Ίσως να μην έχετε ακούσει ποτέ τον όρο φουλβικό οξύ ή φουλβικά μέταλλα ωστόσο αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο στο λεξικό της ανθρώπινης υγείας με πολλαπλές ευεργετικές ιδιότητες!

Από που προέρχονται τα φουλβικά μέταλλα;

Τα φουλβικά μέταλλα είναι ορυκτά οργανικά μέταλλα σε ιονική μορφή, την πλέον απορροφήσιμη μορφή από τον οργανισμό μας, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους μέσω μια φυσικής ουσίας που ονομάζεται φουλβικό οξύ. Για να κατανοήσετε καλύτερα το πώς δημιουργήθηκαν τα φουλβικά μέταλλα, φανταστείτε τη γη περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν τεράστια τροπικά δάση κάλυπταν ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη. Όπως τα ζώα εκείνης της εποχής, έτσι και τα φυτά ήταν τεράστια σε μέγεθος συγκριτικά με τα σημερινά, οι ρίζες των οποίων έφθαναν πολύ βαθιά μέσα στο υπέδαφος της γης. Οι ρίζες αυτών των προϊστορικών γιγαντιαίων φυτών ήταν σε θέση να αντλήσουν πλούσιες πηγές ανόργανων μετάλλων, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονταν σε οργανικά μέταλλα μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης. Όταν αυτά τα γιγαντιαία φυτά πέθαιναν, τα οργανικά μέταλλα που βρίσκονταν μέσα τους εναποθέτονταν στην επιφάνεια του εδάφους όπου αναμειγνύονταν με ένζυμα και οργανικά οξέα τα οποία παράγονται από τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς και βακτήρια που βρίσκονται στο έδαφος της γης. Αυτός ο βοτανικός κύκλος ζωής και θανάτου συνεχίστηκε για εκατομμύρια χρόνια, σχηματίζοντας σταδιακά σπάνια κοιτάσματα οργανικής μάζας πλούσιας σε φουλβικό οξύ και φουλβικά μέταλλα. Το φουλβικό οξύ αναδεικνύεται ταχέως ως ένα από τα βασικά στοιχεία σε πολλά επιστημονικά επιτεύγματα του 21ου αιώνα. Όλο και περισσότεροι επιστήμονες και γιατροί ανά τον κόσμο ανακαλύπτουν τα εξαιρετικά του οφέλη. Ποια είναι όμως αυτά;

1. Ενισχύει τον μεταβολισμό και την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος, αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα των θρεπτικών συστατικών
Ένα από τα πιο γνωστά διατροφικά οφέλη του φουλβικού οξέος είναι η υποστήριξη της υγείας του εντέρου καθώς και η ενίσχυση του μεταβολισμού. Δεδομένου ότι το φουλβικό οξύ έχει πολύ μικρό μοριακό βάρος και μέγεθος, μπορεί εύκολα να διεισδύσει στις κυτταρικές μεμβράνες και να μεταφέρει θρεπτικά συστατικά απευθείας στο κύτταρο. Κάνει όμως πολλά περισσότερα από αυτό καθώς με τη δράση του ενισχύει τη διαπερατότητα των τοιχωμάτων των κυττάρων, επιτρέποντας επίσης την απορρόφηση μεγαλύτερων σωματιδίων! Αυτό βοηθά σε μεγάλο βαθμό την αφομοίωση των θρεπτικών ουσιών και βοηθά στο να εξοπλίσει τα κύτταρα με όλα όσα χρειάζονται για να δημιουργήσουν τα ένζυμα που είναι απαραίτητα για την πέψη. Ένα άλλο πλεονέκτημα του φουλβικού οξέος που προάγει τον μεταβολισμό είναι ότι δημιουργεί ένα βέλτιστο περιβάλλον για την άνθηση των προβιοτικών βακτηρίων.

2. Προστατεύει τη γνωστική λειτουργία και προάγει τη νοητική ευεξία
Μια μελέτη του 2011 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Alzheimer's Disease διαπίστωσε ότι το φουλβικό οξύ έχει αρκετές αντιοξειδωτικές ιδιότητες με πιθανή δράση για την προστασία από γνωστικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Alzheimer. Ένας παράγοντας που συμβάλλει στην ανάπτυξη γνωστικών διαταραχών είναι η βλάβη από ελεύθερες ρίζες και ένας τύπος πρωτεΐνης που ονομάζεται tau. Μελέτες δείχνουν ότι το φουλβικό οξύ βοηθά στη μείωση του μήκους των ινιδίων tau και στη μορφολογία τους, αποδυναμώνοντας την επίδραση της συγκεκριμένης πρωτεΐνης και επιβραδύνοντας έτσι την πρόοδο της νόσου. Οι ερευνητές κατέληξαν πρόσφατα στο συμπέρασμα ότι το φουλβικό οξύ φαίνεται να έχει νευροπροστατευτικά αποτελέσματα και είναι πιθανό να προσφέρει νέες ιδέες στην ανάπτυξη πιθανών φυσικών θεραπειών για τη νόσο του Alzheimer.

