Άσθμα: θεραπεία με ένζυμα

Κατηγορία Natural Medicine
Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018 09:18 Διαβάστηκε 31 φορές
Τεύχος 84

Το άσθμα είναι μία φλεγμονώδης πάθηση που περιλαμβάνει σπασμούς των βρόγχων και βρογχιολίων. Ο κίνδυνος του άσθματος επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες. Οι κρίσεις άσθματος προκαλούνται από την εισπνοή ή/και κατανάλωση ενός αλλεργιογόνου. Μόλις εκτεθεί στο αλλεργιογόνο, το σώμα απελευθερώνει μακροφάγα στους αεραγωγούς για την αντιμετώπιση του ξένου εισβολέα. Οι λείοι μύες των αεραγωγών, στη συνέχεια, κονταίνουν και συστέλλονται, οδηγώντας σε δυσκολία στην αναπνοή.

Το άσθμα προκαλεί αλλαγές στη δομή της εσωτερικής επένδυσης των επιθηλιακών κυττάρων. Μια αύξηση του αριθμού των λαγηνοειδών κυττάρων αυξάνει την έκκριση βλεννίνης, δημιουργώντας ένα φράγμα βλέννας στους αεραγωγούς. Τα αιμοφόρα αγγεία στα βρογχικά τοιχώματα αυξάνουν σε μέγεθος και αριθμό στους ασθματικούς. Φλεγμονή των αεραγωγών κατά τη διάρκεια μιας κρίσης προκαλεί αγγειοδιαστολή και διαρροή της πρωτεΐνης του πλάσματος και ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός του αυλού.

Η συσσώρευση του ινώδους έχει σημαντικές επιπτώσεις στη φυσική ή μηχανική κίνηση των πνευμόνων. Το ινώδες μπορεί να συμβάλλει στο κλείσιμο των αεραγωγών αδρανοποιώντας τον επιφανειοδραστικό παράγοντα και συμβάλλοντας στο κλείσιμο. Οι φλεγμονώδεις μηχανισμοί που εμπλέκονται στο κλείσιμο των αεραγωγών και η υπεραντιδραστικότητα περιλαμβάνουν όχι μόνο συσσώρευση εξωαγγειακού ινώδους, αλλά επίσης εκκρίματα πλάσματος και φλεγμονώδη κύτταρα.

Η συνεχής απελευθέρωση ινώδους κατά την διάρκεια της φλεγμονώδους αντίδρασης μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευσή του στον πνευμονικό ιστό, κάνοντας τους πνεύμονες ξηρούς και άκαμπτους. Οι περισσότερες κρίσεις άσθματος είναι ήπιες. Ωστόσο, αν αφεθούν χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνιο άσθμα ή σε μεγαλύτερης διάρκειας και πιο συχνά επεισόδια άσθματος. Ενδεχομένως, η αναπνοή μπορεί να απαιτεί συνεχή προσπάθεια.

Η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), όπως ασπιρίνη, ναπροξένη και ιβουπροφαίνη, έχει βρεθεί να πυροδοτεί σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες κρίσεις άσθματος. Η δυσανεξία στα ΜΣΑΦ είναι γενετική, αν και η ευαισθησία στα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξηθεί με την ηλικία. Σε μια μελέτη, ερευνητές συμπέραναν ότι κατά προσέγγιση το 5% των παιδιών με άσθμα και το 21% των ενηλίκων με άσθμα ήταν ευαίσθητοι στο επαγόμενο από ασπιρίνη άσθμα (ΑΙΑ). Η ασπιρίνη επέφερε επίσης άσθμα σε 2.5% των μη ασθματικών στο δείγμα πληθυσμού.

Συμπτώματα

Κοινά συμπτώματα του άσθματος περιλαμβάνουν βήχα, συριγμό, πόνο στο στήθος, δυσφορία και δύσπνοια. Τα συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν νωρίς το πρωί, ως αντίδραση στην έντονη άσκηση ή σε ακραίες καιρικές συνθήκες. Το χρόνιο άσθμα συχνά συνυπάρχει με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ).

Μπορεί επίσης να διευκολύνει τη ΓΟΠ αυξάνοντας την κοιλιακή πίεση και μειώνοντας την πίεση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η ΓΟΠ προάγει τη συστολή και τον ερεθισμό των αεραγωγών με χρόνια οξεία αναρρόφηση, που μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες ουλές και βλάβη των αεραγωγών.

Θεραπεία με ένζυμα

Τόσο η θεραπεία με συστημικά όσο και με πεπτικά ένζυμα μπορεί να βελτιώσει τον κίνδυνο και τα συμπτώματα από το άσθμα. Τα συστημικά ένζυμα μπορεί να βοηθήσουν στη διάσπαση του ινώδους στους πνεύμονες, στη μείωση της φλεγμονής στους αεραγωγούς και την ενίσχυση της συνολικής ανοσολογικής λειτουργίας. Η θεραπεία με ένζυμα μεταβάλλει τις φλεγμονώδεις διεργασίες που εμπλέκονται στο χρόνιο άσθμα, μειώνοντας τον πόνο, το οίδημα και τη συσσώρευση ινώδους στους πνεύμονες. Τα πεπτικά ένζυμα μπορεί να βοηθήσουν το σώμα να λάβει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για να υποστηρίξει την υγιή λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος.

