«Πώς έγινε βρε παιδί μου αυτό έτσι ξαφνικά; Αφού δεν είχε τίποτα. Όλες οι εξετάσεις ήταν άριστες».

Ίσως να έχεις ακούσει κι εσύ παρόμοια σχόλια και απορίες.

Όμως η υγεία δεν είναι κάτι στατικό, ούτε κάτι που μπορεί να μετρηθεί με απόλυτο τρόπο.

Και οι εξετάσεις είναι δείκτες, μια στιγμή μόνο στην δυναμική ισορροπία του συστήματος. Και έχουν πολύ μεγάλη σημασία και δηλώνουν πολύ ουσιαστικά θέματα λειτουργίας αλλά, από μόνες τους, δεν μπορούν να περιγράψουν με πληρότητα την υγεία.

Διότι είναι καλύτερο να σκεφτείς και να θεωρήσεις την υγεία ως σχέση με τον εαυτό και το περιβάλλον.

Σχέση με το σύνολο της ζωής και του τρόπου που την βιώνεις ΚΑΙ την ερμηνεύεις. Κάτι ζωντανό που χτίζεται και γκρεμίζεται συνεχώς. Μια διαρκής ροή ανταλλαγής ενέργειας και «αλχημικής» προσαρμογής.

Και αυτή η σχέση εύκολα μπορεί, και από τις πεποιθήσεις και από τα πιστεύω, να διαταραχθεί.

Μία μοντέρνα πεποίθηση είναι και ο τρόπος με τον οποίο πολλοί άνθρωποι φαντάζονται τη γονιδιακή πληροφορία. Ουσιαστικά βέβαια ξαναπαίζουν διασκευασμένο το παλαιό τραγούδι του κισμέτ, της μοίρας που είναι γραμμένη σε μαγικούς κώδικες και δεν αλλάζει. Και έτσι παραδίδουν τη ζωή τους στα ξόρκια που τυχαία γράφτηκαν στο DNA τους.

Για άλλους η πίστη ότι το σώμα τους είναι ένα αντικείμενο και η υγεία ένας στατικός θεωρητικός στόχος τους κάνει να συμπεριφέρονται στο κορμί τους σαν άγριο θηρίο που πρέπει να αποκοπεί από την φύση του. Και νομίζουν ότι κάνουν «καλό» με το να κοπανηθούν στο γυμναστήριο και να πεινάσουν για τροφή και σύνδεση για να γίνουν σαν τις περιπλανώμενες σκλαβωμένες αρκούδες που διασκεδάζουν με τον πόνο τους τα μάτια του κοινού....

Και άλλοι αφήνουν την πρωτογενή τους σχέση με τη ζωή σε απάθεια και νάρκη, δεμένα κορμιά σε «ανατομικές» καρέκλες και οθόνες.

Και όλα αυτά γιατί τελικά, όπως θέλει το λανθασμένο πιστεύω, το σώμα είναι μια άγνωστη μηχανή που όταν χαλάσει το πάμε στο συνεργείο για να του αλλάξουμε εξαρτήματα και βίδες.

Και όμως, μπορεί να έχω «περάσει» όλες τις εξετάσεις με άριστες τιμές και όμως να μην έχω σχέση με την ίδια τη ζωή μου. Γιατί δεν είμαι σε σύνδεση, σε στενή σχέση, με τον μοναδικό μου τρόπο ύπαρξης, τον σωματικό μου εαυτό.

Διότι δεν μπορώ να αποσυνδέω τον εαυτό από το σώμα. Και εάν δεν θρέψω αυτή τη σχέση με την εξελικτική σοφία των αιώνων, καμία υπερτροφή, συμπλήρωμα ή «θεραπεία» μπορεί να λειτουργήσει ουσιαστικά και σε βάθος.

Γιατί αν εγκαταλείψω την μοναδική μου σχέση με την άγρια φύση και τη ζωή που ξεκίνησε να κολυμπάει στον αρχέγονο ωκεανό εκατομμύρια χρόνια τώρα, παραμελώ, εγκαταλείπω και υποσιτίζω ζωή μου σήμερα.