3. Συμβάλλει στη θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος και έχει αντιοξειδωτική δράση
Το φουλβικό οξύ είναι αλκαλικό που αυτό σημαίνει ότι αποκαθιστά τα βέλτιστα επίπεδα pH του σώματος. Τα βέλτιστα επίπεδα pH συμβάλλουν στη βελτίωση της άμυνας του οργανισμού από μικροοργανισμούς και τοξίνες που προκαλούν ασθένειες. Μελέτες δείχνουν επίσης ότι τα φουλβικά οξέα περιέχουν πιθανές αντι-ιικές ιδιότητες. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι είναι επίσης πιθανό να υποστηρίξει τα μιτοχόνδριά μας λόγω της ικανότητάς του να διεισδύει στο κύτταρο και να μεταφέρει θρεπτικά συστατικά απευθείας σε αυτό, διεγείροντας έτσι έναν βιολογικό καθαρισμό. Όταν τα μιτοχόνδρια λειτουργούν άριστα, παράγουν αντιοξειδωτικές ενώσεις όπως το SOD (υπερυπεροξειδική δισμουτάση) και η γλουταθειόνη οι οποίες προστατεύουν από τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες και βοηθούν στη διατήρηση της υγείας του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

4. Συμβάλλει στη δημιουργία δυνατών οστών και αρθρώσεων, επιταχύνει την ανάκαμψη μετά από τραυματισμούς ή έντονη σωματική άσκηση
Το φουλβικό οξύ συμβάλλει στην επιτάχυνση του χρόνου αποκατάστασης μετά από χειρουργική επέμβαση, τραυματισμό ή εντατική σωματική άσκηση. Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη, χειρουργοί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Φράιμπουργκ της Γερμανίας χρειάστηκε να χορηγήσουν μεταμόσχευση οστού σε ασθενείς. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι υπήρχε έλλειψη υγιούς οστικού ιστού και έτσι κατέφυγαν στη χρήση οστών βοοειδών. Το ανθρώπινο σώμα φυσικά δεν μπορεί εύκολα να απορροφήσει ασβέστιο από οστά ζώων ή να αλληλεπιδράσει με αυτούς τους ιστούς. Μετά την επεξεργασία των οστών ζώων με φουλβικό οξύ, τα μοσχεύματα εισήχθησαν στους ασθενείς. Τα οστά των βοοειδών απορροφήθηκαν εύκολα από τα σώματα των ασθενών και επιταχύνθηκε η φυσιολογική αύξηση των οστικών ιστών, οδηγώντας σε πλήρη ανάκαμψη!

5. Αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας
Το φουλβικό οξύ είναι σε θέση να αυξήσει τα επίπεδα ενέργειας με διάφορους τρόπους και ένας από αυτούς είναι μέσω των μιτοχονδρίων. Τα μιτοχόνδρια βρίσκονται μέσα σε πολλά από τα κύτταρά μας, ιδιαίτερα εντός των κυττάρων που βρίσκονται στο νευρικό σύστημα, στον μυϊκό ιστό, στην καρδιά, στον εγκέφαλο και στο έντερο. Αυτά τα μικροσκοπικά οργανίδια λαμβάνουν οξυγόνο και άλλα θρεπτικά συστατικά, παράγοντας ενέργεια από τα ηλεκτρόνια που μεταφέρουν αυτές οι ουσίες. Η ενέργεια αποθηκεύεται με τη μορφή ATP (τριφωσφορική αδενοσίνη), την οποία το σώμα διαλύει και χρησιμοποιεί για να τροφοδοτήσει κάθε ενέργεια που κάνει, από το περπάτημα μέχρι την πέψη. Έχει παρατηρηθεί ότι το φουλβικο οξύ μπορεί να μεταφέρει περισσότερα από αυτά τα θρεπτικά συστατικά στα μιτοχόνδρια, καθώς και να αυξήσει την πρόσληψη οξυγόνου. Επιπλέον, το φουλβικό οξύ  διευκολύνει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών στα κύτταρα, γεγονός που επιταχύνει τη ροή των ηλεκτρονίων που χρησιμοποιούν τα μιτοχόνδρια όταν δημιουργούν ενέργεια. Με άλλα λόγια, το φουλβικό οξύ ενθαρρύνει το σώμα να παράγει μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας με πολύ ταχύτερο ρυθμό από τον κανονικό! Το φουλβικό οξύ αναπληρώνει επίσης τους ηλεκτρολύτες και ενυδατώνει, κάτι που είναι αναγκαίο για το σώμα μας μετά από έντονη σωματική άσκηση. Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, τα φουλβικά οξέα δρουν ως φυσικοί και οργανικοί ηλεκτρολύτες ενεργοποιώντας σχεδόν κάθε βιολογική διαδικασία στο σώμα μας. Υπάρχουν επίσης κάποιες ενδείξεις ότι οι ηλεκτρολύτες του φουλβικού οξέος μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του πρηξίματος, να μειώσουν τη φλεγμονή, να καταπραΰνουν και να χαλαρώσουν τους μυς και να βελτιώσουν την κυκλοφορία. Αντίθετα, μια ανισορροπία ηλεκτρολυτών μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση αυτών των συμπτωμάτων.

