Βρουξισμός: Η δυσαρμονία στη σύγκλειση των δοντιών που προκαλεί σοβαρές διαταραχές της ψυχοσωματικής μας ισορροπίας

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016 00:00 Διαβάστηκε 2293 φορές
Issue 75

O βρουξισμός, δηλαδή το τρίξιμο των δοντιών που οφείλεται στο μη σωστό συντονισμό μεταξύ των κινήσεων της γνάθου και έχει βαθειά επίδραση στην ψυχοσωματική ισορροπία μπορεί να διορθωθεί με την ολιστική οδοντιατρική.

Παρακάτω παραθέτουμε την κλινική εικόνα ενός ασθενούς που έπασχε από σύνδρομο δυσλειτουργίας της κροταφογναθικής άρθρωσης (ΣΔΚΓΑ) πριν και μετά τη θεραπεία στο ιατρείο μας.

Ο ασθενής, 53 ετών, ήρθε στο ιατρείο φοβισμένος (γιατί νόμιζε ότι πάσχει από κάτι πολύ σοβαρό), παραπονούμενος για τρίξιμο των δοντιών, μυϊκούς σπασμούς στον αυχένα και στην πλάτη, και αδυναμία εστίασης των ματιών. Μου ανέφερε ότι από την ηλικία των 43 ετών μετά την κατασκευή μιας γέφυρας 5 δοντιών στην κάτω γνάθο, άρχισε να νιώθει πόνους στον αυχένα, στους κροτάφους και βουητά στα αυτιά που βούλωναν και ξεβούλωναν πολλές φορές τη μέρα. Όταν το ανέφερε στον οδοντίατρό του, αυτός του είπε ότι η γέφυρά του είναι σωστή και φταίει το ότι είναι νευρικός και πιεσμένος από τη δουλειά του και του έφτιαξε μασελάκι για το βράδυ που το άντεξε για 10 μέρες. Η φυσιοθεραπείες που έκανε επί 6 μήνες τον βελτίωναν μόνο για μισή μέρα. Ο πόνος αυτός άρχισε να εμφανίζεται και κατά τη διάρκεια του φαγητού, του γέλιου και της ομιλίας. Με τη σύζυγό του επισκεφτήκαν νευρολόγο, οφθαλμίατρο παθολόγο, Ω.Ρ.Λ. και ψυχίατρο επειδή είχε έντονη νευρικότητα που συνοδευόταν από περιόδους κατάθλιψης με τάσεις αυτοκτονίας. Οι μυϊκοί σπασμοί βελτιώνονταν όταν δάγκωνε για αρκετή ώρα ένα λεπτό στυλό με τα μπροστινά του δόντια. Είχε επίσης υποβληθεί σε αξονικές και μαγνητικές τομογραφίες για να αποκλειστεί η ύπαρξη όγκου στον εγκέφαλο. Ο ψυχίατρος του συνταγογράφησε μυοχαλαρωτικά και αντικαταθλιπτικά που τον βελτίωναν λίγο αλλά τον μετέτρεπαν σε ένα άβουλο πλάσμα, όπως χαρακτηριστικά μας είπε. Το πρόβλημά του παρέμενε το ίδιο, ώσπου απευθύνθηκε σε κάποιον οδοντίατρο που του έφτιαξε ένα σκληρό νάρθηκα για το βράδυ, τον οποίο πέταξε σε 15 μέρες. Μετά από αυτό πήγε σε δεύτερο οδοντίατρο, ο οποίος του έφτιαξε ένα νέο μαλακό νάρθηκα από σιλικόνη, που και αυτός με τη σειρά του δεν τον βελτίωσε καθόλου. Κάποια στιγμή τα συμπτώματα άρχισαν να μειώνονται ώσπου μια μέρα, τρώγοντας παξιμάδι, οι πόνοι, το τρίξιμο και οι κράμπες στους μύες, επιδεινώθηκαν πολύ και παρέμειναν αμείωτοι έως σήμερα. Το πρωί που ξυπνάει, το στόμα του το νιώθει μαγκωμένο, ακούει έντονους θορύβους με πόνο στο δεξί αυτί και χρειάζεται όλο το πρωί για να ανοίξει ξανά το στόμα του. Όταν δεν αντέχει τους πόνους, παίρνει παυσίπονα και μυοχαλαρωτικά.

Μετά την κλινική εξέταση και τη μελέτη της αξονικής τομογραφίας διαπιστώσαμε ότι πάσχει από ΣΔΚΓΔ που είχε προκληθεί από την λάθος κατασκευή της γέφυρας στην κάτω γνάθο που είχε σαν αποτέλεσμα την μετακίνηση των υπολοίπων πίσω δοντιών.

Μετά την ολιστική θεραπεία η γνάθος ήρθε στη σωστή θέση και ο ασθενής απαλλάχτηκε από όλα τα κλινικά συμπτώματά του σε τρεις εβδομάδες (βλ. παρακάτω ‘Πώς γίνεται η ολιστική θεραπεία του ΣΔΚΓΑ’).

Το ομοιοπαθητικό φάρμακο που συνταγογραφήθηκε ήταν nuxvomica (σπασμοί, υπνηλία μετά τα γεύματα, τυμπανισμός, ανεξέλεγκτος θυμός, καθιστική ζωή, κακή πρωινή διάθεση, υπερευαισθησία στον πόνο) που έκανε τον ασθενή πιο συνεργάσιμο κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Οι αρχές της μυοκαθορισμένης σύγκλεισης

Η μάσηση και η κατάποση ελέγχονται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο σε συνεργασία με τους πολυάριθμους νευρικούς υποδοχείς που βρίσκονται στα δόντια, στη γλώσσα, στον βλεννογόνο του στόματος και τους μύες που περιβάλλουν-αναρτούν και κινούν την κάτω γνάθο.

Η διαδικασία της μάσησης και της κατάποσης στηρίζεται σε ένα μηχανισμό αλληλεπίδρασης μεταξύ των νευρικών υποδοχέων των δοντιών, των μυών που κινούν την κάτω γνάθο και του εγκεφάλου. Όσο ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί κανονικά και αρμονικά, δεν υπάρχει παθολογία στη γνάθο και στους περιβάλλοντες μύες. Όταν όμως βρεθεί κατά τη διάρκεια της σύγκλεισης (σύγκλειση ονομάζεται ο τρόπος επαφής των δοντιών μας) κάποια αιτία που εμποδίζει την κάτω γνάθο να κλείσει σωστά και τα δόντια να έρθουν σε αρμονική επαφή, ο μηχανισμός αυτός διαταράσσεται.

Αν το εμπόδιο είναι μικρό (π.χ. ένα σφράγισμα που είναι λίγο πιο ψηλό από το κανονικό) ο εγκέφαλος προσπαθεί να φέρει σε επαφή τα δόντια αλλάζοντας ελαφρά τη σύσπαση των μυών που κινούν την κάτω γνάθο. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να παρατηρηθεί μικρός πόνος σε κάποιους μύες όπως οι μασητήρες ή οι πτερυγοειδείς. Αν το εμπόδιο είναι μεγάλο (π.χ. μία γέφυρα που είναι πιο ψηλή από το κανονικό και περιλαμβάνει 4 δόντια) ο εγκέφαλος προσπαθεί απεγνωσμένα να φέρει τα δόντια σε σωστή επαφή, όμως αυτό είναι αδύνατο λόγω του μεγάλου εμποδίου (της γέφυρας). Σε αυτή την περίπτωση παρατηρείται έντονος σπασμός και πόνος στους μύες της γνάθου. Αν το πρόβλημα αφεθεί αθεράπευτο για ένα διάστημα πάνω από 2-3 εβδομάδες, παρατηρούνται ακόμη πιο έντονα φαινόμενα συγκλεισιακής δυσαρμονίας και οι ιστοί που περιβάλλουν τους μύες της γνάθου αρχίζουν να διαταράσσονται και αυτοί. Οι μύες του αυχένα και της πλάτης εμφανίζουν πόνο και κράμπες, η κατάποση γίνεται με δυσκολία, ο ασθενής αναφέρει αίσθημα πνιγμού κατά την κατάποση. Όλοι οι μύες της κεφαλής αρχίζουν να εμφανίζουν μυϊκή ανισορροπία με αίσθημα βάρους και νευρικά τικ στο πρόσωπο.

Η εμφάνιση των διαταραχών αυτών οφείλεται στην προσπάθεια του νευρομυϊκού συστήματος να φέρει σε ισορροπία την κάτω γνάθο που βρίσκεται σε λάθος θέση λόγω της λανθασμένης σύγκλεισης των δοντιών, κινητοποιώντας νευρομυϊκές δομές που βρίσκονται κοντά ή σε απόσταση από την κάτω γνάθο.

Τα συμπτώματα της ΣΔΚΓΔ

- Τρίζετε τα δόντια σας κατά τη διάρκεια του ύπνου;

- Oι μύες της γνάθου σας πονούν κατά τη μάσηση;

- Δεν καταπίνετε σωστά;

- Έχετε αίσθημα πνιγμού κατά την κατάποση;

- Νοιώθετε ότι δεν ξέρετε που να κλείσετε το στόμα σας και βρίσκεστε σε μια κατάσταση μόνιμης νευρικότητας χωρίς λόγο;  

- Το στόμα σας δεν ανοίγει αρκετά ώστε να τρέφεστε με ευκολία, έχετε βουητά ή πόνους στα αφτιά και αδυναμία εστίασης των ματιών σας;

- Έχετε πόνους και πιασίματα στον αυχένα και στην πλάτη που δεν βελτιώνονται με την φυσιοθεραπεία;

Εάν έχετε κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα, ίσως πάσχετε από το Σύνδρομο Δυσλειτουργίας της Κροταφογναθικής Άρθρωσης (ΣΔΚΓΑ).

Πώς γίνεται η ολιστική θεραπεία του ΣΔΚΓΑ

Σκοπός της θεραπείας είναι να βρούμε τη θέση της κάτω γνάθου, η οποία είναι συμβατή με την αρμονική συνεργασία του κεντρικού νευρικού συστήματος –του εγκεφάλου και των μυών της μάσησης και της καταποσης. Για το σκοπό αυτό γίνονται ειδικές ισοτονικές και ισομετρικές διατάσεις των μυών της γνάθου και εάν χρειαστεί κατασκευάζεται μια συσκευή προσανατολισμού της κάτω γνάθου (είδος οδοντοστοιχίας) που βοηθά στη χαλάρωση των μυών. Το στάδιο αυτό διαρκεί 20 με 45 μέρες, ώστε ο ασθενής να απαλλαγεί από όλα τα αντικειμενικά και υποκειμενικά συμπτώματα του ΣΔΚΓΑ. Στη συνέχεια κατασκευάζονται οδοντιατρικές εργασίες (στεφάνες, γέφυρες, σφραγίσματα, οδοντοστοιχίες κλπ), με σκοπό να σταθεροποιηθούν στην καινούργια αυτή θέση κλεισίματος της γνάθου που είναι απόλυτα αποδεκτή από τον ασθενή. Συμπτωματικά μπορούν να συνταγογραφηθούν ομοιοπαθητικά και φυτοθεραπευτικά φάρμακα.

Μηνας Ρηγατος

Χειρουργος Οδοντιατρος

Ομοιοπαθητικος-Εμφυτευματολόγος-Περιοδοντολόγος