Η φλεγμονή είναι η φυσική άμυνα του οργανισμού ενάντια σε ιούς, βακτήρια, κατεστραμμένα κύτταρα, και γενικότερα, επιβλαβή ερεθίσματα.

Η φλεγμονή παραταύτα δεν είναι το ίδιο με τη λοίμωξη, εντούτοις η φλεγμονή (αντίδραση) μπορεί να οφείλεται σε λοίμωξη (επιμόλυνση με παθογόνο παράγοντα). Χάρη στην βιολογική αυτή αντίδραση ο οργανισμός απομακρύνει τους ξένους εισβολείς και αυτο-ιάται, ειδικά στην περίπτωση της οξείας φλεγμονής.

Υπάρχουν δύο τύποι φλεγμονής:

  • η οξεία, η οποία ξεκινάει γρήγορα και περνάει μετά από λίγες μέρες. Χάρη στην αντίδραση αυτή το σώμα επουλώνει πληγές, τραυματισμούς, και θεραπεύει τις λοιμώξεις. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της είναι η ερυθρότητα, η θερμότητα, το οίδημα, το άλγος, και η απώλεια λειτουργικότητας του τμήματος του σώματος.
  • η χρόνια, που μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια.

Στην περίπτωση της χρόνιας φλεγμονής το ανοσοποιητικό δεν έχει καταφέρει να αποβάλει τον εκλυτικό παράγοντα ή μπορεί να υπάρχει μικρή, επαναλαμβανόμενη έκθεση στον παράγοντα αυτό. Επίσης, το ανοσοποιητικό μπορεί εσφαλμένα να αναγνωρίζει έναν ιστό του σώματος ως ξένο και να του επιτίθεται (αυτο-άνοσα νοσήματα).

Η παρατεταμένη κατάσταση φλεγμονής οδηγεί τελικά στην καταστροφή των ιστών, λόγω της περίσσειας των αμυντικών κυττάρων και ορμονών, ως αποτέλεσμα του υπερφορτωμένου ανοσοποιητικού συστήματος.

Εντούτοις, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω παθήσεις όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, αρτηριοσκλήρυνση, διαβήτη τύπου 2, χρόνια ρινίτιδα, άσθμα, νόσο του Crohn, θυροειδίτιδα (νόσος Ηαshimoto) κ.α.

Η κακή διατροφή, το στρες, οι τροφικές αλλεργίες, η καθιστική ζωή κι άλλα συνεισφέρουν στη χρόνια φλεγμονή. Οι διατροφικές και οι περιβαλλοντικές τοξίνες συσσωρεύονται στο σώμα, ενεργοποιώντας το αμυντικό σύστημα και οδηγώντας το στην υπερδιέγερση.

Αντιμετώπιση της φλεγμονής με ολιστική βιοφυσική μέθοδο θεραπείας

Πρόκειται για μια ακίνδυνη κι ανώδυνη διαδικασία, η οποία στοχεύει στον ενεργειακό έλεγχο του οργανισμού σε βιοφυσικό επίπεδο. Εντοπίζονται δηλαδή τυχόν μπλοκαρίσματα στο ενεργειακό επίπεδο, τα οποία μπορούν να σωματοποιηθούν και να εκδηλωθούν ως παθήσεις ή διαταραχές.

Στην περίπτωση οξέων καταστάσεων η αντιμετώπιση προβλέπει ενίσχυση της αποτοξίνωσης, τόνωση του ανοσοποιητικού, βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και της λέμφου (καταπολέμηση του οιδήματος), προγράμματα κατά της εκάστοτε φλεγμονής, κατά του άλγους, καθώς και αποκατάστασης της κινητικότητας ή της λειτουργίας του πάσχοντος τμήματος του σώματος. Δύο με τρεις εφαρμογές είναι συνήθως αρκετές.

Στην περίπτωση χρόνιων καταστάσεων απαραίτητο είναι να καθοριστούν, με την ενεργειακή εξέταση, ποιοι είναι οι παράγοντες που επιβαρύνουν τη σωστή λειτουργία του οργανισμού. Με λίγα λόγια, οι αιτίες που ο οργανισμός αδυνατεί να καταπολεμήσει αποτελεσματικά μόνος του τη φλεγμονή.

Οι αιτίες που διερευνώνται είναι:

  • μακροχρόνια επίδραση επιβαρυντικών για τον οργανισμό ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών (ασύρματα δίκτυα, κεραίες, κινητά και ασύρματα τηλέφωνα, πολύπριζα, ακτινοβολίες προερχόμενες από το υπέδαφος, ραδιενέργεια κ.ά.),
  • επιβάρυνση από χρόνιες κρυφές/συγκεκαλυμένες αλλεργίες (π.χ. γάλα, γλουτένη, κ.α.),
  • αποδυναμωμένη φυσιολογική χλωρίδα στο εντερικό σύστημα,
  • χρόνια επιβάρυνση από παθογόνους μικροοργανισμούς (ιοί, βακτήρια, παράσιτα, μύκητες),
  • χρόνια επιβάρυνση από χημικές ουσίες (φάρμακα, περιβαλλοντικές τοξίνες),
  • χρόνια επιβάρυνση από βαρέα μέταλλα (π.χ. σφραγίσματα αμαλγάματος, μολυσμένες τροφές και νερό),
  • κληρονομική προδιάθεση (ομοιοπαθητικά μιάσματα),
  • έλλειψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων (κακή διατροφή, κακή απορρόφηση),
  • έντονο ή παρατεταμένο στρες (υπερφόρτιση των επινεφριδίων),
  • τραυματικές εμπειρίες με ψυχολογική επίδραση,
  • αρνητικά συναισθήματα,
  • μπλοκαρίσματα στη ροή της ενέργειας σε ιστούς (που μπορεί να έχουν προκληθεί από επαναλαμβανόμενες φλεγμονές ή τραυματισμό),
  • μπλοκαρίσματα σε ενεργειακά κανάλια και ενεργειακά κέντρα του σώματος.

