Ο Ο.Η.Ε. αποδείχθηκε ο πραγματικός ένοχος!

Κατηγορία Safe
Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016 00:00 Διαβάστηκε 2399 φορές
Issue 75

Σε προηγούμενη αρθρογραφία και στα δύο σχετικά βιβλία μου (Θανάσιμες Θεραπείες και Παρά Φύση, εκδόσεις ETRA) έχω αποκαλύψει πως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας «εφεύρει» πανδημίες όπως οι γρίπες των πουλερικών και των χοίρων και πιο πρόσφατα η «επιδημία μικροκεφαλίας» που συνδέθηκε με τον σχετικά ακίνδυνο μέχρι πρόσφατα ιό Ζίκα, προκειμένου οι φαρμακευτικές εταιρίες να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους χωρίς κανένα ρίσκο, επιβαρύνοντας τους ανθρώπινους πληθυσμούς με συχνά περιττά και πιθανώς επικίνδυνα φάρμακα κι εμβόλια, τα οποία πουλάνε απευθείας σε κυβερνήσεις επικαλούμενες το κατ’ επείγον των στημένων καταστάσεων.

Στο σημερινό άρθρο θα μιλήσουμε για μια πραγματική επιδημία, μια από τις λίγες που χτύπησαν μαζικά πληθυσμούς τα τελευταία χρόνια και θα αποκαλύψουμε τον πραγματικό ένοχο. Για να μη σας κρατάω σε αγωνία, ο ένοχος αυτός δεν είναι άλλος από… τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Το 2010, ένας καταστροφικότατος σεισμός χτυπάει την Αϊτή σκοτώνοντας πάνω 100.000 Αϊτινούς και τραυματίζοντας πάνω από ένα εκατομμύριο.

Η νησιωτική χώρα βρισκόταν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Παρότι συγκεντρώνονταν μεγάλα ποσά από την παγκόσμια κοινότητα για τις ανάγκες της, η ανθρωπιστική βοήθεια που κατέφθανε δε βελτίωσε την τραγική κατάσταση στη χώρα. Το αντίθετο.

Απεσταλμένοι 900 Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων ζουσαν μια άνετη ζωή κοντά στα χαλάσματα της Αϊτής. Ενδεικτικό είναι πως ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός που συνέλεξε 500 εκατομμύρια δεσμευόμενος ότι θα χτίσει 700 σπίτια, 5 χρόνια αργότερα είχε χτίσει συνολικά… 6 σπίτια, ενώ χιλιάδες γεύματα δεν έφτασαν ποτέ σε αυτούς που τα χαν ανάγκη…

Οι υποδομές σε νερό και αποχετεύσεις καταστράφηκαν για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχαν πλέον πρόσβαση σε καθαρό νερό και στην προσωπική τους υγιεινή, με τα ποτάμια να αποτελούν για εκατοντάδες χιλιάδες Αϊτινούς την πιο ασφαλή πρόσβαση σε νερό.

Κι από εκεί φαίνεται να ξέσπασε η επιδημία σε μια χώρα που δεν είχε γνωρίσει κρούσμα χολέρας στη σύγχρονη ιστορία. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία συγκλίνουν πως η επιδημία ξεκίνησε από τον ποταμό Αρτιμπονίτη.

Από την αρχή της επιδημίας τα φώτα της ερευνητικής δημοσιογραφίας έπεσαν πάνω στις εγκαταστάσεις του ΟΗΕ δίπλα στον ποταμό και εύστοχα τη συνέδεσαν με την πρακτική ειρηνοποιών του ΟΗΕ από το Νεπάλ να ρίχνουν τα λύματά τους στον ποταμό.

Τεστ DNAαπόδειξαν πως το στέλεχος της χολέρας στην Αϊτή δεν προερχόταν από την ίδια την Αϊτή αλλά έμοιαζε με Ασιατικά της στελέχη.

Η αποστολή του ΟΗΕ που ήρθε να σώσει τους Αϊτινούς, τους κατέστρεψε ακόμη περισσότερο. Χάρη στον ΟΗΕ, πάνω από 10.000 Αϊτινοί έχασαν τη ζωή τους από τη χολέρα και εκατοντάδες χιλιάδες νόσησαν από αυτή.

Παρά ταύτα, ο ΟΗΕ και οι μεγαλύτεροι οργανισμοί υγείας όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και τα «Κέντρα για την Έλεγχο και την πρόληψη Ασθενειών» (CDC) των ΗΠΑ επιδόθηκαν σε ένα όργιο αρνήσεων ευθυνών και συγκαλύψεων για τον πραγματικό ένοχο του ξεσπάσματος της επιδημίας χολέρας στην Αϊτή που μέχρι σήμερα έχει προσβάλλει το 6% του πληθυσμού της και κάθε άλλο παρά έχει λήξει.

