Η αναπνευστική οδός είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη σε πολλές εξωγενείς επιδράσεις, εξαιτίας βλαβερών ουσιών που υπάρχουν στον αέρα και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ενοχλημάτων της αναπνευστικής οδού αλλά και βρογχικών λοιμώξεων. Μέσω της αναπνευστικής οδού φτάνουν στο σώμα βλαπτικές ουσίες από το περιβάλλον, όπως επίσης και διάφοροι παθογόνοι μικροοργανισμοί.

Η αντιμετώπιση των νόσων της αναπνευστικής οδού αποτελεί ένα τομέα της φυτοθεραπείας. Καθώς οι περισσότερες από αυτές τις νόσους προκαλούνται από ιούς, δεν είναι δυνατή η αιτιολογική θεραπεία. Στο επίκεντρο τίθεται επομένως η ανακούφιση των συμπτωμάτων, για την οποία τα φυτικά θεραπευτικά μέσα είναι ιδιαίτερα κατάλληλα. Υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα δραστικών φυτικών ουσιών, οι οποίες όχι μόνο βελτιώνουν τις ενοχλήσεις, αλλά ενισχύουν επίσης τους μηχανισμούς αποβολής των βλαβερών ουσιών και τονώνουν τη φυσική άμυνα του ανοσοποιητικού.

Οι πιο συχνές αλλεργικές παθήσεις είναι αυτές που προκαλούνται με την συμμετοχή της ανοσοσφαιρίνης Ε και ονομάζονται ατοπικές. Το αλλεργικό άσθμα, μία από τις σοβαρότερες αλλεργικές παθήσεις, χαρακτηρίζεται από χρόνια φλεγμονή των αεροφόρων οδών. Τα συμπτώματα είναι βήχας, σφίξιμο στο στήθος, σφύριγμα στην αναπνοή ή/και δύσπνοια. Συχνά συνυπάρχει ή έχει προηγηθεί ρινίτιδα με ή χωρίς επιπεφυκίτιδα.

Τα πιο συχνά αίτια αναπνευστικής αλλεργίας είναι εισπνεόμενα αλλεργιογόνα και κυρίως στην Ελλάδα είναι: α) η γύρη διαφόρων φυτών, όπως η παριετάρια (γνωστή ως αγριοβασιλικός, περδικάκι κ.ά.), η ελιά, τα αγριοσιτηρά και τα καλλιεργημένα δημητριακά και επίσης τα σπόρια των μυκήτων Alternaria & Cladosporium, και β) στο οικιακό περιβάλλον είναι τα ακάρεα της οικιακής σκόνης και τα επιθήλια των κατοικίδιων ζώων, ιδιαίτερα της γάτας.

Λιγότερο συχνά, τουλάχιστον στους ενηλίκους, η αλλεργία μπορεί να είναι τροφικής αιτιολογίας.

db638a76ff7c344ed34766d9398ff6f8

Το Αιγυπτιακό Μαύρο Kύμινο (Nigella Sativa) έχει ευθεία δράση σε αλλεργίες, καθώς δυναμώνει και αναζωογονεί το αμυντικό σύστημα και αποβάλλει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.

Το έλαιο του Μαύρου Κύμινου περιέχει nigellone, η οποία προστατεύει από τους βρογχικούς σπασμούς που έχουν προκληθεί από την ισταμίνη (ίσως αυτό να εξηγεί τη χρήση του για να ανακουφίσει από τα συμπτώματα του άσθματος, της βρογχίτιδας, του βήχα και της αλλεργίας). 

Η παρουσία αντικαρκινικής στερόλης, της beta sitosterol, προσδίδει αξιοπιστία στην παραδοσιακή χρήση της για τη θεραπεία αποστημάτων, αλλά και όγκων του εντέρου, του παγκρέατος και του συκωτιού.

Τέσσερα αλκαλοειδή διτερπένια έχουν απομονωθεί από τους σπόρους του Nigella Sativa. Ύστερα από εξειδικευμένη χρωματογραφική ανάλυση του ελαίου Nigella sativa εντοπίστηκαν πολλά συστατικά όπως η thymoquinone, η dithymquinone, η thymohydroquinone και η thymole. Οι σπόροι του Nigella Sativa περιέχουν και άλλα συστατικά συμπεριλαμβανομένων και διατροφικών ουσιών όπως υδατάνθρακες, λίπη, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, πρωτεΐνες, όπως επίσης 8 από τα 9 ουσιώδη αμινοξέα. Επίσης περιέχουν μονοσακχαρίτες όπως γλυκόζη, rhamnose, xylose και arabinose.

