Μερικές Σκέψεις για την Θεραπεία

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013 03:00 Διαβάστηκε 1357 φορές
Issue 56



Γράφει ο Λύσανδρος Μυγιάκης Ομοιοπαθητικός (Diploma British Institute of Homeopathy)
διευθύνων στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – www.altersimilia.gr

Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις για την θεραπεία που τριγυρίζουν αυτή την εποχή στο νου μου. Εδώ και αρκετά χρόνια η στάση μου στη θεραπεία φροντίζω να είναι αρκετά ισορροπημένη ανάμεσα στην κλασσική ιατρική ειδικοτήτων και στην Ομοιοπαθητική, με ένα τρόπο που θα εξυπηρετεί το μέγιστο καλό των ασθενών μας. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να παραληφθεί τίποτα από όσα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη βελτίωση της υγείας.

Παρόλα αυτά, όλο και περισσότερο έχω και εγώ την αίσθηση ότι τα αδιέξοδα που συσσωρεύτηκαν στον τομέα της υγείας συνεχίζουν να αυξάνουν στη χώρα μας αλλά και παγκόσμια με ταχείς ρυθμούς. Όταν ο άνθρωπος, ο ιατρός είτε ο θεραπευτής δουν το θέμα αντικειμενικά, θα συνειδητοποιήσουν και αυτοί πικρά ότι αυτά δεν είναι τυχαία φαινόμενα. Οι επιλογές μας καθορίζουν την Πραγματικότητά μας και αυτό βέβαια ισχύει και για τον τομέα της υγείας.

Η επιστήμη σήμερα διαπνέεται από έναν άκριτο και ακατάσχετο Καρτεσιανισμό που έχει δημιουργήσει ένα πλήρως μηχανιστικό μοντέλο ερμηνείας της ζωής αλλά και του ανθρώπου. Η τάση του επιστημονικού νου να «εξηγεί» είναι κατανοητή αλλά σίγουρα ανεπαρκής. Τα σύγχρονα ιερατεία εκδίδουν τους ιερούς τους κανόνες υπό μορφή διπλών-τυφλών επιστημονικών δοκιμών και αρνούνται οτιδήποτε δεν προσαρμόζεται σε αυτά. Τέτοιου είδους έρευνες και συμπεράσματα συχνά επιχορηγούμενα από μεγάλες εταιρείες και τελικά εφαρμοζόμενα από το πλέγμα «Φαρμακευτικές πολυεθνικές εταιρείες – Ιατρικές σχολές – Νοσοκομεία» δημιουργούν μια μονοδιάστατη πραγματικότητα που αποτελεί την ιατρική του δυτικού ανθρώπου.

Ο απλός νους δίκαια θα αναρωτηθεί γιατί δεν μπορεί να βρεθεί μια θεραπεία για την υπέρταση, την υπερχολιστεριναιμία που μέσα σε σύντομο σχετικά χρόνο θα απαλλάσσει τον ασθενή οριστικά από το πρόβλημά του. Και το ίδιο βέβαια και για μια πληθώρα άλλων ζητημάτων υγείας. Στον εναλλακτικό χώρο λέγεται – όχι αναίτια – ότι αυτό που συχνά κάνει η ιατρική είναι ότι καταστέλλει τα συμπτώματα. Οι super τεχνολογίες πάνε πακέτο με super μηχανήματα και συχνά με super εμπόρια στον τομέα της υγείας. Δυστυχώς κάτι τέτοιο αδυνατούν όλο και περισσότερο να το παρακολουθήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία των κρατών, οι ασφαλιστικές εταιρείες και φυσικά οι δυστυχείς ασθενείς. Αλλά βέβαια ποιος νοιάζεται για αυτούς; Στη χώρα μας ο ασφαλισμένος πληρώνει υπέρογκα ποσά στο ταμείο του κάθε μήνα επί δεκαετίες και όταν χρειαστεί ιατρό πρέπει να κλείσει ραντεβού και να πληρώσει για αυτή την υπηρεσία. Ο παραλογισμός της καθημερινότητάς μας.

Οι ιατρικές έρευνες σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν την απόλυτη αλήθεια αφού όπως κι αν διεξάγονται θα υπάρχει πάντα ένα ποσοστό «αλήθειας» που θα τους διαφεύγει. Όλα τα πειράματα της ιατρικής δεν είναι παρά αποσπασματικές προσπάθειες επεξήγησης ενός Όλου που πάντα θα διαφεύγει μέσα από τις οπές του μερικού. Ο αναλυτικός «επιστημονικός» νους αναλύει εκείνο που σε τελική ανάλυση διαφεύγει γιατί είναι μεγαλύτερο από αυτήν. Τεμαχίζει την Πραγματικότητα για να την κατανοήσει και κατόπιν συχνά να την εκμεταλλευτεί ως καλός έμπορος, όμως το εμπόρευμά του είναι πάντα δεύτερης διαλογής. Οι καλύτερες θεραπείες των παλαιότερων αιώνων είχαν στηριχθεί στις ίδιες τις αναγεννητικές δυνάμεις της Μητέρας Φύσης και στις αναγεννητικές και θεραπευτικές δυνάμεις του ίδιου του οργανισμού.

Οι παλιοί πολιτισμοί θεράπευαν τον άνθρωπο με βότανα και ενεργειακές μεθόδους που είχε φροντίσει να παρέχει στον άνθρωπο η Κοσμική αφθονία και Πρόνοια. Ο σημερινός όμως άνθρωπος εμφορούμενος από εμπορικό και συντεχνιακό πνεύμα προτιμά από τα θεραπευτικά φυτά να αναλύει ουσίες στο εργαστήριο, να φτιάχνει πατέντες και να μονοπωλεί. Η τέχνη του είναι ατελής, γι’ αυτό και όλα τα φαρμακευτικά παρασκευάσματά του συνοδεύονται από δεκάδες και εκατοντάδες παρενέργειες. Και ο άνθρωπος σήμερα πάει ακόμα παρακάτω και διαπράττει «Ύβρη» με την αρχαιοελληνική έννοια, καταστρέφοντας την Μητέρα Φύση και συνεπώς το αύριό του. Και η Ύβρις συνεχίζεται με τα κάθε λογής γενετικής μηχανικής πειραγμένα προϊόντα διατροφής και τον Codex Alimentarius που αποτελούν προσπάθειες εγκεφάλων που σίγουρα δεν εμφορούνται από αγαθές σκέψεις για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ίσως δίκαια θα διερωτηθεί κάποιος ποια λύση μπορεί να υπάρξει σε αυτή την κατάσταση. Δυστυχώς οι όποιες λύσεις δεν είναι εύκολες. Ωστόσο αυτό δεν θα πρέπει να μας εμποδίσει να τις οραματιστούμε. Οι εναλλακτικές ενεργειακές θεραπευτικές - μεταξύ των οποίων και η Ομοιοπαθητική – όταν εφαρμόζονται με υπευθυνότητα δίνουν κάποια διέξοδα. Επίσης όσοι ιατροί και θεραπευτές αγωνιούν στην παρούσα κατάσταση ας συνεχίζουν να κάνουν εκεί που βρίσκεται ο καθένας τους ό,τι καλύτερο μπορούν. Επίσης ας φροντίζουν να υπάρχουν οι εναλλακτικές επιλογές που δυστυχώς προς το παρόν φτάνουν σε λίγους μόνο ανθρώπους. Μέσα από τον πόνο της σημερινής εποχής μπορεί να γεννηθεί μια συνειδητότητα που, αν το θελήσουν οι άνθρωποι, θα δημιουργήσει ένα φωτεινότερο αύριο.