Δεδομένου του μεγέθους της φθοράς που υποβάλλεται σε καθημερινή βάση, το δέρμα έχει μια εκπληκτική ικανότητα να ανανεώνεται. Υπάρχουν διάσπαρτα μέσα του μικρές δεξαμενές από βλαστοκύτταρα, μέσα σε υποστηρικτικά μικροπεριβάλλοντα που ονομάζονται κολπώματα, τα οποία κρατάνε τον έλεγχο της διαδικασίας αποκατάστασης. Ο πάρα πολύς ιστός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα, όπως για παράδειγμα το καρκίνο, ενώ ο πολύ λίγο ιστός μπορεί να επιταχύνει την γήρανση.

Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες δεν ήταν βέβαιοι για το εάν τα ίδια τα βλαστοκύτταρα μπορούσαν να δώσουν εντολή σε άλλα βλαστοκύτταρα να σχηματίσουν νέο δέρμα, ανασχηματίζοντας τα κολπώματά τους. Αλλά νέες έρευνες στο Science, υπό την καθοδήγηση της Elaine Fuchs, επισημαίνουν ότι τα βλαστοκύτταρα μπορούν πράγματι να επηρεάσουν την αναγέννηση των ιστών. Η μελέτη εντοπίζει ένα εργαλείο μοριακού συντονισμού που χρησιμοποιείται από τα βλαστοκύτταρα για να επικοινωνούν μεταξύ των κολπωμάτων.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ένα νέο στοιχείο του κολπώματος: έναν εξειδικευμένο τύπο αγγείου που ονομάζεται λεμφικό τριχοειδές, το οποίο μεταφέρει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και αποστραγγίζει την περίσσεια υγρών και τοξινών από τους ιστούς. Αυτά τα τριχοειδή δημιουργούν ένα βαθύ δίκτυο γύρω από το κόλπωμα των βλαστοκυττάρων μέσα σε κάθε θυλάκιο τρίχας, (σύμφωνα πάντα με τη μελέτη), διασυνδέοντας έτσι όλα τα κολπώματά του.

«Κάνοντας το δέρμα εντελώς διαφανές», λέει η μεταδιδακτορική συνάδελφος Shiri Gur-Cohen, «μπορέσαμε να αποκαλύψουμε την πολύπλοκη αρχιτεκτονική αυτού του δικτύου».

Τα βλαστοκύτταρα των τριχοθυλακίων ελέγχουν τη συμπεριφορά των λεμφατικών τριχοειδών αγγείων με την έκκριση μορίων που λειτουργούν ως διακόπτης on-off για την αποστράγγιση, (σύμφωνα με τους επιστήμονες), που τους επιτρέπουν να ελέγχουν τη σύνθεση των υγρών και των κυττάρων στη γύρω περιοχή και τελικά να συγχρονίζουν την αναγέννηση του ιστού.

"Η συμμετοχή του λεμφικού συστήματος σε αυτή τη διαδικασία είναι μια νέα έννοια", λέει η Fuchs, "και θα μπορούσε ενδεχομένως να προσφέρει νέους θεραπευτικούς στόχους για τις καταστάσεις που σχετίζονται με το λεμφικό σύστημα όπως η ανεπάρκεια επούλωσης πληγών και η απώλεια μαλλιών".

Πηγή:  Science (2019)

Ο ύπνος αποτελεί ζωτικό μέρος ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Χωρίς αυτόν, βάζετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο για πολλά σωματικά και ψυχικά προβλήματα υγείας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να έχει συνέπειες, αλλά ελπίζουμε ότι αυτό το γνωρίζετε ήδη. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι ένας ξεκούραστος και αναζωογονητικός ύπνος μπορεί πραγματικά να καθαρίσει τις τοξίνες από τον εγκέφαλό σας.

Επιστήμονες έχουν ανακαλύψει εδώ και καιρό τη σχέση μεταξύ ύπνου και γνωστικής λειτουργίας και υγείας του εγκεφάλου. Όμως μια νέα μελέτη μάς παρέχει τώρα βαθύτερη εικόνα της σύνδεσης αυτής. Η μελέτη, με επικεφαλής τη νευροεπιστήμονα Laura Lewis του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, ξεκίνησε να ανακαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο το εγκεφαλονωτιαίο υγρό «ξεπλένει» τοξικά απόβλητα από τον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια του ύπνου. H Lewis εξηγεί: "Ξέρουμε ότι ο ύπνος είναι πραγματικά σημαντικός για την υγεία του εγκεφάλου και ο καθαρισμός των τοξινών είναι ίσως ένας βασικός λόγος γι’ αυτό. Αυτό που μέχρι τώρα δεν μπορούσε να γίνει ξεκάθαρο ήταν ο λόγος που αυτό λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτό μας οδήγησε να ψάξουμε τι συνέβαινε στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό."

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τα εγκεφαλικά κύματα 13 υγιών ενηλίκων ενώ βρίσκονταν σε κατάσταση ύπνου, χρησιμοποιώντας ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, μαζί με μια προηγμένη τεχνική fMRI. Διαπίστωσαν ότι σε ύπνο όχι-REM, τα αργά κύματα εμφανίστηκαν ταυτόχρονα με μεταβολές στη ροή αίματος και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, υποδηλώνοντας ότι καθώς η δραστηριότητα του εγκεφάλου προκαλεί αλλαγές στη ροή του αίματος, μειώνεται ο όγκος του αίματος στον εγκέφαλο και στη συνέχεια το εγκεφαλονωτιαίο υγρό ρέει γεμίζοντας το χώρο.

Η Lewis μας εξηγεί: "Έχουμε ανακαλύψει ότι υπάρχουν πραγματικά μεγάλα κύματα εγκεφαλονωτιαίου υγρού που εμφανίζονται στον εγκέφαλο μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτό το φαινόμενο είναι πραγματικά εντυπωσιακό και μας ενδιαφέρει να βρούμε τι σημαίνει για τη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου, ειδικά σε διαταραχές όπως η νόσος του Alzheimer. "

Οι ερευνητές ελπίζουν να συνεχίσουν να μελετούν τη ροή του εγκεφαλονωτιαίου υγρού καθώς σχετίζεται με νευροεκφυλιστικές ασθένειες που προκαλούνται από τη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο. "Γνωρίζουμε ότι τα άτομα με Alzheimer έχουν λιγότερα αργά κύματα, έτσι μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι έχουν και λιγότερα κύματα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού", δήλωσε η Lewis.

Η μελέτη μπορεί να περιέχει απαντήσεις και για άλλες δυσλειτουργίες όπως η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια, στις οποίες είναι κοινό χαρακτηριστικό η διαταραχή του ύπνου. Η Lewis προσθέτει: «Διαφορετικοί ηλεκτρικοί ρυθμοί ύπνου διαταράσσονται σε διαφορετικές ψυχιατρικές καταστάσεις. Έτσι, αυτό θα είναι πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθήσουμε για μια πληθώρα διαταραχών. "

Πηγές: Scientific American, Mercola,

Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2019 07:24

Οξειδωτικό Στρες. Ένας ύπουλος εχθρός

Ο Denham Harman ήταν ο πρώτος που διατύπωσε την υπόθεση ότι οι ρίζες οξυγόνου μπορεί να παράγονται in vivo ως παραπροϊόντα των βιολογικών αντιδράσεων. Περιέγραψε τις δραστικές ρίζες ως το περιεχόμενο του κουτιού της Πανδώρας, υπεύθυνο για κυτταρικές βλάβες, μεταλλάξεις, καρκίνο, εκφυλισμό και γήρανση.[3,4]

Σήμερα κάθε κύτταρο του οργανισμού μας βάλλεται από οξειδωτικούς παράγοντες. Η εισπνοή καυσαερίων και τοξικών ουσιών, η παρουσία ορμονών, εντομοκτόνων, συντηρητικών και ‘βελτιωτικών’ στις τροφές, η ραδιενέργεια, η υπεριώδης ακτινοβολία και κάθε είδους ακτινοβολία (όπως αυτή των κινητών τηλεφώνων) αυξάνουν την παρουσία ελευθέρων ριζών στον οργανισμό μας ενώ ταυτόχρονα δεν μπορούμε να παράγουμε ενδογενώς ικανοποιητικά ποσοστά αντιοξειδωτικών για να τις πολεμήσουμε.

Το οξειδωτικό στρες είναι εδώ και μας αφορά όλους[3,4]

Η έκθεση των κυττάρων μας σε οξειδωτικούς παράγοντες με λόγια απλά σημαίνει ότι αρρωσταίνουμε, γερνάμε και καταστρέφουμε τα κύτταρά μας συνεχώς.

Ο καλύτερα μελετημένος μοριακός μηχανισμός οξείδωσης κυτταρικών συστατικών είναι αυτός της λιπιδικής υπεροξείδωσης. Πρόκειται για μια κυκλικά ανατροφοδοτούμενη αλυσιδωτή διαδικασία, η οποία, εάν αρχίσει και δεν ανασταλεί εγκαίρως το DNA μπορεί να υποστεί έναν μεγάλο αριθμό διαφορετικών οξειδωτικών βλαβών, ανάλογα με τους παράγοντες που τις προκαλούν. Μη επαρκής επιδιόρθωση του DNA έχει ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωση μεταλλάξεων στο γενετικό υλικό, τον μετασχηματισμό και, τελικά, τον κυτταρικό θάνατο είτε με νέκρωση είτε με απόπτωση.[6]

Ως οξειδωτικό στρες ορίζεται η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ προοξειδωτικών και αντιοξειδωτικών και οφείλεται είτε σε αυξημένη παραγωγή ελευθέρων ριζών είτε σε ανεπάρκεια των αντιοξειδωτικών μηχανισμών. Το οξειδωτικό στρες ενοχοποιείται τόσο για την παθοφυσιολογία πολλών νοσημάτων όσο και για την γήρανση. Οι δραστικές μορφές οξυγόνου και αζώτου αποτελούν προϊόντα του φυσιολογικού κυτταρικού μεταβολισμού και σε χαμηλές έως μέτριες συγκεντρώσεις είναι απαραίτητες για σημαντικές βιολογικές λειτουργίες. Ωστόσο εαν η υπερβολική παραγωγή αυτών των δραστικών μορφών δε μπορεί να εξουδετερωθεί από την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού, οι πλεονάζουσες ελεύθερες ρίζες μπορούν να βλάψουν διάφορα βιομόρια όπως λιπίδια, πρωτεΐνες και νουκλεϊνικά οξέα.[1][2]

Ασθένειες που συνδέονται με την αυξημένη συγκέντρωση ελευθέρων ριζών και το ανεξέλεγτο οξειδωτικό στρες:

