Μια νέα εκπληκτική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο αμερικάνικο περιοδικό American Journal of Emergency Medicine με τον τίτλο: Acupuncture vs intravenous morphine in the management of acute pain in the ED[1], αποκαλύπτει ότι ο βελονισμός – μια από τις πιο αρχαίες τεχνικές για την αντιμετώπιση του πόνου – είναι πιο αποτελεσματικός, ανακουφίζει πιο γρήγορα από το πόνο και με λιγότερες αρνητικές παρενέργειες από την χρήση της ενδοφλέβιας μορφίνης.

Η μελέτη (διάρκειαw ενός έτους) πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Fattouma Bourguiba στην Τυνησία, μια μονάδα τριτοβάθμιας περίθαλψης με πάνω από 100.00 επισκέψεις ανά έτος στην μονάδα επειγουσών αναγκών. Στη μελέτη συμμετείχαν 300 ασθενείς με οξύ πόνο: 150 ασθενείς στην ομάδα που χορηγήθηκε μορφίνη (μέχρι 15mg ημερησίως) και 150 ασθενείς στην ομάδα που εφαρμόστηκε βελονισμός. Οι δυο ομάδες ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά την ηλικία, το φύλο και τις συν-νοσηρότητες, με τη μόνη σημαντική διαφορά να εντοπίζεται στο ότι στην ομάδα μορφίνης υπήρχαν περισσότεροι ασθενείς με κοιλιακό άλγος και στην ομάδα βελονισμού ασθενείς με περισσότερα περιστατικά οσφυαλγίας.

Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα αναφέρθηκαν ως εξής:

"Το ποσοστό επιτυχίας ήταν σημαντικά διαφορετικό μεταξύ των δύο ομάδων (92% στην ομάδα βελονισμού έναντι 78% στην ομάδα μορφίνης). Ο χρόνος αποτελεσματικότητας ήταν 16±8 λεπτά στην ομάδα βελονισμού έναντι 28±14 λεπτά στην ομάδα μορφίνης. Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική. Η μέση απόλυτη απόκλιση στην βαθμολογία του πόνου μεταξύ των 2 ομάδων ήταν 7,7. Η διαφορά αυτή δεν θεωρήθηκε κλινικά σημαντική διότι η ελάχιστη κλινικά σημαντική απόλυτη διαφορά που αναφέρθηκε από το Todd et al είναι 13. Στην ομάδα μορφίνης η μέση συνολική δόση της χορηγούμενης μορφίνης ήταν 0,17 ± 0,08 mg/kg.

Η μεταβολή της κλίμακας του πόνου από την αρχική τιμή σε σχέση με το χρόνο στις 2 ομάδες παρουσιάζεται στο παρακάτω σχήμα. Από το χρονικό σημείο των 5 λεπτών, η ομάδα βελονισμού ανέφερε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του πόνου, σε σύγκριση με την ομάδα μορφίνης. Η διαφορά αυτή συνέχισε καθ' όλη τη διάρκεια της μελέτης. Η αλλαγή της αρτηριακής πίεσης, του καρδιακού ρυθμού, του αναπνευστικού ρυθμού και του κορεσμού οξυγόνου δεν ήταν σημαντική και στις δύο ομάδες.

tcm 1

Γράφημα από τη μελέτη που δείχνει τις διαφορές που σημειώθηκαν στην μείωση του πόνου συγκριτικά μεταξύ της μορφίνης και του βελονισμού.

Συνολικά, 89 ασθενείς (29,3%) εμφάνισαν μικρές ανεπιθύμητες ενέργειες: 85 (56,6%) στην ομάδα μορφίνης και 4 (2,6%) στην ομάδα βελονισμού. Η διαφορά ήταν σημαντική μεταξύ των δύο ομάδων (Πίνακας 3). Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν η ζάλη στην ομάδα μορφίνης (42%) και η θραύση της βελόνας στην ομάδα βελονισμού (2%). Δεν σημειώθηκε σημαντική ανεπιθύμητη ενέργεια κατά τη διάρκεια του πρωτοκόλλου μελέτης. (Βλ. Πίνακα 3.) "

tcm 2

Εν ολίγοις, η ομάδα βελονισμού διαπίστωσε μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο, πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες παρενέργειες.

