Η εξαγωγή των σωφρονιστήρων (φρονιμίτες) και η ομοιοπαθητική τους αντιμετώπιση

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 00:00 Διαβάστηκε 5640 φορές
Issue 62

Η χειρουργική εξαγωγή των σωφρονιστήρων (φρονιμίτες) με μικροχειρουργικές τεχνικές και η ομοιοπαθητική τους αντιμετώπιση

 

Γράφει ο Μηνάς Ρηγάτος

Οι σωφρονιστήρες ή φρονιμίτες είναι οι τρίτοι τραπεζίτες (γομφίοι) που ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους σε ηλικία 17-26 ετών. Ο σύγχρονος άνθρωπος που καταναλώνει σχετικά μαλακότερες τροφές από τους ανθρώπους προηγούμενων αιώνων, έχει τροποποιήσει το μέγεθος των γνάθων του. Η άνω και η κάτω γνάθος μας είναι μικρότερη από αυτή των αρχαιότερων ανθρώπων. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που οι τρίτοι γομφίοι δε βρίσκουν τρόπο και χώρο να εμφανιστούν και βρίσκονται έγκλειστοι ή μερικώς έγκλειστοι μέσα στο οστό της άνω και κάτω γνάθου (βλ. εικόνα)

Τα προβλήματα που εμφανίζονται συχνότερα από τους φρονιμίτες είναι:

  1. Η κίνηση των δοντιών αυτών στο εσωτερικό της γνάθου προκαλεί τραυματισμό των δεύτερων γομφίων, δημιουργώντας βλάβη του οστού που στηρίζει τα δόντια αυτά, τερηδονισμό της επιφάνειάς τους και στις περισσότερες περιπτώσεις ερεθισμό των παρακείμενων ούλων.
  2. Μικρόβια της στοματικής κοιλότητας εγκλωβίζονται στην περιοχή και προκαλούν μολύνσεις. Η περιστεφανίτιδα και τα οδοντικά αποστήματα είναι δύο πολύ συχνές παθολογίες τη περιοχής όπου προκαλείται οίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή, έντονος πόνος που μπορεί να επηρεάσει το τρίδυμο νεύρο και να προκαλέσει ανυπόφορο πόνο αν εξελιχθεί σε νευραλγία του τριδύμου.
  3. Η προσπάθεια των σωφρονιστήρων να εμφανιστούν στη στοματική κοιλότητα σπρώχνει τα δόντια όλης της γνάθου προς τα χείλια. Δόντια που στραβώνουν συνεχώς ή πόνοι στην κροταφογναθική άρθρωση είναι τα συνήθη προβλήματα που δημιουργούνται. Γι’ αυτό όταν γίνεται ορθοδοντική θεραπεία συνιστούμε συνήθως να αφαιρούνται οι φρονιμίτες.

Η χειρουργική αφαίρεση των σωφρονιστήρων οδόντων και οι κίνδυνοι που συνεπάγονται

Η αφαίρεση των σωφρονιστήρων απαιτεί τη χειρουργική αφαίρεση του οστού που τους περιβάλλει. Θεωρείται μία γναθοχειρουργική επέμβαση που αν γίνει με τον «παραδοσιακό» τρόπο είναι μία τραυματική εμπειρία για τον ασθενή. Τα συνήθη μετεγχειρητικά προβλήματα είναι έντονος πόνος, αδυναμία διάνοιξης του στόματος, οίδημα που διαρκεί για 6-15 ημέρες. Σε άλλες περιπτώσεις προκαλείται ανεπανόρθωτη βλάβη του οστού που στηρίζει το δεύτερο τραπεζίτη, που έχει σαν αποτέλεσμα την απώλειά του μετά από κάποια χρόνια. Αν γίνουν πολύ έντονοι χειρουργικοί χειρισμοί μπορεί να προκληθεί κάταγμα της γνάθου, καταστροφή του κάτω φατνιακού νεύρου (που προκαλεί απώλεια αίσθησης στα χείλια) ή του γλωσσικού νεύρου (που προκαλεί απώλεια αίσθησης της γλώσσας), βλάβη στην κροταφογναθική άρθρωση ή νεύρωση του οστού της γνάθου.

Μικροχειρουργικές τεχνικές για την αφαίρεση των σωφρονιστήρων οδόντων

Τα τελευταία 10 χρόνια η χειρουργική αφαίρεση των δοντιών αυτών μπορεί να γίνει με τεχνικές που σκοπό έχουν να τραυματίσουν στο ελάχιστο τους περιβάλλοντες ιστούς όπως τα ούλα και το οστό, μειώνοντας στο ελάχιστο τα μετεγχειρητικά προβλήματα της επέμβασης.

Στο κενό (τρύπα) που αφήνει η εξαγωγή, τοποθετούνται ουσίες όπως κολλαγόνο, αναγεννητικοί παράγοντες του οστού και κοκκία τεχνητού οστού που αναπλάθουν το οστό που έχει χαθεί. Τα τελευταία χρόνια «μικροκομπρεσέρ» έχουν αντικαταστήσει τα συνήθη κοπτικά εργαλεία (χειρουργικές φρέζες) μειώνοντας ακόμα περισσότερο τον τραυματισμό του οστού και τις επιπλοκές του.

Η φυτοθεραπεία και η ομοιοπαθητική στην χειρουργική των σωφρονιστήρων

Ως χειρουργός στόματος εδώ και 20 χρόνια, χρησιμοποιώ μόνο φυτοθεραπεία και ομοιοπαθητική για να αντιμετωπίσω τον πόνο, το οίδημα και τις μετεγχειρητικές επιπλοκές των σωφρονιστήρων. Οι ασθενείς μου προετοιμάζονται με φυτικά αντιβιοτικά 10 ημέρες πριν. Η ομοιοπαθητική θεραπεία αρχίζει 7 μέρες πριν και τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που συνταγογραφούνται μετεγχειρητικά, διαρκούν 10 μέρες. Στοματοπλύσεις με πρόπολη, καλέντουλα, λεβάντα, πλαντάγκο, υπερικό κλπ συνοδεύουν τη συνταγογραφηση. Στο 95% των περιπτώσεων δεν δίνεται αντιβίωση ή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ο ασθενής συμπληρώνει την ομοιοπαθητική θεραπεία με 1-2 ντεπόν ή παναντόλ, δύο τρεις μέρες μετεγχειρητικά, αν το θεωρεί απαραίτητο. Το άγχος του ασθενή ελέγχεται με φυτοθεραπεία και ομοιοπαθητική. Με τις ιδιαίτερα δύσκολες επεμβάσεις η γνάθος του ασθενούς «ανατάσσεται» με ασκήσεις κινησιοθεραπείας και οστεοπαθητικής.

Συμπέρασμα

Η παραδοσιακή χειρουργική τεχνική για την αφαίρεση των σωφρονιστήρων είναι μια επώδυνη επέμβαση που συνοδεύεται από έντονο πόνο και οίδημα. Αντιφλεγμονώδη, ισχυρή αντιβίωση και ισχυρά παυσίπονα συνοδεύουν την εξαγωγή με τα γνωστά προβλήματα για την υγεία μας. Η μικροχειρουργική εξαγωγή των σωφρονιστήρων μειώνει στο ελάχιστο τον πόνο και το οίδημα (πρήξιμο). Η φυτοθεραπεία και η ομοιοπαθητική αντικαθιστούν αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη και ισχυρά παυσίπονα. Η κινησιοθεραπεία, η οστεοπαθητική και το κρανιακό μασάζ βοηθούν το καταπονημένο νευρομυϊκό σύστημα να ανακτήσει την ισορροπία του.