Αρτηριοσκλήρυνση, αυτοάνοσες διαταραχές, φλεγμονές, καρκίνος, γήρανση, καρδιοπάθειες, υπέρταση, Parkinson, Alzheimer, σκλήρυνση κατά πλάκας, δερματοπάθειες, ελκώδης κολίτιδα, καταρράκτης, χρόνια κόπωση, σακχαρώδης διαβήτης.[5]

Το αντιοξειδωτικό στρες δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης καρκίνου

Το οξειδωτικό στρες συμμετέχει στον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Επιγενετικές δράσεις στην έκφραση γονιδίων μπορούν να οδηγήσουν σε διέγερση του πολλαπλασιασμού αυτού. Οι δραστικές ρίζες οξυγόνου οδηγούν στην τροποποίηση της έκφρασης γονιδίων αναγκαίων για τον πολλαπλασιασμό. Οι δραστικές ρίζες επάγουν γενετικές αλλαγές όπως μεταλλάξεις και χρωμοσωμικούς ανασυνδυασμούς που παίζουν ρόλο στην έναρξη της καρκινογένεσης.[7] Οι αντιοξειδωτικές ουσίες μπορούν να οδηγήσουν σε πρόληψη του καρκίνου με τους ακόλουθους μηχανισμούς: (α) διατήρηση της φυσιολογικής ρύθμισης του κυτταρικού κύκλου, (β) αναστολή του πολλαπλασιασμού και επαγωγή της απόπτωσης, (γ) αναστολή της διήθησης και της αγγειογένεσης, (δ) καταστολή της φλεγμονής.[8]

Το οξειδωτικό στρες επιβαρύνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα

Μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με ιδιοπαθή υπέρταση εμφανίζουν υψηλά επίπεδα ανιόντος υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου, καθώς και μειωμένα επίπεδα αντιοξειδωτικών. Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Ε, γλουταθειόνης, SOD και η αυξημένη ενεργοποίηση της αγγειακής NADPH οξειδάσης, φαίνεται να ευθύνονται για το οξειδωτικό στρες που παρατηρείται στα υπερτασικά άτομα.[1]

Η αθηροσκλήρωση αποτελεί βασικό παθοφυσιολογικό μηχανισμό της πλειοψηφίας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Θεωρείται χρόνια φλεγμονώδης νόσος και συνδέεται με παράγοντες κινδύνου όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, το κάπνισμα, η ηλικία και η υπερλιπιδαιμία. Οι παράγοντες κινδύνου για αθηρoσκλήρωση όπως η υπερλιπιδαιμία, μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ελευθέρων ριζών από τα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα αλλά και από τα λεία μυϊκά κύτταρα, αυξάνοντας έτσι το οξειδωτικό στρες στα αγγεία.[10]

Το οξειδωτικό στρες πυροδοτεί τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις

Το οξειδωτικό στρες συνδέεται άμεσα με τις νευροεκφυλιστικές νόσους (π.χ. Alzheimer, Parkinson). Το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στις οξειδωτικές βλάβες λόγω της υψηλής χρήσης οξυγόνου, των υψηλών επιπέδων πολυακόρεστων λιπιδίων στις κυτταρικές μεμβράνες των νευρώνων, και του φτωχού αντιοξειδωτικού αμυντικού συστήματος των κυττάρων αυτών. Επιπρόσθετα οι νευρώνες με την πάροδο του χρόνου συσσωρεύουν οξειδωτική βλάβη με αποτέλεσμα η βλάβη στη δομή και τη λειτουργία τους από το οξειδωτικό στρες να αυξάνεται όσο αυξάνεται η ηλικία και επομένως η εμφάνιση νευροεκφυλιστικών ασθενειών να συμβαίνει πιο συχνά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.[11,12]

Μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε;

Ο οργανισμός διαθέτει ενδογενείς και εξωγενείς αμυντικούς μηχανισμούς κατά του οξειδωτικού στρες. Ενδογενείς μηχανισμοί είναι διάφορα ένζυμα και πρωτεΐνες ενώ οι εξωγενείς είναι τα αντιοξειδωτικά που προσλαμβάνονται με τη διατροφή ή με επιλεγμένα συμπληρώματα διατροφής

Αλλαγή επιζήμιων συνηθειών. Σταματάμε το κάπνισμα, αθλούμαστε, κινούμαστε, εξασφαλίζουμε καλή ποιότητα ύπνου, ρυθμίζουμε το άγχος, αποφεύγουμε το αλκοόλ.

Σωστή διατροφή. Ενισχύουμε την διατροφή μας με τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά. Καταναλώνουμε φρούτα και λαχανικά, αποφεύγουμε την ζάχαρη και τα επεξεργασμένα τρόφιμα. Καταναλώνουμε ελαιόλαδο, και ωμούς σπόρους, αποφεύγουμε το κόκκινο κρέας. Προσθέτουμε στο φαγητό αρωματικά βότανα, μπαχαρικά και καρυκεύματα, σκόρδο, κρεμμύδι και λεμόνι που είναι πλούσιες πηγές αντιοξειδωτικών. Επιλέγουμε ήπιο τρόπο μαγειρέματος εξασφαλίζοντας τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών.[9]

Εξασφάλιση επάρκειας σε αντιοξειδωτικά

Ως αντιοξειδωτικό μπορεί να χαρακτηριστεί οποιαδήποτε ουσία καθυστερεί ή αναστέλλει την οξείδωση των κυττάρων. Ο φυσιολογικός ρόλος των αντιοξειδωτικών είναι η αποφυγή της βλάβης των κυτταρικών συστατικών και η διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ομοιόστασης.

Συμπέρασμα

Το οξειδωτικό στρες αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την υγεία μας όμως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με σωστή διατροφή, άσκηση και ένταξη των αντιοξειδωτικών στην καθημερινότητά μας.

Βιβλιογραφία
1.E. Yiannakopoulou. (2009). Oxidative stress‐antioxidand mechanisms: Clinical implications. Archive of Hellenic Medicine 26(1): 23‐25
2. Amitava Dasgupta, Kimberly Klein, (2014). Antioxidants in Food, Vitamins and Supplements, Prevention and Treatment of Disease. Elsevier e‐book. Book chapter 1,2,7,8,9,10,12,15,16
3.Gandhi, S., & Abramov, A. Y. (2012). Mechanism of oxidative stress in neurodegeneration. Oxid Med Cell Longev, 2012, 428010. doi: 10.1155/2012/428010
4. Upritchard, J. E., Sutherland, W. H., & Mann, J. I. (2000). Effect of supplementation with tomato juice, vitamin E, and vitamin C on LDL oxidation and products of inflammatory activity in type 2 diabetes. Diabetes Care, 23(6), 733‐738.  
5. www.iatronet.gr
6. https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/5118/1/06_chapter_5.pdf
7. 4. VALKO M, IZAKOVIC M, MAZUR M, RHODES CJ, TELSER J. Role of oxygen radicals in DNA damage and cancer incidence. Mol Cell Biochem 2004, 266:37–56
8. 9. VALKO M, LEIBFRITZ D, MONCOL J, CRONIN M, MAZUR M, TELSER J. Free radicals and antioxidants in normal physiological functions and human disease. Int J Biochem Cell Biol 2007, 39:44– 84
9. Η ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΒΙΟΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
10. Vogiatzi, G., Tousoulis, D., & Stefanadis, C. (2009). The role of oxidative stress in atherosclerosis. Hellenic J Cardiol, 50(5), 402‐409
11. Gandhi, S., & Abramov, A. Y. (2012). Mechanism of oxidative stress in neurodegeneration. Oxid Med Cell Longev, 2012, 428010. doi: 10.1155/2012/428010
12. Upritchard, J. E., Sutherland, W. H., & Mann, J. I. (2000). Effect of supplementation with tomato juice, vitamin E, and vitamin C on LDL oxidation and products of inflammatory activity in type 2 diabetes. Diabetes Care, 23(6), 733‐738.  

Ο όρος αλωπεκία αναφέρεται στην τριχόπτωση ανεξαρτήτου αιτιολογίας και σχετίζεται με την απώλεια τριχών, όχι αποκλειστικά από το τριχωτό της κεφαλής, αλλά από οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Ο κύκλος ζωής της τρίχας αποτελείται από τρεις φάσεις: την αναγενή φάση, κατά την οποία η τρίχα αναπτύσσεται και μεγαλώνει, την καταγενή φάση που είναι μία σταθερή φάση ηρεμίας κατά την οποία η τρίχα παραμένει στο τριχωτό χωρίς να μεταβάλλεται και την τελογενή φάση κατά την οποία η τρίχα απομακρύνεται. Όταν τα μαλλιά πέφτουν, η τελογενής φάση ολοκληρώνεται και οι τρίχες ξεκινούν εκ νέου τον κύκλο ζωής τους. Η αλωπεκία μπορεί να διαχωριστεί σε δύο τύπους: την ουλωτική αλωπεκία και τη μη ουλωτική αλωπεκία.

Η μη ουλωτική αλωπεκία χωρίζεται σε έξι μεγάλες υποκατηγορίες:

1. Γυροειδής αλωπεκία (alopecia areata): τριχόπτωση που μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος συμπεριλαμβανομένης της κεφαλής, του προσώπου και των άκρων. Όταν αφορά μία εκτεταμένη περιοχή αναφέρεται ως ολική αλωπεκία (totalis) και όταν εμφανίζεται σε ολόκληρο το σώμα ορίζεται ως καθολική αλωπεκία (universalis). Εμφανίζεται εξίσου σε άντρες και γυναίκες σε ποσοστό της τάξεως του 0,2%. Η αιτιολογία της είναι ακόμα άγνωστη, αν και θεωρείται πως οφείλεται σε αυτοάνοσες αντιδράσεις που σχετίζονται με τα Τ-λεμφοκύτταρα.
2. Ανδρογενετική αλωπεκία (androgenetic alopecia): ένα μοτίβο τριχόπτωσης που επηρεάζεται από γονίδια και ορμόνες. Εμφανίζεται κατά 50% στους άντρες και κατά 15% στις γυναίκες, κυρίως μετά την εμμηνόπαυση.
3. Διάχυτη αλωπεκία (telogen effluvium): η μεταπήδηση της τρίχας από την αναγενή φάση του κύκλου ζωής της στην τελογενή φάση. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασθένειας όπως οι διαταραχές του θυρεοειδή. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από έντονο στρες όπως μετά από μία χειρουργική επέμβαση ή να οφείλεται σε φαρμακευτικές αγωγές ή κακή διατροφή.
4. Τραυματική αλωπεκία (traumatic alopecia): απώλεια τριχών λόγω έντονης τριβής του τριχωτού. Συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά.
5. Δερματοφυτία του τριχωτού (tinea capitis): τριχόπτωση που οφείλεται σε μυκητίαση από δερματόφυτα. Συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά.
6. Δυστροφική αλωπεκία (anagen effluvium): εμφανίζεται σε καρκινοπαθείς κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας.

