Ξεχνάω. Μπορώ να κάνω κάτι για αυτό;

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015 00:00 Διαβάστηκε 5625 φορές
Issue 67

Γράφει ο Κωνσταντίνος Πίσιος Μ.D., Ειδικός Ομοιοπαθητικός, Παθολόγος

“Τον τελευταίο καιρό γιατρέ ξεχνάω πολύ. Ξεχνάω που έβαλα τα κλειδιά μου, ξεχνάω ονόματα. Ενώ πριν δεν είχα κανένα πρόβλημα. Ανησυχώ πολύ μήπως πάθω Αλτσχάιμερ.”

Αρκετές φορές έχω ακούσει αυτά τα λόγια. Ασθενείς να ξεχνάνε πράγματα, υποχρεώσεις, διευθύνσεις ακόμη και τι έκαναν πριν λίγο, ενώ παλιά δεν τους συνέβαινε αυτό. Αυτό που διαπιστώνεται συχνά είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν όταν υπάρχει πολύ άγχος στη ζωή τους. Το συνεχόμενο άγχος, η ανησυχία και οι φόβοι επηρεάζουν όχι μόνο την διάθεση (κατάθλιψη) αλλά και τον ύπνο (αυπνία), την ενεργητικότητα (κούραση) και τη μνήμη.

Η μνήμη είναι μία αποθήκευση πληροφοριών που για λόγους καθαρά επιστημονικούς και ιατρικούς τη διακρίνουμε σε 3 βασικές κατηγορίες: την άμεση μνήμη, την πρόσφατη και την "παλαιά" ή απώτερη μνήμη.

Κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει έναν τομέα της μνήμης να δουλεύει καλά και άλλον να μην δουλεύει τόσο καλά. Έτσι κάποιος μπορεί να θυμάται παλιά γεγονότα από την παιδική του ηλικία πολύ καλά ενώ δεν θυμάται τι είπε στο τηλέφωνο πριν λίγο ενώ κάποιος άλλος μπορεί να ξεχνάει πού πρέπει να πάει ή πού άφησε το αμάξι του.

Η λειτουργία της μνήμης χωρίζεται σε τρία στάδια. Κατά το πρώτο στάδιο, γίνεται η καταχώρηση των νέων πληροφοριών και δεδομένων. Όταν ο εγκέφαλος αφομοιώσει το νέο δεδομένο, προχωρά στο δεύτερο στάδιο που είναι η αποθήκευση αυτού. Κατά το τρίτο στάδιο, όταν παραστεί ανάγκη, ο εγκέφαλός ανασύρει από τη μνήμη τη συγκεκριμένη πληροφορία και την επαναφέρει με λεπτομέρειες.

Υπάρχουν ασθενείς οι οποίοι ξεχνούν πράγματα, παρότι γνωρίζουν ότι τα ξέρουν, όπως, για παράδειγμα, την κατάλληλη λέξη για κάτι. Θέλουν να πουν μια λέξη αλλά δεν τους έρχεται αμέσως στο μυαλό και είτε σκέφτονται αρκετό καιρό μέχρι να τη βρουν είτε επεξηγούν με άλλες λέξεις αυτό που ήθελαν να πουν.

Αυτή η δυσκολία προκαλεί αμηχανία, κυρίως στις κοινωνικές συναναστροφές, δυσκολία στην καθημερινότητα και εκνευρισμό.

Ένας άλλος παράγοντας που αυξάνει το άγχος και το φόβο είναι η κληρονομικότητα. Αρκετές φορές κάποιος από τους γονείς του ασθενούς έχει και αυτός πρόβλημα με τη μνήμη, είτε σε μορφή γεροντικής άνοιας ή Αλτσχάιμερ. Αυτό επηρεάζει αρνητικά τον ασθενή, ο οποίος σκεφτόμενος τι να κάνει για να μην χειροτερέψει η μνήμη του, αυξάνει το άγχος του και σαν συνέπεια η μνήμη του να επηρεάζεται τελικά χειρότερα.

Τι μπορούν να κάνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν διαταραχές με τη μνήμη τους;

Οι κλασικές συμβουλές των νευρολόγων ως προς τους ασθενείς αυτούς είναι να εξασκήσουν τη μνήμη τους (σταυρόλεξα, σκάκι κ.α.), να λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής (βιταμίνες B1, B12, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, κ.α.), και να κάνουν σωματική άσκηση. Και πράγματι φαίνεται ότι όλα αυτά βοηθούν. Άλλα δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι η λύση. Γι’ αυτό απαιτείται βοήθεια από μεθόδους που είναι πιο δραστικές. Μια από αυτές τις μεθόδους είναι και η Ομοιοπαθητική.

Η Ομοιοπαθητική βοηθά να βελτιωθεί η μνήμη με φυσικό τρόπο ενισχύοντας ολόκληρο τον οργανισμό. Έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα ακόμα και σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Και δεν βοηθάει μόνο την ενδυνάμωση της μνήμης, αλλά μειώνει και το άγχος, βελτιώνει τον ύπνο και φτιάχνει την διάθεση. Ακόμα και ο φόβος να μην πάθουν άνοια ή Αλτσχάιμερ εξαφανίζεται σε πολλούς ασθενείς.

Θα σας δώσω δυο διαφορετικά παραδείγματα ώστε να δείτε ότι υπάρχει λύση για διαφορετικές μορφές προβλημάτων μνήμης.

Το πρώτο περιστατικό είναι μια ασθενής μου η οποία είχε πρόβλημα με ιλίγγους καθώς και προβλήματα μνήμης. Δεν θυμόταν που έβαζε τα πράγματα. Ανησυχούσε ότι θα πάθει άνοια, γιατί και η μητέρα της έπασχε για χρόνια. Είχε κάνει εξετάσεις και είχε απευθυνθεί σε νευρολόγους και σε ειδικά κέντρα αλλά χωρίς καμιά ιδιαίτερη θεραπεία. Λάμβανε συμπληρώματα διατροφής αλλά δεν είδε μεγάλη βελτίωση.

Της σύστησα να πάρει τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά. Από την αρχή της ομοιοπαθητικής θεραπείας άρχισε να νιώθει καλύτερα σε διάθεση και να έχει λιγότερο άγχος. Οι ίλιγγοι εξαφανιστήκαν. Σταδιακά η μνήμη της άρχισε να καλυτερεύει.

Μετά το τέλος της ομοιοπαθητικής θεραπείας δεν φοβόταν πλέον ότι θα πάθει άνοια και ήταν πολύ ικανοποιημένη από τη μνήμη της.

Το δεύτερο περιστατικό είναι ένας άντρας ο οποίος είχε για πολλά χρόνια πρόβλημα στο να βρει την κατάλληλη λέξη. Ενώ ήταν καθηγητής πανεπιστημίου, αντιμετώπιζε πρόβλημα να πει κάποια λέξη στους φοιτητές του, ενώ την ήξερε. Το έκρυβε όσο καλά μπορούσε και απλώς φαινόταν σαν να κάνει κάποια μικρή παύση.

Μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία πλέον βρίσκει εύκολα τη λέξη που θέλει να πει. Μέχρι και η πρόσφατη μνήμη του βελτιώθηκε αφού τώρα κατάλαβε ότι ξεχνούσε και καθημερινά πράγματα αλλά το απέδιδε στο ότι έχει πολλά στο μυαλό του.

Η ομοιοπαθητική θεραπεία μπορεί να προσφέρει όλα αυτά τα οφέλη. Με φυσικά φάρμακα, χωρίς παρενέργειες και χωρίς να προκαλούν εθισμό.