 

Συστημικά ένζυμα

Σερραπεπτάση

Η σερραπεπτάση έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες που βοηθούν στη μείωση του οιδήματος και των σπασμών των αεραγωγών, επιτρέποντας αρκετό οξυγόνο στους πνεύμονες και μειώνοντας τη σοβαρότητα των ασθματικών κρίσεων βήχα και συριγμού. Η σερραπεπτάση απέδειξε επίσης αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις σε περιοχές εντοπισμένης φλεγμονής.

Νατοκινάση

Η νατοκινάση αποτελεί κρίσιμο μέρος της θεραπείας λόγω της ικανότητάς της να διαλύει το ινώδες και να απενεργοποιεί τον αναστολέα του ενεργοποιητή πλασμινογόνου (ΡΑΙ-1). Ο ΡΑΙ-1 προάγει τη συσσώρευση ινώδους καταστέλλοντας την ινωδόλυση και έχει επίσης τεκμηριωθεί σε ομογενοποιήματα πνεύμονα ποντικών με επαγόμενο άσθμα. Η νατοκινάση έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τους παράγοντες πήξης που συμβάλλουν στα συμπτώματα του άσθματος.

Βρομελίνη

Η βρομελίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική για τον έλεγχο της φλεγμονής σε άτομα με άσθμα. Η από του στόματος χορήγηση της βρομελίνης σε ποντικούς με επαγόμενο άσθμα κατέδειξε μείωση της συγκέντρωσης κυτοκίνης (ηωσινόφιλα και IL-13), υποδεικνύοντας ότι η βρομελίνη μειώνει τη φλεγμονή των αεραγωγών στο άσθμα με τη ρύθμιση της δραστηριότητας της κυτοκίνης. Η θεραπεία με βρομελίνη μειώνει σημαντικά τα Τ λεμφοκύτταρα CD4+ και CD8+, την αναλογία των Τ-κυττάρων CD4+/CD8+ και τα κύτταρα IL-13 (ανοσολογικά και προφλεγμονώδη) στα ποντίκια. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η βρομελίνη παίζει επίσης ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην άμβλυνση της πυροδότησης της ανοσοαπόκρισης σε κρίσεις άσθματος, πράγμα που μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα τους.

Δεδομένα καταδεικνύουν ότι η από του στόματος χορηγούμενη βρομελίνη μπορεί να εξασθενίσει τη φλεγμονή σε ένα καλά χαρακτηρισμένο μοντέλο άσθματος ποντικού. Προτείνεται ότι η βρομελίνη μπορεί να ενισχύσει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων και τη λειτουργία τους, με αποτέλεσμα την επίλυση του άσθματος. Η προστατευτική επίδραση της βρομελίνης στους πνεύμονες συσχετίζεται με παρατηρούμενη μείωση των ηωσινοφίλων, λεμφοκυττάρων και κυτοκινών. Τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία βρομελίνης φαίνεται να έχουν μειωμένο πνευμονικό τραυματισμό σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου, καθώς και μια σημαντική μείωση στη συγκέντρωση της IL-13.

Πρωτεάσες

Οι πρωτεάσες έχει επίσης δειχθεί ότι είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη του ινώδους από τους πνεύμονες. Σε μια in vivo μελέτη, ποντίκια με επαγόμενη ενδοαγγειακή πήξη και παρεμποδισμένη ινωδόλυση υποβλήθηκαν σε θεραπεία με πρωτεάσες, η οποία μείωσε σημαντικά την πνευμονική βλάβη, με διάσπαση του ινώδους και του ουλώδους ιστού στους πνεύμονες. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι τα ένζυμα πρωτεάσης έχουν άμεσες επιπτώσεις στην αποικοδόμηση του ινώδους.

ΠΕΠΤΙΚΑ ΕΝΖΥΜΑ

Καθώς η ΓΟΠ συνυπάρχει συχνά και επιδεινώνει τις ασθματικές καταστάσεις, η θεραπεία με πεπτικά ένζυμα μπορεί να είναι επωφελής για τα άτομα με χρόνιο άσθμα. Βοηθώντας στη διάσπαση των τροφών στο στομάχι, τα πεπτικά ένζυμα, όπως οι πρωτεάσες, αμυλάσες και λιπάσες, δρουν για να βελτιώσουν τη γαστρική πίεση, η οποία συμβάλλει στην ΓΟΠ.

ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΑ

Σύμφωνα με μελέτες, το συμπτωματικό άσθμα σε ενήλικες συνδέεται με χαμηλή πρόσληψη αντιοξειδωτικών και με ανισορροπία οξειδωτικών-αντιοξειδωτικών στο σώμα. Η χορήγηση αντιοξειδωτικών συμπληρωμάτων ενισχύει τα ενδογενή αντιοξειδωτικά και εξαλείφει την υπερβολική παραγωγή των ROS, αποκαθιστώντας έτσι την οξειδωτική-αντιοξειδωτική ισορροπία και μετριάζοντας ή προλαμβάνοντας τη φλεγμονώδη αντίδραση στο άσθμα. Τα αντιοξειδωτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικά για την καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων του άσθματος.

Ρουτίνη

Η ρουτίνη είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που φαίνεται να είναι αποτελεσματικό στη μείωση της φλεγμονής σε άτομα που πάσχουν από παθήσεις χρόνιας φλεγμονής.

Εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού

Το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού έχει αποδείξει την ικανότητα να απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες και να μειώνει τα επίπεδα του TNF-α και της CRP.

Amla

Οι φαινολικές ενώσεις του amla έχουν καθαριστικές ιδιότητες των ελευθέρων ριζών γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας φλεγμονής.

Επιστημονικό τμήμα ΑΜΗealth