Ο Hahnemann δεν αντιλαμβάνεται την ιατρική απλώς ως μια παρέμβαση όταν εμφανιστεί η ασθένεια. Αντιθέτως, βλέπει την υγεία ως μια δυναμική κατάσταση ισορροπίας, η οποία πρέπει να καλλιεργείται ενεργά. Η πρόληψη, για εκείνον, δεν είναι δευτερεύουσα πρακτική, αλλά θεμελιώδης δρόμος προς την υγεία, ένας «βασιλικός δρόμος», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Στο έργο του, και ιδιαίτερα στο Organon der Heilkunst, η θεραπευτική δεν περιορίζεται στη χρήση φαρμάκων, αλλά περιλαμβάνει έναν ευρύτερο τρόπο ζωής: διατροφή, περιβάλλον, ρυθμό, καθώς και την ενίσχυση της εσωτερικής ανθεκτικότητας του ανθρώπου. Η ασθένεια δεν αντιμετωπίζεται ως απλώς υλική διαταραχή, αλλά ως έκφραση μιας βαθύτερης ανισορροπίας. Μέσα από αυτή την οπτική, η πρόληψη αποκτά μια διαφορετική διάσταση. Δεν είναι απλώς αποφυγή κινδύνων, αλλά ενεργή διαμόρφωση της υγείας. Ένας τρόπος ζωής που ενισχύει τον οργανισμό ώστε να μην γίνεται ευάλωτος εξαρχής.
Αυτή η προσέγγιση μοιάζει, ίσως, πιο επίκαιρη από ποτέ. Σε μια εποχή όπου η ιατρική συχνά εστιάζει στην εξειδικευμένη παρέμβαση και στην τεχνολογική ακρίβεια, η σκέψη του Hahnemann υπενθυμίζει κάτι πιο απλό αλλά και πιο απαιτητικό: ότι η υγεία δεν μπορεί να «παραχθεί» εξωτερικά, αν δεν καλλιεργείται εσωτερικά. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται και μια άλλη διάσταση της Heilkunst, της «τέχνης του θεραπεύειν» με την κυριολεκτική έννοια του να καθιστάς τον άνθρωπο ολόκληρο. Δεν πρόκειται μόνο για αποκατάσταση, αλλά για μια διαδικασία επανασύνδεσης: του ανθρώπου με τον εαυτό του, με το περιβάλλον του και με τις δυνάμεις που τον συγκροτούν.
Ίσως τελικά αυτό που κάνει τη σκέψη του Hahnemann τόσο διαχρονική δεν είναι οι επιμέρους θεραπευτικές του προτάσεις, αλλά η μετατόπιση που εισάγει: από την ιατρική της ασθένειας, στην ιατρική της υγείας. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που παραμένει ανοιχτό και σήμερα: μπορεί η σύγχρονη ιατρική να ξαναβρεί τον προσανατολισμό της όχι μόνο προς τη θεραπεία, αλλά προς την πρόληψη ως ουσιαστική μορφή φροντίδας;

Η ενεργειακή κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την άμυνα του οργανισμού απέναντι στους εξωτερικούς βλαπτικούς παράγοντες (κρύο, υγρασία, άνεμος), αλλά και στα επώδυνα συναισθήματα.

Ένα δυνατό ανοσοποιητικό μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά κάθε απειλή για την υγεία σε οποιαδήποτε ηλικία. Αντίθετα, ένας καταπονημένος οργανισμός, θα αρρωστήσει εύκολα και θα ανακάμψει πιο δύσκολα από τη νόσο.

Η τόνωση του ανοσοποιητικού είναι ισόβιο μέλημα για τον άνθρωπο. Συνδέεται με τη συναισθηματική ζωή, τις συνθήκες εργασίας, τη διατροφή και την άσκηση. Κάθε καλή ή κακή συνήθεια καταγράφεται από τους «αισθητήρες» του οργανισμού και πυροδοτεί συνέπειες είτε προς τη θετική κατεύθυνση της υγείας, είτε προς την οδυνηρή δοκιμασία της ασθένειας.

Αντιμετωπίζοντας την υγεία ολιστικά, θα λέγαμε ότι ο βελονισμός ως θεραπευτική τέχνη κατέχει εξέχουσα θέση στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ιδιαίτερα, όταν συνδυάζεται με μία διάθεση του ατόμου να συνδεθεί με βαθύτερες ποιότητες, όπως η εναρμόνιση με τη φύση, η επιλογή βιολογικών τροφών και η τακτική άσκηση.

Η «μαγεία» του βελονισμού είναι ότι επιφέρει εξισορρόπηση του οργανισμού και κινητοποιεί τις δυνάμεις της αυτοθεραπείας. Μεταφέρει ενέργεια από τα όργανα που βρίσκονται σε υπερβολή σε εκείνα που βρίσκονται σε ανεπάρκεια. Ενισχύει την άμυνα προς τις εξωτερικές απειλές και φέρνει σε ισορροπία τα συναισθήματα.

Μια τέτοια διαδικασία δεν είναι μηχανική και αποστασιοποιημένη από τη συνειδητότητα του ανθρώπου, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τη λήψη ενός χαπιού. Εδώ, ο ίδιος ο άνθρωπος αναλαμβάνει την ευθύνη του εαυτού του. Δεν θυματοποιείται και δεν αποξενώνεται από το σώμα του. Αποφασίζει να υποβληθεί σε μία θεραπεία που αφυπνίζει τις αισθήσεις του και βάζει σε κίνηση τις εσωτερικές δυνάμεις του σώματος, με σκοπό την ίαση.

Τα αποτελέσματα τότε είναι εντυπωσιακά. Ο οργανισμός ανακάμπτει, ενισχύεται και τελικά οχυρώνεται αποτελεσματικά απέναντι σε εξωτερικές και εσωτερικές «απειλές».

Επιπλέον, μία τέτοια στάση απέναντι στην υγεία πυροδοτεί και νοητικές διαδικασίες που ευεργετούν συνολικά το άτομο.

Έχει παρατηρηθεί, για παράδειγμα, μετά από μερικές θεραπείες βελονισμού, πως οι άνθρωποι παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις, τις οποίες ανέβαλλαν για χρόνια, γιατί δεν έβρισκαν το θάρρος ή τον τρόπο, για να χειριστούν το πρόβλημά τους. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μια διαφορετική έκφανση της τόνωσης του ανοσοποιητικού τους, που δεν μπορεί να μετρηθεί από τους εργαστηριακούς δείκτες, αλλά… συμβαίνει!

Η Μαρίκα Δασκαλάκη είναι κάτοχος των παρακάτω διπλωμάτων:
*Basic Theory of Traditional Chinese Medicine – Natural Health Science (2014)
*Yoga Teacher member of Yoga Alliance Professionals (2015)
* Yoga Teacher member of Yoga Alliance Professionals – Yoga for Pregnancy (2015)
*Acupuncture of Traditional Chinese Medicine – Natural Health Science (2016)
*Ιατρικά – Ανατομία και Φυσιολογία – Natural Health Science (2016)
*Δίπλωμα Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής και Βελονισμού-Ακαδημία Αρχαίας Ελληνικής και Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής (2017)