«Πώς έγινε βρε παιδί μου αυτό έτσι ξαφνικά; Αφού δεν είχε τίποτα. Όλες οι εξετάσεις ήταν άριστες».

Ίσως να έχεις ακούσει κι εσύ παρόμοια σχόλια και απορίες.

Όμως η υγεία δεν είναι κάτι στατικό, ούτε κάτι που μπορεί να μετρηθεί με απόλυτο τρόπο.

Και οι εξετάσεις είναι δείκτες, μια στιγμή μόνο στην δυναμική ισορροπία του συστήματος. Και έχουν πολύ μεγάλη σημασία και δηλώνουν πολύ ουσιαστικά θέματα λειτουργίας αλλά, από μόνες τους, δεν μπορούν να περιγράψουν με πληρότητα την υγεία.

Διότι είναι καλύτερο να σκεφτείς και να θεωρήσεις την υγεία ως σχέση με τον εαυτό και το περιβάλλον.

Σχέση με το σύνολο της ζωής και του τρόπου που την βιώνεις ΚΑΙ την ερμηνεύεις. Κάτι ζωντανό που χτίζεται και γκρεμίζεται συνεχώς. Μια διαρκής ροή ανταλλαγής ενέργειας και «αλχημικής» προσαρμογής.

Και αυτή η σχέση εύκολα μπορεί, και από τις πεποιθήσεις και από τα πιστεύω, να διαταραχθεί.

Μία μοντέρνα πεποίθηση είναι και ο τρόπος με τον οποίο πολλοί άνθρωποι φαντάζονται τη γονιδιακή πληροφορία. Ουσιαστικά βέβαια ξαναπαίζουν διασκευασμένο το παλαιό τραγούδι του κισμέτ, της μοίρας που είναι γραμμένη σε μαγικούς κώδικες και δεν αλλάζει. Και έτσι παραδίδουν τη ζωή τους στα ξόρκια που τυχαία γράφτηκαν στο DNA τους.

Για άλλους η πίστη ότι το σώμα τους είναι ένα αντικείμενο και η υγεία ένας στατικός θεωρητικός στόχος τους κάνει να συμπεριφέρονται στο κορμί τους σαν άγριο θηρίο που πρέπει να αποκοπεί από την φύση του. Και νομίζουν ότι κάνουν «καλό» με το να κοπανηθούν στο γυμναστήριο και να πεινάσουν για τροφή και σύνδεση για να γίνουν σαν τις περιπλανώμενες σκλαβωμένες αρκούδες που διασκεδάζουν με τον πόνο τους τα μάτια του κοινού....

Και άλλοι αφήνουν την πρωτογενή τους σχέση με τη ζωή σε απάθεια και νάρκη, δεμένα κορμιά σε «ανατομικές» καρέκλες και οθόνες.

Και όλα αυτά γιατί τελικά, όπως θέλει το λανθασμένο πιστεύω, το σώμα είναι μια άγνωστη μηχανή που όταν χαλάσει το πάμε στο συνεργείο για να του αλλάξουμε εξαρτήματα και βίδες.

Και όμως, μπορεί να έχω «περάσει» όλες τις εξετάσεις με άριστες τιμές και όμως να μην έχω σχέση με την ίδια τη ζωή μου. Γιατί δεν είμαι σε σύνδεση, σε στενή σχέση, με τον μοναδικό μου τρόπο ύπαρξης, τον σωματικό μου εαυτό.

Διότι δεν μπορώ να αποσυνδέω τον εαυτό από το σώμα. Και εάν δεν θρέψω αυτή τη σχέση με την εξελικτική σοφία των αιώνων, καμία υπερτροφή, συμπλήρωμα ή «θεραπεία» μπορεί να λειτουργήσει ουσιαστικά και σε βάθος.

Γιατί αν εγκαταλείψω την μοναδική μου σχέση με την άγρια φύση και τη ζωή που ξεκίνησε να κολυμπάει στον αρχέγονο ωκεανό εκατομμύρια χρόνια τώρα, παραμελώ, εγκαταλείπω και υποσιτίζω ζωή μου σήμερα.

Πώς λοιπόν μπορώ να ξεκινήσω να φροντίσω, σχετιστώ και θρέψω τον εαυτό μου; Μήπως υπάρχει κάποιο χαπάκι αποσταγμένων δροσοσταλίδων από τα φύλλα του Δέντρου της Ζωής που να πάρω για να με κάνει να ζήσω καλά ή μήπως να αρχίσω μια εξωτική «θεραπεία» που αποκάλυψε μία «αποενσαρκωμένη» οντότητα που θα με κάνει καλύτερα;

Όχι, μη, για κανένα λόγο...

Ακόμη και αν αυτά υπήρχαν και λειτουργούσαν, χρειάζομαι να βρω τη βάση μου, το που είμαι και μετά να ξεκινήσω από αυτό ακριβώς το σημείο.

Πριν αναζητήσω σπάνια μόρια που «αποτοξινώνουν τα μιτοχόνδρια» και «υπερενυδατικούς χυμούς», μου χρειάζεται με ειλικρίνεια, να απαντήσω την παρακάτω ερώτηση:

Πριν από όλα αυτά τρώω πραγματική τροφή και πίνω πραγματικό νερό; Και δεν υπάρχει κάτι το πολύ μυστήριο σε αυτό.

