Μπορεί ένα όργανο της πέψης να επηρεάζει παράλληλα τη διάθεση, την ενέργεια, το ανοσοποιητικό, αλλά και τον εγκέφαλό μας; Η απάντηση είναι ναι - και αυτό το όργανο είναι το έντερο. Γνωστό και ως "δεύτερος εγκέφαλος", το έντερο φιλοξενεί ένα από τα πιο πολύπλοκα και κρίσιμα οικοσυστήματα του ανθρώπινου σώματος: το εντερικό μικροβίωμα.

Αυτοί οι τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί δεν είναι απλοί επισκέπτες. Μέσα από αυτόν τον εντερικό μικρόκοσμο, το σώμα μας ρυθμίζει βασικές λειτουργίες που επηρεάζουν άμεσα τόσο τη σωματική, όσο και την ψυχική μας ισορροπία. Όταν το μικροβίωμα διαταράσσεται (από άγχος, φτωχή διατροφή, υπερβολική χρήση φαρμάκων), ενεργοποιούνται μηχανισμοί χρόνιας, χαμηλού βαθμού φλεγμονής. Αυτή η φλεγμονή δεν περιορίζεται στο έντερο: εκτός από το ανοσοποιητικό μας επηρεάζει επίσης τον εγκέφαλο και την παραγωγή κρίσιμων νευροδιαβιβαστών, όπως η σεροτονίνη. Το αποτέλεσμα; Συμπτώματα άγχους, έντασης, διαταραχής του ύπνου ή ακόμα και κατάθλιψης.
Η σύνδεση ανάμεσα στο έντερο, τη φλεγμονή και την ψυχική υγεία δεν είναι πια θεωρητική, είναι αποδεδειγμένη και μετρήσιμη. Σε πρόσφατες κλινικές μελέτες, έχει αρχίσει να αξιολογείται η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα συγκεκριμένων πολυδύναμων προβιοτικών σκευασμάτων στην υποστήριξη ατόμων με κατάθλιψη. Αν και τα αποτελέσματα είναι ακόμη προκαταρκτικά, δείχνουν ότι η ρύθμιση του μικροβιώματος μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα άγχους ή θλίψης, χωρίς παρενέργειες, όταν λειτουργεί ως συμπληρωματική παρέμβαση. Σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις, η εξατομίκευση της προσέγγισης βάσει του μικροβιακού προφίλ και του τρόπου ζωής είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία.

Όταν η φλεγμονή ξεκινά από το έντερο
Η φλεγμονή δεν είναι πάντα κάτι οξύ ή επώδυνο. Συχνά είναι σιωπηλή και παρατεταμένη, λειτουργώντας σαν χαμηλής έντασης βλαβερός παράγοντας που υποσκάπτει την ισορροπία του οργανισμού. Στο επίπεδο του εντέρου, αυτή η κατάσταση συνδέεται κυρίως με τη δυσβίωση (δηλαδή την διαταραχή της ισορροπίας του μικροβιώματος) και με την αυξημένη διαπερατότητα του εντερικού φραγμού, το λεγόμενο “leaky gut”. Όταν ο φραγμός αυτός εξασθενεί, το ανοσοποιητικό σύστημα ενεργοποιείται διαρκώς, απελευθερώνοντας φλεγμονώδεις ουσίες όπως κυτοκίνες, που επηρεάζουν και τον εγκέφαλο.
Αυτό το φαινόμενο δεν είναι αφηρημένο. Μπορεί να εκδηλώνεται μέσω λειτουργικών συμπτωμάτων όπως: χρόνια κόπωση, προβλήματα ύπνου, δυσκολία συγκέντρωσης, “brain fog”, ευερεθιστότητα, πεπτικές ενοχλήσεις ή ακόμα και ανεξήγητο άγχος. Δεν πρόκειται για καθαρά ψυχολογικά συμπτώματα, αλλά για σωματικές εκφράσεις μιας βιολογικής ανισορροπίας, που έχει ως πυρήνα της το εντερικό μικροβίωμα και τον φλεγμονώδη άξονα.

Η λειτουργική προσέγγιση: από το σύμπτωμα στη ρίζα
Η λειτουργική ιατρική συμπληρώνει τη συμβατική προσέγγιση, εστιάζοντας όχι μόνο στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά και στη διερεύνηση των βαθύτερων αιτιών που μπορεί να διαταράσσουν τη φυσιολογική ισορροπία του οργανισμού. Δεν αντιμετωπίζει το σώμα ως άθροισμα ξεχωριστών συστημάτων, αλλά ως ένα δυναμικό, αλληλεξαρτώμενο σύνολο, όπου το νευρικό, το ορμονικό, το ανοσοποιητικό και το πεπτικό σύστημα επικοινωνούν συνεχώς, τόσο μεταξύ τους όσο και με το μικροβίωμα.
Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για χρόνιο άγχος, κόπωση, διαταραχές ύπνου ή ανεξήγητες πεπτικές ενοχλήσεις, η διερεύνηση ξεκινά συχνά από το έντερο. Με σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους, μπορούμε να αξιολογήσουμε δείκτες που αντανακλούν:

• Τη σύσταση του μικροβιώματος, εξετάζοντας παράλληλα τα επίπεδα της ποικιλομορφίας και την πιθανή παρουσία παθογόνων ή δυνητικά παθογόνων μικροοργανισμών.
• Τα επίπεδα της φλεγμονής, με δείκτες όπως η CRP, η IL-6 , ο TNF-α και οι κυτοκίνες.
• Την παραγωγή ορμονών και νευροδιαβιβαστών που επηρεάζονται από το μικροβίωμα, όπως είναι η σεροτονίνη, η κορτιζόλη, η DHEA και η ντοπαμίνη.

Με αυτού του είδους την προσέγγιση εξετάζεται η εντερική υγεία και η ισορροπία του μικροβιώματος, αλλά και η επίδραση αυτών στον νευροενδοκρινικό και ανοσοποιητικό άξονα. Η πλήρης εικόνα που προκύπτει δεν βασίζεται σε εικασίες ή γενικεύσεις, αλλά σε μετρήσιμα δεδομένα που αποτυπώνουν τη μοναδική βιοχημική "υπογραφή" κάθε οργανισμού. Με αυτόν τον τρόπο, η παρέμβαση γίνεται στοχευμένα και εξατομικευμένα, αποσκοπώντας όχι μόνο στην καταστολή των συμπτωμάτων, αλλά στην ολιστική αποκατάσταση της ρύθμισης και της εσωτερικής ισορροπίας του σώματος.

