1. Χολίνη, για το νευρικό ιστό
    Η χολίνη είναι βιταμίνη Β και η επαρκής πρόσληψή της είναι 425 mg / ημέρα για τις γυναίκες (περισσότερο σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες) και 550 mg / ημέρα για τους άνδρες. Ο καθηγητής Steven H. Zeisel, στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, έχει δείξει ότι η χολίνη διατηρεί υγιή τον νευρικό ιστό και τον καθιστά ανθεκτικό στο στρες (www. Gesundheitsseiten .com/wirkstoffe-a-c/29-wirkstoffe-a-c/204-cholina- inositol.html). Τα αυγά, το κοτόπουλο, ο μπακαλιάρος, το σπανάκι, το κουνουπίδι, τα φασόλια και τα φιστίκια αποτελούν μερικές από τις καλύτερες πηγές διατροφικής χολίνης.
  1. Ωμέγα – 3 λιπαρά, για την επίλυση προβλημάτων
    Τα ωμέγα -3 λιπαρά βελτιώνουν το ρυθμό «επικοινωνίας» μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων (Nat Rev Neurosci, 2008; 9: 568–78). Βρίσκονται σε ψάρια όπως ο σολομός, η ρέγκα, οι σαρδέλες και το σκουμπρί, ενώ είναι επίσης σε αφθονία στην αντράκλα (Portulaca oleracea), ένα χυμώδες βότανο που χρησιμοποιείται σε σαλάτες. Περιέχει επίσης βιταμίνες A, C, μερικές B και καροτενοειδή, καθώς και μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο και σίδηρο, και δύο είδη χρωστικών ουσιών - κόκκινες μπετακυανίνες και κίτρινες μπεταξανθίθες - που είναι ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες με αντιμεταλλαξιογόνες ιδιότητες σε εργαστηριακές μελέτες. Τα νωπά φύλλα γλιστρίδας (περίπου 1 φλιτζάνι ή 100 g) έχουν 300-400 mg άλφα-λινολενικού οξέος, ενώ 1 φλιτζάνι μαγειρεμένα φύλλα έχει 90 mg ασβεστίου, 560 mg καλίου και περισσότερες από 2000 IU βιταμίνης Α. Η γλιστρίδα έχει μια ευχάριστη, υπόξινη γεύση.
  1. Μασήστε τσίχλα, για συγκέντρωση
    Το μάσημα τσίχλας ενίσχυσε την μνήμη κατά 35%, ειδικά στο «Τεστ καθυστέρησης ανάκλησης λέξεων», όπου τα άτομα έπρεπε να θυμούνται μια λίστα με 10 λέξεις που έχουν χρησιμοποιήσει σε προτάσεις μετά από 10–15 λεπτά (www.psychologistworld.com/memory/ chewing_ gum.php).
    Ειδικά η μαστίχα Χίου, μία αρωματική ρητίνη από το δέντρο Pistacia lentiscus, είναι γνωστή για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες εδώ αιώνες. Μια πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι η μαστίχα μπορεί να μειώσει τη χοληστερόλη και την υψηλή αρτηριακή πίεση, καθώς και να μειώσει τους πληθυσμούς βακτηρίων Helicobacter pylori (ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού) στο στομάχι (‘The Magic TreeMarvelous Masticha’, in Epikouria Magazine, Autumn/Winter, 2005 
  1. Τακτική άσκηση, για γρήγορη σκέψη
    Η τακτική σωματική άσκηση έχει οφέλη στη νοητική λειτουργία, τη μάθηση και τη μνήμη, και προστατεύει από την εκφύλιση των νεύρων καθώς και από την κατάθλιψη, ειδικά σε μεγαλύτερους ανθρώπους. (Trends Neurosci, 2007; 30: 464–72).
  1. Μείωση του στρες
    Το συνεχές αμείωτο άγχος είναι ένας από τους χειρότερους εχθρούς του εγκεφάλου γιατί, καθώς οι ορμόνες στρες αδρεναλίνη και κορτιζόλη αυξάνονται στον εγκέφαλο, βλάπτουν τα εγκεφαλικά κύτταρα. Ωστόσο, φαίνεται ότι ο υπερβατικός διαλογισμός μπορεί να εξουδετερώσει αποτελεσματικά τέτοιες δυσμενείς επιπτώσεις (www. Sciencemag.org/cgi/content/ abstract / 192/4245/1242).
  1. Βότανα, για καλή μνήμη
    Η έρευνα δείχνει ότι η κατανάλωση περίπου 500 ml χυμού (φρούτων ή λαχανικών) κάθε μέρα μπορεί να διατηρήσει την μνήμη σε καλή κατάσταση (www.mc.vanderbilt.edu/reporter/ind ex.html?ID=4980). Επίσης μπορείτε να πάρετε ένα τυποποιημένο εκχύλισμα Ginkgo biloba, καθώς αυτό το βότανο έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στο ότι διορθώνει προβλήματα μνήμης, την απώλεια γνωστικής εγρήγορσης, την άνοια και τη βλάβη των ελεύθερων ριζών στον εγκέφαλο (Arch Phys Med Rehabil, 2000, 81: 668–78). 
  1. Αντιοξειδωτικά, για την υγεία του εγκεφάλου
    Μια εργαστηριακή μελέτη έχει εντοπίσει μια οξειδωμένη μορφή βιταμίνης C - αφυδροασκορβικό οξύ - που μπορεί μέσω περνώντας τον αιμοτοεγκεφαλικό φραγμό να διατηρηθεί στον εγκεφαλικό ιστό. Αυτό δείχνει την οξείδωση της βιταμίνης C ως δυνητικά σημαντικό βήμα για τη συσσώρευση αυτής της βιταμίνης στον εγκέφαλο και έχει επιπτώσεις στην αύξηση του αντιοξειδωτικού δυναμικού στον εγκέφαλο για τον καθαρισμό των ελεύθερων ριζών (J Clin Invest, 1997; 100: 2842-8). 
  1. Διατηρήστε εύπλαστο τον εγκέφαλο
    Για να διατηρήσετε την νοητική οξύτητα, θα πρέπει να κάνετε κάτι απρόσμενο, κάτι για το οποίο ο εγκέφαλος δεν έχει προετοιμαστεί. Κάθε φορά που ξεφεύγετε από το συνηθισμένο και το αυτόματο, προκαλείτε με το βέλτιστο τρόπο τον εγκέφαλό σας να λειτουργεί στη μέγιστη απόδοσή του. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα στυλό, ένα φύλλο χαρτιού και ένας μικρός τετράγωνος καθρέφτης. Πάρτε το στυλό στο χέρι με το οποίο γράφετε, και, με το άλλο χέρι, κρατήστε τον καθρέφτη όρθιο κατά μήκος της άνω άκρης του χαρτιού και στραμμένο προς το μέρος σας. Τώρα, με κεφαλαία γράμματα, γράψτε το όνομά σας με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να διαβαστεί σωστά στον καθρέφτη - και πρέπει να κοιτάτε μόνο στον καθρέφτη ενώ προσπαθείτε να το κάνετε αυτό. Μόλις το καταφέρετε, μπορείτε προσπαθήστε να γράψετε μεγάλες και περίπλοκες προτάσεις. Κάνοντας κάτι νέο και μη συνηθισμένο, ξυπνάτε ξανά εκείνο το μέρος του εγκεφάλου σας που ασχολείται με μυριάδες ασυνήθιστα πράγματα που αντιμετωπίσατε για πρώτη φορά όταν ήσασταν βρέφος.
Κατηγορία Υγεία

