Γιατί μόνο το Μέτρημα Θερμίδων δεν αρκεί για Απώλεια Βάρους

Κατηγορία Διατροφή
Σάββατο, 14 Μαΐου 2016 00:00 Διαβάστηκε 2352 φορές
Issue 73

Υπάρχουν τόσοι πολλοί παράγοντες που τροποποιούν το ρυθμό με τον οποίο το σώμα μας καίει θερμίδες, ώστε απλά μια ρύθμιση του αριθμού θερμίδων που καταναλώνουμε είναι αναποτελεσματική στη μάχη κατά της παχυσαρκίας.

Καύση θερμίδων. Οι θερμιδικές αξίες των τροφών αναφέρονται με την προϋπόθεση ότι τα τρόφιμα που τις περιέχουν καίγονται ή οξειδώνονται πλήρως. Στην πράξη, το σώμα μας καίει μερικές τροφές καλύτερα από άλλες ενώ υπάρχουν ατομικές διαφορές στην ικανότητα καύσης. Η θερμιδική αξία των λιπών είναι υπερτιμημένη, διότι τα λίπη μπορεί να μη μεταβολιστούν πλήρως σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Αντίθετα, οξειδώνονται εν μέρει και παράγουν κετόνες οι οποίες καταστέλλουν την όρεξη μέχρις ότου οι νεφροί μας απαλλαγούν από αυτές.

Τα EFAs (Απαραίτητα Ω-λιπαρά Οξέα) και άλλα πολυακόρεστα λιπαρά περιέχουν 9 θερμίδες ανά γραμμάριο, αλλά το σώμα μας τα χρησιμοποιεί για δομικές, ορμονικές και ηλεκτρικές λειτουργίες μάλλον παρά για ενέργεια. Σε υψηλά επίπεδα πρόσληψης, τα Ω-λιπαρά επιταχύνουν το μεταβολικό ρυθμό και αυξάνουν την καύση των λιπών, με αποτέλεσμα την απώλεια βάρους. Αυτά είναι «λίπη» που μπορεί να σας βοηθήσουν να αδυνατίσετε.

Ο μεταβολικός ρυθμός διαφέρει ανάλογα με την ηλικία κάθε ατόμου και ποικίλει ανάλογα με τη συνολική πρόσληψη θρεπτικών συστατικών. Τα γονίδια, οι ορμόνες (θυρεοειδική δραστηριότητα), η διατροφή, η άσκηση και η κατάσταση υγείας επηρεάζουν το μεταβολικό ρυθμό. Μερικοί γεννιούνται με υψηλό μεταβολικό ρυθμό και δεν κερδίζουν βάρος όσο κι αν τρώνε. Τα EFAs, το σύμπλεγμα βιταμινών Β, τα μέταλλα όπως κάλιο, σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο και μαγγάνιο και η καρνιτίνη συμβάλλουν στην αύξηση του μεταβολικού ρυθμού.

Κατάσταση υγείας. Η κατάσταση της υγείας αλλάζει το μεταβολικό μας ρυθμό. Στη διάρκεια πυρετών και λοιμώξεων, καίγεται πολύ περισσότερη ενέργεια από ό,τι όταν κάποιος είναι υγιής.

Ανάπτυξη και ανάρρωση. Στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, πρωτεΐνες και μόρια λίπους ενσωματώνονται στη δομική ανάπτυξη του σώματος. Μετά από τραυματισμούς, οι πρωτεΐνες και τα λιπαρά οξέα χρησιμοποιούνται για την αναδημιουργία κυτταρικών δομών και νέων ιστών, αντί να χρησιμοποιούνται για ενέργεια, και ο μεταβολικός ρυθμός αυξάνεται. Οι τροφές με θερμίδες δεν είναι χρήσιμες μόνο για παραγωγή ενέργειας.

Το άγχος αυξάνει τον ρυθμό καύσης λίπους του σώματος. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να χάσουν 5 κιλά σε ελάχιστες μόλις ημέρες λόγω σοβαρής ανησυχίας.

