Η δυσαρμονία στη σύγκλειση των δοντιών μας

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015 00:00 Διαβάστηκε 4510 φορές
Issue 69

(σύγκλειση ονομάζεται η επαφή, η συνένωση δύο πραγμάτων, ώστε να μην υπάρχει ενδιάμεσο κενό)

Η λάθος «συνεργασία» ή «συντονισμός» μεταξύ των κινήσεων της γνάθου και του εγκεφάλου γεννάει μια διαρκή δυσλειτουργία των μυών της κάτω γνάθου που ονομάζεται σύνδρομο δυσλειτουργίας κροταφογναθικής άρθρωσης (ΣΔΚΓΑ).

Παρακάτω παραθέτουμε τη μαρτυρία ενός ασθενούς μας που έπασχε από ΣΔΚΓΑ πριν τη θεραπεία στο ιατρείο μας. Η θεραπεία του ασθενούς στηρίχτηκε στις αρχές της μυοκαθορισμένης σύγκλεισης και της κινησιοθεραπείας που βοήθησαν να φέρουμε την κάτω γνάθο στη σωστή της θέση και υποστηρίχτηκε από φυτικά και Ομοιοπαθητικά σκευάσματα.

“Απο τα 14 μου χρόνια, άρχισε να εμφανίζεται τρίξιμο στα δόντια μου (1994). Σε ηλικία 24 ετών άρχισα να νιώθω πόνους στον αυχένα, στους κροτάφους και τα αυτιά μου βούλωναν και ξεβούλωναν πολλές φορές τη μέρα. Επίσης είχα πονοκεφάλους που περιφέρονταν δεξιά και αριστερά. Το πρωί ξυπνούσα πάντα με πόνο. Ο πόνος αυτός άρχισε να εμφανίζεται και κατα τη διάρκεια του φαγητού, του γέλιου και της ομιλίας. Με τη μητέρα μου επισκεφτήκαμε νευρολόγο, παθολόγο, Ω.Ρ.Λ. και επειδή δεν διέγνωσαν καμία παθολογία με εστειλαν σε ψυχίατρο (2004), ο οποίος υπέθεσε ότι το πρόβλημα μου οφείλεται σε άγχος και μου συνταγογράφησε seroxat που το συνεχιζω καθημερινα μεχρι σημερα. Το πρόβλημα μου όμως παρέμενε το ίδιο, απευθύνθηκα σε κάποιο οδοντίατρο που μου έφτιαξε ένα σκληρό νάρθηκα για το βράδυ, τον οποίο πέταξα σε 15 μέρες. Μετά απο αυτό (2007) πήγα σε δεύτερο οδοντίατρο, ο οποίος μου έφτιαξε ένα νέο σκληρο νάρθηκα απο σιλικόνη, που και αυτός με τη σειρα του δεν με βελτίωσε καθόλου. Κάποια στιγμή τα συμπτώματα άρχισαν να μειώνονται ώσπου μια μέρα, τρώγοντας μια σκληρη τσίχλα, οι πόνοι, το τρίξιμο και οι κράμπες στους μύς, επιδεινώθηκαν περίπου για 1 χρόνο. Όλα τα παραπάνω συμπτώματα τα έχω ακόμη και τώρα (2013). Το πρωί που ξυπνάω, το στόμα μου το νιώθω μαγκωμένο, ακούω έντονους θορύβους με πόνο στο δεξί αυτί και χρειάζομαι 3-4 ώρες το πρωί για να ανοίξει ξανά το στόμα μου. Όταν δεν αντέχω τους πόνους, παίρνω παυσίπονα και μυοχαλαρωτικά. ”

Μετά από 45 μέρες απο την έναρξη της θεραπείας η ασθενής αναφέρει τα παρακάτω:

“Είμαι πολύ καλύτερα, οι κράμπες και οι πόνοι έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, το μόνο που μένει είναι ένα μικρό μούδιασμα στο δεξί αυτί το πρωί, μια ώρα μετα τον ύπνο. Έχω μειώσει τα αντικαταθλιπτικά στο 1/3”.

Μετα απο 3 μήνες απο την έναρξη της θεραπείας η ασθενής αναφέρει:

”Oλο αυτό το διάστημα δεν είχα καμία ενόχληση. Κοιμόμουν, ξυπνούσα, έτρωγα, μίλαγα χωρίς πόνο και κράμπες. Ο πόνος στα αυτιά μου έχει περάσει τελείως, μια φορά μόνο για 2 μέρες ένιωσα μούδιασμα στο δεξί αυτί, που την άλλη μέρα υποχώρησε. Έχω σταματήσει τελείως τα αντικαταθλιπτικά.”

Οι αρχές της μυοκαθορισμένης σύγκλεισης

Η μάσηση και η κατάποση ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο σε συνεργασία με τους πολυάριθμους νευρικούς υποδοχείς που βρίσκονται στα δόντια, στη γλώσσα, στο βλεννογόνο του στόματος και τους μύες που περιβάλλουν - αναρτούν και κινούν την κάτω γνάθο. Τα δόντια αναρτώνται από το οστό της γνάθου με ένα είδος αμορτισέρ - δίκτυο μικροσκοπικών ινών που περιέχει πολυάριθμους τέτοιους υποδοχείς. Κατά τη διάρκεια της μάσησης, οι υποδοχείς αυτοί δίνουν συνεχώς πληροφορίες στον εγκέφαλο για τη σύσταση της τροφής που μασάμε και τη θέση της κάτω γνάθου, ώστε ο εγκέφαλος να δώσει εντολή στους μύες της μάσησης να συσπαστούν με την κατάλληλη δύναμη για να γίνει σωστά η κατάτμηση των τροφών. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται και κατά τη διάρκεια της κατάποσης (καταπίνουμε 1500-2500 φορές την μέρα, ανεξάρτητα από τη λήψη τροφής). Οι υποδοχείς αυτοί αντιδρούν σε ερεθίσματα της τάξης των 10 μικρών (10 εκατομμυριοστά του μέτρου (για παράδειγμα, το διαφανές χαρτί που περιβάλλει το πακέτο των τσιγάρων έχει πάχος 36 μικρά). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα σφράγισμα ή μια γέφυρα που είναι πιο ψηλή απο τα 10 μικρά μπορεί να δημιουργήσει νευρομυϊκή ανισορροπία στους μύες της γνάθου, της κεφαλής και του αυχένα.

Η διαδικασία της μάσησης και της κατάποσης στηρίζεται σε ένα μηχανισμό αλληλεπίδρασης μεταξύ των νευρικών υποδοχέων των δοντιών, των μυών που κινούν την κάτω γνάθο και του εγκεφάλου. Όσο ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί κανονικά και αρμονικά, δεν υπάρχει παθολογία στη γνάθο και στους περιβάλλοντες μύες. Όταν όμως κατά τη διάρκεια της σύκλεισης βρεθεί κάποια αιτία που εμποδίζει τη γνάθο να κλείσει σωστά και τα δόντια να έρθουν σε αρμονική επαφή, ο μηχανισμός αυτός διαταράσσεται. Αν το εμπόδιο είναι μικρό (π.χ. ένα σφράγισμα που είναι λίγο πιο ψηλό από το κανονικό) ο εγκέφαλος προσπαθεί να φέρει σε επαφή τα δόντια αλλάζοντας ελαφρά τη σύσπαση των μυών που κινούν την κάτω γνάθο. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να παρατηρηθεί μικρός πόνος σε κάποιους μύες όπως οι μασητήρες ή οι πτερυγοειδείς. Αν το εμπόδιο είναι μεγάλο (π.χ. μία γέφυρα που είναι πιο ψηλή από το κανονικό και περιλαμβάνει 8 δόντια) ο εγκέφαλος προσπαθεί απεγνωσμένα να φέρει τα δόντια σε σωστή επαφή, όμως αυτό είναι αδύνατο λόγω του μεγάλου εμποδίου (της γέφυρας). Σε αυτή την περίπτωση παρατηρείται έντονος σπασμός και πόνος στους μύες της γνάθου. Αν το πρόβλημα αφεθεί αθεράπευτο για ένα διάστημα πάνω από 2-3 εβδομάδες, παρατηρούνται ακόμη πιο έντονα φαινόμενα συγκλεισιακής δυσαρμονίας και οι ιστοί που περιβάλλουν τους μύες της γνάθου αρχίζουν να διαταράσσονται και αυτοί. Οι μύες του αυχένα και της πλάτης εμφανίζουν πόνο και κράμπες, η κατάποση γίνεται με δυσκολία, ο ασθενής αναφέρει αίσθημα πνιγμού κατά την κατάποση. Όλοι οι μύες της κεφαλής αρχίζουν να εμφανίζουν μυϊκή ανισορροπία με αίσθημα βάρους και νευρικά τικ στο πρόσωπο.