Οι σπόροι του Nigella Sativa είναι πλούσιοι σε ακόρεστα (λινολεϊκό και ολεΐκό οξύ) και σε ουσιώδη λιπαρά οξέα. Τα κύρια φωσφολιπίδια είναι η phosphatidylcholine, η phosphatidylethanolamine, η phosphatidyl-serine και η phosphatitdylinisitol. Στους σπόρους περιέχονται ακόμη καροτίνη, ασβέστιο, σίδηρος και κάλιο.

Το Αιγυπτιακό Μαύρο Kύμινο παρουσιάζει ακόμη πιο ισχυρή δράση σε μια σειρά από προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος όταν λαμβάνεται σε ελαιώδη μορφή υψηλής συμπύκνωσης.

Έχει άμεση επίδραση στα αναπνευστικά όργανα (κυρίως άσθμα), στις διάφορες αλλεργίες που προέρχονται από τη γύρη και στην εξασθένηση του οργανισμού. Συμβάλλει στην αποτοξίνωση του παχέος εντέρου (οι τοξίνες δημιουργούν αρτηριοσκλήρυνση-καρδιαγγειακά, αλλεργίες κ.ά.). Μαζί με την αποτοξίνωση του παχέος εντέρου, έχει θετική επίδραση στον μεταβολισμό και είναι καλό βοήθημα για την ανάκτηση του φυσιολογικού βάρους στα υπέρβαρα άτομα. Βοηθά αποτελεσματικά σε δερματικά προβλήματα (π.χ. σταφυλόκοκκος) και σε μυκητιάσεις.

Όλα αυτά ανακουφίζουν και βελτιώνουν τις ενοχλήσεις παθήσεων του αναπνευστικού συστήματος και των βρογχικών λοιμώξεων. Δεν υπάρχει φόβος παρενεργειών, έτσι είναι δυνατή και η μακροχρόνια χρήση σε περίπτωση χρόνιων φλεγμονών.


Περισσότερες πληροφορίες: Metapharm

Κατηγορία Natural Medicine

Η επαγόμενη από άσκηση βρογχοσυστολή περιγράφει τη μεταβατική στένωση των αεραγωγών μετά από άσκηση, ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συχνά στους αθλητές αντοχής όπως είναι οι κολυμβητές οι οποίοι μπορεί να μην έχουν διάγνωση άσθματος ακόμη και αν έχουν κάποια αναπνευστικά συμπτώματα. Το ασκησιογενές άσθμα όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη είναι μια ξεχωριστή μορφή υπεραντιδραστικότητας των αεραγωγών που ορίζεται ως η τάση τους να συστέλλονται πιο εύκολα και περισσότερο ισχυρά από τους φυσιολογικούς ως απάντηση σε μια μεγάλη ποικιλία βρογχοσυσπαστικών ερεθισμάτων.

Πολλοί μηχανισμοί θεωρούνται ότι εμπλέκονται στο ασκησιογενές άσθμα. Ο υπεραερισμός κατά τη διάρκεια της άσκησης προκαλεί θέρμανση μεγάλου όγκου αέρα και γρήγορη υγροποίησή του που διέρχεται από τους αεραγωγούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας η απώλεια νερού μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωσή τους και μια επακόλουθη αύξηση της οσμωτικότητάς τους. Αυτό μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση φλεγμονωδών κυττάρων όπως η ισταμίνη και οι προσταγλαδίνες. Τα κύτταρα αυτά ενθαρρύνουν τη συστολή από λεπτές μυϊκές μάζες καθώς και το οίδημά τους. Εναλλακτικά η ψύξη των αεραγωγών επηρεάζει το βρογχικό αγγειακό σύστημα έτσι ώστε η ταχεία ανανέωσή τους μετά από άσκηση μπορεί να οδηγήσει σε αντιδραστική υπεραιμία και οίδημά τους, φαινόμενο που θα συνέχιζε να συμβάλλει στη στένωσή τους. Η άσκηση υψηλής έντασης μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη του άσθματος που προκαλείται από την άσκηση, τη βρογχοσυστολή και υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών. Οι κολυμβητές που ασκούνται σε χλωριωμένες πισίνες είναι επιρρεπείς διότι ο ξηρός αέρας μπορεί να προκαλέσει επιθηλιακή βλάβη, φλεγμονή και παρόμοια αναδιαμόρφωση με αυτή που παρατηρείται σε ασθματικούς αεραγωγούς. Οι ελίτ κολυμβητές που συμμετέχουν σε παγκόσμια πρωταθλήματα κολύμβησης και ολυμπιακούς αγώνες έχουν υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών σε ποσοστό 20% η οποία σχετίζεται περισσότερο με την αντοχή και όχι αναγκαστικά λόγω του χλωρίου της πισίνας. Ο βρογχόσπασμος που προκαλείται από την άσκηση είναι πιο συχνός μεταξύ των κολυμβητών από ότι στο γενικό πληθυσμό.