Εφόσον προσδιοριστούν οι επιβαρυντικοί παράγοντες εξετάζεται η σειρά προτεραιότητας που έχουν στην εξομάλυνσή τους. Ο σωστός εντοπισμός και η εξισορρόπηση των κύριων αιτιών της φλεγμονής συντομεύει την αντιμετώπισή της. Αρχικά είναι σημαντικό να αποκατασταθεί η ικανότητα αποτοξίνωσης του οργανισμού, έτσι ώστε να απομακρυνθούν οι τοξίνες και να αποσυμφοριστεί το λεμφικό σύστημα. Στη συνέχεια, σειρά έχει η τόνωση του αμυντικού συστήματος με την εξισορρόπηση των επιβαρυντικών παραγόντων. Απώτερος στόχος είναι η καταπολέμηση της φλεγμονής, η ανακούφιση από τον πόνο, η αποκατάσταση της λειτουργίας των πασχόντων οργάνων μέσω της επανάκτησης των δυνάμεων αυτο-ρύθμισης του οργανισμού. Ο ασθενής μπορεί επιπλέον να βοηθήσει τον εαυτό του ακολουθώντας μια σωστή διατροφή, πλούσια σε αντιφλεγμονώδεις τροφές, και διασφαλίζοντας την ξεκούραση του με επαρκείς ώρες ύπνου.

Πρέπει εδώ να αναφερθεί ότι η φαρμακευτική αγωγή που ακολουθείται από τον ασθενή δεν διακόπτεται, αλλά μπορεί να μειωθεί σταδιακά καθώς η κατάσταση της υγείας του βελτιώνεται.

Οι ενεργειακές μέθοδοι υποστήριξης του οργανισμού είναι σημαντικό εργαλείο στα χέρια του έμπειρου γιατρού/θεραπευτή και απαραίτητο συμπλήρωμα της κλασικής προσέγγισης καθότι μπορούν να «ρίξουν φως» στις βαθύτερες, κρυφές αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση των χρόνιων παθήσεων.

Η βιοφυσική θεραπευτική μέθοδος είναι μια απόλυτη φυσική, μη-παρεμβατική διαδικασία, εντελώς ανώδυνη αλλά και ακίνδυνη, αφού δεν υπάρχουν παρενέργειες. Το σύνολο των απαιτούμενων εφαρμογών εξαρτάται από τη χρονιότητα της κατάστασης, την ικανότητα και το χρόνο αντίδρασης του εκάστοτε οργανισμού, το σύνολο των κύριων επιβαρυντικών παραγόντων. Οπότε ο ρυθμός των επαναλήψεων και ο αριθμός τους διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις ηλικίες, χωρίς κανένα περιορισμό. Χρειάζεται όμως εδώ να τονιστεί ότι καλό είναι οι ασθενείς να επιλέγουν έμπειρους γιατρούς/θεραπευτές προκειμένου να τους εμπιστευτούν το λεπτό ζήτημα της υγείας τους, ειδικά στην περίπτωση σοβαρών χρόνιων παθήσεων.


mougiakou

Κασσάνδρα Μουγιάκου: Πριν 16 χρόνια το πρόβλημα υγείας της νεογέννητης κόρης μου με οδήγησε στο να απευθυνθώ στη μέθοδο  BICOM, με την ελπίδα ότι θα έβρισκα τη λύση. Πράγματι, μέσα σε λίγα λεπτά είχε γίνει διάγνωση των αλλεργιογόνων παραγόντων που την επιβάρυναν και προκαλούσαν ατοπική δερματίτιδα. Με κάποια δυσπιστία, αποφάσισα να ακολουθήσω και το πρόγραμμα θεραπείας με στόχο την απευαισθητοποίηση του μωρού από τις αλλεργιογόνες ουσίες. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά και ανέλπιστα. Ως γιατρός ενδιαφέρθηκα να μάθω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τρόπο δράσης της μεθόδου. Λίγο αργότερα αποφάσισα να ασχοληθώ και η ίδια με τις εφαρμογές της. Τότε η μέθοδος ήταν εντελώς άγνωστη στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα έχουμε βοηθήσει χιλιάδες ασθενών κάθε ηλικίας, με ποικίλες κλινικές εικόνες. Μπορείτε κι εσείς να προσφέρετε βοήθεια ακόμα και σε πολύ δύσκολα περιστατικά, με ασφάλεια  και με απόλυτα φυσικό τρόπο, χωρίς επιβάρυνση και παρενέργειες συμβαδίζοντας με το πνεύμα της εποχής. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στις φυσικές μεθόδους και τις επιλέγουν συνειδητά.

Κατηγορία Βιοσυντονισμός

Πολλές από τις αυτοάνοσες ασθένειες προκαλούνται ή επιδεινώνονται από σιωπηλές λοιμώξεις. Η Palmer Kippola εξηγεί το πώς μπορεί κανείς να τις ξεφορτωθεί.

Ενώ ήταν ακόμα στην ιατρική σχολή, ο Ι.Τ. βρισκόταν στο επίκεντρο ενός οικογενειακού δράματος που του δημιούργησε το είδος του στρες που κλόνισε το ανοσοποιητικό του σύστημα. Ο Ι.Τ. ανέπτυξε ένα αρκετά σοβαρό είδος γρίπης, η οποία πιστεύει ότι μπορεί να ήταν λοιμώδης μονοπυρήνωση που προκλήθηκε από τον ιό Epstein-Barr.

Η γρίπη ή η λοιμώδης μονοπυρήνωση με τη σειρά της πυροδότησε πλήθος εξουθενωτικών και μακροχρόνιων φλεγμονωδών διαταραχών που περιλαμβάνουν ινομυαλγία, μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα και σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto της Τ.Ρ. μπορεί να προκλήθηκε από μια σειρά αγχωδών περιστατικών, όπως ο απροσδόκητος θάνατος της μητέρας της και ένα σοβαρό ατύχημα με ποδήλατο. Η T. δεν ανάρρωσε εντελώς, μέχρι να εκκαθαρίσει πλήθος λοιμώξεων του εντέρου, συμπεριλαμβανομένου του ελικοβακτηρίδιου του πυλωρού, του κλωστρίδιου και της γιαρδίασης.

Ο γνωστός ειδικός στα αυτοάνοσα Aristo Vojdani πιστεύει ότι η καταστροφική ρευματοειδής αρθρίτιδα της μητέρας του προκλήθηκε δεκαετίες νωρίτερα μετά από στοματική χειρουργική που μετέδωσε μικρόβια λόγω σοβαρής ουλίτιδας στην κυκλοφορία του αίματος. Ο Δρ Vojdani είναι σίγουρος ότι η μητέρα του θα είχε αποφύγει την αρθρίτιδα εάν η ουλίτιδα είχε αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση.

