Το σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι μια διαδεδομένη διαταραχή χρόνιου πόνου που επηρεάζει περίπου το 85% των ασθενών στις κλινικές πόνου και το 9% στις νοσοκομειακές κλινικές. Κάποια στιγμή στη ζωή του, το 85% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει μυοσκελετικό πόνο. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, κόπωσης, συναισθηματικών αλλαγών, μειωμένης ποιότητας ζωής και περιορισμών στην καθημερινή ζωή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως η φυσικοθεραπεία (ηλεκτροβελονισμός, ξηρή βελόνα, λέιζερ, μάλαξη, θεραπευτική άσκηση).

Κύριο χαρακτηριστικό του μυοσκελετικού πόνου είναι τα σημεία πυροδότησης τα οποία είναι εντοπισμένα στις σφιχτές ζώνες υπερδιέγερσης των σκελετικών μυών. Τα σημεία αυτά προκαλούνται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος καθώς και από συστηματική φλεγμονή. Η κεντρική νευρική ευαισθητοποίηση θεωρείται ότι προκαλεί σχηματισμό σημείων πυροδότησης λόγω νευροπλαστικότητας εντός του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού που σχετίζεται με χρόνια περιφερική αλγαισθησία. Χωρίζονται σε ενεργά τα οποία παράγουν πόνο κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και ανενεργά τα οποία δεν αισθάνονται οι ασθενείς μέχρι να διεγερθούν μέσω της ψηλάφησής τους. Άμεσος στόχος είναι η θεραπεία των σημείων πυροδότησης καθώς είναι οι κύριοι ενεργοποιητές του γενικευμένου ή αναφερόμενου πόνου στις διαταραχές του μυοσκελετικού πόνου. Θεωρείται ότι λαμβάνουν φτωχές ποσότητες οξυγόνου και ενέργειας από το αίμα λόγω της συσταλμένης τους κατάστασης. Η χαμηλή διαθεσιμότητα οξυγόνου και ενέργειας συμβάλλει περαιτέρω στη διατήρηση της συστολής εντός των σημείων πυροδότησης καθώς απαιτείται τριφωσφορική αδενοσίνη και οξυγόνο για να χαλαρώσουν οι μύες. Επομένως η αύξηση της ροής του αίματος των σημείων διαχέει τους προφλεγμονώδεις δείκτες, αυξάνοντας τον μεταβολισμό, μειώνοντας τη φλεγμονή με αποτέλεσμα τη λύση τους.

Η θεραπευτική άσκηση μέσω της κολύμβησης, του περπατήματος, της ποδηλασίας μπορεί να επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα αυξάνοντας την πίεση του αίματος, τη ροή και τον κορεσμό οξυγόνου επιτρέποντας την είσοδο περισσότερου αίματος και μεταβολικών προϊόντων στα σημεία πυροδότησης. Τα επίπεδα των προφλεγμονωδών δεικτών όπως της ιντερλευκίνης φτάνουν τα φυσιολογικά ενώ η παραγωγή αντιφλεγμονωδών κυτοκινών όπως η IL-10 αυξάνεται. Ενισχύεται η απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών, κατεχολαμινών, ενδοκανναβινοειδών και ενδοφρινών ουσιών που μπορούν εύκολα να περάσουν από το φράγμα των αιμοφόρων αγγείων και είναι ικανές να προκαλέσουν μειωμένη ευαισθησία στον πόνο, αυξάνοντας τα κατώτερα όρια. Το κατώφλι του πόνου είναι η ελάχιστη δυσάρεστη αίσθηση που βιώνει κάποιος, η οποία μπορεί να αλλάξει μέσω της συνεχούς διέγερσης. Η νευροφυσιολογική θεωρία προτείνει ότι η συνεχής διέγερση θα προκαλέσει ένα υψηλό κατώφλι πόνου επειδή ο πόνος που προκαλείται μέσω αυτής θα προκαλέσει αναστολή του πόνου παρεμποδίζοντας τους νευρώνες στο ραχιαίο κέρας του νωτιαίου μυελού. Η γνωστική θεωρία υποστηρίζει ότι εάν ένας ασθενής βιώνει συχνά δυσάρεστα αισθήματα πόνου βελτιώνεται η ικανότητα αντίληψής του οδηγώντας σε ένα χρόνια υψηλό κατώφλι πόνου.

Τα κριτήρια ένταξης σε πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης ασθενών με σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι τα εξής:

  1. Ασθενείς που παρουσιάζουν σημεία πυροδότησης
  2. Παρουσία σημείων πυροδότησης επιβεβαιωμένη από την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων επαγγελματιών υγείας όπως φυσικοθεραπευτών
  3. Κριτήρια για την ανίχνευση σημείων πυροδότησης σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία: Ένα σημείο πυροδότησης εντοπίζεται μέσα από τη διαδικασία της ψηλάφησης με ή χωρίς τη παραπομπή πόνου. Ο ασθενής κατά τη ψηλάφηση μπορεί να παρουσιάσει τα εξής συμπτώματα.
  • Δυσκαμψία λόγω μυϊκού σπασμού
  • Περιορισμένη τροχιά κίνησης της συνδεδεμένης με το σημείο πυροδότησης άρθρωσης
  • Ο πόνος επιδεινώνεται με το άγχος
  • Σκληρό αίσθημα κατά τη ψηλάφηση της ζώνης ή του οζιδίου που σχετίζεται με το ευαίσθητο σημείο και παραγωγή πόνου κατά την άσκηση κάθετης πίεσης.

Τα πρωτόκολλα θεραπευτικής άσκησης που αφορούν τον μυοσκελετικό πόνο ποικίλλουν. Η θεραπευτική άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Προκαλεί σημαντικά χαμηλότερο πόνο στον αυχένα και στον ώμο καθώς και υψηλότερα όρια κατωφλιού στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με μείωση του αριθμού των σημείων πυροδότησης. Ασθενείς που κάνουν δέκα συνεδρίες θεραπευτικής άσκησης διάρκειας 50 λεπτών (10 λεπτά προθέρμανση - 30 λεπτά άσκηση - 10 λεπτά αποθέρμανση), σε μια καρδιακή συχνότητα προπόνησης που υπολογίστηκε σύμφωνα με την μέθοδο Karvonen (75-80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας), με εργομετρικό ποδήλατο ή κυλιόμενο τάπητα, σε συνδυασμό με διατάσεις και βελονισμό, παρουσιάζουν βελτίωση. Οι βελτιώσεις αφορούν τον πόνο, το κατώφλι, τον δείκτη αναπηρίας του αυχένα και την ποιότητα ζωής. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της θεραπευτικής άσκησης σχετίζονται με την καρδιο-πνευμονική φυσική κατάσταση βελτιώνοντας τη φυσική λειτουργία, τους βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες μειώνοντας ταυτόχρονα τους παράγοντες του πόνου μέσω των διαδικασιών της μεταβολικής προσαρμογής.

Η θεραπευτική άσκηση παρέχει μια μη επεμβατική και οικονομικά αποδοτική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία στις τρέχουσες στρατηγικές διαχείρισης του πόνου. Αυτό δίνει ένα έξτρα κίνητρο στους φυσικοθεραπευτές να εξετάζουν πιθανά σημεία πυροδότησης όταν δημιουργούν προγράμματα άσκησης για ασθενείς με μυοσκελετικό πόνο.  

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Εάν εσείς ή κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο υποφέρει από πόνους περιόδου - αυτό που οι γιατροί αναφέρουν ως δυσμηνόρροια - ξέρετε ότι είναι κάτι περισσότερο από κράμπες στην κάτω κοιλιακή χώρα.

Η περίοδος συχνά έρχεται με πόνο χαμηλά στην πλάτη, πόνο στα πόδια, ναυτία, έμετο, διάρροια και εξαιρετική κόπωση. Δεν είναι περίεργο ότι είναι ένας κοινός λόγος για τον οποίο οι γυναίκες χάνουν μέρες από το σχολείο, την εργασία ή τις δραστηριότητές τους.

Όταν ο πόνος κατά την περίοδο δεν έχει προφανή αιτία, τουλάχιστον σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, ταξινομείται ως «πρωτογενής», ενώ ο πόνος που προκαλείται από μια πραγματική ενδομητρίωση, ινομυώματα ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, είναι γνωστός ως «δευτεροπαθής».

Όλο και περισσότερο, οι γιατροί που φοιτούν στη λειτουργική ιατρική πιστεύουν ότι αυτοί οι πόνοι οφείλονται σε ορισμένες διατροφικές ανεπάρκειες, κυρίως στις βιταμίνες Β, το μαγνήσιο και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.

Η αντιμετώπιση της βασικής αιτίας του πόνου είναι ο καλύτερος τρόπος για να τον καταπολεμήσετε, ωστόσο εάν έχετε αποκλείσει τα δευτερογενή αίτια, δοκιμάστε τις ακόλουθες πέντε προτάσεις που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στην μείωση ή και εξάλειψη του πόνου.

1) Δοκιμάστε βελονισμό

Αυτή η αρχαία κινεζική τεχνική φαίνεται να είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για τους πόνους περιόδου.1 Σύμφωνα με μία επιστημονική ανασκόπηση, ο ηλεκτροβελονισμός - όταν μικρό ηλεκτρικό ρεύμα εφαρμόζεται στις βελόνες βελονισμού - μπορεί να έχει άμεσο αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση του πόνου. Και όταν χρησιμοποιείται για τουλάχιστον τρεις κύκλους, έχει αποδειχθεί ότι είναι ακόμη καλύτερο από τη θεραπεία με φάρμακα.2

2) Πάρτε μαγνήσιο

Στοιχεία από μελέτες δείχνουν ότι το μαγνήσιο μπορεί να μειώσει την ευαισθησία στον πόνο3 και είναι ένα από τα περισσότερο υποσχόμενα συμπληρώματα διατροφής για προβλήματα περιόδου.4 Σε μία μελέτη, 21 από τις 25 γυναίκες που έλαβαν μαγνήσιο για έξι μήνες παρουσίασαν μείωση των συμπτωμάτων τους.5

3) Κάνε γιόγκα

Σε μια ελεγχόμενη δοκιμή με γυναίκες που υπέφεραν από πόνο περιόδου, η γιόγκα - ειδικά η στάση της κόμπρας, της γάτας και του ψαριού - έχει βρεθεί ότι μειώνει σημαντικά τόσο την ένταση όσο και τη διάρκεια του πόνου.6 Δοκιμάστε να εξασκήσετε στις θέσεις αυτές σε ένα πρόγραμμα γιόγκα, τουλάχιστον κατά το δεύτερο μισό του κύκλου σας.

