Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γεννιούνται με ασθένειες και διαταραχές, τις αποκτούν με την πάροδο του χρόνου από την κατανάλωση χημικών ουσιών, είτε μέσω της τροφής, ή με το νερό, τις εξωτερικές εφαρμογές στο δέρμα, την εισπνοή ή ενέσιμα. Ακόμη και ο αυτισμός είναι μια διαταραχή που αναπτύσσεται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής.

Ο καρκίνος είναι μια διαταραχή των κυττάρων όπου κάποια κύτταρα μεταλλάσσονται, πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα και τελικά επιτίθενται στα υπόλοιπα υγιή κύτταρα. Η άνοια και τα εγκεφαλικά επεισόδια μπορεί να προέρχονται από την κατανάλωση ζωικών λιπών και ανθυγιεινών ελαίων για χρόνια, καθώς φράζουν τις φλέβες και τις αρτηρίες, διακόπτοντας το οξυγόνο και τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο. Πώς μπορεί λοιπόν να "προγραμματιστεί" η βλάβη της υγείας από ορισμένους γκουρού και απατεώνες - επιστήμονες της φαρμακοβιομηχανίας; Εύκολα: χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται στα επεξεργασμένα τρόφιμα για να τα κάνουν πιο νόστιμα και εθιστικά, για να τα διατηρήσουν και τελικά να οδηγήσουν τους καταναλωτές στο γιατρό για θεραπείες που απαιτούν και άλλες χημικές ουσίες. Επιπλέον, πολλά συνταγογραφούμενα φάρμακα προκαλούν εξάρτηση και τροφοδοτούν έναν φαύλο κύκλο «αστάθειας» της χρόνιας ασθένειας. Δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας και ίσως αποτελεί ένα θέμα που απαιτεί προσεκτική εξέταση.

Οι κορυφαίοι δώδεκα καταστροφείς της υγείας που προσφέρει η φαρμακοβιομηχανία
Ναι, η φαρμακοβιομηχανία έχει βάλει το χέρι της βαθιά στη δημιουργία και τον χειρισμό της βιομηχανίας τροφίμων, ποτών και γλυκών. Όλα αυτά εξασφαλίζουν περισσότερους "διαρκείς πελάτες " - ανθρώπους που δεν πιστεύουν ότι η άγνοιά τους στη διατροφή τους τροφοδοτεί τη δημιουργία όλων των προβλημάτων υγείας τους. Ας ρίξουμε μια ματιά στα χημικά που τροφοδοτούν τη συμβατική βιομηχανία τροφίμων και το σύστημα χρόνιας ιατρικής φροντίδας.

