Πώς βλέπουμε στην Νέο-ΚρανιοΙερή Θεραπεία ανθρώπους με Διαταραχές ή απώλεια Αισθήσεων

Κατηγορία Διάφορα
Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018 09:44 Διαβάστηκε 239 φορές
Holistic Life

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι είτε ξαφνικά ή είτε σιγά-σιγά χάνουν μια ή και περισσότερες από τις αισθήσεις τους. Για παράδειγμα έρχονται να κάνουν συνεδρίες Νέο-ΚρανιοΙερής Θεραπείας αρκετοί άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν όσφρηση και μαζί με αυτή συνήθως έχουν και απώλεια της γεύσης τους. Η απώλεια της Ακοής και της Όρασης είναι δύο ιδιαίτερες περιπτώσεις με τις οποίες θα ασχοληθούμε σε άλλο άρθρο. Η διαδικασία όμως είναι η ίδια και έχει άμεσα να κάνει με τον ίδιο τον άνθρωπο και τον τρόπο που ζει ή δεν επιτρέπει στον εαυτό του να ζει.

Η όσφρηση και η γεύση είναι δυο αισθήσεις οι οποίες είναι άμεσα συνδεδεμένες με την απόλαυση και επίσης με την επιβίωσή μας. Αν δεν μυρίζουμε ότι μια τροφή π.χ. είναι χαλασμένη και δεν έχουμε στην διάθεσή μας και την γεύση μας, τότε κινδυνεύουμε να πάθουμε δηλητηρίαση και πολλές φορές κινδυνεύει και η ζωή μας. Αλλά με τις δυο αυτές αισθήσεις απολαμβάνουμε με την μύτη μας τις ευωδιές της ζωής και γευόμαστε όλον τον πλούτο της ύπαρξης.

Τι συμβαίνει και ξαφνικά ή βαθμιαία ο άνθρωπος έχει απώλεια των δύο αυτών αισθήσεών του; Κάτι συνέβη στο παρελθόν του και ο άνθρωπος αυτός υιοθέτησε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά για τον εαυτό του, την οποία συμπεριφορά συνεχίζει μέχρι σήμερα να έχει, ώσπου το σώμα του με την απόσυρση των δυο αισθήσεων του διαμηνύει ότι «δεν μπορώ άλλο». Ξεχειλίζει δηλαδή σε κάποια στιγμή στην ζωή του το ποτήρι και το σώμα δεν έχει άλλες αντοχές πλέον.

Όσες θεραπευτικές μεθόδους και να εφαρμόσει κανείς μπορεί να βελτιώσουν μηδαμινά την κατάσταση αλλά ολική επαναφορά δεν υπάρχει. Το αίτιο βρίσκεται εκεί, στον ίδιο τον άνθρωπο. Κάτι έκανε και κάνει ο ίδιος. Συνήθως είναι ασυνείδητες συμπεριφορές που στρέφονται ενάντια στον εαυτό του. Έλλειψη π.χ. ευγνωμοσύνης για την ζωή ή το ότι παρ' όλο που είναι υγιής δεν νοιώθει καμία χαρά για αυτό που έχει και για οτιδήποτε δημιουργεί.

Με την Νέο-ΚρανιοΙερή Θεραπεία μπορεί να ακούσει ο Ταξιδιώτης"/ (θεραπευόμενος) από το σώμα του στην διάρκεια της συνεδρίας την ιστορία της δυσλειτουργίας αυτής και να μάθει επίσης τι μπορεί να κάνει αυτός ο ίδιος ώστε το σώμα του να του "χαρίσει" πάλι πίσω τις αισθήσεις του.

Ο Θεραπευτικός Διάλογος φέρνει την Επίγνωση

Θα πρέπει να διευκρινίσουμε στο σημείο αυτό πώς εννοούμε εμείς αυτό το “να ακούσει από το σώμα του”, που αναφέραμε παραπάνω. Για μας στην Νέο-ΚρανιοΙερη Θεραπεια το σώμα και ο κάθε πόνος ή το κάθε όργανο ή μέλος του σώματος είναι προσωπικότητες ξεχωριστές και στις συνεδρίες της Νέο-ΚρανιοΙερης τις προσεγγίζουμε μέσω του Θεραπευτικού Διαλόγου με σεβασμό, κατανόηση και αποδοχή. Τους προσφέρουμε το χώρο για να μπορέσουν να εκφραστούν είτε επικοινωνώντας απευθείας με τον Ταξιδιώτη και με την παρότρυνση την δική μας, αν θέλει ο ίδιος να επικοινωνήσει με μια από τις προσωπικότητες που εμφανίζεται στην πορεία της συνεδρίας, είτε μας δίνει εμάς την συγκατάθεσή του να επικοινωνήσουμε εμείς οι Συνοδοιπόροι μ’ αυτές. Και στις δυο περιπτώσεις όμως ο Ταξιδιώτης (ή αλλιώς Θεραπευόμενος) ακούει και συνειδητοποιεί αυτά που λέει η συγκεκριμένη προσωπικότητα και το σώμα του φυσικά αντιδρά ανάλογα. Επειδή οι αλήθειες που διηγούνται οι πόνοι, το σώμα το ίδιο ή κάποιο όργανο είναι βαθιές Αλήθειες του Ταξιδιώτη είναι φυσικό αυτές οι αλήθειες να προκαλούν Συναισθήματα, τα οποία είναι ευπρόσδεκτα και είναι σημαντικό να εκφραστούν στην συνεδρία απλόχερα, γιατί τότε πραγματικά παίρνει το σώμα την πληροφορία σε πολύ βαθύ επίπεδο ότι τώρα ο Ταξιδιώτης με/μας κατάλαβε! Αν σε αυτό το σημείο της συνεδρίας ο Ταξιδιώτης μπορέσει να υποσχεθεί να κάνει βήματα προς την κατεύθυνση που του δείχνει το σώμα του, τότε το σώμα αφαιρεί σιγά-σιγά ή και πολύ άμεσα το όποιο Σύμπτωμα.  

Το σώμα το ίδιο ξέρει τι το λυτρώνει

Στη φιλοσοφία της Νέο-ΚρανιοΙερης Θεραπειας είμαστε πεπεισμένοι ότι το Σώμα μας έχει όλες τις δυνατότητες να μας αρρωστήσει, εάν ζούμε ενάντια στις Αλήθειες μας όμως έχει επίσης όλες τις δυνατότητες να επαναφέρει όλες τις ισορροπίες και την υγεία, μόλις κατανοήσουμε ποιος είναι ο δικός μας δρόμος στην ζωή μας και αρχίσουμε να το κάνουμε πράξη, να το ζούμε δηλαδή. Η Νέο-ΚρανιοΙερη Θεραπεια φέρνει τον άνθρωπο με διαταραχή της όσφρησης ή της γεύσης σε επαφή με αυτό που το σώμα έχει να του πει. Και φυσικά για τον καθένα που έχει το ίδιο Σύμπτωμα, η αιτία είναι πάντα διαφορετική, διότι εμείς λέμε ότι, όσοι άνθρωποι κατοικούν σ' αυτήν τη γη τόσες είναι και οι μοναδικές Αλήθειες του καθενός. Σιγά-σιγά στις συνεδρίες το σώμα θα ξετυλίξει την ιστορία που κρύβεται πίσω από την απώλεια κάποιας αίσθησης και θα μάθει ο άνθρωπος αυτός τι μπορεί να κάνει ό ίδιος ώστε να ξαναβρεί τις αισθήσεις του!

Για να γίνει κατανοητό τι εννοούμε θα αναφέρουμε εδώ εν συντομία δύο περιπτώσεις ανθρώπων που ήρθαν να κάνουν συνεδρίες οι οποίοι είχαν διαφορετική ιστορία.

Ο πρώτος Ταξιδιώτης μας ήρθε γιατί μετά από ένα μεγάλο ατύχημα και αφού πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο μετά με πολλαπλά χειρουργεία για να συναρμολογηθούν τα πόδια του από τα οστά με πολλαπλά θραύσματα, δεν μπορούσε να σηκωθεί μόνος από τον καναπέ και να περπατήσει παραπάνω από μερικά βήματα. Αφού σιγά-σιγά κατάφερε να μπορεί να περπατάει, να οδηγεί μοτοσυκλέτα και να βγαίνει χωρίς υποστήριξη βόλτα, γκρίνιαζε γιατί δεν ήταν όπως πριν το ατύχημα. Και όσο γκρίνιαζε τόσο έχανε και την όσφρηση και τη γεύση του. Ώσπου δεν μύριζε τίποτα και δεν είχε γεύση. Δοκίμαζε τρώγοντας καυτερά μήπως και ερεθιστεί η γεύση του αλλά μάταια! Σε μια από τις πολλές συνεδρίες Νέο-ΚρανιοΙερής Θεραπείας που έκανε, του αποκάλυψε το σώμα πόσο λίγη Ευγνωμοσύνη έδειξε προς το σώμα του για το θαύμα που έκανε να τον κρατήσει στην ζωή και αυτός το μόνο που είχε να πει ήταν η αγνωμοσύνη του. "Δείξε μου την χαρά σου ότι ζεις και εγώ θα σε ανταμείψω με τις αισθήσεις σου" του αποκάλυψε το σώμα του στην συνεδρία. Χρειάστηκε τον χρόνο του να το κατανοήσει και μόλις το κατανόησε και άφησε την χαρά του για τις απλές απολαύσεις τις ζωής του να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς του και να απολαμβάνει πραγματικά την κάθε στιγμή σαν δώρο που του έκανε το σώμα του, τότε επανήλθαν οι όσφρηση και η γεύση του οι οποίες του υπενθυμίζουν πόσο μεγάλο δώρο είναι η ζωή.

