Η αντιμετώπιση του επιχείλιου έρπητα με τη βοήθεια της ομοιοπαθητικής και της φυτοθεραπείας

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013 03:00 Διαβάστηκε 9837 φορές
Issue 57




Γράφει ο Μηνάς Ρηγάτος

Ο επιχείλιος έρπης είναι μια κοινή παθολογική κατάσταση που εμφανίζεται σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Περίπου το 95% των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών θα προσβληθούν έστω και μία φορά στη ζωή τους με επιχείλιο έρπητα. Το 80% του ανθρώπινου πληθυσμού είναι ασυμπτωματικοί φορείς των ιών του επιχείλιου έρπητα. ΟΙ υπεύθυνοι ιοί για την εμφάνιση του έρπητα αυτού είναι ο HSV-1 και σπανιότερα ο HSV-2.



Κλινική εικόνα

Η συνήθης κλινική εικόνα του επιχείλιου έρπητα είναι φλύκταινες γεμάτες υγρό ορώδους σύστασης που επικάθονται πάνω σε μία αγγειοβριθή φλεγμονώδη μάζα ερεθισμένου βλεννογόνου. Ο ασθενής 3-8 μέρες πριν την εμφάνιση των φλυκταινών μπορεί να νιώθει αδυναμία, νευραλγικούς πόνους σε όλη την περιοχή του προσώπου και της γνάθου και αίσθημα καψίματος στην περιοχή που θα εκδηλωθεί ο έρπης. Μόλις ο έρπης εμφανιστεί, το ερεθισμένο χείλος πονάει, καίει και τσούζει. Από την περιοχή ρέουν ορώδη υγρά και αίμα. Η εικόνα αυτή διαρκεί 10-15 μέρες, ο ιός όμως μένει σε λανθάνουσα κατάσταση και μπορεί να εκδηλωθεί ξανά σε μικρό χρονικό διάστημα όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

Πώς μεταδίδεται ο ιός

Ο ιός μεταδίδεται από το μολυσμένο σάλιο του πάσχοντος ατόμου. Σε μερικές περιπτώσεις τα γεννητικά υγρά που περιέχουν τους ιούς HSV-1 και HSV-2 μπορεί να μεταδώσουν τους ιούς αυτούς αν έρθουν σε επαφή με το στόμα ενός υγιούς ατόμου.

Συμπτώματα εκτός του εξανθήματος

Σε πολλούς ασθενείς η εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα μπορεί να συνοδεύεται από πόνους στο σώμα με κακουχία και αδυναμία, χάσιμο της όρεξης, απώλεια βάρους γιατί ο ασθενής δεν μπορεί να τραφεί σωστά, και πυρετό που μπορεί να είναι υψηλός και να φτάσει τους 38-39,5οC για 3-5 ημέρες.

Ποιοι παράγοντες κάνουν τον έρπητα να εκδηλωθεί

α) υψηλός πυρετός
β)κάποια χρόνια φλεγμονή που μετά από λοιμώξεις αποδυναμώνει την άμυνα του αναπνευστικού συστήματος του ασθενούς
γ) έντονο στρες ή υπερκόπωση.

Αυτοί είναι μερικοί συχνοί παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση του ιού.

Από το 1985, το φάρμακο Zovirax που περιέχει acyclovir, είναι μια πολύ αποτελεσματική λύση για τη θεραπεία του επιχείλιου έρπητα. Το φάρμακο όμως αυτό δεν μπορεί να προφυλάξει τους ασθενείς από τη συχνή επανεμφάνισή του. Η ομοιοπαθητική όμως μπορεί να δώσει λύση στις συχνές επανεμφανίσεις του.

Ο επιχείλιος έρπης μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία με τη βοήθεια της ομοιοπαθητικής και της φυτοθεραπείας.

Όταν ο έρπης εκδηλωθεί, μπορούμε να επαλείψουμε την πάσχουσα περιοχή με λάδι υπερικού και καλέντουλας, 3-5 φορές την ημέρα. Αυτό θα βοηθήσει να μειωθεί σημαντικά ο πόνος και η εξάπλωση του εξανθήματος, όπως επίσης και η επιμόλυνσή του.

Σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ομοιοπαθητικά φάρμακα για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων (π.χ. ρινοφαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα ή γρίπη) βλέπουμε σπάνια την εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα. Σε ασθενείς που «καταπιέζουν» τις διάφορες παθολογικές τοςυ καταστάσεις με φάρμακα όπως αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά. αντιδιαρροϊκά, αντιεμετικά, αντισταμινικά κλπ, η εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα είναι πιο συχνή. Ένας οργανισμός με καλό αμυντικό σύστημα σπάνια θα έχει την τάση να νοσήσει από τον έρπη.

Η λήψη βάμματος ή δισκίων Echinacea και Propolis για μια περίοδο 2-3 εβδομάδων, 2-3 φορές το χρόνο, βοηθάει στην αντιμετώπισή του.

Η ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς με δύο τρόπους:

1) να αντιμετωπίσει τον επιχείλιο έρπητα όταν αυτός εμφανιστεί ώστε να εξαφανιστεί πολύ γρήγορα
2) να αντιμετωπίσει τη χρόνια επανεμφάνιση του έρπη.


Φάρμακα όπως τα Lycopodium, Sulphur, Sepia, Graph, Petroleum, Mercurius, Lachesis, Arsenicum iodatum, Natrum muriaticum κ.α. δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα στη χρόνια επανεμφάνιση του έρπητα.

Για την οξεία φάση τα Clematis erecta, Iris verricolor, Mezereum, Bovista, Cantharis, Rhus-tox, Muriatic acid και Phosphoric acid είναι από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα στις οξείες καταστάσεις.

Ο έρπης που εμφανίζεται μετά από γριπώδεις καταστάσεις ανταποκρίνεται καλά στα Infuenzium, Psorinum, Staphylococinum, Oscilloccinum.

Συμπέρασμα:

Ο επιχείλιος έρπης είναι μία συχνή παθολογία που ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η χρήση της φυτοθεραπείας και της Ομοιοπαθητικής μπορεί να μειώσει τον πόνο και τη διάρκεια της νόσου. Η Ομοιοπαθητική με τη βοήθεια του ιδιοσυγκρασιακού φαρμάκου του ασθενή μπορεί να εξαλείψει τη συχνή επανεμφάνιση του επιχείλιου έρπητα.

Έρπης και εγκυμοσύνη

Οι γυναίκες που παρουσιάζουν συχνές κρίσεις έρπητα των γεννητικών οργάνων πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το βρέφος μπορεί να μολυνθεί και να αναπτύξει μηνιγγοεγκεφαλίτιδα που μπορεί να είναι μοιραία για τη ζωή του ή να αφήσει σοβαρές βλάβες στο νευρικό του σύστημα. Πολλές φορές σε μητέρες που πάσχουν από έρπητα των γεννητικών οργάνων προτιμάμε την καισαρική τομή.

‘Έρπης και θηλασμός

Οι μητέρες που θηλάζουν πρέπει να σταματήσουν τον θηλασμοί για 3 εβδομάδες. Είναι αρκετά συχνό μία μητέρα να μολυνθεί από τον ιό κατά τη διάρκεια του θηλασμού από την επαφή της θηλής με το σάλιο του βρέφους αν το τελευταίο έχει εκδηλώσει επιχείλιο έρπητα.

Έρπης και κορτιζόνη

Οι αλοιφές κορτιζόνης είναι επικίνδυνες για τον επιχείλιο έρπητα, Μπορούν να επιδεινώσουν σοβαρά την κλινική του εικόνα.

Έρπης και φακοί επαφής

Απαγορεύεται αυστηρά στους ασθενείς που πάσχουν από επιχείλιο έρπητα να «σαλιώνουν» τους φακούς επαφής τους. Ο ιός μπορεί να εκδηλωθεί στα μάτια με καταστροφικές συνέπειες.