Δεν οδηγούν όλες οι λοιμώξεις σε αυτοάνοση διαταραχή, ωστόσο αυτά τα παραδείγματα υπογραμμίζουν τη συνεργιστική φύση των λοιμώξεων και των αυτοάνοσων παθήσεων. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών αποκαλύπτει ότι οι χρόνιες μολύνσεις από βακτήρια, ιούς, παράσιτα και μύκητες μπορεί να είναι η κύρια περιβαλλοντική διέγερση για αυτοάνοσες διαταραχές.

Ομοίως, πολλοί επαγγελματίες υγείας που αντιμετωπίζουν αυτοάνοσες ασθένειες έχουν παρατηρήσει ότι συχνά μια κρυμμένη λοίμωξη προηγείται της αρχικής αυτοάνοσης επίθεσης ή εμφανίζεται ευκαιριακά όταν αποδυναμωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένα θεραπευτικό πρόγραμμα για αυτοάνοσο νόσημα μπορεί να είναι ελλιπές αν δεν διαθέτει σχέδιο για την εκκαθάριση λοιμώξεων.

H στενή σχέση μεταξύ λοιμώξεων και αυτοάνοσων διαταραχών:

  • Μελέτη διαπίστωσε ότι το 70% των ασθενών με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είχε μια ενεργή λοίμωξη από τον ιό του έρπητα, σε αντίθεση με το 20% των υγιών ατόμων της ομάδας ελέγχου.1
  • Σε μια δοκιμή 114 ατόμων, ένα βακτήριο που ονομάζεται Prevotella copri ήταν παρόν στο έντερο στο 75% των ανθρώπων με ρευματοειδή αρθρίτιδα, σε σύγκριση με μόνο το 21% των υγιών ατόμων της ομάδας ελέγχου.2
  • Μελέτη έδειξε μια 40-πλάσια αύξηση στο ιικό φορτίο του ιού Epstein-Barr -που συνήθως εμφανίζεται ως μονοπυρήνωση - σε ανθρώπους με λύκο σε σύγκριση με τους υγιείς της ομάδας ελέγχου.3
  • Μια μελέτη που εξετάζει τον επιπολασμό των αντισωμάτων (ένδειξη έκθεσης) στο Yersinia enterocolitica, μια τροφική λοίμωξη, διαπίστωσε ότι ήταν 14 φορές υψηλότερος σε άτομα με θυρεοειδίτιδα Hashimoto από ό, τι σε άτομα στις ομάδες ελέγχου.4
  • Μια μακροχρόνια μελέτη διαπίστωσε ότι ο ισχυρότερος γνωστός παράγοντας κινδύνου για τη σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η μόλυνση από τον ιό Epstein-Barr. Σε σύγκριση με τα υγιή άτομα, ο κίνδυνος εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι περίπου 15 φορές μεγαλύτερος μεταξύ των ατόμων που έχουν μολυνθεί με τον ιό Epstein-Barr στην παιδική ηλικία και περίπου 30 φορές μεγαλύτερος μεταξύ εκείνων που έχουν μολυνθεί με τον ιό στην εφηβεία ή αργότερα στη ζωή.5

Περισσότερο από το 90% των ενηλίκων έχουν κάποια μορφή ερπητοϊού, αλλά μόνο το 20% αναπτύσσει μια αυτοάνοση κατάσταση. Έτσι, αν οι λοιμώξεις είναι κοινές, αλλά οι αυτοάνοσες παθήσεις λιγότερο, γιατί κάποιοι άνθρωποι επηρεάζονται σοβαρά ενώ άλλοι παραμένουν αλώβητοι; Όλα καταλήγουν στην υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ο δρόμος προς την ασθένεια: ένα δυσλειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα

Το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι οι ένοπλες δυνάμεις μας, υπεύθυνες για την προστασία μας από τους επιβλαβείς εισβολείς. Όταν λειτουργεί σωστά, είμαστε ανθεκτικοί σε λοιμώξεις όπως το κοινό κρυολόγημα και ακόμη και η νόσος του Lyme.

Όμως με φλεγμονώδεις παράγοντες του τρόπου ζωής μας όπως η κακή διατροφή, ο κακός ύπνος, η έλλειψη άσκησης, το υπερβολικό άγχος και οι περιβαλλοντικές τοξίνες, το ανοσοποιητικό μας σύστημα επιβαρύνεται και δεν λειτουργεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας συχνά επιβαρύνει το ανοσοποιητικό σύστημα, καθιστώντας μας πιο επιρρεπείς σε ανοσολογική δυσλειτουργία, λοιμώξεις και αυτοάνοσες παθήσεις.

Ένα δυσλειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα αποτελεί γόνιμο έδαφος για μολύνσεις. Και όταν το ανοσοποιητικό σύστημα δημιουργεί μια αντίδραση σε μια λοίμωξη, παράγει μια τεράστια ποσότητα φλεγμονής, η οποία δημιουργεί το αρχικό περιβάλλον για να εμφανιστούν ή να επιδεινωθούν αυτοάνοσες ασθένειες.

Οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στις συνέπειες των λοιμώξεων από τους άνδρες. Το σώμα των γυναικών αναπτύσσει ταχύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική επίθεση για να καθαρίσει τις λοιμώξεις - και η προκύπτουσα φλεγμονή που πλημμυρίζει το σύστημά τους αυξάνει τον κίνδυνο αυτοάνοσων προβλημάτων.6

Πέραν του φύλου, οι ακόλουθοι παράγοντες εξασθενούν το ανοσοποιητικό και, σε συνδυασμό, αυξάνουν τον κίνδυνο λοιμώξεων και αυτοάνοσων παθήσεων:

Φλεγμονή: Οι πηγές φλεγμονής περιλαμβάνουν τα σπορέλαια, τα επεξεργασμένα, τυποποιημένα και τα τηγανητά τρόφιμα, τις διατροφικές ανεπάρκειες, τον κακό ύπνο, την έλλειψη άσκησης, τις τοξικές ουσίες, το χρόνιο άγχος και, φυσικά, τις λοιμώξεις.

