Η «Αυστραλιανή Έκθεση» για την ομοιοπαθητική και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ;

Κατηγορία Ομοιοπαθητική
Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018 15:01 Διαβάστηκε 1118 φορές
online Γ. Κατραμάδος

Τον Μάρτιο του 2015, το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικών Ερευνών της Αυστραλίας (Australian National Health and Medical Research Council - NHMRC) δημοσίευσε ένα έγγραφο για την Ομοιοπαθητική, το οποίο είναι γνωστό ως «Η έκθεση της Αυστραλίας». Το έγγραφο αυτό κατέληγε στο συμπέρασμα ότι "...δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία ότι η Ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική".

Αυτή η έκθεση δημοσιεύτηκε παγκοσμίως, κυρίως από ομάδες σκεπτικιστών που τάσσονται κατά της Ομοιοπαθητικής, υποδεικνύοντας ότι η Ομοιοπαθητική δεν είναι αποτελεσματική για καμία πάθηση.

Ωστόσο, μόνο μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης και τα πρωτοσέλιδα που προέκυψαν, βγήκαν στο φως οι ανησυχητικές ανακρίβειες στην προσέγγιση του NHMRC για την Ομοιοπαθητική. Η πιο σοβαρή επιστημονική παράβαση αφορά το γεγονός ότι το NHMRC έκανε την αξιολόγηση δύο φορές, δημοσιεύοντας όμως μόνο τη δεύτερη.

  • • Το NHMRC διενήργησε την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής δύο φορές, εκπονώντας δύο εκθέσεις, μία τον Ιούλιο του 2012 και μία που κυκλοφόρησε στο κοινό τον Μάρτιο του 2015.
  • • Η ύπαρξη της πρώτης έκθεσης ουδέποτε αποκαλύφθηκε στο κοινό και η γνώση της πραγματοποίησής της αποκαλύφθηκε μόνο μετά από αιτήσεις βασισμένες στο νόμο για την ελευθερία της πληροφόρησης.
  • • Το NHMRC λέει ότι απέρριψαν την πρώτη έκθεση επειδή ήταν κακής ποιότητας, παρόλο που πραγματοποιήθηκε από αξιόπιστο επιστήμονα και συγγραφέα των κατευθυντήριων γραμμών του NHMRC για τον τρόπο διενέργειας αξιολογήσεων.
  • • Τα αιτήματα που επικαλέστηκαν το νόμο της πληροφόρησης αποκάλυψαν ότι ένα μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του NHMRC που εποπτεύει τη διαδικασία αξιολόγησης - ο καθηγητής Fred Mendelsohn - επιβεβαίωσε ότι η αρχική έκθεση ήταν υψηλής ποιότητας, λέγοντας: «Εντυπωσιάστηκα από την αυστηρότητα, την πληρότητα και τη συστηματική προσέγγιση που δόθηκε στην αξιολόγηση αυτή. Συνολικά, έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά σε αυτήν την αξιολόγηση και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με συστηματικό, αμερόληπτο και πειστικό τρόπο.»

Το NHMRC συνεργάστηκε με έναν εξωτερικό συνεργάτη - ένα έγκυρο αυστραλιανό πανεπιστήμιο - από τον Απρίλιο 2012 έως τον Αύγουστο του 2012. Η έκθεση που παρουσίασε ονομάστηκε «Συστηματική αξιολόγηση των αποδείξεων για την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής».

Αυτή η αξιολόγηση, η οποία πληρώθηκε από τους αυστραλιανούς φορολογούμενους, δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ και το NHMRC συνεχίζει να αρνείται την δημοσίευσή της, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις με βάση την ελευθερία στην πληροφόρηση. Μετά τη λήξη της σύμβασης με το αυστραλιανό πανεπιστήμιο, προσλήφθηκε ένας άλλος εξωτερικός συνεργάτης για να κάνει την αξιολόγηση της ομοιοπαθητικής ξανά από τον Δεκέμβριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2015.

Έχοντας απορρίψει την πρώτη αναφορά, για την πραγματοποίηση της δεύτερης το NHMRC υιοθέτησε ένα εντελώς νέο τρόπο ανάλυσης των αποδεικτικών στοιχείων που δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ από οποιαδήποτε ερευνητική ομάδα στον κόσμο. Το NHMRC αποφάσισε ότι για να είναι «αξιόπιστες» οι δοκιμές έπρεπε να έχουν τουλάχιστον 150 συμμετέχοντες και να φτάσουν σε ένα ασυνήθιστα υψηλό όριο ποιότητας. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι το ίδιο το NHMRC πραγματοποιεί συστηματικά μελέτες με λιγότερους από 150 συμμετέχοντες.

Αυτοί οι πρωτόγνωροι και μη επιστημονικοί κανόνες είχαν ως συνέπεια να αγνοηθούν εντελώς ως «αναξιόπιστα» τα αποτελέσματα από τις 171 από τις δοκιμές, αφήνοντας μόνο 5 δοκιμές του NHMRC που θεωρήθηκαν «αξιόπιστες». Καθώς αξιολόγησαν και τις 5 από αυτές τις δοκιμές ως αρνητικές, αυτό εξηγεί πώς το NHMRC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν «αξιόπιστα» αποδεικτικά στοιχεία.

Το NHMRC είναι εμπειρογνώμονες παγκοσμίως στην εξέταση αποδεικτικών στοιχείων, διεξάγοντας αξιολογήσεις ως θέμα ρουτίνας. Έτσι, εάν δεν υπάρχουν πραγματικά καθόλου αξιόπιστα στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική για οποιαδήποτε κατάσταση, δεν θα είχαν αυτό το αποτέλεσμα απευθείας με τη διενέργεια της αξιολόγησης μία φορά, με τον συνήθη τρόπο, χρησιμοποιώντας μια τυπική ευρέως αποδεκτή επιστημονική μέθοδο; Το ερώτημα είναι:

  • • Γιατί έγινε δύο φορές;
  • • Γιατί να αφαιρεθούν όλα τα ίχνη της πρώτης αναφοράς;
  • • Γιατί να εφεύρουν μια μέθοδο που ακόμα και το NHMRC δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ για οποιαδήποτε άλλη κριτική;
  • • Τι προσπαθούν να κρύψουν;

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η απαράδεκτη ιστορία της Αυστραλιανής Έκθεσης δείχνει ότι, αντίθετα με την επιμονή των ομάδων «σκεπτικιστών» που τάσσονται κατά της ομοιοπαθητικής και πολλών ιστοριών των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υπάρχουν αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία ότι η ομοιοπαθητική λειτουργεί για κάποιες παθήσεις, κάτι το οποίο δεν δημοσιεύεται στο κοινό.

Δεδομένου ότι η ομοιοπαθητική συνεχίζει να αυξάνεται σε δημοτικότητα παγκοσμίως, το κοινό πρέπει να γνωρίζει ποια στοιχεία υπάρχουν για αυτή τη θεραπεία, ώστε να μπορεί να κρίνει και να επιλέγει το θεραπευτικό σύστημα που επιθυμεί.

Αυτή τη στιγμή απαιτείται το NHMRC να απαντήσει στις κατηγορίες περί επιστημονικών παραπτωμάτων, διαδικαστικών παραβιάσεων, προκατάληψης και σύγκρουσης συμφερόντων. Είναι σημαντικό να δούμε τη δημοκρατία σε δράση, ζητώντας εξηγήσεις από το NHMRC, όμως εν τω μεταξύ η έκθεση της Αυστραλίας συνεχίζει να καταστρέφει αδικαιολόγητα τη φήμη της ομοιοπαθητικής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κοινό πρέπει να δει την πρώτη αξιολόγηση. Για να κατανοήσουμε πλήρως την έκθεση της Αυστραλίας που έχει τόσο βαθιές επιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, πρέπει να δούμε ποιες απαντήσεις έλαβαν την πρώτη φορά που το έκαναν.

Ζητήστε από το NHMRC να δημοσιεύσει την πρώτη αξιολόγηση: https://releasethefirstreport.com/join-the-campaign

 

Έρευνα: Βάλλυ Καλοζούμη