  1. Χημικές ουσίες στα τρόφιμα. Υπάρχουν τεχνητές χρωστικές προερχόμενες από τη βιομηχανία πετρελαιοειδών, οι οποίες προκαλούν υπερκινητικότητα και καρκίνο. Υπάρχει επίσης το εξάνιο, ένα αέριο που εκτός από τα καύσιμα χρησιμοποιείται για την επεξεργασία μαγειρικών ελαίων, όπως το canola oil (κραμβέλαιο) και το έλαιο σταφυλιού. Υπάρχει το γλουταμινικό νάτριο (MSG), ένα τροποποιημένο συμπυκνωμένο άλας που προκαλεί από ημικρανίες μέχρι και εγκεφαλική βλάβη. Ακόμα, στα περισσότερα συμβατικά κρέατα προστίθεται αμμωνία επειδή είναι τόσο μολυσμένα με βακτηρίδια και ιούς που χρειάζεται κάτι για να τα αντιμετωπίσουν προτού φτάσουν όλα στο ανθρώπινο στόμα. Τα τεχνητά γλυκαντικά όπως η ασπαρτάμη και η σουκραλόζη έχουν σχετιστεί με καρκίνο, ευερέθιστο έντερο, αύξηση βάρους και άγχος. Τα περισσότερα λευκά τρόφιμα γίνονται τεχνητά λευκά και σχετίζονται με εμφάνιση καρκίνου της ουροδόχου κύστης, του παγκρέατος και του προστάτη. Και βέβαια, υπάρχουν και οι γεννετικά τροποποιημένες τροφές.
  2. 2. Εμβόλια - Οι «ανοσοποιήσεις» είναι το «ιερό δισκοπότηρο» της Δυτικής Ιατρικής, όμως πρόκειται στην πραγματικότητα για μη ελεγχόμενη, επικίνδυνη, μη δοκιμασμένη, πειραματική ιατρική. Ελάχιστοι συνειδητοποιούν ότι και άλλα μολυσμένα κύτταρα εγχέονται στον μυϊκό τους ιστό μαζί με καρκινικούς ιούς, γενετικά τροποποιημένα βακτήρια και άλλα βλαπτικά κύτταρα.
  3. 3. Φάρμακα για υπερκινητικότητα, ελλειμματική προσοχή. Εάν το καλοσκεφτούμε, ο καθένας μας μπορεί να έχει συμπτώματα έλλειψης προσοχής ή υπερκινητικότητας λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης, του τεχνητού χρωματισμού των τροφίμων και στη συνέχεια της αναγκαστικής παρακολούθησης ενός βαρετού προγράμματος σπουδών στο σχολείο ή μιας δύσκολης συνάντησης εργασίας. Η όλη διάγνωση είναι μια απάτη που κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται ότι η χημική ανισορροπία τους είναι γενετική, ενώ στην πραγματικότητα προκαλείται από τις χημικές ουσίες που καταναλώνουν καθημερινά.
  4. 4. Οδοντικό αμάλγαμα (μαύρα σφραγίσματα). Ο υδράργυρος, ακόμη και σε ελάχιστες ποσότητες, προκαλεί νευρολογική βλάβη και καταστρέφει τον εγκεφαλικό ιστό.
  5. 5. Περιττές χειρουργικές επεμβάσεις: Αυτές περιλαμβάνουν αφαίρεση αμυγδαλών, αποκλίνοντα διαφράγματα, αφαίρεση φρονιμιτών, αφαίρεση της χοληδόχου κύστης και άλλες επεμβάσεις που συχνά δεν είναι απαραίτητες και παρέχουν τεράστια ποσά στη βιομηχανία της υγείας.
  6. 6. Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα. Περιέχουν τεχνητά χρώματα και γλυκαντικά, προκαλώντας φλεγμονή, πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι, διάρροια και έχουν κατηγορηθεί για καρκίνο.
  7. 7. Η συμβουλή για μία ασπιρίνη τη μέρα. Αυτή είναι η πιο χαζή συμβουλή που έδωσε ποτέ οποιοσδήποτε γιατρός σε οποιονδήποτε ασθενή. Η ασπιρίνη επιβαρύνει το συκώτι, τα νεφρά και το πάγκρεας και οδηγεί σε κατάρρευση και πιθανή καταστροφή ζωτικών οργάνων του οργανισμού.
  8. 8. Αντιπηκτικά αίματος. Αυτές οι χημικές ουσίες εξαντλούν εντελώς τα θρεπτικά συστατικά στο ανθρώπινο σώμα, τροφοδοτούν τα καρκινικά κύτταρα και καταστρέφουν το ανοσοποιητικό σύστημα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον στο αίμα που καλωσορίζει σχεδόν κάθε ασθένεια και διαταραχή γνωστή στον άνθρωπο.
  9. 9. Φάρμακα χοληστερίνης (στατίνες). Οι γιατροί λένε σε ανθρώπους που τρώνε καθημερινά λουκάνικα, αλλαντικά, μεταποιημένα γαλακτοκομικά προϊόντα, βλαβερά έλαια και λίπη ότι το πρόβλημα της χοληστερόλης τους είναι γενετικό και το έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους, οπότε ο μόνος τρόπος να το «διαχειριστούν» είναι με χημικά συνταγογραφούμενα φάρμακα με ανεπιθύμητες ενέργειες χειρότερες από την κατάσταση που καλούνται να αντιμετωπίσουν.
  10. 10. Φάρμακα υπέρτασης. Πάλι, απλά αλλάξτε τη διατροφή σας σε μια βιολογική διατροφή βασισμένη σε φυτικές τροφές και προσέξτε πώς το «γενετικό» πρόβλημα της αρτηριακής πίεσης εξαφανίζεται ταχύτατα!
  11. 11. Παυσίπονα. Τα περισσότερα παυσίπονα που χρησιμοποιούν όσοι πάσχουν από χρόνιους πόνους λόγω αρθρίτιδας, οστεοπόρωσης, μετεγχειρητικούς πόνους, πόνους νεύρων και ένα εκατομμύριο άλλους λόγους, είναι εξαιρετικά βλαβερά, προκαλούν εξάρτηση και είναι από τα πιο επικίνδυνα φάρμακα που μπορείτε να πάρετε.
  12. 12. Αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Θέλετε η κατάθλιψη ή το άγχος σας να γίνουν ανυπόφορα, μέχρι το σημείο να σκέφτεστε την αυτοκτονία και την ανθρωποκτονία; Κανείς δεν το θέλει, αλλά ακριβώς αυτό κάνουν αυτά τα πειραματικά φάρμακα. Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης αποκόπτουν την κανονική παραγωγή σεροτονίνης (η έλλειψη αυτής προκαλεί άγχος) και ντοπαμίνης (η έλλειψη αυτής προκαλεί κατάθλιψη) και οι επιστήμονες πιστεύουν αλαζονικά ότι μπορούν να χειριστούν τις νευρικές ώσεις στον εγκέφαλο με χημικά κάτι που αποδεικνύεται λάθος. Σχεδόν κάθε μαζική ανθρωποκτονία τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει διαπραχθεί από κάποιον που παίρνει αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Αυτό είναι ένα ψυχρό σκληρό γεγονός και η φαρμακοβιομηχανία όσο αποτελεί βασικό χορηγό τον ΜΜΕ δεν θα αφήσει ποτέ να το παρουσιάσουν.