Χαρακτηριστικά, το 2011 εκπρόσωπος του ΠΟΥ δήλωνε πως η εύρεση της αιτίας του ξεσπάσματος δεν ήταν σημαντική ενώ σημαντικός επιδημιολόγος του CDCδήλωνε πως «μπορεί να μην βρούμε ποτέ τις πραγματικές καταβολές του στελέχους της χολέρας» κάνοντας τις τρίχες στο σβέρκο του κάθε σοβαρού κι έντιμου επιδημιολόγου να σηκωθούν με αυτό το πρωτοφανές κουκούλωμα των αιτιών και επομένως και των ενόχων της επιδημίας.

Και το σκάνδαλο θα έπαιρνε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις: Το 2013, όταν θύματα και οικογένειες τους μήνυσαν τον ΟΗΕ για την επιδημία χολέρας στην Αϊτή, αυτός σήκωσε τη διπλωματική του ασπίδα όπως αυτή έχει οριστεί από τη σύμβαση για τα ειδικά προνόμια και την ασυλία του ΟΗΕ. Ο ΟΗΕ είναι υπεράνω των ανθρωπίνων νόμων.

Και σαν να μην ήταν αρκετό το γεγονός ότι ήταν πιθανότητα ο ΟΗΕ που ξεκίνησε την επιδημία, σαν μην έφτανε το όργιο συγκάλυψης και η χρήση της διπλωματικής ασπίδας, ο ΟΗΕ όχι μόνο δεν έκανε παρά τα ελάχιστα για να την περιορίσει, μην προχωρώντας σε έργα αποκατάστασης των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης αλλά είχε το απίστευτο θράσος να συνεχίσει την πρακτική οι «ειρηνοποιοί» του να ξεφορτώνονται τα λύματα των εγκαταστάσεών τους στα ποτάμια της Αϊτής όπως προέκυψε από πρόσφατη εσωτερική έκθεση του ΟΗΕ που είχε κρατηθεί στα συρτάρια για περισσότερο από ένα χρόνο μέσα στο γενικευμένο πλαίσιο της απόπειρας συγκάλυψης ενός τεραστίου σκανδάλου.

Το απόστημα έσπασε μέσα από τον ίδιο τον ΟΗΕ μόλις τον Αύγουστο του 2016, όταν και άλλη έκθεση ειδικού συμβούλου του για τα ανθρώπινα δικαιώματα διέρρευσε στον διεθνή τύπο, αναγκάζοντας τον ΟΗΕ να αναγνωρίσει κάποιες ευθύνες στο «αρχικό ξέσπασμα» της επιδημίας και τον πόνο που επέφερε στους Αϊτινούς.

Παρά την όχι και τόσο γενναία αναγνώριση «κάποιων» ευθυνών του, ο ΟΗΕ αρνείται να εγκαταλείψει την ασπίδα της ασυλίας του ακόμη και μετά τις αποκαλύψεις.

Και αυτήν ακριβώς την άνανδρη και ανήθικη στάση επέκρινε η ίδια του η εσωτερική έκθεση.

Συγκεκριμένα η έκθεση-καταπέλτης δήλωνε ευθαρσώς πως «η επιδημία στην Αϊτή δεν θα είχε ξεσπάσει χωρίς τις πράξεις του ΟΗΕ». Ο συντάκτης της και ειδικός σύμβουλος του ΟΗΕ, PhillipAlston, χαρακτήρισε την πολιτική του ΟΗΕ σε σχέση με την επιδημία χολέρας στην Αϊτή ως «ηθικά ασυνείδητη και νομικά μη υπερασπίσιμη». Ο Alstonσυνέχισε να μαστιγώνει τον ΟΗΕ περιγράφοντας στην έκθεσή του πώς «η συνεχόμενη άρνηση του οργανισμού και η απόρριψη των αιτημάτων αποζημίωσης των θυμάτων, στηρίζει δύο μέτρα και δύο σταθμά σύμφωνα με τα οποία ο ΟΗΕ επιμένει τα μέλη του να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ αρνείται οποιαδήποτε τέτοια ευθύνη για τον ίδιο». Μια τέτοια πρακτική «παρέχει πολύ εύφλεκτο καύσιμο για εκείνους που ισχυρίζονται πως οι ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ τσαλαπατούν τα δικαιώματα αυτών που προστατεύουν και υπονομεύουν τόσο την συνολική αξιοπιστία του ΟΗΕ όσο και την ακεραιότητα του Γραφείου του Γενικού Γραμματέα του».

