Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, ο ανθρώπινος οργανισμός καλείται να αντιμετωπίσει ένα τεράστιο όγκο περιβαλλοντικών και μολυσματικών τοξινών. Σαφέστατα, και στο παρελθόν υπήρχαν περιπτώσεις επαγγελματικών ασθενειών όταν οι εργαζόμενοι έρχονταν σε επαφή με βαρέα μέταλλα όπως ο υδράργυρος, ο χαλκός, ο μόλυβδος κτλ. Γνωστή είναι και η ασβέστωση από αμίαντο στους μεταλλωρύχους. Στις τελευταίες δεκαετίες όμως τα χημικά εργαστήρια παρήγαγαν και εισήγαγαν στο περιβάλλον πολύ περισσότερα τεχνητά προϊόντα, όπως φυτοφάρμακα, πλαστικά, βαφές, συντηρητικά.

Τα αποτελέσματα δεν γίνονται εμφανή αμέσως και γι’ αυτό δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Πολλές περιπτώσεις χρόνιας τοξικής μόλυνσης δεν έχουν τυπικά συμπτώματα. Οι συνηθέστερες διαταραχές είναι κόπωση, πονοκέφαλος, νευρασθένεια. Εύκολα θεωρείται υπαίτιο το στρες της καθημερινότητας για την επιδείνωση της υγείας. Εκτός αυτών, κάποιοι παρουσιάζουν αλλεργικά συμπτώματα, πόνο στις αρθρώσεις αλλά και αυτοάνοσα νοσήματα.

Ευτυχώς για μας, το σώμα μας μπορεί να αντισταθμίζει την επιβάρυνση από τις τοξικές ουσίες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορεί να τις αναγνωρίζει, να τις ξεχωρίζει και να τις απομακρύνει με βιοχημικές διεργασίες. Αν αυτή η διαδικασία δεν είναι επαρκής, τότε το σώμα θα αποθηκεύσει αυτές τις ουσίες στο λιπαρό και συνδετικό ιστό για να προστατέψει τα κύτταρα των ζωτικών οργάνων. Η αποτοξίνωση γίνεται από το αίμα και τα λεμφικά αγγεία και μέσω των απεκριττικών οργάνων (συκώτι, χοληδόχος κύστη, νεφρά, έντερο, πνεύμονες και δέρμα). Αν αυτά τα όργανα είναι υπερφορτωμένα τότε η λειτουργία τους θα είναι εξασθενημένη, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση συμπτωμάτων.

Ένας από τους βασικούς στόχους των περισσότερων φυσικών μεθόδων θεραπείας είναι η αποτοξίνωση κι ο καθαρισμός του οργανισμού. Προφανώς, αυτή η διαδικασία απαιτεί επαρκείς ποσότητες υγρών, κατά προτίμηση νερού, κι όχι καφέ, τσαγιού ή αναψυκτικών.

Στην Αγιουρβέδα, την παραδοσιακή αρχαία Ινδιάνικη ιατρική, συστήνεται η κατάποση ζεστού νερού έτσι ώστε το σώμα να μην καταναλώσει ενέργεια για τη θέρμανση του κρύου στη θερμοκρασία του σώματος και να επιτυγχάνεται έτσι η αποτοξίνωση πιο γρήγορα. Η φυτοθεραπευτική χρησιμοποιεί τσάγια και φάρμακα που περιέχουν εκχυλίσματα από φυτά, τα οποία διεγείρουν την αποτοξίνωση του ήπατος, των νεφρών και της λέμφου. Το ίδιο μπορεί να επιτευχθεί και με ομοιοπαθητικά ή ομοιοτοξικολογικά σκευάσματα. Η ορθομοριακή ιατρική χρησιμοποιεί για αυτό τον σκοπό υψηλές δόσεις βιταμινών, ιχνοστοιχείων και αμινοξέων, εκχυλίσματα από φύκια και χυλικούς παράγοντες.

Τα ίδια αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και με τη βιοφυσική μέθοδο BICOM. Εκτός από την μη-ειδική τόνωση της λειτουργίας των απεκκριτικών οργάνων καταφέρνει να κινητοποιήσει συγκεκριμένες τοξίνες από το σώμα, οι οποίες το επηρεάζουν αρνητικά. Με τη βοήθεια της μεθόδου γίνεται ταυτοποίηση των παραγόντων που προκαλούν επιβάρυνση στον οργανισμό και ακολουθείται στη συνέχεια ειδική αγωγή απέκκρισης της συγκεκριμένης ουσίας. Η μέθοδος είναι απόλυτα φυσική και στηρίζεται στις αρχές της κβαντικής φυσικής.