6. Συμβάλει στην προστασία και την αποκατάσταση του δέρματος
Εκτός από τα δεδομένα που προκύπτουν από πειράματα τα οποία καταδεικνύουν ότι προάγει την καλύτερη επούλωση των τραυμάτων, μελέτες έχουν δείξει ότι το φουλβικό οξύ μπορεί πράγματι να υποστηρίξει μια υγιή, ζωντανή επιδερμίδα. Για παράδειγμα, σε μια μελέτη διάρκειας 4 εβδομάδων που περιλάμβανε 36 συμμετέχοντες με χρόνια φθορά του δέρματος, παρατηρήθηκε ότι το φουλβικό οξύ σχεδόν αποκατέστησε όλο το δέρμα τους στην πρότερή του μορφή, λειτουργώντας καλύτερα από ένα εικονικό φάρμακο (placebo). Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κλινικής, Καλλυντικής και Διερευνητικής Δερματολογίας διαπίστωσε ότι η εφαρμογή του φουλβικού οξέως βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα που σχετίζονται με το έκζεμα, ακόμη και σε σύγκριση με άλλες θεραπείες!

Κατηγορία Διατροφή

Το παρατεταμένο στρες είναι γνωστό πως μειώνει την αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η Κβαντική Βιοανάδραση κάνει εφικτή την αντιμετώπιση του στρες που προκαλεί ασθένεια και την ανακάλυψη των σωματικών, ψυχολογικών, περιβαλλοντικών ή βιοχημικών αιτιών που το δημιουργούν.

Πώς γίνεται αυτό; Στη συνεδρία Κβαντικής Βιοανάδρασης γίνονται: ανίχνευση μεταβλητότητας στη συχνότητα του εγκεφάλου (Brain Rate Variability) με Hλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG), ανίχνευση μεταβλητότητας καρδιακού ρυθμού (HRV Heart Rate Variability) με Hλεκτροκαρδιογράφημα (ECG) και σάρωση ηλεκτρομυογραφίας με Hλεκτρομυογράφημα (EMG). Αυτά επιτυγχάνονται με τη τεχνολογία της κλασικής βιοανάδρασης η οποία μετράει την φυσική αντίδραση του οργανισμού (Galvanic Skin Resistance [GSR]) ή αλλιώς την ηλεκτρο-δερματική απόκριση (Electrodermal Response [EDR]) με ηλεκτρικά σήματα μέσω ηλεκτροδερμικών αισθητήρων. Με την σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων, την επάρκεια γνώσεων για την επιλογή των κατάλληλων προγραμμάτων της συσκευής και την παροχή συγκεκριμένων προτάσεων για τη μείωση των αιτιών πίσω από τα προβλήματα, γίνεται εφικτή η βελτίωση της υγείας σε ολιστικό επίπεδο.

Σχέση Στρες και Ανοσοποιητικού Συστήματος

Σύμφωνα με έρευνα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Stanford, από τον μοριακό βιολόγο Δρ Bruce Lipton, το άγχος φάνηκε να είναι η αιτία τουλάχιστον του 95% όλων των ασθενειών και των νόσων. Τα Κέντρα Ελέγχου Νόσων των Η.Π.Α αναφέρουν πως το στρες παίζει ρόλο σε τουλάχιστον 87% όλων των ασθενειών.

Σύμφωνες είναι οι Έρευνες από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των Η.Π.Α στη σχέση στρες και ανοσοποιητικού συστήματος. Συγκεκριμένα εξηγούν πως σε γενικές γραμμές, το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από κύτταρα, πρωτεΐνες, όργανα και ιστούς που συνεργάζονται για την προστασία από σωματικές ασθένειες και βλάβες. Κατά τη διάρκεια ολιγόλεπτης οξείας πίεσης- στρες, ορισμένα είδη κυττάρων κινητοποιούνται στην κυκλοφορία του αίματος, ενδεχομένως προετοιμάζοντας το σώμα για τραυματισμό ή μόλυνση. Το οξύ στρες αυξάνει επίσης τα επίπεδα των προ-φλεγμονωδών κυτοκινών στο αίμα. Η φλεγμονή είναι μια αναγκαία βραχυπρόθεσμη αντίδραση για την εξάλειψη των παθογόνων και την έναρξη της επούλωσης. Ωστόσο η χρόνια συστηματική φλεγμονή αντιπροσωπεύει την απορρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος και αυξάνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της αθηροσκλήρωσης. Άλλη συνέπεια του χρόνιου στρες είναι η ενεργοποίηση λανθάνων ιών. Αυτό μπορεί να αντικατοπτρίζει την απώλεια του ανοσολογικού ελέγχου του ιού και η συχνή ενεργοποίηση μπορεί να προκαλέσει φθορά στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Κβαντική Βιοανάδραση και Στρες

Η Κβαντικής Βιοανάδραση μπορεί να βοηθήσει στην απελευθέρωση του καθημερινού στρες και να προγραμματίσει το νου να χειρίζεται καλύτερα τις στρεσογόνες καταστάσεις. Επίσης δουλεύει βαθιά στις αιτίες του στρες σε μόλις 2-3 συνεδρίες. Οι περισσότερες παρεμβάσεις της Κβαντικής Βιοανάδρασης σχεδιάζονται για να απελευθερώσουν τη ρίζα της πίεσης- στρες.

Στη πρώτη συνεδρία Κβαντικής Βιοανάδρασης γίνονται κατανοητές οι αιτίες που «κρύβονται» πίσω από τα συμπτώματα και το στρες. Γίνεται μια αξιολόγηση του οργανισμού και δίνεται μια έκθεση έκτασης 35 σελίδων για τα ειδικά στρεσογόνα του. Η αναφορά των 35 σελίδων είναι εκείνη που βοηθά στον εντοπισμό των προειδοποιητικών σημείων και των αιτιών του στρες, είτε πρόκειται για συμπεριφορικές, ψυχολογικές, βιολογικές ή περιβαλλοντικές αιτίες.

Μέσω της απόκρισης στη χαλάρωση, που επιτυγχάνεται με τη χρήση της Κβαντικής Βιοανάδρασης, το άτομο εισέρχεται σε μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης που είναι το πολικό αντίθετο της απόκρισης στο στρες. Σε αυτή την κατάσταση, σε οργανικό επίπεδο γίνονται τα εξής:

  • Ο καρδιακός ρυθμός επιβραδύνεται ή σταθεροποιείται
  • Η αναπνοή γίνεται πιο αργή και βαθύτερη
  • Η πίεση του αίματος σταθεροποιείται
  • Οι μύες χαλαρώνουν
  • Αυξάνεται η ροή αίματος στον εγκέφαλο

Εκτός από τις παραπάνω επιδράσεις, η Κβαντική Βιοανάδραση αυξάνει την ενέργεια και την εστίαση, συμβάλλει στην καταπολέμηση των ασθενειών, ανακουφίζει από τους πόνους, αυξάνει τις ικανότητες επίλυσης προβλημάτων, ενισχύει τα κίνητρα και την παραγωγικότητα καθώς και βελτιώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.


 Η Βιολλέτα Αννίνου είναι καθηγήτρια στην κβαντική Ακαδημία του Beverly Hills στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Επίσης είναι εκπαιδεύτρια της κβαντικής βιοανάδρασης σε παγκόσμιο επίπεδο. Αριστούχος μοριακής βιολογίας (Delaware, USA). Είναι κάτοχος δύο διδακτορικών τίτλων: Αριστούχος Ολιστικής Διατροφολογίας (USA) και Κβαντικής Βιο-ανάδρασης (Medical Board Certified Biofeedback Doctorate Imune). Έχει μεταπτυχιακό στη Νευρο-Ανατομία, στη Νευροηλεκτρο-Φυσιολογία και στη Νευρολογία, Victor Babes University of Medicine and Pharmacy. Έχει βραβευτεί για τις έρευνές της στη Μοριακή Βιολογία από το Dupont, Delaware, U.S.A. (Dupont Ιατρικών Ερευνών). Είναι υποψήφια  Διδάκτωρ στην Κβαντική Ιατρική, U.S.A. Αναγνωρισμένη παγκοσμίως.

Με λίγη τύχη, οι ημέρες της χημειοθεραπείας ως μιας από τις κορυφαίες θεραπείες για τον καρκίνο θα τελειώσουν σύντομα. Μια νέα, επαναστατική θεραπεία βρίσκεται στον ορίζοντα. Οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι αυτή η πρωτοποριακή θεραπεία θα χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος για να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα, το οποίο αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα σε σχέση με την τοξική χημειοθεραπεία.

Επιστήμονες από το κέντρο κατά του καρκίνου Memorial Sloan Kettering, που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, υποστηρίζουν ότι έχουν πειραματιστεί με επιτυχία με τη νέα θεραπεία. Δεκαέξι άτομα με προχωρημένη λευχαιμία που δεν είχαν πλέον άλλες εναλλακτικές λύσεις, συμμετείχαν εθελοντικά στο πείραμα και υποβλήθηκαν σε αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «στοχευμένη θεραπεία Τ κυττάρων». Ως εκ θαύματος, η θεραπεία στην πραγματικότητα εξολόθρευσε τα καρκινικά κύτταρα στην πλειονότητα των ασθενών.

Ο Dr David Agus, ειδικός συνεργάτης του ειδησιογραφικού CBS, ο οποίος ηγείται του Κέντρου Καρκίνου Westside του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, χαρακτήρισε το έργο της ομάδας "αξιοσημείωτο".

Ο επικεφαλής της μελέτης, Renier Brentjens, ογκολόγος στο Memorial Sloan Kettering, είναι πολύ σίγουρος για τα ευρήματά τους και ελπίζει για το μέλλον. Ο Dr Brentjens αναφέρει στο HealthDay News: "Πρώτα απ 'όλα, δείξαμε ότι αυτό δεν είναι κάτι παράλογο. Έχουμε ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα". Αν και σημειώνει ότι η έρευνα είναι ακόμα στα πρώτα στάδια, πιστεύει ότι πρόκειται μια πολύ ελπιδοφόρα αρχή.

Από τους 16 ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη, 14 κατάφεραν να επιτύχουν συνολική απαλλαγή των καρκινικών κυττάρων. Η επιθετική λευχαιμία είναι γνωστό ότι επανέρχεται αν οι ασθενείς δεν υποβληθούν σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Δυστυχώς, οι ασθενείς δεν μπορούν να υποβληθούν σε μεταμόσχευση μέχρι να εξαλειφθούν τα καρκινικά κύτταρα από την κυκλοφορία του αίματος.

Ωστόσο, η νέα στοχευμένη θεραπεία με Τ κύτταρα έδωσε εκπληκτικά αποτελέσματα και οι περισσότεροι από τους ασθενείς είδαν πλήρη εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων από το αίμα τους, επιτρέποντάς τους να υποβληθούν τελικά σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μετά τη μεταμόσχευση, οι ασθενείς μπορούν πραγματικά να θεραπευτούν από την ασθένεια.

Φαίνεται ότι τελικά δεν χρειάζεται μια άκρως επιθετική δηλητηριώδης θεραπεία για την αντιμετώπιση μιας ασθένειας. Και στην πραγματικότητα, είναι πιθανότατα πολύ καλύτερα αν δεν χρησιμοποιηθεί καν μια τέτοια μέθοδος. Φυσικά, η πρόληψη εξακολουθεί να είναι μια από τις καλύτερες θεραπείες για τον καρκίνο, και η επιλογή κατάλληλης υγιεινής διατροφής και τρόπου ζωής είναι ο καλύτερος τρόπος να καταπολεμηθεί ο καρκίνος πριν καν ξεκινήσει.

ΠηγήCounselhealcbsnews

Κατηγορία Έρευνα

Πριν από έναν αιώνα, Βρετανοί επιστήμονες υποστήριξαν μια σύνδεση μεταξύ της αυξημένης υγιεινής και των αλλεργικών παθήσεων — μία πρώτη ένδειξη ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα "εκπαιδεύεται" λανθασμένα.

Πρέπει να σκαλίζετε τη μύτη σας;

Μην γελάτε. Επιστημονικά, είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση.

Πρέπει τα παιδιά σας να σκαλίζουν τις μύτες τους; Πρέπει τα παιδιά σας να τρώνε χώμα; Ίσως: Το σώμα σας πρέπει να γνωρίζει ποιες ανοσολογικές προκλήσεις κρύβονται στο άμεσο περιβάλλον.

Πρέπει να χρησιμοποιείτε αντιβακτηριακά σαπούνια ή απολυμαντικά χεριών; Όχι. Παίρνουμε πάρα πολλά αντιβιοτικά; Ναι.

"Λέω στους ανθρώπους, όταν πέφτει φαγητό στο πάτωμα, να το μαζεύουν και να το τρώνε", δήλωσε η Dr Meg Lemon, δερματολόγος στο Ντένβερ, η οποία ασχολείται με αλλεργίες και αυτοάνοσες διαταραχές.

"Ξεφορτωθείτε το αντιβακτηριδιακό σαπούνι. Κάντε ανοσοποίηση! Αυτό κάνω και στα παιδιά μου. Και είναι ο.κ. αν τρώνε χώμα ή αν σκαλίζουν τη μύτη τους."

Παραπέμπει, με αυτές τις δηλώσεις, στο γεγονός ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα μπορεί να διαταραχθεί εάν δεν έχει τακτικές αλληλεπιδράσεις με τον φυσικό κόσμο.

"Το ανοσοποιητικό μας σύστημα χρειάζεται δουλειά", δήλωσε η Dr Lemon. "Έχουμε εξελιχθεί για εκατομμύρια χρόνια έχοντας το ανοσοποιητικό μας σύστημα υπό συνεχή επίθεση. Τώρα δεν έχει τίποτα να κάνει".

Δεν είναι η μόνη. Κορυφαίοι γιατροί και οι ανοσολόγοι επανεξετάζουν τους αντισηπτικούς, κατά καιρούς υστερικά, τρόπους με τους οποίους αλληλεπιδράμε με το περιβάλλον μας.

Γιατί; Ας στραφούμε στο Λονδίνο του 19ου αιώνα.

Το βρετανικό περιοδικό ομοιοπαθητικής (The British Journal of Homeopathy), στον τόμο 29 που δημοσιεύτηκε το 1872, περιελάμβανε μια καταπληκτικά προφητική παρατήρηση: «Η αλλεργική ρινίτιδα θεωρείται μια αριστοκρατική ασθένεια και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, αν δεν περιορίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, είναι σπάνια, αν ποτέ συναντάται, μεταξύ των μορφωμένων».

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι ένας όρος που καλύπτει όλες τις εποχιακές αλλεργίες στη γύρη και σε άλλους ερεθιστικούς παράγοντες. Με αυτή την ιδέα ότι η αλλεργική ρινίτιδα ήταν μια αριστοκρατική ασθένεια, οι Βρετανοί επιστήμονες έφταναν σε κάτι.

Πάνω από έναν αιώνα αργότερα, τον Νοέμβριο του 1989, δημοσιεύθηκε στο BMJ μία άλλη μελέτη με μεγάλη επιρροή για το θέμα της αλλεργικής ρινίτιδας. Το έγγραφο ήταν σύντομο, με τίτλο “Hay Fever, Hygiene, and Household Size.” (Αλλεργική ρινίτιδα, υγιεινή και μέγεθος νοικοκυριού). Ο συγγραφέας μελέτησε την επικράτηση της αλλεργικής ρινίτιδας μεταξύ 17.414 παιδιών που γεννήθηκαν τον Μάρτιο του 1958. Από τις 16 μεταβλητές που διερευνήθηκαν από τον επιστήμονα, περιέγραψε ως «πιο εντυπωσιακή» μια συσχέτιση μεταξύ της πιθανότητας για ένα παιδί να πάθει αλλεργική ρινίτιδα και του αριθμού των αδερφών του.

Ήταν μια αντίστροφη σχέση, που σημαίνει όσο περισσότερα αδέλφια είχε το παιδί, τόσο λιγότερο πιθανό ήταν να έχει αλλεργίες. Όχι μόνο αυτό, αλλά τα παιδιά με λιγότερες πιθανότητες να πάθουν αλλεργίες ήταν εκείνα που είχαν μεγαλύτερα αδέλφια.

