Η Ομοιοπαθητική στο έλκος στομάχου

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012 21:15 Διαβάστηκε 3384 φορές
Issue 47

Γράφει ο ομοιοπαθητικός Λύσανδρος Μυγιάκης (Diploma British Institute of Homeopathy)
διευθύνων στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ. 

Η ιατρική σήμερα δέχεται ως αίτιο του έλκους του στομάχου, σε ποσοστό 75% των περιστατικών, το ελικοβακτήριο του πυλωρού. Η κλασσική αντιμετώπιση γίνεται με δύο ή τρία αντιβιοτικά μέχρι εξαφάνισης του ελικοβακτηρίου. Ωστόσο εάν αποτύχουν να το κάνουν τότε αναπτύσσεται ένα ανθεκτικό στα αντιβιοτικά στέλεχος του μικροβίου. Επίσης εάν το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου είναι πεσμένο τότε το ελικοβακτήριο του πυλωρού μπορεί εκ νέου να κάνει την καταστροφική εμφάνισή του.

Αυτή η πραγματικότητα καθώς και ο φόβος αρκετών ατόμων για την λήψη αντιβιοτικών και την άσχημη επίδραση που έχουν γενικότερα στην μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου τους, κάνει την Ομοιοπαθητική μια αρκετά θελκτική εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση στο πρόβλημα του πεπτικού έλκους.

Στο έλκος του στομάχου μπορούμε να έχουμε καλά αποτελέσματα με την Ομοιοπαθητική σε ποσοστό 70% των περιστατικών. Συνήθως θα χρειαστεί μια περίοδος θεραπείας περίπου έξι μηνών.

Το Ελληνικό Repertory Ομοιοπαθητικής, δηλαδή το λεξικό συμπτωμάτων και φαρμάκων που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι Έλληνες ομοιοπαθητικοί, αναφέρει πληθώρα φαρμάκων, συγκεκριμένα 117 που μπορεί να θεραπεύσουν το έλκος του στομάχου. Ανάμεσά τους κυρίαρχη θέση έχει το Arsenicum album, το Argentum nitricum, το Kali bichromicum, o Phosphorus, η Hydrastis Canadensis, το Chelidonium, το Psorinum, η Sepia κλπ.

Το Ελληνικό Repertory επίσης αναφέρει και ομοιοπαθητικά φάρμακα και για αιμορραγικό έλκος, για επώδυνο έλκος, για έλκος από την καταπίεση των αιμορροΐδων, για έλκος σε αλκοολικούς, μετά από στεναχώρια, από φιλονικίες, από καρκίνο, κληρονομικό, κακοήθες, υποτροπιάζον κλπ.  

Για το ζήτημα του έλκους του στομάχου έχουν συγγράψει γνωστοί ομοιοπαθητικοί όπως ο Dr. Bonerot, ο Dr. John Clarke, o Dr. M. Rafeeque, η Dr. Elizabeth Wright Hubbard και άλλοι.

Ο Άγγλος ομοιοπαθητικός Dr. John Clarke εκτός από τα αναφερθέντα φάρμακα χρησιμοποιούσε και ένα ειδικό ομοιοπαθητικό φάρμακο κατά του πόνου του έλκους. 

Ο Ινδός ομοιοπαθητικός Dr. M. Rafeeque προτείνει και φάρμακο για τον εμετό σε έλκος του στομάχου.

Επίσης κατά την γνωστή αμερικανίδα ομοιοπαθητικό Dr. Elizabeth Wright Hubbard, τo γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος συνήθως θα υποχωρήσουν μπροστά στα φάρμακα Anacardium, Arsenicum, Argentum nitricum, Calcarea phosphorica, Conium, Kali bichromicum, Graphites, Lycopodium, Phosphorus και άλλα παρόμοια.

Εννοείται ότι το συγκεκριμένο άτομο θα λάβει μόνο ένα από τα αναφερθέντα φάρμακα, δηλαδή εκείνο που ταιριάζει στον οργανισμό του, που είναι όμοιο ως προς αυτόν.

