Ερευνητές εντόπισαν πέντε τύπους διαβήτη.

Κατηγορία Ειδήσεις
Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018 15:43 Διαβάστηκε 523 φορές
on line Γ. Κατραμάδος

Ερευνητές εντόπισαν πέντε τύπους διαβήτη που ο καθένας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με διαφορετικό τρόπο.

Για πολλά χρόνια ο διαβήτης διαχωριζόταν σε δύο κατηγορίες: στον τύπου 1 και τύπου 2. Ωστόσο μετά από μια νέα μελέτη ίσως τα πράγματα να μην είναι και τόσο απλά. Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Diabetes & Endocrinology, υποστηρίζει ότι ο διαβήτης περιλαμβάνει πέντε ομάδες, με τον διαβήτη τύπου 2 να περιλαμβάνει 4 διαφορετικούς υποτύπους.

Από το 2008 οι ερευνητές που πραγματοποιούσαν τη μελέτη παρακολούθησαν 13720 ασθενείς στην νότια Σουηδία. Όλοι οι ασθενείς, των οποίων η ηλικία κυμαινόταν από 18 έως 97, είχαν διαγνωσθεί πρόσφατα με διαβήτη. Κατάφεραν να παρουσιάσουν έξι μεταβλητές βάσει των αναλύσεων από τα δεδομένα της υγείας των ασθενών: ηλικία, δείκτης μάζας σώματος, αντισώματα βήτα-κυττάρων, επίπεδα μεταβολικού ελέγχου, λειτουργία βήτα-κυττάρων και αντίσταση στην ινσουλίνη.

Από εδώ οι ερευνητές εντόπισαν 5 ομάδες σακχαρώδη διαβήτη:

  1. Αυτοάνοσος διαβήτης (SAID): Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγονται ο διαβήτης τύπου 1 και ο λανθάνων διαβήτης σε ενήλικες (LADA). Τα χαρακτηριστικά της ομάδας αυτής περιλαμβάνουν την εμφάνιση διαβήτη σε νεαρή ηλικία, μειωμένη παραγωγή ινσουλίνης, χαμηλό μεταβολικό έλεγχο και εμφάνιση αυτοαντισωμάτων αποκαρβοξυλάσης γλουταμικού οξέος (GADA).
  2. Διαβήτης με ανεπάρκεια ινσουλίνης (SIDD): Οι άνθρωποι σε αυτή την ομάδα διακρίνονται από την αυξημένη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA 1C), τη μέτρια αντίσταση στην ινσουλίνη, την κακή έκκριση ινσουλίνης και την υψηλότερη εμφάνιση αμφιβληστροειδοπάθειας.
  3. Διαβήτης ανθεκτικός στην ινσουλίνη (SIRD): Τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν αυτόν τον υποτύπο είναι η παχυσαρκία και η δριμύτατη αντίσταση στην ινσουλίνη. Το αξιοσημείωτο σε αυτή την ομάδα ασθενών ήταν η μεγάλη συχνότητα εμφάνισης νεφρικών βλαβών.
  4. Ήπιος διαβήτης που σχετίζεται με την παχυσαρκία (MOD): Αυτός ο τύπος διαβήτη σχετίζεται κυρίως με παχύσαρκους ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί με διαβήτη σε μικρή ηλικία.
  5. Ήπιος διαβήτης που σχετίζεται με την ηλικία (MARD): Σχεδόν το 40% των ασθενών που ομαδοποιήθηκαν σε αυτή τη κατηγορία, αποτέλεσαν τον μεγαλύτερο από τους πέντε υποτύπους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, σχεδόν η πλειοψηφία των ασθενών με MARD ήταν μεγαλύτερης ηλικίας.

Οι ερευνητές επανέλαβαν τις αναλύσεις τους τρεις φορές. Μια από τις ακόλουθες μελέτες, η οποία διεξήχθη με Φινλανδούς ασθενείς, έδωσε ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα, αλλά εξακολούθησαν να θεωρούνται θετικά. “Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν τις προσδοκίες μας και σε μεγάλο βαθμό ήταν αντίστοιχα με την ανάλυση από το All New Diabetics στη Scania. Η μοναδική διαφορά ήταν ότι η 5η ομάδα ήταν μεγαλύτερη στη Φινλανδία απ’ ότι ήταν στο Skåne . Ο Leif Groop, κύριος ερευνητής και αρθρογράφος στο Diabetes and Endocrinology στο πανεπιστήμιο Lund, δήλωσε ότι “η πρόοδος της νόσου ήταν αξιοσημείωτα παρόμοια και στις δύο ομάδες”.

Αν και μέχρι τώρα η μελέτη έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής (αφού εστιάζεται αποκλειστικά στους Σκανδιναβούς), ο Groop και οι συνάδελφοι του δήλωσαν ότι σκοπεύουν να διευρύνουν τις μελλοντικές μελέτες προκειμένου να συμπεριλάβουν και άλλες ομάδες εθνών. Τα ευρήματα τους έχουν μεγάλες δυνατότητες για τα δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων που πάσχουν από διαβήτη,…  “όσο περισσότερο διαρκεί η έρευνα τόσο περισσότερα και καλύτερα δεδομένα θα λαμβάνουμε”, δήλωσε η συν-αρθρογράφος της έρευνας και βοηθός ερευνητή του πανεπιστήμιου Lund, Emma Ahlqvist. “Αυτό θα μας δώσει ακόμη καλύτερες ευκαιρίες προκειμένου να προσαρμόσουμε τη θεραπεία σε κάθε άτομο”. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει από τη θεραπεία του διαβήτη είναι ότι πολλές φορές ο γιατρός μπορεί να κάνει λανθασμένη διάγνωση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει τον ασθενή να υποβληθεί σε θεραπείες που μπορεί να μην χρειαζόταν εξαρχής. Οι διαβητικοί ασθενείς που υπόκεινται στον τύπο SIRD, έχουν να κερδίσουν πολλά από τους νέους υποτύπους καθώς σύμφωνα με τον Groop, είναι εκείνοι που τείνουν περισσότερο από άλλους “να υποβληθούν σε μια λανθασμένη αγωγή”. Ωστόσο όταν αυτοί οι νέοι υποτύποι γίνουν ο κανόνας, θα μειωθούν κατά πολύ οι πιθανότητες λανθασμένης διάγνωσης.

Πηγή: Lund University - The Lancet