Η μελέτη υποστηρίζει ότι "οι αλλεργικές παθήσεις αποτρέπονταν με τη μόλυνση στην πρώιμη παιδική ηλικία, που μεταφερόταν από ανθυγιεινή επαφή με μεγαλύτερα αδέλφια ή που αποκτήθηκε προγεννητικά από τη μητέρα που μολύνθηκε από την επαφή με τα μεγαλύτερα παιδιά της."

"Κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, η μείωση του μεγέθους της οικογένειας, η βελτίωση στις οικιακές ανέσεις και τα υψηλότερα πρότυπα προσωπικής υγιεινής έχουν μειώσει την ευκαιρία για διασταυρούμενη μόλυνση στις νέες οικογένειες", συνεχίζει η μελέτη. "Αυτό μπορεί να έχει οδηγήσει σε πιο εκτεταμένη κλινική έκφραση της ατοπικής νόσου, που εμφανίζεται σε πλουσιότερους ανθρώπους, όπως φαίνεται να συνέβη για την αλλεργική ρινίτιδα".

Αυτή είναι η γέννηση της «Υπόθεσης της Υγιεινής». Οι ιδέες πίσω από αυτό εξελίχθηκαν και επεκτάθηκαν, αλλά παρέχει μια βαθιά γνώση μιας πρόκλησης που αντιμετωπίζουμε οι άνθρωποι στη σχέση μας με τον σύγχρονο κόσμο.

Οι πρόγονοί μας εξελίχθηκαν για εκατομμύρια χρόνια για να επιβιώσουν στο περιβάλλον τους. Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης, το περιβάλλον αυτό χαρακτηριζόταν από ακραίες προκλήσεις, όπως τη σπανιότητα των τροφών ή τροφών που μπορούσαν να μεταφέρουν ασθένειες, καθώς και τις ανθυγιεινές συνθήκες και το ακάθαρτο νερό, τις άσχημες καιρικές συνθήκες κ.λπ. Σε ένα τόσο επικίνδυνο περιβάλλον, ήταν μία πραγματική πρόκληση το να επιβιώσουν.

Στο κέντρο της άμυνας μας ήταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το οποίο είναι προϊόν αιώνων εξέλιξης.

Αργότερα, οι άνθρωποι μάθαμε να παίρνουμε μέτρα για να ενισχύσουμε τις άμυνές μας, αναπτύσσοντας κάθε είδους συνήθειες και τρόπους για να υποστηρίξουμε την επιβίωσή μας. Έτσι, σκεφτείτε τον εγκέφαλο - το όργανο που μας βοηθά να αναπτύσσουμε συνήθειες - ως μια άλλη πτυχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

Χρησιμοποιήσαμε το συλλογικό μυαλό μας για να υπολογίσουμε αποτελεσματικές συμπεριφορές. Ξεκινήσαμε να πλένουμε τα χέρια μας και φροντίσαμε να αποφεύγουμε ορισμένα τρόφιμα που η εμπειρία έδειξε ότι θα μπορούσαν να είναι επικίνδυνα ή θανατηφόρα. Σε ορισμένους πολιτισμούς, οι άνθρωποι άρχισαν να αποφεύγουν το χοιρινό κρέας, το οποίο γνωρίζουμε τώρα ότι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην τριχίνωση, σε άλλους, απαγόρευσαν τα κρέατα, τα οποία αργότερα μάθαμε ότι μεταφέρουν τοξικά φορτία από Ε. coli και άλλων βακτήρια.

Το τελετουργικό πλύσιμο αναφέρεται στην Έξοδο, ένα από τα πρώτα βιβλία της Βίβλου: "Έτσι θα πλύνουν τα χέρια και τα πόδια τους, ώστε να μην πεθάνουν".

Οι ιδέες μας εξελίχθηκαν, αλλά ως επί το πλείστον το ανοσοποιητικό σύστημα δεν εξελίχθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν άλλαξε. Το ανοσοποιητικό σύστημα ανταποκρίνεται στο περιβάλλον μας. Όταν αντιμετωπίζουμε διάφορες απειλές, οι άμυνές μας μαθαίνουν και στη συνέχεια είναι πολύ πιο ικανές να αντιμετωπίσουν αυτή την απειλή στο μέλλον. Με αυτόν τον τρόπο προσαρμοζόμαστε στο περιβάλλον μας.

Επιζήσαμε πάνω από δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Τελικά, πλύναμε τα χέρια μας, σφουγγαρίσαμε τα πατώματά μας, μαγειρέψαμε το φαγητό μας, αποφύγαμε συγκεκριμένες τροφές. Βελτιώσαμε την υγιεινή των ζώων παραγωγής.

Ιδιαίτερα στις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου, καθαρίσαμε το νερό μας και αναπτύξαμε εγκαταστάσεις υδροδότησης και επεξεργασίας αποβλήτων. Απομονώσαμε και σκοτώσαμε βακτήρια και άλλα μικρόβια.

Ο κατάλογος των εχθρών του ανοσοποιητικού συστήματος μειώθηκε, σε μεγάλο βαθμό για το καλό μας. Τώρα, όμως, οι οργανισμοί μας αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να συμβαδίσουν με αυτή την αλλαγή. Δημιουργήσαμε μια αναντιστοιχία ανάμεσα στο ανοσοποιητικό μας σύστημα και το περιβάλλον μας.