Η εμφάνιση των διαταραχών αυτών οφείλεται στην προσπάθεια του νευρομυϊκού συστήματος να φέρει σε ισορροπία την κάτω γνάθο που βρίσκεται σε λάθος θέση λόγω της λανθασμένης σύγκλεισης των δοντιών κινητοποιώντας νευρομυϊκές δομές που βρίσκονται σε απόσταση από την κάτω γνάθο.

ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΔΚΓΔ

Τρίζετε τα δόντια σας κατά τη διάρκεια του ύπνου;

Oι μύες της γνάθου σας πονούν κατά τη μάσηση;

Δεν καταπίνετε σωστά;

Νοιώθετε ότι δεν ξέρετε πού να κλείσετε το στόμα σας και βρίσκεστε σε μια κατασταση μόνιμης νευρικότητας χωρίς λόγο;

Το στόμα σας δεν ανοίγει αρκετά ώστε να τρέφεστε με ευκολία, έχετε βουητά ή πόνους στα αφτιά και αδυναμία εστίασης των ματιών σας;

Έχετε πόνους και πιασίματα στον αυχένα και στην πλάτη που δεν βελτιώνονται με την φυσιοθεραπεια;  

Εάν έχετε κάποια απο τα παραπάνω συμπτώματα, ίσως πάσχετε από το Σύνδρομο Δυσλειτουργίας της Κροταφογναθικής Άρθρωσης (ΣΔΚΓΑ).

Η ολιστική θεραπεία του ΣΔΚΓΑ

Σκοπός της θεραπείας είναι να βρούμε τη θέση της κάτω γνάθου η οποία είναι συμβατή με την αρμονική συνεργασία του κεντρικού νευρικού συστήματος και των μυών της μάσησης και της καταποσης. Για το σκοπό αυτό γίνονται ειδικές ισοτονικές και ισομετρικές διατάσεις των μυών της γνάθου και εάν χρειαστεί κατασκευάζεται μια συσκευή προσανατολισμού της κάτω γνάθου (είδος οδοντοστοιχίας) που βοηθούν στη χαλάρωση των μυών. Όταν οι μύες της γνάθου χαλαρώσουν τελείως και δεν πονούν στην ψηλάφιση, κατασκευάζονται προσωρινές οδοντιατρικές εργασίες (στεφάνες, γέφυρες ,σφραγίσματα ,οδοντοστοιχίες κλπ) με σκοπό να αξιολογηθεί αν η νέα αυτή θέση κλεισίματος της γνάθου είναι απόλυτα αποδεκτή από τον ασθενή. Στο στάδιο αυτό που διαρκεί 30 με 45 μέρες, το σύνολο των αντικειμενικών και υποκειμενικών συμπτωμάτων του ΣΔΚΓΑ έχει εξαφανιστεί. Συμπτωματικά μπορούν να συνταγογραφηθούν ομοιοπαθητικά και φυτοθεραπευτικά φάρμακα.

Μηνάς Ρηγάτος, Χειρουργός Οδοντίατρος, Ομοιοπαθητικός-Εμφυτευματολόγος-Περιοδοντολόγος , www.homeodentist.gr