Αντοχή στην ινσουλίνη: Οι άνθρωποι που εμφανίζουν αντίσταση στην ινσουλίνη, οι προδιαβητικοί και οι διαβητικοί είναι πιο επιρρεπείς σε λοιμώξεις.

Ανισορροπία ορμονών: Ορμονικές διαταραχές όπως αυτές που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της εφηβείας, στην εγκυμοσύνη, κατά την προεμμηνόπαυση, την εμμηνόπαυση, η θυρεοειδική δυσλειτουργία, η αντίσταση στην ινσουλίνη και η κυριαρχία των οιστρογόνων (μια ανισορροπία μεταξύ των επιπέδων οιστρογόνων και προγεστερόνης) δημιουργούν ένα γόνιμο περιβάλλον για μολύνσεις.

Υπομεταβολισμός: Η γήρανση, ο υπολειτουργικός θυρεοειδής και / ή ένα βαρύ τοξικό φορτίο μπορεί να προκαλέσει αργό (υπο-)μεταβολισμό, ο οποίος αποδυναμώνει την ανοσολογική απόκριση, μειώνει τη θερμοκρασία του σώματος και μας καθιστά πιο ευάλωτους σε όλους τους τύπους λοίμωξης.

Πώς οι λοιμώξεις οδηγούν σε αυτοάνοση επίθεση

Ο μοριακός μιμητισμός είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους που μια λοίμωξη προκαλεί αυτοάνοση απάντηση. Όπως υποδηλώνει το όνομα, ο μοριακός μιμητισμός εμφανίζεται κάθε φορά που ξένες πρωτεΐνες από μολυσματικούς παράγοντες, τοξίνες ή ακόμα και τρόφιμα έχουν παρόμοια ή πανομοιότυπη δομή με τον ανθρώπινο ιστό.

Για παράδειγμα, η κοινή βακτηριακή μόλυνση Yersinia enterocolitica έχει την ίδια αλληλουχία μοριακών πρωτεϊνών με τον ιστό του θυρεοειδούς, έτσι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα στοχεύει το Yersinia, επιτίθεται επίσης κατά λάθος στον θυρεοειδή.

Η μοριακή δομή του Streptococcus pyogenes, η οποία προκαλεί την αρκετά κοινή λοίμωξη από στρεπτόκοκκο, μοιάζει με τη μυοσίνη του καρδιακού ιστού και μπορεί να οδηγήσει σε αυτοάνοσες καρδιακές παθήσεις και πολλοί ιοί, συμπεριλαμβανομένων του coxsackie Β, της ερυθράς και του ερπητοϊού μπορούν να μιμηθούν τα κύτταρα των παγκρεατικών νησίδων και να οδηγήσουν σε διαβήτη τύπου 1.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν πολλοί απλοί τρόποι για να βοηθήσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα να ανακτήσει τις δυνάμεις του. Καθώς βελτιώνετε το μεταβολισμό σας και υιοθετείτε συνήθειες υγιεινού τρόπου ζωής, θα βοηθήσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ώστε να μπορεί συχνά να εξαλείψει - ή τουλάχιστον να μειώσει την έκταση - επίμονων μολύνσεων από μόνο του. Όταν εργάζεστε προληπτικά καθαρίζοντας τις λοιμώξεις, κάνετε ένα κρίσιμο βήμα στην αντιστροφή και την πρόληψη αυτοάνοσων παθήσεων.

Ποιες λοιμώξεις προκαλούν συγκεκριμένες ασθένειες;

Παρακάτω αναφέρονται μερικές από τις τυπικές λοιμώξεις που σχετίζονται με τις πιο κοινές αυτοάνοσες διαταραχές. Εάν η αυτοάνοση ασθένειά σας δεν περιλαμβάνεται στη λίστα, πραγματοποιήστε τη δική σας έρευνα αναζητώντας ηλεκτρονικά "[αυτοάνοση πάθηση] και λοιμώξεις" για να μάθετε ποιες συγκεκριμένες λοιμώξεις μπορεί να συνδέονται με την δική σας πάθηση.

Μπορεί να χρειαστεί να συζητήσετε αυτές τις πληροφορίες με το γιατρό σας, ή μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία να βρείτε και να εργαστείτε με έναν ολιστικό ιατρό που είναι ειδικευμένος σε αυτόν τον τομέα.

Νόσος του Alzheimer: Borrelia burgdorferi που προκαλεί νόσο του Lyme, Helicobacter pylori, χλαμύδια, κυτταρομεγαλοϊός (CMV), ιός έρπητα (ΗΗV)-1, Porphyromonas gingivalis και άλλες λοιμώξεις του στόματος.

Κοιλιοκάκη: Αδενοϊός, εντεροϊός, ιός ηπατίτιδας C, ροταϊός και ρεοϊός.

Νόσος του Crohn: Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Escherichia coli.

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου: ιός Epstein-Barr (EBV), Klebsiella pneumoniae, Candida albicans και βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO).

Νόσος του Grave: Η. Pylori, EBV, Υ. Enterocolitica, HHV-6, και HHV-7, παρβοϊός Β19, Εντεροβακτήριο, C. jejuni.

Θυρεοειδίτιδα του Hashimoto: Υ. Enterocolitica, EBV, HHV-6, Η. Pylori, parvovirus Β19, SIBO, ιός ηπατίτιδας C, Β. Burgdorferi, Blastocystis hominis (πρωτόζωο παράσιτο) και C. albicans

Λύκος: Ureaplasma urealyticum και Mycoplasma hominis, EBV, CMV, παρβοϊός Β19, ιός ηπατίτιδας C.

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Β. Burgdorferi, χλαμύδια, EBV, HHV-6, ιός ερυθράς, ιός γρίπης, ιός ανθρώπινου θηλώματος και ιός ιλαράς.

Μυαλική εγκεφαλομυελίτιδα / σύνδρομο χρόνιας κόπωσης / ινομυαλγία: Β. Burgdorferi, Mycoplasma, HHV-6, EBV, CMV.

Ψωρίαση: Streptococcus pyogenes, λανθάνουσα λοίμωξη φυματίωσης.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα: Β. Burgdorferi, EBV, ιός ηπατίτιδας C, Ε. Coli, Citrobacter, Κ. Pneumoniae, Proteus, parvovirus B19, Mycoplasma, P. gingivalis και άλλες λοιμώξεις του στόματος.