Ρυθμίζοντας τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου: επιστροφή στην ισορροπία
Η αποκατάσταση της υγείας του εντέρου και της εσωτερικής ισορροπίας δεν γίνεται με μια «μαγική λύση». Είναι όμως εφικτή, όταν βασίζεται στη σωστή διάγνωση και σε μια εξατομικευμένη παρέμβαση που αντιμετωπίζει το σώμα μας ως ένα ενιαίο οικοσύστημα.
Η διατροφή αποτελεί το πρώτο και ίσως πιο ισχυρό εργαλείο στην αποκατάσταση της εντερικής και ορμονικής ισορροπίας. Ο περιορισμός των επεξεργασμένων τροφών (όπως πρόσθετα, κατεργασμένα σάκχαρα, τεχνητά γλυκαντικά) μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της εντερικής δυσβίωσης και της φλεγμονής. Παράλληλα, η ενίσχυση της πρόσληψης φυτικών ινών, από ποικιλία λαχανικών, οσπρίων, φρούτων και τροφών ολικής άλεσης, τρέφει τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου, προάγοντας την αποκατάσταση του εντερικού φραγμού. Για την αύξηση της ποικιλομορφίας του μκροβιώματος είναι επίσης χρήσιμη η προτίμηση τροφών πλούσιων σε πρεβιοτικά (π.χ. αγκινάρες, πράσα, πράσινες μπανάνες), καθώς και η ενσωμάτωση προϊόντων που έχουν υποστεί φυσική ζύμωση (όπως το κεφίρ, το γιαούρτι, το ξινολάχανο ή το miso). Η σταδιακή αποκατάσταση του μικροβιακού προφίλ μπορεί να υποστηριχθεί επιπλέον με φυσικά ή εξειδικευμένα προβιοτικά σκευάσματα, πάντα με βάση την εξατομικευμένη εκτίμηση.
Ταυτόχρονα με τη διατροφή, σημαντική επίδραση στο μικροβίωμά μας έχουν και η ρύθμιση του ύπνου, η διαχείριση του στρες, η φυσική δραστηριότητα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η στοχευμένη ενίσχυση του οργανισμού με μικροθρεπτικά συστατικά. Η αυτοφροντίδα μας σε ολοκληρωμένο επίπεδο είναι ένα κρίσιμο μέσο επικοινωνίας με το μικροβίωμά μας, και κατ’ επέκταση καθοριστικός ρυθμιστής της φλεγμονής, της διάθεσης και της ποιότητας του ύπνου. Παρ’ όλα αυτά, στις περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη λειτουργική ιατρική, η οποία μας δίνει τα μέσα για να σταματήσουμε να “αποφεύγουμε” το άγχος και να κατανοήσουμε τι το προκαλεί εκ των έσω.

Αναρωτιέστε αν η ψυχική σας κόπωση, το χρόνιο άγχος και οι πεπτικές ενοχλήσεις έχουν ρίζα στο έντερο; Η Διαγνωστική Αθηνών προσφέρει εξειδικευμένες εξετάσεις λειτουργικής ιατρικής που σας βοηθούν να κατανοήσετε την προσωπική σας εντερική ισορροπία και να εντοπίσετε φλεγμονώδεις ή μικροβιακές διαταραχές που επηρεάζουν τη συνολική σας ευεξία. Μάθετε περισσότερα στο https://athenslab.gr/exetaseis-prolipsis 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1. Husain MI, Giacobbe P. Innovations in the Treatment of Mood Disorders: Exploring Microbiome, Digital and Culturally Adapted Approaches. The Canadian Journal of Psychiatry. 2025;70(11):813-815. doi:10.1177/07067437251374600
2. Rosas-Sánchez GU, Muñoz-Carrillo JL, Soria-Fregozo C. Transforming mental health: The future of personalized psychobiotics in anxiety and depression therapy. Front Neurosci. 2025 Nov 26;19. doi:10.3389/fnins.2025.1711846
3. Zhong J, Liu X, Zhu H, Zhang C, Guan R. Gut Microbiota in the Treatment of Migraine with Acupuncture: A Review. Pain Ther. Published online November 10, 2025. doi:10.1007/s40122-025-00793-9
4. Wang Y, Xing J, Liang Y, Liang H, Niu X, Li J, Zhang K. The complex interplay between psoriasis and depression: From molecular mechanisms to holistic treatment approaches. Front Immunol. 2025 Nov 21;16. doi:10.3389/fimmu.2025.1659346
5. Massey WJ, Rafiqi SI. Editorial: Deciphering microbial metabolites: their impact on gastrointestinal and metabolic health. Front Nutr. 2025 Oct 20;12:1716777. doi: 10.3389/fnut.2025.1716777.

Τα πεπτικά ένζυμα είναι πρωτεΐνες που παράγονται από τον οργανισμό και βοηθούν στη διάσπαση των τροφίμων σε μικρότερες και πιο εύκολα απορροφήσιμες μονάδες. Αυτά τα ένζυμα παράγονται και εκκρίνονται από διάφορα όργανα του πεπτικού συστήματος.

 Τα κύρια πεπτικά ένζυμα και η δράση τους

Τα πεπτικά ένζυμα εξατομικεύονται ανάλογα με το μακροθρεπτικό συστατικό που διασπούν. Έτσι έχουμε:

1. Αμυλάση: Παράγεται στο σάλιο και στο πάγκρεας. Διασπά τους υδατάνθρακες (όπως άμυλο) σε μικρότερα σάκχαρα (όπως μαλτόζη και γλυκόζη).
2. Πεψίνη: Παράγεται στο στομάχι. Διασπά τις πρωτεΐνες σε μικρότερα πεπτίδια.
3. Λιπάση: Παράγεται στο πάγκρεας. Διασπά τα λίπη σε λιπαρά οξέα και μονογλυκερίδια.
4. Τρυψίνη και Χυμοτριψίνη: Παράγονται στο πάγκρεας. Συνεχίζουν τη διάσπαση των πρωτεϊνών σε ακόμη μικρότερα πεπτίδια και αμινοξέα.
5. Λακτάση: Παράγεται στο λεπτό έντερο. Διασπά την λακτόζη σε γλυκόζη και γαλακτόζη.
6. Σουκράση: Παράγεται στο λεπτό έντερο. Διασπά τη σακχαρόζη σε γλυκόζη και φρουκτόζη.
7. Μαλτάση: Παράγεται στο λεπτό έντερο. Διασπά τη μαλτόζη σε γλυκόζη.

Πώς δρουν τα πεπτικά ένζυμα:

1. Στοματική κοιλότητα: Η αμυλάση στο σάλιο ξεκινά τη διάσπαση των υδατανθράκων.
2. Στομάχι: Η πεψίνη ξεκινά τη διάσπαση των πρωτεϊνών, ενώ το στομαχικό οξύ δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον για τη δράση της πεψίνης.
3. Πάγκρεας: Παράγει και εκκρίνει την αμυλάση, τη λιπάση και τις πρωτεάσες (τρυψίνη και χυμοτριψίνη) στο λεπτό έντερο, όπου συνεχίζεται η διάσπαση των τροφίμων.
4. Λεπτό έντερο: Εδώ, τα ένζυμα όπως η λακτάση, η σουκράση και η μαλτάση ολοκληρώνουν τη διάσπαση των τροφών σε μικρές μονάδες που μπορούν να απορροφηθούν από το έντερο και να μεταφερθούν στο αίμα.

Σημασία των πεπτικών ενζύμων:

• Απορρόφηση θρεπτικών συστατικών: Χωρίς τα πεπτικά ένζυμα, ο οργανισμός δεν θα μπορούσε να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα.
• Ενέργεια και ανάπτυξη: Τα θρεπτικά συστατικά που απορροφώνται χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας, την ανάπτυξη και την επισκευή των ιστών.
• Υγεία του πεπτικού συστήματος: Τα πεπτικά ένζυμα βοηθούν στη διατήρηση της υγείας του πεπτικού συστήματος, αποτρέποντας προβλήματα όπως η δυσπεψία και η κακή απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.

Συνολικά, τα πεπτικά ένζυμα είναι απαραίτητα για τη σωστή πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, που είναι σημαντικά για τη λειτουργία του οργανισμού.

Ένας λόγος που καθυστερεί η πέψη σας είναι ότι ο οργανισμός δεν παράγει αρκετά ένζυμα για την αποτελεσματική πέψη των τροφών. Οι κύριες περιπτώσεις που μπορεί να χρειαστείτε πεπτικά ένζυμα περιλαμβάνουν: συμπτώματα δυσπεψίας όπως δυσφορία στο στομάχι, φούσκωμα, αέρια και διάρροια μετά την κατανάλωση τροφής, παθήσεις του παγκρέατος, διαταραχή απορρόφησης στο λεπτό έντερο, χειρουργικές επεμβάσεις στο πεπτικό, δυσανεξίες σε τροφές ή χρόνια νοσήματα όπως Chron, σακχαρώδης διαβήτης κ.α.

Το στομάχι θεωρείται ο προμηθευτής ενέργειας για τις λειτουργίες του σώματος. Μοιάζει με ασκό, ο οποίος δέχεται την τροφή που εισέρχεται σε αυτόν, από τον οισοφάγο, μέσω του καρδιακού στομίου. Κατόπιν, η τροφή περνάει στο λεπτό έντερο μέσω του πυλωρικού στομίου.
Στις λειτουργίες του στομάχου έγκειται η αποθήκευση και ανάμειξη της τροφής, η διάσπαση της τροφής (μηχανικά και χημικά), η έκκριση γαστρικών ορμονών και ενζύμων, η παραγωγή βλέννης και γαστρικού οξέος, η έκκριση του «ενδογενή παράγοντα» απαραίτητου για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12, η απορρόφηση θρεπτικών ουσιών όπως μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρος, ψευδάργυρος, φολικό οξύ.
Επίσης, το στομάχι είναι το όργανο πρώτης γραμμής για το ανοσοποιητικό σύστημα λόγω του υδροχλωρικού οξέος που περιέχει το γαστρικό υγρό. Το υδροχλωρικό οξύ, προστατεύει τον οργανισμό από λοιμώξεις, αφού σκοτώνει τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Όταν δεν εκκρίνεται αρκετό υδροχλωρικό οξύ, παθογόνοι μικροοργανισμοί μπορούν να αναπτυχθούν στα τοιχώματα του γαστρεντερικού συστήματος, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, εντεροβακτήρια, στρεπτόκοκκοι, σαλμονέλλα, κάντιντα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει γαστρίτιδα, γαστρεντερίτιδα ακόμα και πνευμονία.
Η ποσότητα του υδροχλωρικού οξέος βρίσκεται σε άμεση συσχέτιση με την λειτουργία του ορμονικού συστήματος. Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή υδροχλωρικού οξέος καθώς και μειωμένη απορρόφηση σιδήρου. Άλλα πιθανά αίτια μειωμένης έκκρισης υδροχλωρικού οξέος είναι:

• Δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κρέας (ιδιαίτερα κόκκινο κρέας), γαλακτοκομικά προϊόντα, επεξεργασμένα τρόφιμα και φαγητό τύπου φαστ φουντ.
• Κατάποση χλωριωμένου νερού, κρύων ή/και ανθρακούχων ποτών.
• Στρες, ειδικά το χρόνιο παρατεταμένο.
• Η κατάχρηση καφέ και το κάπνισμα (η νικοτίνη αυξάνει την ταχύτητα που η τροφή φεύγει από το στομάχι).
• Αφυδάτωση / μειωμένη κατάποση νερού.
• Φάρμακα (πραζόλες όπως Losec, Pariet, Zurcazol, Laprazol, Nexium).

Το στομάχι διασπά τις πρωτεΐνες και το λίπος, ενώ το λεπτό έντερο απορροφά τους υδατάνθρακες, τα αμινοξέα, τα λίπη, το νερό, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Εάν οι διάφορες θρεπτικές ουσίες δεν απορροφώνται σωστά, τότε η έλλειψή τους θα προκαλέσει διάφορες διαταραχές, από κόπωση έως νευρολογικά προβλήματα. Επίσης, η δυσαπορρόφηση ιχνοστοιχείων όπως ιωδίου, σεληνίου, ψευδαργύρου, σιδήρου επηρεάζει αρνητικά την λειτουργία του θυρεοειδή αδένα. Ως εκ τούτου, το πεπτικό σύστημα συσχετίζεται άμεσα με όλες τις χρόνιες παθήσεις.
Εάν η τροφή δεν έχει διασπαστεί σωστά και οι πρωτεΐνες περνάνε στο έντερο ως πρωτεϊνούχα μόρια κι όχι αμινοξέα (μικρότερα τμήματα), αυτό μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο εντερικό επιθήλιο και οι ουσίες αυτές να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό αφορά κυρίως τις λεκτίνες, οι οποίες είναι γλυκοπρωτεΐνες, ενώσεις πρωτεϊνών και σακχάρων, οι οποίες βρίσκονται στην επιφάνεια των κυτταρικών μεμβρανών.
Οι λεκτίνες περιλαμβάνονται στα κύτταρα των φυτών και των ζώων, και αναπόφευκτα βρίσκονται και στις τροφές μας. Η πιο γνωστή λεκτίνη είναι η γλουτένη, που βρίσκεται στους σπόρους πολλών δημητριακών.
Υπάρχουν 119 διαφορετικές λεκτίνες στα τρόφιμα. Εκτιμάται ότι περίπου το 30% των τροφών περιέχουν λεκτίνη, ενώ περίπου το 5% των προσλαμβανόμενων λεκτινών θα εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Όταν οι τροφικές λεκτίνες έρθουν σε επαφή με το ανθρώπινο αίμα, αυτό προκαλεί αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζει κάθε ξένη πρωτεΐνη στο αίμα ως αντιγόνο. Άλλες πάλι λεκτίνες προκαλούν τη συγκόλληση των ερυθρών κυττάρων και των αιμοπεταλίων (πήξη του αίματος).
Προϊόντα πλούσια σε λεκτίνες είναι τα δημητριακά, τα φασόλια, η σόγια, το αγελαδινό γάλα, τα λαχανικά και ζαρζαβατικά, όπως πατάτες και ντομάτες, οι ξηροί καρποί και τα θαλασσινά.
Όταν οι λεκτίνες των τροφών διεισδύσουν στην κυκλοφορία του αίματος αυτές μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε (π.χ. θυρεοειδή αδένα, πάγκρεας, αρθρώσεις, κλπ.). Κάθε μια από τις λεκτίνες φέρει συγκεκριμένη γενετική πληροφορία που σαν ειδικό κλειδί δηλώνει συγγένεια ως προς συγκεκριμένα κύτταρα ιστών. Η συγχώνευση αυτών των "ελεύθερων" λεκτινών με λεκτίνες στην επιφάνεια των κυττάρων (αντιγόνα ιστοσυμβατότητας) δημιουργεί ψευδείς πληροφορίες για το ανοσοποιητικό σύστημα που αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα σαν αντιγόνα και τους επιτίθεται με τα λευκοκύτταρα. Προκαλείται έτσι η λεγόμενη αυτοάνοση αντίδραση.
Οι λεκτίνες εμπλέκονται, μεταξύ άλλων, στην δημιουργία αλλεργιών / δυσανεξιών, φλεγμονωδών και αυτοάνοσων νοσημάτων. Για παράδειγμα, συνδέονται με την κοιλιοκάκη, αλλά και με την αύξηση βάρους και την έλλειψη ενέργειας. Η λεκτίνη του σιταριού (γλουτένη) συνδέεται ιδιαίτερα με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα καθώς και με νευροπάθειες.
Παραταύτα, πολλοί άνθρωποι δεν έχουν σαφή αίσθηση επιβάρυνσης από την κατανάλωση κάποιων τροφών και για αυτό, στην συμπληρωματική ιατρική, αναφερόμαστε σε αυτές ως κρυφές αλλεργίες. Όταν, όμως, αποκλείσουν από τη διατροφή τους τα γαλακτοκομικά ή τα σιτηρά, αισθάνονται αύξηση της ενέργειας τους και χάνουν βάρος.

Βιοφυσική αντιμετώπιση
Η βιοφυσική θεραπεία είναι μια ολιστική ενεργειακή μέθοδος που γίνεται με τη βοήθεια της ιατρικής συσκευής BICOM. Η συσκευή καταγράφει τις αντιδράσεις του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου του οργανισμού, κι έτσι ελέγχεται η λειτουργία του στομάχου ως προς την πέψη των πρωτεϊνών, η παραγωγή και έκκριση του υδροχλωρικού οξέος, η επιβάρυνση από παθογόνους μικροοργανισμούς (ελικοβακτηρίδιο, κάντιντα κ.α.), αξιολογείται η χλωρίδα του εντέρου καθώς και η αντίδραση του σώματος ως προς τις διάφορες λεκτίνες (γαλακτοκομικά, δημητριακά, αβγά, ψάρια, κρέατα, όσπρια, ξηροί καρποί, στρυχνοειδή φυτά όπως τομάτα, πατάτα, μελιτζάνα) και άλλες ουσίες (σαλικυλικό οξύ, ισταμίνη, σορβικό οξύ, κιτρικό οξύ, κ.α.), που περιέχονται στις τροφές.
Επίσης, ελέγχεται η λειτουργία του θυρεοειδή και των επινεφριδίων, καθώς και η επίδραση του στρες και των βιωμάτων του εκάστοτε ανθρώπου, τα οποία επιβαρύνουν τη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος. 
Η αντιμετώπιση βασίζεται στην χρήση των πληροφοριών που δίνει το ίδιο το σώμα μέσω του ηλεκτρομαγνητικού του πεδίου. Τα λαμβάνοντα διαταραγμένα σήματα αποστέλλονται πίσω στο σώμα με την αντεστραμμένη τους φάση έτσι ώστε να προκαλέσουν την ακύρωσή τους. Αυτό οδηγεί στην εξουδετέρωση της φλεγμονώδους επίδρασης τροφών και παθογόνων μικροοργανισμών, την εξισορρόπηση ενεργειακών μπλοκαρισμάτων στον μεσημβρινό του στομάχου (κανάλι ροής ενέργειας σύμφωνα με την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική) και στο ενεργειακό κέντρο του ηλιακού πλέγματος, που βρίσκεται στην περιοχή του στομάχου. Επίσης, ελέγχονται και εξισορροπούνται τυχόν συσχετίσεις μεταξύ του στομάχου και των ενδοκρινών αδένων (θυρεοειδής, επινεφρίδια) ή/και με το αυτόνομο νευρικό σύστημα.
Με φυσικό τρόπο, και χωρίς παρενέργειες, οι διαταραχές υποχωρούν (βάρος στο στομάχι, καούρα, φούσκωμα, κολίτιδα, έλλειψη ενέργειας, διαταραχές της εντερικής λειτουργίας, πονοκέφαλος, κακή συγκέντρωση, πόνοι σε μύες και αρθρώσεις κ.α.) καθώς η ικανότητα του οργανισμού για αυτορύθμιση αποκαθίσταται.

Όταν η Δρ Έλεν Κάτλερ ήταν πέντε ετών, η σχέση της με το φαγητό άλλαξε ξαφνικά. Κάθε φορά που έτρωγε, είχε κράμπες και η κοιλιά της φούσκωνε υπερβολικά μέχρι που έμοιαζε έγκυος. Ανέπτυξε πολλαπλές σοβαρές τροφικές ευαισθησίες και είχε συνεχώς δυσκοιλιότητα. Ως έφηβη, "κοίταζα άλλα κορίτσια της ηλικίας μου με έκπληξη, βλέποντάς τα να τρώνε ό,τι ήθελαν και να μπορούν να φορούν αυτά τα στενά τζιν", αναφέρει. "Για χρόνια πίστευα ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για την κατάστασή μου και ότι δεν υπήρχε καμία βοήθεια στον ορίζοντα".
Όταν μπήκε στη σχολή χειροπρακτικής, τα συμπτώματά της επιδεινώθηκαν κάτω από το άγχος του συνδυασμού πλήρους φοίτησης στη σχολή και νυχτερινής εργασίας σε εφημερίες με επείγοντα περιστατικά. Διαγνώστηκε με ελκώδη κολίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, της συνέστησαν φάρμακα και χειρουργική επέμβαση, αλλά αρνήθηκε.
Αντ' αυτού δοκίμασε μια μεγάλη ποικιλία εναλλακτικών θεραπειών, από κολονοθεραπείες μέχρι νηστεία, περίεργες δίαιτες και συμπληρώματα διατροφής. Αλλά συνέχισε να αρρωσταίνει όλο και περισσότερο, υποφέροντας από κόπωση, συνεχή κρυολογήματα και χρόνιες πληγές στο στόμα.
Τελικά, εξομολογήθηκε την κατάστασή της σε έναν από τους καθηγητές της στη σχολή. Προς μεγάλη της έκπληξη, της συνέστησε να δοκιμάσει να παίρνει πεπτικά ένζυμα φυτικής προέλευσης όταν έτρωγε. Χωρίς να έχει τίποτα να χάσει, το δοκίμασε, λαμβάνοντας με θρησκευτική ευλάβεια πεπτικά ένζυμα σε κάθε γεύμα.
"Δύο εβδομάδες αργότερα, τα συμπτώματα της κολίτιδας είχαν εξαφανιστεί μαζί με την κόπωση, τα κρυολογήματα, τις πληγές στο στόμα, τις ευαισθησίες στα τρόφιμα, τα πάντα", λέει η Κάτλερ. "Ήταν σαν να έγινα ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος".
Σε εκείνο το σημείο άρχισε η δια βίου μελέτη της για αυτό που η ίδια αποκαλεί "μικροθαύματα".