Η άσκηση καίει περισσότερες θερμίδες από ό,τι η καθιστική ζωή. Μια ώρα άσκησης κρατά το μεταβολικό μας ρυθμό σε υψηλά επίπεδα για 12 έως 16 ώρες.

Ο βαθμός πνευματικής δραστηριότητας επηρεάζει τη χρήση θερμίδων. Ο εγκέφαλός μας, αν και αποτελεί μόνο το 2% του σωματικού βάρους, χρησιμοποιεί το 20% ή περισσότερο του συνόλου των θερμίδων που καίμε.

Οι περιβαλλοντικές συνθήκες επηρεάζουν τον ρυθμό με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι θερμίδες. Το σώμα μας αντιδρά στις μεταβολές της θερμοκρασίας, την εποχή και το κλίμα, αυξάνοντας ή μειώνοντας το μεταβολικό ρυθμό για σταθερή θερμοκρασία του σώματος. Ακόμα και τα ρούχα ανάλογα με το ύφασμα, το πάχος τους και την επιφάνεια που καλύπτουν επηρεάζουν το μεταβολισμό. Το κολύμπι σε κρύο νερό και τα ρίγη αυξάνουν την καύση λίπους.

Διαφορετικές τιμές κορεσμού της πείνας δίνει η κάθε τροφή επειδή αφομοιώνεται, απορροφάται και χρησιμοποιείται με διαφορετικούς ρυθμούς. Τα λίπη χρειάζονται 5-8 ώρες για να αφομοιωθούν, οι πρωτεΐνες 3-5 ώρες και οι σύνθετοι υδατάνθρακες περίπου 2-3 ώρες. Τα επεξεργασμένα σάκχαρα χρειάζονται μόνο 30 λεπτά. Αν και τα λίπη περιέχουν διπλάσιες θερμίδες από τους υδατάνθρακες, ικανοποιούν την πείνα 3 φορές περισσότερο.

Λιμοκτονία. Ο περιορισμός θερμίδων με εξαντλητικές δίαιτες είναι αυτοκαταστροφικός γιατί, όταν λιμοκτονούμε, ο μεταβολικός ρυθμός μειώνεται. Στη συνέχεια, χρειαζόμαστε ακόμη λιγότερη τροφή για να βάλουμε βάρος απ’ ό,τι πριν.

Ο Κύκλος του «εθισμού στους υδατάνθρακες». Η βιομηχανία διατροφής επικεντρώνεται σεμεγάλο βαθμό στη μείωση της πρόσληψης λίπους, αλλά έτσ ιαποδίδουμε λανθασμένα κακό όνομα στα λίπη και τα έλαια. Με το σώμα ν ααπαιτεί πηγές ενέργειας, όταν αφαιρείται το λίπος, το προτιμώμενο καύσιμο από το σώμα ως πηγή ενέργειας, τότε έχει μόνο μία εναλλακτική επιλογή: τους υδατάνθρακες.

Με την κατανάλωση υδατανθράκων είναι εύκολο να παγιδευτούμε σε αυτό που ο Udo Erasmus αποκαλεί «Κύκλο Εθισμού στους Υδατάνθρακες». Ηενέργεια που αποδίδουν καίγεται γρήγορα, αφήνοντάς μας με την αίσθηση της πείνας και πάλι. Για να ικανοποιηθεί αυτή η αίσθηση καταναλώνουμε περισσότερους υδατάνθρακες, που αυξάνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, εκλύεται ινσουλίνη και παράγεται σωματικό λίπος που αποθηκεύεται στο σώμα και στη συνέχεια, πέφτουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα οδηγώντας μας και πάλι σε λιγούρες. Η πείνα συνήθως κερδίζει κατά κράτος την ισχυρότερη μας βούληση για περιορισμό πρόσληψης θερμίδων. Είναι μια έμφυτη βασική παρόρμηση που απαιτεί να τρώμε μέχρι να καλύψουμε ό,τι χρειάζεται ο οργανισμός μας. Εάν αυτή η παρόρμηση ήταν αδύναμη, θα ξεχνούσαμε να φάμε και θα πεθαίναμε από πείνα.