Χάρη σε όλη την ισχυρή ικανότητα μάθησης που έχουμε πετύχει ως είδος, έχουμε ελαχιστοποιήσει την τακτική αλληλεπίδραση όχι μόνο με τα παράσιτα αλλά ακόμη και με τα φιλικά βακτήρια και τα παράσιτα που βοήθησαν να διδάξουν και να βελτιώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα - που το «εκπαίδευσαν». Έτσι, το ανοσοποιητικό δεν αντιμετωπίζει τόσα μικρόβια όταν είμαστε μωρά. Αυτό δεν είναι μόνο επειδή τα σπίτια μας είναι καθαρότερα, αλλά και επειδή οι οικογένειές μας είναι μικρότερες (λιγότερα μεγαλύτερα παιδιά φέρνουν στο σπίτι τα μικρόβια), τα τρόφιμά μας και το νερό είναι πιο καθαρά, το γάλα μας είναι αποστειρωμένο. Κάποιοι αναφέρονται στην έλλειψη αλληλεπίδρασης με όλα τα είδη μικροβίων που συνηθίζαμε να συναντάμε στη φύση ως τον "παλιό μηχανισμό φίλων".

Τι κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα όταν δεν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο;

Μπορεί να αντιδράσει υπερβολικά. Ανησυχεί για μικροπράγματα όπως τα ακάρεα σκόνης ή η γύρη. Αναπτύσσει αυτό που ονομάσαμε αλλεργίες, χρόνιες επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος - φλεγμονή - με έναν τρόπο που είναι αντιπαραγωγικός, ερεθιστικός, ακόμη και επικίνδυνος.

Το ποσοστό των παιδιών στις Ηνωμένες Πολιτείες με τροφικές αλλεργίες αυξήθηκε κατά 50% μεταξύ 1997-1999 και 2009-2011, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Το άλμα στις δερματικές αλλεργίες ήταν 69% κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με το 12,5% των παιδιών να πάσχουν από έκζεμα και άλλους ερεθισμούς.

Οι τροφικές και αναπνευστικές αλλεργίες αυξήθηκαν σε συνάρτηση με το εισόδημα. Τα περισσότερα χρήματα, τα οποία συσχετίζονται συνήθως με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, σήμαιναν μεγαλύτερο κίνδυνο αλλεργίας. Αυτό μπορεί να αντανακλά τις διαφορές σε όσους αναφέρουν τέτοιες αλλεργίες, αλλά πηγάζει επίσης από τις διαφορές στο περιβάλλον.

Αυτές οι τάσεις εμφανίζονται και σε διεθνές επίπεδο. Οι δερματικές αλλεργίες διπλασιάστηκαν ή τριπλασιάστηκαν στις βιομηχανικές χώρες τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, επηρεάζοντας το 15-30% των παιδιών και το 2-10% των ενηλίκων, σύμφωνα με μια μελέτη που αναφέρεται στο περιοδικό Allergy and Clinical Immunology.

Το 2011, ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ευρώπη είχε μια αλλεργία και ο αριθμός αυτός ήταν ανοδικός, σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Αλλεργίας. Ενισχύοντας την υπόθεση της υγιεινής, το έγγραφο τόνιζε ότι οι μελέτες μετανάστευσης έδειξαν ότι τα παιδιά που γεννιούνται στο εξωτερικό έχουν χαμηλότερα επίπεδα ορισμένων τύπων αλλεργίας αλλά και αυτοανοσίας από τους μετανάστες των οποίων τα παιδιά γεννιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπάρχουν σχετικές τάσεις στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, τον λύκο, τις ρευματικές παθήσεις και, ειδικότερα, την κοιλιοκάκη. Η τελευταία προκύπτει από την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στην γλουτένη, μια πρωτεΐνη στο σιτάρι, σίκαλη και κριθάρι. Ως αποτέλεσμα, προκύπτουν βλάβες στα τοιχώματα του λεπτού εντέρου.

Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν τροφική αλλεργία, αλλά είναι εν μέρει διαφορετικό λόγω των συμπτωμάτων. Στην περίπτωση μιας αυτοάνοσης διαταραχής όπως αυτή, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στην πρωτεΐνη και τις σχετικές περιοχές.

Οι αλλεργίες μπορούν να δημιουργήσουν μια πιο γενικευμένη απάντηση. Μια αλλεργία στα φιστίκια, για παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή στην τραχεία, γνωστή ως αναφυλαξία, που μπορεί να προκαλέσει πνιγμό.

Στην περίπτωση τόσο των αλλεργιών όσο και των αυτοάνοσων διαταραχών, όμως, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά πιο ισχυρά από ό, τι θα έπρεπε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι αυξήσεις αλλεργιών και αυτοάνοσων οφείλονται στην καλύτερη υγιεινή, στην μείωση της παιδικής λοίμωξης και στη σχέση που υπάρχει με τον πλούτο και την εκπαίδευση. Έχουν υπάρξει πολλές αλλαγές στο περιβάλλον μας, συμπεριλαμβανομένων νέων ρύπων. Υπάρχουν και απολύτως γενετικοί παράγοντες.

Αλλά η υπόθεση της υγιεινής - και όταν πρόκειται για την αλλεργία, η αντίστροφη σχέση μεταξύ των βιομηχανοποιημένων διεργασιών και υγείας – είναι πολύ ισχυρή.