4) Απευθυνθείτε στην αρωματοθεραπεία

Η αρωματοθεραπεία - η χρήση αιθέριων ελαίων από φυτά για τη βελτίωση της φυσικής ή ψυχολογικής ευεξίας - μπορεί να είναι μια χρήσιμη θεραπεία για τον πόνο της περιόδου. Μάλιστα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι το μασάζ αρωματοθεραπείας με αιθέρια έλαια λεβάντας (Lavandula officinalis), φασκόμηλου (Salvia sclarea) και τριαντάφυλλου (Rosa centifolia) μείωσε αποτελεσματικά τη σοβαρότητα των κραμπών κατά την εμμηνόρροια σε σύγκριση με άτομα που δεν έκαναν καμία θεραπεία ή έκαναν μασάζ χωρίς αιθέρια έλαια. Δοκιμάστε να προσθέσετε δύο σταγόνες λεβάντας, μία σταγόνα φασκόμηλου και μια σταγόνα αιθέριου ελαίου τριαντάφυλλου σε ένα κουταλάκι του γλυκού αμυγδαλέλαιο (5 mL) και κάντε μασάζ με το μίγμα πάνω στην κοιλιά σας όταν εμφανιστούν οι κράμπες.

5) Πάρτε βιταμίνες του συμπλέγματος B

Οι βιταμίνες Β φαίνεται να είναι ευεργετικές για την αντιμετώπιση του πόνου της περιόδου. Σε μία μελέτη με πάνω από 500 συμμετέχουσες ηλικίας 12 έως 21 ετών με πόνους μέτριας έως σοβαρής έντασης κατά την περίοδο, το 87% θεραπεύθηκαν πλήρως μετά από τρεις μήνες θεραπείας με βιταμίνη Β1 (θειαμίνη). Μόνο το 5% δεν είχε καμία επίδραση, ενώ το 8% είδαν τον πόνο τους να μειώνεται.8 Η βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη) μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Medicine (Baltimore), 2018; 97: e11007

2 Evid Based Complement Alternat Med, 2017; 2017: 1791258

3 Curr Med Chem, 2016 Dec 12

4 Cochrane Database Syst Rev, 2001; (3): CD002124

5 Zentralbl Gynakol, 1989; 111: 755-60

6 J Pediatr Adolesc Gynecol, 2011; 24: 192-6

7 J Altern Complement Med, 2006; 12: 535-41

8 Indian J Med Res, 1996; 103: 227-31

9 BMJ, 2006; 332: 1134-1138.

H αναπνευστική φυσικοθεραπεία στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας ανήκει σε μία από τις υπηρεσίες φυσικοθεραπείας τις οποίες λαμβάνει ο ασθενής στην κοινότητα ή δήμο στον οποίο ανήκει. Ο χώρος όπου λαμβάνει χώρα η θεραπεία είναι το εργαστήριο του φυσικοθεραπευτή το οποίο επισκέπτεται ο ασθενής που πάσχει από κάποια αναπνευστική πάθηση μετά από παραπομπή του θεράποντος ιατρού πνευμονολόγου. Μετά από την εξέταση και παραπομπή οι φυσικοθεραπευτές είναι νομικά υπεύθυνοι για την αποκατάσταση αυτών των ασθενών. Επομένως η φυσικοθεραπεία στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί στη μακροπρόθεσμη διαχείριση των ασθενών στη κοινότητα.

Η υπηρεσία αυτή για τους ευπαθείς ηλικιωμένους ασθενείς με αναπνευστικές παθήσεις είναι επωφελής διότι το μακρύ και συχνά κουραστικό ταξίδι στο νοσοκομείο για φυσικοθεραπεία μπορεί να ανατρέψει τα οποιαδήποτε ευεργετικά αποτελέσματα της ιδίας θεραπείας. Όταν υπάρχει το εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγειονομικής περίθαλψης, η εισαγωγή στο νοσοκομείο με τον κίνδυνο δευτερογενών λοιμώξεων των αναπνευστικών ασθενών συχνά αποφεύγεται. Η αναπνευστική άσκηση υπό την επίβλεψη φυσικοθεραπευτή μείωνει κατά 38% την πιθανότητα ενδεχόμενης νοσηλείας τους από μια τουλάχιστον αναπνευστική αιτία. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος φυσικοθεραπείας υπάρχει μείωση κατά 67% του συνολικού αριθμού εισαγωγών στο νοσοκομείο, μειώνοντας το κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Οι φυσικοθεραπευτές αξιολογούν άμεσα χωρίς καθυστέρηση τα προβλήματα των ασθενών και αυτό κοστίζει μακροπρόθεσμα λιγότερο στις νοσοκομειακές υπηρεσίες. Συμβουλές και θεραπεία αποτρέπουν την ανάπτυξη μακροπρόθεσμων αναπηριών και διευκολύνουν την έγκαιρη επιστροφή στην εργασία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι μεταξύ των ατόμων που ξεκινούν μόνοι τους μια ρουτίνα άσκησης είναι πιθανό το 50% να διακόψει εντός έξι μηνών. Αυτές οι αλλαγές συμπεριφοράς ενδέχεται να μην συμβούν όταν υπάρχει η βοήθεια και στήριξη ενός επαγγελματία υγείας στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας. Ο χώρος του εργαστηρίου και το χαλαρό περιβάλλον δημιουργούν μια αίσθηση «κανονικότητας» δημιουργώντας μια θετική εμπειρία αποκατάστασης στους ασθενείς σε σχέση με το νοσοκομειακό περιβάλλον. Οι νέες μηχανές άσκησης που παρέχει το σύγχρονο εργαστήριο δημιουργούν ένα έξτρα κίνητρο στους ασθενείς να τις δοκιμάσουν αυξάνοντας την προσήλωση και δέσμευσή τους στο πρόγραμμα άσκησης και κάνει πιο ευέλικτους τους φυσικοθεραπευτές στην παρέμβασή τους εξατομικεύοντας το πρόγραμμα σε κάθε ασθενή. Η φυσικοθεραπεία στη κοινότητα επέτρεψε στους ασθενείς να αντιληφθούν την άσκηση ως μια φυσιολογική και υγιή συμπεριφορά και όχι σαν μια θεραπεία στο νοσοκομείο. Αυτή η διαπίστωση ενίσχυσε την εμπιστοσύνη των ασθενών και άνοιξε τον δρόμο πως θα ασκούνται εκτός νοσοκομείου. Η κοινωνική αλληλεπίδραση παίζει ρόλο στην παρακίνηση των ασθενών να παρακολουθήσουν πρόγραμμα άσκησης στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας διότι η άσκηση με άλλους που ήταν σε παρόμοια κατάσταση επέτρεψε σε κάποιους να δουν τη δική τους πρόοδο. Παράλληλα οι ορατές βελτιώσεις των επιπέδων φυσικής κατάστασης και σωματικής λειτουργίας διευκόλυναν το επίπεδο αυτό-αποτελεσματικότητας και εμπιστοσύνης στις ικανότητές τους. Η πλειοψηφία των ψυχοκοινωνικών πλεονεκτημάτων πηγάζει από τη διαπροσωπική σχέση μεταξύ ασθενή-φυσικοθεραπευτή. Οι θετικές παρεμβάσεις και η υποστηρικτική παρουσία των φυσικοθεραπευτών αύξησε το αίσθημα επιτυχίας, επιτεύγματος και παρότρυνσης των ασθενών τα οποία αποτελούν σημαντικές πτυχές αυτοεκτίμησης.  

Η άσκηση με επίβλεψη παρουσίασε αυξημένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας σε σχέση με το μη εποπτευόμενο πρόγραμμα άσκησης όπου μειώθηκαν τα επίπεδα δραστηριότητας. Η μυϊκή αντοχή επίσης παρουσίασε βελτίωση καθώς και η καρδιαγγειακή λειτουργία – παρασυμπαθητικός τόνος σε σχέση με την άσκηση χωρίς εποπτεία στην οποία υπήρξε μείωση των καρδιαγγειακών μεταβολών. Συμπερασματικά, τα επιτηρούμενα προγράμματα άσκησης είναι αποτελεσματικά στη βελτίωση του συνόλου αναπνευστικών και καρδιαγγειακών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών που απαιτούν δαπάνη ενέργειας.

Οι υπηρεσίες φυσικοθεραπείας στη κοινότητα στην οποία εδρεύει και το εργαστήριο φυσικοθεραπείας δεν απαιτούν ακριβούς πόρους (συνταγογραφούνται μέσω του ενιαίου οργανισμού παροχής υπηρεσιών υγείας με κωδικό 510000047 φυσικοθεραπεία ανά συνεδρία) για τους ασθενείς από ότι οι νοσοκομειακές. Σύμφωνα με μια έκθεση του Lung Foundation Australia, η πλειονότητα των υπηρεσιών αυτών περιορίζεται σε νοσοκομεία στα αστικά και μεγάλα περιφερειακά κέντρα. Οι μεγάλοι χρόνοι αναμονής στα νοσοκομεία για πρόσβαση σε φυσικοθεραπεία φτάνουν και 4 εβδομάδες μετά από οξεία επιδείνωση της χρόνιας αναπνευστικής νόσου. Για ασθενείς με χρόνιο αναπνευστικό πρόβλημα ο χρόνος έναρξης αυξάνεται σε 59 ημέρες. Όταν όμως οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται στη κοινότητα ο χρόνος πρόσβασης και αναμονής μειώνεται εντυπωσιακά σε 7 ημέρες. Η ευκολία πρόσβασης σε κάποιο χώρο που εδρεύει κοντά στη κοινότητα όπως είναι και το εργαστήριο αποτελεί ελκυστικό παράγοντα για την επιλογή των ασθενών οι οποίοι δεν είναι τόσο σωματικά κουρασμένοι για να φτάσουν σε αυτό.