«Τα λίπη δεν μας παχαίνουν, οι υδατάνθρακες είναι αυτοί που το κάνουν. Τα Απαραίτητα Ω-Λιπαρά ωθούν το σώμα να καίει τα λίπη αντί να καίει τους υδατάνθρακες», λέει ο Udo Erasmus, Παγκόσμια Αυθεντία στα Ωμέγα Λιπαρά οξέα, συγγραφέας του bestseller «Λίπη που Θεραπεύουν, Λίπη που Σκοτώνουν" και δημιουργός της σειράς προϊόντων UdosChoice που περιλαμβάνει: οργανικά Ω-λιπαρά, προβιοτικά, πεπτικά ένζυμα, κ.ά.

Τα«Καλά» Λιπαρά, όπωςτα 100% φυτικάΩμέγα 3 και 6, μπορούν να μας βοηθήσουν να σπάσει ο «κύκλος Εθισμού στους Υδατάνθρακες» και να διατηρήσουμε:

μειωμένη αίσθηση πείνας και λιγούρες, νιώθοντας χορτάτοι για περισσότερη ώρα

υψηλά επίπεδα ενέργειας για περισσότερο χρόνο, αποφεύγοντας τις ενεργειακές μεταπτώσεις από το ζενίθ στο ναδίρ που προκαλεί η κατανάλωση των υδατανθράκων

σταθερή διάθεση, βοηθώντας μας να αποκτήσουμε μια κανονικότητα στη διατροφή

σταθερό σάκχαρο στο αίμα και επίπεδαι νσουλίνης

αυξημένη καύση του σωματικού λίπους αποτελεσματικά μέσω τηςαύξησης του μεταβολισμού του οξυγόνου

φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος, βοηθώντας τον οργανισμό να καίει το σωματικό λίπος

Προσοχή στην κατανάλωση κορεσμένων λιπών. Τα κορεσμένα λίπη καθιστούν τα κύτταρά μας ανθεκτικά στην ινσουλίνη (γεγονός που ευνοεί το διαβήτη), ενώ τα Ω-λιπαρά τα καθιστούν ευαίσθητα. Αυτό σημαίνει ότι τα κορεσμένα λίπη είναι πρόβλημα μόνο όταν δεν αντισταθμίζονται με επαρκή ποσότητα Ωμέγα.

Υποσιτισμός από υπερκατανάλωση τροφής. Οι επεξεργασμένες τροφές με ανεπάρκεια απαραιτήτων θρεπτικών συστατικών μπορούν να μας οδηγήσουν σε υπερφαγία. Επίσης, οι επεξεργασμένες τροφές χρειάζονται λιγότερη ενέργεια για να χωνευτούν σε σχέση με τις πλήρεις τροφές, αφήνοντας έτσι περισσότερες θερμίδες διαθέσιμες για την παραγωγή σωματικού λίπους.

Εθισμός στη γεύση. Λίγοι από εμάς έχουμε την υπομονή να ζυγίζουμε συστηματικά τις μερίδες φαγητού. Τρώμε για απόλαυση: πολύ περισσότερο με τα μάτια και τον ουρανίσκο μας παρά με το ορθολογικό μυαλό μας. Τρώμε επίσης για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την πείνα, την υγεία ή την επιβίωση. Προτιμούμε την ευχαρίστηση του φαγητού από τον πόνο του περιορισμού.

Συνήθεια. Πάνω από όλα, οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε από συνήθεια σε τακτά χρονικά διαστήματα, πριν πραγματικά νιώσουν πείνα. Οι αδύνατοι άνθρωποι τρώνε μόνο όταν πεινάνε, τρώνε ό,τι τους αρέσει και σταματούν όταν η πείνα υποχωρεί. Οι υπέρβαροι σκέφτονται συνεχώς το φαγητό, τρώνε όποτε δουν φαγητό και σταματούν μόνον όταν όλο το φαγητό έχει τελειώσει.