Η ουλωτική αλωπεκία διακρίνεται σε 3 μεγάλες κατηγορίες:
1. Φλεγμονώδης δερματοφυτία του τριχωτού (tinea capitis).
2. Βλεννώδης αλωπεκία (alopecia mucosa).
3. Νεοπλαστική αλωπεκία (alopecia neoplastica).

Η συμβατική αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτιολογία και τον τύπο της αλωπεκίας. Στην αλωπεκία ανδρογενετικού τύπου, αντιανδρογόνα όπως η φιναστερίδη σε συνδυασμό με τοπική αγωγή με μινοξιδίλη μπορούν να βοηθήσουν, αν και στο τέλος ο ασθενής πιθανώς να χρειαστεί μεταμόσχευση μαλλιών. Στη γυροειδή αλωπεκία η αγωγή περιλαμβάνει στεροειδή μέτριας ισχύος, μινοξιδίλη και τοπικούς ανοσορρυθμιστικούς παράγοντες όπως τον tacrolimus. Για την αντιμετώπιση της δερματοφυτίας χρησιμοποιούνται κατά κόρον αντιμυκητιασικά φάρμακα. 

Συμπληρωματική και εναλλακτική αντιμετώπιση
1. Αμινοξέα: Η κυστεΐνη παίζει κεντρικό ρόλο στην υγεία των μαλλιών αφού παρέχει δύναμη και στήριξη στις αλυσίδες της κερατίνης. Η κυστεΐνη σχηματίζει διμερή τα οποία οξειδώνονται για να παράξουν κυστίνη και προτιμάται έναντι της κυστίνης καθώς είναι πιο απορροφήσιμη (ιδίως η Ν-ακέτυλο-κυστεΐνη). Η κυστεΐνη, μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα θρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μαγγάνιο, πυρίτιο και ψευδάργυρο, φαίνεται να ενισχύει την αναγενή φάση της τρίχας. Η λυσίνη είναι ένα αμινοξύ που παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου και φαίνεται να βοηθά σε περιπτώσεις που η τριχόπτωση οφείλεται σε αναιμία. Άλλα αμινοξέα όπως η μεθειονίνη και η αργινίνη έχουν εμφανίσει θετικά αποτελέσματα σε εργαστηριακό περιβάλλον αλλά δεν έχουν αξιολογηθεί ακόμα κλινικά.
2. Θαλάσσιες πρωτεΐνες: Περιλαμβάνουν συστατικά του εξωκυττάριου στρώματος που προέρχονται από καρχαρίες και μαλάκια. Τα συστατικά αυτά, που περιλαμβάνουν πρωτεΐνες, λιπίδια και γλυκοζαμινογλυκάνες φαίνεται πως μειώνουν την απώλεια μαλλιών, ενισχύουν την αναγενή φάση και αυξάνουν τη διάμετρο του άξονα της τρίχας. Τα βέλτιστα αποτελέσματα εμφανίζονται μετά από το πρώτο εξάμηνο χρήσης.
3. Προκυανιδίνες: Αποτελούν μία τάξη φλαβονοειδών που εντοπίζονται κυρίως στα φυτά και έχουν αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Μελέτες δείχνουν πως οι προκυανιδίνες έχουν θετικά αποτελέσματα όταν χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση της ανδρογενετικής αλωπεκίας.
4. Saw palmetto (Serenoa repens): Τα μούρα του φυτού saw palmetto είναι πλούσια σε φυτοστερόλες (β-σιτοστερόλη), λιπαρά οξέα, β-καροτένιο και πολυσακχαρίτες. Μελέτες δείχνουν πως μπορεί να αναστείλει τη δραστηριότητα της 5α-ρεντουκτάσης, του ενζύμου που είναι υπεύθυνο για την μετατροπή της τεστοστερόνης σε διυδροτεστοστερόνη, παράγοντα υπεύθυνου για την τριχόπτωση στην ανδρογενή αλωπεκία.
5. Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Μία βιταμίνη του συμπλέγματος Β απαραίτητη για τη σύνθεση λιπαρών οξέων, τον καταβολισμό αμινοξέων, τη γλυκονεογένεση και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων στα κύτταρα της ρίζας της τρίχας. Η βιοτίνη μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις που η τριχόπτωση οφείλεται σε έλλειψη βιοτίνης από τον οργανισμό είτε πρωτογενούς είτε δευτερογενούς (δηλαδή που οφείλεται σε φαρμακευτικές αγωγές όπως αντιεπιληπτικούς παράγοντες, ισοτρετινοΐνη, αντιβιοτικά ή σε γαστρεντερικές παθήσεις που επηρεάζουν αρνητικά τη χλωρίδα του εντέρου). Σε περιπτώσεις αλωπεκίας η βιοτίνη δεν έχει αξιολογηθεί κλινικά.
6. Βελονισμός: Μελέτες δείχνουν πως η τεχνική βελονισμού plum-blossom που περιλαμβάνει την τοποθέτηση επτά βελονών σε σχήμα λουλουδιού μπορεί να βελτιώσει τη μικροκυκλοφορία, να μειώσει τη φλεγμονή και να οδηγήσει σε ανάπτυξη νέας τρίχας.

Η αλωπεκία είναι μία κατάσταση που επηρεάζει όχι μόνο το τριχωτό αλλά και την ψυχολογία των ασθενών οι οποίοι πολλές φορές αδυνατούν να βρουν λύση στο πρόβλημά τους. Είναι σημαντικό να είμαστε σε θέση να διακρίνουμε τις εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες που έχουν αξιολογηθεί κλινικά και να τις διαχωρίζουμε από εκείνες που κατά καιρούς προβάλλονται ως πανάκεια. Συμβουλευτείτε έναν επιστήμονα υγείας για την επιλογή του καταλληλότερου για εσάς συμπληρώματος διατροφής, στη σωστή δοσολογία και με τις ελάχιστες δυνατές ανεπιθύμητες ενέργειες και αλληλεπιδράσεις.

Ο πόνος είναι η κύρια αιτία αναπηρίας στη κοινωνία αλλά η ευαισθησία στον πόνο είναι διαφορετική από άτομο σε άτομο. Είναι πλέον σαφές ότι ο πόνος είναι μια συναισθηματικοκινητική συνιστώσα. Η δυσάρεστη κατάσταση που προκαλεί προειδοποιεί το άτομο να λάβει μέτρα κατά των ασθενειών διεγείροντας τον ομοιοστατικό μηχανισμό για τις φυσιολογικές απαντήσεις που απαιτούνται για την επιβίωση του σώματος. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ανήκει στο περιφερικό νευρικό σύστημα που είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση σημαντικών ζωτικών λειτουργιών όπως η πίεση του αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η αναπνοή και η θερμοκρασία. Οι δύο κλάδοι αυτού του συστήματος (συμπαθητικός και παρασυμπαθητικός) έχουν ανταγωνιστικές επιρροές στις περισσότερες σωματικές λειτουργίες, συμβάλλοντας στην ομοιόσταση στο ανθρώπινο σώμα.

Ο χρόνιος πόνος οδηγεί σε αλλαγές στη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η αυτόνομη ανισορροπία οφείλεται είτε σε αυξημένη συμπαθητική ή μειωμένη παρασυμπαθητική δραστηριότητα. Μαζί με διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής ο πόνος αποτελεί αιτία μη φυσιολογικής λειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αλλαγές στη φυσιολογική λειτουργία αυτού του συστήματος παρατηρούνται σε διάφορες παθήσεις όπως η ινομυαλγία, ισχιαλγία, αυχεναλγία και ωμαλγία.

Οι ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από ινομυαλγία έχουν σημάδια αυτόνομης δυσλειτουργίας. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού μειώνεται και η αυτόνομη δραστηριότητα κυριαρχείται από συμπαθητική δραστηριότητα. Ομοίως τα ίδια σημάδια έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με ισχιαλγία. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η παραγωγή των προφλεγμονωδών δεικτών εντός των σφαιροειδών σωμάτων μέσα στα κύτταρα που περιέχουν τα χρωμοσώματα μπορεί να είναι ένας σημαντικός μεσολαβητής στον πόνο εξαιτίας της δισκοκήλης. Επίσης αυξημένα επίπεδα ιντερλευκίνης-6 (IL-6) και (TNF-a) παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με οσφυϊκή ριζοπάθεια. Η μειωμένη διακύμανση της καρδιακής συχνότητας έχει συνδεθεί με αυξημένη IL-6. Επομένως η αυτόνομη δυσλειτουργία μπορεί να συσχετίζεται με αυξημένη παραγωγή κυτοκίνης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα αποτελεί βασικό στρεσσογόνο σύστημα στο σώμα, συνθέτοντας μια γέφυρα μεταξύ της περιφέρειας που εμπλέκεται στενά στην αντίληψη του πόνου και την προσαρμογή σε διαφόρους φυσικούς και διανοητικούς παράγοντες. Με αυτό τον τρόπο εμπλέκεται τόσο στην ανάπτυξη όσο και στη συντήρηση χρονιών μυοσκελετικών παθήσεων. Αυτόνομη ανισορροπία με κυρίαρχη συμπαθητική νευρική ενεργοποίηση και μειωμένη παρασυμπαθητική λειτουργία κατά τη διάρκεια εργασίας – ελεύθερου χρόνου και ύπνου συνδέεται με ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από χρόνιο πόνο στον αυχένα και στον ώμο.

Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού είναι ένα εργαλείο αξιολόγησης της συμπαθητικής και παρασυμπαθητικής εναρμόνισης της καρδιάς. Γενικά μεγαλύτερη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού αντικατοπτρίζει ένα υγιέστερο και πιο προσαρμοσμένο αυτόνομο νευρικό σύστημα ενώ μειωμένη μια αυτόνομη διαταραχή. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού είναι ισχυρός δείκτης διαστρωμάτωσης καρδιαγγειακού κινδύνου. Αντικατοπτρίζει την κανονικότητα των καρδιακών παλμών με τη μεγαλύτερη να μειώνει τη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού και αντίστροφα. Η κανονικότητα προέρχεται από τις χρονικές στιγμές που έχουν περάσει μεταξύ διαδοχικών καρδιακών παλμών. Ονομάζονται διαστήματα R-R και μετριούνται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου μετά από την λήψη ηλεκτροκαρδιογραφήματος σε ηρεμία. Ένας από τους βασικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσει τα διαστήματα αυτά είναι ο χρόνιος πόνος μυοσκελετικής αιτιολογίας.

