Μάθετε τα πάντα για τις Αλλεργίες

Κατηγορία Υγεία
Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012 20:52 Διαβάστηκε 5486 φορές
Issue 48

[Holistic Life / ΑΦΙΕΡΩΜΑ]:

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μια σταδιακή αύξηση στις αλλεργίες που φτάνει σε ποσοστό περίπου αυτό των Η.Π.Α., δηλαδή ένας στους 5 έχει αλλεργικό πρόβλημα, ήπιο, μέτριο ή πιο σοβαρό. Το ποσοστό αλλεργικών νοσημάτων σε βρέφη και παιδιά είναι ακόμα υψηλότερο, με αποτέλεσμα η συχνότητά τους να φθάσει στο 20% - 30%.

Τα πράγματα είναι ακόμα πιο δυσάρεστα για το μέλλον, αφού οι αυριανοί ενήλικες θα έχουν μεγαλύτερα ποσοστά αλλεργιών. Σήμερα πάσχει το 10% - 20% του ενήλικου πληθυσμού, αύριο θα πάσχει το 20% - 30% και σε 20 - 25 χρόνια το 30% - 40%, σύμφωνα με τις προβλέψεις για τη χώρα μας.

Επίσης υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι εκτός από την συχνότητα αυξάνεται και η βαρύτητα των συμπτωμάτων, πράγμα που οδηγεί στην αύξηση των χρημάτων που δαπανεί μια οικογένεια για φάρμακα και γιατρούς καθώς και σε μεγαλύτερες δαπάνες του συστήματος υγείας.

 

Διαβάστε παρακάτω τα αίτια, συμπτώματα και ποιες θεραπείες υπάρχουν ώστε να απαλλαγείτε από αυτές.

 

Τι ονομάζουμε αλλεργία;

Η αλλεργία είναι μια υπερβολική ανοσολογική αντίδραση σε ουσίες που γενικά δεν είναι επιβλαβείς στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως π.χ. γύρη, σκόνη, γάλα, τροφή, τρίχες κ.α.

Η γύρη, η σκόνη (εξωγενείς παράγοντες) προκαλούν την αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού οδηγώντας σε φλεγμονή. Στην ιατρική ορολογία ονομάζονται αλλεργιογόνα.

Ο οργανισμός αντιδρά στο αλλεργιογόνο γιατί κάτι φταίει και δεν τον αναγνωρίζει ως αβλαβή. Άρα, δεν φταίει ο εξωγενής παράγοντας (γύρη, γάλα, σκόνη κτλ), αλλά ο οργανισμός που υπεραντιδρά σε αυτό. Το φυσιολογικό είναι να αμύνεται για να εξουδετερώσει τον εισβολέα χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα στον ίδιο.

Ο τρόπος που υπέρ-αντιδρά ο οργανισμός μπορεί να είναι ήπιος, (πχ. κοκκινίλα, λίγη φαγούρα) αλλά μπορεί να φτάσει να είναι και απειλητικός για τη ζωή, όπως το αναφυλακτικό σοκ. Ονομάζεται έτσι επειδή υπάρχει καταπληξία (=shock στα αγγλικά ) που μεταφράζεται ως μεγάλη πτώση της πίεσης του αίματος μαζί με γενικευμένη αλλεργική αντίδραση. Δηλαδή μπορεί κάποιος να έχει πολύ έντονη δυσπνοια, να λιποθυμήσει και αν δεν αντιμετωπιστεί αμέσως η κατασταση, τα συμπτώματα να προχωρήσουν και σε άλλα όργανα όπως η καρδιά και τo έντερο, με αποτέλεσμα το θάνατο.

Η αλλεργική αντίδραση, δεν είναι τοπική αντιδραση, ουτε μόνο αντίδραση του ανοσοποιητικού συστηματος, έστω κι αν έχει συμπτώματα απλά όπως κοκκίνισμα δέρματος ή φαγούρα. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται εκνευρισμό, αγχος, τρέμουλο, φόβο οπότε επηρεάζεται ολόκληρος ο οργανισμός. Είναι συστηματική νόσος.

Το αλλεργιογόνο (ξένη ουσία), έρχεται σε επαφή με τον οργανισμό μέσω εισπνοής, κατάποσης ή και επαφής με το δέρμα.

