Ίαση και Αυτογνωσία στην Κινέζικη Ιατρική

Κατηγορία Π.Κ.Ι
Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013 02:00 Διαβάστηκε 1730 φορές
Issue 58

Η θεραπεία του βελονισμού ως δίαυλος επικοινωνίας της ψυχής του ανθρώπου με το σώμα του Μέρος Β’
Γράφει ο Εμμανουήλ Παπαμιχάλης, βελονιστής, πτυχιούχος του πανεπιστημίου του Portsmouth και μέλος του British Acupuncture Council, (www.nafsikos.com

Η κινέζικη ιατρική στα τουλάχιστον 3000 χρόνια που χρησιμοποιείται έχει αποδείξει τη μεγάλη αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία σωματικών, ψυχολογικών και νοητικών προβλημάτων. Η επιτυχία αυτή μπορεί να εξηγηθεί στο ότι βλέπει τον άνθρωπο ως μία ενιαία ύπαρξη, δηλαδή δε διαχωρίζει το σώμα από τη ψυχή και το νου. Η ολιστική προσέγγιση που ακολουθεί επιτρέπει όχι μόνο τη θεραπεία των συμπτωμάτων των ασθενειών αλλά γενικά και μία σταδιακή βελτίωση της ποιότητας της ζωής του θεραπευόμενου. Η βελτίωση αυτή μπορεί να είναι από το να αρχίζει πλέον να αισθάνεται και να σέβεται περισσότερο το σώμα του και τον εαυτό του, μέχρι και καλυτέρευση των προσωπικών και εργασιακών του σχέσεων και επιδόσεων.

Μπορούμε εύκολα να παρατηρήσουμε ότι η μεγαλύτερη ασθένεια της σημερινής εποχής είναι ο διαχωρισμός του νου από την καρδιά και το σώμα. Ο σύγχρονος άνθρωπος, ως μέρος της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει, αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα με αυτή. Μέσα στους φρενήρεις ρυθμούς έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε υπερβολικά το νου για να λύσουμε τα καθημερινά προβλήματα, αγνοώντας όμως τη σοφία που βρίσκεται μέσα στην καρδιά μας αλλά και τη νοημοσύνη που έχει το σώμα μας. Ο άνθρωπος βιώνει αυτό το διαχωρισμό ως αποξένωση, θλίψη και υπαρξιακή αγωνία καθώς δε βρίσκεται σε επαφή με το μέρος εκείνο το οποίο του δίνει αγάπη, χαρά και ζωντάνια. Η δυστυχία έρχεται ως φυσικό επακόλουθο καθώς όσο και αν ικανοποιεί περιστασιακά κάποιες επιθυμίες του, αυτές του δίνουν μόνο προσωρινή ευχαρίστηση, όχι όμως και πληρότητα.

Πώς φτάνουμε λοιπόν στο να δούμε τη θεραπεία του βελονισμού εκτός από ένα εξαιρετικό θεραπευτικό εργαλείο επίσης και ως ένα εργαλείο έρευνας και γνώσης του εαυτού; Ας πάρουμε μερικά απλά παραδείγματα. Η χρησιμοποίηση του βελονισμού στη διακοπή του καπνίσματος, εκτός από το ότι ηρεμεί το θεραπευόμενο σωματικά αλλά και ψυχολογικά, έτσι ώστε να μη χρειάζεται πλέον τη χαλαρωτική αίσθηση που παίρνει με την εισπνοή της νικοτίνης, τον βοηθά στο να γίνει περισσότερο συνειδητός σε σχέση με αυτή τη βλαβερή συνήθεια. Το κάπνισμα οδηγεί σε αποδυνάμωση των αισθήσεων της γεύσης και της οσμής, με αποτέλεσμα ο καπνιστής να μη μπορεί να διακρίνει τη γεύση και τη μυρωδιά που έχει πραγματικά ένα τσιγάρο. Ακόμα και μετά από την πρώτη θεραπεία βελονισμού, οι δύο αυτές αισθήσεις δυναμώνουν, με αποτέλεσμα η γεύση του τσιγάρου και η εισπνοή του καπνού να γίνουν δυσάρεστες και απωθητικές.

Παρόμοιο παράδειγμα είναι και αυτό της ρύθμισης της όρεξης για την απώλεια σωματικού βάρους. Σε αυτή την περίπτωση ενεργοποιούνται αντίστοιχα ενεργειακά κέντρα, τα οποία, εκτός από το να δυναμώνουν τον μεταβολισμό, βελτιώνουν τη λειτουργία του στομάχου και της σπλήνας. Ως αποτέλεσμα, το μήνυμα του κορεσμού πηγαίνει τη σωστή στιγμή από το στομάχι στον εγκέφαλο, ο άνθρωπος αρχίζει να αισθάνεται πληρότητα, ικανοποίηση και σταματάει να τρώει, λαμβάνοντας έτσι την ποσότητα τροφής που χρειάζεται πραγματικά το σώμα του και όχι αυτή με την οποία καλύπτει ψυχολογικά προβλήματα, όπως άγχος, βαθιές φοβίες, θλίψη αλλά και ανικανοποίητες επιθυμίες.

Σε ένα άλλο παράδειγμα τώρα, το άγχος και η ανησυχία δύναται να δημιουργήσουν ασθένεια σε διάφορες περιοχές του σώματος, όπως πόνο στο στομάχι, πονοκεφάλους, σπαστική κολίτιδα, αϋπνία κ.α. Η περιοχή όπου θα εκδηλωθεί το πρόβλημα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ο βασικότερος εκ των οποίων είναι ο μηχανισμός ο οποίος δημιουργεί το άγχος. Έτσι, στην περίπτωση που το άγχος ακολουθείται από πόνο στο στομάχι, ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται ότι δε μπορεί να βάλει όρια στη ζωή του και δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Εκείνος που θα έχει πονοκεφάλους μπορεί να πει «έχω τόσες πολλές σκέψεις στο μυαλό μου που το κεφάλι μου πάει να σπάσει», εκείνος με το πρόβλημα στο έντερο θα πει «δε μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι αυτά που συνέβησαν στο παρελθόν» και αυτός με την αϋπνία «δε μπορώ να αφεθώ και να αφήσω το σώμα μου να ξεκουραστεί, νιώθω πως πρέπει να βρίσκομαι σε συνεχή εγρήγορση».

Έτσι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις στο βελονισμό μπορούν να χρησιμοποιηθούν σημεία τα οποία όχι μόνο θα θεραπεύσουν το αντίστοιχο σύμπτωμα στο σώμα, αλλά θα διοχετεύσουν την βλαβερή ενέργεια του άγχους, του φόβου και της θλίψης έξω από τον οργανισμό, όπως επίσης και θα επιτρέψουν στο θεραπευόμενο να δει και να παύσει το μηχανισμό εκείνο ο οποίος δημιούργησε το πρόβλημα. Το τελευταίο οπωσδήποτε εξαρτάται και από την προσέγγιση που έχουν ο βελονιστής και ο θεραπευόμενος, δηλαδή από το πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα η θεραπεία, όπως και τη θεραπευτική σχέση η οποία αναπτύσσεται μεταξύ των δύο.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η ίαση επιτυγχάνεται χωρίς να υπάρξει ουσιαστικά κάποια σημαντική προσπάθεια από πλευράς του θεραπευόμενου. Το απαραίτητο στοιχείο είναι η θέληση για θεραπεία και αυτό είναι κάτι το οποίο έχω παρατηρήσει να συμβαίνει με μαθηματική ακρίβεια. Όταν κάποιος είναι πραγματικά αποφασισμένος να αφήσει πίσω του το παρελθόν και τους μηχανισμούς εκείνους οι οποίοι δημιούργησαν την ασθένεια, αρκούν μερικές θεραπείες για να υπάρξει ένα θεαματικό αποτέλεσμα.

Όταν η αγάπη και η χαρά για τη ζωή έχει αντικατασταθεί από πόνο, φόβο, θυμό και αρνητικές σκέψεις τότε συμπτώματα και ασθένειες στο σώμα έρχονται ως μηνύματα. Δε πρέπει να αντιμετωπίζουμε την ασθένεια ως τιμωρία, αλλά ως ένα μάθημα το οποίο απαιτεί την προσοχή και τη μελέτη μας, το οποίο αν καταφέρουμε να κατανοήσουμε τότε ακόμα και το πιο σοβαρό πρόβλημα υγείας παύει να έχει λόγο ύπαρξης και υποχωρεί.

Ας αρχίσουμε λοιπόν να βλέπουμε το σώμα ως αυτό που πραγματικά είναι, η έκφραση της ψυχής. Τότε θα μπορέσουμε να παρατηρήσουμε, να αποδεχτούμε και εντέλει να θεραπεύσουμε εκείνα τα κομμάτια μας που έχουμε αρνηθεί και που η ψυχή μας λαχταρά να εκφράσει. Με αυτό τον τρόπο δε βοηθάμε μόνο τον εαυτό μας, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία καθώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά είναι τα ίδια ή παρόμοια με αυτά τα οποία αντιμετωπίζει και η ανθρωπότητα συλλογικά. Θεραπεύοντας ένα μικρό κομμάτι του συνόλου, θεραπεύουμε αυτόματα και ολόκληρο το σύνολο!