάβες κατά κανόνα ελαχιστοποιούνται στο ανθρώπινο σώμα, το αυξημένο οξειδωτικό στρες που οφείλεται σε παράγοντες όπως η UVR ή το κάπνισμα, μπορεί να καταβάλλει τους φυσιολογικούς προστατευτικούς ελέγχους και να οδηγήσει σε οξειδωτικές βλάβες.

Φυσικές ουσίες που κάνουν το δέρμα λείο και σφριγηλό, επιτυγχάνοντας μία εμφάνιση φρεσκάδας και προστατεύουν από τις επιβλαβείς περιβαλλοντικές επιδράσεις είναι το Υαλουρονικό Οξύ, τα Ιόντα Αργύρου και το Μεθυλικό-Θειούχο-Μεθάνιο.

Το Υαλουρονικό Οξύ είναι συστατικό που βρίσκεται στο δέρμα και σε διάφορα σημεία του σώματος. Αυτή η ουσία που την παράγει το ίδιο το ανθρώπινο σώμα, χαρακτηρίζεται κυρίως από την ιδιότητά της να αποθηκεύει το νερό 1.000 φορές σε σχέση με το ατομικό της βάρος. Με αυτό τον τρόπο, φροντίζει την ενυδάτωση του δέρματος δίνοντας ταυτόχρονα και στιλπνότητα.

Με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται συνεχώς η παραγωγή Υαλουρονικού οξέος στο σώμα. Το δέρμα χάνει την πυκνότητα, την ελαστικότητά του και παύει να είναι λείο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ρυτίδες. Οι αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις όπως είναι η δυνατή ηλιακή ακτινοβολία, οι περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις και το στρες, μπορούν να ευνοήσουν την εμφάνιση κόπωσης του δέρματος και να επιταχύνουν τη διαδικασία γήρανσης. Το υψηλά κορεσμένο Υαλουρονικό Οξύ δρα ενάντια όλων αυτών των αρνητικών επιδράσεων.

Στην ιατρική, το Υαλουρονικό οξύ χρησιμοποιείται μακροχρόνια με ασφάλεια. Ένας από τους κύριους λόγους χρήσης του είναι η ιδιότητά του να δραστηριοποιεί την διαδικασία δημιουργίας νέων κυττάρων.

Το Υαλουρονικό Οξύ μάλιστα, το οποίο παράγεται με σύγχρονες μεθόδους βιοσυνθετικής παρασκευής είναι άριστης ποιότητας και όταν δεν περιέχει Υαλουρονικό Οξύ ζωικής προέλευσης, χημικά πρόσθετα, συντηρητικά, σταθεροποιητές ή διαχωριστικές ουσίες, αυξάνεται ακόμη περισσότερο η αξία του.

Τα Ιόντα Αργύρου χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες ως μέσο ενάντια σε βακτηρίδια, ιούς και μύκητες. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι Αμερικανοί χρυσωρύχοι συντηρούσαν το γάλα που έπιναν ρίχνοντας μέσα ασημένια νομίσματα. Όταν ο Άργυρος που χρησιμοποιείται είναι μικροκρυσταλοειδής, αναπτύσσει την αντιβακτηριακή ιδιότητά του καλύτερα επάνω στην επιφάνεια του δέρματος και δρα καταπραϋντικά και ενάντια στη δημιουργία φλεγμονών στο δέρμα.

Το Μεθυλικό-Θειούχο-Μεθάνιο (Θείο) έχει φυσική προέλευση και μεταξύ άλλων παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικοδόμηση των συστατικών του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών και των υγιών κυττάρων. Το Θείο ως δομικός λίθος του οργανισμού έχει αποδειχθεί ως ιδιαίτερα αποτελεσματική αντιφλεγμονώδη ουσία.

Μέσω των ιδιοτήτων των παραπάνω φυσικών ουσιών συγκρατείται η υγρασία του δέρματος και χάρη στην υψηλή ποιότητα τέτοιων ουσιών, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μειώνονται οι ρυτίδες, το δέρμα γίνεται λείο, σφιχτό και ελαστικό και βελτιώνεται η μορφή των κάτω στρωμάτων του δέρματος. Ακόμη σε συνδυασμό με αισθητικές μεθόδους όπως πίλινγκ, λέιζερ, υπέρηχο και υπέρυθρη αγωγή, οι ουσίες αυτές παρουσιάζουν περισσότερο εντυπωσιακή δράση.

Αποτέλεσμα της φυσικής παρασκευής των παραπάνω φυσικών ουσιών, είναι η πολύ καλή συμβατότητά τους, η ιδανική τους απορρόφηση από το σώμα και ο αποκλεισμός ενός ευρέος φάσματος αλλεργικών αντιδράσεων του δέρματος.

Έτσι, με φυσικό τρόπο αναδεικνύεται η εσωτερική και η εξωτερική ομορφιά και κυρίως χωρίς παρενέργειες.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός συνδέσμου στο γόνατο. Κατόπιν αυτού του τραυματισμού αυξάνεται ο κίνδυνος μελλοντικών κοινών προβλημάτων με τη μορφή λειτουργικών περιορισμών και αλλοιώσεων της άρθρωσης. Δευτερεύουσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ελαττωματική νευρομυϊκή λειτουργία με μειωμένη αντοχή, λειτουργική απόδοση, διαφορετικό πρότυπο κίνησης και εξασθένηση του ορθοστατικού ελέγχου τόσο μετά από οξύ ή χρόνιο τραυματισμό του συνδέσμου όσο και μετά την ανασυγκρότησή του. Οι ασθενείς αυτοί αν και λειτουργούν καλά κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής έχουν μειωμένη ικανότητα να διατηρήσουν ισορροπία ρίχνοντας βάρος στο τραυματισμένο πόδι σε απαιτητικές καταστάσεις ενώ είναι κουρασμένοι. Αυτό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περαιτέρω τραυματισμών. Η κόπωση προκαλείται από ένα συνδυασμό διαφορετικών φυσιολογικών μηχανισμών που εμφανίζονται τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό σύστημα επηρεάζοντας τις προσκείμενες νευρομυϊκές οδούς και εκφράζεται ως έλλειψη ιδιοδεκτικότητας. Έτσι η μυϊκή κόπωση οδηγεί σε μείωση της απόδοσης για εργασία, η οποία μπορεί να έχει επίδραση στον ορθοστατικό έλεγχο.

Η βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση πραγματοποιείται σε ένα εργομετρικό ποδήλατο. Ο καρδιακός ρυθμός καταγράφεται συνεχώς κατά τη διάρκειά της. Η κλίμακα borg χρησιμοποιείται για να εκτιμηθεί το υποκειμενικό επίπεδο της προσπάθειας κατά την άσκηση. Σε αυτή τη κλίμακα αριθμοί που κυμαίνονται από 6 έως 20 αντιστοιχούν στις εξής περιγραφές: 6 = καμία προσπάθεια, 13 = κάπως σκληρή, 15 = σκληρή, 17 = πολύ σκληρή, 19 = εξαιρετικά σκληρή και 20 = μέγιστη άσκηση. Η συγκεκριμένη κλίμακα σχεδιάστηκε για να αυξηθεί γραμμικά η ένταση της άσκησης και ο καρδιακός ρυθμός σε άσκηση ποδηλασίας και σχετίζεται με φυσιολογικές μεταβλητές όπως η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα. Το φορτίο εργασίας (watt) ορίζεται ανάλογα με τη φυσική κατάσταση κάθε ασθενή με στόχο επίτευξη καρδιακής συχνότητας πάνω από το 60% της προβλεπόμενης μέγιστης (220-ηλικία). Ο ρυθμός του πεταλιού διατηρείται σταθερός στις 60 πεταλιές ανά λεπτό. Η άσκηση ξεκινά με προθέρμανση, άσκηση και αποθέρμανση. Η απουσία αυξημένου πόνου στο γόνατο ή κόπωσης σύμφωνα με την κλίμακα borg (μικρότερο των 16 βαθμών) επιτρέπει στους ασθενείς να συνεχίσουν την άσκηση ποδηλασίας για 30 λεπτά. Το εργομετρικό ποδήλατο ξεκινά τρεις εβδομάδες μετά το χειρουργείο κάνοντας 31 συνεδρίες με διάρκεια 12 εβδομάδων.

Η άσκηση σε εργομετρικό ποδήλατο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε ασθενείς με τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου διότι παράγει χαμηλότερη ένταση στον ίδιο τον σύνδεσμο. Οι δυνάμεις που ασκούνται στην κνημιαία άρθρωση κατά τη διάρκειά της σε μέτρια επίπεδα ισχύος είναι μικρότερες από ότι στο περπάτημα. Χαμηλό επίπεδο έντασης, υψηλός ρυθμός και προβλεπόμενο ύψος σέλας αποτελούν εγγύηση για την άσκηση χαμηλών δυνάμεων στην άρθρωση του γόνατος.

Η βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση σε τραυματισμό πρόσθιου χιαστού συνδέσμου αυξάνει την ισορροπία στη μονοποδική στήριξη στο τραυματισμένο πόδι βελτιώνοντας τον ορθοστατικό έλεγχο, την ιδιοδεκτικότητα μειώνοντας την κόπωση. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να εξηγηθεί από την επίδραση που έχει η άσκηση στο ποδήλατο στη νευρομυϊκή λειτουργία των μυών της τραυματισμένης και μη τραυματισμένης πλευράς των κάτω άκρων.

Οι μηχανικοί υποδοχείς του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου συμβάλλουν στο νευρομυϊκό σύστημα ελέγχοντας τον μυϊκό τόνο γύρω από το γόνατο μέσω του αντανακλαστικού τόξου σταθεροποιώντας την άρθρωση του γόνατος. Η δράση των αρθρικών υποδοχέων, της μυϊκής ατράκτου και των τενόντιων οργάνων Golgi μπορεί να μειωθεί από την κόπωση λόγω του τραυματισμού με αποτέλεσμα έλλειψη ιδιοδεκτικότητας και απώλεια των μυϊκών αντανακλαστικών υπεύθυνων για τη σταθερότητα της άρθρωσης.

Δεν θα ήταν ασυνήθιστο για έναν αθλητή ψυχαγωγίας να περιμένει 2-3 μήνες μετά τη ρήξη του πρόσθιου χιαστού να κάνει τη χειρουργική επέμβαση και να ξεκινήσει βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση. Ο όγκος και η ένταση της μυϊκής δραστηριότητας μειώνονται αμέσως και δραματικά μετά από την χειρουργική επέμβαση συμβάλλοντας στην ατροφία και στην έλλειψη αντοχής των τετρακεφάλων. Η προεγχειρητική άσκηση ποδηλασίας αυξάνει τη μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων βοηθώντας στην ταχύτερη αποκατάσταση.

Οι εμβιομηχανικές μελέτες έχουν δείξει ότι η εργομετρική ποδηλασία είναι ένας εξαιρετικός τρόπος αποκατάστασης. Οι δυνάμεις στην κνημιαία άρθρωση και η πίεση στον τραυματισμένο σύνδεσμο κατά τη διάρκεια της άσκησης είναι χαμηλότερες από τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, καθιστώντας τη πολύτιμο εργαλείο στην αποκατάσταση ασθενών με χειρουργείο πρόσθιου χιαστού.

 

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.