Πώς λοιπόν μπορώ να ξεκινήσω να φροντίσω, σχετιστώ και θρέψω τον εαυτό μου; Μήπως υπάρχει κάποιο χαπάκι αποσταγμένων δροσοσταλίδων από τα φύλλα του Δέντρου της Ζωής που να πάρω για να με κάνει να ζήσω καλά ή μήπως να αρχίσω μια εξωτική «θεραπεία» που αποκάλυψε μία «αποενσαρκωμένη» οντότητα που θα με κάνει καλύτερα;

Όχι, μη, για κανένα λόγο...

Ακόμη και αν αυτά υπήρχαν και λειτουργούσαν, χρειάζομαι να βρω τη βάση μου, το που είμαι και μετά να ξεκινήσω από αυτό ακριβώς το σημείο.

Πριν αναζητήσω σπάνια μόρια που «αποτοξινώνουν τα μιτοχόνδρια» και «υπερενυδατικούς χυμούς», μου χρειάζεται με ειλικρίνεια, να απαντήσω την παρακάτω ερώτηση:

Πριν από όλα αυτά τρώω πραγματική τροφή και πίνω πραγματικό νερό; Και δεν υπάρχει κάτι το πολύ μυστήριο σε αυτό.

Έχω αναζητήσει τη βέλτιστη τροφή μου, σε βασικό επίπεδο, εδώ και τώρα; Γιατί αν σκέφτομαι συνεχώς για «δίαιτες» ή «διατροφές» «πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και λίπος» απομακρύνομαι από την ουσία που θέλει απλώς να εστιάζομαι σε αληθινή τροφή, αντί σε κατασκευάσματα που μοιάζουν με τροφές, σαν-τροφές, ή ακόμη και ουσίες που είναι βλαπτικές, αντί-τροφές, με υπέρ-ρεαλιστικά χρώματα και αρώματα.

Να θυμάσαι οι αληθινές τροφές χαλάνε εύκολα, οι άλλες είναι σχεδόν αθάνατες. Και μη παραμυθιάζεσαι με ετικέτες που γράφουν «χωρίς συντηρητικά» γιατί δεν έχουν μέσα τους τίποτα το ζωντανό για να «συντηρηθεί».

Αν η γιαγιά μου βρισκόταν ξαφνικά σήμερα σε ένα σούπερ μάρκετ, πολλές από τις συσκευασίες «τροφίμων» μέσα στα φουσκωμένα ασημένια σακουλάκια τους θα τις θεωρούσε μαξιλαράκια και όχι φαγητό...

Αν χρειάζεσαι μεταπτυχιακό στην οργανική χημεία για να καταλάβεις τη λίστα με τα 24 συστατικά για το «χωριάτικο ψωμί σε φέτες», μάλλον ούτε χωριάτικες, ούτε ψωμί είναι οι φέτες που αγόρασες.

Γι’ αυτό αναζήτησε φρέσκα, διάλεξε, κουβέντιασε με τους ανθρώπους και με την τροφή σου, απόλαυσε την κάθε σου μπουκιά και με ευγνωμοσύνη και παρουσία ζήσε το θαύμα και τη μαγεία της ζωής που καταναλώνει άλλες ζωές για να συνεχίζει τον δρόμο της. Και έτσι βαδίζεις τον δικό σου δρόμο της τέχνης της διατροφικής «αλχημείας».

Και αφού βρεις αυτή την δυναμική σχέση με την τροφή σου, άσε τους άλλους στον δικό τους δρόμο.

Γιατί δεν υπάρχει μία διατροφή η οποία είναι κατάλληλη για όλους τους ανθρώπους σε όλες τις φάσεις της ζωής τους. Και ναι, και οι αποκλειστικά χορτοφάγοι και οι αποκλειστικά κρεατοφάγοι μπορούν να διατηρούν εξαιρετικά επίπεδα υγείας, αν η διατροφή τους είναι αποτέλεσμα της σχέσης τους και της αλληλεπίδρασης των γονιδίων τους και του περιβάλλοντος τους, της σκέψης και της δράσης τους.

Γι’ αυτό βρες τι δουλεύει για σένα και ξεκίνα να απολαμβάνεις.

Και υπάρχει και ακόμη μία περιοχή σε αυτή την εξερεύνηση. Μαζί με την κοινή τροφή ακόμη μία άλλη «Τροφή» απουσιάζει από τους περισσότερους ανθρώπους του δυτικού τρόπου ζωής: Η έκθεση στα στοιχεία και η σωματική δυσκολία!

