Νέο «φιλικό προς τις μέλισσες» παρασιτοκτόνο βλάπτει τη γεύση, τη μάθηση και τη μνήμη τους!

Κατηγορία Info
Τετάρτη, 06 Μαρτίου 2019 09:00 Διαβάστηκε 186 φορές
online Ιορδάνης Βελισσάρης

Οι μέλισσες βρίσκονται σε κίνδυνο. Οι πληθυσμοί των μελισσών έχουν μειωθεί σε όλο τον πλανήτη σε ανησυχητικό ρυθμό τα τελευταία χρόνια και ορισμένα είδη έχουν ακόμη καταλήξει στη λίστα των εντόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο. Οι επιστήμονες προσπαθούν να ανακαλύψουν αυτό που προκαλεί αυτήν την ανησυχητική κατάσταση, ωστόσο υπεύθυνοι υγείας από ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης προειδοποιούν εδώ και χρόνια για δύο βασικά προβλήματα: την εκτεταμένη χρήση φυτοφαρμάκων στη γεωργία, και μια δραματική μείωση της παροχής τροφής των μελισσών.

Η Greenpeace αναφέρει ότι στις καλλιέργειες που απαιτούν επικονίαση από μέλισσες, ο αριθμός των αποικιών μελισσών ανά εκτάριο μειώθηκε κατά 90% από τη δεκαετία του 1960.

Όμως κάποιος μπορεί να πει ότι πολλά είδη έχουν πρόβλημα. Γιατί τόσο μεγάλη κατακραυγή για την μέλισσα; Γιατί οι άνθρωποι είναι απίστευτα εξαρτημένοι από τις μέλισσες.

Οι μέλισσες εκτελούν περίπου το 80 τοις εκατό όλων των επικονιάσεων των φυτών, με μια μόνο αποικία μελισσών να επικονιάζει 300 εκατομμύρια λουλούδια τη μέρα. Οι καρποί, τα φρούτα και τα λαχανικά είναι σχεδόν αποκλειστικά επικονιασμένα από τις μέλισσες και 70 από τις 100 βασικές τροφές που καταναλώνονται από τον άνθρωπο εξαρτώνται από την επικονίαση των μελισσών. Αυτές οι 70 τροφές παρέχουν το 90 τοις εκατό των διατροφικών αναγκών του πλανήτη.

Τα τελευταία χρόνια, η χημική βιομηχανία έχει δαπανήσει πάνω από 11 εκατομμύρια δολάρια σε μια προσπάθεια δημοσίων σχέσεων για να απαλλαγεί από την ευθύνη για τη δεινή κατάσταση των μελισσών. Παρ' όλα αυτά, οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν τον επιζήμιο ρόλο των φυτοφαρμάκων στη δραματική μείωση του πληθυσμού των μελισσών.

Τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα Independent του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε ότι μετά από μελέτες που απέδειξαν με ακρίβεια ότι η χρήση νεονικοτινοειδών εντομοκτόνων θέτει σε σοβαρό κίνδυνο όλα τα είδη μέλισσας, η ΕΕ έλαβε μέτρα για να απαγορεύσει τη χρήση τους σε όλα τα κράτη-μέλη.

Φυσικά, η τοξική βιομηχανία φυτοφαρμάκων είναι πάντα τρία βήματα μπροστά και έχει ήδη καταλήξει σε ένα νέο, "φιλικό" προς τη μέλισσα φυτοφάρμακο για να αντικαταστήσει τα επικίνδυνα προϊόντα της με νεονικοτινοειδή.

Το Science Daily ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η Bayer AG έχει αναπτύξει ένα παρασιτοκτόνο που ονομάζεται Sivanto, το οποίο έχει το ενεργό συστατικό φλουπιραδιφουρόνη (flupyradifurone). Η Bayer ισχυρίζεται ότι αυτό το φυτοφάρμακο δεν θα είναι επιβλαβές για τις μέλισσες και μπορεί ακόμη και να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ανθοφόρα χωράφια. Διατίθεται στις ΗΠΑ από το 2015.

Μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Würzburg ξεκίνησε όμως να δοκιμάζει τους ισχυρισμούς της εταιρείας και διαπίστωσε ότι δεν είναι αλήθεια.

"Τα δεδομένα μας δείχνουν ότι ακόμα και οι μη θανατηφόρες δόσεις φλουπιραδιφουρόνης έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη γεύση, τη μάθηση και τη δυνατότητα μνήμης των μελισσών", σημείωσε η επικεφαλής της μελέτης, Ricarda Scheiner.

Η ομάδα κατέληξε στα συμπεράσματά της μετά από μια σειρά δοκιμών που περιελάμβαναν τη δοκιμή της γευστικής αντίδρασης των μελισσών στη ζάχαρη, τον έλεγχο της όσφρησης και τη δοκιμή μνήμης. Προσδιόρισαν ότι μια μόνο δόση 1,2 μικρογραμμαρίων φλουπιραδιφουρόνης ήταν αρκετή για να μειώσει σημαντικά την «αντίληψη και την απόδοση μάθησης».

Ενώ η ομάδα πιστεύει ότι είναι απίθανο οι μέλισσες να έρθουν σε επαφή με τέτοιες υψηλές δόσεις στον «πραγματικό κόσμο», εάν φυσικά το προϊόν εφαρμοστεί σωστά, δεν υπάρχει εγγύηση ότι οι αγρότες θα το χρησιμοποιήσουν ακριβώς όπως ορίζεται. Και προειδοποιούν επίσης ότι κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τις επιδράσεις στις μέλισσες όταν η φλουπιραδιφουρόνη προστίθεται σε ένα περιβάλλον που ήδη έχει κατάλοιπα από νεονικοτινοειδή.

Έτσι, ακόμη και προτού αντικαταστήσει επίσημα τα νεονικοτινοειδή ως προτιμώμενο φυτοφάρμακο, η φλουπιραδιφουρόνη έχει ήδη αποδειχθεί επικίνδυνη για τις μέλισσες. 

Υπάρχει πραγματικά μόνο μία λύση στο πρόβλημα: Να σταματήσει η χρήση γενικά αυτών των τοξικών χημικών και να χρησιμοποιηθούν τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι βιοκαλλιεργητές, όπως η ενίσχυση του εδάφους και η φύτευση συνοδών φυτών για τη μείωση των παρασίτων των καλλιεργειών.

 

Πηγές: ScienceDailyIndependentNaturalNewsGreenPeace