[Καρκίνος]: Η απεγνωσμένη προσπάθεια του οργανισμού για επιβίωση

Κατηγορία Θέματα
Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00 Διαβάστηκε 527 φορές
issue 83

Ο καρκίνος είναι μια ιδιαίτερη περίπλοκη και απρόβλεπτη διαταραχή. Μπορεί να προσβάλλει αδιακρίτως άτομα όλου του κοινωνικού φάσματος και φυλετικών τάξεων. Εν τούτοις αν αποτολμήσουμε να απομονώσουμε τα ποικίλα αίτια, και να διακρίνουμε πίσω από τα σωματικά συμπτώματα, πίσω από το είδος, την εμφάνιση και τη συμπεριφορά των καρκινικών κυττάρων, θα διαπιστώσουμε ότι ο καρκίνος δεν είναι τελικά τυχαίος και απρόβλεπτος. Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους ο οργανισμός προσπαθεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας, το σώμα μας, τον ψυχισμό μας.

Μπορεί να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για να αποκαταστήσουμε την ισορροπία σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Ωστόσο μπορεί να προκαλέσει σοβαρά ψυχολογικά τραύματα και πόνο. Είναι στην απόλυτη επιλογή και διάκριση πώς θα τον εκλάβουμε και πώς θα τον αντιμετωπίσουμε. Σαν τιμωρία ή σαν ευκαιρία για εξέλιξη;

Όλες οι ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου, πυροδοτούνται από ανεπίλυτες εσωτερικές συγκρούσεις, ανασφάλειες, ανικανότητα να δεχθούμε και να δώσουμε αγάπη και συμπόνια, μη αποδοχή του εαυτού μας και των άλλων, έλλειψη προσαρμογής, τοξικά συναισθήματα γενικά, σε συνδυασμό μ’ ένα τοξικό υπόβαθρο, έναν οργανισμό που ασφυκτιά, πνίγεται από την συσσώρευση τοξινών και αποβλήτων.

Τα κύτταρα αποκτούν αμυντική συμπεριφορά και γίνονται κακοήθη μόνο όταν αναγκάζονται να λάβουν δραστικά μέτρα για την επιβίωσή τους υπό ακραίες συνθήκες τοξίκωσης σωματικής και συναισθηματικής.

Ο καρκίνος εμφανίζεται αφού καταρρεύσουν οι βασικοί αμυντικοί αυτοθεραπευτικοί  μηχανισμοί του σώματος. Τα καρκινικά κύτταρα είναι προϊόν μιας ‘προγραμματισμένης μετάλλαξης‘, η οποία έχει σκοπό να διατηρεί το ανοσοποιητικό σε μόνιμη επαγρύπνηση.

Ο καρκίνος αποτελεί ύστατη προσπάθεια επιβίωσης, και όχι θανάτου, όπως θεωρείται.

Υπάρχει άρρηκτη σχέση και συνάρτηση του φυσικού μας σώματος με τα άλλα σώματα και κυρίως με το συναισθηματικό. Όλα είναι ψυχοσωματικά, αποδεδειγμένα και αναντίρρητα πλέον. Ό,τι συμβαίνει στο συναισθηματικό σώμα, έχει άμεση ή έμμεση μελλοντική ανταπόκριση στο οργανικό μας σώμα. Ο πραγματικός καρκίνος είναι ένα εγκλωβισμένο απομονωμένο συναίσθημα, μια αίσθηση απόγνωσης, ‘ότι δεν υπάρχει επιλογή’, αναγκαστική λύση επιβίωσης, δικλίδα ασφαλείας.

 

Άμεση σύνδεση και συνεξέταση τοξινών και ψυχοτοξινών, επακόλουθο των αρνητικών σκέψεων, μη εκφραζόμενων συναισθημάτων και εσωτερικών συγκρούσεων - αντίστοιχες βιοχημικές αντιδράσεις.

Μέσα από αυτή την άμεση και άρρηκτη σύνδεση σώματος - νου - συναισθήματος, τα καταπιεσμένα συναισθήματα που αποζητούν διαφυγή, έκφραση, διέξοδο, λύτρωση, χαρά, συναισθηματική ανταπόκριση, αγάπη, αρμονία, σταθερότητα, μεταφράζονται σε αντίστοιχες βιοχημικές αντιδράσεις.

Κρατώντας σημαντικές σκέψεις και συναισθήματα για τον εαυτό μας, από φόβο έκθεσης κριτικής ή απόρριψης, μετατρέπονται σε ισχυρή πηγή τοξίνωσης.

Τα κύτταρα έχουν συναισθήματα, αίσθηση του ’εγώ’, αντιδρούν στις αλλαγές του περιβάλλοντος, στις απειλές και τις  προκλήσεις, στις αρνητικές καταστάσεις, φόβου ανασφάλειας, θυμού, θλίψης.