Χωρίς πολλά λόγια, όσο περισσότερο «ανατομικές» είναι οι καρέκλες σου, όσο περισσότερο «προστατεύεις» κάθε τετραγωνικό χιλιοστό του πέλματός σου από την επαφή με το χώμα και τις πέτρες, τόσο περισσότερο μειώνεις την ευφυΐα των μηχανισμών της εξέλιξης.

Γι’ αυτό έκθεσε το κορμί σου στη ζέστη και στο κρύο και πίεσε τα όρια της άνεσής σου. Δεν εννοώ φυσικά πώς πρέπει να ξεκινήσεις ενοχικά να αυτομαστιγώνεσαι, αλλά να ξέρεις, το να ζεις μόνιμα σε κλιματισμένα και αποστειρωμένα με χιλιάδες απορρυπαντικά δωμάτια ΚΑΙ αυτό πουριτανική τιμωρία είναι...

Και μετά την έκθεση στα στοιχεία και τη δυσκολία φρόντισε να σε φροντίσεις. Με την αληθινή τροφή και πάλι, με τον ύπνο σου σε δροσερό δωμάτιο, με το μασάζ και την καλή κουβέντα για σένα και για το θαύμα της ζωής, ανάμεσα σε άλλα.

Ξεκίνα με κάτι μικρό, από αγάπη και χαρά για αυτό που είναι, γι’ αυτό που είσαι.

Γράψε εκτεταμένες λίστες με ότι απολαμβάνεις, χαίρεσαι, εκτιμάς και αγαπάς και φρόντισε να συνδέεσαι με κάτι από αυτά κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα.

Και τέλος βρες και λίγο χρόνο για σιωπή μέσα στην ημέρα σου, βρες τρόπο να απομονωθείς από τον διαρκή θόρυβο της πόλης και του διαδικτύου. Εκεί, στην ησυχία, μπορεί να ακούσεις μέσα σου και τις φωνές της ανάγκης των προγόνων, και τις δικές σου φωνές της ανάγκης για ζωή.

Και δεν είναι δύσκολο, λίγο αγάπη και φροντίδα θέλει, λίγο ξεβόλεμα που θα δώσει πλούσιους καρπούς.

Και αυτός είναι ένας πρώτος χάρτης για τον προσωπικό δρόμο της «Αλχημείας της Διατροφής».

Καλό δρόμο λοιπόν, καλή χρονιά και στην υγειά σου!


Ευθ Λαζάρου

Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Κατηγορία Διατροφή
Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018 10:32

Ο μυστικός διατροφικός πόλεμος

Σε αυτό το άρθρο δεν θα γράψω για κάποιο “σοφό” διατροφικό μοντέλο ή δεν θα παίζω με τις φαντασιώσεις για υπερτροφές που θα σου κάνουν διατροφικό μπότοξ και θα ζήσεις για πάντα. Θα γράψω για ένα κρυφό διατροφικό πόλεμο. Και μη περιμένεις μια ακόμη συνωμοσιολογική θεωρία όπου κάποιοι «κακοί» θέλουν να αφανίσουν εμάς τους «καλούς». Διότι σήμερα θα διαβάσεις για τον πόλεμο και τις φωνές του πολέμου ανάμεσα στα αυτιά σου!

Φαντάζομαι γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι δεν τρώμε μόνο από καθαρή βιολογική ανάγκη και πείνα. Το φαγητό σου δεν είναι μόνο ένα μηχανικό συνονθύλευμα πρωτεϊνών, υδατάνθρακα, λίπους, πασπαλισμένο με κάποια άλλα εξωτικά μόρια. Η τροφή είναι “αλχημική” σύνδεση, ελευθερία, απόλαυση, αγάπη, μνήμες, πόνος, οικογένεια, πόθοι, φόβος, επιθυμίες, κοινωνική θέση, αποδοχή, εξερεύνηση εαυτού και του κόσμου, γεύσεις, πρέπει και μη, ιδέες, αντιστάσεις. Και κυρίως το φαγητό σου είναι ο δρόμος και η βάση για ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΘΡΕΨΗ και για το σώμα, και για τον νου και για τα συναισθήματά σου.