Η πρόωρη διάγνωση του ασκησιογενούς άσθματος σε έναν αθλητή κολύμβησης μπορεί να αποτρέψει τη μειωμένη απόδοση που μπορεί να προκύψει αν δεν ληφθούν προληπτικά μέτρα. Στους αθλητές αυτούς η διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση ένα ιστορικό χαρακτηριστικών προτύπων αναπνευστικών συμπτωμάτων, τα οποία έχουν κακή προγνωστική αξία. Μερικά από αυτά είναι η χρόνια ρινίτιδα, το φτάρνισμα, τα ερεθισμένα ρινικά ιγμόρια, η καταρροή, η ρινική απόφραξη, η ιγμορίτιδα, η δυσκολία στην αναπνοή, ο αναπνευστικός συριγμός, ο βήχας και η μη φυσιολογική σπιρομετρία. Δυστυχώς οι αθλητές αγνοούν ή δεν αναφέρουν αναπνευστικά συμπτώματα. Στόχοι της θεραπείας είναι η διατήρηση ελέγχου του άσθματος, βελτιώνοντας την πνευμονική λειτουργία και προλαμβάνοντας παράγοντες κινδύνου για οξεία επεισόδια όπως οι παροξύνσεις. Σε αθλητές κολύμβησης υψηλού επιπέδου, ελαχιστοποιώντας τις πιθανές βλαβερές συνέπειες της άσκησης για τη λειτουργία των αεραγωγών βοηθάμε στην άμεση επιστροφή τους στη βέλτιστη απόδοση.

Ένα αποτελεσματικό μέσο τροποποίησης της σοβαρότητας του ασκησιογενούς άσθματος σε συνδυασμό με παραδοσιακές φαρμακολογικές θεραπείες αποτελεί η αναπνευστική φυσικοθεραπεία μέσω της άσκησης των εισπνευστικών αναπνευστικών μυών. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου η αναπνευστική άσκηση μπορεί να έχει αντίκτυπο στο ασκησιογενές άσθμα είναι απλός. Αυξάνεται η διατομή του διαφράγματος και η αναλογία μυϊκών ινών τύπου ii στους μεσοπλεύριους μυς (επικουρικοί εισπνευστικοί μύες) με αποτέλεσμα αύξηση της εισπνευστικής μυϊκής δύναμης και αντοχής. Παράλληλα μειώνεται ο υπεραερισμός του πνεύμονα με επακόλουθη μείωση της δύσπνοιας. Αυτό οδηγεί σε μείωση της χρήσης των βρογχοδιασταλτικών φαρμάκων αφού μειώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα. Επίσης παρατηρείται αύξηση της αναπνευστικής μυϊκής οικονομίας με μείωση του ρυθμού πρόσληψης οξυγόνου στους πνεύμονες. Η μειωμένη συγκέντρωση οξυγόνου σε ολόκληρο το σώμα κατά τη διάρκεια της άσκησης και ασυνήθιστα βαθιάς ή ταχείας αναπνοής αυξάνει την αντοχή στην άσκηση. Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει στη μεταβολική ζήτηση του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος ή σε μείωση της νευροκινητικής οδού του αναπνευστικού μυϊκού συστήματος.

Τα παραπάνω δεδομένα που αφορούν τους μηχανισμούς υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας ως στρατηγική διαχείρισης του ασκησιογενούς άσθματος που θα μπορούσε να μειώσει τη σοβαρότητα της νόσου και να αποτελέσει συμπληρωματική στρατηγική για τις παραδοσιακές θεραπείες. Επομένως απαιτείται ένα απλό και αποτελεσματικό πρωτόκολλο εφαρμογής της από αναπνευστικό φυσικοθεραπευτή το οποίο θα αναδείξει το σημαντικό του ρόλο σε ανταγωνιστικά αθλήματα όπως η κολύμβηση.

Κατηγορία Υγεία