Μία νέα, ευεργετική για τον οργανισμό μας, δράση της βιταμίνης D έρχεται να προστεθεί στις ήδη γνωστές. Σύμφωνα με νέα μελέτη, η βιταμίνη D συμβάλλει στην αποτελεσματική θεραπεία και αποτελεί προληπτική επιλογή για τις ασθένειες του ήπατος και τον καρκίνο.

Τα ευρήματα της μελέτης, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nutrition & Metabolism, αποκάλυψαν ότι η ανεπάρκεια της βιταμίνης D και ο πολυμορφισμός μερικών γονιδίων  σχετίζονται με την ανάπτυξη χρόνιων ηπατικών διαταραχών, όπως η χρόνια λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C, η ηπατική ίνωση και η νεκρωτική φλεγμονή του ήπατος. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η βιταμίνη D καθώς και παράγοντες γενετικής προδιάθεσης επηρεάζουν την ανάπτυξη της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (NAFLD).

Η νέα μελέτη που διεξήχθη από ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο King Abdulaziz και το Πανεπιστήμιο Qassim στη Σαουδική Αραβία, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Εγκεφάλου στην Ινδία και το SUNY Downstate Medical Center στις ΗΠΑ, αναθεώρησε παλαιότερες μελέτες που εξέταζαν τη σχέση της βιταμίνης D με τις ασθένειες του ήπατος και τον καρκίνο του ήπατος. Οι μελέτες αυτές έχουν δείξει ότι η έλλειψη βιταμίνης D στο σώμα αποτελεί ένδειξη προβλημάτων υγείας. Επιπλέον, η ανάπτυξη φλεγμονής κατά τη διάρκεια μιας νόσου θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για τις μειωμένες ποσότητες βιταμίνης D που συνήθως συναντάμε σε ποικιλία διαταραχών. Επίσης, υποδοχείς βιταμίνης D βρίσκουμε σε όλους τους ιστούς του σώματος που ρυθμίζουν την ανοσολογική λειτουργία και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Επομένως, φαίνεται ότι η βιταμίνη D έχει αντιφλεγμονώδεις και ανοσορυθμιστικές ιδιότητες, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη και θεραπεία παθήσεων του ήπατος και του καρκίνου.

Για τους παραπάνω λόγους, η ερευνητική ομάδα προτρέπει τους εμπειρογνώμονες της υγειονομικής περίθαλψης να ευαισθητοποιήσουν το κοινό για τις ανεπιθύμητες ενέργειες της ανεπάρκειας βιταμίνης D. Ευτυχώς, το σώμα μας παράγει βιταμίνη D κατά την έκθεσή μας στον ήλιο. Ωστόσο, οι κατάλληλες οδηγίες για τον επαρκή χρόνο, αλλά και τον τρόπο έκθεσης, θεωρούνται απαραίτητες ώστε να επιτυγχάνεται με ασφάλεια η συμπλήρωση της βιταμίνης.

 Πηγή: Springer

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018 09:15

H Pukka “ενεργοποιείται”

Η γνωστή εταιρεία ξεκίνησε το 2018 προσθέτοντας δυο νέα προϊόντα στη γκάμα των τσαγιών της. Ο λόγος για το Lean Matcha Green και το  Turmeric Active.

lean matcha green box

To Lean Matcha Green έχει σχεδιαστεί για να ενισχύει φυσικά το μεταβολισμό, να εξισορροπεί τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και να βοηθάει στη διατήρηση της υγιούς σύνθεσης του σώματος. Αποτελεί μείγμα από βότανα φαρμακευτικής ποιότητας, ενισχυτικά του μεταβολισμού, θερμογόνα, όπως oolong, τσάι matcha και μπαχαρικά όπως κανέλα, turmeric, ginger, γλυκό και πικρό μάραθο.

turmeric active

Το Turmeric Active είναι μείγμα φαρμακευτικής ποιότητας βοτάνων όπως turmeric, ginger, galangal και τσουκνίδα. Αυτά τα εξαιρετικά βότανα χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση των φλεγμονών και του πόνου καθώς υποστηρίζουν παράλληλα τις αρθρώσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα θερμό πικάντικο και αναζωογονητικό μείγμα με γλυκές νότες πορτοκαλιού.

100 organic pine bark and berry 30g 2305 p

Μετά από την επιτυχία του 100% οργανικού Organic Curcumin Latte (ή γνωστό και ως Golden Milk) η εταιρεία συμπληρωμάτων διατροφής που είναι γνωστή για την περιβαλλοντική της ευαισθησία λανσάρει ακόμη δυο προϊόντα (σε μορφή ροφήματος) με βιολογική πιστοποίηση. Ο λόγος για το Organic Nordic Forest Blend Organic Pine Bark & Berry. Το προϊόν παράγεται από άγριους  βιολογικούς καρπούς (κόκκινους) lingonberry και bilberry αναμεμιγμένα με (πλούσιο σε προανθοκυανιδίνη) φλοιό Arctic pine και εκχύλισμα από Arctic bilberry. Η προέλευση των συστατικών είναι από την Φιλανδική Λαπωνία.

 

100 organic wild chaga and raw cacao 30g 2313 p

Το δεύτερο προϊόν Nordic Forest Blend 100% Organic Wild Chaga & Raw Cacao συνδυάζει το εκχύλισμα από Nordic chaga με το (πλούσιο σε φλαβονόλες) Cacao από τα δάση του Περού. Η συλλογή γίνεται από βιολογικά πιστοποιημένα δάση εξασφαλίζοντας τη καθαρότητα του τελικού προϊόντος.

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018 09:48

Green Tea (camellia sinesis)

Όλων των ειδών τα τσάγια (πράσινο, μαύρο, λευκό, κόκκινο) προέρχονται από το ίδιο φυτό, την camellia sinesis. Η διαφορά έγκειται στον τρόπο παρασκευής των φύλλων του τσαγιού. Τα φύλλα του πράσινου τσαγιού, αντίθετα με τα άλλα τσάγια, δεν έχουν υποστεί βρασμό και επομένως τα ενεργά συστατικά τους παραμένουν αναλλοίωτα. Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς και όχι μόνο λόγους.

Σύμφωνα με Κινέζικο θρύλο, το τσάι ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία από έναν αυτοκράτορα 4000 χρόνια πριν. Από τότε, η Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική συστήνει το πράσινο τσάι για πονοκεφάλους, σωματικούς πόνους, πέψη, κατάθλιψη, ενίσχυση του ανοσοποιητικού, αποτοξίνωση, ως τονωτικό της ενέργειας και για να προάγει τη μακροζωία.

Το πράσινο τσάι περιέχει πτητικά έλαια, βιταμίνες, μέταλλα και καφεΐνη, αλλά τα κύρια συστατικά που παρουσιάζουν ενδιαφέρον είναι οι πολυφαινόλες, ειδικά η κατεχίνη που ονομάζεται επιγαλλοκατεχίνη (EGCG). Οι πολυφαινόλες πιστεύεται ότι ευθύνονται για τους περισσότερους ρόλους του πράσινου τσαγιού στην επιδίωξη της καλής υγείας.

Οι πολυφαινόλες του πράσινου τσαγιού έχουν εξαιρετική αντιοξειδωτική δράση, πιο ισχυρή και από αυτήν των βιταμινών C και Ε, όπως προέκυψε από επιστημονικές πειραματικές μελέτες.

Το πράσινο τσάι έχει δείξει ότι ελαττώνει ελαφρά τα επίπεδα της γενικής χοληστερόλης και βελτιώνει το προφίλ χοληστερόλης, μειώνοντας την LDL («κακή») και αυξάνοντας την HDL («καλή») χοληστερόλη στις περισσότερες, αλλά όχι σε όλες τις μελέτες. Το πράσινο τσάι ίσως επίσης προάγει την καρδιαγγειακή υγεία μειώνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στο αίμα.

Το πράσινο τσάι έχει δειχθεί επίσης ότι προστατεύει ενάντια στη βλάβη στην LDL («κακή») χοληστερόλη που προκαλείται από το οξυγόνο. Η κατανάλωση πράσινου τσαγιού αυξάνει την αντιοξειδωτική δράση στο αίμα. Η οξειδωτική βλάβη της LDL μπορεί να οδηγήσει σε αθηροσκλήρωση. Ενώ πολλές μελέτες σε πληθυσμούς θεωρούν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού συνδέεται με προστασία ενάντια της αθηροσκλήρωσης, τα στοιχεία είναι ακόμα σε αρχικό στάδιο.

Το εκχύλισμα του πράσινου τσαγιού περιορίζει τη γαστρική και παγκρεατική λιπάση, ενώ ενεργοποιεί τη θερμογένεση. Σύμφωνα με μία έρευνα πάνω σε ασθενείς που παρουσίαζαν ελαφριά παχυσαρκία, η καθημερινή κατανάλωση πράσινου τσαγιού επί 3 μήνες μείωσε το συνολικό σωματικό βάρος κατά 4.65%, και την περίμετρο της μέσης κατά 4.48%. Το εκχύλισμα του πράσινου τσαγιού συμβάλλει στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, καθώς καταπολεμά τη συσσώρευση των λιπών και ενεργοποιεί τη θερμογένεση (μεταβολική παραγωγή θερμότητας).

Διάφορες μελέτες σε ζώα αλλά και εργαστηριακά τεστ έχουν δείξει την αντικαρκινογόνο δράση των πολυφαινολών από το πράσινο τσάι. Σε μία από αυτές τις μελέτες, μία πολυφαινόλη που ονομάζεται κατεχίνη από το πράσινο τσάι εμπόδισε αποτελεσματικά τη μετάσταση κυττάρων μελανώματος (καρκίνος του δέρματος). Οι πολυφαινόλες στο πράσινο τσάι έχουν επίσης συνδεθεί με μείωση του κινδύνου διαφόρων τύπων καρκίνου σε ανθρώπους.

Σε μια διπλή-τυφλή δοκιμή, άτομα με λευκοπλακία (μια προκαρκινική στοματική κατάσταση) έλαβαν 3gr την ημέρα από ένα μίγμα πράσινου τσαγιού, πολυφαινολών από πράσινο τσάι και οργανικές χρωστικές πράσινου τσαγιού, καθημερινά για έξι μήνες. Συγκρινόμενη με την ομάδα ατόμων που λάμβαναν ένα εικονικό μίγμα (placebo), η ομάδα του πράσινου τσαγιού είχε σημαντικές μειώσεις στην προκαρκινική κατάσταση.

Ουσίες στο πράσινο τσάι, όπως και στο μαύρο τσάι, ίσως μειώνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Εθελοντές που ξέπλεναν το στόμα τους με αλκοολούχο εκχύλισμα φύλλων τσαγιού ουλόνγκ πριν τον ύπνο κάθε βράδυ, για τέσσερις μέρες είχαν σημαντικά λιγότερη συσσώρευση πλάκας, αλλά παρόμοιες ποσότητες βακτηρίων που προκαλούν πλάκα, σε σύγκριση με εκείνους που δεν ακολουθούσαν αυτή τη μέθοδο.

Οι πολυφαινόλες του πράσινου τσαγιού έχει δειχθεί ότι διεγείρουν την παραγωγή κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος και έχουν τοπικές αντιβακτηριδιακές ιδιότητες – ακόμα και ενάντια σε βακτήρια που προκαλούν οδοντική πλάκα.

Μια μελέτη ανακάλυψε ότι η λήψη 10 ή περισσότερων φλιτζανιών πράσινου τσαγιού την ημέρα βελτιώνει τα τεστ αίματος, εμφανίζοντας προστασία ενάντια σε βλάβες στο ήπαρ.

Τα φλαβονοειδή του τσαγιού που δόθηκαν σε μορφή κάψουλας μείωσαν την οσμή των περιττωμάτων και τα βακτήρια των εντέρων σε ηλικιωμένους Γιαπωνέζους που ταΐζονταν με καθετήρες σιτίσεως. Η μελέτη επαναλήφθηκε σε κατάκοιτους ηλικιωμένους που δεν ήταν σε καθετήρες σιτίσεως, και το πράσινο τσάι έδειξε πάλι ότι βελτιώνει τα βακτήρια στα έντερα. Αυτές οι μελέτες αυξάνουν την πιθανότητα χρήσης του πράσινου τσαγιού σε άλλες περιπτώσεις όπου τα βακτήρια του εντέρου έχουν διαταραχτεί, όπως μετά τη χρήση αντιβιοτικών. Είναι αναγκαίες όμως επιπλέον μελέτες για να ξεκαθαρίσει ο ρόλος του πράσινου τσαγιού σε αυτή την περίπτωση.

Το τσάι με υψηλές ποσότητες τανίνης έχει δειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για αφαίρεση αίματος σε άτομα με υπερφόρτωση σιδήρου, ή αιμοχρωμάτωση, όπως δείχθηκε σε μία μελέτη. Το τσάι για να είναι αποτελεσματικό έπρεπε να λαμβάνεται με τα γεύματα και χωρίς λεμόνι ή γάλα.

Το τσάι πιστεύεται ότι βοηθάει στην αιμοχρωμάτωση εμποδίζοντας την απορρόφηση σιδήρου.

Πηγή: Natural Medicine, Εκδόσεις ETRA

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018 09:18

Άσθμα: θεραπεία με ένζυμα

Το άσθμα είναι μία φλεγμονώδης πάθηση που περιλαμβάνει σπασμούς των βρόγχων και βρογχιολίων. Ο κίνδυνος του άσθματος επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες. Οι κρίσεις άσθματος προκαλούνται από την εισπνοή ή/και κατανάλωση ενός αλλεργιογόνου. Μόλις εκτεθεί στο αλλεργιογόνο, το σώμα απελευθερώνει μακροφάγα στους αεραγωγούς για την αντιμετώπιση του ξένου εισβολέα. Οι λείοι μύες των αεραγωγών, στη συνέχεια, κονταίνουν και συστέλλονται, οδηγώντας σε δυσκολία στην αναπνοή.

Το άσθμα προκαλεί αλλαγές στη δομή της εσωτερικής επένδυσης των επιθηλιακών κυττάρων. Μια αύξηση του αριθμού των λαγηνοειδών κυττάρων αυξάνει την έκκριση βλεννίνης, δημιουργώντας ένα φράγμα βλέννας στους αεραγωγούς. Τα αιμοφόρα αγγεία στα βρογχικά τοιχώματα αυξάνουν σε μέγεθος και αριθμό στους ασθματικούς. Φλεγμονή των αεραγωγών κατά τη διάρκεια μιας κρίσης προκαλεί αγγειοδιαστολή και διαρροή της πρωτεΐνης του πλάσματος και ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός του αυλού.

Η συσσώρευση του ινώδους έχει σημαντικές επιπτώσεις στη φυσική ή μηχανική κίνηση των πνευμόνων. Το ινώδες μπορεί να συμβάλλει στο κλείσιμο των αεραγωγών αδρανοποιώντας τον επιφανειοδραστικό παράγοντα και συμβάλλοντας στο κλείσιμο. Οι φλεγμονώδεις μηχανισμοί που εμπλέκονται στο κλείσιμο των αεραγωγών και η υπεραντιδραστικότητα περιλαμβάνουν όχι μόνο συσσώρευση εξωαγγειακού ινώδους, αλλά επίσης εκκρίματα πλάσματος και φλεγμονώδη κύτταρα.

Η συνεχής απελευθέρωση ινώδους κατά την διάρκεια της φλεγμονώδους αντίδρασης μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευσή του στον πνευμονικό ιστό, κάνοντας τους πνεύμονες ξηρούς και άκαμπτους. Οι περισσότερες κρίσεις άσθματος είναι ήπιες. Ωστόσο, αν αφεθούν χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνιο άσθμα ή σε μεγαλύτερης διάρκειας και πιο συχνά επεισόδια άσθματος. Ενδεχομένως, η αναπνοή μπορεί να απαιτεί συνεχή προσπάθεια.

Η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), όπως ασπιρίνη, ναπροξένη και ιβουπροφαίνη, έχει βρεθεί να πυροδοτεί σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες κρίσεις άσθματος. Η δυσανεξία στα ΜΣΑΦ είναι γενετική, αν και η ευαισθησία στα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξηθεί με την ηλικία. Σε μια μελέτη, ερευνητές συμπέραναν ότι κατά προσέγγιση το 5% των παιδιών με άσθμα και το 21% των ενηλίκων με άσθμα ήταν ευαίσθητοι στο επαγόμενο από ασπιρίνη άσθμα (ΑΙΑ). Η ασπιρίνη επέφερε επίσης άσθμα σε 2.5% των μη ασθματικών στο δείγμα πληθυσμού.

Συμπτώματα

Κοινά συμπτώματα του άσθματος περιλαμβάνουν βήχα, συριγμό, πόνο στο στήθος, δυσφορία και δύσπνοια. Τα συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν νωρίς το πρωί, ως αντίδραση στην έντονη άσκηση ή σε ακραίες καιρικές συνθήκες. Το χρόνιο άσθμα συχνά συνυπάρχει με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ).

Μπορεί επίσης να διευκολύνει τη ΓΟΠ αυξάνοντας την κοιλιακή πίεση και μειώνοντας την πίεση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η ΓΟΠ προάγει τη συστολή και τον ερεθισμό των αεραγωγών με χρόνια οξεία αναρρόφηση, που μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες ουλές και βλάβη των αεραγωγών.

Θεραπεία με ένζυμα

Τόσο η θεραπεία με συστημικά όσο και με πεπτικά ένζυμα μπορεί να βελτιώσει τον κίνδυνο και τα συμπτώματα από το άσθμα. Τα συστημικά ένζυμα μπορεί να βοηθήσουν στη διάσπαση του ινώδους στους πνεύμονες, στη μείωση της φλεγμονής στους αεραγωγούς και την ενίσχυση της συνολικής ανοσολογικής λειτουργίας. Η θεραπεία με ένζυμα μεταβάλλει τις φλεγμονώδεις διεργασίες που εμπλέκονται στο χρόνιο άσθμα, μειώνοντας τον πόνο, το οίδημα και τη συσσώρευση ινώδους στους πνεύμονες. Τα πεπτικά ένζυμα μπορεί να βοηθήσουν το σώμα να λάβει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για να υποστηρίξει την υγιή λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος.

 

Συστημικά ένζυμα

Σερραπεπτάση

Η σερραπεπτάση έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες που βοηθούν στη μείωση του οιδήματος και των σπασμών των αεραγωγών, επιτρέποντας αρκετό οξυγόνο στους πνεύμονες και μειώνοντας τη σοβαρότητα των ασθματικών κρίσεων βήχα και συριγμού. Η σερραπεπτάση απέδειξε επίσης αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις σε περιοχές εντοπισμένης φλεγμονής.

Νατοκινάση

Η νατοκινάση αποτελεί κρίσιμο μέρος της θεραπείας λόγω της ικανότητάς της να διαλύει το ινώδες και να απενεργοποιεί τον αναστολέα του ενεργοποιητή πλασμινογόνου (ΡΑΙ-1). Ο ΡΑΙ-1 προάγει τη συσσώρευση ινώδους καταστέλλοντας την ινωδόλυση και έχει επίσης τεκμηριωθεί σε ομογενοποιήματα πνεύμονα ποντικών με επαγόμενο άσθμα. Η νατοκινάση έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τους παράγοντες πήξης που συμβάλλουν στα συμπτώματα του άσθματος.

Βρομελίνη

Η βρομελίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική για τον έλεγχο της φλεγμονής σε άτομα με άσθμα. Η από του στόματος χορήγηση της βρομελίνης σε ποντικούς με επαγόμενο άσθμα κατέδειξε μείωση της συγκέντρωσης κυτοκίνης (ηωσινόφιλα και IL-13), υποδεικνύοντας ότι η βρομελίνη μειώνει τη φλεγμονή των αεραγωγών στο άσθμα με τη ρύθμιση της δραστηριότητας της κυτοκίνης. Η θεραπεία με βρομελίνη μειώνει σημαντικά τα Τ λεμφοκύτταρα CD4+ και CD8+, την αναλογία των Τ-κυττάρων CD4+/CD8+ και τα κύτταρα IL-13 (ανοσολογικά και προφλεγμονώδη) στα ποντίκια. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η βρομελίνη παίζει επίσης ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην άμβλυνση της πυροδότησης της ανοσοαπόκρισης σε κρίσεις άσθματος, πράγμα που μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα τους.

Δεδομένα καταδεικνύουν ότι η από του στόματος χορηγούμενη βρομελίνη μπορεί να εξασθενίσει τη φλεγμονή σε ένα καλά χαρακτηρισμένο μοντέλο άσθματος ποντικού. Προτείνεται ότι η βρομελίνη μπορεί να ενισχύσει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων και τη λειτουργία τους, με αποτέλεσμα την επίλυση του άσθματος. Η προστατευτική επίδραση της βρομελίνης στους πνεύμονες συσχετίζεται με παρατηρούμενη μείωση των ηωσινοφίλων, λεμφοκυττάρων και κυτοκινών. Τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία βρομελίνης φαίνεται να έχουν μειωμένο πνευμονικό τραυματισμό σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου, καθώς και μια σημαντική μείωση στη συγκέντρωση της IL-13.

Πρωτεάσες

Οι πρωτεάσες έχει επίσης δειχθεί ότι είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη του ινώδους από τους πνεύμονες. Σε μια in vivo μελέτη, ποντίκια με επαγόμενη ενδοαγγειακή πήξη και παρεμποδισμένη ινωδόλυση υποβλήθηκαν σε θεραπεία με πρωτεάσες, η οποία μείωσε σημαντικά την πνευμονική βλάβη, με διάσπαση του ινώδους και του ουλώδους ιστού στους πνεύμονες. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι τα ένζυμα πρωτεάσης έχουν άμεσες επιπτώσεις στην αποικοδόμηση του ινώδους.

ΠΕΠΤΙΚΑ ΕΝΖΥΜΑ

Καθώς η ΓΟΠ συνυπάρχει συχνά και επιδεινώνει τις ασθματικές καταστάσεις, η θεραπεία με πεπτικά ένζυμα μπορεί να είναι επωφελής για τα άτομα με χρόνιο άσθμα. Βοηθώντας στη διάσπαση των τροφών στο στομάχι, τα πεπτικά ένζυμα, όπως οι πρωτεάσες, αμυλάσες και λιπάσες, δρουν για να βελτιώσουν τη γαστρική πίεση, η οποία συμβάλλει στην ΓΟΠ.

ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΑ

Σύμφωνα με μελέτες, το συμπτωματικό άσθμα σε ενήλικες συνδέεται με χαμηλή πρόσληψη αντιοξειδωτικών και με ανισορροπία οξειδωτικών-αντιοξειδωτικών στο σώμα. Η χορήγηση αντιοξειδωτικών συμπληρωμάτων ενισχύει τα ενδογενή αντιοξειδωτικά και εξαλείφει την υπερβολική παραγωγή των ROS, αποκαθιστώντας έτσι την οξειδωτική-αντιοξειδωτική ισορροπία και μετριάζοντας ή προλαμβάνοντας τη φλεγμονώδη αντίδραση στο άσθμα. Τα αντιοξειδωτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικά για την καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων του άσθματος.

Ρουτίνη

Η ρουτίνη είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που φαίνεται να είναι αποτελεσματικό στη μείωση της φλεγμονής σε άτομα που πάσχουν από παθήσεις χρόνιας φλεγμονής.

Εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού

Το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού έχει αποδείξει την ικανότητα να απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες και να μειώνει τα επίπεδα του TNF-α και της CRP.

Amla

Οι φαινολικές ενώσεις του amla έχουν καθαριστικές ιδιότητες των ελευθέρων ριζών γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας φλεγμονής.

Επιστημονικό τμήμα ΑΜΗealth

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00

Οι θεραπευτικές δυνάμεις της βιταμίνης D

Οι υγειονομικές αρχές εξακολουθούν να προειδοποιούν ότι οι μεγάλες δόσεις βιταμίνης D είναι τοξικές, ωστόσο νέες έρευνες δείχνουν ότι πολύ υψηλές δόσεις βιταμίνης - έως 200.000 IU - μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση βλαβών του δέρματος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε την ατυχία να βιώσουμε ένα ηλιακό έγκαυμα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας - συνήθως πολύ πιο συχνά από αυτό. Και αυτό δεν είναι καλό. Μελέτες δείχνουν ότι ο αριθμός των ηλιακών εγκαυμάτων που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ζωής μας σχετίζεται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο μελανώματος, εάν τα ηλιακά εγκαύματα εμφανίστηκαν στην εφηβεία, καθώς και καρκίνωμα των βασικών κυττάρων (BCC) και πλακώδες καρκίνωμα (SCC) αν το έγκαυμα ήταν είτε στην εφηβεία ή στην ενηλικίωση.1

Όμως μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη για την επίδραση υψηλών δόσεων από του στόματος βιταμίνης D στα ηλιακά εγκαύματα δημιουργεί την ελπίδα ότι αν έχετε υποστεί εσφαλμένα ηλιακά εγκαύματα, μια μεγάλη δόση βιταμίνης D ίσως να σας βοηθήσει να αποφύγετε τις χειρότερες επιπτώσεις τους.

Όλα ξεκίνησαν με ένα πείραμα σε ποντίκια που πραγματοποιήθηκε για να δειχθεί αν οι υψηλές δόσεις βιταμίνης D θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην άμβλυνση των επιπτώσεων της βλάβης του δέρματος και στην υποβοήθηση της επούλωσης των πληγών. Όταν βρέθηκε ότι η βιταμίνη D μείωσε τη φλεγμονή, μείωσε τη βλάβη του τραύματος και ενίσχυσε τη συνολική υγεία των ποντικών με χημικά προκληθέντα δερματικά τραύματα, ο Δρ Τζέφρι Σκοτ, δερματολογικός-ογκολόγος που ειδικεύεται στη χειρουργική του καρκίνου του δέρματος στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Κλίβελαντ στο Οχάιο - αποφάσισε να εξετάσει αν μια υψηλή δόση βιταμίνης D από το στόμα θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των επιπτώσεων των ηλιακών εγκαυμάτων στους ανθρώπους.

Στη μελέτη του, 20 υγιείς ενήλικες τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο είτε μία δόση 50.000 IU, 100.000 IU ή 200.000 IU βιταμίνης D3 (χοληκαλσιφερόλη) μία ώρα μετά την πρόκληση πειραματικού ηλιακού εγκαύματος στο χέρι με την εφαρμογή υπεριώδους ακτινοβολίας (UVB).

O Δρ Σκοτ αναφέρει: “Η βιταμίνη D μείωσε σίγουρα την ορατή ερυθρότητα στο δέρμα των συμμετεχόντων, αλλά δεν εξάλειψε εντελώς το ηλιακό έγκαυμα. Και οι υψηλότερες δόσεις βιταμίνης D ήταν σαφώς οι πιο αποτελεσματικές. Από όλα τα άτομα που είχαν υποστεί αυτά τα πειραματικά ηλιακά εγκαύματα, μόνο τα άτομα που έλαβαν μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης D είχαν λιγότερη ερυθρότητα.”

“Εικάζουμε ότι η βιταμίνη D, επειδή την παράγουμε στο δέρμα μας, μπορεί να έχει κάποιο ομοιοστατικό ρυθμιστικό ρόλο. Τo σώμα μας την παράγει όχι μόνο για την υγεία των οστών, αλλά για να μας προστατεύσει από εξωτερικές προσβολές από το περιβάλλον. Δεν έχουμε δεδομένα από τη μελέτη μας – η έρευνα δεν πραγματοποιήθηκε για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα - αλλά αν η βιταμίνη D μπορεί να είναι αντιφλεγμονώδης, θα μπορούσε να ενεργεί με τον τρόπο αυτό στο δέρμα μας, καθώς παράγεται σε συνεχή βάση;”

 

Η βιταμίνη του ήλιου

Η βιταμίνη D υπάρχει σε δύο μορφές. Η βιταμίνη D2 βρίσκεται σε φυτικά προϊόντα όπως τα μανιτάρια που εκτίθενται στο ηλιακό φως. Η βιταμίνη D3 δημιουργείται στην επιδερμίδα μας όταν το δέρμα μας εκτίθεται στην ακτινοβολία UVB από τον ήλιο. Η ακτινοβολία UVB διεγείρει μια χημική ουσία στην επιδερμίδα του δέρματος που ονομάζεται 7-δεϋδροχοληστερόλη για να παράγει βιταμίνη D. Η βιταμίνη D3 βρίσκεται επίσης σε μερικά λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός, η ρέγγα και το σκουμπρί.

Η βιταμίνη D και από τις δύο πηγές –στο δέρμα μας και από τη διατροφή μας - είναι στην πραγματικότητα βιολογικά αδρανής και πρέπει να υποβληθεί σε επεξεργασία από το ήπαρ και μετά από τους νεφρούς προκειμένου να δημιουργηθεί η βιοδραστική μορφή της, η καλούμενη καλσιτριόλη (1,25-διυδροξυβιταμίνη D3 ή 1, 25(OH)2D3).2 Η καλσιτριόλη, αν και προέρχεται τεχνικά από μια «βιταμίνη», είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη, με σημαντική δράση σε πολλά όργανα του σώματος μέσω του ενδοκρινικού συστήματος.3

Για δεκαετίες, η βιταμίνη D θεωρήθηκε σημαντική απλώς για την προαγωγή της υγείας των οστών, επειδή η έλλειψη βιταμίνης D βρέθηκε ότι είναι υπεύθυνη για την υποσπονδυλοποίηση του σκελετικού συστήματος που οδηγεί στην πάθηση που είναι γνωστή ως ραχίτιδα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί επίσης να κάνει τα οστά μαλακά και εύκαμπτα, μια πάθηση που ονομάζεται οστεομαλακία. Εργαστηριακά πειράματα έχουν δείξει ότι η βιταμίνη D ενισχύει τα οστά διεγείροντας την εντερική απορρόφηση ασβεστίου και φωσφορικών καθώς και κινητοποιώντας της αποθήκες ασβεστίου και φωσφόρου στο σώμα καθώς είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανάπτυξη του σκελετού και την αποκατάσταση των οστών.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η βιταμίνη D διαδραματίζει πολλαπλό ρόλο για τη διατήρηση της υγείας του σώματος, καθώς οι υποδοχείς βιταμίνης D βρίσκονται στα περισσότερα είδη ιστών και κυττάρων.

Η βιταμίνη D βοηθά τη μεταγραφή, το πρώτο βήμα της γονιδιακής έκφρασης όπου ένα τμήμα του DNA αντιγράφεται στο RNA, και πρόσφατα υπήρξε το επίκεντρο της προσοχής για το ρόλο της στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η βιταμίνη D ελέγχει τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αντιμικροβιακών παραγόντων, όπως η καθελιδίνη, που το ανοσοποιητικό σύστημα χρησιμοποιεί για την καταπολέμηση δυνητικά επιβλαβών βακτηρίων.4 Επίσης έχει προταθεί για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος για την επίθεση σε ορισμένες μορφές καρκίνου.5

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D σχετίζεται με την εξέλιξη της φυματίωσης6 καθώς και με τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου7 και χρόνιας νεφρικής νόσου.8 Η βιταμίνη D διεγείρει την παραγωγή ινσουλίνης και η ανεπάρκεια βιταμίνης D συνδέεται επίσης με την αντίσταση στην ινσουλίνη και τον διαβήτη.9 Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συνδέονται επίσης με την παρουσία άσθματος στους ενήλικες.10 Η βιταμίνη D έχει επίσης βρεθεί ότι έχει αντιπολλαπλασιαστική δράση, υποδεικνύοντας ένα πιθανό ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου, καθώς η ανεπάρκεια βιταμίνης D που ιδιαίτερα με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.11

 

Βιταμίνη D και φλεγμονή

Η μελέτη του Σκοτ σχετικά με τις επιδράσεις της βιταμίνης D σε ηλιακά εγκαύματα υποστηρίζει σαφώς ότι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του έχουν μια θεωρία για το πώς συμβαίνει αυτό: “Αυτό που πιστεύουμε ότι συμβαίνει - αυτό που υποστηρίζουν τα δεδομένα από τη μελέτη μας - είναι ότι ενεργοποιεί έναν τύπο ανοσοκυττάρου που βοηθά στην επίλυση της φλεγμονής και συμβάλλει στην επιτάχυνση της επούλωσης των πληγών. Η D ενεργοποιεί με κάποιο τρόπο αυτό το κύτταρο που στη συνέχεια εισέρχεται στο δέρμα και βοηθά καταπραΰνοντας τη φλεγμονή.”

Το πείραμα του Σκοτ δεν είναι το πρώτο πείραμα που αποκαλύπτει τον αντιφλεγμονώδη ρόλο της βιταμίνης D και την επίδρασή της στο σώμα. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι η βιταμίνη D επηρεάζει τη ρύθμιση και την παραγωγή φλεγμονωδών κυτοκινών (μικρές πρωτεΐνες που εκκρίνονται από κύτταρα στο ανοσοποιητικό σύστημα) και αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό προ-φλεγμονωδών κυττάρων που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη φλεγμονωδών ασθενειών.12

Η βιταμίνη D προστατεύει από τις φλεγμονώδεις διεργασίες που εμπλέκονται στην αθηροσκλήρωση,13 και έχει φανεί πολλά υποσχόμενη στη θεραπεία των φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.14 Επιπλέον, η ανεπάρκεια βιταμίνης D έχει συνδεθεί με την εξέλιξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας, τη φλεγμονώδη νόσο που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα.15

 

Ένα ενδιαφέρον ερώτημα

Το ερώτημα δεν είναι πια εάν η βιταμίνη D μετριάζει τις φλεγμονώδεις διεργασίες στο ανθρώπινο σώμα ή αν η ανεπάρκεια της βιταμίνης D είναι άμεσα υπεύθυνη για έναν μεγάλο αριθμό παθήσεων. Το ενδιαφέρον ερώτημα τώρα είναι αν η βιταμίνη D μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προφυλακτικό μέσο για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποφύγουν την φλεγμονή εξαρχής. Ο δρ. Σκοτ είναι σαφής ότι η μικρή του μελέτη είναι μόνο η αφετηρία για μια συνεχιζόμενη κλινική έρευνα σχετικά με την πιθανή χρήση της βιταμίνης D ως θεραπεία μετά από ηλιακά εγκαύματα.

Ενώ η βιταμίνη D φαίνεται να είναι ωφέλιμη για την αντιμετώπιση ηλιακών εγκαυμάτων, πρέπει να αποσαφηνιστούν ορισμένες πτυχές πριν η θεραπεία με βιταμίνη D χαρακτηριστεί ως ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία.

“Γνωρίζουμε ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι πολύ σημαντικό για την καταστολή των πρώιμων σταδίων του σχηματισμού καρκίνου του δέρματος”, αναφέρει ο Σκοτ. “Γνωρίζουμε ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα φρενάρει τις διεργασίες που οδηγούν στον καρκίνο του δέρματος. Έτσι, μια ενδιαφέρουσα εικασία που θα μπορούσατε να εξάγετε από τα δεδομένα μας θα ήταν ότι αν καταστείλετε τη φλεγμονή στο δέρμα μετά από ηλιακό έγκαυμα, αυξάνετε τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος επειδή διακόπτετε τις ίδιες διαδικασίες που κανονικά θα σας βοηθούσαν να προστατευτείτε. Μπορείτε να μειώσετε αρχικά την ηλιακή εγκαύματα. Αλλά γενικά ίσως επιτρέπετε σε αυτές τις διαδικασίες καρκίνου του δέρματος να παραμένουν ανεξέλεγκτες.”

 

Ένα πιεστικό ζήτημα

Είναι αδύνατο να υποτιμηθεί η αξία της διεξαγόμενης έρευνας σχετικά με τις πολλαπλές δυνατότητες της θεραπείας με βιταμίνη D, είτε για φλεγμονώδεις καταστάσεις είτε για άλλα προβλήματα υγείας.

Μελέτες δείχνουν ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D επηρεάζει σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού. Επιπλέον, εκτιμάται ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως εμφανίζουν έλλειψη βιταμίνης D.16 Οι λόγοι για αυτό είναι πολλοί και ποικίλοι. Ο πρώτος είναι ο ολοένα και πιο καθιστικός, εσωτερικός τρόπος ζωής μας. Επιπλέον, σε πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο, η ατμοσφαιρική ρύπανση μειώνει την ποσότητα UVB ακτινοβολίας που μπορεί να απορροφηθεί μέσω του δέρματος. Η ευρεία χρήση των αντηλιακών μπορεί επίσης να μειώσει την ποσότητα της βιταμίνης D που απορροφάται. Σύμφωνα με την Αμερικανική Οστεοπαθητική Ένωση, η χρήση αντηλιακού με SPF 15 ή υψηλότερο μπορεί να μειώσει την παραγωγή βιταμίνης D3 κατά 99%. Επιπλέον πολλές παραδοσιακές διατροφικές πηγές βιταμίνης D μειώνονται. Παραδείγματος χάριν, ο σολομός εκτροφής έχει βρεθεί ότι έχει πολύ μικρότερες ποσότητες βιταμίνης D από τον άγριο σολομό.17 Και τα αυγά που παράγονται σε ορνιθοτροφεία από κότες που φυλάσσονται σε εσωτερικούς κλωβούς έχουν έως και 400% λιγότερη βιταμίνη D από τα αυγά που παράγουν τα κοτόπουλα που εκτίθενται στον ήλιο.18

Ο αυξανόμενος αριθμός ασθενειών που συσχετίζονται με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D είναι ένας σαφής δείκτης ότι είναι απαραίτητη η διατήρηση της βιταμίνης D στο σώμα σε αποδεκτά επίπεδα. Και, τελικά, υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες μετρήσεις που δείχνουν ότι η βιταμίνη D μπορεί να αποδειχθεί μια πιθανή προστασία κατά της ηλιακής εγκαυμάτων.

Τα πειράματα με ποντίκια δείχνουν ότι η τοπική εφαρμογή της 1,25-διϋδροξυβιταμίνης D3 έχει φωτοπροστατευτικά αποτελέσματα.19 Και υπάρχουν και έμμεσοι δείκτες. Για παράδειγμα, η γήρανση έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ικανότητα του δέρματός μας να παράγει βιταμίνη D.20 Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι όσο γερνάμε, τόσο πιο εύκολο είναι να πάθουμε ηλιακό έγκαυμα.

Το στρες έχει επίσης αποδειχθεί ότι επηρεάζει αρνητικά την ακεραιότητα και την προστατευτική λειτουργία της κεράτινης στοιβάδας, της σκληρής εξωτερικής στιβάδας του δέρματός μας. Ωστόσο, ο βασικός μηχανισμός εξακολουθεί να είναι ασαφής. Είναι δυνατόν η έλλειψη βιταμίνης D να είναι ένας από τους ενόχους;

Οι ορμόνες του στρες έχουν βρεθεί να μιμούνται τις διαταραχές στα συστήματα στρες που παρατηρούνται στην κατάθλιψη,21 και πολλές μελέτες έχουν δείξει σχέση μεταξύ χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D και κατάθλιψης. Πράγματι, μία μελέτη αποκάλυψε ότι η θεραπεία με βιταμίνη D ήταν πιο αποτελεσματική στη θεραπεία της κατάθλιψης από τη φωτοθεραπεία.22 Εκτός από την κατάθλιψη, τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν επίσης συνδεθεί με τη σχιζοφρένεια και τον αλκοολισμό23 καθώς και με τη μειωμένη γνωστική λειτουργία σε ηλικιωμένους.24

Η ιστορία της βιταμίνης D, οι πολλές και ποικίλες λειτουργίες της στο σώμα και η σχέση της με την ανθρώπινη υγεία είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Όμως, η σχέση μεταξύ ανεπάρκειας βιταμίνης D, κακής ποιότητας του δέρματος και αυξημένης ευαισθησίας σε ηλιακά εγκαύματα είναι αναμφισβήτητη, όπως και η σημασία της σε πολλές άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Ενώ ξεδιπλώνουμε το ρόλο της, είτε για να βοηθήσουμε στην αποφυγή των οδυνηρών συνεπειών των ηλιακών εγκαυμάτων μετά από μια μέρα στην παραλία ή για την αποφυγή άλλων παθήσεων, έχει νόημα να εξασφαλίζουμε ότι παίρνουμε αρκετή από αυτή την ζωτικής σημασίας βιταμίνη από κάθε πηγή.

 

Πόση ποσότητα βιταμίνης D είναι αρκετή;

Η συνιστώμενη ημερήσια δόση (RDA) βιταμίνης D που από το Διοικητικό Συμβούλιο Τροφίμων και Διατροφής των Εθνικών Ακαδημιών των Επιστημών, Μηχανικής και Ιατρικής στην Washington, DC, είναι 600 διεθνείς μονάδες (IU) καθημερινά μέχρι την ηλικία των 70 και 800 IU για άτομα που είναι μεγαλύτερα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ιατρικής (IOM), 4.000 IU είναι το ασφαλές ανώτατο όριο για τη συμπλήρωση βιταμίνης D.

Μελέτες δείχνουν ότι τα βέλτιστα επίπεδα βιταμίνης D επιτυγχάνονται με συγκέντρωση ορού 25-υδροξυβιταμίνης D [25 (OH) D] μεγαλύτερη από 75nmol/L. (Am J Clin Nutr, 2008;87:1952-8)

Επειδή το βασικό επίπεδο ορού βιταμίνης D είναι διαφορετικό για τον καθένα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσδιοριστεί η σωστή δοσολογία για κάθε άτομο. Η τρίτη Εθνική Έρευνα για την Υγεία και τη Διατροφή υποδεικνύει μια δόση 3.800 IU για εκείνους που βρίσκονται πάνω από ένα όριο 25 (OH) D των 55nmol/L και 5.000 IU για εκείνους κάτω από αυτό.

Οι απόψεις ποικίλλουν ευρέως. Ο Δρ Μάικλ Χόλικ, καθηγητής Ιατρικής, Φυσιολογίας και Βιοφυσικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης και κορυφαίος μελετητής για την έλλειψη της βιταμίνης D, πιστεύει ότι σχεδόν όλοι έχουμε έλλειψη βιταμίνης D. Σε ένα άρθρο του το 2007 στο ιατρικό περιοδικό The New England Journal of Medicine, επισημαίνει ότι τα επίπεδα που θεωρούνται φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D (μεταξύ 21 και 29 νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο αίματος) έχουν συνδεθεί με μεγάλο αριθμό προβλημάτων υγείας, από κατάθλιψη και διαβήτη έως και άσθμα. Προτείνει ότι ένας πιο υγιεινός μέσος όρος θα είναι τουλάχιστον 30 νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο. (N Engl J Med 2007;357:266-81)

Ο λόγος για την απόκλιση, λέει ο Δρ Τζέφρι Σκοτ, Δερματολόγος - ογκολόγος που συμμετέχει στη μελέτη που συνδέει τη βιταμίνη D με την ηλιακά εγκαύματα, είναι ότι "κανείς δεν καταλαβαίνει ακόμα ποια είναι η ιδανική δόση".

Ο Σκοτ επισημαίνει επίσης ότι μια ιδανική δόση μπορεί να είναι διαφορετική για διαφορετικούς ανθρώπους, ανάλογα με το τι προσπαθούν να αποτρέψουν: “Η συμπληρωματική δόση που μπορεί να πάρει κάποιος εάν προσπαθεί να προλάβει πιθανά κατάγματα μπορεί να διαφέρει από τη δόση που πρέπει να πάρει για να βελτιώσει την ανοσολογική του υγεία. Ωστόσο πιθανώς οποιαδήποτε δοσολογία έως 2.000 IU ανά ημέρα είναι ασφαλής”, αναφέρει.

 

Πηγές βιταμίνης D

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να πάρετε τη βιταμίνη D εξακολουθεί να είναι ο παραδοσιακός: από τον ήλιο. Αλλά η ποσότητα του ηλιακού φωτός που απαιτείται για φωτομετατροπή της 7-δευδροχολεστερόλης στον πρόδρομο της βιταμίνης D που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το ανθρώπινο σώμα διαφέρει παρά πολύ με βάση τον τύπο του δέρματος του ατόμου, την ηλικία, τη γεωγραφική θέση και την εποχή του χρόνου. Για παράδειγμα, στη Βοστώνη, από Απρίλιο έως Οκτώβριο το μεσημέρι, ένα άτομο με μέτρια ευαίσθητο δέρμα, με εκτιθέμενο περίπου το ένα τέταρτο της επιφάνειας του σώματός του, θα πρέπει να μείνει τρία έως οχτώ λεπτά στον ήλιο για να συνθέσει 400 IU βιταμίνης D.

Μουρουνόλαδο. Είναι το ιδανικό συμπλήρωμα για τη βιταμίνη D το χειμώνα. Μόνο ένα κουταλάκι του γλυκού δίνει περίπου 440 IU βιταμίνης D. Το μουρουνέλαιο είναι επίσης μια από τις καλύτερες πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, καθώς και βιταμίνης Α, η οποία λειτουργεί σε αρμονία με τη βιταμίνη D για να διατηρεί τα οστά δυνατά. Φροντίστε να αγοράσετε μουρουνέλαιο σε σκούρο μπουκάλι και να το αποθηκεύσετε σε δροσερό, σκοτεινό και ξηρό μέρος για να αποφύγετε τα τάγγισμα.

Σολομός. Ο άγριος σολομός είναι καλύτερος, καθώς ο σολομός εκτροφής περιέχει ρύπους και έχει βρεθεί ότι έχει πολύ λιγότερη βιταμίνη D από τον άγριο. 85 γραμμάρια περίπου (3oz) σας δίνουν 400 IU βιταμίνης D. Παρέχει επίσης υψηλά επίπεδα όλων των βιταμινών Β, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και κάλιο και περιέχει σελήνιο και ισχυρή αντιοξειδωτική ασταξανθίνη.

Σκουμπρί. Μόνο 85 γραμμάρια (3oz) παρέχουν 400 IU βιταμίνης D καθώς και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. βιταμίνες Α, Β6, Β12, C, D, Ε και Κ, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο και σελήνιο. Το σκουμπρί περιέχει επίσης το αντιοξειδωτικό συνένζυμο Q10.

Τόνος. 85 γραμμάρια (3oz) περιέχουν 228 IU βιταμίνης D καθώς και καλές δόσεις βιταμίνης Α, βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Β6 και Β12, φώσφορο, κάλιο  και ιώδιο.

Σαρδέλες. Μπορεί να μην είναι πολυτελές ψάρια, αλλά οι σαρδέλες είναι πολύ υγιεινές και μόνο 85 γραμμάρια (3oz) παρέχουν 164 IU βιταμίνης D. Οι σαρδέλες είναι επίσης μια φανταστική πηγή βιταμίνης Β12, σεληνίου, ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, πρωτεϊνών, φώσφορου και ασβεστίου.

Το ακατέργαστο γάλα, τα χαβιάρι και οι κρόκοι αυγών από κοτόπουλα ελεύθερης βοσκής προσφέρουν σημαντικά λιγότερη βιταμίνη D, αλλά εξακολουθούν να είναι καλές πηγές.

 

Κέιτ Μοντάνα

 

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Cancer Epidemiol Biomarkers Prev, 2014;23:1080-9

2 J Pharmacol Pharmacother, 2012;3;118-26

3 Am J Clin Nutr, 2008;88:491S-9S.

4 Microbiol Spectr, 2016 Jun;4(3). doi: 10.1128/microbiolspec.MCHD-0006-2015

5 Clin Ther, 2017;39:884-93

6 Emerg Infect Dis, 2010;16:853-5

7 Am J Med Sci, 2009;338: 40-4

8 World J Diabetes, 2016;7:89-100

9 J Steroid Biochem Mol Biol, 2016 Dec 5. pii: S0960-0760(16)30338-7

10 Respir Res, 2013;14:25

11 J Natl Cancer Inst, 2008;100:796-804

12 J Inflamm Res, 2014;7:69-87

13 Circulation, 2013;128:2517-31

14 Clin Nutr, 2017 Jun 15. pii: S0261-5614(17)30222-4

15 Ann Neurol, 2012;72:234-40

16 N Engl J Med, 2007;357:266-81

17 Public Health Nutr, 2017;20:2042-9

18 Nutrition, 2014;30:481-4

19 J Dermatol Sci, 1998;18:11-8

20 J Clin Invest, 1985;76:1536-8

21 World J Biol Psychiatry, 2005;6 Suppl 2:5-22

22 J Nutr Health Aging, 1999;3:5-7.

23 J Neural Transm (Vienna), 2000;107:839-42

24 Am J Geriatr Psychiatry, 2006;14:1032-40

Οι αντιοξειδωτικές ουσίες επηρεάζουν το DNA σύμφωνα με πολλές έρευνες. Ο άνθρωπος κατά την διάρκεια της ζωής του στο σύγχρονο περιβάλλον και από την επίδραση των αρνητικών επιδράσεων του περιβάλλοντος (μόλυνση, στρες, κ.λπ.), υφίσταται την απώλεια της ακεραιότητας των γονιδίων και συνεπώς την πρόκληση μιας σειράς δυσμενών επιδράσεων στην υγεία.

Οι αντιοξειδωτικές ουσίες, κάθε μία μόνη της, έχουν μία αποτελεσματική και πολύ εξειδικευμένη δράση, αλλά όταν συνυπάρχουν πολλές μαζί εμφανίζουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, διότι έχουν συνεργική δράση, με αποτέλεσμα η μία να ενισχύει τη δράση της άλλης. Αυτό επιτυγχάνει ο συνδυασμός των ουσιών Σελήνιο, με Βιταμίνη Α, Βιταμίνη C, Βιταμίνη Ε και Βιταμίνη F.

Το Σελήνιο είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο, το οποίο προστατεύει τις μεμβράνες των κυττάρων και συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες. Έλλειψη Σεληνίου σημαίνει επίσης έλλειψη της υπεροξειδάσης της γλουταθειόνης, ενός ισχυρού αντιοξειδωτικού ενζύμου. Η έλλειψη αυτού του ενζύμου αφήνει τον άνθρωπο απροστάτευτο από μια σειρά ασθενειών που σχετίζονται με την οξείδωση, όπως η αρτηριοσκλήρωση, η καρδιοπάθεια, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο καταρράκτης. Το Σελήνιο ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα ενάντια σε ιούς και παθογόνους εισβολείς. Εργαστηριακά πειράματα δείχνουν ότι η χρήση του συμβάλλει σε σημαντικές βελτιώσεις σε συστατικά στοιχεία του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως είναι τα λευκοκύτταρα, τα φυσικά φονικά κύτταρα, τα αντισώματα, τα μακροφάγα και η ιντερφερόνη.

Η Βιταμίνη Α είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη και την επούλωση των κυττάρων πολλών ιστών και έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η Βιταμίνη C συμμετέχει σε εκατοντάδες ζωτικής σημασίας βιοχημικές διεργασίες στον ανθρώπινο οργανισμό και έχει πολύ ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η Βιταμίνη Ε, ως ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία, μπορεί να δράσει στις μεμβράνες των κυττάρων και να τα προστατεύσει από τις καταστροφικές συνέπειες της περίσσειας των ελευθέρων ριζών. Η Βιταμίνη F περιέχεται στα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και κυρίως το γ-λινολενικό οξύ (GLA) και προέρχεται από το Νυχτολούλουδο. Προστατεύει από ελεύθερες ρίζες που προκύπτουν από ακτινοβολία κ.λπ., μειώνει την χοληστερόλη και προστατεύει τα κύτταρα.

Ο παραπάνω συνδυασμός αντιοξειδωτικών ουσιών σταματά την οξείδωση των λιπών, ιδιαίτερα της κακής LDL χοληστερίνης. Αυτό σημαίνει λιγότερη αρτηριοσκλήρυνση, λιγότερα καρδιακά νοσήματα, λιγότερα εγκεφαλικά επεισόδια. Επίσης ο συνδυασμός τους παίζει προστατευτικό ρόλο στο σώμα. Μπορεί να μειώσει την επίδραση από τα δηλητηριώδη βαριά μέταλλα στο σώμα όπως το Κάδμιο, ο Υδράργυρος και ο Μόλυβδος. Η λιποδιαλυτή βιταμίνη Ε και το υδατοδιαλυτό Σελήνιο αλληλοσυμπληρώνονται σε αυτήν την διεργασία.

Έρευνες επί δεκαετίες και από πολλούς ερευνητές δείχνουν ότι το Σελήνιο μαζί με τις άλλες ουσίες μειώνουν αισθητά τους κινδύνους εμφάνισης καρκίνου. Επίσης αποτοξινώνουν το σώμα από τοξικές επιβαρύνσεις που προκαλούνται από μολύνσεις της ατμόσφαιρας και του περιβάλλοντος.

Ο ρόλος του Σεληνίου είναι κατά κύριο λόγο προληπτικός. Σύμφωνα με τον Dr Taylor το Σελήνιο είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και μάλιστα ενισχύει τα Τ- κύτταρα και την δράση της ιντερλευκίνης 2 (L-2). Επίσης εμποδίζει την αναπαραγωγή ορισμένων ιών, που τους αναγκάζει να παραμένουν αδρανείς.

Περαιτέρω έρευνες και μελέτες για το Σελήνιο τεκμηριώνουν τις εξής δράσεις:

  • Αντιφλεγμονώδης δράση που ανακουφίζει ορισμένους αρθριτικούς από τους πόνους και την πρωινή δυσκαμψία.
  • Σημαντικό στοιχείο στην υγεία των σπερματικών κυττάρων.
  • Προσφέρει σημαντική βελτίωση δερματικών προβλημάτων (ακμή, σμηγματοροϊκή δερματίτιδα).
  • Στους ηλικιωμένους βοηθά στην μείωση της κόπωσης, άγχους, κατάθλιψης, ενώ αυξάνει την εγρήγορση, το ενδιαφέρον τους και την προσωπική φροντίδα.
  • Είναι σημαντικό για την λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, ενεργοποιεί την κύρια ορμόνη την Τ4 και προστατεύει τον αδένα από την βλάβη των ελεύθερων ριζών.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ metapharm

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017 00:00

COENZYME Q10- (ΣΥΝΕΝΖΥΜΟ Q10)

Το συνένζυμο Q10 ή ουβικινόνη βρίσκεται σε όλο το ανθρώπινο σώμα. Πρόκειται για μία λιποδιαλυτή ουσία που παίζει καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή ενέργειας στα μιτοχόνδρια των κυττάρων του ανθρώπινου οργανισμού. Χρησιμοποιείται για τη μετατροπή της τροφής σε ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη), δηλαδή σε ενέργεια.

Είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό, προστατεύει το σώμα από τις ελεύθερες ρίζες1 και βοηθά στη διατήρηση της βιταμίνης Ε, του κυρίου αντιοξειδωτικού παράγοντα των κυτταρικών μεμβρανών και της χοληστερόλης.2

Τα συμπληρώματά του μελετώνται για το αν μπορούν να βελτιώσουν τη φυσική αντοχή λόγω της επίδρασής του στην παραγωγή ενέργειας.3 Σε έρευνες, οι ερευνητές δεν ανέφεραν καμία διαφορά στο συνένζυμο Q10 των μυών ή του αίματος μεταξύ ασθενών με ινομυαλγία και άλλων, υγειών ατόμων.4

Η σύνθεση του σπέρματος απαιτεί σημαντικά ποσά ενέργειας. Εξαιτίας του ρόλου του στην παραγωγή ενέργειας, το συνένζυμο Q10 έχει μελετηθεί σε στείρους άνδρες. Προκαταρκτικές έρευνες αναφέρουν ότι τα συμπληρώματά συνενζύμου Q7, ενός ανάλογου μορίου, αύξησαν τον αριθμό σπερματοζωαρίων στους στείρους άνδρες.5

Η θεραπεία των ούλων (περιοδοντικός ιστός) απαιτεί αυξημένη παραγωγή ενέργειας, έτσι οι ερευνητές ερεύνησαν την επίδραση των συμπληρωμάτων συνενζύμου Q10 σε άτομα με περιοδοντίτιδα, που συνδέεται με έλλειψη του Q10 . Διπλές-τυφλές μελέτες έδειξαν ότι άτομα με παθήσεις των ούλων που έλαβαν συμπληρώματα συνενζύμου Q10 είχαν μεγαλύτερη βελτίωση από εκείνους που έλαβαν κάποιο εικονικό φάρμακο.6

Ο ρόλος του στο σχηματισμό ενέργειας σχετίζεται και με τον τρόπο που το σώμα χρησιμοποιεί τους υδατάνθρακες. Προκαταρκτικές έρευνες υποδεικνύουν ότι κάποιο παρόμοιο συστατικό κατάφερε να μειώσει τα επίπεδα σακχάρων του αίματος σε μια ομάδα ατόμων με διαβήτη.7 Τα άτομα πάντως με διαβήτη τύπου ΙΙ (ενήλικες) βρέθηκε ότι έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα Q10 στο αίμα συγκριτικά με άλλα υγιή άτομα.8

Στην ουσία, κάθε ανθρώπινο κύτταρο περιέχει το συνένζυμο Q10. Υπάρχει στα μιτοχόνδρια, την περιοχή του κυττάρου όπου παράγεται η ενέργεια. Η καρδιά και το συκώτι περιέχουν τις μεγαλύτερες ποσότητες συνενζύμου. Έχει βοηθήσει άτομα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια,9 κάτι που αναφέρθηκε και σε μια ανάλυση οκτώ ελεγχόμενων δοκιμασιών10 και παρατηρήθηκε σε κάποιες,11 αλλά όχι όλες, τις διπλές-τυφλές μελέτες.12,13,14 Τα ευεργετικά του αποτελέσματα μπορεί να μην είναι φανερά, μέχρι τουλάχιστον να περάσουν κάποιοι μήνες θεραπείας. Η διακοπή της λήψης του έχει ως αποτέλεσμα σοβαρούς υποτροπιασμούς και θα πρέπει να την επιχειρήσετε μόνο υπό την επίβλεψη κάποιου γιατρού.15

Παρόμοιες βελτιώσεις έχουν αναφερθεί και σε άτομα με καρδιομυοπάθειες - μια ομάδα παθήσεων που επηρεάζουν τον καρδιακό μυ. Έρευνες (συμπεριλαμβανομένων και διπλών-τυφλών μελετών) στον τομέα αυτό, έχουν θετικά αποτελέσματα.16

Επίσης, λόγω της επίδρασής του στον καρδιακό μυ, οι ερευνητές έχουν μελετήσει και περιπτώσεις ανθρώπων με καρδιακές αρρυθμίες. Οι προκαταρκτικές έρευνες στο συγκεκριμένο τομέα ανέφεραν βελτίωση μετά από περίπου ένα μήνα, σε άτομα με κοιλιακή ταχυκαρδία (μορφή αρρυθμίας) που έπασχαν και από διαβήτη.17

Ασθενείς με στηθάγχη που λάμβαναν 150mg συνενζύμου Q10 την ημέρα, ανέφεραν βελτίωση της ικανότητας άσκησης, χωρίς πόνο στο στήθος,18 κάτι που επιβεβαιώνεται και από ανεξάρτητες έρευνες.19

Το συνένζυμο Q10 φαίνεται να αυξάνει την αντοχή της καρδιάς σε περίπτωση έλλειψης οξυγόνου. Ως αποτέλεσμα, κάποιες προκαταρκτικές έρευνες έδειξαν ότι τα προβλήματα από καρδιολογικές επεμβάσεις συνέβαιναν σπανιότερα σε άτομα που έπαιρναν το συνένζυμο, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου.20

Τα άτομα με μυϊκές δυστροφίες, δεν έχουν αρκετή ποσότητα συνενζύμου Q10 στα μιτοχόνδρια των μυών τους, κάτι που μπορεί να επηρεάζει και τη μυϊκή τους λειτουργία. Σε μια διπλή-τυφλή τρίμηνη δοκιμασία, οι τέσσερεις από τους οκτώ συμμετέχοντες με μυϊκή δυστροφία παρουσίασαν βελτίωση στην καρδιακή λειτουργία τους και απέκτησαν μια αίσθηση ευημερίας όταν έλαβαν συμπλήρωμα του Q10.21

Επίσης άτομα που πάσχουν από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, φαίνεται να έχουν μειωμένη λειτουργία των μιτοχονδρίων τους. Λόγω της επίδρασης του συνενζύμου Q10 στα μιτοχόνδρια, χορηγήθηκε σε μια ομάδα ατόμων με Αλτσχάιμερ, Q10 (μαζί με σίδηρο και βιταμίνη Β6) και αναφέρθηκε ότι η πρόοδος της νόσου διεκόπη για ενάμισι με δύο χρόνια.22

Το συνένζυμο Q10 ρυθμίζει και το ανοσοποιητικό.23 Σαν αποτέλεσμα, υπάρχουν κάποιες αναφορές, όπου γυναίκες με μεταστατικό καρκίνο στο στήθος (που είχε εξαπλωθεί και σε άλλους ιστούς), μετά από θεραπεία με μεγάλη ποσότητα (390mg την ημέρα) συνενζύμου Q10 , παρατήρησαν οπισθοχώρηση της νόσου.24

Επιπλέον, το συνένζυμο Q10 ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση, μειώνοντας την αντίσταση στη ροή του αίματος.25 Αρκετές δοκιμασίες αναφέρουν ότι τα συμπληρώματα συνενζύμου Q10 μειώνουν την αρτηριακή πίεση και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, σε άτομα με υπέρταση, συνήθως μετά από δέκα εβδομάδες με τέσσερεις ή και περισσότερους μήνες θεραπείας.26

Σε μια διπλή-τυφλή μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 21 ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, τα συμπληρώματα συνενζύμου Q10 των 60mg, τρεις φορές την ημέρα, για τέσσερεις εβδομάδες βελτίωσαν κάποιες τιμές μετρήσεων της νεφρικής λειτουργίας (άζωτο ουρίας, κρεατινίνη και κάθαρση κρεατινίνης), συγκριτικά με τα εικονικά φάρμακα και έτσι εξάλειψαν την ανάγκη θεραπείας σε κάποιους από τους ασθενείς27. Επειδή όμως η νεφρική ανεπάρκεια είναι ιδιαίτερα σημαντική και περίπλοκη πάθηση, πρέπει πάντα να συμβουλευόμαστε κάποιο γιατρό, πριν προχωρήσουμε στη λήψη οποιουδήποτε συμπληρώματος.

Τέλος, σε μια διπλή-τυφλή μελέτη, η χορήγηση 1.200mg συνενζύμου Q10 την ημέρα, για 16 μήνες σε ασθενείς με πρόωρο Πάρκινσον, καθυστέρησε σημαντικά την πρόοδο της ασθένειας, συγκριτικά τουλάχιστον με κάποιο εικονικό φάρμακο.28 Μικρότερες ποσότητες του συνενζύμου ήταν ελαφρώς αποτελεσματικότερες από τα εικονικά φάρμακα, αλλά η διαφορά δεν είχε σημασία από στατιστικής, τουλάχιστον, άποψης.

 

 

Πηγές

Το συνένζυμο Q είναι ευρέως διαδεδομένο στη φύση, και μπορούμε να το βρούμε σε πολλές φυτικές και ζωικές πηγές, ενώ σε κάποια μορφή του συντίθεται και στα κύτταρα μας ( για το λόγο αυτό δεν ανήκει στις βιταμίνες κατά τον κλασσικό τους ορισμό, αν και συχνά το κατατάσσουν σε αυτές). Έτσι τα επίπεδα του συνενζύμου στον οργανισμό εξαρτώνται από την ποσότητα που θα προσλάβουμε εξωγενώς, μέσα από τη διατροφή και τα συμπληρώματα που το περιέχουν, όσο και από το ρυθμό της εξωγενούς βιοσύνθεσής του.

Το συνένζυμο βρίσκεται σε διάφορα τρόφιμα όπως είναι η σόγια, λιπαρά ψάρια όπως οι σαρδέλες, σκουμπρί, μοσχάρι, χοιρινό και κοτόπουλο, ξηροί καρποί (όλοι είναι πλούσιες πηγές όπως τα αμύγδαλα, τα φιστίκια και τα καρύδια), το σουσάμι, έλαια όπως το βαμβακέλαιο, το σογιέλαιο και το ελαιόλαδο, λαχανικά όπως το μπρόκολο, το σπανάκι, το κουνουπίδι και το λάχανο, και φρούτα. Παρακάτω δίνεται ενδεικτικός πίνακας με κάποιες από τις πλουσιότερες πηγές:

 

mg / 100 gr

Σόγια

9.2

Σαρδέλες

6.4

Σκουμπρί

4.3

Μοσχάρι

3.1

Πιτυρούχα δημητριακά

2.8

Κοτόπουλο

2.1

Ξηροί καρποί

1.7

Σπανάκι

1.0

 

Είναι φανερό από τα παραπάνω, πως αν και υπάρχει σε αρκετές τροφές, η περιεκτικότητα είναι τόσο μικρή που είναι σχετικά δύσκολο να καταφέρουμε να καλύψουμε μέσα από τη διατροφή μας την απαιτούμενη ημερήσια δοσολογία, που είναι περίπου 400 mg.

 

Ποιοι έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν κάποια έλλειψη;

Δεν είναι ιδιαίτερα κατανοητή η κατάσταση έλλειψης και το πιθανότερο είναι, πως όταν συμβαίνει, οφείλεται μάλλον περισσότερο στα προβλήματα σύνθεσης που υπάρχουν στον οργανισμό και λιγότερο στη διατροφή. Χαμηλά επίπεδα έχουν αναφερθεί σε άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιομυοπάθειες, ουλίτιδα, παχυσαρκία, υπέρταση, μυϊκή δυστροφία, διαβήτη, ΑΙDS. Επίσης και οι ασθενείς με φαινυλκετονουρία μπορεί να παρουσιάσουν έλλειψη λόγω περιορισμών στη διατροφή τους29. Τέλος, τα επίπεδα είναι συνήθως χαμηλά στους ηλικιωμένους. Το τεστ για τον υπολογισμό του Q10 πάντως, δεν είναι διαδεδομένο και δε μπορεί να το βρει κανείς εκτός των ιατρικών εργαστηρίων.

 

 

Ποια μορφή συνενζύμου Q10 είναι η καλύτερη;

Οι περισσότερες30 αλλά όχι όλες31, οι έρευνες υποδεικνύουν ότι η λιποδιαλυτή μορφή του συνενζύμου Q10 απορροφάται καλύτερα από αυτή σε σκόνη ή κόκκους32.

 

 

Συνήθης δοσολογία

Για τους ενήλικες τα επίπεδα κυμαίνονται από 30 έως 90mg την ημέρα, αν και άτομα με συγκεκριμένες παθήσεις μπορεί να χρειάζονται και μεγαλύτερες ποσότητες (πάντα με τη συγκατάθεση ενός γιατρού). Στο μεγαλύτερο κομμάτι της έρευνας έχουν χρησιμοποιηθεί από 90 έως 150mg την ημέρα, όσον αφορά τον τομέα των καρδιοπαθών. Όσο για τους καρκινοπαθείς, που θεωρητικά θα πρέπει να παίρνουν μεγαλύτερες ποσότητες, είναι απαραίτητο να το συζητήσουν με το γιατρό τους, πριν προβούν στη λήψη κάποιου συμπληρώματος. Υπάρχουν διάφορες ανέκδοτες αναφορές για μεγάλες ποσότητες συνενζύμου Q10 που επέδρασαν θετικά σε διάφορες μορφές καρκίνου. Παρόλα αυτά, χρειάζονται ελεγχόμενες δοκιμασίες ώστε να επιβεβαιωθούν οι παραπάνω προκαταρκτικές παρατηρήσεις. Οι περισσότεροι γιατροί, πάντως, συστήνουν η λήψη του, να γίνεται σε συνδυασμό με κάποιο γεύμα.

 

 

Παρενέργειες

Ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια που παίρνουν συνένζυμο Q10, δε θα πρέπει να διακόψουν τη λήψη του, εκτός και αν κάποιος γιατρός τους το συστήσει.

Μια μεμονωμένη εργαστηριακή μελέτη ανέφερε ότι η αντικαρκινική δράση ενός συγκεκριμένου φαρμάκου για τη μείωση της χοληστερόλης διεκόπη λόγω της λήψης συνενζύμου Q10.33 Μέχρι στιγμής, οι ερευνητές δεν έχουν δώσει μεγάλη βάση στη συγκεκριμένη αναφορά, καθώς τα αποτελέσματά παραμένουν ανεπιβεβαίωτα από άλλες μελέτες είτε σε ανθρώπους, είτε σε ζώα, είτε ακόμα και σε δοκιμαστικούς σωλήνες. Το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε στη συγκεκριμένη εργαστηριακή μελέτη, δεν αποτελεί μέρος της θεραπείας του καρκίνου και κάποιες προκαταρκτικές πληροφορίες σχετικά με τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων συνενζύμου Q10 σε ανθρώπους, αναφέρουν ότι πιθανότατα έχουν αντικαρκινική δράση.34,35,36

 

Αναφορές

1. Weber C, Jakobsen TS, Mortensen SA, et al. Antioxidative effect of dietary coenzyme Q10 in human blood plasma. Int J Vitam Nutr Res 1994;64:311-5.

2. Thomas SR, Neuzil J, Stocker R. Inhibition of LDL oxidation by ubiquinol-10. A protective mechanism for

coenzyme Q in atherogenesis? Mol Aspects Med 1997;18:S85-103.

3. Kelly GS. Sport nutrition: a review of selected nutritional supplements for endurance athletes. Altern Med Rev 1997;2:282-95.

4. Thorsteindottir B, Rafnsdottir S, Geirsson AJ, et al. No difference in ubiquinone concentration of muscles

and blood in fibromyalgia patients and healthy controls. Clin Exp Rheumatol 1998;16:513-4.

5. Tanimura J. Studies on arginine in human semen. Part III. The influences of several drugs on male infertility. Bull Osaka Med School 1967;12:90-100.

6. Gaby AR. Coenzyme Q10. In A Textbook of Natural Medicine, by Pizzorno JE, Murray MT. Seattle: Bastyr University Press, 1998, V:CoQ10-1-8. [review].

7. Shigeta Y, Izumi K, Abe H. Effect of coenzyme Q7 treatment on blood sugar and ketone bodies of diabetics. J Vitaminol 1966;12:293-8.

8. Miyake Y, Shouzu A, Nishikawa M, et al. Effect of treatment of 3-hydroxy-3-methylglutaryl coenzyme I reductase inhibitors on serum coenzyme Q10 in diabetic patients. Arzneimittelforschung 1999;49:324-9.

9. Mortensen SA, Vadhanavikit S, Baandrup U, Folkers K. Long-term coenzyme Q10 therapy: a major advance in the management of resistant myocardial failure. Drug Exptl Clin Res 1985;11:581-93.

10. Soja AM, Mortensen SA. Treatment of chronic cardiac insufficiency with coenzyme Q10, results of metaanalysis in controlled clinical trials. Ugeskr Laeger 1997;159:7302-8.

11. Morisco C, Trimarco B, Condorelli M. Effect of coenzyme Q10 in patients with congestive heart failure: a long-term multicenter randomized study. Clin Investig 1993;71:S134-6.

12. Permanetter B, Rossy W, Klein G, et al. Ubiquinone (coenzyme Q10) in the long-term treatment of idiopathic dilated cardiomyopathy. Eur Heart J 1992;13:1528-33.

13. Watson PS, Scalia GM, Galbraith A, et al. Lack of effect of coenzyme Q on left ventricular function in patients with congestive heart failure. J Am Coll Cardiol 1999;33:1549-52.

14. Khatta M, Alexander BS, Krichten CM, et al. The effect of coenzyme Q10 in patients with congestive heart failure. Ann Intern Med 2000;132:636-40.

15. Mortensen SA, Vadhanavikit S, Baandrup U, Folkers K. Long-term coenzyme Q10 therapy: a major advance in the management of resistant myocardial failure. Drug Exptl Clin Res 1985;11:581-93.

16. Gaby AR. The role of coenzyme Q10 in clinical medicine: part II. Cardiovascular disease, hypertension,

diabetes mellitus and infertility. Altern Med Rev 1996;1:168-75 [review].

17. Fujioka T, Sakamoto Y, Mimura G. Clinical study of cardiac arrhythmias using a 24-hour continuous electrocardiographic recorder (5th report)—antiarrhythmic action of coenzyme Q10 in diabetics. Tohoku J

Exp Med 1983;141(suppl):453-63.

18. Kamikawa T, Kobayashi A, Yamashita T, et al. Effects of coenzyme Q10 on exercise tolerance in chronic stable angina pectoris. Am J Cardiol 1985;56:247.

19. Mortensen SA. Perspectives on therapy of cardiovascular diseases with coenzyme Q10 (ubiquinone). Clin Invesigt 1993;71:S116-23 [review].

20. Tanaka J, Tominaga R, Yoshitoshi M, et al. Coenzyme Q10: the prophylactic effect on low cardiac output following cardiac valve replacement. Ann Thorac Surg 1982;33:145-51.

21. Folkers K, Wolaniuk J, Simonsen R, et al. Biochemical rationale and the cardiac response of patients with muscle disease to therapy with coenzyme Q10. Proc Natl Acad Sci 1985;82:4513-6.

22. Imagawa M, Naruse S, Tsuji S, et al. Coenzyme Q10, iron, and vitamin B6 in genetically-confirmed Alzheimer’s disease. Lancet 1992;340:671 [letter].

23. Folkers K, Shizukuishi S, Takemura K, et al. Increase in levels of IgG in serum of patients treated with coenzyme Q10. Res Commun Pathol Pharmacol 1982;38:335-8.

24. Lockwood K, Moesgaard S, Yamamoto T, Folkers K. Progress on therapy of breast cancer with vitamin Q10 and the regression of metastases. Biochem Biophys Res Commun 1995;212:172-7.

25. Digiesi V, Cantini F, Bisi G, et al. Mechanism of action of coenzyme Q10 in essential hypertension. Curr Ther Res 1992;51:668-72.

26. Gaby AR. The role of coenzyme Q10 in clinical medicine: part II. Cardiovascular disease, hypertension, diabetes mellitus and infertility. Altern Med Rev 1996;1:168-75 [review].

27. Singh RB, Khanna HK, Niaz MA. Randomized, double-blind placebo-controlled trial of coenzyme Q10 in chronic renal failure: discovery of a new role. J Nutr Environ Med 2000;10:281-8.

28. Shults CW, Oakes D, Kieburtz K, et al. Effects of coenzyme Q10 in early Parkinson disease: evidence of

slowing of the functional decline. Arch Neurol 2002;59:1541–50.

29. Artuch R, Vilaseca MA, Moreno J, et al. Decreased serum ubiquinone-10 concentrations in phenylketonuria. Am J Clin Nutr 1999;70:892–5.

30. Weiss M, Mortensen SA, Rassig MR, et al. Bioavailability of four oral coenzyme Q10 formulations in healthy volunteers. Molec Aspects Med 1994;15:273–80.

31. Kaikkonen J, Nyyssonen K, Porkkala-Sarataho E, et al. Effect of oral coenzyme Q10 on the oxidation resistance of human VLDL + LDL fraction: absorption and antioxidative properties of oil and granule-based preparations. Free Radic Biol Med 1997;22:1195–202.

32. Chopra RK, Goldman R, Sinatra ST, Bhagavan HN. Relative bioavailability of coenzyme Q10 formulations in human subjects. Int J Vitam Nutr Res 1998;68:109–13.

33. Larsson O. Effects of isoprenoids on growth of normal human mammary epithelial cells and breast cancer cells in vitro. Anticancer Res 1994;114:123–8.

34. Lockwood K, Moesgaard S, Folkers K. Partial and complete regression of breast cancer in patients in relation to dosage of coenzyme Q10. Biochem Biophys Res Commun 1994;199:1504–8.

35. Lockwood K, Moesgaard S, Yamamoto T, Folkers K. Progress on therapy of breast cancer with vitamin Q10 and the regression of metastases. Biochem Biophys Res Commun 1995;212:172–7.

36. Judy WV. Nutritional intervention in cancer prevention and treatment. American College for Advancement in Medicine Spring Conference, Ft. Lauderdale, FL. May 3, 1998.

Γουίλιαμ Τάιλερ, Dr of Naturopathy

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μια αναπνευστική πάθηση που χαρακτηρίζεται από μπλοκαρίσματα στους αεραγωγούς που έχουν να κάνουν με την σωστή αναπνοή. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει παθήσεις όπως το εμφύσημα και η χρόνια βρογχίτιδα. Η ΧΑΠ μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της ανεξέλεγκτης απελευθέρωσης κυτοκινών. Ο αριθμός των ουδετερόφιλων είναι αυξημένος στους αεραγωγούς των καπνιστών και των ασθενών με ΧΑΠ, ειδικά στην χρόνια βρογχίτιδα.

Εμφύσημα

Το εμφύσημα αφορά την καταστροφή των πνευμόνων με την πάροδο του χρόνου. Οι κυψελίδες των πνευμόνων αποτυγχάνουν να διατηρήσουν τη λειτουργική δομή τους και καταρρέουν κατά τη διάρκεια της εκπνοής, παρεμβάλλοντας έτσι στη σωστή ανταλλαγή αερίων.

Χρόνια βρογχίτιδα

Η χρόνια βρογχίτιδα συνεπάγεται μακροχρόνια φλεγμονή των βρόγχων των πνευμόνων. Πιο συχνά προκαλούμενη από το κάπνισμα τσιγάρων, η χρόνια βρογχίτιδα μπορεί επίσης να οφείλεται σε αλλεργίες, ιογενείς λοιμώξεις, φάρμακα και άλλες ιατρικές παθήσεις.

Θεραπεία με ένζυμα

Η θεραπεία με συστημικά ένζυμα χρησιμοποιείται σε άτομα που πάσχουν από ΧΑΠ ώστε να βοηθήσει στην αύξηση των πνευμονικών αντιπρωτεϊνασών και να μειώσει τη διόγκωση του βρογχικού βλεννογόνου, βελτιώνοντας έτσι την αναπνευστική λειτουργία και μειώνοντας τη συσσώρευση ινώδους στους πνεύμονες. Τα πρωτεολυτικά ένζυμα βοηθούν να μειωθεί η απελευθέρωση των παραγόντων πήξης, το ινωδογόνο, οι προφλεγμονώδεις κυτοκίνες και διάφορα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που επιδεινώνουν τη βλάβη στους πνεύμονες.

ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΕΝΖΥΜΑ

Σερραπεπτάση

Η σερραπεπτάση έχει αποδειχθεί ότι έχει εντοπισμένες αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη μείωση της διόγκωσης και να διασπάσουν το συσσωρευμένο ινώδες στους αεραγωγούς.

Για παράδειγμα, στη χρόνια βρογχίτιδα, οι υπερβολικές εκκρίσεις βλέννας από φλεγμονή μπορούν να κάνουν δύσκολη την αναπνοή.

Η σερραπεπτάση έχει επίσης δειχθεί ότι αραιώνει τη βλέννα στους πνεύμονες, καθιστώντας τη πιο εύκολο να αποβληθεί.

Μελέτη έδειξε ότι η σερραπεπτάση μείωσε τη συχνότητα του βήχα και της απόχρεμψης, μετέβαλλε την ιξωδοελαστικότητα των πτυέλων και μείωσε τον αριθμό των ουδετερόφιλων. Η σερραπεπτάση απέδειξε την ικανότητα να ρυθμίζει τον αριθμό των ουδετερόφιλων στο αίμα. Η μείωση του αριθμού των ουδετερόφιλων καταδεικνύει ότι η σερραπεπτάση είναι αποτελεσματική στον έλεγχο της φλεγμονής.

Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) χρησιμοποιείται συχνά ως ένα μη ειδικό μέτρο της φλεγμονής. Μια σημαντική μείωση της ΤΚΕ βρέθηκε σε άτομα μετά τη χορήγηση ενζύμων.

Νατοκινάση

Η νατοκινάση είναι ένα ένζυμο που προέρχεται από ζύμωση σόγιας, με καλά τεκμηριωμένα ινωδολυτικά οφέλη. Η νατοκινάση μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με ΧΑΠ ενθαρρύνοντας την ινόλυση της συσσώρευσης ουλώδους ιστού ως αποτέλεσμα της χρόνιας φλεγμονής στους πνεύμονες.

Αφομοιώνοντας την ινωδολυτική πρωτεάση καθώς και υπόστρωμα του πλάσματος, η νατοκινάση παράγει μία αύξηση της ινωδολυτικής δραστηριότητας στο πλάσμα με διάσπαση του ινωδογόνου, μειώνοντας έτσι τον ουλώδη ιστό και προλαμβάνοντας την περαιτέρω συσσώρευση των ανοσοκυττάρων σαν ουλώδη ιστό.

Βρομελίνη

Μελέτες υποστηρίζουν τη βιοδιαθεσιμότητα και αποτελεσματικότητα της χορηγούμενης από του στόματος βρομελίνης για θεραπεία φλεγμονωδών καταστάσεων.

Οι επιδράσεις της βρομελίνης στην πνευμονική λειτουργία δείχνουν μια προστατευτική επίδραση στη λειτουργία των πνευμόνων, καθώς οι ομάδες που έλαβαν αγωγή με βρομελίνη φαίνεται να έχουν μειωμένο πνευμονικό τραυματισμό σε αντίθεση με τις ομάδες ελέγχου.

Η βρομελίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το ιξώδες των πτυέλων και αυξάνει τον όγκο των πτυέλων in vivo, το οποίο θα βοηθούσε με τα συμπτώματα των ατόμων που πάσχουν από χρόνια βρογχίτιδα, επιτρέποντάς τους να αποβάλλουν βλέννα πιο εύκολα και διευκολύνοντας την αποτελεσματικότερη αναπνοή. Η από του στόματος χορήγηση της βρομελίνης σε ποντίκια με επαγόμενη αναπνευστική φλεγμονή μείωσε τις συγκεντρώσεις κυτοκίνης (ηωσινόφιλα και IL-13).

Επιπλέον, η βρομελίνη βρέθηκε ότι μειώνει τη μετανάστευση των ουδετερόφιλων σε θέσεις φλεγμονής, ένας βασικός παράγοντας για τα συμπτώματα της ΧΑΠ.

Παπαΐνη

Η παπαΐνη έδειξε σημαντική αναστολή του σχηματισμού κοκκιωματώδους ιστού, υποδεικνύοντας ότι οι επιδράσεις της αφορούν την υποχρόνια φλεγμονή στην οποία συμμετέχουν διάφοροι τύποι κυτταρικής μετανάστευσης. Η παπαΐνη δρα ως ευεργετικός παράγοντας απομάκρυνσης υπολειμμάτων χωρίς επιβλαβείς συνέπειες για τον υγιή ιστό λόγω της ειδικότητάς της.

Πρωτεάσες

Η έρευνα δείχνει ότι η θεραπεία με ένζυμα πρωτεασών μπορεί να βοηθήσει στην μείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων της CRP στο σώμα. Σε μία διπλή-τυφλή μελέτη, οι ερευνητές υπέβαλλαν μια ομάδα ατόμων σε αγωγή με συστημικά ένζυμα πριν από το χειρουργείο και αρκετές ημέρες μετά από αυτό και συνέκριναν τα επίπεδα της CRP τους με εκείνα της ομάδας ελέγχου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι από την τρίτη ημέρα μετά τη χειρουργική επέμβαση, τα επίπεδα της CRP ήταν 300% υψηλότερα στην ομάδα ελέγχου σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν αγωγή με τα πρωτεολυτικά ένζυμα.

ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΑ

Ελπιδοφόρα αποτελέσματα από την χορήγηση συμπληρωμάτων αντιοξειδωτικών καταγράφηκαν σε άτομα με ΧΑΠ. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην ανατροπή και την πρόληψη της φθοράς από το οξειδωτικό στρες στα κύτταρα του σώματος σε άτομα με ΧΑΠ. Οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών και η αυξημένη ζήτηση για αντιοξειδωτικά λόγω των υψηλών επιπέδων του οξειδωτικού στρες προκύπτουν από την ίδια την ασθένεια και συμβάλλουν στην εξέλιξή της.

Τα αντιοξειδωτικά, όπως η ρουτίνη, το Amla και το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού, μπορούν να ανατρέψουν και να αποτρέψουν την οξειδωτική φθορά.

Ρουτίνη

Χρησιμοποιώντας τα αντιοξειδωτικά στη θεραπεία της ΧΑΠ μπορούμε να επηρεάσουμε σημαντικά αποτελέσματα όπως: ξεπέρασμα της αντίστασης των στεροειδών, υπερέκκριση βλέννας, φλεγμονή και αναδιαμόρφωση εξωκυττάριας μήτρας.

Amla

Οι φαινολικές ενώσεις του amla έχουν ιδιότητες εξουδετέρωσης των ελευθέρων ριζών και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας φλεγμονής. Το amla έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και καταστροφική δράση κατά των ελεύθερων ριζών.

Εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού

Η ικανότητα του εκχυλίσματος σπόρων σταφυλιού να λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας και προληπτική θεραπεία συμβάλλει στην ευεργετική χρήση του ως αντιοξειδωτικό. Το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού συμβάλλει στην αποκατάσταση του DNA, ενώ αναστέλλει το μεταβολισμό και αποτοξινώνει τις κυτταροτοξικές ρίζες.

Από την επιστημονική ομάδα της AM Health

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε μία έκθεση όπου αναφέρεται στην ανεπάρκεια ανάπτυξης αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας απειλής εξαιτίας της μικροβιακής αντοχής. Ως συνέπεια, δημιουργείται η ανησυχία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ασθενειών έναντι επικίνδυνων παθογόνων μικροβίων.

Για τον λόγο αυτό, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προωθεί και δίνει έμφαση στην πρόληψη και στην βελτίωση του ελέγχου των λοιμώξεων.

Το μυστικό δεν είναι άλλο από την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος με την χορήγηση συμπληρωμάτων διατροφής. Αυτό επιτυγχάνεται με συνδυασμό ορθομοριακών ουσιών που προάγουν συγκεκριμένες δράσεις στα κύτταρα με αποτέλεσμα να υπάρχει ορθοκυτταρική δράση. Έτσι δημιουργείται ένα δυνατό αμυντικό σύστημα που βοηθά στην πρόληψη, αλλά και στην επίσπευση της ανάρρωσης εάν νοσήσουμε.

Ο Linus Pauling, πατέρας της ορθομοριακής ιατρικής και διακριθείς με βραβείο Νόμπελ δύο φορές, πρώτος ανακάλυψε ότι η βιταμίνη C ακόμα και σε ποσότητα 1000 mg (έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές με διπλές-τυφλές έρευνες) μειώνει την εμφάνιση κρυολογημάτων σε ποσοστό 45% και τη διάρκειά τους σε μεγάλο βαθμό. Επίσης η βιταμίνη Α, όταν ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, ονομάστηκε «φάρμακο κατά των λοιμώξεων». Η βιταμίνη Α ενισχύει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να αντιστέκεται στις λοιμώξεις.

Οι βιταμίνες Β1, Β2, Β3 και η Βιοτίνη συμμετέχουν σε διαφορετικά στάδια της παραγωγής ενέργειας, η βιταμίνη Β6 είναι απαραίτητη στο μεταβολισμό των αμινοξέων, ενώ η Β12 και το Φολικό οξύ βοηθούν στη διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης. Το σύμπλεγμα της βιταμίνης Β1, Β2, Β3, Β5, Β6, Β12) και το Παντοθενικό οξύ, βελτιώνουν τη διάθεση, την ενέργεια και τη γενικότερη ευεξία, καθώς επίσης μειώνουν τα επίπεδα άγχους, στρες και ενισχύουν την ικανότητα συγκέντρωσης.  Η βιταμίνη Ε αποδεδειγμένα ενισχύει την ανοσία και αυξάνει τα επίπεδα των κυττάρων Τ.

Το Φολικό οξύ, η Ινοσιτόλη, η Χολίνη και το PABA (Παρααμινοβενζοϊκό οξύ) είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την παραγωγή όλων των κυττάρων του σώματος, όπως των ερυθρών και των λευκών αιμοσφαιρίων και πολλών νευροδιαβιβαστών. Η βιταμίνη D χαρακτηρίζεται σε διεθνή έντυπα ως θαυματουργή βιταμίνη και αναφέρεται ότι η επαρκής λήψη της είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για την υγεία μας. Η φυσική β-Καροτίνη (από Dunaliella Salina Algae), δρα ως αντιοξειδωτικός παράγοντας. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και ενεργοποιεί τον Θύμο Αδένα, η συμβολή του οποίου είναι σημαντική για την άμυνα. Ο Ψευδάργυρος ως συστατικό πολλών ενζύμων είναι απαραίτητος για το ανοσοποιητικό σύστημα. Το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται Ψευδάργυρο για να κατασκευάσει πάνω από διακόσια διαφορετικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένων των ενζύμων που είναι κρίσιμα για τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Πολλές διπλές-τυφλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο Ψευδάργυρος είναι αποτελεσματικός στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της γρίπης και των κρυολογημάτων.

Ο επαναποικισμός με φιλικά βακτήρια του εντέρου, όπως Lactobacillus Acidophilus, βοηθά στην πρόληψη των ασθενειών με το να στερεί στα παθογόνα βακτήρια την ευκαιρία ανάπτυξης και εξάπλωσής τους. Πολυάριθμες έρευνες έχουν δείξει ότι οι θεραπείες με αντιβιοτικά έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των γαλακτοβάκιλλων, ιδίως του Lactobacillus Acidophilus, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται οι μορφές της οικογένειας Coli.

Τα Βιοφλαβονοειδή (Citrus Bioflavonoids) βοηθούν γενικά στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Διαστέλλουν τα αγγεία και βελτιώνουν το κυκλοφορικό σύστημα. Χαλαρώνουν με αυτόν τον τρόπο το μυϊκό σύστημα και καταπολεμούν την ατονία και την υπερβολική κόπωση. Το Σελήνιο αποτελεί ισχυρό αντιοξειδωτικό παράγοντα, μειώνοντας τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και αφαιρώντας την τοξικότητα από τα βαριά μέταλλα και τα υπεροξειδωμένα λίπη, ενισχύοντας την ασπίδα προστασίας του οργανισμού. Επίσης είναι απαραίτητο για την σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, διεγείροντας τη δράση των λευκοκυττάρων, ενώ παράλληλα συντελεί και στην ενεργοποίηση των ορμονών του θυρεοειδούς.

Η Aloe Vera έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές δράσεις και ενεργοποιεί τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης η τροφοδοσία με μια σειρά από φυσικές ουσίες μετάλλων και ιχνοστοιχείων όπως τα Potassium, Iron, Manganese, Chromium, Calcium, Choline, Inositol, Magnesium, προάγουν τις μεταβολικές διαδικασίες, την απελευθέρωση ενέργειας από την τροφή, την οξυγόνωση των κυττάρων, βοηθώντας συνεργικά την ενίσχυση και συντήρηση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ένας συνδυασμός με τις παραπάνω ουσίες είναι ιδανικός για την τόνωση και την διατήρηση των δυνάμεων του αμυντικού συστήματος του οργανισμού, σε καταστάσεις που υπάρχουν αυξημένες ανάγκες, όπως επαναλαμβανόμενα κρυολογήματα, περίοδοι ιώσεων και γενικά σε καταστάσεις που το σύστημα άμυνας πρέπει να ανταπεξέλθει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από την επιστημονική ομάδα της Metapharm