Και κάπου εκεί ξεκινούν οι διαφωνίες, οι εντάσεις και ο πόλεμος…

Έχεις έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις για το "κακό" φαγητό που ΞΕΡΕΙΣ ότι θα έπρεπε να ΜΗ φας ή το " καλό" φαγητό που θα έπρεπε να φας και δεν το κάνεις;

Όταν οι φωνές των σκλάβων μέσα σου φωνάζουν για περισσότερη σοκολάτα και παγωτό, όσο περισσότερο χρησιμοποιείς την θέλησή σου, τόσο περισσότερο η επανάσταση και ο πόλεμός τους θα δυναμώσει και στο τέλος θα χάσεις. Και μετά το βάρος στο στομάχι σου και στις αρθρώσεις σου μπορεί να είναι πολύ, όμως η ενοχή, η αίσθηση του αβοήθητου, η αυτοκριτική για την αδυναμία σου, μένουν πολύ παραπάνω από το βαρύ στομάχι…  

Και ξέρεις κάτι; Η ενοχή και η επίκριση ΔΕΝ αυξάνουν την σχέση σου με την τροφή σου, δεν σε διδάσκουν για τι ΟΝΤΩΣ σε τρέφει, δεν σε κρατούν σε σύνδεση και απλώς εξυπηρετούν και τρέφουν το άγχος σου, τον πόλεμο και σε απομακρύνουν από τις πραγματικές σου ανάγκες. Αυτό το διάστημα περνάμε τη φάση της δαιμονοποίησης του υδατάνθρακα γενικά και της ζάχαρης ειδικότερα. Αυτή η «φάση» έχει ως αποτέλεσμα να γεμίσει η «αγορά υγείας» με πανάκριβες «ζάχαρες» που δεν είναι ζάχαρες και που αν τις ελέγξεις προσεκτικά και καταλαβαίνεις στοιχειωδώς οργανική χημεία θα διαπιστώσεις ότι είναι ζάχαρη πάλι ή κάποιος άλλος απλός υδατάνθρακας.

Και ενώ έχω γράψει ξανά και ξανά γι’ αυτό το θέμα, για την άγνοια, την ανοησία ή την κατακάθαρη απάτη σε περιγραφές ή υποσχέσεις τέτοιων προϊόντων, έχω εργαστεί με άτομα, τα οποία αφού «έκοψαν τη ζάχαρη» και την αντικατέστησαν με ζάχαρη που νόμιζαν ότι δεν είναι ζάχαρη, που όπως μου είπε μια κυρία, «είναι γνωστό σε όλους ότι είναι κακιά και εθιστική», βελτίωσαν την υγεία τους και την ευεξία τους.

Παράδοξο; Καθόλου, γιατί ενώ δεν σταμάτησαν να καταναλώνουν ζάχαρη και ίσως μάλιστα να την αύξησαν, το άγχος τους, η ανησυχία, οι ενοχές, ο φόβος, ο πόλεμος ανάμεσα στα αυτιά τους σταμάτησε. Και η ειρήνη, η απόλαυση, η αποδοχή, η χαλάρωση είναι και αυτές εξαιρετικά αναγκαίες «βιταμίνες» για την ολοκληρωτική σου θρέψη.

Θα σου πω ένα μυστικό: Το “κάρμα” σου βρίσκεται στα ντουλάπια και στο ψυγείο που κρατάς το φαγητό σου. Και οι επιλογές του φαγητού σου προκαλούν άλλες πιο γρήγορα και άλλες πιο αργά μετρήσιμες διαφορές στην υγεία σου σε όλα τα επίπεδα ύπαρξής σου. Γιατί η τροφή μπορεί να αλλάξει το πώς νιώθεις, πώς είσαι, πού πηγαίνεις.

Και όσο δεν είσαι σε σύνδεση με την τροφή σου και με το τι σε όντως τρέφει θα επαναλαμβάνεις συνεχώς και συνεχώς τους ίδιους “πολέμους” με εσένα χωρίς να μαθαίνεις από την ιστορία σου…

“Ευτυχισμένοι όσοι από την ιστορία τους έχουν μάθει” είχε πει ο Ευριπίδης και γι’ αυτό, ένα από τα πρώτα πράγματα με το οποίο ξεκινάμε στους κύκλους των σεμιναρίων της Αλχημείας της Διατροφής και στις ομάδες εργασίας μας είναι η ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ. Ένα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο για να σε μάθει να συνδέεις πρώιμές σου μνήμες τροφής, Τροφής και διατροφικών συνηθειών και σχέσεων. Είναι μία άσκηση που αυξάνει την συνειδητότητά σου σε σχέση με όλα όσα έγραψα παραπάνω.