Σύνδρομο Sjogren: EBV.

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1: CMV, ιός coxsackie B4, ιός παρωτίτιδας και ιό ερυθράς.

Τι μπορεί να βοηθήσει στην εξάλειψη ή αποτροπή των λοιμώξεων;

Ίσως να είναι δελεαστική η θεωρία ότι η εξάλειψη μιας λοίμωξης μπορεί να δώσει τη λύση σε μια αυτοάνοση πάθηση, αλλά η αντιμετώπιση της λοίμωξης από μόνη της δεν αντιμετωπίζει τους υποκείμενους λόγους που το ανοσοποιητικό σύστημα δεν κατάφερε να αποφύγει την λοίμωξη αυτή εξαρχής.

Το κλειδί για την ανάρρωση από λοιμώξεις είναι η ενίσχυση της αντίστασης του ξενιστή. Για να ενισχύσετε την αντίσταση, πρέπει να έχετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα σε καλή κατάσταση. Αυτό συνεπάγεται την αντιμετώπιση όλων των ριζικών αιτίων που σχετίζονται με την αυτοάνοση πάθηση: τροφή, λοιμώξεις, υγεία του εντέρου, ορμονική ισορροπία, τοξίνες και άγχος.

Αυτή η στρατηγική νου-σώματος-πνεύματος μειώνει τη φλεγμονή, αλλάζει τον μεταβολισμό και βελτιστοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, καθιστώντας το σώμα ένα αφιλόξενο μέρος για λοιμώξεις και ένα ευπρόσδεκτο περιβάλλον για βέλτιστη υγεία.

Οι πρακτικές υγιεινού τρόπου ζωής που παρατίθενται παρακάτω, καθιστούν ευκολότερο και αποτελεσματικότερο για το σώμα να αντιμετωπίζει τις λοιμώξεις.

Αυξήστε το μεταβολισμό σας

Τα άτομα με αυτοάνοσες καταστάσεις συνήθως υποφέρουν από αργό μεταβολισμό - μια κατάσταση εξαντλημένης ενέργειας που ονομάζεται υπομεταβολισμός, με συμπτώματα που περιλαμβάνουν κόπωση, αίσθηση κρύου όλη την ώρα και αδυναμία να χάσουν βάρος παρά την προσπάθειά τους.

Για να αξιολογήσετε εάν είστε υπομεταβολικοί ή όχι, λάβετε τη θερμοκρασία σας τις επόμενες πέντε ημέρες. Εάν η θερμοκρασία σας είναι χαμηλότερη από 37°C πέντε συνεχόμενα πρωινά, μπορεί να είστε υπομεταβολικοί.

Μια υπομεταβολική κατάσταση όχι μόνο μειώνει τη ζωτικότητα, μειώνει την ανθεκτικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και μας κάνει πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις.

Για να εξαλείψετε τις μολύνσεις, μπορείτε να βοηθήσετε το σώμα σας να ενισχύσει τη φυσική σας παραγωγή ενέργειας με τις ακόλουθες τεχνικές. Ο στόχος σας είναι να αυξήσετε τη θερμοκρασία σας πιο κοντά στους 37°C κατά την ώρα που ξυπνάτε.

  • Αναπνεύστε βαθιά και αργά αρκετές φορές την ημέρα. Η συνειδητή αναπνοή είναι ένας από τους ευκολότερους και απλούστερους τρόπους για να αυξήσετε το μεταβολισμό σας και να χαλαρώσετε την ίδια στιγμή.

Κάντε μια δοκιμή: Πάρτε 10 συνειδητές αναπνοές με αναλογία 1-4-2: Για παράδειγμα, εισπνεύστε για 4 δευτερόλεπτα, κρατήστε την αναπνοή σας για 16 δευτερόλεπτα και εκπνεύστε για οκτώ δευτερόλεπτα. Κάνετε τρεις γύρους των 10 αναπνοών, μερικές φορές ημερησίως.

  • Χρησιμοποιήστε κόκκινα φώτα από την δύση του ήλιου μέχρι την ανατολή. Τα πρότυπα τεχνητά φώτα εκπέμπουν κύματα μπλε φάσματος, τα οποία, αν εκτεθείτε το βράδυ και νωρίς το πρωί, καταστέλλουν τη μελατονίνη, βλάπτουν τον κιρκαδικό ρυθμό σας και σας κρατούν σε υπομεταβολική κατάσταση.7

Κάντε μια δοκιμή: Αντικαταστήστε τη νυχτερινή σας λάμπα με μια κόκκινη λάμπα LED και πάρτε ένα κόκκινο νυχτερινό φως για τη χρήση του μπάνιου. Κάντε το συνήθεια να εκτίθεστε στον πρωινό ήλιο αμέσως μετά το ξύπνημα.

  • Δοκιμάστε την διαλείπουσα νηστεία (intermittent fasting). Μελέτες επιβεβαιώνουν ότι η αποχή από τη διατροφή με περιοδικότητα για συγκεκριμένες ώρες την μέρα έχει πολυάριθμα οφέλη για την υγεία όπως βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, ενίσχυση του μεταβολισμού και των ενεργειακών επιπέδων και μείωση του κινδύνου και ακόμη και συμβολή στην αναστροφή του διαβήτη, των καρδιαγγειακών παθήσεων, του καρκίνου, των αυτοάνοσων παθήσεων και της νόσου του Alzheimer.8

Κάντε μια δοκιμή: Για να ξεκινήσετε ήπια μια νηστεία, μείνετε νηστικοί (δηλαδή μηδενικές θερμίδες) για 15 ώρες μεταξύ δύο γευμάτων π.χ. δείπνου και μεσημεριανού μερικές φορές την εβδομάδα. Ή δοκιμάστε να παραλείψετε το δείπνο μερικές φορές την εβδομάδα και να φάτε μόνο πρωινό και μεσημεριανό γεύμα. Όταν το συνηθίσετε, πειραματιστείτε με μεγαλύτερες νηστείες.