Έχω αναζητήσει τη βέλτιστη τροφή μου, σε βασικό επίπεδο, εδώ και τώρα; Γιατί αν σκέφτομαι συνεχώς για «δίαιτες» ή «διατροφές» «πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και λίπος» απομακρύνομαι από την ουσία που θέλει απλώς να εστιάζομαι σε αληθινή τροφή, αντί σε κατασκευάσματα που μοιάζουν με τροφές, σαν-τροφές, ή ακόμη και ουσίες που είναι βλαπτικές, αντί-τροφές, με υπέρ-ρεαλιστικά χρώματα και αρώματα.

Να θυμάσαι οι αληθινές τροφές χαλάνε εύκολα, οι άλλες είναι σχεδόν αθάνατες. Και μη παραμυθιάζεσαι με ετικέτες που γράφουν «χωρίς συντηρητικά» γιατί δεν έχουν μέσα τους τίποτα το ζωντανό για να «συντηρηθεί».

Αν η γιαγιά μου βρισκόταν ξαφνικά σήμερα σε ένα σούπερ μάρκετ, πολλές από τις συσκευασίες «τροφίμων» μέσα στα φουσκωμένα ασημένια σακουλάκια τους θα τις θεωρούσε μαξιλαράκια και όχι φαγητό...

Αν χρειάζεσαι μεταπτυχιακό στην οργανική χημεία για να καταλάβεις τη λίστα με τα 24 συστατικά για το «χωριάτικο ψωμί σε φέτες», μάλλον ούτε χωριάτικες, ούτε ψωμί είναι οι φέτες που αγόρασες.

Γι’ αυτό αναζήτησε φρέσκα, διάλεξε, κουβέντιασε με τους ανθρώπους και με την τροφή σου, απόλαυσε την κάθε σου μπουκιά και με ευγνωμοσύνη και παρουσία ζήσε το θαύμα και τη μαγεία της ζωής που καταναλώνει άλλες ζωές για να συνεχίζει τον δρόμο της. Και έτσι βαδίζεις τον δικό σου δρόμο της τέχνης της διατροφικής «αλχημείας».

Και αφού βρεις αυτή την δυναμική σχέση με την τροφή σου, άσε τους άλλους στον δικό τους δρόμο.

Γιατί δεν υπάρχει μία διατροφή η οποία είναι κατάλληλη για όλους τους ανθρώπους σε όλες τις φάσεις της ζωής τους. Και ναι, και οι αποκλειστικά χορτοφάγοι και οι αποκλειστικά κρεατοφάγοι μπορούν να διατηρούν εξαιρετικά επίπεδα υγείας, αν η διατροφή τους είναι αποτέλεσμα της σχέσης τους και της αλληλεπίδρασης των γονιδίων τους και του περιβάλλοντος τους, της σκέψης και της δράσης τους.

Γι’ αυτό βρες τι δουλεύει για σένα και ξεκίνα να απολαμβάνεις.

Και υπάρχει και ακόμη μία περιοχή σε αυτή την εξερεύνηση. Μαζί με την κοινή τροφή ακόμη μία άλλη «Τροφή» απουσιάζει από τους περισσότερους ανθρώπους του δυτικού τρόπου ζωής: Η έκθεση στα στοιχεία και η σωματική δυσκολία!

Χωρίς πολλά λόγια, όσο περισσότερο «ανατομικές» είναι οι καρέκλες σου, όσο περισσότερο «προστατεύεις» κάθε τετραγωνικό χιλιοστό του πέλματός σου από την επαφή με το χώμα και τις πέτρες, τόσο περισσότερο μειώνεις την ευφυΐα των μηχανισμών της εξέλιξης.

Γι’ αυτό έκθεσε το κορμί σου στη ζέστη και στο κρύο και πίεσε τα όρια της άνεσής σου. Δεν εννοώ φυσικά πώς πρέπει να ξεκινήσεις ενοχικά να αυτομαστιγώνεσαι, αλλά να ξέρεις, το να ζεις μόνιμα σε κλιματισμένα και αποστειρωμένα με χιλιάδες απορρυπαντικά δωμάτια ΚΑΙ αυτό πουριτανική τιμωρία είναι...

Και μετά την έκθεση στα στοιχεία και τη δυσκολία φρόντισε να σε φροντίσεις. Με την αληθινή τροφή και πάλι, με τον ύπνο σου σε δροσερό δωμάτιο, με το μασάζ και την καλή κουβέντα για σένα και για το θαύμα της ζωής, ανάμεσα σε άλλα.

Ξεκίνα με κάτι μικρό, από αγάπη και χαρά για αυτό που είναι, γι’ αυτό που είσαι.

Γράψε εκτεταμένες λίστες με ότι απολαμβάνεις, χαίρεσαι, εκτιμάς και αγαπάς και φρόντισε να συνδέεσαι με κάτι από αυτά κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα.

Και τέλος βρες και λίγο χρόνο για σιωπή μέσα στην ημέρα σου, βρες τρόπο να απομονωθείς από τον διαρκή θόρυβο της πόλης και του διαδικτύου. Εκεί, στην ησυχία, μπορεί να ακούσεις μέσα σου και τις φωνές της ανάγκης των προγόνων, και τις δικές σου φωνές της ανάγκης για ζωή.

Και δεν είναι δύσκολο, λίγο αγάπη και φροντίδα θέλει, λίγο ξεβόλεμα που θα δώσει πλούσιους καρπούς.

Και αυτός είναι ένας πρώτος χάρτης για τον προσωπικό δρόμο της «Αλχημείας της Διατροφής».

Καλό δρόμο λοιπόν, καλή χρονιά και στην υγειά σου!


Ευθ Λαζάρου

Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Κατηγορία Διατροφή