Η κλινική εικόνα των «ασθενειών-ασθενών» κατά την Ομοιοπαθητική.

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012 20:41 Διαβάστηκε 2296 φορές
Issue 51


Γράφει ο Νικόλαος Ι. Ρωτσιάμης, Iατρός, M.Sc. στην Κλασσική Ομοιοπαθητική, Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής OMIASIS, www.omiasis.gr,e-mail: nikosrotsiamis@omiasis.gr

Σύμφωνα με τη θεωρία της Ομοιοπαθητικής, το σύνολο των συμπτωμάτων του ασθενούς στο πληρέστερο δυνατό φάσμα της πολυπλοκότητάς τους συνθέτουν τη λεγόμενη «εικόνα του ασθενούς». Σκοπός του ομοιοπαθητικού γιατρού είναι μέσα από το ιστορικό να αντλήσει τα στοιχεία αυτά που είναι τα πιο σημαντικά και να ταιριάξει την εικόνα του ασθενούς με την εικόνα του φαρμάκου από τη Materia Medica (φαρμακολογία). Έτσι, σε αντίθεση με την κλασσική ιατρική, ο οργανισμός αναλύεται σε αρκετά επίπεδα, τα οποία η συμβατική έρευνα δεν έχει βρει τρόπο να τα αξιολογήσει και να τα χρησιμοποιήσει προς όφελός της.

Παραδείγματος χάρη σε έναν ασθενή με δερματίτιδα, η έντονη επιθυμία για γλυκά είναι μια άχρηστη πληροφορία για τον κλασσικό γιατρό, για τον ομοιοπαθητικό όμως δυνητικά μπορεί να καθορίσει τη θεραπευτική προσέγγιση. Για την Ομοιοπαθητική, το σύνολο των συμπτωμάτων και άλλων χαρακτηριστικών ενός οργανισμού (π.χ. διατροφικές προτιμήσεις ή διάφορες ευαισθησίες) λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να ανευρεθεί η εικόνα του φαρμάκου. Τόσο στο Repertory όσο και στο VithoulkasCompass (ομοιοπαθητικά εργαλεία) ανευρίσκονται χιλιάδες συμπτώματα τα οποία μπορούν να συνδυαστούν με άπειρους τρόπους. Η Ομοιοπαθητική, δηλαδή, λαμβάνει υπόψη της όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία του οργανισμού και η θεραπεία της είναι εξατομικευμένη. Βέβαια, θα πρέπει να τονιστεί ότι όσες πληροφορίες και να συλλέξει ο ομοιοπαθητικός ιατρός από το ιστορικό ποτέ δεν θα καταφέρει να πλησιάσει το σύνολο της ποικιλίας του προς θεραπεία οργανισμού. Και αυτό γιατί σε κάθε περίπτωση η πολυπλοκότητα ενός οργανισμού είναι πάντα μεγαλύτερη από αυτήν που μπορεί να αντλήσει, να ταξινομήσει και να χρησιμοποιήσει ο ομοιοπαθητικός ιατρός. Παρακάτω θα δούμε ενδεικτικά και περιληπτικά κάποιες εικόνες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται πιο συχνά σε ασθενείς με δερματολογικά νοσήματα. Βέβαια ένας ασθενής μπορεί να εμφανίσει κάλλιστα μια εικόνα φαρμάκου τελείως διαφορετική από αυτά που θα αναφερθούν. Ειδικά τα λεγόμενα μεγάλα φάρμακα όπως: Phosphorus, Lycopodium, Nux Vomica, Calcarea Carbonica κ.α. είναι αναμενόμενο να συναντώνται συχνά στους δερματολογικούς «ασθενείς», όπως και στο γενικό πληθυσμό. Σκοπός της παρουσίασης των φαρμάκων είναι να δείξουμε με πιο τρόπο γίνεται το ταίριασμα της συμπτωματολογίας του ασθενούς με την εικόνα του φαρμάκου από τη Materia Medica (Clarke, 2003).

Graphites: Παράγεται από τον γραφίτη (λιθάναθρακας). Δίνεται συχνά σε ωτίτιδες, στομαχικές διαταραχές, δερματοπάθειες, διάφορες παθήσεις νυχιών καθώς και σε σεξουαλική ανικανότητα. Χαρακτηριστικό του είναι ότι αν κόψει το δέρμα αρκετά βαθιά (όπως π.χ. σε εγχείρηση) τότε η τάση είναι να κάνει χειλοειδή. Άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ δεν ακούει καλά, αν βρεθεί σε χώρο που έχει θόρυβο τότε ακούει καλύτερα. Είναι τύπος βαρύς (όχι σπιρτόζος) και συχνά παχύσαρκος. Μπορεί να επιθυμεί κοτόπουλο ακόμα και κάθε μέρα.

Petroleum: Παράγεται από ακατέργαστο πετρέλαιο. Δίνεται κυρίως σε δερματολογικά προβλήματα (π.χ. εκζέματα, ψωρίαση). Τρία είναι τα βασικά συμπτώματά του: α) πολύ μεγάλη ξηρότητα του δέρματος που οδηγεί σε σκασίματα, β) τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι εξαφανίζονται και γ) ναυτία. Επιπλέον, το άτομο αυτό μπορεί να παρουσιάζει έντονες υδαρείς διάρροιες. Είναι άτομο που κρυώνει. Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου νομίζει ότι κάποιος άλλος είναι δίπλα. Αν η καλυτέρευση στην ψωρίαση είναι εντυπωσιακή με τη βαζελίνη τότε το φάρμακο είναι Petroleum.

Psorinum: Παράγεται από ψωριασικά δερματικά κύτταρα. Δίνεται σε άτομα που έχουν δερματολογικά προβλήματα με έντονο κνησμό. Τα άτομα αυτά χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανασφάλεια και άγχος σχετικά με το μέλλον και κυρίως με τα οικονομικά. Επιπλέον, έχουν μεγάλη ευαισθησία στο κρύο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αποτελεί η εμφάνιση του αισθήματος πείνας κατά τη διάρκεια του πονοκεφάλου καθώς και οι εξαιρετικά δύσοσμες εκκρίσεις (ιδίως ο ιδρώτας).

Sulphur: Παράγεται από το θειάφι. Η συμπτωματολογία του καλύπτει πλήθος δερματικών νοσημάτων. Αφορά άτομα με φιλοσοφικές τάσεις (πολλές θεωρίες και ερωτήματα), επικριτικά (που όμως προσβάλλονται εύκολα αν ασκηθεί κριτική στους ίδιους) και ακατάστατα. Ζεσταίνονται (ιδίως οι πατούσες, τις οποίες και βγάζουν από τα σκεπάσματα) και επιθυμούν γλυκά και λίπος. Επιπλέον, χαρακτηρίζονται από αϋπνίες. Δεν τους αρέσει το νερό γενικά καθώς και το να πλένονται. Το νερό επιδεινώνει τα δερματικά τους εξανθήματα. Επίσης, δεν τους αρέσει ο ήλιος και παρουσιάζουν ίλιγγο από ύψος. Άλλο χαρακτηριστικό αποτελεί ότι στο τέλος του ύπνου (5 – 5:30 το πρωί) σηκώνονται και πάνε στην τουαλέτα τρέχοντας. Αίσθηση ότι το στομάχι είναι άδειο γύρω στις 11 – 12 το πρωί και ζεστά πόδια είναι συνδυασμός που χαρακτηρίζει μόνο το Sulphur (Clarke, 2003).