 

Τι είδους αλλεργίες υπάρχουν;

- Δερματική - ατοπική δερματίτιδα

- Αναπνευστική - όπως αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα

-    Γαστρεντερική - τροφικές δυσανεξιες

-    Οφθαλμική

- Γενικευμένη - Αναφυλαξία

 

Ποια είναι τα κοινά αλλεργιογόνα;

-τα ακάρεα της οικιακής σκόνης,

-η γύρη της ελιάς,

-τα οικόσιτα ζώα,

-το δηλητήριο της μέλισσας και των σφηκών,

-τα αντιβιοτικά (κυρίως η πενικιλίνη),

-οι ξηροί καρποί,

-το ψάρι,

-τα οστρακοειδή,

-το αυγό,

-οι φράουλες

-το γάλα.

-Μη συνηθισμένα αλλεργιογόνα:

- χρήματα: Το νικέλιο και οι χρωστικές που περιέχουν.

- κινητό: Το νικέλιο, και τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εκπέμπει το κινητό.

- ήλιος

- νερό: Προσμίξεις του νερού από άλλες ουσίες.

- σεξ: Όχι ακριβώς στη πράξη αλλά στο σπερματικό υγρό που μπορεί να προκαλέσει αρκετή ενόχληση ώστε να φτάσει μια γυναίκα να αρνείται το σεξ.

- αποσμητικό: Οι χημικές ουσίες που περιέχει.

- ιδρώτας: Όταν ιδρώνουμε διάφορες τοξίνες που αποβάλει ο οργανισμός έρχονται σε επαφή με το δέρμα, το οποίο υπεραντιδρά και κοκκινίζει.

- παπούτσια: Το δέρμα, η κόλλα και αλλά χημικά που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία υποδήματος τους δυσκολεύουν τη ζωή.

- τα πάνταΑν αναρωτιέστε τι εννοώ με αυτό, είναι σε τόσα πολλά που η ζωή τους υποστηρίζεται τεχνητά. Μπορεί να έχουν αλλεργία στο γάλα της μάνας, στο κανονικό γάλα, σε διάφορες τροφές, σε εξωτερικούς παράγοντες (ήλιο, λατέξ κ.α.) που να τους κάνουν δέσμιους 24ωρης φροντίδας, αφού η παραμικρή έκθεση σε αλλεργιογόνα μπορεί να αποβεί μοιραία.

 

Από πού μπορεί να επιτεθεί το αλλεργιογόνο;

Δέρμα,

στομα, μυτη

πνεύμονες

ενδοφλέβια - παρακάμπτεται η άμυνα του δέρματος, πνευμόνων, οπότε είναι πιο επικίνδυνο για τον οργανισμό αφού έχει διεισδύσει βαθύτερα και πρέπει να αλλάξει τακτική άμυνας.

 

Πώς αντιδρά το σώμα μας σε κάποιο αλλεργιογόνο;

Ο κάθε άνθρωπος, ο κάθε οργανισμός περιβάλλεται από δισεκατομμύρια ουσίες και οργανισμούς που υπάρχουν στην φύση. Όταν είναι υγιής, οι αμυντικοί του μηχανισμοί λειτουργούν ομαλά οπότε και αντιδρά φυσιολογικά σε όλους αυτούς τους εξωγενείς παράγοντες, χωρίς το άτομο να νιώσει κάτι ιδιαίτερο.

Η ζωή, είναι μια ενεργητική διαδικασία. Ο ανθρώπινος οργανισμός “πολεμά” κάθε μέρα, κάθε στιγμή, με τους εξωτερικούς “εχθρούς” ώστε να διατηρήσει την φυσική του κατάσταση και να την βελτιώνει συνεχώς. Αυτό ονομάζεται ομοιόσταση. Και κατά την διάρκεια του ύπνου γίνεται αυτό. Ο οργανισμός, και γενικά όλοι οι ζώντες οργανισμοί, δεν “κοιμούνται” ποτέ.

Όταν ο οργανισμός αρχίζει και δεν λειτούργει καλά, κάποια συστήματα αρχίζουν και δυσλειτουργούν. Το ίδιο συμβαίνει και στην αλλεργία.