Η υπερβολική εξάντληση που είναι γνωστή ως Νοητική Εξουθένωση ή Mental Burnout) - όταν αισθάνεστε κουρασμένοι όλη την ώρα - έχει συνδεθεί με καρδιακές παθήσεις και αυξάνει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού επεισοδίου. Και πρόσφατα, προστέθηκε στον κατάλογο των παθήσεων η κολπική μαρμαρυγή και ο ακανόνιστος καρδιακός παλμός.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η εξάντληση αυτή, που συχνά προκαλείται από συνεχή και παρατεταμένο στρες, μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για καρδιακά προβλήματα - αλλά θα μπορούσε επίσης η πνευματική εξάντληση και η κούραση να είναι πρώιμα σημάδια ενός καρδιακού προβλήματος.

"Είτε έτσι είτε αλλιώς, η σύνδεση αυτή σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να χρησιμοποιούν τεχνικές μείωσης του στρες, όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή η άσκηση", υποστηρίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν μια σαφή σχέση μεταξύ πνευματικής εξάντλησης και κολπικής μαρμαρυγής όταν μελέτησαν περισσότερους από 11.000 ανθρώπους που τους παρακολούθησαν για ενδείξεις εξάντλησης, θυμού και ευερεθιστότητας και για χρήση αντικαταθλιπτικών για 25 χρόνια. Ανακάλυψαν ότι όσοι κατέγραψαν τις υψηλότερες βαθμολογίες για εξάντληση ήταν επίσης 20% πιθανότερο να αναπτύξουν κολπική μαρμαρυγή- αν και τα άτομα με προβλήματα θυμού δεν φάνηκε να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Η εξουθένωση αυτή είναι διαφορετική από την κατάθλιψη, η οποία χαρακτηρίζεται από αισθήματα πεσμένης διάθεσης, ενοχής και κακής αυτοεκτίμησης, δήλωσε ο ερευνητής Parveen Garg.

Αν και η κολπική μαρμαρυγή είναι μια κοινή πάθηση, η οποία επηρεάζει περίπου 27 εκατομμύρια ανθρώπους στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, οι γιατροί εξακολουθούν να είναι ασαφείς ως προς την αιτία της. Ο Δρ Garg και η ομάδα του είναι πεπεισμένοι ότι η επαγγελματική εξουθένωση είναι συχνά μία αιτία της και αυτό είναι συχνά το αποτέλεσμα παρατεταμένου στρες, όπου οι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται απελπισμένοι ή ανίκανοι να ελέγχουν τις καταστάσεις της ζωής τους στο σπίτι ή την εργασία. "Είναι μεγάλη η σημασία της αποφυγής της εξουθένωσης μέσω της προσεκτικής διαχείρισης των προσωπικών επιπέδων στρες ως ένας τρόπος για τη διατήρηση της συνολικής καρδιαγγειακής υγείας", πρόσθεσε.


Πηγή: European Journal of Preventive Cardiology, 2020; 2047487319897, Southwell Acupuncture Clinic

Κατηγορία Υγεία
Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019 08:49

Δρ Rangan Chatterjee: Στρες και έντερο

Υιοθετώντας αυτές τις προσεγγίσεις στο παρελθόν, θεράπευσα µια ασθενή που έπασχε από βαριάς µορφής εκδήλωση της νόσου του Crohn. Η ασθενής µου υπέφερε από οδυνηρές στοµαχικές κράµπες και έπρεπε να πηγαίνει συνεχώς στην τουαλέτα. Τίποτα δεν φαινόταν να βελτιώνει την κατάστασή της. Η ίδια είχε χάσει την υποµονή της µε τον ειδικό ιατρό που την παρακολουθούσε και απευθύνθηκε σ’ εµένα. Συνέστησα κάποιες αλλαγές στο διαιτολόγιό της, που τη βοήθησαν για κάποιο διάστηµα, αλλά πολύ γρήγορα η κατάστασή της κατέληξε στάσιµη. ∆εν καταλάβαινα τον λόγο και αποφάσισα να προχωρήσω παραπέρα. Σύντοµα αντιλήφθηκα ότι στην προσωπική της ζωή δεν υπήρχε κυριολεκτικά τίποτα για την ίδια. Έπρεπε να κάνει τα πάντα µε τον σύζυγο και τα παιδιά της. Βρισκόταν πάντα υπό πίεση και δεν έδινε ποτέ προτεραιότητα στον εαυτό της. «Υπάρχουν άλλα φάρµακα που µπορώ να δοκιµάσω; Και τι άλλο πρέπει να κάνω µε τη διατροφή µου;» µε ρώτησε.

«Κοίταξε», της είπα. «Θα δοκιµάσω κάτι τελείως διαφορετικό. Θα ορίσουµε µια συνάντηση µετά από έναν µήνα. Στο µεταξύ, αυτά που θέλω να κάνεις τα γράφω εδώ». Σε µια σελίδα από το σηµειωµατάριό µου της έγραψα τρία πράγµατα. «∆ύο δεκαπεντάλεπτα τη µέρα αφιερωµένα σ’ εσένα. Έναν περίπατο κάθε πρωί. Βρες επίσης να κάνεις κάτι, τουλάχιστον δύο φορές την εβδοµάδα, που να σου αρέσει και να το κάνεις µόνο για σένα».

Έχοντας διαφωνήσει έντονα µε τον ιατρό της, αυτό ήταν το τελευταίο πράγµα που ήθελε να ακούσει. Το έβλεπα στο πρόσωπό της – νόµιζε ότι επανερχόµουν στην ήπια, συγκεχυµένη, πατερναλιστική ιατρική. Ίσως να αισθάνθηκε ότι τη χειραγωγούσα. Έπασχε από µια σοβαρή νόσο και προσδοκούσε σοβαρή ιατρική αντιµετώπιση. «Και τι γίνεται µε τα συµπληρώµατα;» µε ρώτησε θυµωµένη. «Τι γίνεται µε τα φάρµακα;» «Αυτά είναι όλα», της απάντησα. «Αυτά θέλω να κάνεις». Έσπρωξα το χαρτί προς το µέρος της. «Αυτή είναι η συνταγή σου».

Γνώριζα καλά την ασθενή. Παρά την καχυποψία της, µε εµπιστεύτηκε και ευελπιστούσα ότι τουλάχιστον θα προσπαθούσε να ακολουθήσει την αγωγή µου. Όταν συναντηθήκαµε µετά από τέσσερις εβδοµάδες, ενθουσιάστηκα. Μου είπε ότι είχε αρχίσει να παρακολουθεί µαθήµατα χορού, κάτι που ήθελε να κάνει εδώ και χρόνια, αλλά πίστευε ότι δεν είχε τον χρόνο. Επιπλέον, είχε ξεκινήσει τον καθηµερινό πρωινό περίπατο. Τέλος, περνούσε δύο δεκαπεντάλεπτα τη µέρα στο σαλόνι της ακούγοντας µουσική και έχοντας αφήσει το τηλέφωνο και τον φορητό υπολογιστή στην κουζίνα. Συµπληρώσαµε ένα ιατρικό ερωτηµατολόγιο συµπτωµάτων, το οποίο έχει συνταχθεί για την αντικειµενική εκτίµηση των επιπτώσεων της ασθένειας· περιλαµβάνονει ερωτήσεις όπως πόσο συχνά ο ασθενής υποφέρει από στοµαχικές κράµπες ή κάθε πότε χρειάζεται να ενεργηθεί. Ακόµα και εγώ έµεινα έκπληκτος διαπιστώνοντας ότι τα συµπτώµατα της ασθένειάς της είχαν υποχωρήσει κατά 50%. Αυτή η υποχώρηση, µέσα σε µόλις τέσσερις εβδοµάδες, για µια πάθηση τόσο περίπλοκη και σοβαρή όπως η νόσος του Crohn, είναι κάτι το απίστευτο.

Αυτό που στον εξωτερικό παρατηρητή µπορεί να προκαλεί ακόµα µεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι τα συµπτώµατα της νόσου του Crohn εντοπίζονται στο έντερο της ασθενούς και ότι καµία από τις παρεµβάσεις που της είχα συστήσει δεν σχετιζόταν µε αυτό το όργανο. Γνωρίζω όµως ότι αν τα επίπεδα της κορτιζόλης είναι υψηλά, αυτό δεν επηρεάζει µόνο τον βαθµό ηρεµίας µας, αλλά και τη λειτουργία του εντέρου µας. Και όχι µόνο. Οι δείκτες φλεγµονής αυξάνονται και ο τρόπος συµπεριφοράς των κυτοκινών (χηµικών ενώσεων που αποστέλλουν µηνύµατα σε ολόκληρο το ανοσοποιη­τικό σύστηµα) µεταβάλλεται. Τι µας λένε όλα αυτά; Ότι το ανθρώπινο σώµα είναι απολύτως συνδεδεµένο. Ενώ η ασθενής αντιµετώπιζε πρόβληµα µε το έντερό της, το ότι «δεν έκλεινε ποτέ τον διακόπτη» επιδείνωνε την κατάστασή της. ∆εν ισχυρίζοµαι ότι αυτή η προσέγγιση θα έχει αποτέλεσµα σε κάθε ασθενή µε νόσο του Crohn. ∆εν υπάρχει προσέγγιση που να υποδεικνύει ότι αυτός είναι ο τρόπος θεραπείας της ασθένειας – και πιθανώς δεν θα υπάρξει. Αυτό ωστόσο δεν συµβαίνει επειδή παρεµβάσεις σαν κι αυτή δεν είναι επιτυχηµένες, αλλά επειδή κάθε ασθενής που πάσχει από τη νόσο του Crohn διαφέρει από τους άλλους.

Ως ιατρός πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να ακολουθώ τις συµβουλές µου και γενικά το κατορθώνω. Ένας ασθενής µου, πυροσβέστης στο επάγγελµα, µου είπε ότι ο µόνος λόγος που θα ακολουθούσε τις οδηγίες µου ήταν επειδή ήµουν ο µόνος ιατρός που εφάρµοζε όσα πρέσβευε.

Θέλω όµως να είµαι ειλικρινής: στο παρελθόν προσπαθούσα να εξοικονοµήσω προσωπικό χρόνο. ∆εν το κάνω πια. Τώρα έχω εντάξει κάποιο χρόνο για µένα στο καθηµερινό πρόγραµµά µου. Τον τελευταίο καιρό στην κλινική Oldham επέτρεπα στον εαυτό µου έναν δεκαπεντάλεπτο περίπατο κατά τη διάρκεια του πρωινού ιατρείου. Η γραµµατεία το ήξερε και δεν κανόνιζε κανένα ραντεβού για εκείνη την ώρα, από τις 10.15 µέχρι τις 10.30. Ακόµα και αν υπήρχαν ασθενείς σε αναµονή, εγώ σταµατούσα τα πάντα και πήγαινα βόλτα. Στην αρχή η υπεύθυνη δυσανασχετούσε µε αυτή µου τη στάση: «Γιατί το κάνει αυτό την ώρα που θα έπρεπε να εξετάζει αρρώστους;» Γρήγορα όµως κατάλαβε ότι εξέταζα όσους ασθενείς εξέταζαν και οι άλλοι ιατροί, ίσως και περισσότερους.

ΚΥΤΟΚΙΝΕΣ

Πρόκειται για πρωτεΐνες που απελευθερώνονται από το ανοσοποιητικό σύστηµα. Λειτουργούν ως αγγελιαφόροι, µεταφέροντας σε ολόκληρο το σώµα πληροφορίες προερχόµενες από το ανοσοποιητικό σύστηµα. Έχουν καθοριστική σηµασία για τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήµατος και εµπλέκονται στον συντονισµό της έναρξης, της διατήρησης και του τερµατισµού όλων των ανοσολογικών αντιδράσεων. Η διατήρηση της λεπτής ισορροπίας µεταξύ αυτών των αγγελιαφόρων είναι ζωτικής σηµασίας για την υγεία.

Το ανοσοποιητικό σύστηµα αποδεσµεύει κυτοκίνες ως αντίδραση όχι µόνο σε µολύνσεις και τραυµατισµούς, αλλά και σε ερεθίσµατα όπως το στρες, η τροφή και η σωµατική άσκηση.

Η αποδέσµευση των κυτοκινών είναι αυστηρά ρυθµιζόµενη, διότι οι επιπτώσεις µπορεί να είναι πολύ δυσµενείς: ορισµένες από αυτές προκαλούν φλεγµονή, ενώ άλλες έχουν το διαµετρικά αντίθετο αποτέλεσµα. Κάποιες, όπως η ιντερλευκίνη 6, µπορούν να επιτελέσουν, υπό διαφορετικές συνθήκες, και τις δύο λειτουργίες.

∆ίνω προτεραιότητα στον χρόνο για τον εαυτό µου. Τον έχω εντάξει στο ηµερήσιο πρόγραµµά µου. Στις µέρες µας, υπάρχει πάντα και κάτι άλλο που πρέπει να γίνει – να στείλετε ένα µέιλ, να δείτε µια ανάρτηση στο facebook, να απαντήσετε σε  ένα «τιτίβισµα» στο twitter. Γι’ αυτό πρέπει να αποφασίσετε  ότι ο χρόνος για τον εαυτό σας θα γίνει προτεραιότητά σας.

Μια ασθενής 44 ετών που ανέλαβα πρόσφατα, η Σουζάν, πάσχιζε να τα βγάλει πέρα µε τη µητρότητα και µε µια δουλειά µερικής απασχόλησης. Όταν µου ανέφερε ότι δεν είχε χρόνο για τον εαυτό της, της είπα: «Σουζάν, αφού αφήσεις τα παιδιά στο σχολείο, πηγαίνεις στα µαγαζιά, επιστρέφεις σπίτι, κοιτάζεις τα µέιλ σου, και δεν σταµατάς ούτε λεπτό µέχρι να έρθει η ώρα να πάρεις τα παιδιά. Τι θα συνέβαινε όµως αν το αυτοκίνητό σου παρουσίαζε βλάβη; Θα σταµατούσες για καµιά ώρα και θα περίµενες την οδική βοήθεια. Κάτι τέτοιο θα σε ανάγκαζε “να κλείσεις τον διακόπτη” για λίγο. Θα έκανες αργότερα ό,τι είχες να κάνεις, έτσι δεν είναι;» Τα λόγια µου ήχησαν σαν καµπανάκι µέσα της. Έτσι έθεσε έναν κανόνα στον εαυτό της. Κάθε µέρα, αφού άφηνε τα παιδιά, θα πήγαινε πάση θυσία έναν δεκαπεντάλεπτο περίπατο χωρίς το τηλέφωνό της. Ύστερα από έξι εβδοµάδες αισθανόταν εντελώς διαφορετικά. Ένιωθε λιγότερο στρες κατά τη διάρκεια της ηµέρας και, δίχως να το περιµένει, έγινε πιο παραγωγική και έκανε περισσότερα πράγµατα. Μια µικρή αλλαγή είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή της.

∆ίνοντας χώρο στον εαυτό σας για δεκαπέντε λεπτά την ηµέρα, µπορείτε να φέρνετε την κορτιζόλη σε φυσιολογικά επίπεδα. Ο οργανισµός σας θα θυµηθεί πώς είναι να νιώθει ασφαλής και όχι απειλούµενος. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, ακόµα και αν πρόκειται για κάτι απλό όπως τα πολλά µέιλ στα εισερχόµενά σας, είναι στρεσογόνος. Και εγώ τον θεωρώ στρεσογόνο. Είναι µήπως κακό, στον πάντα πολυάσχολο πολιτισµό µας, να αφιερώνουµε λίγο χρόνο στον εαυτό µας; Ασφαλώς όχι. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι οι άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν χρόνο για τέτοιες παρεµβάσεις είναι αυτοί που τις χρειάζονται περισσότερο.


Απόσπασμα από το βιβλίο του  Δρ Rangan Chatterjee με τίτλο «Οι 4 Πυλώνες της Ευζωίας». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο.

4 πυλώνες cover RanganChatterjee large

Κατηγορία Διαβάσαμε

Τα περισσότερα από τα φαρμακευτικά σκευάσματα για τη θεραπεία του κρυολογήματος και της γρίπης - από τα αντιβιοτικά έως τις παστίλιες ψευδαργύρου – εμφανίζουν μεγάλη αστοχία και δεν είναι αποτελεσματικά όσο οι δοκιμασμένες και παραδοσιακές θεραπείες.