Τα κριτήρια των αναπνευστικών ασθενών που μπορούν να έχουν πρόσβαση στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας είναι αμέσως μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο για οξεία έξαρση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, σε ασθενείς με χρόνια, ήπια, σταθερή αναπνευστική νόσο, σε αυτούς που δεν παρουσιάζουν γνωστικές διαταραχές καθώς και δεν τυγχάνουν άμεσης ιατρικής περίθαλψης.

Η φυσικοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι είναι επωφελής στη θεραπεία πολλών χρόνιων παθήσεων. Ωστόσο η αναπνευστική φυσικοθεραπεία δεν συνταγογραφείται συχνά από τους ιατρούς πνευμονολόγους και αγνοείται υπέρ μιας φαρμακολογικής παρέμβασης. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη αυτού του φαινομένου. Η έλλειψη ευαισθητοποίησης μεταξύ των γιατρών και των ασθενών σχετικά με την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων αναπνευστικής φυσικοθεραπείας καθώς και η κακή γνώση για το τι περιλαμβάνει μια αποτελεσματική παρέμβαση. Σημαντικό ρόλο παίζει η έλλειψη σχετικής εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών ευκαιριών διαθέσιμων για το ιατρικό προσωπικό. Τέλος οι ασαφείς περιγραφές των παρεμβάσεων άσκησης σε δημοσιευμένες δοκιμές και ανασκοπήσεις παρεμποδίζουν τους κλινικούς ιατρούς να είναι σε θέση να τις συνταγογραφούν διότι το 61% των μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις λεπτομέρειες των διαδικασιών και της έντασης αυτών. Σε γενικές γραμμές υπάρχουν λίγες αντενδείξεις σχετικά με τη συνταγογράφηση της άσκησης για άτομα με χρόνιες παθήσεις όπως είναι και οι αναπνευστικές. Χρειάζεται η σωστή αξιολόγηση των ασθενών από τους θεράποντες ιατρούς πνευμονολόγους πριν ξεκινήσουν πρόγραμμα αναπνευστικής φυσικοθεραπείας καθώς και εποπτεία  - εκπαίδευση κατά τη διάρκεια του προγράμματος από επαγγελματίες υγείας φυσικοθεραπευτές, οι οποίοι θα βοηθήσουν τους ασθενείς να κατανοήσουν τους φόβους τους και να ενσωματώσουν τη φυσικοθεραπεία ως μια μακροπρόθεσμη στρατηγική διατήρησης.

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Καθώς εξελίσσεται η έρευνα των φυσικών συστατικών, η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών τους έχει επιτρέψει επίσης και την καλύτερη κατανόηση μερικών από τις βασικές δερματικές διεργασίες, όπως η γήρανση, η μελάγχρωση και η φλεγμονή. Μια από τις συνηθέστερες πηγές ανησυχίας των ασθενών των δερματολόγων είναι η γήρανση του δέρματος. Γενικά αναγνωρίζεται ότι ο φαινότυπος του δέρματος που γερνάει, που περιλαμβάνει ρυτίδες, δυσχρωμίες, χαλάρωση και κίνδυνο καρκίνου, δεν είναι αποτέλεσμα της χρονολογικής ηλικίας αλλά, αντίθετα, της αθροιστικής επίδρασης της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (UVR) και τις σχετικές οξειδωτικές βλάβες.

Οι φωτοχημικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα ως αποτέλεσμα της έκθεσης στο υπεριώδες φως περιλαμβάνουν αλλαγές του DNA, όπως η οξείδωση των νουκλεϊκών οξέων. Παρότι οι οξειδωτικές βλάβες κατά κανόνα ελαχιστοποιούνται στο ανθρώπινο σώμα, το αυξημένο οξειδωτικό στρες που οφείλεται σε παράγοντες όπως η UVR ή το κάπνισμα, μπορεί να καταβάλλει τους φυσιολογικούς προστατευτικούς ελέγχους και να οδηγήσει σε οξειδωτικές βλάβες.

Φυσικές ουσίες που κάνουν το δέρμα λείο και σφριγηλό, επιτυγχάνοντας μία εμφάνιση φρεσκάδας και προστατεύουν από τις επιβλαβείς περιβαλλοντικές επιδράσεις είναι το Υαλουρονικό Οξύ, τα Ιόντα Αργύρου και το Μεθυλικό-Θειούχο-Μεθάνιο.

Το Υαλουρονικό Οξύ είναι συστατικό που βρίσκεται στο δέρμα και σε διάφορα σημεία του σώματος. Αυτή η ουσία που την παράγει το ίδιο το ανθρώπινο σώμα, χαρακτηρίζεται κυρίως από την ιδιότητά της να αποθηκεύει το νερό 1.000 φορές σε σχέση με το ατομικό της βάρος. Με αυτό τον τρόπο, φροντίζει την ενυδάτωση του δέρματος δίνοντας ταυτόχρονα και στιλπνότητα.

Με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται συνεχώς η παραγωγή Υαλουρονικού οξέος στο σώμα. Το δέρμα χάνει την πυκνότητα, την ελαστικότητά του και παύει να είναι λείο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ρυτίδες. Οι αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις όπως είναι η δυνατή ηλιακή ακτινοβολία, οι περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις και το στρες, μπορούν να ευνοήσουν την εμφάνιση κόπωσης του δέρματος και να επιταχύνουν τη διαδικασία γήρανσης. Το υψηλά κορεσμένο Υαλουρονικό Οξύ δρα ενάντια όλων αυτών των αρνητικών επιδράσεων.

Στην ιατρική, το Υαλουρονικό οξύ χρησιμοποιείται μακροχρόνια με ασφάλεια. Ένας από τους κύριους λόγους χρήσης του είναι η ιδιότητά του να δραστηριοποιεί την διαδικασία δημιουργίας νέων κυττάρων.

Το Υαλουρονικό Οξύ μάλιστα, το οποίο παράγεται με σύγχρονες μεθόδους βιοσυνθετικής παρασκευής είναι άριστης ποιότητας και όταν δεν περιέχει Υαλουρονικό Οξύ ζωικής προέλευσης, χημικά πρόσθετα, συντηρητικά, σταθεροποιητές ή διαχωριστικές ουσίες, αυξάνεται ακόμη περισσότερο η αξία του.

Τα Ιόντα Αργύρου χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες ως μέσο ενάντια σε βακτηρίδια, ιούς και μύκητες. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι Αμερικανοί χρυσωρύχοι συντηρούσαν το γάλα που έπιναν ρίχνοντας μέσα ασημένια νομίσματα. Όταν ο Άργυρος που χρησιμοποιείται είναι μικροκρυσταλοειδής, αναπτύσσει την αντιβακτηριακή ιδιότητά του καλύτερα επάνω στην επιφάνεια του δέρματος και δρα καταπραϋντικά και ενάντια στη δημιουργία φλεγμονών στο δέρμα.

Το Μεθυλικό-Θειούχο-Μεθάνιο (Θείο) έχει φυσική προέλευση και μεταξύ άλλων παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικοδόμηση των συστατικών του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών και των υγιών κυττάρων. Το Θείο ως δομικός λίθος του οργανισμού έχει αποδειχθεί ως ιδιαίτερα αποτελεσματική αντιφλεγμονώδη ουσία.

Μέσω των ιδιοτήτων των παραπάνω φυσικών ουσιών συγκρατείται η υγρασία του δέρματος και χάρη στην υψηλή ποιότητα τέτοιων ουσιών, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μειώνονται οι ρυτίδες, το δέρμα γίνεται λείο, σφιχτό και ελαστικό και βελτιώνεται η μορφή των κάτω στρωμάτων του δέρματος. Ακόμη σε συνδυασμό με αισθητικές μεθόδους όπως πίλινγκ, λέιζερ, υπέρηχο και υπέρυθρη αγωγή, οι ουσίες αυτές παρουσιάζουν περισσότερο εντυπωσιακή δράση.

Αποτέλεσμα της φυσικής παρασκευής των παραπάνω φυσικών ουσιών, είναι η πολύ καλή συμβατότητά τους, η ιδανική τους απορρόφηση από το σώμα και ο αποκλεισμός ενός ευρέος φάσματος αλλεργικών αντιδράσεων του δέρματος.

Έτσι, με φυσικό τρόπο αναδεικνύεται η εσωτερική και η εξωτερική ομορφιά και κυρίως χωρίς παρενέργειες.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός συνδέσμου στο γόνατο. Κατόπιν αυτού του τραυματισμού αυξάνεται ο κίνδυνος μελλοντικών κοινών προβλημάτων με τη μορφή λειτουργικών περιορισμών και αλλοιώσεων της άρθρωσης. Δευτερεύουσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ελαττωματική νευρομυϊκή λειτουργία με μειωμένη αντοχή, λειτουργική απόδοση, διαφορετικό πρότυπο κίνησης και εξασθένηση του ορθοστατικού ελέγχου τόσο μετά από οξύ ή χρόνιο τραυματισμό του συνδέσμου όσο και μετά την ανασυγκρότησή του. Οι ασθενείς αυτοί αν και λειτουργούν καλά κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής έχουν μειωμένη ικανότητα να διατηρήσουν ισορροπία ρίχνοντας βάρος στο τραυματισμένο πόδι σε απαιτητικές καταστάσεις ενώ είναι κουρασμένοι. Αυτό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περαιτέρω τραυματισμών. Η κόπωση προκαλείται από ένα συνδυασμό διαφορετικών φυσιολογικών μηχανισμών που εμφανίζονται τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό σύστημα επηρεάζοντας τις προσκείμενες νευρομυϊκές οδούς και εκφράζεται ως έλλειψη ιδιοδεκτικότητας. Έτσι η μυϊκή κόπωση οδηγεί σε μείωση της απόδοσης για εργασία, η οποία μπορεί να έχει επίδραση στον ορθοστατικό έλεγχο.

