ΕlectroHomeopathy Το θεραπευτικό σύστημα του 21ου αιώνα

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015 00:00 Διαβάστηκε 4737 φορές
Issue 68

Τι είναι η ΕlectroHomeopathy (ΕΗ);.

Είναι ένα νέο θεραπευτικό σύστημα.Oιδρυτής της ΕΗ ήταν ο Ιταλός λόγιος Count Cesare Mattei (1809-1896). Δυσαρεστημένος με τη σύγχρονη ιατρική πρακτική, ο Matteiπαραιτήθηκε από την ιατρική πρακτική και την ίδια στιγμή επηρεάστηκε από τα έργα του Dr. SamuelHahnemann, του πατέρα της ομοιοπαθητικής.

 

Γράφει ο Μανώλης Μυλωνάκης, φαρμακοποιός

 

Ο Dr. Count Mattei είχε ένα αγαπημένο σκυλί. Kάποτε που ο σκύλος έπασχε από επίμονο λεμφαδενικό έλκος (scrofulousulcer), έφαγε κάποιο συγκεκριμένο φυτό που υπήρχε στον κήπο του σπιτιού του. Ο Mattei επίσης παρατήρησε ότι ο σκύλος έτριβε την πληγή του στα φύλλα του ίδιου φυτού. Ο CountMattei παρακολούθησε το σκυλί για λίγες μέρες και, προς έκπληξή του, διαπίστωσε ότι το έλκος του σκύλου είχε θεραπευτεί εντελώς. Στη συνέχεια, πειραματίστηκε με το φυτό το οποίο ο σκύλος είχε χρησιμοποιήσει και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη μιας κατηγορίας φαρμάκων τόσο για εξωτερική όσο και εσωτερική χρήση, στην οποία έδωσε στη συνέχεια το όνομα Anti (scrofoloso) - St1. Αυτή ήταν η μέθοδος της ανακάλυψης του πρώτου φαρμάκου στην Electrohomoeopathy. Το 1865, μετά από χρόνια πειραμάτων, τελικά εισήγαγε μια νέα θεραπευτική μέθοδο, την οποία ονόμασε Electrohomoeopathy, ενώ το 1869 εκδόθηκε η πρώτη δημοσίευσή του στη Γερμανία. Μέχρι το 1887 είχε ανακαλύψει επιτυχώς συνολικά τριάντα οκτώ φάρμακα.

Η Σπαγειρική Ιατρική ήταν εξαιρετικά γνωστή και χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Ο Παράκελσος μπορεί να θεωρηθεί ως ο κήρυκας της Σπαγειρικής Ιατρικής. Ο Mattei δανείστηκε από τον Παράκελσο τη διαδικασία παρασκευής φαρμάκων από τα φυτά, εκχυλίζοντας τα αποστάγματά τους και συνδυάζοντάς τα για να σχηματίσουν μια σύνθετη φαρμακευτική ενότητα, καθώς ο ίδιος πίστευε ότι το σύνθετο ανθρώπινο σώμα απαιτεί σύνθετη ιατρική προκειμένου να θεραπευτεί. Ο Mattei, όχι μόνο εφεύρε εκ νέου τη Σπαγειρική τέχνη, αλλά έδωσε στον κόσμο πολύ περισσότερα σε ένα σύστημα με βάση το νόμο της φύσης, μια ιατρική βασισμένη στα φυτά με τη μορφή της Ηλεκτρο-Ομοιοπαθητικής. Έτσι, δημιούργησε τα φάρμακά του χρησιμοποιώντας το Φυτικό Βασίλειο και μόνο. Το μήνυμά του: «Επιστροφή στη Φύση».

Τα φάρμακα του Mattei πάντα περιείχαν σύνθετους παράγοντες, δηλαδή σταθερούς συνδυασμούς διαφόρων φυτών που παρασκευάζονται σπαγειρικά, τους οποίους χρησιμοποιούσε όταν εμφανίζονταν ορισμένες ενδείξεις. Στην ουσία, ο Mattei διέκρινε δύο αιτίες ασθένειας: «τη μόλυνση του αίματος» και «τη μόλυνση της λέμφου». Επομένως, στην ΕH υπάρχουν τέτοιοι παράγοντες που αποκαθιστούν την κυκλοφορία και τη σύνθεση του αίματος και τέτοιοι που χρησιμοποιούνται όταν υπάρχει δυσλειτουργία της λέμφου.

Παράλληλα με αυτά τα γενικά φάρμακα, πρόσθεσε ειδικά φάρμακα για όργανα (π.χ. “pettorale” = φάρμακα για το θώρακα -σειρά Br) που χρησιμοποιούνται για επίδραση στα στοχευόμενα μεμονωμένα όργανα.