  • Ασκηθείτε. Η άσκηση, ειδικά οι παρακάτω τρεις τύποι, μπορεί να έχει βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες θετικές επιπτώσεις στο μεταβολισμό σας:
  •  Η προπόνηση με αντιστάσεις με βάρη παράγει ενεργό μυϊκό ιστό, ο οποίος είναι μεταβολικά πιο ενεργός από το λίπος, βοηθώντας σας να κάψετε περισσότερες θερμίδες ακόμα και σε ηρεμία.
  •  Η διαλειμματική προπόνηση ή HIIT (High Interval Training) και η HIRT (High-Intensity Interval Resistance Training), όπως τα γρήγορα προγράμματα στο γυμναστήριο, είναι αποτελεσματικοί τρόποι αύξησης του μεταβολισμού σας.
  •  Η μέτρια cardio προπόνηση με άδειο στομάχι, για παράδειγμα αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα, έχει αποδειχθεί ότι προσφέρει καλύτερα μεταβολικά αποτελέσματα από την άσκηση μετά από το φαγητό.9

Κάντε μια δοκιμή: Ακολουθήστε το 12λεπτο πρωτόκολλο HIIT του Dr. Izumi Tabata, εκτελώντας 20 δευτερόλεπτα άσκησης μέγιστης προσπάθειας (π.χ. σπριντ, αερόβια άσκηση, άλματα) και στη συνέχεια ηρεμώντας για 10 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε οκτώ φορές την ίδια τουτίνα και τελειώσατε! Μπορείτε να βρείτε προπονήσεις Tabata 4 λεπτών και 10 λεπτών για αρχάριους στο YouTube.

  • Κάντε κρύα ντους συχνά για να ενισχύσετε το μεταβολισμό σας. Όπως η νηστεία, η εμβάπτιση με κρύο νερό έχει ένα "ερμητικό" αποτέλεσμα - που σημαίνει ότι ένα μικρό κομμάτι στρες είναι ευεργετικό. Όχι μόνο το κρύο νερό αναγκάζει το σώμα μας να εργάζεται σκληρότερα για να μας κρατήσει ζεστούς, καίγοντας έτσι περισσότερες θερμίδες, ενεργοποιεί επίσης υγιές καφέ λίπος, το οποίο βοηθά στην εξάλειψη του επιβλαβούς λευκού λίπους.

Κάντε μια δοκιμή: Εναλλάξτε 20 δευτερόλεπτα ζεστού και 20 δευτερόλεπτα κρύου νερού στο ντους για λίγα λεπτά. Ή, εάν έχετε πρόσβαση σε κρύο νερό όπως μια μη θερμαινόμενη πισίνα ή ένα ψυχρό ρεύμα, σε θάλασσα ή λίμνη, κάντε μια κρύα βουτιά όσο πιο συχνά γίνεται.

Βοηθήστε το ανοσοποιητικό σύστημα

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι το ισχυρότερο θεραπευτικό σύστημα, όταν λειτουργεί σωστά. Ένα πλήρως λειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα είναι ισορροπημένο και ανθεκτικό, καταπολεμώντας τις λοιμώξεις όταν απαιτείται, χωρίς να αντιδρά υπερβολικά σε τροφές και άλλους ακίνδυνους περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η γύρη ή να επιτίθεται στο σώμα σε μια αυτοάνοση απόκριση.

Ένα ανοσοποιητικό σύστημα που υπολειτουργεί αυξάνει την ευαισθησία σε ασθένειες, όπως κρυολογήματα, μυκητιασικές λοιμώξεις και καρκίνο, ενώ ένα υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα παράγει πάρα πολύ φλεγμονή στο σώμα και είναι επιρρεπές σε υπεραντιδράσεις όπως αλλεργίες και αυτοάνοσες παθήσεις.

Χρόνιες φλεγμονές χαμηλού επιπέδου από κακή διατροφή, συνεχές στρες, έλλειψη (ή υπερβολική) άσκηση και μεγάλο φορτίο περιβαλλοντικών τοξινών μπορεί να προκαλέσουν ανισορροπία στο ανοσοποιητικό σύστημα, κάνοντάς το να υπο- ή υπερ-λειτουργεί.

Ευτυχώς, το σώμα έχει μια έμφυτη αναγεννητική ικανότητα και το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ξαναποκτήσει ισορροπία εντός ημερών ή εβδομάδων απλά αφαιρώντας πηγές φλεγμονής και υιοθετώντας διατροφικές συνήθειες στον τρόπο ζωής όπως αυτές που αναφέρονται εδώ:

  • Αφαιρέστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τη ζάχαρη και τους αμυλούχους υδατάνθρακες. Τα μικρόβια αγαπούν τη ζάχαρη, σε αντίθεση με το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Μελέτες δείχνουν ότι η ζάχαρη σε όλες τις μορφές (γλυκόζη, φρουκτόζη και σακχαρόζη) καταστέλλει την ανοσοποιητική λειτουργία για πέντε ώρες μετά την κατανάλωσή της.10 Μια δίαιτα βασισμένη στην παλαιολιθική διατροφή είναι ιδανική για να σας τρέφει χωρίς να τρέφει και τα μολυσματικά μικρόβια.
  • Προσθέστε τρόφιμα που βελτιώνουν την ανοσοποίηση.
  • Το σκόρδο και το τζίντζερ προσφέρουν ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές ιδιότητες - ακόμη και έναντι παθογόνων που είναι ανθεκτικά στα φάρμακα.11
  • Το έλαιο καρύδας μπορεί να ελέγξει τον παθογόνο μύκητα Candida albicans.12
  • Η κουρκουμίνη από τη ρίζα του κουρκουμά, έχει αποδειχθεί ότι ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και βελτιώνει τις αυτοάνοσες παθήσεις.13
  • Οι τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το ξινολάχανο και το kimchi, είναι αντιμικροβιακά και ενισχυτικά του ανοσοποιητικού συστήματος.14

Συμπληρώματα διατροφής για γερό ανοσοποιητικό

  • Η βιταμίνη C (γνωστή και ως ασκορβικό οξύ) υποστηρίζεται από στοιχεία από περισσότερες από 148 μελέτες που δείχνουν ότι μπορεί να ανακουφίσει ή να αποτρέψει λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, βακτήρια και άλλα παθογόνα.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 2.000-5.000mg βιταμίνης C την ημέρα σε διηρημένες δόσεις, με ή χωρίς τροφή.