Η βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση πραγματοποιείται σε ένα εργομετρικό ποδήλατο. Ο καρδιακός ρυθμός καταγράφεται συνεχώς κατά τη διάρκειά της. Η κλίμακα borg χρησιμοποιείται για να εκτιμηθεί το υποκειμενικό επίπεδο της προσπάθειας κατά την άσκηση. Σε αυτή τη κλίμακα αριθμοί που κυμαίνονται από 6 έως 20 αντιστοιχούν στις εξής περιγραφές: 6 = καμία προσπάθεια, 13 = κάπως σκληρή, 15 = σκληρή, 17 = πολύ σκληρή, 19 = εξαιρετικά σκληρή και 20 = μέγιστη άσκηση. Η συγκεκριμένη κλίμακα σχεδιάστηκε για να αυξηθεί γραμμικά η ένταση της άσκησης και ο καρδιακός ρυθμός σε άσκηση ποδηλασίας και σχετίζεται με φυσιολογικές μεταβλητές όπως η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα. Το φορτίο εργασίας (watt) ορίζεται ανάλογα με τη φυσική κατάσταση κάθε ασθενή με στόχο επίτευξη καρδιακής συχνότητας πάνω από το 60% της προβλεπόμενης μέγιστης (220-ηλικία). Ο ρυθμός του πεταλιού διατηρείται σταθερός στις 60 πεταλιές ανά λεπτό. Η άσκηση ξεκινά με προθέρμανση, άσκηση και αποθέρμανση. Η απουσία αυξημένου πόνου στο γόνατο ή κόπωσης σύμφωνα με την κλίμακα borg (μικρότερο των 16 βαθμών) επιτρέπει στους ασθενείς να συνεχίσουν την άσκηση ποδηλασίας για 30 λεπτά. Το εργομετρικό ποδήλατο ξεκινά τρεις εβδομάδες μετά το χειρουργείο κάνοντας 31 συνεδρίες με διάρκεια 12 εβδομάδων.

Η άσκηση σε εργομετρικό ποδήλατο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε ασθενείς με τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου διότι παράγει χαμηλότερη ένταση στον ίδιο τον σύνδεσμο. Οι δυνάμεις που ασκούνται στην κνημιαία άρθρωση κατά τη διάρκειά της σε μέτρια επίπεδα ισχύος είναι μικρότερες από ότι στο περπάτημα. Χαμηλό επίπεδο έντασης, υψηλός ρυθμός και προβλεπόμενο ύψος σέλας αποτελούν εγγύηση για την άσκηση χαμηλών δυνάμεων στην άρθρωση του γόνατος.

Η βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση σε τραυματισμό πρόσθιου χιαστού συνδέσμου αυξάνει την ισορροπία στη μονοποδική στήριξη στο τραυματισμένο πόδι βελτιώνοντας τον ορθοστατικό έλεγχο, την ιδιοδεκτικότητα μειώνοντας την κόπωση. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να εξηγηθεί από την επίδραση που έχει η άσκηση στο ποδήλατο στη νευρομυϊκή λειτουργία των μυών της τραυματισμένης και μη τραυματισμένης πλευράς των κάτω άκρων.

Οι μηχανικοί υποδοχείς του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου συμβάλλουν στο νευρομυϊκό σύστημα ελέγχοντας τον μυϊκό τόνο γύρω από το γόνατο μέσω του αντανακλαστικού τόξου σταθεροποιώντας την άρθρωση του γόνατος. Η δράση των αρθρικών υποδοχέων, της μυϊκής ατράκτου και των τενόντιων οργάνων Golgi μπορεί να μειωθεί από την κόπωση λόγω του τραυματισμού με αποτέλεσμα έλλειψη ιδιοδεκτικότητας και απώλεια των μυϊκών αντανακλαστικών υπεύθυνων για τη σταθερότητα της άρθρωσης.

Δεν θα ήταν ασυνήθιστο για έναν αθλητή ψυχαγωγίας να περιμένει 2-3 μήνες μετά τη ρήξη του πρόσθιου χιαστού να κάνει τη χειρουργική επέμβαση και να ξεκινήσει βραχυχρόνια υπομέγιστη καρδιαγγειακή άσκηση. Ο όγκος και η ένταση της μυϊκής δραστηριότητας μειώνονται αμέσως και δραματικά μετά από την χειρουργική επέμβαση συμβάλλοντας στην ατροφία και στην έλλειψη αντοχής των τετρακεφάλων. Η προεγχειρητική άσκηση ποδηλασίας αυξάνει τη μυϊκή δύναμη των κάτω άκρων βοηθώντας στην ταχύτερη αποκατάσταση.

Οι εμβιομηχανικές μελέτες έχουν δείξει ότι η εργομετρική ποδηλασία είναι ένας εξαιρετικός τρόπος αποκατάστασης. Οι δυνάμεις στην κνημιαία άρθρωση και η πίεση στον τραυματισμένο σύνδεσμο κατά τη διάρκεια της άσκησης είναι χαμηλότερες από τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, καθιστώντας τη πολύτιμο εργαλείο στην αποκατάσταση ασθενών με χειρουργείο πρόσθιου χιαστού.

 

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

 

Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών απασχολεί πλέον 1 στις 10 γυναίκες. Υπάρχει επίσης μια τάση αύξησης αυτού του ποσοστού ανά δεκαετία, κάτι που προβληματίζει την επιστημονική κοινότητα αλλά και τις ίδιες τις γυναίκες που ταλαιπωρούνται όχι μόνο από τα συμπτώματά αλλά και από το άγχος για την μελλοντική τους γονιμότητα. Τα αίτια για αυτήν την αύξηση είναι ένας συνδυασμός από ψυχοσωματικούς παράγοντες αλλά και παράγοντες τρόπου ζωής και διατροφής.

Κάποια από τα συμπτώματα του συνδρόμου αυτού είναι: κύστες στις ωοθήκες, αυξημένα επίπεδα ανδρικών ορμονών, αυξημένη τριχοφυΐα, ακανόνιστη ή αραιή περίοδος ή καθόλου περίοδος, ακμή, περιοχές σκούρου δέρματος στον λαιμό ή στην βουβωνική περιοχή. Περίπου 20 %-25% των γυναικών έχουν πολυκυστικές ωοθήκες όμως αυτό δεν σημαίνει πως έχουν και συμπτώματα ή πως υπάρχει κατ’ ανάγκη μείωση της γονιμότητας. Δηλαδή οι κύστες στις ωοθήκες από μόνες τους δεν είναι επαρκής παράγοντας δυσλειτουργίας. Είναι το ‘σύνδρομο’ (δηλαδή ένα σύνολο συμπτωμάτων) που επιφέρει τα προβλήματα.

Η κλασική ιατρική αντιμετώπιση είναι συνήθως χημικά φάρμακα ορμονικής υποκατάστασης - αντισυλληπτικά. Όμως γνωρίζουμε πλέον πως το σύνδρομο αυτό δεν δημιουργείται από έλλειψη οιστρογόνων αλλά είτε από πλεόνασμα ανδρογόνων είτε από γενικότερη ορμονική ανισορροπία.

Η μακροχρόνια λήψη χημικών φαρμάκων ορμονικής υποκατάστασης έχει παρενέργειες όπως καρδιαγγειακά προβλήματα, αθηρωμάτωση, προβλήματα στο ήπαρ, εμφράγματα, καρκίνο του μαστού, κ.α. Επιπλέον διεγείρει την αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη που με την σειρά της αποτελεί βασικό μηχανισμό επαναδημιουργίας πολυκυστικών ωοθηκών. Τέλος, η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνει την τάση παχυσαρκίας, η οποία χειροτερεύει τόσο την αντίσταση στην ινσουλίνη (!) όσο και τα συμπτώματα στου συνδρόμου. Βλέπουμε λοιπόν πως μπορεί να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος που να καταστήσει της ασθένεια χρόνιο πρόβλημα.

Μια σύντομη ξενάγηση στις Ορμόνες

ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ: Είναι η ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο στα κύτταρα ή το αποθηκεύει στο συκώτι. Όταν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί σωστά τότε η ινσουλίνη μένει σε ψηλά επίπεδα στο αίμα με αποτέλεσμα ορμονικές ανισορροπίες. Η κορτιζόλη τότε αυξάνεται, η Ωχρινοτρόπος ορμόνη επίσης αυξάνεται και τέλος διεγείρεται η παραγωγή ανδρογόνων από τις ωοθήκες και ειδικά της Διυδρο-τεστοστερόνης (DHT). Ταυτόχρονα διεγείρεται η παραγωγή φλεγμονών. Η υπόφυση απορυθμίζεται. Τα επιπλέον ανδρογόνα και η DHT δημιουργούν προβλήματα στην ωορρηξία και στην περίοδο, υπάρχει αύξηση τριχοφυΐας και πολλά από τα συμπτώματα του συνδρόμου. Συνεπώς οι πολυκυστικές ωοθήκες και ο διαβήτης συνδέονται. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές γυναίκες που παθαίνουν Διαβήτη Εγκυμοσύνης είχαν προηγουμένως πολυκυστικές ωοθήκες. Δεν είναι επίσης τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια οι γιατροί προσπαθούν να καταπολεμήσουν το σύνδρομο των πολυκυστικών με αντι-διαβητικά φάρμακα.

ΔΙΥΔΡΟ-ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗ – DHT: Η Διυδρο-τεστοστερόνη (DHT) είναι μια ισχυρά ανδρογόνος ορμόνη και συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη πολυκυστικών. Έχει δειχθεί πως πλεόνασμα αυτής της ορμόνης δημιουργεί σχηματισμό κυστών και αυξημένη τριχοφυΐα καθώς και παύση της ωορρηξίας.