«Καθώς η έκταση της καταστροφής έγινε γνωστή, διεθνείς αξιωματούχοι σε θέσεις-κλειδιά, απέφυγαν προσεκτικά να αναγνωρίσουν το ότι η επιδημία είχε προκληθεί από απορρίμματα από τις εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.»

ΟΗΕ και Μπαν Κι Μουν, οι αδικοχαμένοι νεκροί της Αϊτής σε ευγνωμονούν!

Το αρχαίο ερώτημα παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ: Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες, είτε αυτοί είναι ο ΟΗΕ είτε ο ΠΟΥ είτε το CDC;

Έτσι είναι μια πραγματική επιδημία: έχει πραγματικούς νεκρούς, πραγματικά μοτίβα διάδοσης και πραγματικούς ενόχους. Μιλώντας για πραγματικές επιδημίες και για να διαλύσουμε κυρίαρχες παρανοήσεις, να τονίσουμε πως μικροβιακά στελέχη που εισάχθηκαν από ορισμένους πληθυσμούς σε πληθυσμούς που δεν είχαν καμιά επαφή μαζί τους, έχουν σπείρει διαχρονικά τρόμο, πανικό και θάνατο. Ιστορικά, ο πολιτισμός των Αζτέκων καταστράφηκε εν μέρει από την εισαγωγή της ευλογιάς από τους κονκισταδόρες του Κορτέζ στις αρχές του 16ου αιώνα. Σε ορισμένες δε περιοχές η επιδημία ήταν τόσο δραματική που σκότωνε το μισό πληθυσμό.

Μερικά μόλις χρόνια πριν την επιδημία της ευλογιάς, εικάζεται πως η ιθαγενής Αμερική είχε κάνει ένα παρόμοιο δώρο στην Ευρώπη με την εισαγωγή της σύφιλης από το πλήρωμα του Χριστόφορου Κολόμβου.

Οι πληθυσμοί δεν είναι λευκές κόλλες χαρτιού όπως τους θέλουν κάποιοι επικίνδυνα αφελείς ψευδοανθρωπισμοί. Κάποια άτομα σε αυτούς φέρουν ενίοτε και ιδεολογίες και νόσους, κάποιες από τις οποίες μπορεί να είναι παντελώς άγνωστες ή ξεχασμένες από άλλους πληθυσμούς.

Παρότι διαφορετικά μικροβιακά στελέχη έχουν διαφορετικά μοντέλα επέκτασης σε διαφορετικούς πληθυσμούς, μπορούμε να είμαστε σίγουροι για ένα πράγμα: αν σε ένα υπερσυγκεντρωμένο πληθυσμό συνδυαστεί η εισαγωγή ενός καινούριου ή ξεχασμένου παθογόνου με άσχημες υγειονομικές συνθήκες, οι πιθανότητες να ξεσπάσει επιδημία αυξάνεται εκθετικά.

Τα hotspotστην Ελλάδα έχουν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά και επιπρόσθετα ανεπαρκέστατη ιατρική επίβλεψη σε μια χώρα που το σύστημα υγείας της έχει ήδη ξεχαρβαλωθεί.

Τα μερικά κρούσματα ελονοσίας που εμφανίστηκαν σε hotspotείναι ανησυχητικά, όχι τόσο σε σχέση με την καταγωγή των φορέων τους αλλά με τις συνθήκες που επικρατούν. Υπό τέτοιες συνθήκες ακόμη και μεταδοτικές ασθένειες που θεωρούνται «παρελθόν» μπορεί να αναβιώσουν και να δημιουργήσουν επιδημικούς θυλάκους με απρόβλεπτες συνέπειες για τους μεταναστευτικούς/προσφυγικούς πληθυσμούς αλλά και για τους πληθυσμούς υποδοχής. Κι αυτό δεν αποτελεί ρατσιστική προκατάληψη. Αποτελεί βασική επιδημιολογία.

Το δεύτερο πιο επικίνδυνο πράγμα από τις ίδιες τις επιδημίες για την ανθρωπότητα είναι το κομμάτι της ανθρωπότητας που παίζει οικονομικά και πολιτικά παιχνίδια με αυτές.

Πέτρος Αργυρίου

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι εκτός από ανατρεπτικός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: «Τι δεν σας λένε οι γιατροί», 2009, «Θανάσιμες Θεραπείες. 2011» και «Παρά Φύση», 2014, όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο)