Όλη η αλήθεια για τη χοληστερόλη

Κατηγορία Θέματα
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015 00:00 Διαβάστηκε 4231 φορές
Issue 70

Γράφει ο Πέτρος Αργυρίου

 

Η χοληστερόλη είναι μια σχετικά καινούρια επιβαλλόμενη μόδα στην καταναλωτική μας κουλτούρα με σχετικά μεγάλο μερίδιο χρόνου στον τηλεοπτικό αέρα για μία και μόνο λέξη.

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ακούσει τις αναφορές στην «καλή» και «κακή» χοληστερόλη. Πίσω από αυτή τη διάκριση κρύβονται φυσικά οι φαρμακευτικές εταιρίες και τα μεγάλα συμφέροντα που προωθούνται από την τηλεόραση.

Δεν υπάρχει καλή και κακή χοληστερόλη. Η χοληστερόλη είναι απαραίτητη για τον οργανισμό, όντας βασικό δομικό υλικό των κυτταρικών μας μεμβρανών. Δεδομένο είναι μεν ότι η LDLμορφή της συμμετέχει στο σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας που αποτελεί καρδιαγγειακό κίνδυνο. Οι υψηλές τιμές της χοληστερόλης στο αίμα αποτελούν όμως τον τέταρτο κατά σειρά καρδιαγγειακό κίνδυνο με το κάπνισμα, την έλλειψη σωματικής άσκησης και την κακής ποιότητας διατροφή να την ξεπερνούν.

Το σκεπτικό δε της μείωσης των τιμών της χοληστερόλης στο αίμα για την αποτροπή καρδιαγγειακών προβλημάτων μέσω καταστολής της σύνθεσης της χοληστερόλης από το συκώτι, είναι τόσο λογικό όσο το να αποτραπούν τα καρδιαγγειακά προβλήματα από την υψηλή αρτηριακή πίεση εμποδίζοντας στον οργανισμό την παραγωγή… αίματος.

Γιατί αυτό κάνουν τα πιο εμπορικά φάρμακα όλων των εποχών, τα φάρμακα της χοληστερόλης που λέγονται στατίνες: Κατεβάζουν τις τιμές της χοληστερόλης στο αίμα εμποδίζοντας τον ίδιο τον οργανισμό να παράγει τη βασικότατη χοληστερόλη, καταστέλλοντας την παραγωγή ενός ενζύμου στο συκώτι απαραίτητου για τη σύνθεση της χοληστερόλης στον οργανισμό.

Για αυτό και φυσικά οι στατίνες δεν είναι αβλαβή φάρμακα. Κανένα φάρμακο δεν είναι απολύτως ασφαλές. Οι συχνότερες παρενέργειες των στατινών είναι μυϊκοί πόνοι ενώ σπανιότερες είναι η ραβδομυόλυση και πράγματα με περίεργα ιατρικά ονόματα που δε τα ευχόταν κανείς ούτε στον χειρότερο εχθρό του. Αλλά όπως είπαμε αυτές οι παρενέργειες είναι σπάνιες.

Ανακεφαλαιώνοντας: Οι στατίνες θα ήταν πολύ καλύτερο φάρμακο αν εμπόδιζαν αποκλειστικά την δημιουργία της «κακής» μορφής της χοληστερόλης, της LDL, που στοιβάζεται στα αγγεία δημιουργώντας κινδύνους. Δεν κάνουν όμως αυτό: Εμποδίζουν εν γένει την σύνθεση της βασικότατης για τον οργανισμό χοληστερόλης. Το πιο εμπορικό φάρμακο όλων των εποχών, το bestsellerτης ιατρικής ακολουθεί τη λογική «πονάει χέρι κόψει κεφάλι». Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που αντέδρασα αρχικά στην μόδα τους.

Υπάρχουν όμως κι άλλα παράδοξα σε σχέση με τις στατίνες: Οι στατίνες δεν είναι η πρώτη κατηγορία αντιχοληστερολικών φαρμάκων. Είναι όμως η πρώτη κατηγορία τέτοιων φαρμάκων που φαίνεται να έχουν επίδραση συνολικά αποτιμώμενη ως θετική σε συγκεκριμένες κατηγορίες χρηστών τους.

Για να το διατυπώσουμε πιο απλά: Οι στατίνες δε δουλεύουν γιατί εμποδίζουν τη σύνθεση της χοληστερόλης από τον οργανισμό όπως οι κατασκευαστές ισχυρίζονταν αρχικά: δουλεύουν γιατί εμφανίζουν άλλες δράσεις στη δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας που ούτε είχαν προβλεφθεί ούτε είχαν σχεδιαστεί. Με άλλα λόγια, η επιτυχία των στατινών είναι… ατυχηματική.

Παρόλα αυτά τα προφανή σε όποιον μετέχει της βασικής ιατρικής λογικής, από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα, στήθηκαν τεράστια εμπορικά και ακαδημαϊκά δίκτυα για την προώθησή τους.

Ο λόγος για την «τρέλα των στατινών» είναι, όπως περιέγραψα και στο συλλογικό έργο «Τι δεν σας λένε οι γιατροί», πως οι στατίνες ήταν α) καινούριο φάρμακο που η πατέντα του επέτρεπε τεράστια περιθώρια κέρδους στις φαρμακευτικές (ενδεικτικά οι στατίνες έδιναν στους επίορκους ΙΚΑΤΖΗΔΕΣ που τις συνταγογραφούσαν σαν τρελοί, μεγάλα περιθώρια κέρδους, γύρω στο ένα εικοσάρικο τη συνταγή, ανάλογα βέβαια με το πόσο «καινούργια» ήταν η στατίνη) και β) ένα φάρμακο που δεν περιοριζόταν μόνο στους ασθενείς αλλά και στους εν δυνάμει ασθενείς.