ΩΧΡΙΝΟΤΡΟΠΟΣ ΟΡΜΟΝΗ – LH: Εκκρίνεται από την υπόφυση. Χρειάζεται για την ωρίμανση των ωοθυλακίων πριν την ωορρηξία. Επίσης βοηθά στην δημιουργία προγεστερόνης. Όταν η LH είναι σε πολύ ψηλά επίπεδα καταπιέζονται τα επίπεδα οιστρογόνων στο σώμα. Η LH μπορεί να αυξηθεί από χρόνιο στρες και ειδικά από αυξημένη Ινσουλίνη (δείτε πιο πάνω).

ΠΡΟΓΕΣΤΕΡΟΝΗ: Η ορμόνη που ευθύνεται για τις διεργασίες του δεύτερου μισού του έμμηνου κύκλου. Προετοιμάζει το ενδομήτριο για να διοχετευθεί εκεί το γονιμοποιημένο ωάριο. Όταν αυτή η ορμόνη δεν παράγεται επαρκώς τότε το ωοθυλάκιο δεν ωριμάζει αλλά αντίθετα παραμένει επάνω στην ωοθήκη, δημιουργώντας μια κύστη. Ταυτόχρονα το ωάριο δεν βγαίνει ποτέ από το ωοθυλάκιο συνεπώς δεν υπάρχει εμμηνορρυσία – περίοδος.

Η φυσική αντιμετώπιση

Ένα πολύπλοκο ψυχο-σωματικό φαινόμενο όπως το σύνδρομο πολυκυστικων ωοθηκών θα χρειαστεί μια πραγματικά Ολιστική αντιμετώπιση αν θέλουμε να έχουμε μακροχρόνια και ουσιαστικά αποτελέσματα και όχι απλώς «κουκούλωμα» των συμπτωμάτων.

Ψυχικοί λόγοι όπως αίσθηση βαθειάς απώλειας (π.χ. αγαπημένου προσώπου) μπορεί να κινητοποιήσουν τον οργανισμό σε μια υπερπαραγωγή συγκεκριμένων ορμονών – π.χ ανδρογόνων – και αυτές με την σειρά τους να επιφέρουν κύστες στις ωοθήκες και απορρύθμιση του ορμονικού συστήματος. Επιπλέον, λάθη στον τρόπο ζωής και διατροφής μπορούν να επιδεινώσουν ή ακόμη και να προκαλέσουν ορμονική ανισορροπία σε μια γυναίκα, για παράδειγμα: η ύπαρξη υπερβολικής ποσότητας ζάχαρης στην διατροφή θα δημιουργήσει αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη, και όπως είδαμε πιο πάνω αυτό έχει αρνητική επίδραση στην ορμονική υγεία. Το ίδιο μπορεί να επιφέρει και η ύπαρξη υπερβολικής ποσότητας λίπους στην διατροφή, ειδικά αν πρόκειται για το λάθος είδος λίπους όπως π.χ. τα σπορέλαια.

Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους παράγοντες - ψυχικούς, διατροφικούς, τρόπου ζωής, περιβαλλοντικούς, φαρμακευτικούς - που επηρεάζουν κάθε μια γυναίκα ξεχωριστά, μπορούμε να έχουμε μια πλήρη εικόνα για την εξατομικευμένη αντιμετώπιση των πολυκυστικων ωοθηκών. Κάποιες γυναίκες θα χρειαστεί να κάνουν κάποιες έξυπνες αλλαγές στην διατροφή τους, κάποιες θα βοηθηθούν με την σωστά σχεδιασμένη απώλεια κιλών, πολλές θα χρειαστεί να ενισχυθούν με ομοιοπαθητική.

Η σωστή ομοιοπαθητική αγωγή έχει τη δυνατότητα τόσο της επιδιόρθωσης ορμονικών ανισορροπιών όσο και της βελτίωσης της ψυχικής διάθεσης, της βελτίωσης ποιότητας του ύπνου και της καλύτερης διευθέτησης του άγχους.  

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις θα είναι ωφελιμότατη η αποτοξίνωση του σώματος - μέσω κατάλληλων διατροφικών αλλαγών, κατάλληλων βότανων και διατροφικών στοιχείων. Ας μην ξεχνάμε πως το ήπαρ και το έντερο μπορούν να αποβάλλουν τοξίνες αλλά και περίσσια ορμονών που είναι δυσλειτουργικές – όπως π.χ. η διυδροτεστοστερόνη που αναφέραμε πιο πάνω – αρκεί να τους δίνεται η ευκαιρία και η δυνατότητα.

Ευτυχώς διαθέτουμε πλέον πολλούς φυσικούς τρόπους που μπορούμε να συνδυάσουμε ώστε να επαναφέρουμε τη ρύθμιση του ορμονικού συστήματος και την σταδιακή επάνοδο στην καλύτερη υγεία, ώστε το σύνδρομο αυτό να αντιμετωπιστεί ουσιαστικότερα, βαθύτερα, χωρίς τις φαρμακευτικές παρενέργειες και πολλές φορές οριστικά. Θα χρειαστεί απλώς η σωστή κατεύθυνση και ο απαραίτητος χρόνος για να ξαναμπεί ο οργανισμός σε τροχιά καλύτερης υγείας. Για την πλειοψηφία των γυναικών η φυσική αγωγή θα αποτελέσει όχι μόνο την ασφαλέστερη αλλά και την πιο αποτελεσματική επιλογή για να ξαναβρούν την ορμονική τους ισορροπία και γονιμότητα και μία πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής.

 

Ο Πρωτόπαπας Μάριος γεννήθηκε στην Αθήνα. Εδώ και 14 χρόνια ασχολείται με τις φυσικές μεθόδους αυτοθεραπείας. Έχει σπουδάσει σε Ελλάδα και Αγγλία: Ομοιοπαθητική, Ολιστική Διατροφολογία, Ρεφλεξολογία, Ανθοϊάμματα Bach, Ηλεκτροβελονισμό. Είναι διπλωματούχος εκπαιδευτής Buteyko Breathing, μιας τεχνικής για την αντιμετώπιση του άσθματος και άλλων αναπνευστικών προβλημάτων μέσω ειδικών αναπνευστικών ασκήσεων. Είναι μέλος – μη τακτικό - του Buteyko Breathing Assosciation. Έχει εκπαιδευτεί στην "German New Medicine" μέθοδο του ιατρού Ryke Hamer, μέσω ειδικών σεμιναρίων στο εξωτερικό από τους Alvin D Leon, Caroline Markoline και Isedora Baker, άμεσους συνεργάτες και μαθητές τους ίδιου του ιατρού. Τέλος έχει δίπλωμα Ρέϊκι 2ου βαθμού και Πρανικής Θεραπείας 1ου κ 2ου βαθμού, ενώ έχει εκπαιδευτεί σε τεχνικές N.L.P για την αντιμετώπιση ψυχοσωματικών προβλημάτων υγείας και άγχους. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Μπορείτε να αντιμετωπίσετε κάθε Γρίπη», ένας συνοπτικός οδηγός για την συμβολή των φυσικών μέσων για την αντιμετώπιση κάθε γρίπης και κρυολογήματος που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ApplePrint.
Είναι μέλος των:

  • Σύλλογος Ομοιοπαθητικών Ελλάδας (Σ.Ο.Ε) - που ανήκει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κλασικής Ομοιοπαθητικής (E.C.C.H)
  • Σύλλογος Ρεφλεξολόγων Ελλάδας (Σ.Ρ.Ε)
  • Buteyko Breathing Ascociation (BBA) - μη τακτικό μέλος.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι μια χημική ουσία που συνήθως απαντάται στα κονσερβοποιημένα τρόφιμα και στο εμφιαλωμένο νερό μπορεί να παίξει ρόλο στο σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, μια κύρια αιτία γυναικείας στειρότητας.

Η γενετική και η κληρονομικότητα είναι οι συνηθισμένοι ύποπτοι σε αυτή την κοινή ορμονική διαταραχή, η οποία οδηγεί σε μη φυσιολογικούς κύκλους εμμήνου ρύσεως, διογκωμένες ωοθήκες και υπερβολική ανάπτυξη τριχών. Ωστόσο, η συγκεκριμένη έρευνα δείχνει ότι η έκθεση στη δισφαινόλη Α (BPA), χημική ουσία που χρησιμοποιείται στα πλαστικά και στις συσκευασίες τροφίμων, μπορεί να αποτελέσει μία σημαντική περιβαλλοντική αιτία.

Οι ερευνητές μελέτησαν 71 γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και 100 γυναίκες χωρίς την πάθηση (ομάδα ελέγχου). Διαχωρίστηκαν σε ομάδες ανάλογα με την ηλικία και τη σωματική διάπλαση και κατόπιν μετρήθηκαν τα επίπεδα BPA στο αίμα τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα ΒΡΑ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.

Μάλιστα, τα επίπεδα BPA στο αίμα ήταν σχεδόν 60% υψηλότερα στις αδύνατες γυναίκες που έπασχαν από το σύνδρομο και περισσότερο από 30% υψηλότερα στις υπέρβαρες γυναίκες με το σύνδρομο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, καθώς τα επίπεδα BPA αυξάνονταν, το ίδιο συνέβαινε και στις συγκεντρώσεις της τεστοστερόνης (ανδρική σεξουαλική ορμόνη) και της ανδροστενεδιόνης, μιας στεροειδούς ορμόνης που μετατρέπεται σε τεστοστερόνη. Υπήρξε επίσης μια θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων ΒΡΑ και της αντίστασης στην ινσουλίνη. Τα υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης και η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι βασικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών (J Clin Endocrinol Metab, 2011, 96: E480-4).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών δυσκολεύονται να καθαρίσουν το BPA από τον οργανισμό τους. “Η υπερβολική έκκριση ανδρογόνων, όπως παρατηρείται στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, παρεμβαίνει στην αποτοξίνωση από το BPA που συμβαίνει στο ήπαρ, οδηγώντας στη συσσώρευση BPA στο αίμα”, δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης, Ευανθία Διαμαντή-Κανταράκη. Ωστόσο, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν επίσης να σημαίνουν ότι η έκθεση σε BPA μπορεί να είναι μια υποκείμενη αιτία της πάθησης.

Πράγματι, το BPA έχει τη φήμη ότι είναι ένας «ορμονικός διαταρακτής» και μια πρόσφατη μελέτη σε ζώα διαπίστωσε ότι οι θηλυκοί αρουραίοι οι οποίοι εκτέθηκαν σε BPA όταν ήταν νεογέννητα προχώρησαν σε ανάπτυξη ορμονικών ανωμαλιών όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ως ενήλικες. Οι αρουραίοι που εκτέθηκαν σε BPA στις υψηλότερες δόσεις έδειξαν μεγάλο αριθμό κύστεων στις ωοθήκες τους καθώς και στειρότητα (Environ Health Perspect, 2010 · 118: 1217-22).

Παρόλο που απαιτείται περισσότερη έρευνα για να προσδιοριστεί με ακρίβεια ποιος είναι ο ρόλος του BPA στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, εν τω μεταξύ, οι γυναίκες με την πάθηση αυτή καλούνται να περιορίσουν την έκθεση τους στη χημική ουσία. Μπορεί επίσης να είναι σοφό να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση σε άλλες χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες, όπως τα παρασιτοκτόνα και οι φθαλικές χημικές ουσίες των πλαστικών.

Ακόμα, καθώς δεν γνωρίζουμε ακόμα αν η μείωση της έκθεσης σε αυτές τις χημικές ουσίες θα έχει ευεργετικές επιδράσεις στα πραγματικά συμπτώματα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών, ακολουθούν μερικοί δοκιμασμένοι και αποδεδειγμένοι τρόποι για τη διαχείριση της κατάστασης.

Αντιμετωπίστε το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

  • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν είστε υπέρβαρες, ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους να ανακουφίσετε τα κλασικά συμπτώματα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών είναι να χάσετε βάρος. Παρόλο που κανείς δεν κατανοεί πραγματικά τη σχέση μεταξύ του υπερβολικού βάρους και της πάθησης, φαίνεται ότι οι υπέρβαρες γυναίκες γενικά έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα σφαιρίνης που δεσμεύει τη σεξουαλική ορμόνη (SHBG) στο αίμα τους. Αυτή η ανεπάρκεια μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα επίπεδα κυκλοφορούσας τεστοστερόνης, που με τη σειρά της μπορεί να προκαλέσει πολλά από τα πιο ενοχλητικά συμπτώματα του συνδρόμου, όπως οι τριχοφυΐα στο πρόσωπο. Η έρευνα δείχνει ότι ακόμη και μία μέτρια απώλεια βάρους (μόλις 5% του αρχικού βάρους) μπορεί να εξισορροπήσει τις ορμόνες, να ομαλοποιήσει τον κύκλο της εμμήνου ρύσεως και να βελτιώσει την πιθανότητα ωορρηξίας και εγκυμοσύνης (Int J Womens Health, 2011 3: 25-35).
  • Δοκιμάστε μια δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη. Οι δίαιτες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη φαίνεται ότι βοηθούν τις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Όχι μόνο μπορούν να βοηθήσουν στην απώλεια βάρους, αλλά μπορούν επίσης να βελτιώσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό του σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Σε μια μελέτη, οι Αυστραλοί ερευνητές συνέκριναν τις επιπτώσεις μιας δίαιτας χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη με μια συμβατική υγιεινή διατροφή (δίαιτα με μειωμένες θερμίδες, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, με μέτρια έως υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες) στις υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ευαισθησία στην ινσουλίνη και τα εμμηνορροϊκά μοτίβα βελτιώθηκαν σημαντικά περισσότερο στις γυναίκες που ακολουθούσαν τη δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη (Am J Clin Nutr, 2010, 92: 83-92).
  • Ασκηθείτε. Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας συνιστάται συχνά για ασθενείς με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, αν και δεν είναι γνωστό ποιος είναι ο βέλτιστος τύπος και πόση θα πρέπει να είναι η διάρκεια ή η συχνότητα. Μια πρόσφατη μικρή μελέτη υποδεικνύει ότι η εξατομικευμένη αερόβια άσκηση είναι ευεργετική με τη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, καθώς επίσης και τη μείωση του αριθμού των ωοθυλακίων στην επιφάνεια των ωοθηκών (ένας υψηλός αριθμός είναι χαρακτηριστικός του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών). Είναι ενδιαφέρον ότι αυτές οι αλλαγές ήταν ανεξάρτητες από τις αλλαγές στο σωματικό βάρος (Fertil Steril, 2011, 95: 2696-9).
  • Εξετάστε την πιθανότητα να κάνετε βελονισμό. Μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι “ο βελονισμός είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία” για το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών. Παρόλο που αναφέρουν ότι απαιτούνται μελέτες υψηλότερης ποιότητας, φαίνεται ότι ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών με διάφορους τρόπους, όπως η αύξηση της ροής του αίματος στις ωοθήκες, η μείωση του αριθμού των κύστεων στις ωοθήκες, η αύξηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και η παροχή βοήθειας στην απώλεια βάρους (Gynecol Endocrinol, 2010 · 26: 473-8).
  • Συμπληρώστε τη διατροφή σας. Ορισμένα συμπληρώματα φαίνεται να είναι χρήσιμα για το σύνδρομο αυτό, γι’ αυτό συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο ιατρό για να ελέγξετε τι είναι σωστό για εσάς. Τα παρακάτω έχουν φανεί αποτελεσματικά σε κλινικές δοκιμές:
  • Ινοσιτόλη. Αυτή η φυσική θρεπτική ουσία, ανεπίσημα αναφερόμενη ως «βιταμίνη Β8», δοκιμάστηκε σε μια τυχαιοποιημένη διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή, που θεωρήθηκε ως «χρυσό πρότυπο» για επιστημονική αξιολόγηση. Συνολικά 136 γυναίκες έλαβαν ινοσιτόλη (100mg δύο φορές την ημέρα), ενώ 147 έλαβαν εικονικό φάρμακο. Μετά από 14 εβδομάδες, η ομάδα ινοσιτόλης παρουσίασε σημαντική βελτίωση στη συχνότητα ωορρηξίας σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Τα οφέλη παρατηρήθηκαν επίσης από την άποψη της απώλειας βάρους και των επιπέδων της HDL (καλής) χοληστερόλης (Eur Rev Med Med Pharmacol Sci, 2003 · 7: 151-9). Μια μορφή ινοσιτόλης που ονομάζεται μυο-ινοσιτόλη δοκιμάζεται επίσης για το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι μείωσε τα επίπεδα ινσουλίνης και τεστοστερόνης μετά από τρεις μήνες και βελτίωσε την ακμή και την υπερβολική τριχοφυΐα μετά από έξι μήνες (Gynecol Endocrinol, 2009, 25: 508-13).
  • Βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σε μια μελέτη γυναικών με ανθεκτική στην ινσουλίνη διαταραχή πολυκυστικών διαταραχών που έλαβαν θεραπεία στειρότητας, εκείνες που έλαβαν βιταμίνες Β είχαν υψηλότερα ποσοστά εγκυμοσύνης σε σύγκριση με εκείνες που έλαβαν το αντιδιαβητικό φάρμακο μετφορμίνη (Fertil Steril, 2007, 88: 227-30).
  • -Χρώμιο. Μια πιλοτική μελέτη διαπίστωσε ότι 200mcg καθημερινά αυτού του ιχνοστοιχείου βελτίωσαν την αντίσταση στην ινσουλίνη σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Ωστόσο, δεν είχε επίδραση στους έμμηνους κύκλους ή στα επίπεδα ορμονών (Fertil Steril, 2005, 84: 1755-7).
  • Άλφα-λιποϊκό οξύ. Σε μια μελέτη διάρκειας 16 εβδομάδων για έξι αδύνατες, μη διαβητικές γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, αυτό το φυσικό λιπαρό οξύ (600mg δύο φορές την ημέρα) βελτίωσε την ευαισθησία στην ινσουλίνη κατά 13,5%. Επιπλέον, δύο γυναίκες που δεν έλαβαν αντισυλληπτικά είχαν αυξημένο αριθμό εμμηνορροϊκών κύκλων (J Diabetes Sci Technol, 2010, 4: 359-64). Ωστόσο, απαιτούνται ακόμα καλύτερες μελέτες.
  • Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC). Μελέτες υποδεικνύουν ότι αυτό το αμινοξύ μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να αυξήσει τα ποσοστά εγκυμοσύνης σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (Fertil Steril, 2002, 77: 1128-35, Fertil Steril, 2005, 83: 367-70).
  • Βιταμίνη D. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η ανεπάρκεια αυτής της βιταμίνης θα μπορούσε να σχετίζεται με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και ότι η συμπλήρωσή της μπορεί να είναι επωφελής. Σε μια πιλοτική μελέτη, μια υψηλή δόση (20.000 IU) βιταμίνης D χορηγούμενη εβδομαδιαίως για 24 εβδομάδες οδήγησε σε βελτιώσεις της συχνότητας της εμμηνόρροιας και του μεταβολισμού της γλυκόζης (J Endocrinol Invest, 24 /5/2011). Ωστόσο, για ακόμη μια φορά απαιτούνται τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες.
  • Δοκιμάστε βότανα. Ο γνωστός διατροφολόγος και συγγραφέας βιβλίων για την υγεία των γυναικών Δρ Μέριλιν Γκλένβιλ συστήνει τα ακόλουθα βότανα για το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών στο βιβλίο της The Natural Health Bible for Women (London: Duncan Baird Publishers, 2010). Συμβουλευτείτε έναν εγγεγραμμένο και έμπειρο επαγγελματία που μπορεί να καθορίσει τα καλύτερα βότανα και τις δοσολογίες για εσάς.
  • Το Agnus castus (Vitex agnus castus) είναι ένας καλός ρυθμιστής του κύκλου της εμμηνόρροιας και φαίνεται να βοηθά και στο πρόβλημα των πολυκυστικών ωοθηκών.
  • Το Βlack cohosh (Cimicifuga racemosa) μπορεί να βοηθήσει στην καταστολή των επιπέδων της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH). Τα υψηλά επίπεδα LH βρίσκονται συνήθως σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και μπορούν να συμβάλουν στα συμπτώματα.
  • Το Saw palmetto (Serenoa repens) μπορεί να μειώσει τα επίπεδα ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη, στον οργανισμό.
  • Η ρίζα πικραλίδας (αγριοράδικο) (Taraxacum officinale) και το γαϊδουράγκαθο (Silybum marianum) μπορούν να βοηθήσουν στον καθαρισμό του ήπατος και στην αποτοξίνωση του σώματος.
  • Πιείτε τσάι δυόσμου. Προκαταρκτικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι το τσάι από δυόσμο μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και πιθανόν να βελτιώσει την υπερβολική ανάπτυξη τριχών του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών. Ωστόσο, μπορεί να χρειαστεί αρκετός χρόνος (περισσότερο από 30 ημέρες) για να δείτε οποιαδήποτε αποτελέσματα (Phytother Res, 2010, 24: 186-8).

Μειώστε την έκθεση στο BPA

Η δισφαινόλη Α (ΒΡΑ) βρίσκεται σε διάφορα καταναλωτικά αγαθά, συμπεριλαμβανομένων των μεμβρανών για τρόφιμα και των πλαστικών συσκευασιών τροφίμων και ποτών. Μπορεί να διέλθει μέσα στο προϊόν και να καταλήξει στο σώμα, όπου μπορεί να είναι καταστροφικό για τις ορμόνες. Μπορείτε να περιορίσετε την έκθεσή σας σε αυτή την ουσία ακολουθώντας τις παρακάτω συμβουλές:

  • • Καταναλώνετε φρέσκα, μη επεξεργασμένα τρόφιμα και αποφύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο τα κονσερβοποιημένα προϊόντα.
  • • Αποφύγετε τα πλαστικά δοχεία τροφίμων με τον αριθμό 7 στο λογότυπο ανακύκλωσης (γενικά άκαμπτα, διαφανή δοχεία).
  • • Επιλέξτε γυάλινα δοχεία και μπουκάλια νερού ή μεταλλικά παρά πλαστικά (προσοχή γιατί οι μεταλλικές φιάλες μπορεί να είναι επενδεδυμένες με πλαστικό που περιέχει ΒΡΑ).
  • • Αποφύγετε τη χρήση πλαστικών δοχείων στο φούρνο μικροκυμάτων (χρησιμοποιήστε αντ’ αυτού κεραμικά, γυάλινα ή άλλα δοχεία κατάλληλα για μικροκύματα).
  • • Χρησιμοποιήστε δοχεία από γυαλί και ανοξείδωτο χάλυβα για την αποθήκευση τροφίμων αντί για πλαστικά.

Άλλες χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες που πρέπει να προσέξετε είναι τα φυτοφάρμακα και οι φθαλικές ενώσεις. Για να περιορίσετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, χρησιμοποιήστε προληπτικά μέτρα και φυσικά διαλύματα αντί για τοξικές χημικές ουσίες. Για να μειώσετε την έκθεση σε φθαλικές ενώσεις, επιλέξτε προϊόντα χωρίς πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC).

Αν θέλετε να αποφύγετε τα χημικά φάρμακα, στη συνέχεια ακολουθούν κάποιοι φυσικοί τρόποι αντιμετώπισης της γρίπης

Βιταμίνη D

Τα χαμηλά επίπεδα αυτής της βιταμίνης στο αίμα – κάτι πολύ συνηθισμένο σε ανθρώπους που δεν εκτίθενται καθόλου στον ήλιο – έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων του αναπνευστικού σε ενήλικες, παιδιά και βρέφη.1

Πολύ χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν επίσης συνδεθεί με πιο σοβαρά οξέα επεισόδια λοιμώξεων των πνευμόνων σε παιδιά,2 καθώς και σοβαρών πνευμονιών σε ενήλικες.3 Αυτό οφείλεται στο σημαντικό ρόλο της βιταμίνης D στην απόκριση του ανοσοποιητικού μας συστήματος στις λοιμώξεις.

Για να διατηρήσετε τη βιταμίνη D σε υγιή επίπεδα (50.1-220nmol/l), ζητήστε από το γιατρό σας να σας γράψει μία εξέταση αίματος για τον έλεγχο της βιταμίνης. Αν και οι περισσότεροι ερευνητές αναφέρουν πολύ υποσχόμενα αποτελέσματα με τη χρήση συμπληρωμάτων διατροφής για την κάλυψη των αναγκών σε βιταμίνη D,4 πιστεύεται ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς.5

Βιταμίνη C

Η βιταμίνη C αποτελεί ένα σημαντικό αντιοξειδωτικό και είναι γνωστή για το ζωτικό ρόλο της στο ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της γρίπης και του κρυολογήματος.6

Πρόσφατα, μία μελέτη σε νέους πολωνούς αθλητές στους οποίους δόθηκε βιταμίνη C κατά τη διάρκεια 10ημερης προπόνησης, έδειξε ότι τα επίπεδα των δύο γονιδίων που σχετίζονται με το κυτταρικό στρες και την καταστροφή πρωτεϊνών ήταν σημαντικά χαμηλά στα άτομα που είχαν λάβει συμπληρώματα βιταμίνης C κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αθλητικών αγώνων.7

Γαργάρες με τσάι

Μία γιαπωνέζικη μετα-ανάλυση μελετών που περιλάμβανε 1890 συμμετέχοντες ανακάλυψε ότι εκείνοι που έκαναν γαργάρες με τσάι (είτε αυτό ήταν μαύρο ή πράσινο) είχαν 30 τοις εκατό μικρότερο κίνδυνο να μολυνθούν από ιό της γρίπης, σε σχέση με τους συμμετέχοντες που έκαναν γαργάρες είτε με placebo είτε με νερό ή δεν έκαναν καθόλου γαργάρες.8

Andrographis ή νεροϊτιά

Αυτό το πικρό βότανο, που χρησιμοποιείται ευρέως στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική (Chuan Xin Lian) αποτελεί ένα σημαντικό όπλο πρόληψης και αντιμετώπισης της γρίπης καθώς έχει δείξει αντιφλεγμονώδεις και αντι-ιικές ιδιότητες.9

Σκόρδο

Ως ένα φυσικό αντιβακτηριακό και αντι-ιικό μέσο, το σκόρδο αποτελεί μία επιλογή που αξίζει να δοκιμάσετε για την αντιμετώπιση του κρυολογήματος και της γρίπης. Σε μία μελέτη 12 εβδομάδων, οι 146 εθελοντές που λάμβαναν συμπληρώματα διατροφής με σκόρδο είχαν σημαντικά λιγότερα κρυολογήματα, λιγότερες μέρες ασθένειας και μικρότερης διάρκειας κρυολογήματα σε σχέση με τους συμμετέχοντες που λάμβαναν κάποιο εικονικό συμπλήρωμα διατροφής (placebo).10

Άσκηση

Οι ενήλικες που είναι πιο ενεργοί και ασκούνται κατά τη διάρκεια των φθινοπωρινών και χειμερινών μηνών έχουν πολύ λιγότερες μέρες ασθένειας από κρυολόγημα ή γρίπη σε σχέση με εκείνους που δεν ασκούνται. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι όσοι ασκούνται τακτικά τείνουν να έχουν ηπιότερα συμπτώματα όταν αρρωσταίνουν.11

Βιβλιογραφικές αναφορές

  1. BrJNutr,2011;106:1433-40; EurJClinNutr,2004;58:563-7; Pediatrics,2011;e1513-20
  2. PediatrInt,2011;53:199-201
  3. Respirology,2011;16:611-6
  4. PLosOne,2016;11:e0162996
  5. AdvNutr,2012;3:517-25
  6. AmJClinNutr,1980;33:71-6
  7. JIntSocSportsNutr,2015;12:9
  8. BMCPblicHealth,2016;16:396
  9. Evid-BasedComplementAlternatMed,2013;2013:846740
  10. AdvTher,2001;18:189-93
  11. BrJSportsMed,2011;45:987-92.

Οι φαρμακευτικές αγωγές δεν είναι η μόνη λύση για την αντιμετώπιση του χρόνιου άγχους. Εξετάστε και αυτές τις 5 αποτελεσματικές φυσικές επιλογές που ίσως βοηθήσουν να νικήσετε το πρόβλημα.

Καθένας μας υποφέρει από άγχος κατά καιρούς και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό, καθώς αποτελεί αντίδραση του οργανισμού στο στρες. Όμως όταν αυτό γίνεται υπερβολικό και παράλογο και επηρεάζει την καθημερινή ζωή, είναι σημαντικό να κάνουμε κάτι για να το αντιμετωπίσουμε.

Υπάρχουν διάφορα είδη αγχωδών διαταραχών, οι οποίες περιλαμβάνουν τις κρίσεις πανικού, την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, τις φοβίες και τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή. Κάθε ένα από αυτά τα είδη έχει τα δικά του ξεχωριστά συμπτώματα και τις αντίστοιχες επιλογές αντιμετώπισής τους.

Ωστόσο οι γιατροί συνήθως προτείνουν τα λεγόμενα «αγχολυτικά» φάρμακα, όπως οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και οι βενζοδιαζεπίνες που ακολουθούνται από διάφορες παρενέργειες όπως η εξάρτηση, η μειωμένη ετοιμότητα, η σεξουαλική δυσλειτουργία και ακόμα και οι αυτοκτονικές σκέψεις.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις που είναι πολύ πιο ασφαλείς και αποτελεσματικές. Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, μία μορφή συμβουλευτικής, είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές μακροχρόνιες θεραπείες για τις διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος, αλλά υπάρχουν ακόμα 5 φυσικές επιλογές που ίσως να μη γνωρίζετε.