Η φυσική αδράνεια, το άγχος, ο κακός ύπνος απόρροια του χρόνιου πόνου επηρεάζουν την διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Ιδιαίτερα η σωματική άσκηση ενισχύει τη μυοσκελετική υγεία και καρδιαγγειακή λειτουργία. Υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ αυξημένης φυσικής κατάστασης στον ελεύθερο χρόνο και βελτιωμένης παρασυμπαθητικής καρδιακής δραστηριότητας στην ανάπαυση. Η χαμηλή σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας επιδεινώνοντας τα συμπτώματα σε ασθενείς με χρόνιο πόνο. Ο συνεχιζόμενος πόνος μπορεί να διαταράξει λειτουργικά αλληλοεξαρτώμενα καρδιαγγειακά κυκλώματα οδηγώντας σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης με κίνδυνο την δημιουργία υπέρτασης. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού συσχετίζεται με ένα ευρύ φάσμα ασθενειών όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, ινομυαλγία, χρόνιος πόνος στον αυχένα – ώμο – οσφύ, σύνδρομο Guillain-Barre, πολλαπλή σκλήρυνση, υπέρταση, νόσος στεφανιαίων αγγείων, καρδιακή ανεπάρκεια.

Ο τύπος άσκησης που θεωρείται ότι έχει τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα στην αλλαγή της διακύμανσης του καρδιακού ρυθμού σε σχέση με άλλα είδη άσκησης είναι η αερόβια άσκηση. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού έχει ισχυρή εξάρτηση από το επίπεδο αεροβικής ικανότητας του ατόμου ενώ είναι χαρακτηριστικό πως μειώνεται με την διακοπή της. Οι θετικές αλλαγές εμφανίζονται σε σύντομο χρονικό διάστημα με μέτριας έντασης άσκηση (50% μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου διάρκειας 8 εβδομάδων) αλλά και με υψηλής έντασης άσκηση (75%-85% μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου διάρκειας 10 εβδομάδων). Η συχνότητα της άσκησης είναι 3-4 φορές την εβδομάδα μέγιστου χρόνου 40 λεπτών. Στην πραγματικότητα η ένταση της άσκησης παίζει καθοριστικό παράγοντα για καρδιαγγειακές προσαρμογές ενώ και ο τύπος της άσκησης είναι σημαντικός. Ενδεικτικά προτείνονται το περπάτημα, τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμπι. Η αναπνοή ρυθμίζει την αυτόνομη ροή προς τη καρδιά, συμβάλλοντας στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Ο αυθόρμητος ρυθμός αναπνοής μπορεί να μειωθεί μέσω ασκήσεων βαθιάς αναπνοής δημιουργώντας αλλαγές στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού. Το πρωτόκολλο άσκησης περιλαμβάνει βαθιές αργές αναπνευστικές ασκήσεις 6 αναπνοών ανά λεπτό καθημερινά διάρκειας 30 λεπτών για 30 ημέρες. Κάθε κύκλος αναπνοής αποτελείται από 4 sec εισπνοής και 6 sec εκπνοής. Η θέση χαλάρωσης είναι καθιστή ή ύπτια. Η αύξηση της διακύμανσης του καρδιακού ρυθμού σχετίζεται με μια μείωση του αυθόρμητου ρυθμού αναπνοών που επιτυγχάνεται με τις ασκήσεις βαθιάς αργής αναπνοής.

Εν κατακλείδι η συστηματική ισόβια φυσική δραστηριότητα που εμπεριέχει αερόβια και αναπνευστική άσκηση συντελεί στη διατήρηση υγιούς αυτόνομου νευρικού συστήματος μειώνοντας τον πόνο μέσω αύξησης στη διακύμανση του καρδιακού ρυθμού σε ασθενείς με χρόνιο πόνο παρέχοντας ταυτόχρονα καρδιοπροστατευτική δράση. Η διακύμανση του καρδιακού ρυθμού φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα σύνδρομα χρόνιου πόνου και οι πληροφορίες που παραθέτει θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους φυσικοθεραπευτές στην αποκατάσταση των ασθενών. Σε αυτές τις περιπτώσεις η φυσικοθεραπεία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την αυτόνομη δυσλειτουργία με θεραπευτική άσκηση (αερόβια-αναπνοές) χρησιμοποιώντας την διακύμανση του καρδιακού ρυθμού ως έκβαση φυσικοθεραπευτικής αξιολόγησης της προόδου του ασθενούς παρέχοντας βιοανάδραση.

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Οι σχέσεις των ανθρώπων είναι άλλες φορές καλές, άλλες κακές, σίγουρα, όμως είναι περίπλοκες και όπως διατείνεται η επιστήμη μπορούν να αποβούν και… ανθυγιεινές. Η ζωή μας «τρέχει» πίσω από τα καθημερινά της άγχη συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που προέρχονται από τις σχέσεις μας με τους δικούς μας ανθρώπους.

Η κλίμακα του άγχους μέσα στις σχέσεις μας δεν είναι μικρή. Μπορεί να κυμαίνεται στα φυσιολογικά πλαίσια ενός άγχους για ένα επίσημο δείπνο έως τις μεγάλες και παρατεταμένες εντάσεις που προέρχονται από βαθύτερα  αίτια και κάνουν την καρδιά μας να υποφέρει με φυσιολογικό τρόπο.

«Πολλές μελέτες υποδεικνύουν ότι το συναισθηματικό στρες επηρεάζει αρνητικά την αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό» σημειώνει η Erin Michos, καρδιολόγος στο Johns Hopkins Hospital, γεγονός που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή βλάβη.

Παρά το γεγονός ότι ο καθένας μας βιώνει το άγχος με διαφορετικό τρόπο, ορισμένες συνθήκες ζωής θέτουν τα «θεμέλια» για το χρόνιο στρες, όπως για παράδειγμα ένας επαγγελματίας φροντιστής που δίνει καθημερινά αγώνα για να διατηρήσει την ισορροπία μεταξύ εργασίας και οικογένειας ή το να βιώνει κανείς ένα δυστυχισμένο γάμο ή και μια δύσκολη διαδρομή προς το διαζύγιο.

"Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι συνέπειες του συναισθηματικού στρες μπορεί να είναι πιο έντονες στις γυναίκες", λέει η Erin Michos. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2015 με συμμετέχοντες όσους επέζησαν μιας καρδιακής προσβολής, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Circulation, διαπίστωσε ότι οι γυναίκες είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικού στρες από τους άνδρες, Το γεγονός αυτό θα μπορούσε πιθανώς να εξηγήσει γιατί ανέκαμψαν σε μικρότερο βαθμό από τους άνδρες από μια καρδιακή προσβολή.

Στην πλειοψηφία τους οι γυναίκες αγχώνονται περισσότερο με τις οικογενειακές συγκρούσεις και με τον θάνατο αγαπημένων  προσώπων ή με την ασθένεια των συγγενών, ενώ από την πλευρά τους οι άνδρες αγχώνονται περισσότερο για τα επαγγελματικά και τα οικονομικά θέματα.

«Οι γυναίκες βιώνουν πιο έντονα το ψυχολογικό στρες από τους άνδρες», λέει η καρδιολόγος του Hohns Hopkins.

Μια άλλη μελέτη του 2015 έδειξε ότι το διαζύγιο είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για καρδιακή προσβολή, και ειδικά για τις γυναίκες, ο κίνδυνος αυξάνεται με τα πολλαπλά διαζύγια, ακόμα και αν υπάρξει μεταγενέστερη επανένωση των πρώην συζύγων.

Διέξοδοι προς το… αδιέξοδο

Οι πιο συνήθεις διέξοδοι που επιλέγουν πολλοί από εμάς για να αντιμετωπίσουμε το στρες μιας σχέσης είναι και επιβλαβείς. Το αλκοόλ ή ένα σακουλάκι πατατάκια στον καναπέ μπορεί να μας κάνουν να αισθανθούμε καλά για μια στιγμή αλλά τελικά είναι επιβλαβή για την υγεία μας."Είναι σημαντικό να βρείτε το " ευτυχισμένο μέρος " σας για τη διαχείριση του άγχους", λέει η καρδιολόγος Erin Michos, M.D.  Η ίδια μοιράζει τον χρόνο της στη δουλειά, τη ζωή και τη σχέση της τρέχοντας. «Είμαι τόσο κουρασμένη όταν ξεκινώ, αλλά μέχρι το τέλος της μέρας  είμαι γεμάτη ενέργεια και χαλαρή», επισημαίνει η ίδια, η οποία αρχίζει το καθημερινό της πρόγραμμα στις 5 το πρωί.

Έξυπνοι τρόποι προσέγγισης του άγχους των σχέσεων

Οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους αποτελούν μέρος της ζωής μας. Δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από όλες και δεν θα το θέλαμε, αφού οι υγιείς σχέσεις θα μπορούσαν να λειτουργήσουν «πυροσβεστικά» για το άγχος μας. Η καρδιολόγος του διακεκριμένου παγκοσμίως πανεπιστημιακού ιδρύματος συμβουλεύει τα παρακάτω;
• Μοιραστείτε το άγχος της ζωής με το γιατρό σας. Εάν το επάγγελμά σας είναι αγχώδες ή βιώνετε ένα διαζύγιο, συζητήστε το. Οι πληροφορίες αυτές δίνουν ένα πλαίσιο για την προσωπική σας κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε πιο εξατομικευμένη φροντίδα.
• Ελέγξτε τις στρατηγικές αντιμετώπισης. "Πολλοί άνθρωποι απαντούν στο άγχος με το κάπνισμα, το αλκοόλ ή την υπερφαγία, αλλά αυτό είναι τουλάχιστον αντιπαραγωγικό", λέει η Erin Michos.
• Βρείτε αντι-στρες χειρισμούς, οι οποίοι θα σας κάνουν να νιώθετε καλύτερα άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Οι χρήσιμες στρατηγικές περιλαμβάνουν τη γιόγκα, τον διαλογισμό, την άσκηση, καθώς και την υποστήριξη φίλων και μελών της οικογένειας, στους οποίους μπορείτε να ανοιχτείτε και να μιλήσετε μαζί τους..
• Μην αμελείτε να φροντίζετε τον εαυτό σας ως κορυφαία προτεραιότητα. Οι γυναίκες, ειδικότερα, τείνουν να δίνουν προτεραιότητα σε όλους τους άλλους. Μην παραμελείτε τα τσεκ απ της υγείας σας.
• Δώστε προσοχή στα καινούργια συμπτώματα που εμφανίζονται. Μην αγνοείτε το αίσθημα παλμών και μην ερμηνεύετε το θωρακικό άλγος ως «απλά άγχος». Συνειδητοποιήστε ότι οι γυναίκες έχουν συχνά άτυπα συμπτώματα της καρδιάς, όπως πόνο στο σαγόνι ή το χέρι ή ναυτία επισημαίνει η καρδιολόγος του Johns Hopkins Hospital.

Κάθε νόμισμα, πάντως, έχει δύο όψεις. Έτσι και οι δύσκολες ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να «επιδιορθωθούν». Με τη βοήθεια της καλής θέλησης, της διάθεσης και της κατανόησης τα χάσματα γεφυρώνονται και οι εντάσεις χαμηλώνουν. Κι αν αυτό δεν είναι, τελικά, δυνατόν υπάρχει και η επιλογή του τερματισμού μιας επιβλαβούς για την υγεία μας σχέσης.

Πηγή: www.hopkinsmedicine.org

Η ασφαλής αφαίρεση των μαύρων σφραγισμάτων

Η παραμονή των εμφράξεων αμαλγάματος (μαύρων σφραγισμάτων) στην στοματική κοιλότητα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την υγεία μας. Κάθε έμφραξη από αμάλγαμα απελευθερώνει καθημερινά 10 μικρογραμμάρια υδραργύρου. Όσο μεγαλύτερη η επιφάνεια των εμφράξεων τόσο μεγαλύτερη η απελευθέρωση του μετάλλου. Όσο περισσότερα χρόνια έχουμε στο στόμα μας τα μαύρα σφραγίσματα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα υδραργύρου έχει απορροφηθεί από τον οργανισμό μας.

Η παραμονή των σφραγισμάτων υδραργύρου στο στόμα μας είναι μεν επικίνδυνη αλλά και η αφαίρεσή τους χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις είναι και αυτή επίσης καταστροφική για το σώμα μας.

Αν δεν ακολουθήσουμε το πρωτόκολλο ασφαλούς απομάκρυνσης των μαύρων σφραγισμάτων (βλ. «ασφαλής απομάκρυνση των μαύρων σφραγισμάτων» στην ιστοσελίδα homeodentist.gr), ο ασθενής θα έρθει σε επαφή με τεράστιο ποσοστό υδραργύρου που ο οργανισμός του δε μπορεί να διαχειριστεί με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οξείας δηλητηρίασης από το μέταλλο.

Αποτοξίνωση και προετοιμασία του ασθενούς

Η αποτοξίνωση του οργανισμού πριν και μετά την αφαίρεση των σφραγισμάτων είναι απαραίτητη. Οι ουσίες που χρησιμοποιώ επιλέγονται ανάλογα με την επιβάρυνση του κάθε οργανισμού. Πριν από την αφαίρεση ο ασθενής κάνει μία μέτρηση με συσκευή βιοσυντονισμού. Το πρωτόκολλο μέτρησης έχει αναπτυχθεί και εξελιχθεί από τη συνεργάτη μου βιοσυντονίστρια και εμένα ώστε να δίνει όσο το δυνατό καθαρότερη εικόνα της δηλητηρίασης κάθε οργανισμού. Οι μετρήσεις επαναλαμβάνονται τρεις και έξι μήνες μετά την αφαίρεση των εμφράξεων και το θεραπευτικό σύστημα προσαρμόζεται ανάλογα. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται ομοιοπαθητικά σκευάσματα και φυτοθεραπευτικές ουσίες.

Ο ρόλος της βιταμίνης C στην αποτοξίνωση του οργανισμού από τον υδράργυρο

Η βιταμίνη C «αφαιρεί» μέταλλα από το σώμα με τον τρόπο της «οξείδωσης» που μοιάζει με τον τρόπο που χρησιμοποιεί το ανθρώπινο σώμα. Η βιταμίνη C δουλεύει «χαρίζοντας» ένα ηλεκτρόνιο στον υδράργυρο που είναι αφομοιωμένος στους ιστούς. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα ο δεσμός υδραργύρου να γίνεται πολύ αδύναμος και ο υδράργυρος να απελευθερώνεται. Όταν γίνει η ένωση υδραργύρου – ηλεκτρονίου ο υδράργυρος δεν έχει την ισχύ να ενωθεί ξανά με τους ιστούς. Η γλουταθειόνη έχει την ικανότητα να δεσμεύει τα βαρέα μέταλλα με τη βοήθεια των ενζύμων, αντιοξειδωτικών και πρωτεϊνών μεταφοράς. Έτσι ο υδράργυρος αποβάλλεται από το παχύ έντερο. Η κατανάλωση 40gr φυτικών ινών καθημερινά είναι απαραίτητη σε αυτό το στάδιο. Η γλουταθειόνη πρέπει να ανανεώνεται συνεχώς ώστε να μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση του υδραργύρου. Επαρκείς ποσότητες βιταμίνης C βοηθούν στην ανανέωση της γλουταθειόνης.

Οι ποσότητες της βιταμίνης C που είναι επαρκείς σε αυτές τις περιπτώσεις ξεπερνούν κατά πολύ τα 1000-2000mg τη ημέρα. Το πρόβλημα με τις ποσότητες που ξεπερνούν τα 3000mg την μέρα είναι η εμφάνιση διαρροϊκών κενώσεων σε κάποιους ασθενείς. Ασθενείς που παίρνουν 10.000-20.000mg τη μέρα δεν αναφέρουν σε πολλές περιπτώσεις τέτοια προβλήματα.

Συμπέρασμα

Η βιταμίνη C βοηθάει στην απομάκρυνση των μετάλλων από το σώμα. Ωστόσο οι δόσεις που απαιτούνται, αν ξεπεράσουν τα 3000mg τη μέρα μπορεί να προκαλέσουν διάρροιες σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Ο συνδυασμός Ομοιοπαθητικής, Φυτοθεραπείας και Βιοσυντονισμού μπορεί μαζί με τη βιταμίνη C να βοηθήσουν στην απομάκρυνση από το σώμα του υδραργύρου χωρίς να χρειαστεί η λήψη μεγάλων ποσοτήτων βιταμίνης C.

Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019 08:30

Διαλογισμός: Μετρώντας ώρες και οφέλη

«Στην αρχή δεν συμβαίνει τίποτα, στη μέση δεν μένει τίποτα, στο τέλος δεν φεύγει τίποτα…». Η αινιγματική φράση του διακεκριμένου θιβετιανού ποιητή, γιόγκι και σοφού του 12ου αιώνα, Jetsun Milarepa, συγκεντρώνει την προσδοκία της διαδρομής στην  διαλογιστική πρακτική, από την αρχή της γνωριμίας με τον διαλογισμό μέχρι την ώρα της προσφοράς προς στον διαλογιζόμενο.

Ερμηνεύοντας τα λόγια του θιβετιανού ποιητή  θα λέγαμε ότι στην αρχή της διαλογιστικής πρακτικής ελάχιστα έως καθόλου πράγματα αλλάζουν μέσα  μας. Έπειτα από αρκετή εξάσκηση παρατηρούμε κάποιες αλλαγές στον τρόπο που υπάρχουμε, οι οποίες, ωστόσο, έρχονται και φεύγουν. Ωστόσο, καθώς η πρακτική σταθεροποιείται οι αλλαγές γίνονται σταθερές και μόνιμες χωρίς διακυμάνσεις.

Ο διαλογισμός, μια πορεία λίγων λεπτών, χιλιάδων ωρών ή ακόμη και μιας ολόκληρης ζωής, προσφέρει στον διαλογιζόμενο μετρήσιμα «κέρδη» που αφορούν στα επίπεδα της υγείας του, στην συναισθηματική, στην πνευματική, στη σωματική του κατάσταση.

Από μερικά λεπτά έως χιλιάδες ώρες…

Η σχέση με τον διαλογισμό είναι ποιοτική αλλά και ποσοτική. Μια γενική παραδοχή υποστηρίζει ότι απαιτούνται 10.000 ώρες πρακτικής για να μάθει κανείς κάποια δεξιότητα. Ποια είναι, άραγε, η αντίστοιχη, ικανότητα έπειτα από 10.000 ώρες διαλογισμού;

Κάποιοι εξισώνουν 10.000 ώρες διαλογισμού με ένα «διδακτορικό στην ευτυχία», λέει χαρακτηριστικά ο Giovanni Dienstmann, meditation teacher, με περισσότερες από 9.000 ώρες διαλογισμού στο ενεργητικό του. Άλλοι μιλούν για ειρήνη, συναισθηματική ελευθερία, ηρεμία, αυτογνωσία, απελευθέρωση ή μη προσκόλληση.

Ο διαλογισμός δεν είναι ο μοναδικός τρόπος ανάπτυξης ικανοτήτων, είναι, όμως, ένας αποτελεσματικός τρόπος επισημαίνει  ο Dienstmann προσθέτοντας ότι πρόκειται για μία άσκηση που ξεδιπλώνεται σε πολλά επίπεδα.

Όσο πιο συχνά ασκούμαστε με σταθερότητα, σωστή στάση και τεχνική, τόσο περισσότερα μπορούμε να πάρουμε…

Πόση ώρα πρέπει να διαλογίζομαι για να δω αποτελέσματα

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την απάντηση της συγκεκριμένης ερώτησης υποστηρίζει η Σαρα Λαζάρ, Ph.D στον τομέα της Νευροεπιστήμης και του Διαλογισμού στο Harvard University. Κάποιες μελέτες υποδεικνύουν ότι ακόμη και 5 έως 10 λεπτά διαλογισμού μπορούν να προσφέρουν οφέλη στον διαλογιζόμενο. Άλλες μελέτες, σύμφωνα με την ίδια πηγή, δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ποσότητας της αλλαγής των συμπτωμάτων και της χρονικής διάρκειας της πρακτικής, δηλαδή εκείνων που εξασφάλιζαν τα μεγαλύτερα οφέλη.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα των μελετών χαρακτηρίζονται μεταβλητά.

Οι περισσότεροι καθηγητές διαλογισμού, πάντως, συστήνουν να παρακολουθεί κανείς μία συνεδρία την εβδομάδα, στην οποία ασκείται για 35-40 λεπτά και στην συνέχεια να ασκείται μόνος του από 5 έως 45 λεπτά καθημερινά. Όπως και με κάθε μορφή άσκησης, το να απέχει κάποιος μερικές μέρες από το πρόγραμμά του δεν έχει επιπτώσεις στην συνολική προσπάθειά του.

