Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018 10:32

Ο μυστικός διατροφικός πόλεμος

Σε αυτό το άρθρο δεν θα γράψω για κάποιο “σοφό” διατροφικό μοντέλο ή δεν θα παίζω με τις φαντασιώσεις για υπερτροφές που θα σου κάνουν διατροφικό μπότοξ και θα ζήσεις για πάντα. Θα γράψω για ένα κρυφό διατροφικό πόλεμο. Και μη περιμένεις μια ακόμη συνωμοσιολογική θεωρία όπου κάποιοι «κακοί» θέλουν να αφανίσουν εμάς τους «καλούς». Διότι σήμερα θα διαβάσεις για τον πόλεμο και τις φωνές του πολέμου ανάμεσα στα αυτιά σου!

Φαντάζομαι γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι δεν τρώμε μόνο από καθαρή βιολογική ανάγκη και πείνα. Το φαγητό σου δεν είναι μόνο ένα μηχανικό συνονθύλευμα πρωτεϊνών, υδατάνθρακα, λίπους, πασπαλισμένο με κάποια άλλα εξωτικά μόρια. Η τροφή είναι “αλχημική” σύνδεση, ελευθερία, απόλαυση, αγάπη, μνήμες, πόνος, οικογένεια, πόθοι, φόβος, επιθυμίες, κοινωνική θέση, αποδοχή, εξερεύνηση εαυτού και του κόσμου, γεύσεις, πρέπει και μη, ιδέες, αντιστάσεις. Και κυρίως το φαγητό σου είναι ο δρόμος και η βάση για ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΘΡΕΨΗ και για το σώμα, και για τον νου και για τα συναισθήματά σου.

Και κάπου εκεί ξεκινούν οι διαφωνίες, οι εντάσεις και ο πόλεμος…

Έχεις έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις για το "κακό" φαγητό που ΞΕΡΕΙΣ ότι θα έπρεπε να ΜΗ φας ή το " καλό" φαγητό που θα έπρεπε να φας και δεν το κάνεις;

Όταν οι φωνές των σκλάβων μέσα σου φωνάζουν για περισσότερη σοκολάτα και παγωτό, όσο περισσότερο χρησιμοποιείς την θέλησή σου, τόσο περισσότερο η επανάσταση και ο πόλεμός τους θα δυναμώσει και στο τέλος θα χάσεις. Και μετά το βάρος στο στομάχι σου και στις αρθρώσεις σου μπορεί να είναι πολύ, όμως η ενοχή, η αίσθηση του αβοήθητου, η αυτοκριτική για την αδυναμία σου, μένουν πολύ παραπάνω από το βαρύ στομάχι…  

Και ξέρεις κάτι; Η ενοχή και η επίκριση ΔΕΝ αυξάνουν την σχέση σου με την τροφή σου, δεν σε διδάσκουν για τι ΟΝΤΩΣ σε τρέφει, δεν σε κρατούν σε σύνδεση και απλώς εξυπηρετούν και τρέφουν το άγχος σου, τον πόλεμο και σε απομακρύνουν από τις πραγματικές σου ανάγκες. Αυτό το διάστημα περνάμε τη φάση της δαιμονοποίησης του υδατάνθρακα γενικά και της ζάχαρης ειδικότερα. Αυτή η «φάση» έχει ως αποτέλεσμα να γεμίσει η «αγορά υγείας» με πανάκριβες «ζάχαρες» που δεν είναι ζάχαρες και που αν τις ελέγξεις προσεκτικά και καταλαβαίνεις στοιχειωδώς οργανική χημεία θα διαπιστώσεις ότι είναι ζάχαρη πάλι ή κάποιος άλλος απλός υδατάνθρακας.

Και ενώ έχω γράψει ξανά και ξανά γι’ αυτό το θέμα, για την άγνοια, την ανοησία ή την κατακάθαρη απάτη σε περιγραφές ή υποσχέσεις τέτοιων προϊόντων, έχω εργαστεί με άτομα, τα οποία αφού «έκοψαν τη ζάχαρη» και την αντικατέστησαν με ζάχαρη που νόμιζαν ότι δεν είναι ζάχαρη, που όπως μου είπε μια κυρία, «είναι γνωστό σε όλους ότι είναι κακιά και εθιστική», βελτίωσαν την υγεία τους και την ευεξία τους.

Παράδοξο; Καθόλου, γιατί ενώ δεν σταμάτησαν να καταναλώνουν ζάχαρη και ίσως μάλιστα να την αύξησαν, το άγχος τους, η ανησυχία, οι ενοχές, ο φόβος, ο πόλεμος ανάμεσα στα αυτιά τους σταμάτησε. Και η ειρήνη, η απόλαυση, η αποδοχή, η χαλάρωση είναι και αυτές εξαιρετικά αναγκαίες «βιταμίνες» για την ολοκληρωτική σου θρέψη.

Θα σου πω ένα μυστικό: Το “κάρμα” σου βρίσκεται στα ντουλάπια και στο ψυγείο που κρατάς το φαγητό σου. Και οι επιλογές του φαγητού σου προκαλούν άλλες πιο γρήγορα και άλλες πιο αργά μετρήσιμες διαφορές στην υγεία σου σε όλα τα επίπεδα ύπαρξής σου. Γιατί η τροφή μπορεί να αλλάξει το πώς νιώθεις, πώς είσαι, πού πηγαίνεις.

Και όσο δεν είσαι σε σύνδεση με την τροφή σου και με το τι σε όντως τρέφει θα επαναλαμβάνεις συνεχώς και συνεχώς τους ίδιους “πολέμους” με εσένα χωρίς να μαθαίνεις από την ιστορία σου…

“Ευτυχισμένοι όσοι από την ιστορία τους έχουν μάθει” είχε πει ο Ευριπίδης και γι’ αυτό, ένα από τα πρώτα πράγματα με το οποίο ξεκινάμε στους κύκλους των σεμιναρίων της Αλχημείας της Διατροφής και στις ομάδες εργασίας μας είναι η ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ. Ένα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο για να σε μάθει να συνδέεις πρώιμές σου μνήμες τροφής, Τροφής και διατροφικών συνηθειών και σχέσεων. Είναι μία άσκηση που αυξάνει την συνειδητότητά σου σε σχέση με όλα όσα έγραψα παραπάνω.

Και μόνο αφού αποκτήσεις «σχέση» με την τροφή σου αξίζει να μπεις σε άλλες λεπτομέρειες. Η μελέτη και η ανάλυση της τροφής στα επιμέρους συστατικά και ο μηχανικός της ρόλος στην υγεία και την ασθένεια είναι σημαντική για τις επιστήμες και την έρευνα και ταυτοχρόνως όχι ικανή από μόνη της να πληροφορήσει το Όντως σε Τρέφει.

Και αυτό το λογικό λάθος δεν το κάνει η επιστήμη της διατροφής και των συστατικών της, αλλά η ερμηνεία αυτής της επιστήμης. Όταν η μελέτη της τροφής γίνει «Διατροφισμός», από επιστήμη δηλαδή, έχει μετατραπεί σε ιδεολογία, σύστημα πίστης και πεδίο φανατισμού γίνεται αιτία «πολέμου» βασισμένου σε πεποιθήσεις, ενοχές και συμφέροντα...

Ουσιαστική βάση στην κατανόηση του τι με τρέφει έχει να κάνει ο εγκέφαλος, το νευρικό σύστημα και η δομή του. Λόγω της εξελικτικής ιστορίας μας, οι διαφορετικές περιοχές ανάπτυξης του εγκεφάλου συμβάλουν στις διαφορετικές ανάγκες για μικρή και μεγάλη τροφή. Όπως στην αρχαιότερη σύλληψη για τον Κόσμο, τη δομή του και τη λειτουργία του οι αρχαίες σαμανικές παραδόσεις του πλανήτη φαντάζονται 3 Κόσμους ο ένας πάνω στον άλλο και ένα δέντρο ή βουνό ή κάποιος άξονας να τους συνδέει, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος, η βάση της ανθρώπινης εμπειρίας και ερμηνείας του εξωτερικού κόσμου είναι τριπλός.

Ο αρχαίος εγκέφαλος υπεύθυνος για τα αποθέματα και τις βασικές λειτουργίες της τροφής, της ανάσας, της ασφάλειας, μαζί με τα αρχαία ένστικτα σαν φίδι που φυλάει το χρυσόμαλλο δέρας στη βάση του ιερού δένδρου. Και ο μέσος εγκέφαλος που η "τροφή" του είναι οι σχέσεις, η σύνδεση, η οικογένεια, σαν λιονταρίνα που κυνηγάει για τα παιδιά της και πάνω-πάνω στην κορφή το νεότερο τμήμα του εγκεφάλου σαν την Υπατία μαθηματικό και φιλόσοφο να παρατηρεί και να διδάσκει και να τρέφεται με νόημα και συνείδηση.

Και ο άνθρωπος είναι όλα αυτά μαζί και όταν οι «Κόσμοι» εντός λειτουργούν με αρμονία τα πράγματα είναι καλά, αλλά όταν οι ανάγκες και οι προτεραιότητες κοντράρονται, τότε οι τροφή και η Τροφή μπορεί να μην σε θρέψει.

Γιατί, όπως σου έγραψα στο ξεκίνημα του άρθρου, δεν πεινάς και πολεμάς μόνο για φαγητό, πεινάς για νόημα, για σύνδεση, για αγκαλιά, για αναγνώριση, για καθρέφτισμα, για φιλίες, για γνώση, για πάθος, για απόλαυση, για παιχνίδι, για ζωή.

Κάπου εδώ τελειώνει ο χώρος γι’ αυτό το άρθρο και επειδή έχουμε πολλά ακόμη να πούμε μέχρι την επόμενη φορά: Στην υγειά σου!

Ευθύμης Λαζάρου ND, DO, BsC(hOns) Ost.Med οστεοπαθητικός, φυσικοπαθητικός, σωματικός ψυχοθεραπευτής: Ο Ευθύμης Λαζάρου έχει διδάξει βιοχημεία, διατροφή, εφαρμοσμένες μεθόδους φυσικής θεραπευτικής και οστεοπαθητικής στο BCOM (Un. Westminster) και έχει διατελέσει επιμελητής της πανεπιστημιακής κλινικής του BCOΜ. Δημιουργός της Ροϊκότητας, μιας μεθόδου ψυχοσωματικής ανάπτυξης. Διδάσκει σε διάφορα μέρη στο κόσμο και η βασική αρχή της δουλειάς του είναι η ενότητα του ψυχοδιανοητικού, σωματικού και πνευματικού εαυτού και η δυνατότητα της αυθεντικής έκφρασης του κάθε ατόμου.

Κατηγορία Inbox

Οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται ότι ο καρκίνος είναι σαν να κερδίζεις το λαχείο: Οι πιθανότητές σου να επιλεγείς είναι αρκετά μικρές, αλλά αν συμβεί, η ζωή σου αλλάζει για πάντα. Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα - ο καρκίνος δεν είναι κάτι που κερδίζει κανείς, είναι μια ασθένεια που προκαλείται κυρίως από την ανθυγιεινή διατροφή και τις κακές επιλογές στον τρόπο ζωής.

Οι άνθρωποι που υποβάλλονται σε θεραπεία κατά του καρκίνου εξακολουθούν να καταναλώνουν τροφές με πολλούς υδατάνθρακες και διάφορες μορφές σακχάρων που αυξάνουν τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου και, σε σοβαρές περιπτώσεις, θνησιμότητας, σύμφωνα με άρθρο του International Journal of Cancer. Στη μελέτη, η επικεφαλής συγγραφέας Anna Arthur από το πανεπιστήμιο του Illinois πρόσθεσε ότι, αντίθετα, η κατανάλωση λιπών και αμυλούχων τροφών, με μέτρο, θα μπορούσε να μειώσει αυτούς τους κινδύνους.

Οι ερευνητές εξέτασαν τι έτρωγαν πριν και μετά τη θεραπεία τους οι ασθενείς με καρκίνο και κατέγραψαν τα αντίστοιχα αποτελέσματα στην υγεία τους. Η μελέτη, η οποία διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια, περιελάμβανε 400 ασθενείς από το ερευνητικό πρόγραμμα του πανεπιστήμιου του Michigan, που πρόσφατα διαγνώστηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία για ακανθοκυτταρικά καρκινώματα κεφαλής και τραχήλου (ΑΚΚΤ).

Το ΑΚΚΤ είναι ο συλλογικός όρος για τους καρκίνους που αναπτύσσονται από τα πλακώδη κύτταρα που καταστρέφουν τις επιφάνειες του βλεννογόνου στο εσωτερικό του κεφαλιού και του λαιμού. Οι συνήθεις περιοχές στις οποίες αναπτύσσεται το ΑΚΚΤ περιλαμβάνουν τη στοματική κοιλότητα, το λαιμό, τον λάρυγγα, τα παραρινικά ιγμόρια, την κοιλιακή κοιλότητα και τους σιελογόνους αδένες.

Χρησιμοποιώντας για ερωτηματολόγιο το Harvard Food Frequency Questionnaire, οι ερευνητές μπόρεσαν να εντοπίσουν ποια τρόφιμα, ποτά και συμπληρώματα είχαν πάρει οι ασθενείς ένα χρόνο πριν διαγνωστούν με καρκίνο. Η ομάδα ανακάλυψε ότι όσοι έτρωγαν τις περισσότερες ποσότητες υδατανθράκων και σακχάρων - ειδικά σακχαρόζη, φρουκτόζη, λακτόζη και μαλτόζη - ένα χρόνο πριν τη θεραπεία τους, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης, σύμφωνα με την Arthur. Στο ίδιο πνεύμα, οι άνθρωποι αυτοί κατανάλωναν κατά μέσο όρο τουλάχιστον 4,4 μερίδες απλών υδατανθράκων, στους οποίους συμπεριελήφθησαν επεξεργασμένα δημητριακά, επιδόρπια και ζαχαρούχα ποτά – πολύ περισσότερες από τις 1,3 μερίδες εκείνων που έτρωγαν μικρότερες ποσότητες. Επίσης, οι συνηθέστερα διαγνωσμένοι τύποι ΑΚΚΤ περιλαμβάνουν τις αμυγδαλές και τη βάση της γλώσσας συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλόντων ιστών της, με σχεδόν το 70% των διαγνώσεων να γίνονται στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου.

Στην περίοδο παρακολούθησης, περισσότερο από το 17% των ασθενών εμφάνισαν υποτροπή, με 42 ασθενείς να πεθαίνουν από αυτή. Οι ερευνητές σημείωσαν επίσης ότι 70 συμμετέχοντες πέθαναν από άλλες αιτίες.

Από τα αποτελέσματα, η Άρθουρ εξήγησε ότι ο τύπος του καρκίνου και το στάδιο εξέλιξης της ασθένειας παίζουν επίσης ρόλο σε συνδυασμό με την κατανάλωση υδατανθράκων. Εκείνοι που κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες υδατανθράκων και σακχάρων είχαν καρκίνο στοματικής κοιλότητας. Ομοίως, οι δύο παράγοντες συνδέονται επίσης με την αύξηση του κινδύνου θνησιμότητας στα άτομα με καρκίνο σταδίου 1-3, αλλά όχι σταδίου 4.

"Παρόλο που σε αυτή τη μελέτη διαπιστώσαμε ότι η υψηλότερη συνολική ποσότητα υδατανθράκων και ζάχαρης σχετίζονταν με υψηλότερη θνησιμότητα σε ασθενείς με ΑΚΚΤ, λόγω του σχεδιασμού της μελέτης δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει μια απόλυτη σχέση αιτίου-αποτελέσματος", πρόσθεσε. "Το επόμενο βήμα θα ήταν η διεξαγωγή μιας τυχαιοποιημένης κλινικής δοκιμής για να ελεγχθεί εάν ο περιορισμός των υδατανθράκων έχει προστατευτική επίδραση στα ποσοστά επιβίωσης".

Υπάρχει ακόμα μια θετική πλευρά σε αυτή τη μελέτη: Η κατανάλωση μέτριας ποσότητας διαφόρων μορφών λίπους και αμύλου μετά τη θεραπεία μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης ενός ασθενούς και τις πιθανότητες ύφεσης, επεσήμαναν οι ερευνητές.

"Τα αποτελέσματά μας, μαζί με τα ευρήματα άλλων μελετών, δείχνουν ότι η σύνθεση της διατροφής μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα του καρκίνου", εξηγεί η συν-συγγραφέας Amy Goss του Πανεπιστημίου Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ. "Θα θέλαμε να διαπιστώσουμε εάν αυτό είναι αληθές χρησιμοποιώντας μία νέα μελέτη για να προσδιορίσουμε τους βασικούς μηχανισμούς. Για παράδειγμα, πώς η μείωση της ζάχαρης και άλλων διαιτητικών πηγών γλυκόζης επηρεάζει την ανάπτυξη του καρκίνου;"

Για τους ασθενείς με ΑΚΚΤ, αυτό είναι μια μεγάλη είδηση: Μεταξύ των καρκίνων, τα ποσοστά επιβίωσης πέντε ετών για ασθενείς με αυτό τον τύπο καρκίνου είναι χαμηλά, καθώς αυτοί ανιχνεύονται σε μεταγενέστερα στάδια.

"Αυτή η μελέτη είναι σημαντική, διότι εστιάζει σε έναν σοβαρό καρκίνο που είναι δύσκολο να θεραπευτεί και λίγα είναι γνωστά για το πώς η διατροφή μπορεί να βοηθήσει καλύτερα έναν ασθενή ώστε να τον αντιμετωπίσει", πρόσθεσε η Dr Laura Rogers, συν-συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια διατροφικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. "Αυτή η μελέτη δείχνει άλλη μια φορά τη σημασία των μελετών που εξετάζουν τις βέλτιστες συστάσεις διατροφής για τους επιζώντες από καρκίνο."

ΠηγέςScienceDailyCancer

Κατηγορία Διατροφή

Μία από τις πιο συνηθισμένες παρανοήσεις που πιστεύουν οι άνθρωποι για την προπόνηση είναι ότι εστιάζεται στις δραστηριότητες που θα κάνουν όταν πάνε στο γυμναστήριο. Ωστόσο, αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι η προετοιμασία για μια προπόνηση αρχίζει με αυτό που βάζουν στο σώμα τους πριν και μετά από αυτή. Σε ένα άρθρο στο Self.com, η διατροφολόγος Jessica Jones ρίχνει λίγο φως στα είδη διατροφής που θα βοηθήσουν ένα άτομο να προετοιμαστεί για μια εξαντλητική άσκηση και επίσης στις τροφές που χρειάζονται μετά από αυτή.

Τι να φάτε πριν από την προπόνηση

Σύμφωνα με την Jones, είναι απαραίτητο να τρώτε κάτι πριν την προπόνηση, καθώς αυτό σας επιτρέπει να αξιοποιήσετε στο έπακρο τις επιδόσεις σας. Οι άνθρωποι που παραλείπουν γεύματα πριν την προπόνηση μπορεί να καταλήξουν να αισθάνονται ατονία, ζάλη, ακόμα και λήθαργο. Είναι επίσης πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της άσκησης. Είναι επίσης σημαντικό να διατηρήσετε τον οργανισμό σας ενυδατωμένο πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από την προπόνηση.

  1. 1. Οι υδατάνθρακες, αν ληφθούν πριν από την προπόνηση, μπορούν να παρέχουν στο σώμα το απαραίτητο καύσιμο για την άσκηση με τη μέγιστη απόδοση. Όταν ένα άτομο καταναλώνει υδατάνθρακες, αυτοί μετατρέπονται σε γλυκογόνο στους μυς, που τους δίνει την ικανότητα να δουλεύουν. Τα συστατικά τροφίμων που συνιστώνται για να τροφοδοτήσουν τους μυς περιλαμβάνουν: πλιγούρι βρώμης, ελληνικό γιαούρτι, φρούτα ή ένα κομμάτι τοστ.
  2. 2. Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για τους ανθρώπους που σχεδιάζουν να κάνουν ασκήσεις με βάρη σε τακτική βάση. Οι δυναμικές ασκήσεις δημιουργούν μικροσχισμές στις μυϊκές ίνες, τις οποίες το σώμα επισκευάζει για να γίνει δυνατότερο και μεγαλύτερο από πριν. Για να συμβεί αυτό, όμως, το σώμα χρειάζεται πρωτεΐνη για να υποστηρίξει την ανάπτυξη των μυών. Κατάλληλα για αυτή την προπόνηση είναι τα καρύδια, οι φέτες γαλοπούλας, τα σφιχτά βραστά αβγά και το γάλα σόγιας.
  3. 3. Η ενυδάτωση του σώματος, είναι απαραίτητη ακόμα και πριν αρχίσετε να πηγαίνετε στο γυμναστήριο. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος αφυδάτωσης ενώ ασκείστε, και μειώνεται επίσης η εμφάνιση μυϊκών κραμπών, σπασμών και μειωμένης ενέργειας. Ωστόσο, η κατανάλωση πάρα πολύ νερού είναι επίσης βλαβερή - ο μαγικός αριθμός, σύμφωνα με την Jones, είναι ένα φλιτζάνι νερό για κάθε 15 έως 30 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας, ειδικά αν ιδρώνετε πολύ.

Όσο για την ώρα που ένα άτομο πρέπει να τρώει, οποτεδήποτε από 30 λεπτά έως τρεις ώρες πριν από την προπόνηση είναι ιδανικά. Αυτό εξασφαλίζει ότι το σώμα σας δεν χωνεύει ακόμα όταν ξεκινήσετε να ασκείστε, αλλά δεν έχει εξαντλήσει ακόμα όλα τα ενεργειακά αποθέματα. Εάν ασκείστε νωρίς το πρωί, η Jones προτείνει να τρώτε ένα μικρό σνακ 30 λεπτά έως μία ώρα πριν από την προπόνηση. Ωστόσο, αν είναι αργότερα  μέσα στην ημέρα, φάτε τουλάχιστον ένα σνακ 150 θερμίδων τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την προπόνηση. Τα πλήρη γεύματα, από την άλλη πλευρά, χρειάζονται δύο με τρεις ώρες για να χωνευτούν πριν την άσκηση.

 

Τι να φάτε μετά από μια προπόνηση

"Πρέπει να φάτε μετά από μια προπόνηση", επισημαίνει η Jones. Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι οι θερμίδες που καταναλώσατε κατά τη διάρκεια της προπόνησης έχουν αντικατασταθεί επαρκώς. Το γλυκογόνο, για παράδειγμα, πρέπει να αποκατασταθεί μετά από έντονη αερόβια δραστηριότητα και η κατανάλωση πρωτεϊνών μπορεί να βοηθήσει τους μυς να ανακάμψουν γρήγορα, ειδικά μετά από προπόνηση με βάρη. Επιπλέον, οι τροφές αναπληρώνουν τους ηλεκτρολύτες - τα μέταλλα που χρειάζονται τα νεύρα για να λειτουργούν σωστά – οι οποίοι χάθηκαν κατά την εφίδρωση.

Μερικοί άνθρωποι τείνουν να παραλείπουν τα γεύματα μετά από το γυμναστήριο, μια κίνηση που η Jones αποθαρρύνει. "Όταν δεν τρώτε μετά από μια προπόνηση, μπορεί να καταλήξετε με έντονη κόπωση και χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα", αναφέρει. Αυτό επίσης επιβραδύνει τη διαδικασία επιδιόρθωσης του σώματος, καθιστώντας το τόσο πιο δύσκολο να επιτευχθούν οι στόχοι φυσικής κατάστασης.

  1. Η κατανάλωση τροφής μετά από μια προπόνηση ανεφοδιάζει το σώμα. Επομένως, είναι ιδανικό να τρώτε τουλάχιστον 30 λεπτά μετά την προπόνηση. Εάν δεν μπορείτε να φάτε ένα πλήρες γεύμα αμέσως, προσπαθήστε να έχετε ένα σνακ τουλάχιστον 20 λεπτά μετά, και στη συνέχεια να έχετε ένα πλήρες γεύμα αργότερα.
  2. Οι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες θα πρέπει να αποτελούν τα κύρια συστατικά του γεύματος μετά την προπόνηση. Οι σύνθετοι υδατάνθρακες περιλαμβάνουν κινόα, καστανό ρύζι και ξηρούς καρπούς, ενώ οι υγιεινές πρωτεΐνες αποτελούνται από τόφου, φασόλια και ψάρια. Οι αθλητές που έχουν μόλις ολοκληρώσει μια έντονη προπόνηση με βάρη ίσως χρειαστούν περισσότερη πρωτεΐνη για να δημιουργήσουν περισσότερους μυς.
  3. Μην το παρακάνετε με τα μεταπροπονητικά σνακ. Μπορεί να είναι εύκολο να χάσετε το μέτρο του τι τρώτε μετά το γυμναστήριο, αλλά προσπαθήστε να διατηρήσετε τα γεύματα μετά από προπόνηση κάτω από 500 θερμίδες.
  4. Ενυδατώστε ξανά τον οργανισμό σας. Χάνετε πολλά υγρά ενώ ασκείστε, γι’ αυτό είναι σημαντικό να τα αποκαταστήσετε για να αποτρέψετε την αφυδάτωση.

Φυσικά, αυτά είναι μόνο μερικά από τα βασικά που πρέπει να καλύψετε πριν και μετά την άσκηση στο γυμναστήριο. Αυτό εξασφαλίζει ότι θα αξιοποιείτε στο την προπόνησή σας - οι μελέτες έχουν δείξει ότι η τακτική άσκηση μπορεί να κάνει ένα άτομο να αισθάνεται πιο ευτυχισμένο και επίσης μειώνει τις χρόνιες παθήσεις.

 

ΠηγέςSelfHealthline

Κατηγορία Διατροφή

Όλοι γνωρίζουν τις επιλογές ενός υγιεινού τρόπου ζωής που πρέπει να προτιμήσουμε, αν σκοπεύουμε να ζήσουμε περισσότερο. Αλλά η υιοθέτηση ταυτόχρονα των πέντε σημαντικών από αυτές - τακτική άσκηση, υγιεινή διατροφή, μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, φυσιολογικό σωματικό βάρος και διακοπή καπνίσματος - έχει μαζική αθροιστική επίδραση και μπορεί να επεκτείνει τη ζωή σας περίπου κατά 14 χρόνια.

Άλλες μελέτες έχουν υπολογίσει ότι το αθροιστικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο, προσθέτοντας επιπλέον 18 χρόνια στη ζωή σας πέρα από τις «κανονικές» προσδοκίες.

Η τελευταία μελέτη εξετάζει αποκλειστικά τις ΗΠΑ, οι οποίες, παρά τις τεράστιες δαπάνες τους για την υγειονομική περίθαλψη, κατατάσσονται μόλις στην 31η θέση στον πίνακα προσδόκιμου ζωής των ανεπτυγμένων χωρών.

Κάθε ένας από τους υγιεινούς τρόπους ζωής μειώνει τις πιθανότητές σας να αποκτήσετε ένα από τα χρόνια προβλήματα υγείας όπως οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος - αλλά όλοι μαζί έχουν μια μαζική συνεργιστική επίδραση στη μακροζωία.

Σύμφωνα με ερευνητές από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας Harvard T H Chan School of Public Health, ένας Αμερικανός άνδρας ηλικίας 50 ετών θα ζήσει επιπλέον 14 χρόνια και μια γυναίκα 12 επιπλέον χρόνια, κατά μέσο όρο πέρα από το αναμενόμενο προσδόκιμο ζωής τους σε αυτή την ηλικία.

Οι ερευνητές εξέτασαν δύο μεγάλες ομάδες μελέτης - τη Nurses' Health Study, η οποία περιλάμβανε πάνω από 121.000 νοσοκόμες και την Health Professionals Follow-up Study, η οποία μελετούσε περισσότερους από 44.000 άνδρες και παρακολουθούσε τις υγιεινές επιλογές και τον τρόπο ζωής τους για μία περίοδο 34 ετών.

Οι βελτιώσεις στον τρόπο ζωής θα πρέπει να είναι η σωστή επιλογή στις ΗΠΑ, καθώς έχουν επικεντρωθεί πάρα πολύ στα φάρμακα και τη θεραπεία αντί της πρόληψης, λένε οι ερευνητές. Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ ξοδεύουν τα περισσότερα χρήματα για την υγειονομική περίθαλψη παγκοσμίως, και η κατά κεφαλήν-δαπάνη είναι 9.402 δολάρια ανά άτομο κάθε χρόνο. Και όμως έχει αφήσει τις ΗΠΑ σε αρκετά χαμηλή κατάταξη στους πίνακες του προσδόκιμου ζωής.

Ο τρόπος ζωής περιλαμβάνει υγιεινές συνήθειες θα μειώσει το ποσοστό πρόωρου θανάτου από καρδιακές παθήσεις κατά 75% και θανάτων από καρκίνο κατά 50%, εκτιμούν οι ερευνητές.

 

Πηγές: Circulation, 2018; doi: 10.1161/CIRCULATIONAHA.117.032047 

(Η έρευνα σε μορφή pdf)

 

Κατηγορία Έρευνα
Σελίδα 1 από 2