Από το 1996, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) αναγνώρισε τον βελονισμό ως μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία για την αντιμετώπιση ενός ευρύτατου φάσματος παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του πόνου και της δυσφορίας.1 Παρά ταύτα, η χρήση βελονισμού στο συμβατικό πρότυπο φροντίδας εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά σπάνια. Υπάρχει ένας βαθύς σκεπτικισμός για τις θεραπευτικές μεθόδους που δεν έχουν ακόμα σαφή μηχανισμό δράσης, όπως καθορίζεται από την συμβατική βιοϊατρική κατανόηση και ορολογία. Συχνά, αντί αυτού, τα θεραπευτικά τους αποτελέσματά καταγράφονται ως placebo (εικονικό φάρμακο).

Ωστόσο, το εικονικό φάρμακο, δεν είναι μια έννοια τόσο περιοριστική όσο μπορεί να φαίνεται αρχικά. Στην πραγματικότητα το φαινόμενο placebo αντικατοπτρίζει τη βαθιά δύναμη και την αναγεννητική ικανότητα του σώματος-νου, να θεραπεύει τον εαυτό του. Και δεδομένου ότι η ισχύς της μεταφράζεται άμεσα σε πραγματικές, μετρήσιμες βελτιώσεις από την άποψη των κλινικών αποτελεσμάτων, δεν έχει σημασία αν κατανοούμε πλήρως το πώς λειτουργεί. Επίσης, θεωρήστε ότι η θεραπεία που βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία (evidence-based) όχι μόνο εξαρτάται αποκλειστικά από τα κλινικά αποτελέσματα ως τελική απόδειξη της παρεμβατικής αποτελεσματικότητας, αλλά επίσης, ολόκληρο αυτό το μοντέλο ιατρικής εξαρτάται από τον «έλεγχο» του εικονικού φαρμάκου, καθώς ήδη αναγνωρίζεται σιωπηρά ότι έχει τεράστια δύναμη στο να επηρεάζει τα αποτελέσματα στις περισσότερες παρεμβάσεις. Έτσι, ανεξάρτητα από το εάν έχει αναγνωριστεί ή όχι ένας "μηχανισμός δράσης", έχει δευτερεύουσα σημασία για το αν λειτουργεί ή όχι στην κλινική πρακτική.

Ο βελονισμός είναι μια από τις πιο γνωστές εναλλακτικές μεθόδους, με δεδομένα κλινικών δοκιμών που υποστηρίζουν την αξία του σε περισσότερες από 100 διαφορετικές παθήσεις. Εάν κάνετε μια αναζήτηση στο pubmed.gov, θα βρείτε πάνω από 6.700 δημοσιευμένες μελέτες σχετικά με τις λέξεις-κλειδιά "πόνος" και "βελονισμός".

Είναι σαφές ότι αυτή η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι ο βελονισμός έχει έναν ισχυρό ρόλο στη διαχείριση του πόνου. Με τον εθισμό στα φάρμακα ανακούφισης πόνου που πλήττουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ο βελονισμός είναι απόλυτα έτοιμος να παράσχει στους ασθενείς μια εναλλακτική αφάρμακη λύση. Η σύγκριση των δυσμενών επιδράσεων είναι εντυπωσιακά υπέρ του βελονισμού ως ασφαλέστερου τρόπου.

Τέλος, παρουσιάζονται τα εκπληκτικά συμπεράσματα της μελέτης:

«Η μελέτη μας έδειξε ότι σε ασθενείς με σύνδρομο οξύ πόνου που εμφανίζονται στα περιστατικά Επείγουσας Ανάγκης, ο βελονισμός είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικός και έχει ένα καλύτερο προφίλ ασφάλειας από την μορφίνη» Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι ο βελονισμός μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο των συνθηκών οξύ πόνου και φαίνεται να είναι ασφαλής και αποτελεσματικός. Θα πρέπει στο μέλλον να διεξαχθούν μελέτες σε διεθνείς πληθυσμούς ».

Αναφορές: (1): NCBI. Acupuncture: review and analysis of reports on controlled clinical trials

Πηγή: NCBI -Pub Med

[1] ED: επείγουσα ανάγκη

Κατηγορία Π.Κ.Ι

Το σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι μια διαδεδομένη διαταραχή χρόνιου πόνου που επηρεάζει περίπου το 85% των ασθενών στις κλινικές πόνου και το 9% στις νοσοκομειακές κλινικές. Κάποια στιγμή στη ζωή του, το 85% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει μυοσκελετικό πόνο. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, κόπωσης, συναισθηματικών αλλαγών, μειωμένης ποιότητας ζωής και περιορισμών στην καθημερινή ζωή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως η φυσικοθεραπεία (ηλεκτροβελονισμός, ξηρή βελόνα, λέιζερ, μάλαξη, θεραπευτική άσκηση).