ΠηγέςBigPharmaNewsNaturalNewsDesertHopeTreatmentKellyBroganMD

Κατηγορία Info

Το μοντέλο που κυριαρχεί στην ιατρική-φαρμακολογία, μπορεί να έχει αναπτυχθεί εντός ενός καπιταλιστικού συστήματος, έχει όμως σαν στόχευση τη μαζική παραγωγή, προώθηση και κατανάλωση/εφαρμογή ιατρικών πρακτικών και φαρμακευτικών προϊόντων, μια τάση που ενισχύεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια καθώς οι φαρμακευτικές εταιρίες επιχειρούν να διευρύνουν τις πωλήσεις τους διευρύνοντας τις ομάδες στόχους τους σε τμήματα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν υγιή, παρουσιάζοντάς τα ως εν δυνάμει άρρωστα.

Ένα από τα πολλά μεγάλα θύματα αυτού του μοντέλου είναι οι άνθρωποι που υποφέρουν από σπάνιες ασθένειες. Σπάνια ασθένεια είναι αυτή που πλήττει λιγότερους από 5 στους 10000 ανθρώπους και έχει συνήθως γενετική προδιάθεση. Καθώς όμως, μέχρι σήμερα, οι σπάνιες ασθένειες συνολικά υπολογίζονται από 5000 έως 8000, ένας στους 15 ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια από αυτές στην διάρκεια της ζωής του, αριθμός καθόλου αξιοκαταφρόνητος. Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, οι σπάνιες ασθένειες είναι αρκετά περισσότερες όπως θα αναπτύξουμε παρακάτω.

Τι συμβαίνει όμως με τον ένα στους δεκαπέντε που θα αναπτύξει κάποια σπάνια ασθένεια στη διάρκεια της ζωής του;

Η κατάσταση είναι αρκετά απογοητευτική για μια σειρά λόγων:

Α) Η λογική των μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών: Οι εταιρίες κατευθύνονται από έναν κυρίως παράγοντα: το κέρδος. Καθώς τα οικονομικά κίνητρα για την ανάπτυξη ενός φαρμάκου για μία και μόνο σπάνια ασθένεια είναι λιγοστά, η έρευνα και ανάπτυξη φαρμάκων για τέτοιες ασθένειες είναι εξίσου ή και περισσότερο σπάνιες. Οι ασθενείς με σπάνιες ασθένειες αφήνονται συχνά στην μοίρα τους.