12 μικρές αλλαγές σε 15 λεπτά…

Σύμφωνα με τον Reader’s Digest, μελέτες συγκλίνουν στο γεγονός ότι μόλις 15 λεπτά διαλογισμού την ημέρα, μπορεί να έχουν θετικές επιπτώσεις στην υγεία μας, ξεκινώντας από το στρες και φτάνοντας μέχρι λειτουργία της καρδιάς και του στομάχου, πολλές φορές μάλιστα άμεσα.

Μια από τις πρώτες θετικές επιπτώσεις του διαλογισμού είναι ο περιορισμός της αίσθησης του πόνου. Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Leeds Beckett, μόλις δέκα λεπτά διαλογισμού ημερησίως είναι αρκετά, ώστε να μειωθούν τα επίπεδα άγχους, να βελτιωθεί η ανοχή στον πόνο και να μειωθεί η ανάγκη σε παυσίπονα.

Ψηλά στη λίστα που καταγράφει τα οφέλη του διαλογισμού είναι η καρδιά.  Η καρδιακή λειτουργία φαίνεται να ωφελείται από την TM μια συγκεκριμένη μορφή διαλογισμού, όπως φάνηκε από έρευνα μεταξύ αφροαμερικανών, οι οποίοι έπασχαν από καρδιακές παθήσεις με κακή, μάλιστα, πρόγνωση. Εδώ η πρακτική της ΤΜ φαίνεται ότι μείωσε την πιθανότητα καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ακόμη, ο διαλογισμός συμβάλλει σε έναν πιο ήρεμο ύπνο, χωρίς τις παρενέργειες των υπνωτικών χαπιών, ενώ θετική εμφανίζεται η επίδρασή του κα στην απώλεια βάρους.

Επίσης βοηθά και στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ευερέθιστου εντέρου και της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, καθώς και στη διαχείριση του άγχους και την εσωτερική μας ηρεμία.

Ο διαλογισμός μπορεί ακόμη να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις στα γονίδιά μας που προκαλούν κατάθλιψη, χαρίζοντάς μας περισσότερες ευτυχισμένες μέρες,

Η βελτιωμένη μνήμη, καθώς και οι βελτιωμένες ικανότητες αντιμετώπισης καταστάσεων συμπεριλαμβάνονται στα δώρα του διαλογισμού.

Πολλές φορές η διαλογιστική πρακτική μας βοηθά να αποκτήσουμε και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις επιδόσεις μας –πχ με τον αθλητισμό, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή οποιασδήποτε μορφής διαλογισμού  στην ανακούφιση από το άγχος.

Οι τεχνικές διαλογισμού είναι επίσης ιδανικές στην ελαχιστοποίηση συμπεριφορών εθισμού, είτε από oπιοειδή, είτε από τρόφιμα ή φάρμακα…

Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία ακολουθούμε τις τάσεις της μόδας και της βιομηχανίας της ευεξίας για να είμαστε υγιείς. Η καλή φυσική κατάσταση, οι κανόνες προσωπικής υγιεινής και φροντίδας θεωρούνται πλέον δεδομένα στην καθημερινότητά μας.

Με την τακτική γυμναστική εξασφαλίζουμε μεγαλύτερη αντοχή και καλύτερη υγεία. Ο διαλογισμός μπορεί να φροντίσει με υπευθυνότητα το νου μας και η εξάσκηση να μας συντροφεύει σε ένα ταξίδι εμπειριών και ανακαλύψεων που ενδυναμώνει μέρα με τη μέρα σώμα και ψυχή.

Πηγή: «Ο δρόμος προς τη μόνιμη Μεταμόρφωση», Daniel Coleman & Richard J. Davedson - Εκδόσεις Πεδίο, washigtonpost.comReaders Digest, Lazar Lab

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βιώσει κατά καιρούς παλινδρόμηση οξέων, όταν σωματίδια τροφής μαζί με οξέα από το στομάχι ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά επώδυνο όξινο κάψιμο στο στήθος ή άσχημη γεύση στο στόμα.

Όμως όταν αυτό συμβαίνει επανειλημμένα, τότε πρόκειται για πάθηση που ονομάζεται γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) και μπορεί να καταστρέψει την ευαίσθητη επένδυση του οισοφάγου, οδηγώντας σε άλλα συμπτώματα όπως αίσθηση ότι κάτι έχει σταθεί στο λαιμό, δυσκολία στην κατάποση ή έλκη.

Συνήθως για τη θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης συνταγογραφούνται αναστολείς της αντλίας πρωτονίων όπως η ομεπραζόλη, που όμως εμφανίζουν συχνά άσχημες παρενέργειες. Κάποιες από τις πιο σοβαρές που συνδέονται με αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν κατάγματα οστών, επικίνδυνες λοιμώξεις και ακόμα και καρδιακές προσβολές.1 Επιπλέον, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών με ΓΟΠ συνεχίζουν να υποφέρουν από τα συμπτώματα, παρά τη λήψη αναστολέων αντλίας πρωτονίων.2

Ωστόσο υπάρχουν πολλές φυσικές εναλλακτικές λύσεις που είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικές και μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία το πρόβλημα. Ιδανικά, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία φυσικοπαθητικό που μπορεί να σας προσφέρει εξατομικευμένες συμβουλές που θα βασίζονται στα δικά σας συμπτώματα και τον τρόπο ζωής σας και θα καταγράψει την πρόοδό σας.

Βρείτε ποιες τροφές πυροδοτούν του πρόβλημα

Συγκεκριμένες τροφές μπορεί να επιδεινώνουν την παλινδρόμηση, όπως η σοκολάτα, τα λιπαρά φαγητά, το αλκοόλ, τα ανθρακούχα ποτά, η καφεΐνη, το αγελαδινό γάλα κ.α.,3 οπότε η αποφυγή τους θα μπορούσε να βοηθήσει. Επίσης είναι καλή ιδέα να κρατάτε ημερολόγιο καταγράφοντας ό,τι τρώτε ή πίνετε μέσα στη μέρα αλλά και τα συμπτώματά σας προκειμένου να μπορείτε να διακρίνεται κάποιο συσχετισμό μεταξύ αυτών των δύο. Αν κάποιες τροφές φαίνεται να σας δημιουργούν συμπτώματα, προσπαθήστε να τις αποκλείσετε από τη διατροφή σας για να δείτε αν υπάρχει βελτίωση.

Δοκιμάστε διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες

Μία πρόσφατη μελέτη ανακάλυψε ότι η διατροφή με μεγάλα ποσοστά υδατανθράκων προκαλεί περισσότερα συμπτώματα σε ασθενείς με ΓΟΠ,4 ενώ μία δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για να σας φτιάξει ένα πρόγραμμα διατροφής χαμηλών υδατανθράκων που να είναι κατάλληλο για εσάς. Ό,τι και να κάνετε όμως, αποφύγετε τις επεξεργασμένες τροφές χαμηλού υδατάνθρακα και προτιμήστε αληθινές τροφές, πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά.

Διαχειριστείτε το στρες σας

Το στρες έχει συνδεθεί με τη ΓΟΠ, αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι αυτό που προκαλεί τα συμπτώματα ή τα συμπτώματα προκαλούν στρες.5 Έτσι και αλλιώς, οι μέθοδοι μείωσης του στρες όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή το qigong θα έχουν ευεργετική επίδραση.

Χάστε βάρος

Αν έχετε επιπλέον κιλά, η απώλεια βάρους μάλλον θα βοηθήσει να επιλυθούν και τα συμπτώματά σας. Επίσης αν καπνίζετε, η διακοπή του καπνίσματος θα βοηθήσει πολύ, καθώς το κάπνισμα είναι ένας ακόμα παράγοντας κινδύνου για ΓΟΠ.6

Πάρτε συμπληρώματα διατροφής

Σε μία μελέτη, τα συμπληρώματα που περιείχαν μελατονίνη, βιταμίνη Β6, φολικό οξύ, βιταμίνη Β12 και τα αμινοξέα τρυπτοφάνη, μεθειονίνη και μπεταΐνη ήταν πιο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της ΓΟΠ από το φάρμακο ομεπραζόλη. Μετά από 40 ημέρες, όλοι οι ασθενείς που έπαιρναν το συμπλήρωμα διατροφής δεν είχαν καθόλου συμπτώματα ΓΟΠ (ούτε οποιαδήποτε παρενέργεια) σε σύγκριση με τα δύο τρίτα εκείνων που έπαιρναν ομεπραζόλη.7

Προτεινόμενες δόσεις: 2.5mg μελατονίνης, 200mg βιταμίνης Β6, 10mg L-methylfolate (η πιο βιοδιαθέσιμη μορφή φολικού οξέως), 50mcg βιταμίνης Β12, 25mg L-τρυπτοφάνης, 100mg μεθειονίνης και 100mg μπεταΐνης (αυτές είναι οι δοσολογίες που χρησιμοποιήθηκαν στην παραπάνω μελέτη).

Μασήστε τσίχλα

Η μάσηση τσίχλας για μία ώρα μετά το γεύμα θα μπορούσε να βοηθήσει στο να ελαχιστοποιηθούν τα συμπτώματα της ΓΟΠ για περισσότερες από τρεις ώρες.8 Αποφύγετε τις συνηθισμένες τσίχλες με ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά και επιλέξτε μια πιο υγιεινή επιλογή όπως η μαστίχα Χίου ή οι τσίχλες με φυσικές ουσίες.

Δοκιμάστε τον βελονισμό

Αυτή η αρχαία Κινέζικη τεχνική είναι ασφαλής και αποτελεσματική σε περιπτώσεις ΓΟΠ, σύμφωνα με μία πρόσφατη μετα-ανάλυση μελετών και έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει την ποιότητα ζωής σε όσους υποφέρουν από παλινδρόμηση.9 Απευθυνθείτε σε έναν καταρτισμένο επαγγελματία βελονιστή.