 

Αλλεργία συμβαίνει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε μια ξένη ουσία (όπως π.χ. η γύρη, το δηλητήριο των μελισσών) με υπερβολική ορμή καταστρέφοντας και τα κύτταρα και τους ιστούς του. Δυσλειτουργεί δηλαδή, ενώ θα έπρεπε μόνο να καταστρέψει το ξένο σώμα και να θεραπεύει τον εαυτό του μετά από τις βλάβες που προξένησε η πάλη με τον εξωτερικό παράγοντα.

Η άμυνα γίνεται μέσω των αντισωμάτων που παράγουν ανοσοσφαιρινη Ε -IgE. Μερικά από αυτά τα αντισώματα, που προστατεύουν τον οργανισμό από ανεπιθύμητους εισβολείς “τρελαίνονται”, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζουν κάποια εξωτερική ουσία ως κάτι επιβλαβές, ακόμα κι αν δεν είναι και να παράγουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες IgE από όσο χρειάζεται. Το αποτέλεσμα είναι αλυσιδωτές αντιδράσεις μέσα στον οργανισμό ώστε να μπορέσει να επαναφέρει την ομοιόσταση και εμφάνιση συμπτωμάτων.

 

Συμπτώματα

Ανάλογα την βαρύτητα της αντίδρασης του οργανισμού κάποιος μπορεί να εμφανίσει

Κνησμό (φαγούρα)

Δάκρυα στα μάτια,

Κόκκινα μάτια,

Υγρή ή μπουκωμένη μύτη,

Φτάρνισμα,

Ταχυκαρδία

Αναπνευστικά προβλήματα (βήχας, δύσπνοια)

Διάρροια

Πονοκέφαλο

Κούραση

Κνίδωση

Δερματικά εξανθήματα

Κράμπες στο στομάχι

Έμετο

Συριγμό

Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέρος του σώματος που εισέρχεται το αλλεργιογόνο και την αντίδραση του οργανισμού σε αυτό.

Οι αλλεργίες στα φάρμακα συνήθως περιλαμβάνουν ολόκληρο το σώμα.

 

Πορεία της αλλεργίας

Ανάλογα με την προδιάθεση, το γενετικό υλικό, και τις θεραπείες που εφαρμόζει κάποιος είναι και η εξέλιξη της αλλεργίας ενός ατόμου. Απ’ ότι καταλαβαίνετε, είναι διαφορετική για κάθε ασθενή.

Αρκετά συχνά όμως μία τροφική αλλεργία για παράδειγμα στην παιδική ηλικία ξεκινά να εκδηλώνεται με τοπική δερματίτιδα, στη συνέχεια παίρνει τη μορφή άσθματος και αργότερα αλλεργικής ρινίτιδας παρά τη συμβατική της αντιμετώπιση.

 

Γιατί κάποιος παθαίνει αλλεργία;

Δεν υπάρχει σαφή απάντηση ακόμα. Υπάρχουν κατά καιρούς διαφορές θεωρίες άλλα τελικά το αποτέλεσμα είναι ότι φταίνε τα γονίδια και οι εξωτερικοί παράγοντες, το περιβάλλον δηλαδή. Οι εξωτερικοί παράγοντες όμως δεν προκαλούν σε όλους αλλεργία οπότε μάλλον θα πρέπει να υπάρχει συνδυασμός γενετικής προδιάθεσης προς αλλεργία καθώς και έκθεσης στην εξωτερική ουσία που έχει ευαισθησία ο οργανισμός. Γενετική προδιάθεση για μένα, σημαίνει ότι ο οργανισμός έχει γεννηθεί με κάποιο πρόβλημα το οποίο εκφράζεται όταν υπάρχει πτώση της γενικότερης ενέργειάς του - όχι μόνο του ανοσοποιητικού.

 

Διάγνωση

Έκτος από το ιστορικό και την εξέταση από γιατρό - παθολόγο, αλλεργιολόγο, πνευμονολόγο μπορεί να χρειαστούν και ειδικά αλλεργικά τεστ για να γίνει διαφοροδιάγνωση μερικές φορές από άλλες αρρώστιες, όπως τροφική δηλητηρίαση, αγγειοκινητική ρινίτιδα, λοίμωξη κ.α.

Τα δερματικά τεστ ή δοκιμασίες είναι οι πιο κοινές μεθόδους που χρησιμοποιούνται για διάγνωση της αλλεργίας.

Ένας τύπος είναι οι εξετάσεις που γίνονται μέσω νυγμού- τσιμπήματος. Περιλαμβάνουν την τοποθέτηση ενός μικρού ποσού των υπόπτων ουσιών που προκαλούν αλλεργίες στο δέρμα, και κατόπιν τσίμπημα της περιοχής, ώστε να περάσει η ουσία τον πρώτο αμυντικό φραγμό του οργανισμού που είναι η επιδερμίδα. Το δέρμα παρακολουθείται στενά για αντίδραση όπως κνησμό (φαγούρα), πομφό (πέταλα ή καντήλα) και ερυθρότητα μέσα σε 15 λεπτά.

Άλλοι τύποι των δοκιμών του δέρματος περιλαμβάνουν δοκιμές μπάλωμα και ενδοδερμική δοκιμή.

Ορισμένες φορές - ειδικά στην τροφική αλλεργία- κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια της δερματικής δοκιμασίας με την ίδια την τροφή που είναι ύποπτη για τα συμπτώματα. Στην περίπτωση αυτή γίνεται νυγμός του τροφίμου (φρέσκου ή ελαφρά βρασμένου) και στη συνέχεια νυγμός του δέρματος.

Ενδοδερμικές δερματικές δοκιμασίες: σε ορισμένες περιπτώσεις (αλλεργία σε φάρμακα και δηλητήριο μέλισσας και σφήκας) το διάλυμα του αλλεργιογόνου πρέπει να τοποθετηθεί όχι πάνω στο δέρμα (όπως στις δερματικές δοκιμασίες νυγμού) αλλά μέσα σε αυτό. Μοιάζουν με την εξέταση Mantoux για τη διάγνωση της φυματίωσης. Απαιτούν συνεργασία του ασθενή διότι είναι ελαφρά επώδυνες και γίνονται σε παιδιά μεγαλύτερα των 6 ετών και σε ενήλικες.

Επιδερμικές δοκιμασίες (atopy patch tests): σε ορισμένες αλλεργικές παθήσεις όπως είναι η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής και η αλλεργική πρωκτοκολίτιδα ο μηχανισμός της αλλεργίας δεν είναι άμεσος (δηλαδή η αλλεργική αντίδραση δεν συμβαίνει μέσα στην πρώτη ώρα από την επαφή με το αλλεργιογόνο) αλλά απαιτούνται περισσότερες ώρες για να εκδηλωθούν τα συμπτώματα.

Για τη διάγνωση αυτών των αλλεργιών χρησιμοποιούνται τα atopy patch tests. Πρόκειται για ειδικά αυτοκόλλητα που περιέχουν το αλλεργιογόνο και τοποθετούνται στην πλάτη του ασθενή όπου παραμένουν για 2 μέρες. Η εκτίμηση γίνεται μετά 2 - 3 ήμερες.

Οι εξετάσεις αίματος μπορούν να μετρήσουν τα επίπεδα των αντισωμάτων που σχετίζονται με αλλεργία, ειδικά ενός που ονομάζεται ανοσοσφαιρίνη E (IgE). Μια γενική εξέταση αίματος για ανεύρεση ηωσινόφιλων στο αίμα μπορεί επίσης να βοηθήσει στη διάγνωση αλλεργίας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να σας πει να αποφεύγετε ορισμένες ουσίες για να δει αν νιώθετε καλύτερα, ή να χρησιμοποιήσει ύποπτες ουσίες για να δείτε αν αισθάνεστε χειρότερα. Το πρώτο χρησιμοποιείται συχνά για να ελέγξει τις τροφικές ή φαρμακευτικές αλλεργίες.

Ο γιατρός μπορεί επίσης να ελέγξει την αντίδρασή σας με την εφαρμογή ζέστης, κρύου, ή άλλων ερεθισμάτων στο σώμα σας και να παρατηρεί αν υπάρξει αλλεργική αντίδραση.

 

Πόσο κρατά μια αλλεργία;

Η βαρύτητα των αλλεργικών αντιδράσεων ποικίλλει από άτομο σε άτομο και μπορεί να κυμανθεί από ήπιο ερεθισμό σε αναφυλαξία - μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή έκτακτης ανάγκης.

Ενώ οι αλλεργίες δεν μπορούν να θεραπευτούν με συμβατικές μεθόδους, υπάρχει μια σειρά από θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της αλλεργίας.

 

Η συμβατική θεραπεία στην αλλεργία

 

Τι συμβατικές θεραπείες υπάρχουν; Τι κάνουν αυτές; πού δρουν;

Σε κάθε περίπτωση, οι σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (αναφυλαξία) πρέπει να αντιμετωπίζονται με ένα φάρμακο που ονομάζεται αδρεναλίνη (επινεφρίνη), η οποία μπορεί να είναι σωτήρια όταν χορηγείται αμέσως. Υπάρχει έτοιμη σε ένεση ώστε να την χρησιμοποιήσετε αμέσως. Εάν χρησιμοποιήσετε επινεφρίνη, καλέστε το 166 και απευθυνθείτε αμέσως στο νοσοκομείο.

Για λιγότερο σοβαρές καταστάσεις, ο καλύτερος τρόπος για τη μείωση των συμπτωμάτων είναι η αποφυγή των παραγόντων που σας προκαλούν αλλεργίες. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα τρόφιμα και τα φάρμακα.

 

Φάρμακα

Υπάρχουν διάφοροι τύποι φαρμάκων για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων των αλλεργιών. Το είδος των φαρμάκων που σας συνιστά ο γιατρός σας εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, την ηλικία σας, και τη γενική σας υγεία.

Ασθένειες που προκαλούνται από αλλεργίες (όπως άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα, έκζεμα) θα χρειαστούν και άλλες θεραπείες.

Τα πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην θεραπεία των αλλεργιών είναι: αντιισταμινικά, κορτικοστεροειδή, αποσυμφορητικά, αναστολείς λευκοτριενίων, βρογχοδιασταλτικά, αντιφλεγμονώδη. Τα περισσότερα από αυτά τα φάρμακα έχουν παρενέργειες, με τις πιο γνωστές να είναι: υπνηλία, δυσκολία στην ούρηση και αύξηση της πίεσης στα μάτια, πτώση της άμυνας του οργανισμού, καρδιακά προβλήματα, ατροφία ρινικού βλεννογόνου κ.α.

 

Απευαισθητοποίηση

Μια προσέγγιση δεύτερης γραμμής σε πιο σοβαρές αλλεργίες είναι η ανοσοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει τακτικές ενέσεις μικρών ποσοτήτων των σχετικών αλλεργιογόνων για μεγάλο χρονικό διάστημα (μερικούς μήνες έως αρκετά χρόνια). Αυτό οδηγεί σε μια σταδιακή απευαισθητοποίηση του οργανισμού. Η προσέγγιση αυτή συμβαίνει να βασίζεται σε μια απλουστευμένη εκδοχή της ομοιοπαθητικής αρχής που ονομάζεται ισοπαθητική.

Αυτή η έννοια της χρησιμοποίησης μικρών δόσεων που θα μπορούσε να προκαλέσει κάποιο πρόβλημα, ώστε να βοηθήσει να αποτρέψει ή να θεραπεύσει το άτομο είναι μια αρχαία παρατήρηση των θεραπευτών / γιατρών σε όλο τον κόσμο καθώς και στην Ελλάδα από τον Ιπποκράτη, και είναι η βάση για έναν τύπο φυσικής ιατρικής που ονομάζεται Ομοιοπαθητική.

Η βασική αρχή της σύγχρονης αντιμετώπισης της αλλεργίας προέρχεται από την ομοιοπαθητική αρχή ‘‘Όμοια ομοίοις εισίν ιάματα’’. Το πνεύμα της ομοιοπαθητικής ζούσε πολύ πριν η συμβατική ιατρική να την ανακαλύψει. Η προσέγγιση αυτή είναι κατάλληλη για πολλούς, αλλά υπολείπεται της σφαιρικότερης θεραπευτική βελτίωσης που επιτυγχάνεται από την ομοιοπαθητική προσέγγιση.

 

Εναλλακτικές θεραπείες

 

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση

Το σκεπτικό πίσω από την ομοιοπαθητική προσέγγιση στις αλλεργίες είναι ότι πρέπει να ενισχυθεί ολόκληρος ο οργανισμός, να δυναμώσει το αμυντικό σύστημα και να ισορροπήσει η απάντηση του οργανισμού σε κάθε αλλεργιογόνο. Η ταυτότητα του αλλεργιογόνου δεν είναι τόσο σημαντική όσο η προδιάθεση και η συνολική κατάσταση υγείας του ατόμου, άλλα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί στα αρχικά σταδία θεραπείας να γίνει αποφυγή του αλλεργιογόνου όσο είναι δυνατόν.

Η εξάλειψη του αλλεργιογόνου θα πρέπει να θεωρηθεί ως το πρώτο βήμα μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής στρατηγικής έως ότου ο οργανισμός είναι αρκετά υγιής ώστε να το αντιμετωπίσει. Η αποφυγή τροφών που πειράζουν τον οργανισμό, και η απομάκρυνση από χώρους ή ουσίες που προκαλούν αλλεργία είναι βοηθητική. Άλλα αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα μπορεί να γίνει, ή ότι θα επιφέρει σημαντική βελτίωση συμπτωμάτων. Μόνο η αποφυγή, μπορεί να εξαλείψει τα συμπτώματα, αλλά δεν ισοδυναμεί με καλύτερη υγεία.

Ο ορισμός της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) στις μέρες μας είναι: ότι “η υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους φυσικής, πνευματικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η έλλειψη ασθένειας ή αναπηρίας”.  Ένα υγιές άτομο δεν θα πρέπει μόνο να νιώθει υγιές όταν αποφεύγει τρόφιμα, άλλα κι αν κάνει παρασπονδίες ο οργανισμός να συνεχίζει να λειτούργει χωρίς πρόβλημα. Όταν ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται καλά μόνο σε μια προσαρμοσμένη, περιοριστική δίαιτα αυτό δείχνει μια ανισορροπία σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Με βάση αυτό βλέπουμε ότι η αποφυγή περιορίζει την ελευθερία του ατόμου.

Ο τρόπος που το βλέπω εγώ, ο τελικός στόχος στη θεραπεία των αλλεργικών συμπτωμάτων περιλαμβάνει την εξάλειψη των ευαισθησιών, αυξάνοντας παράλληλα την ελευθερία.

 

Διατροφή

Η σωστή διατροφή ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό οπότε θα αναφέρω παρακάτω διάφορες τροφές ή ουσίες που δρουν βοηθητικά και συμπληρωματικά στις θεραπείες. Δεν αποτελούν θεραπείες από μονές τους.

Βιταμίνες: Διάφορες βιταμίνες, με κύρια εκπρόσωπο την αντιοξειδωτική βιταμίνη C, έχουν μελετηθεί ως προς τη δράση τους στο ανοσοποιητικό σύστημα και κατ' επέκταση, στις αλλεργίες. Φαίνεται πως η βιταμίνη C μειώνει την ισταμίνη ενώ, σε πολλές έρευνες παρατηρήθηκε πως παιδιά που έπασχαν από άσθμα, παρουσίαζαν έλλειψη της βιταμίνης. Κύριες πηγές της βιταμίνης C είναι το μπρόκολο, το πεπόνι, το ακτινίδιο, τα πορτοκάλια, οι κόκκινες πιπεριές, ο ανανάς και οι φράουλες.

Από τις υπόλοιπες βιταμίνες, η Ε, με την αντιοξειδωτική της δράση, βρισκεται σε ξηρούς καρπούς και ελαιόλαδο.

Οι βιταμίνες Β6 και Β12 φαίνεται να παρουσιάζουν χαμηλές συγκεντρώσεις, σε παιδιά και ενήλικες με άσθμα, ενώ η χορήγηση συμπληρωμάτων τους, φάνηκε να βοηθάει την αντιμετώπισή του. Πηγές της βιταμίνης Β6 είναι τα ψάρια, το συκώτι, το κρέας, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και τα εμπλουτισμένα δημητριακά, ενώ της Β12 τα εντόσθια (καρδιά, νεφρά, συκώτι), το κρέας γενικά, τα ψάρια, τα θαλασσινά, το τυρί, το αυγό και το γάλα.

Φλαβονοειδή:Τα φλαβονοειδή, είναι ουσίες που βρίσκονται φυσικά σε φρούτα και λαχανικά και αποτελούν τμήμα των αμυντικών μηχανισμών των φυτών. Φαίνεται πως ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μειώνουν την παραγωγή της ισταμίνης. Βρίσκονται στις πράσινες πιπεριές, στα πορτοκάλια, στα σταφύλια και στα κεράσια.

Ιδιαίτερος λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για μια ουσία που λέγεται κερσετίνη και ανήκει και αυτή στην κατηγορία των φλαβονοειδών. Βρίσκεται σε διάφορα φρούτα και λαχανικά με κύριες πηγές της τα μήλα, τα κρεμμύδια, τα μπρόκολο, τα πράσινο, το μαύρο τσάι και το κόκκινο κρασί. Φαίνεται πως η κερσετίνη μειώνει την απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων ουσιών που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση των αλλεργιών.

Ω-3 λιπαρά οξέα: Τα ω-3 λιπαρά οξέα, διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη μείωση της φλεγμονής που συνοδεύει μία αλλεργική αντίδραση. Με την προσθήκη ψαριού, που είναι πλούσιο σε ω-3, στη διατροφή παιδιών, μειώνεται κατά 30%-50% την  πιθανότητα εμφάνισης άσθματος.

Μαγνήσιο: Οι καλύτερες διατροφικές πηγές μαγνησίου είναι το αβοκάντο, οι μπανάνες, το μπρόκολο, το μαύρο ρύζι, ο μπακαλιάρος, τα φασόλια, τα μπαρμπούνια, το σπανάκι, οι γλυκοπατάτες, το γιαούρτι και τα καρύδια.

Σελήνιο και Ψευδάργυρος: Υπάρχουν ενδείξεις πως η επαρκής πρόσληψη σεληνίου και ψευδαργύρου μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά έναντι των αλλεργιών. Και τα δύο στοιχεία συμβάλλουν σημαντικά στη λειτουργία της βλέννας, ενός από τους πιο σημαντικούς αμυντικούς μηχανισμούς του ανθρώπινου οργανισμού. Ασθενείς με άσθμα εμφανίζουν σε μελέτες, χαμηλές τιμές των δύο αυτών ιχνοστοιχείων στο πλάσμα, συγκριτικά με τους μη πάσχοντες. Κύριες πηγές σεληνίου είναι τα οστρακοειδή, τα ψάρια, το κρέας, οι ξηροί καρποί και τα εμπλουτισμένα με σελήνιο δημητριακά, ενώ βασικές πηγές ψευδαργύρου είναι τα οστρακοειδή, τα φασόλια, τα καρύδια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, ο πασατέμπος και οι ηλιόσποροι. Βασικό για τη δημιουργία του Συνενζύμου Q10.

Προβιοτικά:Αν και η έρευνα για τη δράση των προβιοτικών στις αλλεργίες απαιτεί μεγαλύτερη διερεύνηση, υπάρχουν ενδείξεις πως συγκεκριμένα στελέχη προβιοτικών μπορεί να έχουν θεραπευτικά αποτελέσματα.

Ένα από τα βότανα που βοηθά το ανοσοποιητικό να καταπολεμήσει τους αλλεργιογόνους εισβολείς είναι η Echinacea. Το εκχύλισμα σκόρδου ψυχρής ωρίμανσης ενισχύει τη δράση των κυττάρων που λειτουργούν ως «φυσικοί δολοφόνοι» στον οργανισμό, ενώ παράλληλα υποστηρίζει πολύπλευρα το ανοσοποιητικό, γεγονός που το κάνει ιδιαιτέρα ωφέλιμο για την υγεία του αναπνευστικού και των βλεννογόνων υμένων.

Τέλος το Γ λινολεϊκο οξύ (GLA), το πιπέρι Cayenne, το πράσινο τσάι, η βρωμελαίνη και το εκχύλισμα ρίζας Licorice έχουν δείξει πως βοηθάνε στην ενδυνάμωση της άμυνας του οργανισμού.

 

Κωνσταντίνος Πίσιος M.D.

Ειδικός Ομοιοπαθητικός - Παθολόγος

 

www.homeoathens.com