Τι είναι τα ένζυμα;*
Τα ένζυμα είναι πρωτεΐνες που αποτελούνται από αμινοξέα και δημιουργούνται σε πολλές περιοχές του σώματος - στο στομάχι και στο λεπτό έντερο, στο θύμο αδένα, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και αλλού. Τα ένζυμα είναι απαραίτητα για όλες τις διαδικασίες της ζωής και είναι υπεύθυνα για την επιτάχυνση των χημικών αντιδράσεων σε κάθε κύτταρο του σώματός μας.
Γνωστά και ως βιοκαταλύτες, είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση της ομοιόστασης (της συνολικής βιοχημικής ισορροπίας), βοηθούν σε όλες τις διαδικασίες δομικής υποστήριξης (για παράδειγμα, στη δημιουργία μυών) και διασπούν ένα τεράστιο φάσμα ουσιών, συμπεριλαμβανομένων των τροφών και των τοξινών.
Τα χιλιάδες διαφορετικά ένζυμα στο σώμα μπορούν να καταταγούν σε έξι θεμελιώδεις κατηγορίες με βάση τη λειτουργία τους: υδρολάσες που εμπλέκονται σε χημικές αντιδράσεις με το νερό, οξειδοαναγωγάσες που καταλύουν διαδικασίες οξείδωσης, λυάσες που διασπούν χημικούς δεσμούς, τρανσφεράσες που εμπλέκονται σε λειτουργίες μεταφοράς (όπως η σηματοδότηση), λιγάσες που εμπλέκονται σε διαδικασίες σύνδεσης και ισομεράσες που διευκολύνουν τις δομικές αλλαγές σε διάφορα μόρια.
Κάθε ένζυμο στο σώμα είναι υπεύθυνο για μια συγκεκριμένη δράση, από την υποβοήθηση της αναπνοής έως τη διευκόλυνση της πέψης, από την πήξη του αίματος έως την υποστήριξη της νευρικής λειτουργίας και την αντιγραφή του DNA.
Όλες οι διαφορετικές κατηγορίες ενζύμων μπορούν να ενταχθούν σε τρεις κύριες κατηγορίες: τα μεταβολικά ένζυμα (ή αλλιώς συστημικά ένζυμα) που τρέχουν κάθε πτυχή των βιοχημικών διεργασιών του σώματός μας, τα πεπτικά ένζυμα που χωνεύουν τις τροφές μας και τα τροφικά ένζυμα που μπορούν να ληφθούν μόνο εξωτερικά από ωμές τροφές.
"Η συντριπτική πλειονότητα των ενζύμων που κατασκευάζονται από το σώμα είναι συστημικά ένζυμα", λέει η Κάτλερ. "Είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση των ιστών του αίματος και των οργάνων μας. Εξασφαλίζουν ότι η καρδιά μας χτυπάει τακτικά, οι μύες μας συστέλλονται και χαλαρώνουν σωστά και οι αισθήσεις μας, συμπεριλαμβανομένης της όρασης και της ακοής, παραμένουν οξυμένες. Απομακρύνουν τη δυνητικά ανθυγιεινή LDL-χοληστερόλη από το αίμα, παράγουν και εξισορροπούν τις ορμόνες μας και παρέχουν τους νευροδιαβιβαστές που υποστηρίζουν τη μνήμη και τη διάθεση".
Τα συστημικά ένζυμα υποστηρίζουν επίσης την κυτταρική ανάπτυξη και επιδιόρθωση, μετατρέπουν τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες και τα λίπη σε καύσιμα για τα κύτταρά μας και βοηθούν στην αποβολή των άχρηστων υλικών από το σώμα.
"Σε ιδανικές συνθήκες, το σώμα μας μπορεί να παράγει όλα τα συστημικά ένζυμα που χρειάζεται", λέει. "Αλλά αν το σώμα εξαντλήσει τα αποθέματά του -κυρίως επειδή είναι τόσο απασχολημένο με την παραγωγή πεπτικών ενζύμων- δεν μπορεί πλέον να θεραπευτεί ή να ανοικοδομηθεί αποτελεσματικά. Τότε είναι που εμφανίζονται πολλά προβλήματα με το ανοσοποιητικό σύστημα. Σε αυτό το σημείο, η συμπλήρωση με τα κατάλληλα συστημικά ένζυμα μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά".
Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους το σώμα πρέπει να εργάζεται τόσο σκληρά για τη δημιουργία πεπτικών ενζύμων είναι επειδή τα ένζυμα των τροφών συχνά εξαντλούνται ή ακόμη και εξαλείφονται κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος, της παστερίωσης και της επεξεργασίας. Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει στην έλλειψη ενζύμων στις τροφές μας είναι η ταχεία εξάντληση των θρεπτικών συστατικών στα εδάφη στα οποία καλλιεργούνται. Η δημιουργία ενδογενών πεπτικών ενζύμων (που παράγονται στο σώμα) καθίσταται ζωτικής σημασίας για να βοηθήσουν στη διάσπαση των τροφών, την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και τη μεταφορά τους σε όλο το σώμα.
Δυστυχώς, καθώς γερνάμε, κυρίως λόγω του στρες και της κατανάλωσης ιδιαίτερα επεξεργασμένων, βασικά άπεπτων τροφών, το σώμα μας χάνει την ικανότητά του να δημιουργεί αρκετά πεπτικά και συστημικά ένζυμα.
"Αν το σώμα δεν μπορεί να χωνέψει σωστά τις τροφές για μεγάλο χρονικό διάστημα, απλά εγκαταλείπει κατά κάποιο τρόπο την προσπάθεια να δημιουργήσει πεπτικά ένζυμα", τονίζει η Κάτλερ. "Και όταν δεν χωνεύετε την τροφή σας, τότε τα σωματίδια της τροφής εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και στους ιστούς, και το ανοσοποιητικό σύστημα τίθεται σε κίνδυνο, και τότε αρχίζετε να έχετε όλες αυτές τις τροφικές ευαισθησίες και αντιδράσεις.
"Αρχίζετε να φτερνίζεστε και να βήχετε. Έχετε κνίδωση και πονοκεφάλους. Κουράζεστε και δεν μπορείς να γυμναστείτε. Έχετε συνεχείς φλεγμονές και πόνο. Τα μαλλιά σας πέφτουν και δεν μπορείτε να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις και είστε πάντα άρρωστοι".
Η Κάτλερ λέει ότι οι περισσότεροι επαγγελματίες εναλλακτικής υγείας, ακόμη και οι γιατροί, καταλήγουν να συνταγογραφούν κάθε είδους συμπληρώματα διατροφής για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους προβλημάτων. Δυστυχώς, λέει ότι τα συμπληρώματα είναι λίγο-πολύ μία αποτυχημένη λύση αν δεν χωνεύετε σωστά τις τροφές.
"Αρχίζετε να παίρνετε βιταμίνες και μέταλλα και να ξοδεύετε όλα αυτά τα χρήματα σε συμπληρώματα και καταλήγετε απλώς με ακριβά ούρα και κόπρανα. Γιατί αν δεν μπορείτε να χωνέψετε ούτε καν το φαγητό σας, πώς περιμένετε να χωνέψετε όλα αυτά τα συμπληρώματα που παίρνετε; Αλλά αν απλά αρχίσετε να παίρνετε πεπτικά ένζυμα, μπορείτε να αρχίσετε να χωνεύετε ξανά σωστά την τροφή σας και το ανοσοποιητικό σας σύστημα αρχίζει να λειτουργεί ξανά, το ίδιο και η παραγωγή ενζύμων στο σώμα".
Η Κάτλερ μιλάει για τους χιλιάδες ασθενείς που έχει βοηθήσει με ενζυμοθεραπεία όλα αυτά τα χρόνια -όπως ένας άνδρας που ήρθε σε αυτήν με χρόνια φλεγμονή στα γόνατα και αρθρίτιδα. Στα εξήντα του, είχε υποβληθεί σε αντικατάσταση ενός γόνατος και των δύο ισχίων και δεν ήθελε να υποβληθεί σε άλλη μια χειρουργική επέμβαση. Αφού αξιολόγησε τα συμπτώματά του και τον τρόπο ζωής του, συνειδητοποίησε ότι δεν χώνευε υδατάνθρακες. Επίσης, έτρωγε πάρα πολλές πρωτεΐνες, έπινε πολύ αλκοόλ και γενικά υπερκατανάλωνε. Του χορήγησε πεπτικά ένζυμα και του συνέστησε κάποιες ασκήσεις. Ο πόνος, η φλεγμονή και η επιθυμία του για φαγητό μειώθηκαν γρήγορα. Έξι χρόνια αργότερα, το γόνατό του εξακολουθεί να είναι δυνατό και το ίδιο ισχύει και για τον ίδιο.

Ωφέλιμα για ό,τι σας ενοχλεί*
Τα ένζυμα έχει αποδειχθεί ότι είναι θεραπευτικά για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολικών ανεπαρκειών, των οφθαλμικών προβλημάτων και των προβλημάτων των αρθρώσεων, του καρκίνου και των καρδιακών παθήσεων.¹ Το ένζυμο granzyme A έχει αποδειχθεί ότι ρυθμίζει τη φλεγμονή.² Το ένζυμο PRMT1 ενισχύει την ανοσολογική λειτουργία και τη δημιουργία αντισωμάτων.³ Το ένζυμο L-ασπαραγινάση χρησιμοποιείται εδώ και καιρό με φάρμακα για την επιτυχή θεραπεία της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας.⁴
Οι ελλείψεις ενζύμων θεωρούνται πιθανός ένοχος πίσω από το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.⁵ Μια μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη για να διαπιστωθεί αν η συμπληρωματική χορήγηση του ενζύμου DAO (οξειδάση της διαμίνης, ένα πεπτικό ένζυμο που παράγεται στα νεφρά, το θύμο και τα έντερα) μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της ινομυαλγίας.⁶
Η ενζυμική θεραπεία χρησιμοποιείται στη θεραπεία των ασθενειών λυσοσωμικής αποθήκευσης, σπάνιων γενετικών ασθενειών που προκαλούν συσσώρευση τοξινών στα κύτταρα.⁷ Το ένζυμο αργινάση 1 μελετάται ως θεραπεία για ορισμένους καρκίνους, καθώς και για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η οποία προκαλεί το σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων στον αμφιβληστροειδή λόγω έλλειψης οξυγόνου, εμποδίζοντας την όραση.⁸ Η αργινάση μελετάται επίσης ως θεραπεία για καρδιαγγειακές παθήσεις,⁹ και το ένζυμο αλκαλική φωσφατάση έχει βρεθεί ότι προάγει την περιοδοντική αναγέννηση σε ποντίκια.¹⁰

Η ιδανική ενζυμική αγωγή*
Σύμφωνα με την Δρ Κάτλερ, το ιδανικό σχήμα είναι να λαμβάνετε μια πραγματικά καλή φόρμουλα πεπτικών ενζύμων με κάθε γεύμα. Συνιστά επίσης τη λήψη ενζύμων πρωτεάσης μεταξύ των γευμάτων - τουλάχιστον να παίρνετε πρωτεάση το βράδυ για να βοηθήσετε τον οργανισμό να επιδιορθωθεί.
"Η πρωτεάση είναι το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την πέψη των πρωτεϊνών", λέει, "και συμβάλλει στη γενική καλή υγεία με πολλούς τρόπους. Καθαρίζει το αίμα και διασπά τα μόρια που μπορεί να διαταράξουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, μειώνει το οίδημα και τη φλεγμονή και επίσης αποτρέπει τη συσσώρευση υπερβολικής ινικής, η οποία μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνους θρόμβους αίματος και ίνωση (συσσώρευση υπερβολικής ινικής στους μυϊκούς ιστούς)".