Καθώς τα σώματά μας επιδιώκουν την ισορροπία, η υπερβολική υγιεινή μερικές φορές είναι εις βάρος μας.

Τρεφόμαστε με βάση ένα μάρκετινγκ υγιεινής που ξεκίνησε στα τέλη του 1800, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2001 από την Ένωση Επαγγελματιών στον τομέα Ελέγχου Λοίμωξης και Επιδημιολογίας. Οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια που πραγματοποίησαν την έρευνα προσπαθούσαν να καταλάβουν πώς ερωτευτήκαμε τόσο πολύ τα προϊόντα σαπουνιού.

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά δεδομένα:

  • • Ο κατάλογος των Sears στις αρχές της δεκαετίας του 1900 διαφήμιζε σε μεγάλο βαθμό "αμμωνία, βόρακα, σαπούνι για το πλυντήριο και την τουαλέτα".
  • • Κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1900, η παραγωγή σαπουνιού στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκε κατά 44%, συμπίπτοντας με τις «σημαντικές βελτιώσεις στην παροχή νερού, τη διάθεση απορριμμάτων και τα συστήματα αποχέτευσης».
  • • Το μάρκετινγκ σταμάτησε στη δεκαετία του 1960 και του 1970 καθώς τα αντιβιοτικά και τα εμβόλια θεωρήθηκαν ως η απάντηση σε μολυσματικούς παράγοντες, με λιγότερη έμφαση στην "προσωπική ευθύνη".
  • • Στη συνέχεια όμως, ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η αγορά τέτοιων προϊόντων υγιεινής - οικιακής και προσωπικής - αυξήθηκε κατά 81%. Οι συγγραφείς αναφέρουν μια "επιστροφή του κοινού για την προστασία από λοιμώδη νοσήματα", και είναι δύσκολο να μην σκεφτεί κανείς το AIDS ως μέρος αυτής της προσοχής.
  • • Η μελέτη αναφέρει μια δημοσκόπηση το 1998 που διαπίστωσε ότι το 66% των ενηλίκων ανησυχούν για τους ιούς και τα βακτήρια και το 40 % πίστευαν ότι αυτοί οι μικροοργανισμοί γίνονται όλο και πιο διαδεδομένοι." Ανέφερε επίσης ότι το 33% των ενηλίκων εξέφρασε την ανάγκη για αντιβακτηριακά καθαριστικά για να προστατεύσει το περιβάλλον στο σπίτι και το 26% πιστεύει ότι χρειάζονται για την προστασία του σώματος και του δέρματος.

Έκαναν λάθος. Και ακόμη και οι γιατροί έχουν κάνει λάθος.

Συνταγογραφούνται υπερβολικά συχνά αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά μπορεί να αποτελούν ένα τεράστιο όφελος για ένα ανοσοποιητικό σύστημα που αντιμετωπίζει μια πιθανώς θανατηφόρα λοίμωξη. Αλλά όταν χρησιμοποιούνται χωρίς σοβαρό λόγο, τα φάρμακα αυτά μπορούν να εξαλείψουν τα υγιή μικρόβια στο έντερο και να κάνουν τα βακτήρια να αναπτύξουν άμυνες που τα καθιστούν ακόμα πιο ισχυρά και θανατηφόρα.

Ένας επιστήμονας που κατέβαλε προσπάθειες στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την ανάπτυξη παγκόσμιας πολιτικής για τον περιορισμό της χρήσης αντιβιοτικών ανέφερε ότι, φιλοσοφικά, αυτό είναι ένα μάθημα που αντιβαίνει σε έναν αιώνα μάρκετινγκ: Δεν είμαστε πιο ασφαλείς όταν προσπαθούμε να εξαλείψουμε κάθε κίνδυνο από το περιβάλλον μας.

"Πρέπει να ξεφύγουμε από την ιδέα να καταστρέψουμε αυτά τα πράγματα στο τοπικό μας περιβάλλον. Απλώς εκμεταλλευόμαστε έναν συγκεκριμένο φόβο", δήλωσε ο επιστήμονας, Dr Keiji Fukuda.

Είναι μεγάλο μέρος της υγιεινής μας πρακτικά ουσιώδες, πολύτιμο, σημαντικό για τη ζωή μας; Ναι.

Το έχουμε παρακάνει; Κάποιες φορές. Πρέπει να λερωνόμαστε με χώμα, ή να σκαλίζουμε τη μύτη μας; Ή να το θέσουμε διαφορετικά: Μπορεί αυτή η ανάγκη να αφορά σε μια πρωτόγονη στρατηγική ενημέρωσης του ανοσοποιητικού μας συστήματος σχετικά με το εύρος των μικροβίων στο περιβάλλον μας; Ναι, ίσως.

Εν ολίγοις, από πολιτιστικής απόψεως, μάλλον δεν πρέπει να σκαλίζουμε τη μύτη μας - όχι τουλάχιστον μπροστά σε κόσμο. Αλλά είναι ένα εκπληκτικά καλό επιστημονικό ζήτημα.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στους New York Times από τον, βραβευμένο με Pulitzer, Matt Richtel και αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο An Elegant Defense: The Extraordinary New Science of the Immune System”.

Κατηγορία Έρευνα
Σελίδα 2 από 2