Και μόνο αφού αποκτήσεις «σχέση» με την τροφή σου αξίζει να μπεις σε άλλες λεπτομέρειες. Η μελέτη και η ανάλυση της τροφής στα επιμέρους συστατικά και ο μηχανικός της ρόλος στην υγεία και την ασθένεια είναι σημαντική για τις επιστήμες και την έρευνα και ταυτοχρόνως όχι ικανή από μόνη της να πληροφορήσει το Όντως σε Τρέφει.

Και αυτό το λογικό λάθος δεν το κάνει η επιστήμη της διατροφής και των συστατικών της, αλλά η ερμηνεία αυτής της επιστήμης. Όταν η μελέτη της τροφής γίνει «Διατροφισμός», από επιστήμη δηλαδή, έχει μετατραπεί σε ιδεολογία, σύστημα πίστης και πεδίο φανατισμού γίνεται αιτία «πολέμου» βασισμένου σε πεποιθήσεις, ενοχές και συμφέροντα...

Ουσιαστική βάση στην κατανόηση του τι με τρέφει έχει να κάνει ο εγκέφαλος, το νευρικό σύστημα και η δομή του. Λόγω της εξελικτικής ιστορίας μας, οι διαφορετικές περιοχές ανάπτυξης του εγκεφάλου συμβάλουν στις διαφορετικές ανάγκες για μικρή και μεγάλη τροφή. Όπως στην αρχαιότερη σύλληψη για τον Κόσμο, τη δομή του και τη λειτουργία του οι αρχαίες σαμανικές παραδόσεις του πλανήτη φαντάζονται 3 Κόσμους ο ένας πάνω στον άλλο και ένα δέντρο ή βουνό ή κάποιος άξονας να τους συνδέει, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος, η βάση της ανθρώπινης εμπειρίας και ερμηνείας του εξωτερικού κόσμου είναι τριπλός.

Ο αρχαίος εγκέφαλος υπεύθυνος για τα αποθέματα και τις βασικές λειτουργίες της τροφής, της ανάσας, της ασφάλειας, μαζί με τα αρχαία ένστικτα σαν φίδι που φυλάει το χρυσόμαλλο δέρας στη βάση του ιερού δένδρου. Και ο μέσος εγκέφαλος που η "τροφή" του είναι οι σχέσεις, η σύνδεση, η οικογένεια, σαν λιονταρίνα που κυνηγάει για τα παιδιά της και πάνω-πάνω στην κορφή το νεότερο τμήμα του εγκεφάλου σαν την Υπατία μαθηματικό και φιλόσοφο να παρατηρεί και να διδάσκει και να τρέφεται με νόημα και συνείδηση.

Και ο άνθρωπος είναι όλα αυτά μαζί και όταν οι «Κόσμοι» εντός λειτουργούν με αρμονία τα πράγματα είναι καλά, αλλά όταν οι ανάγκες και οι προτεραιότητες κοντράρονται, τότε οι τροφή και η Τροφή μπορεί να μην σε θρέψει.

Γιατί, όπως σου έγραψα στο ξεκίνημα του άρθρου, δεν πεινάς και πολεμάς μόνο για φαγητό, πεινάς για νόημα, για σύνδεση, για αγκαλιά, για αναγνώριση, για καθρέφτισμα, για φιλίες, για γνώση, για πάθος, για απόλαυση, για παιχνίδι, για ζωή.

Κάπου εδώ τελειώνει ο χώρος γι’ αυτό το άρθρο και επειδή έχουμε πολλά ακόμη να πούμε μέχρι την επόμενη φορά: Στην υγειά σου!

Ευθύμης Λαζάρου ND, DO, BsC(hOns) Ost.Med οστεοπαθητικός, φυσικοπαθητικός, σωματικός ψυχοθεραπευτής: Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Κατηγορία Inbox