Πώς να πάρετε τα ένζυμα*
Πάρτε πεπτικά ένζυμα αμέσως πριν αλλά όχι περισσότερο από 10 λεπτά πριν από κάθε γεύμα. Εάν έχετε κάποια πάθηση που σχετίζεται με τα οξέα, όπως καούρα ή παλινδρόμηση οξέων, γαστρίτιδα ή έλκος, πάρτε μία κάψουλα με την πρώτη μπουκιά φαγητού.
Εάν έχετε φάει ένα ιδιαίτερα μεγάλο γεύμα, πάρτε άλλο ένα ένζυμο αμέσως μετά. Η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας με τη μία μπορεί να υπερφορτώσει την ικανότητα του σώματός σας να χωνέψει το φαγητό, οπότε προσαρμόστε τη δόση σας ανάλογα.

Πρωτεάση και άλλα πρωτεολυτικά ένζυμα*
Για τη γενική διατήρηση της υγείας, η Κάτλερ συνιστά τη λήψη μιας κάψουλας πρωτεάσης δύο ή τρεις φορές την ημέρα, μία ώρα πριν ή δύο ώρες μετά το γεύμα.
Για συστημική χρήση, δεν θέλετε το ένζυμο να αρχίσει να δρα στις τροφές στο έντερο. Αντίθετα, θα πρέπει να ταξιδεύει ανέπαφο από τα έντερα στην κυκλοφορία του αίματος, όπου μπορεί να δράσει στο αίμα και το λεμφικό σύστημα.
Πίνετε μια καλή ποσότητα φρέσκου νερού με πρωτεάση.

Επιθυμία για φαγητό
Αν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί έχετε λιγούρες για ζάχαρη, υδατάνθρακες, λίπος και αλάτι ή πρωτεΐνες, να η απάντηση.
"Οι τροφές που λαχταράμε είναι αυτές στις οποίες είμαστε πιο ευαίσθητοι, επειδή δεν τις χωνεύουμε", λέει η Δρ Κάτλερ. "Αν δεν διασπάτε τους υδατάνθρακές σας, για παράδειγμα, δεν απορροφάτε αυτά τα θρεπτικά συστατικά, οπότε τα αποζητάτε. Μόλις αρχίσετε να χωνεύετε τις τροφές που λαχταράτε, δεν θα τις λαχταράτε πια".

Φυτικές ίνες
Οι άνθρωποι που δεν χωνεύουν τις φυτικές ίνες έχουν πρόβλημα με τις ωμές τροφές, συνήθως επειδή έχουν πρόβλημα με την πέψη της κυτταρίνης - ένα σημαντικό δομικό συστατικό των κυτταρικών τοιχωμάτων των πράσινων φυτών. Αυτοί οι άνθρωποι συχνά καταλήγουν με προβλήματα ευερέθιστου εντέρου που μπορούν εύκολα να διορθωθούν με τη λήψη κυτταρινάσης, ενός ενζύμου που δεν παράγει ο ανθρώπινος οργανισμός και το οποίο δημιουργείται κυρίως από βακτήρια και μύκητες.

Πρωτεΐνες και λίπη*
Οι άνθρωποι που δεν χωνεύουν τις πρωτεΐνες τείνουν να λαχταρούν τις πρωτεΐνες και τη ζάχαρη. Συχνά φουσκώνουν σχεδόν αμέσως μετά το φαγητό και μπορεί επίσης τελικά να αναπτύξουν προβλήματα όπως γαστρίτιδα, καούρα ή γαστρεντερική παλινδρόμηση. Είναι επιρρεπείς σε θέματα σκωληκοειδίτιδας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα είναι επίσης ένα ζήτημα.
Όταν δυσκολεύεστε να χωνέψετε τα λίπη, καταλήγετε να επιθυμείτε λιπαρές τροφές και αλάτι. Επίσης, φουσκώνετε -όπως οι άνθρωποι που έχουν πρόβλημα με την πέψη των πρωτεϊνών, φουσκώνετε σχεδόν αμέσως μετά το φαγητό.
Επιπλέον, μπορεί να αντιμετωπίσετε:

- Δυσκολία στην απώλεια βάρους.
- Συχνές ή χρόνιες λοιμώξεις (βακτηριακές, ιογενείς ή ζυμομυκητιασικές).
- Διαβήτη ή περίσσεια σακχάρου στα ούρα.
- Υπογλυκαιμία
- Οστεοαρθρίτιδα.
- Προβλήματα εκφυλισμού των δίσκων της σπονδυλικής στήλης.
- Οστικές αγκυλώσεις.
- Οστεοπόρωση.
- Νόσο της χοληδόχου κύστης.
- Υποθυρεοειδισμός
- Ενοχλήσεις εμμηνόπαυσης, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο ή/και ινοκυστικοί μαστοί.
- Άγχος.
- Ελλείψεις βιταμινών Α, D και Ε.

Υδατάνθρακες*
Τα άτομα που δεν χωνεύουν τους υδατάνθρακες επιθυμούν υδατάνθρακες και σάκχαρα (ψωμί και γλυκά κ.λπ.). Όταν δεν χωνεύετε τους υδατάνθρακες, η τροφή καταλήγει να ζυμώνεται στο έντερό σας και έτσι αναπτύσσονται συμπτώματα που σχετίζονται με τη ζύμωση. Υποφέρετε επίσης από φούσκωμα μερικές ώρες μετά την κατανάλωση ενός γεύματος πλούσιου σε υδατάνθρακες.
Μπορεί να έχετε περισσότερα προβλήματα με ευερέθιστο έντερο, μαλακά κόπρανα ή δυσκοιλιότητα. Μερικές φορές μπορεί να έχετε εναλλαγές μεταξύ μαλακών κενώσεων και δυσκοιλιότητας. Μπορεί επίσης να υποφέρετε από κόπωση.
Τα πρόσθετα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

- Υπερβολικά αέρια μετά την κατανάλωση ωμών ή πλούσιων σε φυτικές ίνες τροφών.
- Διάρροια, ειδικά μετά την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν λακτόζη.
- Δυσκοιλιότητα, ειδικά μετά την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν μαλτόζη ή σακχαρόζη.
- Τάση για άφθες ή έρπητα ζωστήρα.
- Δερματικά προβλήματα όπως ακμή, έκζεμα και ψωρίαση.
- Υψηλά επίπεδα λιπών στο αίμα, ολικής χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων.
- Αναπνευστικά προβλήματα, ιδίως άσθμα.
- Ίλιγγοι ή ζάλη.
- Κολίτιδα ή νόσος του Crohn.
- Καντιντίαση (μολύνσεις από ζυμομύκητες).
- Λοιμώξεις του αυτιού.
- Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).
- Συναισθηματική δυσφορία όπως εναλλαγές της διάθεσης, κατάθλιψη, κρίσεις άγχους, θυμός ή βίαιη συμπεριφορά.

