Φθορίωση των δοντιών: Οι κίνδυνοι για την υγεία και η αντιμετώπισή τους με την Ομοιοπαθητική

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016 00:00 Διαβάστηκε 2895 φορές
Issue 72

Η Ομοιοπαθητική εδώ και 80 χρόνια αναφέρει ότι η χρησιμοποίηση του φθορίου από γενική οδό (φθορίωση του νερού και χορήγηση δισκίων φθορίου στα παιδιά) όπως και η υπερβολικη τοπική εφαρμογή φθορίου στα δόντια έχει καταστροφικές συνέπειες για την ψυχοσωματική μας υγεία. Η Ομοιοπαθητική ως ολιστική επιστήμη, μπορεί να βοηθήσει στη γέννηση παιδιών με γερά δόντια και σκελετό, με τη χορήγηση Ομοιοπαθητικών φαρμάκων κατά τη διάρκεια της κύησης, αποφεύγοντας τη χρήση του φθορίου σαν μέσο πρόληψης της τερηδόνας.

Τερηδόνα είναι η διάλυση του σμάλτου των δοντιών από τα οξέα του στόματος. Τα οξέα αυτά παράγονται από τη ζύμωση των τροφών από τα βακτήρια που υπάρχουν σε κάθε φυσιολογική στοματική κοιλότητα.

Οι πρωτόγονοι πολιτισμοί στερούνταν την εμφάνιση τερηδόνας. Η εμφάνιση της νόσου στους πολιτισμούς αυτούς, άρχισε όταν ‘εκπολιτίστηκαν’ και στη διατροφή τους μπήκαν τροφές με κατεργασμένους υδατάνθρακες(ζάχαρη, άσπρο ψωμί, κατεργασμένο ρύζι, σνακς κλπ).

Η κλασσική οδοντιατρική προτείνει τη φθορίωση των δοντιών ως μέσο πρόληψης της τερηδόνας ώστε αυτά να γίνουν πιο ανθεκτικά στα οξέα του στόματος που δημιουργούνται από τη ζύμωση των τροφών στη στοματική κοιλότητα. Η φθορίωση μπορεί να γίνει σε ολόκληρο τον οργανισμό ή μόνο στα δόντια.

  • Φθορίωση από γενική οδό: ο ασθενής μέχρι τα δέκα του χρόνια, λαμβάνει φθόριο από το στόμα υπό τη μορφή δισκίων που απορροφούνται από τον οργανισμό, δεσμεύονται από τον υδροξαπατίτη που αποτελεί το κύριο συστατικό του σμάλτου των δοντιων και το μετατρέπουν σε φθοριοαπατίτη. Ο φθοριοαπατίτης είναι πιο αδιάλυτος στα οξέα του στόματος. Αυτός είναι ο λόγος που προτείνεται η φθορίωση του νερού ώστε όλοι μας να επωφεληθούμε από τη ευεργετική επίδραση του φθορίου στα δόντια που δεν είναι και τόσο ‘ευεργετική’ για τον υπόλοιπο οργανισμό όπως θα δούμε παρακάτω.
  • Τοπική εφαρμογή φθοριούχων διαλυμάτων στη στοματική κοιλότητα. Το φθόριο δεσμεύεται μέσα σε 60΄΄ με τον υδροξαπατίτη του σμάλτου και τον μετατρέπει σε φθοριοαπατίτη.

Προβλήματα από την υπερκατανάλωση φθορίου

Τα άτομα που λαμβάνουν φθόριο από γενική οδό για αρκετούς μήνες ή χρόνια, κινδυνεύουν να αναπτύξουν αντικοινωνική συμπεριφορά που ως χαρακτηριστικά έχει:

α) Βαθειά αίσθηση του ανικανοποίητου σε όλα τα επίπεδα της ζωής.

β) Ανάπτυξη εξαιρετικά βίαιης και επιθετικής συμπεριφοράς.

γ) Απάθεια και αδιαφορία. Όπως για παράδειγμα, ένα παιδί που του είναι αδύνατο να συνυπάρχει με τους συμμαθητές του είτε επειδή νιώθει μειονεκτικά, είτε επειδή θέλει να προκαλεί μόνιμα καυγάδες ή ένας ενήλικας που αλλάζει συνεχώς σεξουαλικούς συντρόφους, δεν βιώνει ποτέ την αγάπη, νιώθει μέσα του τεράστιο συναισθηματικό κενό, το οποίο προσπαθεί να αναπληρώσει με το σεξ και τη συσσώρευση πλούτου και εξουσίας με οποιονδήποτε τρόπο (άτομα που πατάνε ‘επί πτωμάτων’).

δ) Τάση για υπερκατανάλωση υλικών αγαθών.

ε) Τάση για υπερκατανάλωση ευφορικών ουσιών όπως αλκοόλ και ναρκωτικά.

Η χρόνια δηλητηρίαση όμως από το φθόριο έχεις τις παρακάτω σωματικές επιπτώσεις:

α) Μετατροπή των συνδετικών ινών του οργανισμού σε ελαστικές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα μέρος από τις συνδετικές ίνες που στηρίζουν τις αρθρώσεις και το σκελετό μετατρέπονται σε ελαστικές και ο ασθενής εμφανίζει συχνές μετατοπίσεις των αρθρώσεών του π.χ., εξάρθρωση των άκρων ποδιών μετά από γυμναστική, μετατοπίσεις σπονδύλων, εξαρθρώσεις της ωμοπλάτης μετά από το σήκωμα μικρών βαρών.

β) Διαταραχή του μεταβολισμού των οστών με συνέπεια την οστική αραίωση (οστά εύθραυστα που σπάνε εύκολα και δύσκολα επουλώνονται) ή την οστική πύκνωση (αγκυλωτή σπονδυλαρθρίτιδα).

γ) Παρεμβολή στο σχηματισμό των δοντιών με δημιουργία δοντιών ανώμαλου σχήματος και χρώματος.

δ) Συσσώρευση στους αδένες του σώματος και στα αγγεία: στο θυρεοειδή αδένα με συνέπεια αργή σωματική ανάπτυξη και τάση για διανοητική καθυστέρηση (παιδιά πολύ κοντά για την ηλικία τους), στην υπόφυση όπου παρουσιάζεται ατροφία, στο συκώτι όπου παρουσιάζεται λιπώδης εκφύλιση – κίρρωση, στο τοίχωμα των φλεβών και των σπλάχνων όπου προκαλείται χαλάρωση και πτώση (κιρσοί, αιμορροΐδες, ανευρύσματα κ.λ.π.) και στα λεμφικά γάγγλια.

Δυστυχώς όλα αυτά έχουν αρχίσει να γράφονται εδώ και 70 χρόνια στον ειδικό ιατρικό τύπο άλλα χώρες όπως η Αμερική εφαρμόζουν εδώ και 50 χρόνια την υποχρεωτική φθορίωση του νερού, οι παιδίατροι μοιράζουν γενναιόδωρα παστίλιες φθορίου και οι εταιρίες πρόληψης της τερηδόνας διαφημίζουν φθοριούχα διαλύματα για μικρά παιδιά και για ενήλικες χωρίς να τους προειδοποιούν για τις καταστροφικές συνέπειες της χρόνιας κατάποσης ενός τέτοιου προϊόντος.

Η ασφαλής χρήση του φθορίου

Ο ενήλικας μπορεί να νιώθει ασφαλής με την καθημερινή χρήση φθοριούχου οδοντόκρεμας. Αν ένα παιδί έχει τάση να τερηδονίζει εύκολα τα δόντια του, μπορεί να κάνει 2-3 φορές το χρόνο φθορίωση στον οδοντίατρο με ειδικά gel φθορίου. Αλλά δεν πρέπει να λαμβάνει φθόριο από γενική οδό (φθοριούχο αλάτι, νερό ή παστίλιες φθορίου) γιατί κινδυνεύει από χρόνια δηλητηρίαση με καταστροφικές συνέπειες στην ψυχοσωματική του ισορροπία.

Στα μικρά παιδιά δεν επιτρεπεται η χρηση φθοριούχας οδοντόκρεμας γιατί δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν καταπίνουν μέρος της οδοντόκρεμας όταν πλένουν τα δόντια τους.

Η Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση της τερηδόνας

Η Ομοιοπαθητική σαν ολιστική επιστήμη, μπορεί να επέμβει στη γέννηση παιδιών με υγιή δόντια…πριν από τη γέννηση τους. Αυτό σημαίνει ότι ο έμπειρος Ομοιοπαθητικός μπορεί, παίρνοντας λεπτομερές ιστορικό στους γονείς που πρόκειται να φέρουν στον κόσμο το παιδί τους, να αξιολογήσει την ευαισθησία τους στην τερηδόνα και να τους συστήσει τη χρήση συγκεκριμένων Ομοιοπαθητικών φαρμάκων ώστε το παιδί που θα γεννηθεί να έχει δόντια υγιή και σωστά δομημένα (επαρκώς ενασβεστιωμένα) και σάλιο αρκετό και επαρκές από θρεπτικά για τα δόντια συστατικά. Όταν το παιδί γεννηθεί, μπορούμε με τη χορήγηση των καταλλήλων σκευασμάτων που συνήθως είναι calcareacarbonica, calcareaphosphorica, calcareafluorica, calcareasilicea και phosphorous, να δομήσουμε έναν έφηβο με καλής ποιότητας σκελετό και δόντια.

 

Γράφει ο Μηνάς Ρηγάτος, Χειρ. Οδοντίατρος, ειδ. Ομοιοπαθητικός - Περιοδοντολόγος - Εμφυτευματολόγος (www.homeodentist.gr)