Νέα μελέτη δείχνει ότι τα ανεμβολίαστα παιδιά είναι πιο υγιή από τα εμβολιασμένα

Κατηγορία Έρευνα
Τετάρτη, 01 Σεπτεμβρίου 2021 09:16 Διαβάστηκε 1187 φορές
Τεύχος 104 Alix Mayer, MBA - Απόδοση: Holistic Life

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά είναι πιο υγιή από τα εμβολιασμένα παιδιά, σύμφωνα με  νέα μελέτη των James Lyons-Weiler, PhD και Paul Thomas, MD,[1] που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Environmental Research and Public Health. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 3.300 ασθενών του παιδιατρικού ιατρείου του Dr. Thomas.
Αυτή η μελέτη έρχεται να προστεθεί σε μία αυξανόμενη λίστα δημοσιευμένων μελετών που έχουν περάσει από ομότιμη αξιολόγηση (Mawson, 2017Hooker and Miller, 2020) που συγκρίνουν την υγεία των εμβολιασμένων με την υγεία των ανεμβολίαστων παιδιών. Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι έχουμε υποτιμήσει εδώ και καιρό το εύρος των βλαβών των εμβολίων και ότι η επιδημία χρόνιων ασθενειών στα παιδιά δεν αποτελεί τελικά μυστήριο.

Η μελέτη που αρνήθηκε να πραγματοποιήσει το CDC
Από το 1986, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) είναι νομικά υποχρεωμένα να διεξάγουν μελέτες ασφάλειας και να εκδίδουν έκθεση ασφαλείας για τους παιδικούς εμβολιασμούς κάθε δύο χρόνια. Το 2018, επιβεβαιώθηκε ότι δεν το είχαν κάνει ποτέ. Επομένως, εναπόκειται σε μη κυβερνητικές ομάδες να κάνουν το έργο που αρνήθηκαν να κάνουν εκείνοι.
Ως ο κυρίαρχος κυβερνητικός οργανισμός που καθοδηγεί τους Αμερικανούς για τους εμβολιασμούς, το CDC αρνείται να ενοχοποιηθεί για την επιδημία παιδικών χρόνιων ασθενειών. Είναι η κλασική θέση της αλεπούς που την έχουν βάλει να φυλάει το κοτέτσι. Οι ενέργειές τους στοχεύουν στο να αποτρέψουν το κοινό να στραφεί κατά του εμβολιασμού.
Δεδομένου ότι η μελέτη των Lyons-Weiler και Thomas καταδεικνύει ότι τα εμβολιασμένα παιδιά εμφανίζουν περισσότερες χρόνιες ασθένειες και έχουν επίσης περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από αναπνευστικές λοιμώξεις, εκείνοι που υποβαθμίζουν τους κινδύνους του εμβολίου θα ξεκινήσουν άλλον γύρο χειρισμών για να προσπαθήσουν να ακυρώσουν τα αποτελέσματα.
Παρά την αυστηρότητα με την οποία διεξήχθη αυτή η μελέτη, έγινε προσπάθεια να υποτιμηθούν αυτά τα επιστημονικά ευρήματα, να γίνουν προσωπικές επιθέσεις στους συγγραφείς, επικρίνοντας το περιοδικό όπου εκδόθηκε η μελέτη με τον ισχυρισμό ότι ο σχεδιασμός της μελέτης δεν ήταν σωστός.
Η έρευνα των Lyons-Weiler και Thomas υποστηρίζει ότι τα εμβόλια μπορεί να προκαλέσουν περισσότερη βλάβη από ό, τι είχε παλαιότερα τεκμηριωθεί και χαρακτηριστεί.

Μια τέλεια παιδιατρική κλινική για τη μελέτη των αποτελεσμάτων στην υγεία μεταξύ διαφόρων ποσοστών εμβολιασμού
Η παιδιατρική κλινική του Thomas ακολουθεί το εγκεκριμένο πλάνο εμβολιασμών του Dr. Paul, επιτρέποντας την πλήρως ενημερωμένη συγκατάθεση και τη λήψη γονικών αποφάσεων στις επιλογές εμβολιασμού των παιδιών. Το σχέδιο αναπτύχθηκε για να μειώσει την έκθεση σε εμβόλια που περιέχουν αλουμίνιο και να επιτρέψει στους γονείς να σταματήσουν ή να καθυστερήσουν τους εμβολιασμούς εάν αρχίσουν να εμφανίζονται κάποια ενδεικτικά σημάδια βλάβης από το εμβόλιο. Καταστάσεις όπως αλλεργίες, έκζεμα, αναπτυξιακή καθυστέρηση ή αυτοάνοσες παθήσεις είναι τυπικά σημάδια ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού δεν επεξεργάζεται κανονικά τα εμβόλια.
Αυτές οι καταστάσεις χρησιμεύουν ως πρώιμοι δείκτες για να βοηθήσουν τον γονέα και τον παιδίατρο να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιβράδυνσης ή διακοπής του εμβολιασμού. Ως εκ τούτου, η κλινική του Δρ Τόμας έχει έναν απίστευτο συνδυασμό παιδιών που κυμαίνονται από πλήρως εμβολιασμένα, μερικώς εμβολιασμένα, έως και καθόλου εμβολιασμένα, καθιστώντας την τέλεια παιδιατρική κλινική για την λήψη πληροφοριών σχετικά με τις παρενέργειες του εμβολιασμού.

Αποτελέσματα μελέτης με βάση τη σχετική συχνότητα επισκέψεων στο γραφείο
Η μελέτη Lyons-Weiler και Thomas πραγματοποιήθηκε με τα στοιχεία 10 ετών που προκύπτουν από τα αρχεία ασθενών της παιδιατρικής κλινικής του Thomas στο Όρεγκον. Αντί να χρησιμοποιούν τους δείκτες πιθανότητας διαγνώσεων στις δύο ομάδες, οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι η σχετική συχνότητα επίσκεψης στο ιατρείο ήταν πιο ισχυρή. Ακόμα και μετά τον έλεγχο για την έκθεση στην υγειονομική περίθαλψη, την ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας και το φύλο, οι συσχετισμοί εμβολιασμού με πολλά αρνητικά αποτελέσματα υγείας ήταν ισχυροί.

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά εμφανίζουν λιγότερο πυρετό και απαιτούν 25 φορές λιγότερη παιδιατρική φροντίδα
Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα εμβολιασμένα παιδιά στη μελέτη βλέπουν το γιατρό πιο συχνά από τα μη εμβολιασμένα παιδιά. Το CDC συνιστά 70 δόσεις 16 εμβολίων πριν ένα παιδί φτάσει στην ηλικία των 18 ετών. Σύμφωνα με τη μελέτη, όσο περισσότερα εμβόλια έχει λάβει ένα παιδί, τόσο πιθανότερο είναι το παιδί να παρουσιάσει πυρετό και να επισκεφτεί τον παιδίατρο.
Η μελέτη είχε μοναδικά δεδομένα που επέτρεψαν στους ερευνητές να μελετήσουν τη συμπεριφορά αναζήτησης υγειονομικής περίθαλψης. Σε αντίθεση με τις αυξήσεις στον πυρετό που συνοδεύονται από αυξημένες λήψεις εμβολίων, κάτι που είναι αποδεκτό και σχετίζεται συχνά με τον εμβολιασμό, οι αυξήσεις στην αποδοχή του εμβολίου δεν συνοδεύτηκαν από σημαντική αύξηση των επισκέψεων στον παιδίατρο. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των εμβολιασμών που οι γονείς αποφάσισαν να κάνουν στα παιδιά τους, ο αριθμός των επισκέψεων από υγιή παιδιά ήταν περίπου ο ίδιος.
Οποιεσδήποτε ανησυχίες ότι τα μη εμβολιασμένα ή μερικώς εμβολιασμένα παιδιά θα αποφύγουν τον γιατρό είναι αβάσιμες και δείχνει την προφανή μεγάλη διαφορά στις επισκέψεις στο ιατρείο - εκτός των επισκέψεων ρουτίνας υγιών παιδιών, παιδιά που έλαβαν το 90-95% των συνιστώμενων από το CDC εμβολίων για την ηλικιακή τους ομάδα ήταν περίπου 25 φορές πιο πιθανό συγκριτικά με τα ανεμβολίαστα παιδιά, να επισκεφτούν τον παιδίατρο εξαιτίας του πυρετού.

1 pinaka

Σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα παιδιά, τα εμβολιασμένα που συμμετείχαν στη μελέτη είχαν τρεις έως έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να επισκεφτούν το γραφείο του παιδίατρου για θεραπεία που σχετίζεται με αναιμία, άσθμα, αλλεργίες και ιγμορίτιδα. Τα εντυπωσιακά διαγράμματα παρακάτω δείχνουν συγκεκριμένες επισκέψεις στο ιατρείο για διάφορες παθήσεις μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων παιδιών σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα.

2 pinaka

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά δεν εμφανίζουν ΔΕΠΥ
Σε ένα εκπληκτικό εύρημα που συγκλόνισε την ψυχιατρική κοινότητα, κανένα ανεμβολίαστο παιδί στη μελέτη, δεν διαγνώστηκε με διαταραχή έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), ενώ το 0,063% της εμβολιασμένης ομάδας διαγνώστηκε με ΔΕΠΥ. Πιθανότατα λόγω του προγράμματος που ακολουθείται στην κλινική του Δρ Τόμας, σχετικά με την ενημέρωση και την τελική λήψη αποφάσεων από τους γονείς και το γιατρό σχετικά με τον εμβολιασμό, τα συνολικά ποσοστά ΔΕΠΥ και αυτισμού στην κλινική ήταν περίπου τα μισά από τα ποσοστά που βρέθηκαν στο γενικό πληθυσμό των Αμερικανών παιδιών.

Χαμηλά επίπεδα ανεμοβλογιάς και κοκκύτη σε εμβολιασμένα και μη εμβολιασμένα παιδιά
Σχετικά με το ερώτημα εάν τα εμβόλια αποτρέπουν ή όχι τις λοιμώξεις που προορίζονται να αποτρέψουν, το ένα τέταρτο του ποσοστού των εμβολιασμένων παιδιών διαγνώστηκαν είτε με ανεμοβλογιά είτε με κοκκύτη, ενώ το μισό ποσοστό των μη εμβολιασμένων διαγνώστηκαν με ανεμοβλογιά, κοκκύτη, ή ροταϊό.
Δεν υπήρξαν περιπτώσεις ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς, τετάνου, ηπατίτιδας ή άλλων λοιμώξεων για τις οποίες προτείνεται εμβολιασμός, είτε σε εμβολιασμένα είτε σε μη εμβολιασμένα παιδιά, καθ 'όλη τη διάρκεια της περιόδου των 10,5 ετών που πραγματοποιήθηκε η μελέτη.

Τα εμβολιασμένα παιδιά είναι 70% πιο πιθανό να εμφανίσουν οποιαδήποτε αναπνευστική λοίμωξη
Οι εμβολιασμοί φαίνεται να κάνουν τα παιδιά πιο ευάλωτα σε λοιμώξεις, επομένως είναι ειρωνικό, αν και δεν προκαλεί έκπληξη, το γεγονός ότι τα εμβολιασμένα παιδιά στη μελέτη εμφανίστηκαν στο γραφείο του γιατρού για αναπνευστικές λοιμώξεις 70% συχνότερα από τα μη εμβολιασμένα. Τα εμβολιασμένα παιδιά παρουσιάζονται στον παιδίατρο πολύ συχνά με πυρετό. Είναι εύλογο λοιπόν το ερώτημα, γιατί σήμερα τα παιδιά φαίνεται να αρρωσταίνουν συνεχώς, παρά τους εμβολιασμούς.

Το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας συσχετίστηκε με λοίμωξη στο αυτί και αλλεργικές καταστάσεις
Ο Δρ. Yehuda Shoenfeld και άλλοι έχουν περιγράψει μια κατάσταση που ονομάζεται αυτοάνοσο σύνδρομο που προκαλείται από ανοσοενισχυτικά, όπου η γενετική και το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας φαίνεται να προ-εκθέτουν εμβολιασμένους ασθενείς σε υψηλότερους κινδύνους ανάπτυξης αυτοάνοσης πάθησης. Έχοντας αυτό υπόψη, οι συγγραφείς συνέκριναν τα αρχεία ασθενών με οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσων παθήσεων - όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο διαβήτης τύπου Ι ή η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto - με ασθενείς των οποίων οι οικογένειες δεν έχουν αυτοανοσία. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Ο εμβολιασμός μεταξύ παιδιών με οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο λοίμωξης των αυτιών, άσθματος, αλλεργιών και δερματικών εξανθημάτων σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα με οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας.

Συμπέρασμα
Η μελέτη καταλήγει στη διαπίστωση ότι οι εμβολιασμένοι ασθενείς χρειάζονται περισσότερη υγειονομική περίθαλψη για συμπτώματα χρόνιας ασθένειας που σχετίζονται με τον εμβολιασμό καθώς τα εμβόλια δεν σχετίζονται μόνο με παρενέργειες - συνδέονται επίσης με περισσότερα σοβαρές και χρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Γνωρίζοντας ότι το 54% των παιδιών και των νεαρών ενηλίκων στις ΗΠΑ έχουν χρόνιες ασθένειες που οδηγούν σε δια βίου συνταγογραφούμενες φαρμακευτικές αγωγές, φαίνεται ότι ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων από τα οποία υποφέρουν οι άνθρωποι μπορεί να μειωθεί, με τη σωστή ενημέρωση σχετικά με τους πραγματικούς κινδύνους του εμβολιασμού αλλά και την προσοχή σε πιθανή ευαισθησία των ατόμων. Παρόλο που οι συγγραφείς ζητούν τη διεξαγωγή περισσότερων μελετών χρησιμοποιώντας παρόμοια μεθοδολογία, αυτή η μελέτη θα πρέπει σίγουρα να αναγκάσει τους παιδίατρους να αναρωτηθούν αν συμβάλλουν σε διά βίου χρόνιες ασθένειες σε ορισμένους από τους ασθενείς τους.

[1]James Lyons-Weiler, PhD, Paul Thomas, MD: “Relative Incidence of Office Visits and Cumulative Rates of Billed Diagnoses Along the Axis of Vaccination”.

Πηγή: childrenshealthdefense.org; December 7, 2020; https://tinyurl.com/yadfyjo6
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι αυτές των συγγραφέων και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις του μέσου που τις προβάλλει.