Ο ρόλος των λεκτινών στην ανάπτυξη αλλεργιών και νοσημάτων

Κατηγορία Βιοσυντονισμός
Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00 Διαβάστηκε 1377 φορές
Issue 81

Οι λεκτίνες περιλαμβάνονται στα κύτταρα των φυτών και των ζώων, και αναπόφευκτα βρίσκονται και στα τρόφιμά μας. Η πιο γνωστή λεκτίνη είναι η γλουτένη, που βρίσκεται στους σπόρους πολλών δημητριακών.

Είναι γνωστό στους επιστήμονες ότι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας μη καλά μαγειρεμένης λεκτίνης μπορεί να προκαλέσει  ναυτία, έμετο, διάρροια, ακόμη και τροφική δηλητηρίαση. Το επαρκές μαγείρεμα καταστρέφει τις περισσότερες αλλά όχι όλες τις λεκτίνες. Υπό κανονικές συνθήκες μόνο το 5% της λεκτίνης στην τροφή περνάει από το έντερο στο αίμα.

Στην περίπτωση όμως που υπάρχουν βλάβες στο εντερικό επιθήλιο, τότε η λεκτίνη απορροφάται πολύ πιο εύκολα και εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, αντιδρώντας έτσι το ανοσοποιητικό σύστημα, είτε με τη μορφή αλλεργίας είτε αυτοάνοσης νόσου.

Δομή και δράση λεκτινών

Οι λεκτίνες είναι γλυκοπρωτεΐνες, ενώσεις δηλαδή πρωτεϊνών και σακχάρων, οι οποίες βρίσκονται στην επιφάνεια των κυτταρικών μεμβρανών. Ο μηχανισμός αντιγραφής των κυττάρων σε όλους τους οργανισμούς (βακτήρια, φυτά, ζώα) παράγει λεκτίνη σύμφωνα με το δικό τους γενετικό κώδικα. Κύτταρα με αλλοιωμένο γενετικό κώδικα, π.χ. γηραιά κύτταρα, κατεστραμμένα, καρκινικά ή ημιτελώς ανεπτυγμένα παράγουν λεκτίνη που διαφέρει ως προς τη σύσταση των πρωτεϊνών και υδατανθράκων από αυτήν των κανονικών κυττάρων. Αυτό είναι αρκετό για να κάνει ένα κύτταρο να αναγνωρισθεί από το ανοσοποιητικό σύστημα ως αντιγόνο (εχθρός) και να καταστραφεί. Έτσι, είναι η δομή της λεκτίνης που συντελεί στην επικείμενη επιλογή ενός δεδομένου κυττάρου προς καταστροφή από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τροφικές λεκτίνες στο αίμα

Προϊόντα πλούσια σε λεκτίνες είναι τα δημητριακά, τα φασόλια, η σόγια, το αγελαδινό γάλα, τα λαχανικά, όπως πατάτες και ντομάτες, οι ξηροί καρποί και τα θαλασσινά. Υπάρχουν 119 διαφορετικές λεκτίνες στα τρόφιμα. Εκτιμάται ότι περίπου το 30% των τροφών περιέχουν λεκτίνη, ενώ περίπου το 5% των προσλαμβανόμενων λεκτινών θα εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος.

Όταν οι τροφικές λεκτίνες έρθουν σε επαφή με το ανθρώπινο αίμα, αυτό προκαλεί αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζει κάθε ξένη πρωτεΐνη στο αίμα ως αντιγόνο. Άλλες πάλι λεκτίνες δρουν ως συγκολλητίνες και προκαλούν τη συγκόλληση των ερυθρών κυττάρων και των αιμοπεταλίων.

Οι συνέπειες της απορρόφησης λεκτινών από τις τροφές

Ο επιφανής ανοσολόγος David Freed περιγράφει τον χαρακτήρα των λεκτινών ως εξής: «Οι λεκτίνες είναι αιτίες που ψάχνουν για ασθένειες”.

Οι λεκτίνες εμπλέκονται, μεταξύ άλλων, στην δημιουργία αλλεργιών / δυσανεξιών, φλεγμονωδών και αυτοάνοσων νόσων. Για παράδειγμα, συνδέονται με την κοιλιοκάκη, αλλά και με την αύξηση βάρους και την έλλειψη ενέργειας. Οι λεκτίνες του σιταριού συνδέονται ιδιαίτερα με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα καθώς και με νευροπάθειες.

Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν σαφή αίσθηση επιβάρυνσης από την κατανάλωση κάποιων τροφών. Όταν, όμως, αποκλείσουν από τη διατροφή τους τα γαλακτοκομικά ή τα σιτηρά, αισθάνονται αύξηση της ενέργειάς τους και χάνουν βάρος.

Όταν οι λεκτίνες των τροφών διεισδύσουν στην κυκλοφορία του αίματος αυτές μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε (π.χ. στο θυρεοειδή αδένα, πάγκρεας, αρθρώσεις, κλπ.). Κάθε μια από τις λεκτίνες φέρει συγκεκριμένη γενετική πληροφορία που σαν ειδικό κλειδί δηλώνει συγγένεια ως προς συγκεκριμένα κύτταρα ιστών. Η συγχώνευση αυτών των "ελεύθερων" λεκτινών με λεκτίνες στην επιφάνεια των κυττάρων (αντιγόνα ιστοσυμβατότητας) δημιουργεί ψευδείς πληροφορίες για το ανοσοποιητικό σύστημα που αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα σαν αντιγόνα και τους επιτίθεται με τα λευκοκύτταρα. Προκαλείται έτσι η λεγόμενη αυτο-άνοση αντίδραση.

Συμπτώματα δυσανεξίας στις τροφικές λεκτίνες

Μερικές από τις μεταγευματικές αντιδράσεις που προκαλούν οι λεκτίνες είναι:

- πονοκέφαλος, απουσία συγκέντρωσης

- δερματικά προβλήματα όπως κνησμός, έκζεμα, και ακμή

- κατακράτηση υγρών, οίδημα γύρω από τα μάτια, και στα άκρα

- μετεωρισμός – ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα

- εύκολη αύξηση και δύσκολη απώλεια βάρους

- χρόνια κόπωση και κόπωση μετά τα γεύματα

- χρόνια φαρυγγίτιδα και υπερβολική συγκέντρωση βλεννών

- αναπνευστικά συμπτώματα όπως χρόνιος (χωρίς αιτιολογία) βήχας

- δυσκαμψία και πόνοι των αρθρώσεων (ιδιαίτερα το πρωί)

- ακράτεια ούρων ή χρόνια φλεγμονή ή μόλυνση του ουροποιητικού συστήματος

- κοιλιακοί πόνοι και αέρια μετά τα γεύματα, εριγές (οι λεκτίνες μπορεί επίσης να μειώσουν τα επίπεδα του υδροχλωρικού οξέος δυσχεραίνοντας την πέψη)

- γαστρική παλινδρόμηση και στομαχικές διαταραχές

- ευερέθιστο έντερο και σπαστική κολίτιδα

- υπερκινητικότητα του εντέρου

- προβλήματα στα ιγμόρεια,

- ρινική συμφόρηση, καταρροή, κνησμός στη μύτη,

- έκκριση ινσουλίνης, που επηρεάζει την ισορροπία των σακχάρων στο αίμα.

Μέτρα καταπολέμησης της αντίδρασης στις λεκτίνες

  • Τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα λεκτίνης πρέπει να καταναλώνονται καλά μαγειρεμένα. Η παρασκευή τους σε χύτρα ταχύτητας βοηθάει στην ευκολότερη πέψη τους.
  • Χρήση προβιοτικών που μειώνουν τη διαπερατότητα του εντερικού τοιχώματος.
  • Μείωση του στρες που επηρεάζει αρνητικά την καλή λειτουργία της πέψης.
  • Χρήση συμπληρωμάτων που ενισχύουν την καλή λειτουργία του εντέρου όπως η ακετυλογλουκοζαμίνη και οι φυτικές ίνες.
  • Βιοφυσική θεραπεία που εξουδετερώνει τις φλεγμονώδεις αντιδράσεις που αυτές προκαλούν.

Βιοφυσική αντιμετώπιση

Με την συσκευή BICOM γίνεται έλεγχος της αντίδρασης του σώματος ως προς τις διάφορες λεκτίνες (γαλακτοκομικά, δημητριακά, αυγά, ψάρια, κρέατα, όσπρια, ξηροί καρποί, στρυχνοειδή φυτά όπως τομάτα, πατάτα, μελιτζάνα) ενώ, στην περίπτωση θετικού αποτελέσματος, γίνεται εξουδετέρωση της φλεγμονώδους επίδρασης. Χρειάζονται 3-4 εφαρμογές ενώ συχνά δεν χρειάζεται αποχή από τις συγκεκριμένες τροφές. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μετά τις δύο πρώτες εφαρμογές.

Παραθέτω δύο παραδείγματα ασθενών μου:

Η Λουΐζα Ζ., ετών 29, είχε πρήξιμο και πόνους στο έντερο. Η εξέταση έδειξε επιβάρυνση από μύκητες Candida και λεκτίνη. Τα συμπτώματα υποχώρησαν πλήρως μετά από 3 εφαρμογές με την συσκευή BICOM.

Η Ελένη Οικ., ετών 70, δεν μπορούσε να φάει ψάρια γιατί τις πυροδοτούσαν δερματικό εξάνθημα. Μετά από μόλις μία εφαρμογή απευαισθητοποίησης στις λεκτίνες των ψαριών και χωρίς αποχή στην διατροφή ξαναέφαγε ψάρια χωρίς κανένα σύμπτωμα!

Κασσάνδρα Μουγιάκου – ειδικός παθολόγος