Στηριζόμενος στα πρώτα του φάρμακα, ο Mattei ανάπτυξε σειρές, στις οποίες ομαδοποίησε φάρμακα με μια κοινή βασική δράση. Έτσι, προσθέτοντας όλο και περισσότερα φάρμακα, θέσπισε το θεραπευτικό σύστημά του. Ο Mattei ανακάλυψε ότι μερικά υγρά φάρμακα έπαιζαν έναν ιδιαίτερο ρόλο. Σε κάποιους ασθενείς, αφού ερχόταν σε επαφή με αυτούς τους παράγοντες, ο Mattei παρατήρησε μια άμεση εντυπωσιακή επίδραση που έμοιαζε με αυτή του ηλεκτρισμού. Πράγματι, υπέθεσε ότι σε επαφή με την επιφάνεια του σώματος, απελευθερωνόταν μια ηλεκτροκινητική δύναμη. Αυτό – και η σχέση της θεραπευτικής μεθόδου του με την ομοιοπαθητική – έκαναν το Mattei να ονομάσει το σύστημά του ElectroHomeopathy (Ηλεκτρο- Ομοιοπαθητική).

Το 1869, εκδόθηκε στη Γερμανία η πρώτη δημοσίευση για την EH. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Mattei έγραψε πολυάριθμα βιβλία στα Ιταλικά, τα οποία με την βοήθεια του TheodorKrauss μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες.

Έτσι, κατέστη δυνατό να εξαπλωθεί η ΕΗ πολύ πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης.

Το έργο του Mattei συνέχισε ο Theodor Krauss (1864-1924) που γνωρίστηκε προσωπικά με τον CountMattei, μετέφρασε και εξέδωσε πολλά βιβλία του Mattei και επίσης έγραψε τις δικές του εργασίες για την ΕΗ. Με τον θάνατο του Mattei, ανέλαβε σταδιακά το πηδάλιο της ΕΗ στη Γερμανία. Σε πολλές περιοδείες, φρόντισε τους οπαδούς της ΕΗ, ίδρυσε ενώσεις ΕΗ και ασχολήθηκε με την εκπαίδευση ιατρών και επαγγελματιών υγείας της ΕΗ.

Βασισμένος στην εμπειρία του, ο Krauss, ανέπτυξε στη συνέχεια την ΕΗ. Σε αυτά τα πλαίσια, αυτός και οι συνεργάτες του βελτιστοποίησαν τη σύνθεση των φαρμάκων και πρόσθεσαν επιπλέον φάρμακα. Τα φάρμακα παρασκευάζονται σύμφωνα με τους Κανονισμούς 27 έως 30 (διαδικασία σπαγειρικής παρασκευής σύμφωνα με τον Krauss) της Επίσημης Ομοιοπαθητικής Φαρμακοποιίας (ΗΑΒ 1). Μέσω της καταγραφής των τυποποιημένων διαδικασιών παραγωγής, διασφαλίζεται η ποιότητα των φαρμάκων στον τομέα των καθορισμένων θεραπευτικών μεθόδων. Νομικά χαρακτηρίζονται σαν σύνθετα ομοιοπαθητικά (Σπαγειρικά) φάρμακα.

Ακόμα και σήμερα, η πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται είναι αυστηρά φυτικής προέλευσης και μόνο.Όσο είναι εφικτό, λαμβάνεται από βιολογική καλλιέργεια.

Ποιοί οι Νόμοι της ΕΗ;

Η φράση Complexa Complexis Curaturσημαίνει ότι το «σύνθετο πρόβλημα» πρέπει να θεραπευτεί με σύνθετα φάρμακα και είναι ο βασικός από τους τέσσερις Νόμους στην Electrohomeopathy.

Αντιθέτως στην Ομοιοπαθητική, η θεμελιώδης αρχή είναι «SimiliaSimilibusCurantur» και η θεραπεία γίνεται μόνο με ένα φάρμακο. Όμως επειδή το σώμα αποτελείται από πολλά συστήματα και κάθε σύστημα αποτελείται από διάφορα όργανα και κάθε όργανο έχει διάφορους ιστούς και κάθε ιστός έχει διαφορετικούς τύπους κυττάρων, είναι προφανές ότι το σώμα μας είναι μια σύνθετη δομή που ακολουθεί τους νόμους της φύσης και για μια τόσο σύνθετη δομή απαιτείται ένα σύνθετο φάρμακο για θεραπεία.

Οι 4 νόμοι είναι:

Νόμος των Ομοίων: Η αποκατάσταση του φυσικού τρόπου δράσης μπορεί να γίνει μόνο με την απομάκρυνση του στοιχείου επίδρασης από ένα παρόμοιο.

