Η Ομοιοπαθητική σε θέματα ιατρικών ειδικοτήτων

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014 00:00 Διαβάστηκε 2538 φορές
Issue 64

Γράφει ο Λύσανδρος Μυγιάκης Ομοιοπαθητικός (Diploma British Institute of Homeopathy)

διευθύνων στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – www.altersimilia.gr

Στον Πολυχώρο Ομοιοπαθητικής Αθηνών ξεκινήσαμε από το φθινόπωρο εφέτος μια καινούρια σειρά σεμιναρίων που αφορούν την επιμόρφωση σε θέματα ειδικοτήτων. Με την ευκαιρία αυτή θα επιθυμούσα να πω ορισμένα πράγματα για την εφαρμογή της Ομοιοπαθητικής σε περισσότερο εξειδικευμένα ζητήματα της ιατρικής.

Δεν είναι πολλοί εκείνοι που γνωρίζουν ότι η Ομοιοπαθητική μπορεί να προσφέρει χρησιμότατες υπηρεσίες σε μια πληθώρα προβλημάτων που «τεχνικά» έχουν ταξινομηθεί κάτω από μια από τις 20 περίπου ειδικότητες της ιατρικής.

Έχω την αίσθηση ότι στον χώρο των εναλλακτικών θεραπειών ή και των ομοιοπαθητικών μπορεί να υπάρξουν κάποιες σκέψεις για αυτό το ζήτημα. Πολλοί μπορεί να σκεφθούν ότι στην Ομοιοπαθητική εξετάζουμε τον ασθενή ολιστικά στο σύνολο των πολυποίκιλων συμπτωμάτων του, που συχνά ξεπερνούν κάποιο από τα ανατομικά συστήματα του οργανισμού. Και ότι στη συνέχεια πολύ συχνά χορηγούμε το ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο που ταιριάζει σε αυτά. Θα έλεγα ότι δεν έχουν άδικο, αν και ταυτόχρονα δεν έχουν και απολύτως δίκαιο. Και θα εξηγήσω τι εννοώ.

Αρχικά πρέπει να ειπωθεί ότι ο τρόπος χορήγησης του ομοιοπαθητικού φαρμάκου στην πράξη δεν είναι μόνο ένας, δηλαδή δεν είναι μόνο η ιδιοσυγκρασιακή προσέγγιση. Ανάλογα με το τον ασθενή και το πρόβλημά του έχουμε ποικίλους τρόπους χορήγησης ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Έχουμε την οξεία συνταγογράφηση, την ιδιοσυγκρασιακή, την αντιμιασματική, την αιτιολογική κοκ. Έτσι χωρίς να υποβαθμίζουμε καθόλου την λεπτομερή λήψη του ιστορικού του ασθενούς, που έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να γίνεται διεξοδικά και σωστά, μπορεί να αναπτύξουμε στη συνέχεια μια ευελιξία στην συνταγογράφηση που θα μας επιτρέπει εκείνα τα αποτελέσματα που επιθυμεί ο ασθενής.

Ας δούμε τι εννοώ με αυτό: Ο κάθε προσερχόμενος ασθενής στον ομοιοπαθητικό συχνά έχει κάποιο βασικό πρόβλημα. Κατά την λεπτομερή λήψη του ιστορικού συχνά εκπλήσσεται και ο ίδιος σχετικά με το πόσα ακόμη προβλήματα υγείας έχει, που θα ήταν πολύ καλό να απαλλαγεί από αυτά. Αρχικά όμως τον βασανίζει το αρχικό του πρόβλημα που θα ήθελε να φύγει εάν είναι δυνατόν άμεσα. Και εδώ θα έλθω σε μια ακόμη παράμετρο της θεραπείας στις ημέρες μας, την πολύ επιθυμητή από όλους ταχύτητα στην θεραπεία. Όλοι βιάζονται και όλοι δέχονται την πίεση τη βιασύνης. Από αυτό δεν εξαιρείται η ομοιοπαθητική αγωγή. Συνεπώς ο παράγοντας χρόνος έχει καταστεί σημαντικός. Η υγεία σε βάθος όμως είναι γνωστό ότι απαιτεί χρόνο. Όσο περισσότερα τα προβλήματα τόσο περισσότερος χρόνος απαιτείται. Ωστόσο σήμερα κάτω από την πίεση της οικονομική κρίσης, δύσκολα θα βρει κάποιος ασθενείς που έστω κι εάν βρεθούν μπροστά σε κάποιον ικανό ομοιοπαθητικό θα έμπαιναν στην διαδικασία να κάνουν 1,2 ή 3 χρόνια Ομοιοπαθητική. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως βλέπουμε τους ασθενείς μας από μια έως 4-5 φορές. Και βέβαια μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 5 ή 6 μηνών συχνά αποκομίζουν μεγάλα οφέλη στην υγεία τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι εντελώς υγιείς. Οι χρόνιες ασθένειες έχουν ρίζες (τα λεγόμενα μιάσματα) και αυτά θέλουν χρόνο για να εκριζωθούν σωστά. Και εδώ έρχομαι στην μεγάλη χρησιμότητα των κατά ειδικότητα συνταγογραφήσεων.