Πιείτε αλόη

Η Αλόη Βέρα, γνωστή για τις ανακουφιστικές της ιδιότητες, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ΓΟΠ. Σε μία μελέτη, η αλόη ήταν εξίσου αποτελεσματική όπως τα φάρμακα ομεπραζόλη και ρανιτιδίνη για τη μείωση διαφόρων συμπτωμάτων συμπεριλαμβανομένων της καούρας, της παλινδρόμησης τροφής, των ερυγών και της ναυτίας.10

Δοκιμάστε βότανα

Τα βότανα της παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της ΓΟΠ.11 Μία μελέτη ανακάλυψε ότι ένα αφέψημα από βότανα γνωστό ως jiangni hewei, που αποτελείται από φρέσκο τζίντζερ, Pinellia, γαρύφαλλο, αγαστάχη και σκόνη αιματίτη ήταν τόσο αποτελεσματικό όσο και οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων αλλά με λιγότερες παρενέργειες. Επιπλέον, τα συμπτώματα ήταν λιγότερο πιθανό να επιστρέψουν σε όσους έπιναν το βοτανικό αφέψημα. 12 Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε έναν πιστοποιημένο βοτανοθεραπευτή.

Εξασκείστε την κοιλιά σας

Σε μία μελέτη φάνηκε ότι οι ασκήσεις κοιλιακών αναπνοών φαίνεται να βοηθούν τους ασθενείς με ΓΟΠ.13 Μάλλον δουλεύουν εξασκώντας ενεργά το διάφραγμα – έναν σημαντικό μυ για την αποφυγή της παλινδρόμησης. Η παρακάτω είναι μια απλή άσκηση που μπορείτε να δοκιμάσετε:

  • Τοποθετήστε το ένα χέρι στην κοιλιά σας και το άλλο χέρι στο στήθος.
  • Όπως εισπνέετε, δοκιμάστε να πιέζετε τον αέρα στην κοιλιά σας έτσι ώστε το χέρι που έχετε στην κοιλιά να ανεβαίνει ενώ το χέρι που είναι στο στήθος να παραμένει ακίνητο.
  • Εξασκηθείτε σε αυτό για μερικά λεπτά κάθε μέρα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

  1. JAMA,2006;296:2947-53;AlimentPharmacolTher,2011;34:1269-81;CMAJ 2009;180:713-8
  2. SingaporeMedJ,2016;57:546-51
  3. CirEsp,2007;81:64-9;Pediatrics 2002;110:972-84
  4. JFormosMedAssoc,2018;117:973-8
  5. DigDisSci.2013;58:471-7
  6. ClinGastroenterolHepatol,2016;14:175-82.e1-3
  7. JPinealRes,2006;41:195-200
  8. AlimentPharmacolTher,2001;15:151-5
  9. AcupunctMed,2017;35:316-23
  10. JTraditChinMed,2015;35:632-6
  11. Phytomedicine,2018q56:118-25
  12. ZhongguoZhongXiYiJieHeZaZhi,2005;25:876-9
  13. AmJGastroenterol,2012;107:372-8
  14. Gastroenterology,2012;143:1179-87e1-3; JGastroenterol,2009;44:518-34

Συμβουλές για την αποφυγή της ΓΟΠ

Αποφύγετε να ξαπλώνετε για τρεις ώρες μετά από ένα γεύμα.

Ανασηκώστε το κεφάλι σας όταν ξαπλώνετε στο κρεβάτι για να αποτρέψετε συμπτώματα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ασκηθείτε τακτικά, αλλά αποφύγετε δραστηριότητες που ταρακουνούν όπως το τρέξιμο ή η κωπηλασία που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα, ειδικά αμέσως μετά το φαγητό.

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019 07:53

Κόπωση ή Σύνδρομο Ινομυαλγίας;

Η ινομυαλγία είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος, το οποίο εξηγεί επί της ουσίας το μεγάλο εύρος των συμπτωμάτων. Οι πάσχοντες, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι γυναίκες (75%-90% των ασθενών), υποφέρουν από εκτεταμένο, χρόνιο, αμείωτο πόνο και από μια σειρά άλλα συμπτώματα που επηρεάζουν δυστυχώς σοβαρά, και διαταράσσουν την καθημερινότητα ενός ατόμου.

Για την εμφάνισή της μπορεί να ευθύνονται παράγοντες περιβαλλοντικοί, γενετικοί ή ακόμα και ψυχολογικοί.

Στα βασικά συμπτώματα περιλαμβάνονται τα ακόλουθα, χωρίς όμως ο κατάλογος αυτός στην πραγματικότητα να κλείνει, όπως έχει καταγραφεί από πολλούς ερευνητές:

-βαθύς, διαπεραστικός και ανώμαλος μυϊκός πόνος, καθώς και δυσφορία μετά την άσκηση

-πρωινή δυσκαμψία

-μυρμηκίαση ή μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια

-δυνατοί πονοκέφαλοι, ημικρανίες

-δυσκοιλιότητα, διάρροια

-ομιχλώδης σκέψη και ανωμαλίες της μνήμης

-επώδυνη έμμηνος ρύση

-κόπωση

-προβλήματα στον ύπνο

-Πόνος στο σαγόνι  

-ζάλη ή ζαλάδα

-δερματικές ευαισθησίες

-μη καρδιακός πόνος στο στήθος, αίσθημα παλμών της καρδιάς, δυσκολία στην αναπνοή, έντονη εφίδρωση

-αίσθημα πρησμένων άκρων

-ευαισθησίες σε όλες τις αισθήσεις (στους δυνατούς θορύβους, στα λαμπερά φώτα, σε ορισμένες τροφές, σε οσμές, κλπ ...)

-συναισθήματα κατάθλιψης και άγχους.

Φαρμακευτική αγωγή - είναι αποτελεσματική;
Η καλή επαφή με τον θεράποντα ιατρό είναι βασική, διότι ο γιατρός είναι σε θέση να ακούσει, να καταλάβει το πρόβλημα και να δουλέψει μαζί με τον ασθενή για να συμβάλλει αποτελεσματικά στη θεραπεία.
Ποικίλες μαρτυρίες ωστόσο που έρχονται κατά καιρούς στο φως δείχνουν ότι οι παραδοσιακές θεραπείες με τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, δεν είναι συνήθως τόσο αποτελεσματικές και μόνιμες ώστε να καθιστούν τα συμπτώματα του συνδρόμου υποφερτά. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική, για δύο βασικά φάρμακα, το Cymbalta (αναστολέας πρόσληψης σεροτονίνης & νορεπινεφρίνης) και το Lyrica (αντιεπιληπτικό φάρμακο), φάνηκε ότι σε ένα ποσοστό 51% και 65,6% αντίστοιχα υπήρξαν παρενέργειες (όχι ισχυρές κατά βάση), ενώ κατά 33% και 23% αντίστοιχα, οι ασθενείς δεν είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα, μετά από τακτική χρήση, καθ’ υπόδειξη του γιατρού.
Επιπρόσθετα, σχετική έρευνα έδειξε ότι θεραπείες που συνδυάζουν φάρμακα για την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων, για παράδειγμα αντικαταθλιπτικά και οπιοειδή αναλγητικά, έχουν σημαντικές παρενέργειες, κάτι που χτυπάει το καμπανάκι στους επιστήμονες για περισσότερη και βαθύτερη έρευνα γύρω και από αυτό το ζήτημα.
Οι ασθενείς, ωστόσο, φαίνεται να έχουν καλύτερα και πιο μόνιμα αποτελέσματα μέσα από εναλλακτικές θεραπείες, τεχνικές χαλάρωσης, διατροφική υποστήριξη καθώς και μέσα από τακτική άσκηση.
Το γεγονός αυτό είναι λάθος αν ερμηνευτεί ότι φέρνει σε σύγκρουση τη συμβατική ιατρική με τις εναλλακτικές θεραπείες και τις λοιπές παρεμβάσεις, καθώς μπορούν κατά βάση να συνδυαστούν αποτελεσματικά, αλλά και συμπληρωματικά.

Οι μη φαρμακευτικές θεραπείες βοηθούν στην φυσική αποκατάσταση
Οι κυριότερες θεραπείες και μορφές άσκησης που αποδεδειγμένα έχουν θετική δράση σε όσους νοσούν είναι η φυσικοθεραπεία, οι θεραπευτικές χειρομαλάξεις, ο βελονισμός (ιδιαίτερα ο ηλεκτροβελονισμός), οι υδροθεραπείες, η ήπια αεροβική γυμναστική, η γιόγκα και οι ασκήσεις tai-chi. 
Το βασικό τους στοιχείο είναι το γεγονός ότι εστιάζουν στην τόνωση των μυών μέσω της χαλάρωσης, ενώ σταδιακά βοηθούν ενάντια στον πόνο.
Αξίζει να δούμε κάποιες θεραπείες αναλυτικά, υπό το πρίσμα ερευνών και επιστημόνων.

Βελονισμός
Πρόκειται για μία μέθοδο αντανακλαστικής θεραπείας, όταν ερεθίζονται με τις πολύ λεπτές ειδικές βελόνες ορισμένα σημεία του δέρματος. Από εκεί διοχετεύεται ένα μήνυμα που κατευθύνεται μέσω των νεύρων σε διάφορα νευρικά κέντρα. Ο βελονισμός δρα με αναστολή στο σύστημα των νευρώνων, που λαμβάνουν μέρος στην αντίληψη του πόνου, με αποτέλεσμα την αναλγησία.
Ο βελονισμός έχει δείξει ότι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στη θεραπεία της ινομυαλγίας, όχι μόνο για την αναλγησία του ασθενούς αλλά και για τη γενικότερη ψυχική του διάθεση (στρες, άγχος, αϋπνίες κτλ).
Αξίζει να γνωρίζουμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), έχει δώσει έγκριση για την αντιμετώπιση 40 παθήσεων με ωτοθεραπεία και βελονισμό.
Η ωτοθεραπεία έχει βρεθεί ότι μπορεί να καταστείλει την υπερδραστηριότητα του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος και κυρίως του Συμπαθητικού μέσω του ερεθισμού του πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο αποτελεί μέρος της νεύρωσης του αυτιού. Μπορεί επίσης να αυξήσει τα επίπεδα σεροτονίνης, από διάφορες μελέτες που έχουν γίνει σε πειραματικά μοντέλα. Με αυτούς τους μηχανισμούς μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση του συνδρόμου.

Ομοιοπαθητική
Η ομοιοπαθητική αποτελεί έναν ακόμα φυσικό τρόπο παρέμβασης με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα.
Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση του πόνου, στην κόπωση αλλά και στις βαθμολογίες στην κλίμακα πόνου McGill. Αναδείχθηκε επίσης ότι, η ομοιοπαθητική μείωσε τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και άλλων αναλγητικών, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών, σε ασθενείς με χρόνιες μυοσκελετικές διαταραχές.