Ο τοξινωμένος νους μεταφράζεται σε τοξίνωση του σώματος.

Η συνεχής συναισθηματική ένταση, δημιουργεί σχηματισμούς χολόλιθων, διαταράσσοντας την έκκριση της χολής, αποδυναμώνοντας στην συνέχεια την Άγκνι την πεπτική φωτιά, δημιουργώντας δυσκολίες στην πέψη και την απορρόφηση των τροφών, με φυσικό επακόλουθο τη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων τοξικών ουσιών στο παχύ και λεπτό έντερο, χρόνια δυσκοιλιότητα, πλημμελή απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, αποστερώντας την τροφή και το οξυγόνο από τους ιστούς. Ως αποτέλεσμα, είναι ζήτημα χρόνου να πυροδοτηθεί η γονιδιακή μετάλλαξη και ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κυττάρων, προκειμένου να επιβιώσουν του ‘λιμού‘.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, τα παγκρεατικά ένζυμα, οι βιταμίνες, τα φυσικά αντίδοτα, διασπούν τα καρκινικά κύτταρα. Ωστόσο όταν η διατροφή είναι πλούσια σε ζωικές πρωτεΐνες, κρέατα, πουλερικά, ψάρια, αυγά, τυρί, γάλα, λίπη κεκορεσμένα και ζάχαρη, δαπανώνται γρήγορα.

Χωρίς την γενετική μετάλλαξη, τα κύτταρα του σώματος που ευδοκιμούν σε τοξικό, αναερόβιο περιβάλλον, απλά θα πέθαιναν από ασφυξία. Δεν αρκεί να πούμε ότι ο καρκίνος είναι αυτοάνοσο νόσημα που στοχεύει στην εξόντωση του οργανισμού. Αυτή η άποψη ότι το σώμα προσπαθεί να αυτοκτονήσει, αντιτίθεται στις αρχές της φύσης. Για να κατανοήσουμε τον καρκίνο, και να τον αντιμετωπίσουμε ιάσιμα, χρειάζεται να αλλάξουμε τις απόψεις μας γι’ αυτόν. Επίσης θα πρέπει να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο εκδηλώνεται στο σώμα, και γιατί το ανοσοποιητικό σύστημα δεν ανακόπτει την εξάπλωσή του.

Εξαιτίας της συνεχούς ενεργειακής εξάντλησης, σε ένα τοξικό περιβάλλον, ο οργανισμός αδυνατεί να αντιμετωπίσει τη μόνιμη παρουσία των καρκινικών και φθαρμένων κυττάρων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή συμφόρηση τοξινών στο μεσοκυττάριο υγρό, δυσχεραίνοντας τη θρέψη και τη μεταφορά των θρεπτικών στοιχείων στα κύτταρα, καθώς και την αποβολή των παραπροϊόντων του μεταβολισμού.

Κατά συνέπεια ένας μεγάλος αριθμός νεκρών κυττάρων αρχίζει να αποσυντίθεται, αφήνοντας μια μάζα πρωτεϊνικών υπολειμμάτων.

Για να αποβάλει ο οργανισμός αυτές τις επιβλαβείς πρωτεΐνες, ενσωματώνει ένα μέρος τους στις βασικές μεμβράνες των αιμοφόρων αγγείων, και τις υπόλοιπες στους λεμφικούς πόρους, με αποτέλεσμα τη λεμφική συμφόρηση, διατάραξη των φυσιολογικών μεταβολικών διεργασιών, και απομόνωση ομάδων κυττάρων τα οποία αποδυναμώνονται και φθείρονται. Ορισμένα από αυτά υφίστανται γενετική μετάλλαξη και γίνονται κακοήθη.

Όπως όλες οι παθήσεις, έτσι και ο καρκίνος η επιδημία της εποχής μας, είναι μια κρίση τοξίκωσης σωματικής και συναισθηματικής.

Τα κύτταρα μεταλλάχτηκαν για να επιβιώσουν σε ένα τοξικό μη-οξυγονωμένο περιβάλλον. Τα καρκινικά κύτταρα είναι κι αυτά κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Αν ήταν περιττά μια απλή εντολή του DNA θα αρκούσε για να σταματήσουν να συμπεριφέρονται σαν ένα τρελό, παράφρ0ν άτομο που έχει χάσει την αίσθηση του περιβάλλοντος.

(Οι σκέψεις αυτές είναι εμπνευσμένες από το βιβλίο «ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΒΙΒΛΙΟ της ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ τόμος ΙΙΙ του Andreas Moritz )

Ελένη Λουσσή - Naturopathy, Εναλλακτική Θεραπεύτρια – Διατροφολόγος. 

Loussihealing2@gmail.com