Ουσιαστικά όλοι έχουν μια θεωρία για τα κρυολογήματα και τη γρίπη και, δεδομένης της πληθώρας των πληροφοριών, μπορεί να είναι δύσκολο να χωριστούν τα αληθινά γεγονότα από την απλή μυθοπλασία. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν τι μας κάνει ευάλωτους σε αυτές τις λοιμώξεις και πώς μπορούμε να παραμείνουμε υγιείς το χειμώνα.

Ευαισθησία και στρες

Το να κολλήσει κανείς γρίπη δεν είναι τυχαίο γεγονός. Τα μικρόβια γίνονται όλο και πιο ισχυρά και το περιβάλλον μας που μπορεί να μην έχει καλό αερισμό ή μερικές φορές να υπάρχει συνωστισμός ατόμων σε μικρό χώρο, μπορεί να ενθαρρύνει την εξάπλωση λοιμογόνων ιών. Όμως αν η έκθεση στα παθογόνα ήταν ο μόνος παράγοντας, όλοι μας θα αρρωσταίναμε κάθε φορά που εκτιθέμεθα σε αυτά. Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι σε ένα δωμάτιο μπορεί να εκτεθούν σε ένα κρυολόγημα ή γρίπη, αλλά μόνο μερικοί θα μολυνθούν. Αυτό συμβαίνει γιατί το κλειδί είναι η ευαισθησία στα παθογόνα, όχι η έκθεση σε αυτά, και είναι πιθανό να επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες.

Τα άτομα που πάσχουν από καρδιακές παθήσεις, άσθμα, χρόνια νεφρική νόσο ή διαβήτη ή που λαμβάνουν φάρμακα (για παράδειγμα, στεροειδή) είναι πιο ευαίσθητα σε κρυολογήματα και γρίπη. Οι καπνιστές είναι επίσης περισσότερο ευαίσθητοι στη μόλυνση του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (URTI, Am J Public Health, 1993; 83: 1277-83).

Αλλά η πρόβλεψη της ευαισθησίας σε έναν κατά τα άλλα υγιή πληθυσμό είναι λιγότερο απλή. Η διατροφική κατάσταση και η άσκηση διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, αλλά πρόσφατα, μία μεγάλη μελέτη εστιάστηκε στο ρόλο του στρες.

Σε μία μελέτη, αφού προσδιορίστηκαν με τη χρήση ερωτηματολόγιου τα επίπεδα του στρες, 394 άτομα εκτέθηκαν σε κοινούς ρινοϊούς (ο ιός που προκαλεί το κοινό κρυολόγημα). Μόνο το 27% της ομάδας χαμηλού στρες εμφάνισε κλινικά συμπτώματα σε σύγκριση με το 47% αυτών που βρίσκονταν στο υψηλότερο σημείο της κλίμακας (N Engl J Med, 1991, 325: 606-12).

Σε άλλη μελέτη, δόθηκαν ρινικές σταγόνες που περιείχαν ρινοϊούς σε 276 άτομα, τα οποία είχαν αξιολογηθεί προσεκτικά για το επίπεδο συμμετοχής τους σε έναν ή περισσότερους κοινωνικούς δεσμούς - για παράδειγμα, με σύζυγο ή σύντροφο, αδελφό, γονέα, στενό φίλο ή συνεργάτη. Η ευαισθησία στα κρυολογήματα ήταν μικρότερη καθώς αυξανόταν η κοινωνική στήριξη. Από τους συμμετέχοντες με τρεις ή λιγότερες σχέσεις, κρυολόγησε το 62% σε σύγκριση με μόνο το 35% σε αυτούς με έξι ή περισσότερους τύπους κοινωνικής στήριξης (J Am Med Assoc, 1997; 277: 1940-4).

Μία επανάληψη αυτής της μελέτης (Health Psychol, 1998, 17: 214-23) αξιολόγησε περισσότερο τον στρες (μακροπρόθεσμα έναντι βραχυπρόθεσμα) καθώς και τη σοβαρότητα της ασθένειας, καθώς επίσης μέτρησε τα επίπεδα αίματος των φυσικών κυττάρων-δολοφόνων (NK), των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που καταπολεμούν τους μολυσματικούς παράγοντες. Αυτοί που είχαν έντονο στρες για περισσότερο από ένα μήνα είχαν χαμηλότερη δραστικότητα των κυττάρων ΝΚ και ήταν 2,2 φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν κρυολόγημα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος προήλθε από το αυξημένο άγχος εργασίας.

Τα στρεσαρισμένα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και παρουσιάζουν μετρήσιμες μειώσεις στην ανοσία του βλεννογόνου (J Psychosom Res, 1997; 43: 271-8). Η κατάθλιψη σχετίζεται επίσης έντονα με το κρυολόγημα (Epidemiology, 2001, 12: 345-9).

Τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, όπως τα αντιβιοτικά, μπορούν επίσης να αυξήσουν την ευαισθησία σε κρυολογήματα / γρίπη. Ένας σημαντικός αριθμός οικογενειακών γιατρών εξακολουθεί να συνταγογραφεί αντιβιοτικά για κρυολογήματα / γρίπη, παρόλο που αυτά τα φάρμακα δεν δρουν κατά των ιών (J Am Med Assoc, 1997, 278: 901-4, J Am Med Assoc, 1998, 279: 875-7).

Αυστραλοί γιατροί αναφέρουν ότι η φλουκλοξασιλίνη, μια ημισυνθετική πενικιλίνη, μπορεί να προκαλέσει χολοστατικό ίκτερο (Med J Aust, 1989, 151: 701-5), αν και η σύνδεσή του με το φάρμακο μπορεί να μη αναγνωριστεί λόγω καθυστερημένης έναρξης (Lancet, 1992, 339: 679). Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και εκείνοι που λαμβάνουν φλουκλοξασιλίνη για περισσότερες από δύο εβδομάδες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σε κίνδυνο (BMJ, 1993; 306: 233-5).