Όσα θα αναφέρω στη συνέχεια εάν τα σκεφθεί προσεκτικά ακόμη και ο σκεπτικιστής αναγνώστης είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσει. Η κατά ειδικότητα συνταγογράφηση έχει θέση στη ομοιοπαθητική πράξη σε περιστατικά στα οποία οι ασθενείς δεν έχουν πολύ χρόνο στην διάθεσή τους να αφιερώσουν για την θεραπεία τους. Συχνά υποχρεωνόμαστε να πούμε μια συνταγή από τηλεφώνου σε κάποιον που ζει πολύ μακριά και που τον είδαμε ίσως πριν από κάποιο καιρό, αλλά όμως όχι τώρα. Επίσης η πίεση του χρόνου υπάρχει και στον ίδιο τον ομοιοπαθητικό. Κάποτε ψάχναμε ώρες ολόκληρες τα συμπτώματα του ασθενούς στο Repertory. Μια υπεύθυνη, εξαντλητική επιστημονική εργασία που ουσιαστικά δεν αμειβόταν. Στις μέρες μας ευτυχώς έχουμε ειδικά softwareγια αυτή την δουλειά που βέβαια έχουν επιταχύνει την εργασία. Ωστόσο η εκπαίδευση του ομοιοπαθητικού σε όλα αυτά συνεχίζει να είναι το ίδιο πολυετής και επίμοχθη.

Εκεί που θέλω να καταλήξω με όλη αυτή την συζήτηση είναι ότι σε τελική ανάλυση είναι ο ίδιος ο ασθενής που πρέπει να πάρει απόφαση για το τι ακριβώς ζητάει από τον ομοιοπαθητικό. Πολλές φορές η βιασύνη στην θεραπεία δεν είναι ότι καλύτερο, εάν όμως το επιζητεί ο ασθενής τότε κάτι θα πρέπει να κάνουμε για αυτό. Τότε ίσως χρειαστεί να δώσουμε κάποιο ειδικό φάρμακο (specific) για την περίπτωσή του ώστε να αποκομίσει ένα κατά το δυνατόν γρήγορο αποτέλεσμα και να προγραμματίσουμε - εμείς ή αυτός - την πιο ολοκληρωτική θεραπεία του σε χρόνο που θα τον βολεύει.

Οι συνταγογραφήσεις μια τέτοιας προσέγγισης είναι πάρα πολλές διεθνώς και υπάρχουν καταγραμμένες στην διεθνή βιβλιογραφία. Στον Πολυχώρο Ομοιοπαθητικής Αθηνών λοιπόν, ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητές μας, έχουμε επισημάνει και ταξινομήσει αυτές τις συνταγές ειδικοτήτων των καλύτερων ομοιοπαθητικών διεθνώς για χρήση σε ασθενείς ή για σεμιναριακή επιμόρφωση των ενδιαφερομένων. Τέλος υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, ότι σήμερα λίγοι μόνο ιατροί ή και θεραπευτές γνωρίζουν πόσα πολλά πράγματα θεραπεύει ή βελτιώνει η Ομοιοπαθητική. Με αυτά τα σεμινάρια ειδικοτήτων σκοπεύουμε να το καταδείξουμε σε βάθος σε όσους το επιθυμούν.