Διατροφική αντιμετώπιση
Είναι αντιληπτό ότι η τροφή αποτελεί τη βάση της θεραπείας σε κάθε άνθρωπο. Ειδικά όμως για τους ασθενείς με ινομυαλγία, η ορθή και προσαρμοσμένη διατροφή είναι ένα σοβαρό κομμάτι της θεραπείας τους.
Απαιτείται η αποφυγή ορισμένων ουσιών, όπως: καφεΐνη, επεξεργασμένη ζάχαρη, ασπαρτάμη, κορεσμένα λίπη, κόκκινο κρέας (είναι πλούσιο σε κορεσμένα λιπαρά, τα οποία εμποδίζουν την σωστή κυκλοφορία του αίματος, κάτι που οδηγεί σε κόπωση και πόνο), υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, καθώς το αλκοόλ ευνοεί γενικά τη φλεγμονή και αυξάνει τον πόνο, λόγω των τοξικών μεταβολιτών.
Υπάρχουν συμπληρώματα που έχει φανεί ότι βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου. Πρόκειται για ακόλουθα:

Σύμπλεγμα μαγνησίου/μηλικού οξέος/βιταμινών Β

Ω-3 λιπαρά οξέα

Βιταμίνες C και Ε

Συνένζυμο Q10

Οι φυσικοί χυμοί λαχανικών, οι σούπες, τα μαγειρεμένα λαχανικά, οι πράσινες σαλάτες, το τζίντζερ, η κουρκούμη, το κύμινο, το κόλιανδρο, αλλά και το σκόρδο φαίνεται να έχουν θετική δράση στην μείωση του πόνου.

Η βιταμίνη D παρουσιάζει σαφή επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών με ινομυαλγία. Όταν είναι σε επαρκή επίπεδα στον οργανισμό τα συμπτώματα φαίνεται να μειώνονται.

Η λήψη άφθονων υγρών είναι φυσικά απαραίτητη και αναντικατάστατη.

Βοτανοθεραπεία
Η βοτανοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αντιμετώπιση του πόνου, μέσω κατάλληλων αλοιφών και επιθεμάτων τοπικά, αλλά και βοτάνων με σπασμολυτικές και καταπραϋντικές ιδιότητες. Επίσης υπάρχει μεγάλη ποικιλία βοτάνων τα οποία μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του άγχους, στην βελτίωση της διάθεσης και άλλων συμπτωμάτων. Δίνονται πάντα εξατομικευμένα και πάντα με την κατάλληλη ιατρική συνεκτίμηση.

Yoga
Αρκετές μελέτες τα τελευταία χρόνια στοιχειοθετούν την αποτελεσματικότητα της Yoga απέναντι στη συνολική κατάσταση της υγείας των συμμετεχόντων, αλλά και στα συμπτώματα της δυσκαμψίας, του άγχους και της κατάθλιψης.
Οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές βελτιώσεις στους δείκτες του πόνου, της κόπωσης και της πρωινής αίσθησης του σώματος. Τα αποτελέσματα κυμαίνονταν από μέτρια έως πολύ ικανοποιητικά, ενώ εκτιμάται ότι περαιτέρω έρευνα ενδεχόμενα να οδηγούσε σε καθιέρωση της yoga ως πρότυπη θεραπεία για την ινομυαλγία.
Άλλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 53 γυναικών, σε ένα πρόγραμμα Yoga of Awareness διάρκειας 8 εβδομάδων - το οποίο περιελάμβανε ήπιες στάσεις γιόγκα, διαλογισμό, ασκήσεις αναπνοής, ομαδικές συζητήσεις και οδηγίες σχετικά με τη γιόγκα - έδειξε ότι η γιόγκα βοηθάει στην βελτίωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου και στην αντιμετώπιση λειτουργικών αδυναμιών.

Ψυχοθεραπεία & Mindfulness
Στο κομμάτι της αμιγώς ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, πλήθος ερευνών αποδεικνύουν τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο που μπορεί να παίξει στους ασθενείς με ινομυαλγία.
Αναφορικά με την μείωση του άγχους βάσει του Mindfulness, έρευνα που εστίασε στην αντίληψη, μέτρηση και αντιμετώπιση του πόνου σε 58 γυναίκες (περίπου 52 ετών κατά μέσο όρο) έδειξε ότι υπάρχουν μεγάλα οφέλη και στην αντιμετώπιση του πόνου, αλλά και στο θέμα του άγχους και της κατάθλιψης. Υπήρξε μάλιστα επιπλέον και μία τριετής παρακολούθηση ορισμένων ασθενών που επιβεβαίωσαν το αρχικό συμπέρασμα.
Η Γνωσιακή – Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία είναι περισσότερο αποτελεσματική από άλλες παρεμβατικές ομάδες, αναφορικά με τον πόνο, την γενική υγεία, τη λειτουργικότητα, τη συναισθηματική κατάσταση, τον ύπνο και την αίσθηση αυτο-αποτελεσματικότητας συμπεραίνει ερευνήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, της Ιατρικής Σχολής, η οποία εξέτασε τα αποτελέσματα 15 σχετικών ερευνών. Η ΓΣΨ φαίνεται να έχει πολύ καλή επίδραση σε όλα τα συμπτώματα της ινομυαλγίας, κατέληξε η έρευνα. 

Η ημέρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την ινομυαλγία είναι η 12η Μαϊου.

Βιβλιογραφία

Σιούπουλης, Λ. Α., & Κορδιά, Ε. Α. (2016). Ινομυαλγία και σύγχρονες φυσικοθεραπευτικές μέθοδοι διαχείρισης.

Walitt, B., Nahin, R. L., Katz, R. S., Bergman, M. J., & Wolfe, F. (2015). The prevalence and characteristics of fibromyalgia in the 2012 National Health Interview Survey. PloS one10(9), e0138024.

National Fibromyalgia Association www.fmaware.org

Mao, J., & Gold, M. S. (2011). Combination drug therapy for chronic pain: a call for more clinical studies. The Journal of Pain12(2), 157-166.

Pioro‐Boisset, M., Esdaile, J. M., & Fitzcharles, M. A. (1996). Alternative medicine use in fibromyalgia syndrome. Arthritis & Rheumatism: Official Journal of the American College of Rheumatology9(1), 13-17.

Deare, J. C., Zheng, Z., Xue, C. C., Liu, J. P., Shang, J., Scott, S. W., & Littlejohn, G. (2013). Acupuncture for treating fibromyalgia. Cochrane Database of Systematic Reviews, (5).

Λλέσι, Μ., & Φωτιάδου, Α. (2018). Συμπληρωματικές/εναλλακτικές θεραπείες του πόνου και ο ρόλος του νοσηλευτή.

Shaver, J. L., Wilbur, J., Lee, H., Robinson, F. P., & Wang, E. (2009). Self-reported medication and herb/supplement use by women with and without fibromyalgia. Journal of Women's Health18(5), 709-716.

Janet Hennard (2011) A Protocol and Pilot Study for Managing Fibromyalgia with Yoga and Meditation. International Journal of Yoga Therapy: 2011, Vol. 21, No. 1, pp. 109-121.

Carson, J. W., Carson, K. M., Jones, K. D., Bennett, R. M., Wright, C. L., & Mist, S. D. (2010). A pilot randomized controlled trial of the Yoga of Awareness program in the management of fibromyalgia. PAIN®151(2), 530-539.

Grossman, P., Tiefenthaler-Gilmer, U., Raysz, A., & Kesper, U. (2007). Mindfulness training as an intervention for fibromyalgia: evidence of postintervention and 3-year follow-up benefits in well-being. Psychotherapy and psychosomatics76(4), 226-233.

Μαντέλη, Θ. Ε. (2008). η αποτελεσματικότητα της γνωσιακής-συμπεριφοριστικής ψυχοθεραπείας στην αντιμετώπιση της ινομυαλγίας.

 

Η All4therapy Κοσκερίδου-Νιάρχου Αγγελική είναι ψυχοθεραπεύτρια και φυσικοπαθητικός. Απόφοιτος της Φυσικοπαθητικής Ιατρικής από το Westbrook University της Αμερικής, μετεκπαιδεύεται στην Ψυχολογία της Υγείας «Msc Health Psychology” έχοντας ολοκληρώσει βασικές σπουδές στη Συνθετική Συμβουλευτική Ψυχολογία, τη Συστημική Ψυχοθεραπεία και την Οικογενειακή Παρέμβαση. Ταυτόχρονα ολοκλήρωσε την εκπαίδευση στις «Νέες Προσεγγίσεις Παιδοψυχιατρικής» στο Παίδων και την «Διαπαιδαγώγηση στην Παιδική & Εφηβική Ηλικία» στο ΕΚΠΑ. Μέλος του Βρετανικού Φορέα Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας, British Association of Counselling & Psychotherapy «BACP» , της Βρετανικής Ενωσης Συμπληρωματικής Ιατρικής CMA και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Συμπληρωματικής Εναλλακτικής Ιατρικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «ΘΕΡΑΠΕΥΩ». Στο Πολυδύναμο Κέντρο Ολιστικής Υγείας "All4Therapy" το οποίο ίδρυσε το 2012, παρέχει εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ενήλικες και παιδιά και υποστήριξη για αντιμετώπιση ψυχολογικών διαταραχών, όπως αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη, κρίσεων πανικού, προβλήματα σχέσεων, διαχείριση ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών, διαταραχές διατροφής, διακοπή καπνίσματος, χρόνιους πόνους και εξαρτήσεις. Παράλληλα προσφέρει μια ολιστική αντιμετώπιση πολλών προβλημάτων υγείας, εφαρμόζοντας μεθόδους της ολιστικής ιατρικής και εναλλακτικών θεραπειών, της φυσικοπαθητικής, της βοτανοθεραπείας, της θεραπευτικής yoga, του διαλογισμού, του Reiki και του ηλεκτροβελονισμού. Έτσι έχει δημιουργήσει μια καινούρια τεχνική θεραπείας, την Ολιστική Θεραπεία Απελευθέρωσης Ψυχοσωματικών | APD και την Αγγελική Θεραπεία Αναγέννησης | ART. Στον ίδιο χώρο θα βρείτε εξειδικευμένους συνεργάτες, ψυχολόγους, εναλλακτικούς θεραπευτές και ιατρούς για να αντιμετωπίσετε ολιστικά τα θέματα υγείας που σας απασχολούν. Ταυτόχρονα, λειτουργούν εκπαιδευτικά τμήματα με αναγνωρισμένους εκπαιδευτές στον τομέα της Ψυχολογίας, της Εναλλακτικής Θεραπείας & της Συμπληρωματικής Ιατρικής. Στόχος της είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων καθώς και μια πιο ευτυχισμένη καθημερινότητα γεμάτη Ευεξία και Υγεία.