Τα νεότερα αντιβιοτικά συνδυασμού όπως το Septrin (τριμεθοπρίμη και σουλφαμεθοξαζόλη) ή η συν-τριμοξαζόλη έχουν συνδεθεί με δερματικά εξανθήματα και φλύκταινες (Ind J Derm, 1982; 48: 207-8; Br J Dermatol, 1987; 116: 241-2; Dermatology, 1986, 172: 230-1) και μια σειρά από συμπτώματα που συμπεριλαμβάνουν αναιμία, απώλεια όρεξης, ναυτία, έμετο, μούδιασμα, σπασμούς, ρίγη, πυρετό, διογκωμένους αδένες και έλκη στο στόμα, τα μάτια και την ουρήθρα.

Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών συμβάλλει επίσης στην εμφάνιση ιδιαίτερα ανθεκτικών μικροβίων («superbugs») και μπορεί να καταστρέψει τα φιλικά βακτήρια του εντέρου που απαιτούνται για να διατηρηθεί η καλή υγεία και η ανοσία. Σαφώς, όταν παίρνετε αντιβιοτικά, αποφεύγετε μεν κάποια συμπτώματα αλλά διακινδυνεύετε να γίνετε πιο ευαίσθητοι σε λοιμώξεις και λιγότερο υγιείς από πριν.

Μη συνταγογραφούμενη τρέλα

Εάν υποφέρετε από κρυολόγημα ή γρίπη, υπάρχουν κυριολεκτικά εκατοντάδες μη συνταγογραφούμενα φάρμακα που υποστηρίζουν ότι ανακουφίζουν τα συμπτώματα από το κρύωμα, αλλά τα περισσότερα έχουν αποδειχθεί άχρηστα (J Am Med Assoc, 1993, 269: 2258-63). Τα πιο δημοφιλή χρησιμοποιούν ανάμειξη πολλών διαφορετικών τύπων συστατικών, που συχνά οδηγούν σε μια ποικιλία παρενεργειών.

Για παράδειγμα:

  • Τα ρινικά σπρέι που περιέχουν υδροχλωρική φαινυλεφρίνη, υδροχλωρική οξυμεταζολίνη ή υδροχλωρική ξυλομεταζολίνη μπορεί να καθαρίσουν αρχικά τη μύτη αλλά μετά από λίγες ημέρες η συνεχιζόμενη χρήση τους μπορεί να προκαλέσει υποτροπή, προκαλώντας χειρότερη ρινική συμφόρηση από πριν.
  • Τα από του στόματος αποσυμφορητικά διεγείρουν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και μπορούν να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση και τους παλμούς, και αυτό είναι επικίνδυνο για άτομα με υπέρταση. Μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, άγχος και φαινόμενα υποτροπής. Ίσως το χειρότερο από αυτά είναι η φαινυλοπροπανολαμίνη (PPA). Σε μία μελέτη, το χημικό αυτό αύξησε τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου σε γυναίκες πάνω από τρεις φορές (N Engl J Med, 2000, 343: 1826-32). Αυτό ήταν το τελευταίο αρνητικό στοιχείο στα όσα έχουν ανακαλυφθεί σε μελέτες για περισσότερο από μία δεκαετία. Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ζήτησε από τις φαρμακευτικές εταιρείες να σταματήσουν την εμπορία προϊόντων που περιέχουν PPA, αλλά στο Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να υπάρχει ευρέως σε φάρμακα για το κρυολόγημα.
  • Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τη ρινική καταρροή και το φτέρνισμα, αλλά έχουν ελάχιστη επίδραση σε άλλα συμπτώματα. Μπορούν να έχουν μια καταπραϋντική δράση και συχνά προστίθενται σε θεραπείες πολλαπλών συμπτωμάτων λόγω της ικανότητάς τους να εξουδετερώνουν το διεγερτικό αποτέλεσμα των αποσυμφορητικών.
  • Τα κατασταλτικά του βήχα όπως η γουαϊφενεσίνη και η δεξτρομεθορφάνη δεν δείχνουν αποτελεσματικότητα στην καταστολή του βήχα. Το τελευταίο έχει συσχετιστεί με ηπατική βλάβη και χρησιμοποιείται από τους εφήβους για να «ανέβουν». Η κωδεΐνη επίσης καταστέλλει το βήχα, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα.
  • Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) όπως η ασπιρίνη, η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η ιβουπροφαίνη μπορούν στην πραγματικότητα να αυξήσουν τα ρινικά συμπτώματα. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η ασπιρίνη μειώνει την απόκριση αντισωμάτων σε λοιμώξεις από ρινοϊό (J Am Med Assoc, 1975, 231: 1248-51, J Infect Dis, 1990, 162: 1277-82). Επιπλέον, ο ιός της γρίπης αναπτύσσεται καλύτερα στους 34-35°C, αλλά όχι σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 37°C. Έτσι, η μείωση του πυρετού με ΜΣΑΦ μπορεί απλώς να παρατείνει την αγωνία ενός κρυολογήματος ή γρίπης.

Εμβόλιο ναι ή όχι;

Η πρόβλεψη μιας επιδημίας γρίπης δεν είναι ακριβής επιστήμη, όπως απεικονίστηκε κομψά το 1976, όταν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, παρακινούμενοι από τις ασθένειες μεταξύ των στρατιωτών στο Fort Dix, New Jersey, προέβλεψαν μια επιδημία γρίπης των χοίρων τόσο θανατηφόρα όπως η μεγάλη πανδημία γρίπης του 1918. Όμως, τελικά τα ποσοστά θανάτου που σχετίστηκαν με τη γρίπη και την πνευμονία το 1976 ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των ετών (MMWR, 1976; 25: 391-2), κάτι πολύ καταστροφικό για την κυβέρνηση, η οποία είχε δαπανήσει εκατομμύρια για την προετοιμασία του εμβολίου.