Κύριο χαρακτηριστικό του μυοσκελετικού πόνου είναι τα σημεία πυροδότησης τα οποία είναι εντοπισμένα στις σφιχτές ζώνες υπερδιέγερσης των σκελετικών μυών. Τα σημεία αυτά προκαλούνται από ευαισθητοποίηση του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος καθώς και από συστηματική φλεγμονή. Η κεντρική νευρική ευαισθητοποίηση θεωρείται ότι προκαλεί σχηματισμό σημείων πυροδότησης λόγω νευροπλαστικότητας εντός του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού που σχετίζεται με χρόνια περιφερική αλγαισθησία. Χωρίζονται σε ενεργά τα οποία παράγουν πόνο κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και ανενεργά τα οποία δεν αισθάνονται οι ασθενείς μέχρι να διεγερθούν μέσω της ψηλάφησής τους. Άμεσος στόχος είναι η θεραπεία των σημείων πυροδότησης καθώς είναι οι κύριοι ενεργοποιητές του γενικευμένου ή αναφερόμενου πόνου στις διαταραχές του μυοσκελετικού πόνου. Θεωρείται ότι λαμβάνουν φτωχές ποσότητες οξυγόνου και ενέργειας από το αίμα λόγω της συσταλμένης τους κατάστασης. Η χαμηλή διαθεσιμότητα οξυγόνου και ενέργειας συμβάλλει περαιτέρω στη διατήρηση της συστολής εντός των σημείων πυροδότησης καθώς απαιτείται τριφωσφορική αδενοσίνη και οξυγόνο για να χαλαρώσουν οι μύες. Επομένως η αύξηση της ροής του αίματος των σημείων διαχέει τους προφλεγμονώδεις δείκτες, αυξάνοντας τον μεταβολισμό, μειώνοντας τη φλεγμονή με αποτέλεσμα τη λύση τους.

Η θεραπευτική άσκηση μέσω της κολύμβησης, του περπατήματος, της ποδηλασίας μπορεί να επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα αυξάνοντας την πίεση του αίματος, τη ροή και τον κορεσμό οξυγόνου επιτρέποντας την είσοδο περισσότερου αίματος και μεταβολικών προϊόντων στα σημεία πυροδότησης. Τα επίπεδα των προφλεγμονωδών δεικτών όπως της ιντερλευκίνης φτάνουν τα φυσιολογικά ενώ η παραγωγή αντιφλεγμονωδών κυτοκινών όπως η IL-10 αυξάνεται. Ενισχύεται η απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών, κατεχολαμινών, ενδοκανναβινοειδών και ενδοφρινών ουσιών που μπορούν εύκολα να περάσουν από το φράγμα των αιμοφόρων αγγείων και είναι ικανές να προκαλέσουν μειωμένη ευαισθησία στον πόνο, αυξάνοντας τα κατώτερα όρια. Το κατώφλι του πόνου είναι η ελάχιστη δυσάρεστη αίσθηση που βιώνει κάποιος, η οποία μπορεί να αλλάξει μέσω της συνεχούς διέγερσης. Η νευροφυσιολογική θεωρία προτείνει ότι η συνεχής διέγερση θα προκαλέσει ένα υψηλό κατώφλι πόνου επειδή ο πόνος που προκαλείται μέσω αυτής θα προκαλέσει αναστολή του πόνου παρεμποδίζοντας τους νευρώνες στο ραχιαίο κέρας του νωτιαίου μυελού. Η γνωστική θεωρία υποστηρίζει ότι εάν ένας ασθενής βιώνει συχνά δυσάρεστα αισθήματα πόνου βελτιώνεται η ικανότητα αντίληψής του οδηγώντας σε ένα χρόνια υψηλό κατώφλι πόνου.

Τα κριτήρια ένταξης σε πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης ασθενών με σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι τα εξής:

  1. Ασθενείς που παρουσιάζουν σημεία πυροδότησης
  2. Παρουσία σημείων πυροδότησης επιβεβαιωμένη από την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων επαγγελματιών υγείας όπως φυσικοθεραπευτών
  3. Κριτήρια για την ανίχνευση σημείων πυροδότησης σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία: Ένα σημείο πυροδότησης εντοπίζεται μέσα από τη διαδικασία της ψηλάφησης με ή χωρίς τη παραπομπή πόνου. Ο ασθενής κατά τη ψηλάφηση μπορεί να παρουσιάσει τα εξής συμπτώματα.
  • Δυσκαμψία λόγω μυϊκού σπασμού
  • Περιορισμένη τροχιά κίνησης της συνδεδεμένης με το σημείο πυροδότησης άρθρωσης
  • Ο πόνος επιδεινώνεται με το άγχος
  • Σκληρό αίσθημα κατά τη ψηλάφηση της ζώνης ή του οζιδίου που σχετίζεται με το ευαίσθητο σημείο και παραγωγή πόνου κατά την άσκηση κάθετης πίεσης.

Τα πρωτόκολλα θεραπευτικής άσκησης που αφορούν τον μυοσκελετικό πόνο ποικίλλουν. Η θεραπευτική άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Προκαλεί σημαντικά χαμηλότερο πόνο στον αυχένα και στον ώμο καθώς και υψηλότερα όρια κατωφλιού στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με μείωση του αριθμού των σημείων πυροδότησης. Ασθενείς που κάνουν δέκα συνεδρίες θεραπευτικής άσκησης διάρκειας 50 λεπτών (10 λεπτά προθέρμανση - 30 λεπτά άσκηση - 10 λεπτά αποθέρμανση), σε μια καρδιακή συχνότητα προπόνησης που υπολογίστηκε σύμφωνα με την μέθοδο Karvonen (75-80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας), με εργομετρικό ποδήλατο ή κυλιόμενο τάπητα, σε συνδυασμό με διατάσεις και βελονισμό, παρουσιάζουν βελτίωση. Οι βελτιώσεις αφορούν τον πόνο, το κατώφλι, τον δείκτη αναπηρίας του αυχένα και την ποιότητα ζωής. Τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της θεραπευτικής άσκησης σχετίζονται με την καρδιο-πνευμονική φυσική κατάσταση βελτιώνοντας τη φυσική λειτουργία, τους βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες μειώνοντας ταυτόχρονα τους παράγοντες του πόνου μέσω των διαδικασιών της μεταβολικής προσαρμογής.

Η θεραπευτική άσκηση παρέχει μια μη επεμβατική και οικονομικά αποδοτική εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία στις τρέχουσες στρατηγικές διαχείρισης του πόνου. Αυτό δίνει ένα έξτρα κίνητρο στους φυσικοθεραπευτές να εξετάζουν πιθανά σημεία πυροδότησης όταν δημιουργούν προγράμματα άσκησης για ασθενείς με μυοσκελετικό πόνο.  

Ο Συρόπουλος Στυλιανός αποφοίτησε από το τμήμα φυσικοθεραπείας του Τει Αθήνας το έτος 2003. Το 2006 άνοιξε το δικό του εργαστήριο φυσικοθεραπείας στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία Αττικής. Παράλληλα με την ενασχόλησή του ως εργαστηριούχος φυσικοθεραπευτής εργάστηκε στις μονάδες εντατικής θεραπείας σε δύο κρατικά νοσοκομεία το Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Σισμανόγλειο νοσοκομείο με διάρκεια θητείας δύο έτη. Η κλινική εμπειρία πάνω στην αντιμετώπιση του επειγόντως περιστατικού χρονίως πασχόντων ασθενών τον οδήγησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου το 2014 στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από την Ιατρική σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η συμμετοχή του σε παγκόσμια και πανευρωπαικά πρωταθλήματα κολύμβησης απο το 2011 έως σήμερα είναι συνεχής σε Κίνα, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσία, Μάλτα. Οι γνωσεις του πάνω στην φυσιολογία της αερόβιας άσκησης λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στην μαραθώνια Κολύμβηση αλλά και στην βασική-εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής έχοντας πιστοποίηση απο το ευρωπαικό συμβούλιο αναζωογόνησης και το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ασθενή με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και τον καθιστά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του θεράποντα ιατρού.

Κατηγορία Υγεία