  • Η βιταμίνη D3 έχει αποδειχθεί ότι ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει από λοιμώξεις και αυτοάνοσες παθήσεις. Ελέγξτε τα επίπεδα της D σας δύο φορές το χρόνο και στοχεύστε σε επίπεδα 70-100ng/mL για να αντιμετωπίσετε ή να προλάβετε αυτοάνοσες παθήσεις. Η D3 είναι πιο ευεργετικό όταν λαμβάνεται μαζί με τη βιταμίνη K2 για να βοηθήσετε το ασβέστιο να φτάσει στα σωστά σημεία, όπως τα οστά σας, και όχι σε λάθος μέρη, όπως οι αρτηρίες σας.

Προτεινόμενη ημερήσια δοσολογία: 5.000-10.000 IU βιταμίνη D3 μαζί με 100-200 mcg/ημέρα βιταμίνη K2.

  • Ο ψευδάργυρος είναι ένα βασικό στοιχείο που υποστηρίζει την ανοσολογική λειτουργία και την αντίσταση σε λοιμώξεις και η διόρθωση της έλλειψης ψευδαργύρου μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα αυτοάνοσων και άλλων ασθενειών.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: Πάρτε 30mg ψευδάργυρου την ημέρα μαζί με την τροφή - είτε σε μια δόση είτε σε διηρημένες δόσεις - μαζί με 2mg χαλκού για να εξισορροπήσετε τη δόση ψευδαργύρου.

  • Τα προβιοτικά όπως τα είδη Lactobacillus, Bifidobacterium και Saccharomyces έχουν βρεθεί ότι έχουν ευεργετική, τροποποιητική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 50 έως 100 δισεκατομμύρια μονάδες CFU την ημέρα. Πολλά προβιοτικά είναι καλύτερα να λαμβάνονται με άδειο στομάχι. Ακολουθήστε τις οδηγίες στη συσκευασία.

  • Κινηθείτε περισσότερο. Λένε ότι "το κάθισμα είναι το νέο κάπνισμα" και η επιστήμη το υποστηρίζει αυτό. Μια ανασκόπηση 18 μελετών διαπίστωσε ότι εκείνοι που κάθονταν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους ήταν δύο φορές πιο πιθανό να έχουν διαβήτη ή καρδιακή νόσο και είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με εκείνους που καθόταν το λιγότερο.15

Η μέτρια ημερήσια άσκηση, όπως τα 40 λεπτά περπάτημα σχεδόν καθημερινά, μειώνει τη συστηματική φλεγμονή και τη συχνότητα εμφάνισης ασθενειών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.16 Επειδή το κάθισμα για δύο ώρες μπορεί να αναιρέσει 20 λεπτά άσκησης, σιγουρευτείτε ότι στέκεστε και μετακινείτε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

  • Ελαχιστοποιήστε το στρες. Το χρόνιο στρες, όπως το να ζείτε με χρόνιες ασθένειες, η ανεργία ή η φροντίδα άρρωστου συγγενή, έχει αρνητικές επιπτώσεις σε όλες σχεδόν τις λειτουργικές μετρήσεις του ανοσοποιητικού συστήματος. Προσπαθήστε στο μέγιστο να εξαλείψετε τους περιττούς στρεσογόνους παράγοντες και να βρείτε υγιείς τρόπους χαλάρωσης, όπως τα μπάνια σε ένα ζεστό λουτρό αλάτων Epsom, το γέλιο και αργή, συνειδητή αναπνοή, η οποία έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το στρες και ελαχιστοποιεί τη φλεγμονή.
  • Πάρτε έναν αναζωογονητικό ύπνο. Λιγότερο από έξι ώρες ύπνου τη νύχτα καταστέλλουν την ανοσοποιητική λειτουργία, ενεργοποιούν τα φλεγμονώδη γονίδια και αυξάνουν τον κίνδυνο παχυσαρκίας, διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακών παθήσεων. Οκτώ ή περισσότερες ώρες μπορεί να είναι ιδανικές για όσους έχουν χρόνιες παθήσεις.

Συχνές μολυσματικές ομάδες που προκαλούν αυτοανοσία

Οι μολυσματικές οικογένειες που συνηθέστερα συνδέονται με αυτοάνοσες διαταραχές περιλαμβάνουν:

  • οποιονδήποτε από τους περισσότερους από οκτώ τύπους ερπητοϊών, συμπεριλαμβανομένου του ιού Epstein-Barr
  • μυκόπλασμα (βακτήρια).
  • Chlamydophila pneumoniae (επίσης γνωστό ως χλαμύδια, μία βακτηριακή λοίμωξη)
  • σπειροχαίτες της νόσου του Lyme και σύνοδες λοιμώξεις (βακτηριακές λοιμώξεις)
  • γαστρεντερικές λοιμώξεις συμπεριλαμβανομένου του Helicobacter pylori (βακτηριακή λοίμωξη από ελικοβακτήριο του πυλωρού), του Candida albicans (μύκητας) και της υπερανάπτυξης βακτηρίων του λεπτού εντέρου
  • στοματικές λοιμώξεις όπως ουλίτιδα και οστεονέκρωση (βακτηριακές λοιμώξεις στην γνάθο μετά από αφαίρεση δοντιού ή απονεύρωση).

Φυτικά αντιμικροβιακά

Μόλις ενισχύσετε την άμυνά σας και αποκαλύψετε όλες τις υποκείμενες λοιμώξεις, είστε στο δρόμο προς την ανάρρωση. Τα φυσικά φάρμακα με ευρέος φάσματος αντιμικροβιακές επιδράσεις όπως τα παρακάτω, είναι ασφαλή και αποτελεσματικά για λοιμώξεις όλων των τύπων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με αντιβιοτικά.

Σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, τα βότανα δεν διαταράσσουν το μικροβίωμα στο έντερο και τα μικρόβια σπάνια αναπτύσσουν αντίσταση σε αυτά. Συνεργαστείτε με έναν αξιόπιστο ολιστικό ιατρό για να καθορίσετε τις καλύτερες δόσεις για εσάς.