Τι να αναζητήσετε σε μια φόρμουλα πεπτικών ενζύμων*
Σύμφωνα με την Δρα Κάτλερ, τα ένζυμα φυτικής προέλευσης είναι τα καλύτερα. Επιπλέον, τα ένζυμα ζωικής προέλευσης καταστρέφονται πιο εύκολα από το οξύ του στομάχου. Βεβαιωθείτε επίσης ότι οι κάψουλες έχουν φυτική βάση και δεν είναι φτιαγμένες από ζωική ζελατίνη.
Πολλά προϊόντα ενζύμων διαθέτουν επικάλυψη που έχει σχεδιαστεί για να εκτίθενται λιγότερο τα ένζυμα στα οξέα του στομάχου, αλλά η Κάτλερ λέει ότι είναι λιγότερο αποτελεσματικά από εκείνα χωρίς επικάλυψη.
Όταν ψάχνετε για ένα αποτελεσματικό πεπτικό ένζυμο ευρέος φάσματος, βεβαιωθείτε ότι υπάρχουν τουλάχιστον 13 διαφορετικά ένζυμα στη φόρμουλα. Μην ανησυχείτε για το πώς αναγράφεται η ποσότητα κάθε ενζύμου. Τις περισσότερες φορές είναι σε ενζυμικές μονάδες, το μέτρο της καταλυτικής δραστηριότητας ενός συγκεκριμένου ενζύμου (ρυθμός χημικής αντίδρασης). Οι ενζυμικές μονάδες είναι διαφορετικές για κάθε ένζυμο. Για παράδειγμα, τα ένζυμα κυτταρινάσης μετρώνται σε μονάδες κυτταρινάσης (CU) και η δραστηριότητα των πρωτεασών μετράται σε μονάδες αιμοσφαιρίνης βάσης τυροσίνης (HUT).
"Πραγματικά δεν έχει σημασία", λέει η Κάτλερ. "Οι μονάδες είναι συνήθως ισοδύναμες. Ορισμένες εταιρείες χρησιμοποιούν χιλιοστόγραμμα στην ετικέτα, άλλες χρησιμοποιούν μονάδες. Δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ανησυχείτε".
Συμβουλεύει να αγοράζετε συνδυασμούς με τα περισσότερα από τα ακόλουθα ένζυμα:

Αμυλάση: Μετατρέπει τους σύνθετους υδατάνθρακες σε απλά σάκχαρα.
Πρωτεάση: Διασπά πρωτεΐνες.
Γλυκοαμυλάση: Διασπά τα άμυλα και τους υδατάνθρακες μακράς αλυσίδας σε σάκχαρα.
Λιπάση: Διασπά λίπη.
Κυτταρινάση: Διασπά την κυτταρίνη (φυτικές ίνες) σε β-γλυκόζη.
Άλφα-γαλακτοσιδάση: Διασπά τα σάκχαρα και τα λίπη.
Διαστάση: Διασπά το άμυλο, μετατρέποντάς το σε μαλτόζη (σάκχαρο)
Ημικυτταρινάση: Διασπά την ημικυτταρίνη, μια μορφή κυτταρίνης από τα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών.
Ινβερτάση: Διασπά τη σακχαρόζη σε φρουκτόζη και γλυκόζη.
Β-γλυκανάση: Διασπά γλυκοζιτικούς δεσμούς (δεσμοί μεταξύ μορίων υδατανθράκων και άλλων ομάδων μορίων) που βοηθούν στο σχηματισμό μυκητιακών κυττάρων όπως η καντιντίαση.
Πεπτιδάση: Διασπά πρωτεΐνες.
Φυτάση: Προλαμβάνει την απώλεια οστικής μάζας και μειώνει την οστεοπόρωση.
Παρακολουθήστε πώς ανταποκρίνεστε τόσο στα πεπτικά όσο και στα συστημικά ένζυμα για ένα μήνα.

Θεραπευτικά, αλλά όχι πανάκεια*
Η Κάτλερ είναι ξεκάθαρη ότι όσο καταπληκτικά και αν είναι τα ένζυμα, δεν είναι η απάντηση σε όλα (αν και μερικές φορές φαίνεται να είναι). Λειτουργούν καλύτερα σε συνδυασμό με μια υγιεινή διατροφή, ένα κατάλληλο πρόγραμμα άσκησης, μειωμένο στρες, ενυδάτωση και άλλα μέτρα υγείας. Μερικές φορές πρέπει να γίνουν σωματικές προσαρμογές, να εκκαθαριστούν ευαισθησίες, να απομακρυνθούν από το σώμα προβληματικές τοξίνες όπως τα βαρέα μέταλλα και πολλά άλλα. Αλλά κάνουν καταπληκτική δουλειά βελτιώνοντας τη συνολική υγεία και ζωτικότητα του ατόμου.
"Η ομορφιά με τα ένζυμα είναι ότι πραγματικά αισθάνεστε κάτι όταν τα παίρνετε. Νιώθεις τη διαφορά. Τα μαλλιά, το δέρμα και τα νύχια σας βελτιώνονται, οι ορμόνες σας έρχονται σε ισορροπία, χάνετε βάρος, η ενέργεια αυξάνεται και οι λιγούρες εξαφανίζονται.
"Η ενζυμική θεραπεία είναι επίσης αντιγηραντική", λέει η ίδια. "Μπορεί να γερνάτε, αλλά δεν χρειάζεται να γερνάτε. Θα πρέπει να έχετε την ίδια ενέργεια με εκείνη που είχατε όταν ήσασταν νεότεροι. Για την αύξηση της μακροζωίας και την αντιγήρανση, η καλή πέψη είναι η σύστασή μου".

Δίαιτες για τροφικές δυσανεξίες*
Αν δεν χωνεύετε καλά κάποιες τροφές, πάρτε πεπτικά ένζυμα και καταναλώστε τις ακόλουθες τροφές στα περισσότερα γεύματα για να έχετε τις καλύτερες πιθανότητες για μια υγιή ζωή.

Δίαιτα δυσανεξίας στους υδατάνθρακες*
- Πολλά λαχανικά, ωμά ή μαγειρεμένα, χωρίς λίπος ή αλάτι.
- Πολύ μεταλλικό νερό και τσάι από βότανα.
- Μέτρια υγιεινά λίπη, φυτικές πρωτεΐνες και ζωικές πρωτεΐνες.
- Ελάχιστα σάκχαρα, φρούτα, γαλακτοκομικά προϊόντα, καλαμπόκι και γλυκά λαχανικά όπως τα καρότα.
- Περιορισμένες αλμυρές τροφές (όπως σάλτσα σόγιας).
- Περιορισμένο αλκοόλ.
- Αποφύγετε τα δημητριακά εκτός από την κινόα, το φαγόπυρο και το άγριο ρύζι.
- Αποφύγετε όλα τα τεχνητά γλυκαντικά.
- Αποφύγετε τα καφεϊνούχα ποτά.

Δίαιτα δυσανεξίας σε πρωτεΐνες/λίπη.*
- Πολλά λαχανικά, ωμά ή μαγειρεμένα, χωρίς λίπος ή αλάτι.
- Πολλά φρούτα, χυμοί λαχανικών, χυμοί φρούτων.
- Άφθονο μεταλλικό νερό και τσάι από βότανα.
- Μέτρια αμυλούχα λαχανικά, όπως πατάτες, γλυκοπατάτες και χειμωνιάτικα κολοκύθια.
- Ελάχιστες πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων των οσπρίων και των γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλών λιπαρών.
- Περιορισμένες ελιές και αβοκάντο.
- Περιορισμένα αλμυρά τρόφιμα.
- Περιορισμένο αλκοόλ.
- Αποφύγετε τα δημητριακά, με εξαίρεση το φαγόπυρο, την κινόα και το άγριο ρύζι
- Αποφύγετε τα ζωικά λίπη και τα υδρογονωμένα φυτικά έλαια.
- Αποφύγετε τα τηγανητά τρόφιμα.
- Αποφύγετε τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα, το τυρί κρέμα, την ξινή κρέμα.
- Αποφύγετε τους ξηρούς καρπούς macadamia και την καρύδα, τα καρύδια και τα βούτυρα ξηρών καρπών.
- Αποφύγετε το μπέικον.
- Αποφύγετε τα τεχνητά γλυκαντικά και τα ροφήματα με καφεΐνη.

Μικροθαύματα της πραγματικής ζωής*
Η Μ. ήταν 57 ετών και 70 κιλά παραπάνω από το φυσιολογικό βάρος. Ήρθε στην Δρ Κάτλερ μετά από συμβουλή του ψυχολόγου της, ο οποίος πίστευε ότι ο εθισμός της σε ορισμένα τρόφιμα, ιδίως στα γλυκά, σχετιζόταν κατά κάποιο τρόπο με υποκείμενες δυσανεξίες στα τρόφιμα. Λόγω του βάρους της, η M. είχε σοβαρούς πόνους στο ισχίο και το γόνατο και ανησυχούσε ότι τελικά θα χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης ισχίου ή/και γόνατος. Είχε δοκιμάσει κάθε διαθέσιμη δίαιτα χωρίς επιτυχία και ήταν βαθιά απογοητευμένη και ανυπόμονη για κάτι που θα λειτουργούσε για αλλαγή.
Η Δρ Κάτλερ της ζήτησε να κάνει εξετάσεις αίματος και ούρων για να διασφαλίσει ότι δεν είχε υποκείμενα ιατρικά προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους της. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι είχε ηπατική και εντερική τοξικότητα και ότι δεν ήταν σε θέση να χωνέψει σωστά τα σάκχαρα και τα άμυλα. Η Δρ Κάτλερ την έθεσε σε ένα πρωτόκολλο αποτοξινωτικών συστημικών ενζύμων για την υποστήριξη της κανονικότητας του ήπατος και του εντέρου μαζί με ένα πεπτικό ένζυμο για να βοηθήσει στη διάσπαση των υδατανθράκων. Συνιστούσε επίσης να ακολουθεί τη δίαιτα για τη δυσανεξία στους υδατάνθρακες καθώς και να κάνει γρήγορο περπάτημα τρεις φορές την εβδομάδα.
Μόλις άρχισε να παίρνει τα ένζυμα, μαζί με ομοιοπαθητικά φάρμακα για την αποτοξίνωση, η M. άρχισε να χάνει βάρος. Μέσα σε επτά μήνες, έχασε τα επιπλέον 70 κιλά. Ο πόνος στο ισχίο και στα γόνατά της εξαφανίστηκε και η επιθυμία της για ζάχαρη εξαφανίστηκε.
Η Σ., 46 ετών, είχε σκλήρυνση κατά πλάκας. Τα πιο σοβαρά συμπτώματά της ήταν οι ημικρανίες και η κόπωση, αν και είχε επίσης συχνές κρίσεις μουδιάσματος, ζάλης, λιποθυμίας, ταχυπαλμία και πόνο στη μέση. Το ιατρικό της ιστορικό περιελάμβανε πεπτικά προβλήματα, όπως αέρια, φούσκωμα στην κοιλιά και ακανόνιστες κινήσεις του εντέρου. Η εργασία πλήρους απασχόλησης ήταν δύσκολη γι' αυτήν.
Οι εξετάσεις αποκάλυψαν δυσανεξία στους υδατάνθρακες μαζί με ειδικές ευαισθησίες στα ψάρια, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το σιτάρι, τα φασόλια, τα ζωικά και φυτικά λίπη, τη σοκολάτα, τον καφέ και ορισμένα αλκοολούχα ποτά που χρησιμοποιούνται στις χρωστικές ουσίες τροφίμων. Είχε επίσης τοξικότητα στο συκώτι/στη χοληδόχο κύστη και ήπια νεφρική δυσλειτουργία, η οποία συνέβαλε στον πόνο στην πλάτη της.
Με βάση αυτά τα ευρήματα, ο Δρ Κάτλερ συνταγογράφησε πέντε ενζυμικές φόρμουλες: μία είχε σχεδιαστεί για να βελτιώσει τη λειτουργία του πεπτικού της συστήματος και μία άλλη για να θεραπεύσει το προφανώς διαρρέον έντερό της. Το τρίτο ενζυμικό πρωτόκολλο ήταν για την αποτοξίνωση του ήπατος, της χοληδόχου κύστης και των νεφρών της και το τέταρτο για την αντιμετώπιση του φουσκώματος. Το τελευταίο ένζυμο που έπαιρνε ήταν για να ενισχύσει την αφομοίωση του ασβεστίου, του μαγνησίου και των ιχνοστοιχείων.
Αμέσως μετά την έναρξη αυτής της αγωγής, η Σ. παρατήρησε μια εντυπωσιακή μείωση των πεπτικών συμπτωμάτων και του φουσκώματος. Οι ημικρανίες της και ο πόνος στη μέση εξαφανίστηκαν. Η λειτουργία του ανοσοποιητικού της συστήματος βελτιώθηκε μαζί με την υπόλοιπη υγεία της. Σήμερα μπορεί να εργάζεται ολόκληρες μέρες χωρίς προβλήματα και μπορεί να τρώει σχεδόν ό,τι θέλει.

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Int J Mol Sci, 2021; 22(17): 9181
2 Front Immunol, 2020; 11: 931
3 Monash University, “Enzyme Behind Immune Cell Response Revealed,” Oct 12, 2017, monash.edu
4 Biochemistry, 2020; 59(35): 3193–3200
5 Med Hypotheses, 2000; 54(5): 853–4
6 NIH, “Fibromyalgia Treatment with Enzyme DAO,” NCT05389761, ClinicalTrials.gov
7 J Inherit Metab Dis, 2004; 27(3): 385–410
8 Medical College of Georgia at Augusta University, “Powerful Enzyme That Tamps Down Inflammation Holds Promise for Protecting the Eyes in Diabetes, Premature Birth,” Oct 12, 2022, ScienceDaily.com
9 Cell Death Discov, 2022; 8(1): 413
10 J Dent Res, 2021; 100(9): 993–1001

*Οι πληροφορίες που παρέχονται δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη γνωμάτευση ιατρού ή άλλου ειδικού της υγείας. Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα ή φυσικά σκευάσματα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας με δική σας πρωτοβουλία. Οι φυσικές θεραπείες δεν αποτελούν υποκατάστατο ιατρικής περίθαλψης. Παρακαλούμε συμβουλευτείτε απαραιτήτως τον ιατρό σας για οποιοδήποτε θέμα υγείας και πριν την χρήση οποιουδήποτε βότανου, διατροφικού συμπληρώματος ή άλλης αγωγής.

Η Δρ Τζένι Γκούντμαν αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λιντς το 1982 και είναι μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Οικολογικής Ιατρικής. Ειδικεύεται στη Διατροφική και Περιβαλλοντική Ιατρική τα τελευταία 20 χρόνια. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προ-σύλληψη (γονιμότητα και δημιουργία υγιών μωρών) και για τη συνεργασία με παιδιά. Η Δρ Τζένι Γκούντμαν έχει δώσει πολλές διαλέξεις, σε άλλους γιατρούς, σε επαγγελματίες της εναλλακτικής ιατρικής και στο ευρύ κοινό. Διηύθυνε επί 10 χρόνια μια ομάδα συζήτησης περιστατικών, όπου ιατροί και φυσικοπαθητικοί / διατροφολόγοι ανταλλάσσουν γνώσεις και κλινική εμπειρία.