Δεδομένου ότι η γρίπη μπορεί να προκληθεί από εκατοντάδες ιικών στελεχών, που μεταλλάσσονται περισσότερο ή λιγότερο συνεχώς, ο εμβολιασμός ανέρχεται σε ένα είδος βιολογικής ρωσικής ρουλέτας. Ακόμα κι αν το εμβόλιο είναι για το σωστό στέλεχος του ιού, για λόγους που δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί, μπορεί να μην ανταποκρίνεται παράγοντας αντισώματα για αυτό. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το 30-40% των ηλικιωμένων δεν ανταποκρίνονται στον εμβολιασμό (Hum Immunol, 1994;·40: 202-9), και ακόμη και αν εμφανιστεί μια ανοσοαπόκριση, υπάρχει αμφιβολία ως προς το εάν αυτό μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης της γρίπης (Vaccine, 1994, 12: 1185-9).

Μελέτες σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της γρίπης παρουσιάζουν μικτά αποτελέσματα (Gerontology, 1995, 41: 3-10) και παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το αν ο αδρανοποιημένος ιός που χρησιμοποιείται στο εμβόλιο μπορεί πραγματικά να προσφέρει πλήρη προστασία (Int Arch Allergy Immunol, 1995, 108: 318-20).

Στη συνέχεια, υπάρχουν οι παρενέργειες. Ενώ οι αρχές λένε ότι είναι σπάνιες, αυτό δεν παρηγορεί όσους είναι μεταξύ εκείνων που έχουν πληγεί. Το αποτυχημένο εμβόλιο κατά της γρίπης των χοίρων είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση του συνδρόμου Guillain-Barré, ενός τύπου παράλυσης (Am J Epidemiol, 1979, 110: 105-23). Σε μία μελέτη του Ηνωμένου Βασιλείου, περίπου ένας στους 12 ασθενείς δήλωσε ότι το εμβόλιο της γρίπης αποτέλεσε έναυσμα για κρίσεις άσθματος (Lancet, 1998; 351: 326-31). Έχουν επίσης αναφερθεί παρενέργειες όπως οπτική νευρίτιδα, τύφλωση, αγγειίτιδα και προβλήματα στις αρθρώσεις, αναστρέψιμη παράλυση και μυελοπάθεια (Am J Ophthalmol, 1997; 124: 703-4; J Rheumatol, 1997; 24: 1198-202; Ned Tijd Geneeskunde, 1995; 139: 2152-4, Muscle Nerve, 1995, 18: 1199-201).Αναλύσεις του οφέλους των εμβολίων σε υγιείς ενήλικες έχουν δείξει ότι αυτό είναι αμελητέο, μειώνοντας με επιτυχία τον αριθμό των φορέων του ιού (όπως δείχνουν οι εξετάσεις αίματος), αλλά όχι εκείνων που πραγματικά αναπτύσσουν τη γρίπη (Cochrane Database Syst Rev, 2000;[2]: CD001269, Vaccine, 2000, 18: 957-1030).

Βιταμίνη C, ψευδάργυρος και εχινάκεια

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότεροι από εμάς αντιμετωπίζουν το κρυολόγημα και τη γρίπη στο σπίτι (J Fam Pract, 1998; 47: 366-9). Οι δεκαετίες έρευνας έχουν αποδείξει ότι είναι σημαντική η συμπλήρωση βιταμινών και θρεπτικών συστατικών για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα πιο δημοφιλή από αυτά είναι η βιταμίνη C και ο ψευδάργυρος, αν και η γνώμες διαφέρουν ως προς την πραγματική τους αποτελεσματικότητα. Στη δεκαετία του 1970, η επανεξέταση στοιχείων από τον Linus Pauling κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μεγάλες δόσεις βιταμίνης C προλαμβάνουν κρυολογήματα και ανακουφίζουν τα συμπτώματα (Proc Natl Acad Sci USA, 1971, 68: 2678-81).

Από τότε, ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της βιταμίνης C συζητήθηκε έντονα. Μια ανάλυση του 1975 από τον Thomas Chalmers κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η περίπτωση της βιταμίνης C είχε «αμφισβητήσιμη εγκυρότητα» (Am J Med, 1975; 58: 532-6), αλλά μια πρόσφατη ανάλυση της έκθεσης δείχνει ότι η ανάλυσή του είχε σοβαρά σφάλματα (J Am Coll Nutr, 1995, 14, 116-23).

Είναι γενικά αποδεκτό ότι μια δόση 1-8g βιταμίνης C ημερησίως μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του κρυολογήματος κατά 23% και τη διάρκεια της ασθένειας σχεδόν κατά το ήμισυ (Scand J Infect Dis, 1994; 26: 1-6, Br J Nutr, 1992, 67: 3-16).

Πιο πρόσφατες επανεξετάσεις των στοιχείων δείχνουν ότι, αν και η βιταμίνη C μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα από το κρυολόγημα, η λήψη μεγάλων δόσεων δεν βοηθά στην πρόληψη (Cochrane Database Syst Rev, 2000, [2]: CD000980). Ωστόσο, ορισμένες ομάδες μπορεί να επωφεληθούν από την τακτική συμπλήρωση βιταμίνης C, όπως οι αθλητές που υποβάλλονται σε έντονο σωματικό στρες (Int J Sport Med, 1996; 17: 379-83). Μια ανασκόπηση υποδεικνύει μείωση της συχνότητας εμφάνισης κρυολογήματος έως 50% με τακτική χρήση βιταμίνης C (Int J Tuberc Lung Dis, 1999, 3: 756-61).

Ο ψευδάργυρος έχει προωθηθεί από καιρό ως φάρμακο και προληπτικό μέσο για τα κρυολογήματα και τη γρίπη. Σε μία μελέτη, μια ρινική γέλη που περιέχει ψευδάργυρο μειώνει σημαντικά τη διάρκεια του κρυολογήματος εάν ληφθεί μέσα σε 24 ώρες από την εμφάνιση των συμπτωμάτων (Ear Nose Throat J, 2000, 79: 778-80, 782).