Β) Η ιατρική εκπαίδευση και καριέρα: Μέσα στην ογκώδη και ξεκάθαρα απομνημονευτική ιατρική εκπαίδευση, παραμένει λιγοστός χώρος για οποιονδήποτε μη σπάνιο εγκέφαλο για να ασχοληθεί και με τις σπάνιες ασθένειες.

Και τα επαγγελματικά ιατρικά κίνητρα επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Σκεφτείτε ότι είστε ένας γιατρός σε μια πόλη εκατό χιλιάδων ανθρώπων και για τους δικούς σας λόγους έχετε αποφασίσει να αφοσιωθείτε στις σπάνιες ασθένειες. Στατιστικά, η πελατεία σας θα είναι το μέγιστο 50 περίπου άτομα, ένας αριθμός που μετά βίας επαρκεί για να συντηρήσει ένα ιατρείο. Συνδυάστε αυτό το γεγονός με το ότι ακόμη κι αν και οι 50 «σπάνιοι ασθενείς» καταφέρουν κι εντοπίσουν τον «σπάνιο γιατρό» τους, για τις περισσότερες από τις σπάνιες νόσους τους δεν υπάρχει κατάλληλη αγωγή.

Είναι προφανές λοιπόν ότι στην περίπτωση των σπάνιων ασθενειών, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετά.

Έτσι, είναι το κράτος το οποίο θα όφειλε να:

Α) χρηματοδοτήσει έρευνες για την μελέτη και διάγνωση σπάνιων ασθενειών.

Β) Να δημιουργήσει ένα δίκτυο ειδικών που θα ασχολούνται με την χαρτογράφηση και ταξινόμηση σπάνιων ασθενειών μέσα από ένα ευρύτερο δίκτυο καταγραφής συμπτωμάτων που τελικά θα επιτρέψει την κατηγοριοποίησή τους σε μεγαλύτερες οικογένειες που έχουν παρόμοια συμπτωματολογία και/ή παθογένεση και/ή αντιμετώπιση.

Γ) Να προωθήσει τη δημιουργία της ιατρικής ειδικότητας των σπάνιων ασθενειών και να κατευθύνει ορισμένο αριθμό ιατρών προς αυτήν.

Δ) Να προωθήσει τη δημιουργία ενός δικτύου ανάμεσα στους ιατρούς των σπάνιων ασθενειών για τη συλλογή και ανταλλαγή ιατρικών πληροφοριών, διαγνώσεων και θεραπευτικών προσεγγίσεων.

Αυτά τα πρέποντα που περιγράφουμε αποτελούν στην παρούσα φάση Ιατρική Φαντασία: όχι μόνο δεν γίνονται σοβαρά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά μέσα στις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται σε όλο και περισσότερες χώρες, οι ήδη υπάρχουσες ιατρικές υποδομές και δίκτυα, απλώς ξηλώνονται.

Οι επιπτώσεις της αδιαφορίας απέναντι στις σπάνιες ασθένειες είναι σημαντικές για τα συστήματα υγείας και πολύ περισσότερο για τους ασθενείς τους.

Αυτή τη στιγμή εκτιμάται ότι πάνω από 400 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από κάποια σπάνια ασθένεια, γιατί μπορεί η κάθε σπάνια ασθένεια να είναι από μόνη της σπάνια, συνολικά όμως όλες μαζί έχουν ποσοστό επίπτωσης στον γενικό πληθυσμό κοντά στο 8%.

Στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με σπάνιες ασθένειες θα συμβούν δύο τινά: Ή να μη διαγνωσθούν καθόλου και το πρόβλημα τους να παραμείνει αδιάγνωστο με συνέπειες και στην ψυχολογία τους ή να διαγνωσθούν λάθος με αποτέλεσμα να πάρουν την λάθος αγωγή με τις όποιες παρενέργειες χωρίς όμως κανένα ή σχεδόν κανένα θεραπευτικό όφελος, ενδεχόμενο ακόμη χειρότερο κι από το πρώτο.

Δύο εξελίξεις θα ωφελήσουν τα μέγιστα στην διάγνωση και αντιμετώπιση των σπάνιων ασθενειών:

Α) Η έλευση της εξατομικευμένης ιατρικής και η επέκταση της μοριακής βιολογίας και των μοριακών δεικτών στη διάγνωση και την αντιμετώπιση ασθενειών. Οι εξελίξεις όμως στους τομείς αυτούς έρχονται με αργούς σχετικούς ρυθμούς ακριβώς γιατί το λάθος ιατρικό μοντέλο είναι ακόμη κυρίαρχο.

Β) Η αντικατάσταση της ανθρώπινης νοημοσύνης από την τεχνητή στη διάγνωση και την επιλογή θεραπευτικής προσέγγισης. Ο άνθρωπος έχει μια πολύ πιο περιορισμένη βάση δεδομένων από αυτή που μπορεί να έχει οποιοσδήποτε σύγχρονος υπολογιστής.

Ο ρόλος του ιατρού για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία θα περιοριστεί στη συλλογή του ιστορικού του ασθενούς και στην ιατρική έρευνα κι όχι στη διάγνωση και την επιλογή θεραπευτικής προσέγγισης. Ο συνδυασμός και των δύο παραπάνω θα δώσει πολύ καλά αποτελέσματα όσον αφορά τις σπάνιες ασθένειες κι όχι μόνο.

Από πλευράς τεχνογνωσίας είμαστε ήδη εκεί. Το μόνο που μας λείπει είναι η βούληση.

Οι παραπάνω εξελίξεις φοβίζουν την ιατρική συντεχνία καθώς ισοδυναμούν με εν μέρει κατάργησή της. Ελλείψει εναλλακτικών, στο παρόν στάδιο ιατρικής προόδου σε πολλές περιπτώσεις σπάνιων ασθενειών, η συμπληρωματική ολιστική ιατρική δεν είναι απλώς μια εναλλακτική. Αποτελεσματική ή όχι, είναι η μόνη επιλογή.

Το πρόβλημα είναι ότι για να ξέρεις πως έχεις μια σπάνια ασθένεια θα πρέπει να έχεις διαγνωστεί με αυτήν. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως, αυτό που θα συμβεί θα είναι μια λάθος διάγνωση που θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης πως οι σπάνιες ασθένειες είναι ένα πολύ καλό άλλοθι για τους υποχονδριακούς ανθρώπους που θέλουν απλώς να γίνονται μονίμως το αντικείμενο ενδιαφέροντος από τους κοντινούς τους ανθρώπους αλλά και πως κάποιοι από τους ανθρώπους που περιγράφονται από το περιβάλλον τους και ίσως και από τους ιατρούς ως υποχονδριακοί, στην πραγματικότητα πάσχουν από αδιάγνωστες σπάνιες ασθένειες.

Για όσους από εσάς δεν έχετε βρει όχι μόνο τη γιατρειά σας, αλλά ούτε καν την ασθένειά σας, στην περίπτωση που δεν είστε υποχονδριακοί, υπάρχει μια διαδικτυακή πύλη που περιέχει βάση δεδομένων για τις σπάνιες ασθένειες, το Orpha (https://www.orpha.net/consor/cgi-bin/Disease_Search.php?lng=EN). Το κακό με το Orpha είναι πως η αναζήτηση δεν γίνεται με βάση τα συμπτώματα αλλά με βάση το όνομα της ασθένειας.

Πολλά, πάρα πολλά πρέπει να αλλάξουν για την διάγνωση και την αντιμετώπιση των σπάνιων ασθενειών. 

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011 και "Παρά Φύση", 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).

Κατηγορία Inbox