  1. Πασσιφλόρα. Το λεγόμενο λουλούδι του πάθους (Passiflora incarnata) είναι ένα βότανο που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως ηρεμιστικό και ενισχυτικό της διάθεσης και διαθέτει ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι αποτελεί μία σύγχρονη αποτελεσματική θεραπεία για τα συμπτώματα των διαταραχών του άγχους.1 Σε μία μελέτη, η πασσιφλόρα αποδείχθηκε το ίδιο αποτελεσματική με το αγχολυτικό φάρμακο οξαζεπάμη για τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.2
  2. Γιόγκα. Η γιόγκα μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά βοηθητική, είτε υποφέρετε από περιστασιακές αγχώδεις σκέψεις είτε πάσχετε από συνεχή αγχώδη διαταραχή. Σε μελέτη, η πρακτική της γιόγκα δύο φορές τη βδομάδα για δύο μήνες οδήγησε σε σημαντική μείωση των επιπέδων του άγχους σε γυναίκες με αγχώδεις διαταραχές.3 Μία άλλη μελέτη ανακάλυψε ότι η τακτική άσκηση της γιόγκα ήταν πιο αποτελεσματική από το περπάτημα για τη βελτίωση της διάθεσης και του άγχους σε υγιή άτομα – και ίσως λειτουργεί ενισχύοντας τα επίπεδα του νευροδιαβιβιαστή GABA (gamma-aminobutyric acid) στον εγκέφαλο.4
  3. Αμινοξέα. Μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αμινοξέα L-λυσίνη και L-αργινίνη ίσως επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται στο στρες και το άγχος.5 Η λήψη συμπληρωμάτων αυτών των δύο αμινοξέων φαίνεται να μειώνει τόσο τα παροδικά επίπεδα αισθημάτων άγχους που πυροδοτούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όσο και τη γενική τάση άγχους σε υγιείς άντρες και γυναίκες που βρίσκονταν σε αγχώδεις συνθήκες. Η λήψη L-λυσίνης μόνο φαίνεται να μειώνει το χρόνιο άγχος σε άτομα με χαμηλή διατροφική πρόσληψη του αμινοξέος.6
  4. Χαμομήλι. Άλλο ένα ηρεμιστικό βότανο με μεγάλη ιστορία χρήσης, το χαμομήλι (Marticaria recutita) έχει αποδειχθεί σε μελέτες καλύτερο από το placebo στη μείωση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με χρόνια αγχώδη διαταραχή.7 Μία πρόσφατη μακροχρόνια μελέτη ανέφερε παρόμοια αποτελέσματα και σημείωσε ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και εμφάνισε ελάχιστες παρενέργειες.8
  5. Καφεΐνη. Οι πάσχοντες από διαταραχές άγχους φαίνεται να είναι ασυνήθιστα ευαίσθητοι στη δράση της καφεΐνης – ακόμα και μικρή ποσότητα μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα – οπότε η διακοπή της καφεΐνης από τη διατροφή μπορεί να αποτελεί μία πολύ καλή λύση. Η καφεΐνη δε βρίσκεται μόνο στον καφέ, αλλά και στο τσάι, σε αναψυκτικά και σε ενεργειακά ποτά. Προσέξτε επίσης την περιεκτικότητα σε καφεΐνη που περιέχουν τα σοκολατούχα προϊόντα, τα παγωτά, αλλά και κάποια φάρμακα. Ακόμα και τα προϊόντα καφέ και τσαγιού που είναι χωρίς καφεΐνη, περιέχουν ακόμα μικρές ποσότητες αυτής της διεγερτικής ουσίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

  1. NutJ,210;9:42
  2. JClinPharmTher,2001;26:363-7
  3. ComplementTherClinPract,2009;15:102-4
  4. JAlternComplementMed,2010;16:1145-52
  5. ProcNatlAcadSciNeurosci,2003;6:283-9
  6. BiomedRes,2007;28:85-90
  7. JClinPsychopharmacol,2009;29:378-82
  8. Phytomedicine,2016;23:1735-42

ArchGenPsychiatry,1992

Τα αντιβιοτικά είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα σήμερα. Όμως η αλόγιστη χρήση τους ενέχει κινδύνους. Η κατάχρηση αντιβιοτικών έχει όχι μόνο άμεσες συνέπειες για την υγεία (διαταραχή της ευαίσθητης ισορροπίας της εντερικής μικροχλωρίδας) αλλά και πιο ευρείες ανησυχίες όπως η αύξηση των ανθεκτικών στα φάρμακα βακτηρίων.

Η ιστορία είναι γνωστή: Οι γονείς πηγαίνουν το άρρωστο παιδί τους στο γιατρό και περιμένουν να κάνει κάτι για να το θεραπεύσει. Όμως για τον παιδικό βήχα και τη ρινική καταρροή, τα αντιβιοτικά αποτελούν πάντα τη λύση; Νέα έρευνα απαντά με ένα τεράστιο «όχι». Ενώ η συνταγογράφηση φαρμάκων μπορεί να κάνει τους γονείς να αισθάνονται καλύτερα, δεν κάνει και πολλά για να θεραπεύσει το παιδί μακροπρόθεσμα.

 Η έρευνα δείχνει ότι τα αντιβιοτικά δεν είναι η καλύτερη επιλογή

Σε μια συστηματική μετα-ανάλυση δέκα μελετών, επιστήμονες στο Bandolier διαπίστωσαν ότι τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του βήχα κατά την παιδική ηλικία δεν προσφέρουν μεγαλύτερη ανακούφιση στα παιδιά από ό,τι τα εικονικά φάρμακα (placebo). Η ομάδα τόνισε: «Δεν υπήρξε καμία απόδειξη ότι έχει καμία αξία να δίνονται στα παιδιά αντιβιοτικά για μια απλή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Δεδομένων των ευρέων προβληματισμών για το ζήτημα που αφορά στην αντοχή στα αντιβιοτικά, πιθανώς αυτό δημιουργεί περισσότερο κακό παρά καλό. "

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες στο Choosing Wisely, τα αντιβιοτικά μπορεί να βοηθήσουν τα παιδιά που έχουν προσβληθεί από βακτηριακές λοιμώξεις. Αλλά όταν πρόκειται για άλλους τύπους ασθενειών όπως οι ιοί, τα αντιβιοτικά δεν είναι αποτελεσματικά. Τα περισσότερα κρυολογήματα προκαλούνται από ιούς - συμπεριλαμβανομένων των κρυολογημάτων του αναπνευστικού όπως η βρογχίτιδα και ακόμη και οι λοιμώξεις του ιγμορείου.

Χάρη στη σύγχρονη ιατρική, πολλοί άνθρωποι είναι πεπεισμένοι ότι η φαρμακευτική συνταγογράφηση είναι η απάντηση σε κάθε πρόβλημα υγείας – είτε είναι αποδεδειγμένο ότι βοηθά είτε όχι. Ωστόσο κάποιες φορές, ο χρόνος και οι φυσικές θεραπείες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της ασθένειας είναι πραγματικά καλύτερη λύση από οποιαδήποτε φαρμακευτική συνταγογράφηση.

Οι κίνδυνοι των αντιβιοτικών

Τα αντιβιοτικά έχουν μια σημαντική θέση στην ιατρική αλλά έχουν γίνει τόσο πολύχρηστα στην κοινωνία μας, που οι άνθρωποι δεν τα θεωρούν καν «φάρμακα». Είναι συνηθισμένο να ακούσουμε κάποιον να λέει, «Ω, αυτό είναι απλώς αντιβίωση», έτσι δεν είναι; Όμως πρόκειται στην πραγματικότητα για ισχυρά φάρμακα που έχουν τόσο άμεσες όσο και μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία και, όταν χορηγούνται μαζικά όπως συμβαίνει σήμερα, έχουν καταστροφικές συνέπειες συνολικά για τη δημόσια υγεία.

Μετά τη λήψη των αντιβιοτικών, είναι συνηθισμένο να παρατηρήσετε διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι πιο συνηθισμένες περιλαμβάνουν πεπτικά προβλήματα όπως διαταραχές στομάχου, διάρροια και έμετο. Μερικοί άνθρωποι είναι επίσης αλλεργικοί στα αντιβιοτικά. Και οι αρνητικές συνέπειες μπορεί να επεκταθούν ακόμη περισσότερο – για παράδειγμα, η έρευνα έχει επισημάνει ότι η χρήση αντιβιοτικών στην παιδική ηλικία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για παχυσαρκία.

Όμως οι κίνδυνοι από τα αντιβιοτικά δεν περιορίζονται στη δική μας υγεία: Η μαζική κατάχρηση αντιβιοτικών σε ανθρώπους και ζώα έχει συμβάλλει στην αύξηση του αριθμού των ανθεκτικών στα φάρμακα βακτηρίων - και αυτό θα οδηγήσει σε μεγάλα προβλήματα στο μέλλον. Όπως εξηγεί το Choosing Wisely:

Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών ενθαρρύνει την ανάπτυξη ισχυρότερων βακτηρίων που δεν ανταποκρίνονται πια σε αυτά. Αυτό σημαίνει ότι την επόμενη φορά που το παιδί σας θα χρειάζεται αντιβιοτικά για κάποια βακτηριακή λοίμωξη, αυτά δεν θα λειτουργήσουν καλά. Αυτό ονομάζεται «αντοχή στα αντιβιοτικά.» Τα ισχυρότερα βακτήρια μπορούν να εξαπλωθούν από το παιδί σας σε άλλα μέλη της οικογένειας και τους συμμαθητές του, προκαλώντας λοιμώξεις που είναι πιο δύσκολο να θεραπευτούν και επίσης απαιτούν πιο δαπανηρές θεραπείες.

Σήμερα, περίπου 700.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από λοιμώξεις που είναι ανθεκτικές στα αντιβιοτικά. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι, αν δεν αλλάξουν οι σημερινές συνήθειες συνταγογράφησης, από το 2050 ο αριθμός θα φτάσει μέχρι και τα 10 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο. Προκειμένου να καταπολεμηθεί η εξάπλωση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, είναι καθοριστική η μείωση των συνταγογραφήσεων. Η επιλογή εναλλακτικών φαρμάκων και θεραπειών μπορεί να γίνει ζωτικής σημασίας για την υγειονομική περίθαλψη στο εγγύς μέλλον.

Πηγές: BandolierChoosingWisely