Φαρμακό σου η τροφή σου. Μύθος η πραγματικότητα;

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014 00:00 Διαβάστηκε 4960 φορές
Issue 63

Φαρμακό σου η τροφή σου. Μύθος η πραγματικότητα;

Απόσπασμα από το βιβλίο “Essence ομοιοπαθητικών φαρμάκων από φίδια” του Δρ. Κ. Πίσιου

Ο Ιπποκράτης το 400 π.Χ. δίδασκε μέσα απ’ τον πασίγνωστο αφορισμό του ότι: «Φάρμακό σας ας γίνει η τροφή σας και η τροφή σας ας γίνει φάρμακό σας». Αν και για τους περισσότερους αυτή η δήλωση εξισώνει την τροφή με το φάρμακο, αυτό δεν είναι ακριβές.

Όπως εξηγεί παρακάτω στο κείμενό του, συμβουλεύει τους ιατρούς πως πρέπει να γνωρίζουν τον ρόλο που παίζουν όλα τα συστατικά που συνθέτουν τη διατροφή και, κυρίως, ποια είναι η δύναμη που έχει το καθένα, προερχόμενο αυτούσιο από τη φύση και ποια δύναμη αποκτά μετά την επεξεργασία από τον άνθρωπο.

Έτσι έλεγε: «Πρέπει να γνωρίζει κανείς, πώς μπορεί να μειώσει την δύναμη που έχει δώσει η φύση στις ισχυρές ουσίες και πώς να προσθέτει με την επεξεργασία δύναμη στις ανίσχυρες, ανάλογα πάντοτε με την περίσταση.»

Και μας δίνει και παραδείγματα.

«Αν θέλεις να βράσεις αξεφλούδιστο κριθάρι, το αφέψημα είναι ισχυρό καθαρτικό» -Αύξηση δύναμης τροφής.

«Όταν καβουρδιστεί, η υγρή και η καθαρτική ιδιότητα αναστέλλονται από τη φωτιά» - Μείωση δύναμης τροφής.

Από όλα αυτά, φαίνεται ότι γνώριζε ότι η τροφή μπορεί να μεταμορφωθεί μέσω της ανθρώπινης επεξεργασίας από τροφή σε φάρμακο, ώστε να μπορεί να θεραπεύει.

Το όνομα «φάρμακο» δόθηκε κατά πάσα πιθανότητα γιατί οι πρώτες ουσίες που θεράπευαν εντυπωσιακά ήταν τα δηλητήρια των φιδιών. Αυτά είχαν, όμως, όχι μόνο την ιδιότητα να θεραπεύουν αλλά και να φαρμακώνουν = δηλητηριάζουν.

Στους μεταγενέστερους αιώνες, μετά τον Ιπποκράτη, εκτός από τη λέξη φάρμακο, κάθε φυσικό προϊόν που μπορούσε να θεραπεύει, ονομάστηκε από τον Διοσκουρίδη, δρόγη. Αυτό το αναφέρει στα βιβλία του «Περί ύλης Ιατρικής», το 70 - 77 μ.Χ., μιλώντας για τη θεραπευτική δράση της δρόγης Galanthusnivalis ως βελτιωτική της μνήμης. Έτσι η λέξη drug, όπως λέγεται το φάρμακο στα αγγλοσαξονικά, δεν είναι ξένη λέξη αλλά ελληνική.

Έναν αιώνα αργότερα, ο Γαληνός, μιλώντας για το φάρμακο, συμπληρώνει τον Ιπποκράτη και τον Διοσκουρίδη και το ορίζει ως κάθε ουσία που δεν εξομοιώνεται από τον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά επιδρά σε αυτόν, μεταβάλλοντας μία ή περισσότερες από τις πρωταρχικές ποιότητες θερμότητα, υγρότητα, ψυχρότητα, ξηρότητα, που τον συγκροτούν. Προσδιορίζει αντίστοιχα και την τροφή λέγοντας ότι είναι οποιαδήποτε ουσία που εξομοιώνεται με τον ανθρώπινο οργανισμό και συμβάλει στην αύξησή του.

Εν συνεχεία εξηγεί για το φάρμακο το εξής: καθώς παραμένει αναλλοίωτο στο ανθρώπινο σώμα, μπορεί είτε να ωφελήσει είτε να βλάψει, και στη δεύτερη αυτή περίπτωση ονομάζεται δηλητήριο.

Τα φάρμακα τα χωρίζει σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα απλά φάρμακα και τα σύνθετα φάρμακα. Ονομάζει απλά τα φάρμακα που είναι ουσίες «αυτοφυείς», δηλαδή βρίσκονται στη φυσική τους κατάσταση και συλλέγονται ελεύθερα από τη φύση. Αντίθετα, τα σύνθετα φάρμακα είναι φαρμακευτικά σκευάσματα που παρασκευάζονται από την ανάμειξη δύο ή περισσοτέρων φαρμακευτικών ουσιών.

Πρόσφατα, με αφορμή την ανακάλυψη ενός ναυαγισμένου ελληνικού πλοίου στα ανοιχτά της Τοσκάνης, οι Αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι μπόρεσαν, για πρώτη φορά, να μελετήσουν τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χρησιμοποιούσαν εκείνη την εποχή. Το πλοίο το οποίο ναυάγησε το 130 π.Χ., μετέφερε γυαλικά και φάρμακα από τη Συρία, που τα περισσότερα δεν είχαν επηρεαστεί καθόλου από το νερό. Οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μείγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως ο ιβίσκος, το σέλινο, το άγριο κρεμμύδι, τα βαλανίδια, το λάχανο, το ήμερο τριφύλλι, η αχίλλεια κ.ά.

Μία πιο πρόσφατη έρευνα έφερε στο φως μία αρχαία βιομηχανική μονάδα χρονολογούμενη μεταξύ 2350 και 1850 π.Χ. στον Πύργο της Κύπρου. Σε σύνθετες εγκαταστάσεις, περίπου 4000 τ.μ, γινόταν επεξεργασία μεταξιού, χαλκού, ελαιόλαδου, αρωμάτων, κρασιού, κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, χρωμάτων καθώς και φαρμάκων!

Στηριζόμενοι στα ευρήματα θεωρείται ότι ανακάλυψαν:

  1. το αρχαιότερο μετάξι στον κόσμο (αρχαιότερο και από τα κινέζικα)
  2. το πρώτο εργαστήριο αρωματοποιίας στον κόσμο
  3. στοιχεία που συνδέουν την επεξεργασία των μετάλλων με ελαιόλαδο (καύση ελαίου για υψηλή θερμοκρασία)
  4. ελαιοτριβείο
  5. μονάδα επεξεργασίας κλωστοϋφαντουργίας (έβαφαν με πορφύρα 1500 χρόνια πριν από τους Φοίνικες)
  6. μονάδα παραγωγής κρασιού
  7. εργαστήριο παρασκευής φαρμάκων.

Τέλος, βρεθήκαν ίχνη από φαρμάκα, όπως το όπιο, η σκαμμωνία, η εφεδρίνη κ.α.

Έτσι, ενισχύεται και επιβεβαιώνεται μέσα από αδιάψευστα ευρήματα η πρωτοπορία των Ελλήνων στην ιατρική και τη φαρμακευτική καθώς και η ύπαρξη θεραπειών με τη χρήση υλών από τη φύση που ονομάστηκαν φάρμακα.