Monolaurin. Μια φυσική ένωση που βρίσκεται στο έλαιο καρύδας, η μονολαουρίνη έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιιικές, αντιβακτηριακές, αντιπαρασιτικές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Μια ανασκόπηση ερευνών σχετικά με τη μονολαουρίνη δείχνει ότι είναι μια αποτελεσματική θεραπεία κατά βακτηρίων όπως τα H. pylori, Staphylococcus aureus και Streptococcus agalactiae και ιών, όπως ο ερπητοϊός, ο ιός της γρίπης, του HIV και της ιλαράς.17

Εκχύλισμα ρίγανης. Το έλαιο της μεσογειακής ρίγανης (Origanum vulgare) έχει αντιφλεγμονώδη, αντιϊκά, αντιβακτηριακά, αντιπαρασιτικά και αντιμυκητιακά αποτελέσματα. Έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο αποτελεσματικό έναντι μολύνσεων από ζυμομύκητες από το συνταγογραφούμενο αντιμυκητιακό φάρμακο φλουκοναζόλη (Diflucan).18

Φύλλα ελιάς. Το εκχύλισμα φύλλων ελιάς (Olea europaea) έδειξε δραστικότητα έναντι πολλών μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ιών κρυολογήματος και γρίπης και των βακτηρίων C. jejuni, Η. Pylori και του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη S. aureus (MRSA).19

Η Αρτεμισία, ένα από τα πιο πικρά φυτά, έχει αντιπαρασιτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με γαρύφαλο και εκχύλισμα μαύρου καρυδιού για την εξάλειψη των εντερικών σκωλήκων. Η Αρτεμισία (Artemisia absinthium L.) έχει επίσης ανθελονοσιακές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες. Μια κλινική δοκιμή διαπίστωσε ότι ένα φυτικό παρασκεύασμα, που συμπεριλαμβάνει και αρτεμησία, μπορεί να είναι τόσο καλό ή καλύτερο από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της υπερανάπτυξης βακτηρίων του λεπτού εντέρου (SIBO).20

Η Βερβερίνη, ένα κίτρινο συστατικό που απαντάται σε πολλά φυτά, που συμπεριλαμβάνουν τα Hydrastis Canadensis, Berberis aquifolium, Berberis vulgaris και Coptis chinensis, είναι αντιβακτηριακό, αντιϊκό, αντιπαρασιτικό και αντιμυκητιασικό. Συχνά χρησιμοποιείται για τη θεραπεία όλων των ειδών λοιμώξεων στο γαστρεντερικό σύστημα. Η βερβερίνη έχει επιδείξει αντιϊκές επιδράσεις στον ιό της γρίπης τόσο σε μελέτες στο εργαστήριο όσο και σε ασθενείς με γρίπη.21

Άργυρος. Ο Ιπποκράτης περιγράφει για πρώτη φορά τις αντιμικροβιακές του ιδιότητες για επούλωση πληγών το 400 π.Χ. Σήμερα, ο άργυρος χρησιμοποιείται για την ασφαλή θεραπεία μολύνσεων μόνος του ή μπορεί να ενισχύσει την επίδραση των αντιβιοτικών κατά των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων που ονομάζονται «super bugs».22


Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Ann Intern Med, 1992; 116: 103-13
2 eLife, 2013; 2: e01202
3 J Immunol, 2004; 172: 1287-94
4 Acta Med Austriaca. 1987;14:11-4
5 Expert Rev Neurother, 2013; 13(12 Suppl): 3-9
6 PLoS Pathog, 2011; 7: e1002149
7 Harvard Health Letter, May 2012
8 Int J Health Sci (Qassim), 2014; 8: V-VI
9 Scand J Med Sci Sports, 2018; 28: 1476-93
10 Am J Clin Nutr, 1973; 26: 1180-4
11 Asian Pac J Trop Biomed, 2012; 2: 597-601
12 mSphere, 2015; 1: e00020-15
13 J Clin Immunol, 2007; 27: 19-35
14 J Appl Microbiol, 2006; 100: 1171-85
15 Diabetologia, 2012; 55: 2895-905
16 Am J Lifestyle Med, 2011; 5: 338-45
17 Altern Complement Ther 2006; 12: 310-4
18 Can J Microbiol, 2008; 54: 950-6
19 Altern Med Rev, 2007; 12: 25-48; Int J Antimicrob Agents, 2009; 33: 461-3
20 Glob Adv Health Med, 2014; 3: 16-24
21 Chin J Integr Med, 2011; 17: 444-52
22 Sci Transl Med, 2013; 5: 190ra81.

Κατηγορία Υγεία
Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018 08:27

Έρευνα του Imperial College of London για τον καφέ

Ένα φλιτζάνι καφέ κάθε μέρα θα μπορούσε να σας βοηθήσει να ζήσετε λίγο περισσότερο. Τα προστατευτικά αποτελέσματα του καφέ προσθέτουν τρεις μήνες στη ζωή σας αν είστε άνδρας και έναν επιπλέον μήνα αν είστε γυναίκα.

 Ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου εκτιμούν ότι ένα φλιτζάνι καφέ (350ml) κάθε μέρα για 16 χρόνια μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 12% και κατά 16% εάν πίνετε τρία φλιτζάνια την ημέρα.

Αν και δεν μπορούν απολύτως να αποδείξουν ότι ο καφές αυξάνει τη μακροζωία - υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι παράγοντες που ίσως να παίζουν σημαντικό ρόλο επίσης – υποστηρίζουν ότι ο καφές έχει πολλά οφέλη που προσφέρουν υγεία, όπως η μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη, η μείωση της φλεγμονής και η βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στον καφέ μπορούν να προστατεύσουν από κάποιους καρκίνους και καρδιακές παθήσεις.

Στη μελέτη τους, οι ερευνητές εξέτασαν τις συνήθειες υγείας και τον τρόπο ζωής 521.330 ανθρώπων σε 10 ευρωπαϊκές χώρες.

Στα 16 χρόνια της μελέτης, 41.693 άτομα έχασαν τη ζωή τους, αλλά οι θάνατοι ήταν λιγότεροι μεταξύ των ατόμων που έπιναν καφέ και ακόμη λιγότεροι μεταξύ των ατόμων που έπιναν τρία φλιτζάνια την ημέρα. Όσοι έπιναν καφέ ήταν λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από πεπτικές ασθένειες, κυκλοφορικά προβλήματα και εγκεφαλικό επεισόδιο.

 Πηγή: Annals of Internal Medicine, 2017; published, 11 July 2017.

Κατηγορία Διατροφή