Ωστόσο, στο σύνολό τους, τα αποδεικτικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των παστίλιων ψευδαργύρου είναι ασαφή (Cochrane Database Syst Rev, 2000 [2]: CD001364, J Nutr, 2000, 130 [5S Suppl]: 1512S-5S). Στην πρώτη μελέτη των παστίλιων ψευδαργύρου βρέθηκε μια επταήμερη μείωση της διάρκειας του κρυολογήματος με ψευδάργυρο (Antimicrob Agents Chemother, 1984, 25: 20-4). Τα αποτελέσματα αυτά κέρδισαν το ενδιαφέρον των φαρμακευτικών εταιρειών και, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80, διεξήχθησαν πέντε ακόμη μελέτες. Ωστόσο, μόνο μία από αυτές έδειξε ότι ο ψευδάργυρος έχει κάποια επίδραση. Στη συνέχεια όμως, το 1996, μια άλλη μελέτη έδειξε ότι οι παστίλιες ψευδαργύρου ήταν αποτελεσματικές ενάντια στα συμπτώματα του κρυολογήματος (Ann Intern Med, 1996, 125: 81-8), οδηγώντας έτσι τον ψευδάργυρο ξανά στο δρόμο προς τη δημοσιότητα.

Μια δοκιμή παστίλιων ψευδαργύρου (12,8 mg) διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που έλαβαν μία κάθε δύο έως τρεις ώρες νωρίτερα κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος μείωσαν τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα τον βήχα (Ann Intern Med, 2000; 133: 245-52).

Ωστόσο, μια άλλη τυχαιοποιημένη διπλή-τυφλή μελέτη σε 249 παιδιά (συνολική ημερήσια δόση 50-60mg) δεν διαπίστωσε διαφορά μεταξύ των παστίλιων ψευδαργύρου και του εικονικού φαρμάκου (J Am Med Assoc, 1998; 279: 1962-7). Πιο πρόσφατα, μια δοκιμή τόσο του γλυκονικού ψευδαργύρου όσο και του οξικού ψευδαργύρου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν είχε μεγάλη επίδραση στα συμπτώματα του κρυολογήματος (Clin Infect Dis, 2000, 31: 1202-8).

Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον 10 διπλές-τυφλές δοκιμές έχουν αξιολογήσει παστίλιες ψευδαργύρου για τη θεραπεία του κοινού κρυολογήματος. Οι μισές έχουν δείξει αποτελεσματικότητα και οι μισές δεν είχαν αποτελέσματα, κάτι που μπορεί να οφείλεται σε μεθοδολογικές διαφορές. Δοκιμές που άρχισαν τη θεραπεία αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων, χρησιμοποιώντας γλυκονικό ψευδάργυρο ή γλυκονικό ψευδάργυρο με γλυκίνη σε πολλαπλές ημερήσιες δόσεις ψευδαργύρου 13-23mg ανά δόση, βρήκαν ότι ο ψευδάργυρος είναι αποτελεσματικός. Οι περισσότερες από τις αρνητικές δοκιμές, από την άλλη πλευρά, διέφεραν από αυτό το πρωτόκολλο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Η εχινάκεια, ένα από τα γνωστότερα βότανα, έχει επίσης δείξει μικτή αποτελεσματικότητα. Γερμανοί ερευνητές χρησιμοποίησαν υγρό εκχύλισμα ρίζας εχινάκειας του είδους Ε. purpurea ή E. angustifolia, δύο από τους πιο δημοφιλείς τύπους, ή εικονικό φάρμακο σε 302 υγιείς εθελοντές σε μια διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη δοκιμή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι και οι δύο τύποι εχινάκειας ήταν ελαφρώς πιο αποτελεσματικοί από το εικονικό φάρμακο για την πρόληψη κρυολογήματος σε διάστημα 12 εβδομάδων, αν και οι συμμετέχοντες που έλαβαν το βότανο ανέφεραν ότι αισθάνονταν καλύτερα από αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, στην καλύτερη περίπτωση, η εχινάκεια μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο πρόκλησης κρυολογήματος κατά περίπου 10-20% (Arch Fam Med, 1998; 7: 541-5).

Άλλες μελέτες, ωστόσο, έδειξαν ότι η εχινάκεια μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα, μειώνοντας τόσο τη σοβαρότητα όσο και τη διάρκεια ενός κρυολογήματος (Arzneim Forsch, 2001, 51: 563-8, Arch Fam Med, 1998 7: 541-5). Μια δοκιμή στη Σουηδία εξέτασε 246 υγιείς ενήλικες που έπασχαν από κρυολόγημα και πήραν ένα σκεύασμα E. purpurea ή εικονικό φάρμακο. Τα άτομα έλαβαν δύο δισκία τρεις φορές την ημέρα για επτά ημέρες ή έως ότου αισθανθούν καλύτερα. Τα δισκία εχινάκειας ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματικά από το εικονικό φάρμακο (Phytomedicine, 1999; 6: 1-6).

Το κλειδί για αυτά και άλλα φάρμακα μπορεί να είναι η θεραπεία από τα πρώτα σημάδια του κρυολογήματος ή της γρίπης. Μια πρόσφατη επισκόπηση των 13 δοκιμών για την εχινάκεια στη θεραπεία και την πρόληψη των κρυολογημάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν και δεν μπορεί να αποτρέψει το κρυολόγημα, η πρώιμη θεραπεία θα μπορούσε να είναι ευεργετική για την ανακούφιση των συμπτωμάτων (J Fam Pract, 1999, 48: 628-35). Σημείωσε επίσης ότι τα παρασκευάσματα εχινάκειας ποικίλουν ευρέως στη σύνθεση.

Όταν εμφανιστεί κάποιο κρυολόγημα ή γρίπη, ελπίζουμε όλοι στη μαγική συνταγή που θα τα διορθώσει όλα, αλλά οι περισσότερες από τις μεθόδους που χρησιμοποιούμε είναι ακόμα ασαφείς ως προς την αποτελεσματικότητα. Οι παραδοσιακές προσεγγίσεις - που συνήθως περιλαμβάνουν ανάπαυση, υγρά και ζεστά - μπορεί να μην είναι γοητευτικές αλλά, τελικά, φαίνεται να είναι αποτελεσματικές, δεν έχουν παρενέργειες και είναι λιγότερο δαπανηρές!

Κατηγορία Υγεία
Σελίδα 1 από 2