Κάθε ουσία έχει το δικό της διάγραμμα ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων. Εφόσον βρεθεί ότι το συγκεκριμένο διάγραμμα συχνοτήτων βρίσκεται στον οργανισμό και τον επιβαρύνει, θα σταλεί στο σώμα το σήμα αυτό αντικατοπρισμένο. Αυτό θα προκαλέσει την ακύρωση του αρχικού σήματος, δηλαδή την εξουδετέρωσή του. Η διαδικασία είναι όμοια με αυτή της λειτουργίας ακύρωσης θορύβου (noise cancelling) στα ακουστικά. Η επιβαρυντική ουσία θα απεκκριθεί από το σώμα μέσα των ούρων ή/και των κοπράνων, ανάλογα με τα όργανα που την είχαν αποθηκεύσει.

Με τη συσκευή Bicom η επιβάρυνση από βαριά μέταλλα και χημικά μπορούν να εξουδετερωθούν με τη διέγερση των οργάνων απέκκρισης και με την ειδική «στοχευμένη» θεραπεία αποτοξίνωσης. Τα συμπτώματα βελτιώνονται τάχιστα.

Κλινικά παραδείγματα

Οξεία επιβάρυνση με αλουμίνιο

Μωρό 3 εβδομάδων εμφάνισε ατοπική δερματίτιδα. Η μητέρα υποπτεύθηκε αλλεργία στο γάλα και ήρθε για θεραπεία. Κατά την αρχική διάγνωση, το μωρό βρέθηκε επιβαρυμένο με γεωπαθητικό στρες (επιβάρυνση από αρνητικές ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες προερχόμενες από το υπέδαφος στο σημείο όπου βρισκόταν η κούνια του), αλλεργία στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος και επιβάρυνση από αλουμίνιο. Η μητέρα επιβεβαίωσε ότι μετά την επιστροφή της από το μαιευτήριο ζέσταινε φαγητό πάνω σε αλουμινόχαρτο. Οι εφαρμογές του βιοσυντονισμού έγιναν στο μωρό, αλλά και στη μητέρα, που είχε επίσης επιβάρυνση με αλουμίνιο, το οποίο μέσω του θηλασμού περνούσε στο βρέφος. Μετά από τρεις θεραπείες το δέρμα του μωρού ήταν και πάλι φυσιολογικό, ενώ η βελτίωση ήταν εμφανής από την πρώτη κιόλας εφαρμογή. Παράλληλα, η μητέρα άλλαξε το μέρος της κούνιας και έγινε και απευαισθητοποίηση στο αγελαδινό γάλα.

Οξεία επιβάρυνση με χλώριο

Ένα τετράχρονο αγόρι μετά τις διακοπές σε πολυτελές ξενοδοχείο εμφάνισε συχνές ρινορραγίες, έλλειψη όρεξης και απώλεια βάρους. Εξετάστηκε σε νοσοκομείο χωρίς να βρεθεί η αιτία των συμπτωμάτων. Το παιδί ήταν αδύναμο και η μητέρα αποφάσισε να δοκιμάσει μια άλλη προσέγγιση. Όταν ρωτήθηκε για γεγονότα που συνέβησαν πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων είπε ότι όλα ξεκίνησαν μετά την επιστροφή τους από τις διακοπές, όπου τα παιδιά περνούσαν όλη μέρα στην πισίνα. Αυτό έδωσε και το έναυσμα για να εξεταστεί η πιθανή επιβάρυνση του αγοριού από το χλώριο. Η εξέταση ήταν θετική και στη συνέχεια έγινε θεραπεία χρησιμοποιώντας το αντεστραμμένο ηλεκτρομαγνητικό σήμα του χλωρίου. Μέσα σε δύο μόλις λεπτά το αγόρι άνοιξε τα μάτια του ορθά πλατιά και είπε: «μαμά, πεινάω»! Η υγεία του επανήρθε πλήρως και παρέμεινε καλά.

Όσον αφορά τις επιβαρύνσεις, συνήθως έχουμε να κάνουμε με χρόνιες καταστάσεις, όπου η μέθοδος BICOM βοηθάει στην αναγνώριση και εξουδετέρωση των τοξινών. Οι ουσίες που συχνά προκαλούν χρόνια επιβάρυνση είναι βαριά μέταλλα, όπως ο μόλυβδος στους παλιούς σωλήνες νερού, το αλουμίνιο από τις κατσαρόλες αλουμινίου, ο υδράργυρος από τα σκούρα σφραγίσματα αμαλγάματος αλλά και χημικά όπως η φορμαλδεΰδη, τα συντηρητικά ξύλου (ξύλινα πατώματα, έπιπλα), τα φυτοφάρμακα.

Το μέταλλο που συνηθέστερα βρίσκεται θετικό είναι ο υδράργυρος. Είναι το κύριο συστατικό του αμαλγάματος, ενός κράματος μετάλλων που χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική. Στην Γερμανία η χρήση του έχει απαγορευτεί στις έγκυες και στα παιδιά. Σημαίνει άραγε αυτό ότι για τους υπόλοιπους είναι ακίνδυνο;

Χρόνια επιβάρυνση από υδράργυρο

Μια 32-χρονη γυναίκα ανέφερε ότι έχασε 4 κιλά μετά την αφαίρεση των αμαλγαμάτων από τα δόντια της. Η θεραπεία της συμπεριέλαβε τρεις εφαρμογές για την εξουδετέρωση των παρενεργειών από τον υδράργυρο μετά από τις οποίες ανέφερε ότι είδε ανακούφιση και σε άλλα συμπτώματα: κόπωση, έλλειψη συγκέντρωσης, νευρασθένεια, εκνευρισμός, πονοκέφαλοι, πόνος στον αυχένα, πρήξιμο στα βλέφαρα, εξανθήματα, επικάλυψη της γλώσσας και ξηροστομία!

Χρόνια επιβάρυνση από χημικά

Ένας 36-χρονος άνδρας ήρθε στο ιατρείο λόγω χρόνιου πόνου στο στομάχι, ο οποίος εμφανιζόταν κάθε φορά που έτρωγε. Τα ηπατικά του ένζυμα ήταν αυξημένα. Η εξέταση έδειξε επιβάρυνση από μεθοξυχλώριο και λινδάνιο, ουσίες που χρησιμοποιούνται ως φυτοφάρμακα. Όντως είχε εργαστεί πριν από καιρό και για χρόνια σε φυτώριο. Με τη βοήθεια της συσκευής Bicom τονώθηκε η αποτοξίνωση του συκωτιού και ενεργοποιήθηκε η απέκκριση των δύο αυτών τοξινών. Μετά από έξι εφαρμογές ο πόνος στο στομάχι μετά το φαγητό είχε εξαφανιστεί και τα ηπατικά του ένζυμα βελτιώθηκαν. [Η τιμή της γ-GT έπεσε από 315 στο 120 και η χοληστερίνη από 254 στο 207!]. 

Ο μόλυβδος είναι ένα βαρύ μέταλλο που υπάρχει στη φύση και βρίσκεται στο φλοιό της γης. Η υψηλή του πυκνότητα, το χαμηλό σημείο τήξης, η ευκαμψία και το χαμηλό κόστος το κατέστησαν ένα μεταλλικό στοιχείο επιλογής για πολλές εφαρμογές, από σφαίρες έως μπαταρίες. Όμως είναι επίσης πολύ τοξικό και η ευρεία χρήση του σημαίνει ότι βρίσκεται συνήθως στο περιβάλλον και στα σπίτια μας.

Πού το βρίσκει κανείς;

Παρόλο που η χρήση μολύβδου έχει σταματήσει από πολλές εφαρμογές από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο φως ενδείξεις για τις τοξικές επιδράσεις του, η έκθεση στο μόλυβδο εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα - και όχι μόνο για τους ανθρώπους που δουλεύουν με το μέταλλο. Εάν ζείτε σε παλιό σπίτι, πιθανότατα θα έχετε μόλυβδο στα παλαιά στρώματα χρώματος ή βερνικιού (η απαγόρευση του μολύβδου στις μπογιές τέθηκε σε ισχύ το 1978 στις ΗΠΑ και το 1992 στο Ηνωμένο Βασίλειο) και οι σωλήνες νερού μπορεί να είναι κατασκευασμένοι από μολύβδου (που σημαίνει ότι πιθανότατα να υπάρχει μόλυβδος και στην παροχή νερού). Βαμμένα ή βερνικωμένα vintage έπιπλα, τζάμια κεραμικά, καλλυντικά, χώμα και υλικά στέγης μπορεί επίσης να περιέχουν μόλυβδο. Η οικιακή σκόνη μπορεί να περιέχει μόλυβδο από διάφορες πηγές.

Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Όλα τα σπίτια πιθανώς να περιέχουν μόλυβδο, είτε από εσωτερικές είτε από εξωτερικές πηγές. Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, 24 εκατομμύρια αμερικανικά σπίτια περιέχουν παλιά χρώματα με μόλυβδο και αυξημένα επίπεδα μολυσμένης οικιακής σκόνης.⁶ Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν πολλά που μπορείτε να κάνετε για να γίνει το σπίτι σας ασφαλές. Δείτε παρακάτω τις κορυφαίες συμβουλές μας.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Κανένα ανθρώπινο όργανο δεν έχει ανοσία στην τοξικότητα του μολύβδου, πράγμα που σημαίνει ότι ο μόλυβδος μπορεί να προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας - από καρδιακά προβλήματα και ορμονικές διαταραχές μέχρι εγκεφαλικές βλάβες και νευρολογικές διαταραχές - ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα έκθεσης.¹

Πράγματι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει ότι δεν είναι γνωστό το επίπεδο έκθεσης μολύβδου που θεωρείται ασφαλές.²

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις συνέπειες του μολύβδου. Μπορούν εύκολα να εισπνεύσουν ή να καταπιούν σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή να βάλουν στο στόμα τους αντικείμενα που έχουν μόλυβδο. Τα αναπτυσσόμενα σώματα των παιδιών απορροφούν περισσότερο μόλυβδο από τους ενήλικες Προβλήματα όπως το χαμηλό IQ, τα προβλήματα συμπεριφοράς, η εξασθενημένη ακοή και το μειωμένο ύψος έχουν όλα συνδεθεί με την χαμηλού επιπέδου έκθεση σε μόλυβδο σε παιδιά.³

Οι έγκυες γυναίκες είναι επίσης ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε κίνδυνο. Αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο αίμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν συσχετιστεί με υψηλή αρτηριακή πίεση, αποβολή, πρόωρο τοκετό, χαμηλό βάρος γέννησης και αναπτυξιακές αναπηρίες σε προσβεβλημένα μωρά.⁴

Ο μόλυβδος έχει συνδεθεί επίσης με μειωμένα ποσοστά γονιμότητας.⁵

Πώς να μειώσετε την έκθεσή σας σε μόλυβδο

Ελέγξτε για ίχνη μόλυβδου. Μπορείτε να ελέγξετε για την ύπαρξη μόλυβδου σε παλαιά χρώματα, έπιπλα και άλλα αντικείμενα στο σπίτι σας με ένα κιτ δοκιμής μολύβδου όπως αυτά που προσφέρονται από την 3M και την Abotex, διαθέσιμα στο διαδίκτυο από το Amazon και σε άλλους ιστότοπους. Εναλλακτικά, ζητήστε συμβουλές από την τοπική υπηρεσία δημόσιας υγείας σχετικά με τον τρόπο επαγγελματικής εξέτασης του σπιτιού σας. Εάν ζείτε σε σπίτι που χτίστηκε πριν από τη δεκαετία του 1960, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει μόλυβδος στο χρώμα του σπιτιού σας.

Αποτοξινωθείτε. Αν νομίζετε ότι εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας πιθανώς να έχετε εκτεθεί σε ανησυχητικά επίπεδα μολύβδου, ζητήστε από το γιατρό σας να σας παραπέμψει για εξέταση αίματος. Εάν αποδειχθεί ότι τα επίπεδα είναι ανησυχητικά, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αποτοξινωθεί το σώμα φυσικά, όπως για παράδειγμα η λήψη συμπληρωμάτων όπως το chlorella και η σπιρουλίνα. Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε ένα εξειδικευμένο φυσικοπαθητικό που μπορεί να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο ολιστικό πρόγραμμα αποτοξίνωσης.

Κρατήστε το χρώμα σε καλή κατάσταση. Ο μόλυβδος που είναι καλά καλυμμένος κάτω από στρώματα σύγχρονης βαφής χωρίς μόλυβδο δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά εάν υπάρχουν ρωγμές ή ξεφλουδίσματα χρειάζεται να διορθωθούν αμέσως, καθώς μπορεί να δημιουργήσουν σκόνη μολύβδου. Επίσης, εξετάστε εάν το χρώμα έχει πιθανώς χτυπηθεί, γδαρθεί ή υποστεί ζημιά από παιδιά ή κατοικίδια ζώα ή εάν βρίσκεται σε σημείο που καταπονείται πολύ, όπως γύρω από παράθυρα, πόρτες ή σκάλες.

Ανακαινίστε με ασφάλεια. Ο απλούστερος τρόπος αντιμετώπισης ενός χρώματος με μόλυβδο, αν είναι σε καλή κατάσταση, είναι να το «σφραγίσετε» με μια επικάλυψη σύγχρονου χρώματος χωρίς μόλυβδο. Αλλά εάν είναι σε κακή κατάσταση και πρέπει να αφαιρεθεί, βεβαιωθείτε ότι δεν χρησιμοποιείτε μεθόδους που δημιουργούν σκόνη ή καπνούς, όπως η ξηρή αμμοβολή ή μηχανήματα που δημιουργούν σκόνη από το παλιό χρώμα. Δοκιμάστε ένα ξεβαφτικό χρώματος με βάση το νερό χωρίς διαλύτες, ή καλέστε έναν έμπειρο επαγγελματία. Εάν το κάνετε μόνοι σας, φοράτε πάντα προστατευτικά ρούχα, γάντια και μάσκα προσώπου (κατάλληλα για σωματίδια μολύβδου), θυμηθείτε να πετάξετε το χρώμα που αφαιρέθηκε σε σφραγισμένο δοχείο και να καθαρίσετε πολύ προσεκτικά την περιοχή από υπολείμματα.

Προσοχή στα καλλυντικά. Μόλυβδος έχει βρεθεί ότι υπάρχει σε ορισμένα καλλυντικά συμπεριλαμβανομένων των κραγιόν και των eyeliner, έτσι θα πρέπει να επιμένουμε σε αξιόπιστες φυσικές μάρκες που είναι ξεκάθαρες για τα συστατικά τους και δεσμεύονται για αυστηρά πρότυπα όσον αφορά τα βαρέα μέταλλα και άλλους ρύπους. Σε περίπτωση αμφιβολίας, επικοινωνήστε με την εταιρεία καλλυντικών και ρωτήστε σχετικά με τη σύνθεσή τους.

Ελέγξτε τις σωληνώσεις σας. Ο μόλυβδος είναι γκρίζος, συνήθως παχύτερος από τους πλαστικούς ή χάλκινους σωλήνες και παράγει θόρυβο σαν «γδούπο» όταν τον χτυπάει ένα μεταλλικό αντικείμενο (και όχι έναν σαφή τόνο κουδουνίσματος). Ένας υδραυλικός μπορεί να επιβεβαιώσει εάν οι σωλήνες σας είναι κατασκευασμένοι από μόλυβδο. Αν είναι, σκεφτείτε να τους αντικαταστήσετε ή να πάρετε ένα φίλτρο νερού που αφαιρεί το μόλυβδο. Επικοινωνήστε με την τοπική εταιρεία ύδρευσης για συμβουλές.

Καθαρίστε με ηλεκτρική σκούπα τακτικά. Η εισπνοή σκόνης οικιακής χρήσης που περιέχει μόλυβδο είναι ο βασικός τρόπος έκθεσης στα βαρέα μέταλλα, οπότε κρατήστε τις επιφάνειες χωρίς σκόνη με συχνό σκούπισμα και ξεσκόνισμα. Επίσης, αποφύγετε να φοράτε στο σπίτι σας τα παπούτσια που φοράτε έξω, για να αποφύγετε την σκόνη που περιέχει μόλυβδο ή το χώμα με μόλυβδο από εξωτερικούς χώρους να μεταφερθούν στο σπίτι σας.

Βιβλιογραφία

1 National Research Council (US) Committee on Measuring Lead in Critical Populations, Measuring Lead Exposure in Infants, Children, and Other Sensitive Populations. 1993
2 WHO, Lead Poisoning and Health. 2018
3 Environ Res, 1994; 65: 42-55; Salud Publica Mex, 2003; 45 Suppl 2: S220-4
4 Matern Child Health J, 2013; 17: 172-9
5 National Bureau of Economic Research, NBER Working Paper No. 24607. 2018
6 Environ Health Perspect, 2008; 116: 1285-93