Νόμος των Σύνθετων Φαρμάκων: Για τη θεραπεία της ασθένειας με ένα σύνθετο αριθμό συμπτωμάτων απαιτείται η συνδυασμένη δράση πολλών φυτών (“ComplexaComplexisCuratur”).

Νόμος της Ελάχιστης Δόσης: Μια ασθένεια που δημιουργεί πολλές διαταραχές στον οργανισμό απαιτεί ελάχιστες δόσεις. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι όσο πιο αδύνατη είναι η δράση τόσο ισχυρότερη είναι η αντίδραση.

Νόμος της Πόλωσης: Το σώμα χωρίζεται σε αρνητικά, θετικά και ουδέτερα τμήματα.

Η υπερκινητικότητα ενός οργάνου θεωρείται ως θετική ασθένεια.

Η υποκινητικότητα ενός οργάνου θεωρείται ως αρνητική ασθένεια.

Για να επανέλθουμε στο ουδέτερο, πρέπει να αντιμετωπίζουμε μια υπερ-δραστηριότητα με αρνητικές δόσεις (χαμηλές δόσεις) και την υπο-δραστηριότητα με θετικές δόσεις (ισχυρές δόσεις).

Λέμφος και Αίμα: Η ζωή είναι στο αίμα και η ασθένεια στις διαταραχές του. Εάν τόσο η λέμφος όσο και το αίμα λειτουργούν χωρίς πρόβλημα, τότε όλα τα φρέσκα συστατικά και το οξυγόνο πηγαίνουν στα κύτταρα και τα θρέφουν και την ίδια στιγμή όλα τα υποπροϊόντα του μεταβολισμού από τα κύτταρα και τους εισβολείς έχουν εξαλειφθεί. Έτσι υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ τους που διατηρεί τη ζωή. Έτσι, κάθε πρόβλημα υγείας προέρχεται από αλλοίωση (διατάραξη) της λέμφου και του αίματος και η EH στοχεύει και στα δύο, ώστε να τα επαναφέρει σε κατάσταση ισορροπίας.

OKrauss διακρίνει, με απλουστευμένο τρόπο, τρεις ιδιοσυγκρασίες:

Τη «λεμφική»: τάση για ασθένειες της λέμφου και του λεμφικού συστήματος.

Την «αιματώδη» (με την έννοια του αιματογενούς): τάση για ασθένειες του αίματος και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Την «μικτή» ιδιοσυγκρασία: με επίδραση στο αίμα και τη λέμφο.

Εκτός από τις τρεις ιδιοσυγκρασίες που περιγράφηκαν έως τώρα, οι οποίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα δυσλειτουργιών στο μεταβολισμό, ο Krauss αναφέρει ακόμα μια τέταρτη στην οποία αποδίδει μια δυσλειτουργία στην «ανταλλαγή ενέργειας». Αυτή η «νευρική» ιδιοσυγκρασία κατατάσσεται από τον Krauss σαν μικτή, ως προς τη σχέση της με το αίμα και τη λέμφο [Krauss, έκδοση 1997].

Ποιές είναι οι ομάδες των σκευασμάτων ;

Η EH διαθέτει τα φάρμακα σφαιριδίων, που έχουν κυρίως επίδραση στο μεταβολισμό και τα υγρά, των οποίων η αποτελεσματικότητα καλύπτει συγκεκριμένα το νευρικό σύστημα.

Τα φάρμακα σφαιριδίων, 55 σε σύνολο, ταξινομούνται σε 8 ομάδες σύμφωνα με την κύρια κατεύθυνση της αποτελεσματικότητάς τους. Έτσι, διακρίνουμε:

Φάρμακα μεταβολισμού (St).

Λεμφικά φάρμακα (Lf).

Φάρμακα αιμοφόρων αγγείων (Ad).

Φάρμακα για το θώρακα/πνεύμονες (Br).

Φάρμακα για τον πυρετό και τα νεύρα (Fb).

Εντερικά φάρμακα (W).

Φάρμακα για τους ιστούς (Gw).

Ιδιοσυγκρασιακά φάρμακα (Kn).

Οι ομάδες αποτελούνται, με τη σειρά τους, από μέχρι και 17 διαφορετικά φάρμακα η καθεμιά. Το όνομα των ομάδων είναι ήδη μια ένδειξη για την κατεύθυνση της δράσης των φαρμάκων που τις αποτελούν. Εξαιτίας μιας κοινής βασικής σύνθεσης, όλα τα φάρμακα μιας ομάδας έχουν πράγματι μια κοινή βασική δράση. Μέσω μιας μεμονωμένης προσθήκης, από την άλλη μεριά, λαμβάνουν την συγκεκριμένη κατεύθυνση δράσης τους.

Σαν κανόνας, τα φάρμακα σφαιριδίων αποτελούν τη βάση μιας θεραπείας με την EH.