Το δεύτερο άτομο ήταν μια κυρία η οποία ήρθε γιατί και αυτή δεν είχε όσφρηση και γεύση αλλά όχι πάντα. Ζούσε μια καθημερινότητα «φυσιολογική» όπως λέμε γεμάτη με δουλειά, υποχρεώσεις και σπίτι. Δεν υπήρχε εξήγηση για ποιόν λόγο όταν έφευγε από την Αθήνα μετά από 40-50 χιλιόμετρα άρχισε να μυρίζει μυρωδιές και να έχει γεύση. Με την επιστροφή της στην Αθήνα λίγο πριν την είσοδο στην πόλη εξαφανίζονταν οι δυο αυτές αισθήσεις της. Μετά από δυο συνεδρίες εμφανίστηκε ένα σκηνικό της ζωής της όπου έζησε την «μεγαλύτερη αποτυχία» και ήττα της. Η ήττα ήταν ότι εμπιστεύτηκε πολύ ένα φίλο για να εκπληρώσουν μαζί το όνειρο των κοινών ιδεωδών τους και παράτησε όλες τις ασφάλειες που είχε στην πόλη και πήγαν μαζί να δημιουργήσουν και να πραγματοποιήσουν την ιδέα της ελευθερίας στη φύση. Μετά όμως από δυο χρόνια βρέθηκε ένας αγοραστής για το κτήμα στο οποίο δούλευαν μαζί αλλά ανήκε στον φίλο της, και αυτός πούλησε χωρίς να τον νοιάζει η κολλητή του φίλη που έβαλε τόσο κόπο και τα όνειρά τους σ’ αυτό το κτήμα. Έφυγε και επέστρεψε στην πόλη μαζί με μια μεγάλη πικρία της προδοσίας και της απογοήτευσης και πεπεισμένη ότι αυτό το άτομο που εμφανίστηκε τώρα στην συνεδρία από το πουθενά δεν πρόκειται ποτέ να το συγχωρέσω για την προδοσία των ονείρων μας. Τα σώμα της γέμισε με εντάσεις και πόνους αλλά δεν ήθελε να δει τι πυροδοτεί αυτούς τους πόνους τώρα.

Στην αμέσως επόμενη συνεδρία το σώμα της έδειξε βιωματικά με πόνο ότι δεν αντέχει άλλο τόσο βάρος που του φορτώνει. Όσο αυτή δεν αφήνει την Αγάπη για τον εαυτό της να γίνει μέρος της ζωής της και δεν αφήνει τον φίλο της του τότε πίσω της και τον κουβαλάει «στην πλάτη της» - μη συγχωρώντας τον - δεν θα μπορεί να μυρίζει και να γεύεται την ζωή. Γι’ αυτό και της δείχνει δείγματα ότι όντας στην φύση επανέρχονται οι αισθήσεις της.

Σ’ αυτή την συνεδρία δεν μπόρεσε ακόμη να τον συγχωρέσει «γι’ αυτό που της έκανε». Αλλά στην τέταρτη κατά σειρά συνεδρία ερχόμενη σε επαφή με την καρδιά της κατανοεί πόσο η ίδια υποφέρει όντας πολύ σκληρή και στερώντας από τον εαυτό της την δυνατότητα να συγχωρεί και να είναι ελεύθερη. Μέσα από αυτήν την ποιότητά της να μπορεί και να συγχωρεί μέσα από εκεί υπάρχει μόνο η λύτρωση. Καλεί τον φίλο της εκεί σ’ αυτό το κτήμα και με την στήριξη της καρδιάς της μπορεί επιτέλους να κοιτάξει στα μάτια τον φίλο εκείνον που τόσα χρόνια κουβάλαγε μαζί της και να του δείξει για πρώτη φορά ειλικρινά πόσο πληγώθηκε από αυτόν. Αυτός της δίνει απαντήσεις οι οποίες είναι λυτρωτικές και έτσι δημιουργείται το έδαφος να κάνει χώρο μέσα της και να τον συγχωρέσει μέσα από βαθιά κατανόηση για αυτόν και για την ίδια. Το σώμα της λυτρωμένο από το βάρος της «σκληρότητας τόσων χρόνων» μαλάκωσε, έγινε βούτυρο και ξαφνικά μύριζε την φύση εκεί στο κτήμα στο σκηνικό της. Μετά την συνεδρία βελτιώθηκαν οι δυο αισθήσεις της και στην καθημερινότητά της. Η όσφρηση και η γεύση της αποκαταστάθηκαν πλήρως μετά από μερικές εβδομάδες αφού αποκατέστησε την επαφή της με το να μπορεί να συγχωρεί και να έχει επαφή με την καρδιά της την πηγή της κατανόησης και της αγάπης για τον εαυτό της.

Αρης Χαντζηνασιος & Natasha Green

www.neocranio.com