Ο ομοιοπαθητικός αφού λάβει ένα πλήρες ιστορικό του ασθενούς, δηλαδή με πολλές λεπτομέρειες των ζητημάτων υγείας του ατόμου αλλά και της ψυχοσύνθεσής του, θα χορηγήσει το ενδεικνυόμενο ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό έλκους του στομάχου μπορεί να χρειαστεί και αντιμιασματική προσέγγιση με τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Σύμφωνα με την Ομοιοπαθητική το έλκος είναι μια εκδήλωση του λεγόμενου συφιλιδικού μιάσματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής έχει αναγκαστικά κλινική σύφιλη αλλά ότι απλά μέσα στο ενεργειακό επίπεδο της ύπαρξή του υπάρχει κάτι κληρονομούμενο από τις περασμένες γενιές των προγόνων του. Και είναι γνωστό ότι η σύφιλη ταλαιπώρησε πάρα πολύ την ανθρωπότητα επί σειρά αιώνων. 

Επικουρικά στην Ομοιοπαθητική, ο ψευδάργυρος, το σελήνιο, το βήτα καροτένιο όταν χορηγούνται σωστά βοηθούν να ισχυροποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Εξάλλου σε αυτό το ζήτημα σημαντική και γνωστή είναι και η συνεισφορά της Ομοιοπαθητικής. Επίσης ο χυμός του Cranberry και το αφέψημα ρίγανης μαζί φαίνεται ότι αναστέλλουν την ανάπτυξη του ελικοβακτηρίου.

Επίσης η γεμμοθεραπεία μόνη ή και σε συνδυασμό με Ομοιοπαθητική μπορεί να έχει την δική της θετική επίδραση στην επίλυση του προβλήματος.

Τα άτομα που έχουν λάβει δυνατές αντιβιώσεις για την καταπολέμηση του ελικοβακτήριου του πυλωρού θα πρέπει να εξισορροπήσουν την μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου τους με προβιοτικά στις κατάλληλες δοσολογίες.

Η ελάττωση του stress – ιδιαίτερα σε άτομα εργασιομανή - επίσης μπορεί να είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατάσταση. Εδώ μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα και τα ανθοϊάματα του Dr Bach ή και της Σκωτίας, δηλαδή τα Findhorn Flower Essences.

Σε οποιαδήποτε περίσταση ο ασθενής στη μοναδικότητά του θα πρέπει να λάβει αυτό που χρειάζεται με ευρύ πνεύμα, χωρίς θεραπευτικούς φανατισμούς οποιουδήποτε είδους.

Η κλινική προσέγγιση απαιτεί ευελιξία και όχι ακαμψία από μέρους του ιατρού ή του θεραπευτή. Τα αυστηρά πρωτόκολλα της αναλυτικής σκέψης έχουν θέση σε ερευνητικές εργασίες, αλλά συχνά δεν αποτελούν την αποκλειστική καθημερινή θεραπευτική πράξη των συμπληρωματικών θεραπευτικών, όπου η συνθετική προσέγγιση στη θεραπεία πολύ συχνά δίνει αρκετά καλά αποτελέσματα.

Ο άνθρωπος, ο κάθε ξεχωριστός και μοναδικός ασθενής που στέκει μπροστά μας κάθε φορά είναι πάντα πολύ μεγαλύτερος και περισσότερο ανεξερεύνητος από όλα τα πρωτόκολλα που προσπαθούν να τον ερευνήσουν. Φυσικά μπορούμε πάντα να προσπαθήσουμε να τον ερευνήσουμε και με όλη την επιστήμη, την τέχνη και την αγάπη μας να τον θεραπεύσουμε, είναι όμως λάθος να νομίζουμε στα σοβαρά ότι μπορούμε και να τον ταξινομήσουμε, δηλαδή να τον περιορίσουμε σε προκατασκευασμένα νοητικά συστήματα. Αν το κάνουμε ο ασθενής θα εξακολουθήσει να είναι εκεί, μπροστά στο γραφείο μας, περισσότερο ή λιγότερο καλά, αλλά η ψυχή του θα απουσιάζει.