Στα πλαίσια λοιπόν της κακώς νοούμενης προληπτικής ιατρικής, με βάση μελέτες κυρίως χρηματοδοτούμενες από τις εταιρίες, στατίνες άρχισαν να δίνονται όχι μόνο σε ομάδες υψηλού κινδύνου ως οφειλόταν, αλλά σε όλους, ακόμη και σε παιδιά με το σαθρό σκεπτικό που περιγράψαμε προηγουμένως.

Η μυστική συνταγή της εμπορικής επιτυχίας των στατινών ήταν ακριβώς ετούτη: Η μετατροπή των υγιών ανθρώπων σε εν δυνάμει ασθενείς.

Με αυτό τον τρόπο διευρυνόταν το targetgroupτων χρηστών τους και επομένως και οι πωλήσεις των φαρμακευτικών εταιριών, τάση που συνεχίστηκε και με τα εμβόλια στο τέλος του 20ου αιώνα. Έτσι, τα όρια της ηλικίας και οι τιμές της χοληστερόλης στο αίμα που υποδείκνυαν κάποια πιθανά οφέλη από τη χρήση στατινών, διαρκώς και τεχνητά μειώνονταν.

Ευτυχώς, σήμερα η τρέλα των στατινών έχει κάπως αναχαιτιστεί σε αρκετές προηγμένες χώρες στις οποίες δεν ανήκει η χώρα μας. Σήμερα στις προηγμένες χώρες υπάρχει η τάση στατίνες να δίνονται με κάποιο μέτρο και εξατομικευμένα ως όφειλαν αν και ακόμη βασικό κριτήριο χορήγησής τους είναι η τιμή της χοληστερόλης στο αίμα, γενικά λανθασμένο κριτήριο που έχει βάση μόνο για ορισμένες ομάδες πληθυσμού όπως καρδιοπαθείς που επιβαρύνονται και από άλλους παράγοντες υψηλού κινδύνου ή ανθρώπους με ιδιοπαθή υπερχοληστεριναιμία, ένα μικρό σχετικά δηλαδή κομμάτι του πληθυσμού.

Η χοληστερόλη παράγεται όπως είπαμε από το συκώτι. Προσλαμβάνεται όμως και μέσω της τροφής. Οι στατίνες εμποδίζουν την σύνθεση της χοληστερόλης στον οργανισμό. Τι γίνεται όμως με την εξωτερική πρόσληψη χοληστερόλης μέσω των τροφών;

Αν για τις στατίνες μιλάμε για μια επιδημία κακής επιστήμης, για τις μαργαρίνες που υποτιθέμενα μειώνουν τη χοληστερόλη περιορίζοντας καρδιαγγειακούς κινδύνους, ε εκεί τότε μιλάμε για τεράστια απάτη στην οποία βεβαίως συμμετέχουν και ακαδημαϊκοί που λαδώνονται από τις βιομηχανίες τεχνητών τροφίμων για να εμφανίζουν «μελέτες» μαϊμούδες που είναι ευνοϊκές για τις εταιρίες.

Η μαργαρίνη που προστατεύει την καρδιά είναι απλά ένα τέχνασμα που στερείται επιστημονικής βάσης. Ένα εμπορικό τρικ. Μια απάτη που όφειλε να έχει σταματηθεί και οι υπαίτιοι της να έχουν συλληφθεί.

Περισσότερα για τις κοινές κακές πρακτικές φαρκαβιομηχανίας και βιομηχανιών τροφίμων μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο μου «Παρά Φύση» από τις εκδόσεις ETRA.

Η μόνη επιστήμη που υπάρχει πίσω από νέες καταναλωτικές οδούς είναι η επιστήμη της μαζικής εξαπάτησης και του μάρκετινγκ.

Κλείνοντας, οφείλω στους αναγνώστες μου να προβώ την κοινοποίηση μιας σημαντικής αναθεώρησης.

Στο βιβλίο «Τι δεν σας λένε οι Γιατροί», ο BeldeuSinghέγραψε στο κεφάλαιο του καρκίνου για τη χρήση της λεατρίλης, ή «Β17». Εξετάζοντας αργότερα τον ισχυρισμό για την αντικαρκινική της δράση, διαπίστωσα σοκαρισμένος πως αυτή η θεωρία έχει ακόμη λιγότερη βάση και από αυτή των… στατινών. Αυτό δεν αποκλείει πως ατυχηματικά μπορεί να έχει κάποια δράση. Απλά η θεωρία της είναι αβάσιμη. Και τα αβάσιμα οφείλω να τα εκθέτω, ακόμη και αν περιέχονται σε βιβλία που επιμελήθηκα εγώ.

Περισσότερα για το σημαντικό αυτό θέμα μπορείτε να βρείτε εδώ: http://agriazwa.blogspot.gr/2015/03/blog-post.html

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι εκτός από ανατρεπτικός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: «Τι δεν σας λένε οι γιατροί», 2009, «Θανάσιμες Θεραπείες. 2011» και «Παρά Φύση», 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο).