Δύο μεγάλα εμβόλια κατά του Covid αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο επικίνδυνης καρδιακής φλεγμονής σε νεαρούς άνδρες ηλικίας έως 24 ετών.
Οι περιπτώσεις σοβαρής μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας είναι πέντε φορές πιο συχνές σε νεαρούς άνδρες αφού έχουν κάνει το εμβόλιο Pfizer και 14 φορές υψηλότερες μετά το εμβόλιο Moderna. Οι ερευνητές από τον Σουηδικό Οργανισμό Φαρμάκων (Swedish Medical Products Agency) δήλωσαν ότι η αύξηση των κρουσμάτων μετά από λοίμωξη Covid μεταξύ των μη εμβολιασμένων ήταν «αμελητέα».
Παρακολούθησαν 23,12 εκατομμύρια άτομα από πέντε σκανδιναβικές χώρες για 10 μήνες, το 81% των οποίων είχαν κάνει το εμβόλιο κατά του Covid, και έλεγξαν για περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας που χρειάζονταν νοσοκομειακή περίθαλψη εντός 28 ημερών από το εμβόλιο κατά του Covid.
Οι υπερβολικές περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας ήταν 5,5 φορές υψηλότερες ανά 100.000 εμβολιασθέντες μετά από τη δεύτερη δόση Moderna και 18,39 περισσότερες μετά από το δεύτερο εμβόλιο Pfizer. Ο κίνδυνος ήταν μεγαλύτερος στους νεαρούς άνδρες ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών. Οι εκτιμήσεις για την περικαρδίτιδα ήταν παρόμοιες. Συγκριτικά, μόνο ένα κρούσμα ανά 100.000 καταγράφηκε ως αποτέλεσμα της φυσικής νόσησης Covid.
Τα περισσότερα από τα περιστατικά συνέβησαν την πρώτη εβδομάδα μετά τον εμβολιασμό και ο κίνδυνος ήταν 13 φορές μεγαλύτερος μετά από μια δεύτερη δόση Pfizer και 38 φορές μεγαλύτερος μετά από δεύτερη δόση Moderna. Ο κίνδυνος αυξανόταν 120 φορές εάν η πρώτη δόση ήταν το εμβόλιο Pfizer και η δεύτερη ένα εμβόλιο Moderna.
Οι συγγραφείς προσθέτουν ότι οποιοιδήποτε κίνδυνοι από το εμβόλιο πρέπει να σταθμίζονται έναντι της ζημίας που προκαλείται από τον ίδιο τον Covid - ωστόσο καθώς όσοι επηρεάζονται πιο σοβαρά από ένα από τα εμβόλια βρίσκονται επίσης στην ομάδα χαμηλού κινδύνου για σοβαρή λοίμωξη Covid, φαίνεται ότι για αυτή την ηλικιακή ομάδα η νόσηση από τον ιό είναι πιο ασφαλής.

Πηγή: JAMA Cardiology, 2022; doi: 10.1001/jamacardio.2022.0583.

Κατηγορία Έρευνα
Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2021 07:58

Εμβόλια: Μαθήματα από το παρελθόν (VADE)

Τι είναι η ADE.
H ADE είναι η ενίσχυση της νόσου από προϋπάρχοντα αντισώματα που έχουν πάψει να είναι εξουδετερωτικά. Όταν αυτό συμβαίνει από αντισώματα που δημιουργούνται από εμβόλια, το φαινόμενο ονομάζεται VADE (Vaccine Associated Disease Enhancement, συνδεδεμένη με εμβόλια ενίσχυση νόσου). 

Μηχανισμοί VADE:
Υπάρχουν τρεις μηχανισμοί VADE που μπορεί να υπάρχουν ξεχωριστά ή και να συνυπάρχουν και όλοι τους συνδέονται με μη εξουδετερωτικά αντισώματα ή πολύ χαμηλούς τίτλους εξουδετερωτικών αντισωμάτων. Για να καταλάβουμε τι είναι το εξουδετερωτικό αντίσωμα, θα επικαλεστούμε τον μηχανισμό κλειδιού ή κλειδαριάς. Ας υποθέσουμε ότι οι ιοί είναι διαρρήκτες που παραβιάζουν το σώμα μας, έχοντας φτιάξει αντικλείδια για την κεντρική του είσοδο. Τα εξουδετερωτικά αντισώματα λειτουργούν μπλοκάροντας το αντικλείδι σαν μια πλαστική θήκη, κι έτσι αυτό δεν μπορεί πια να μπει στην κλειδαριά.
Καθώς όμως μέσω της εξέλιξης, οι διαρρήκτες-ιοί τροποποιούν ελαφρώς τα αντικλείδια τους, κάποιες από τις παλιές θήκες, όχι απλά δεν μπλοκάρουν τα νέα αντικλείδια, αλλά κάνουν την είσοδο τους πιο εύκολη. Έτσι, οι ιοί μπορούν να μολύνουν ακόμη και κύτταρα του ανοσοποιητικού και να αναπαράγονται μέσω αυτού, όπως συμβαίνει με το AIDS, να δημιουργούν υπεραντίδραση, την λεγόμενη καταιγίδα κυτοκινών όπως συμβαίνει στη σοβαρή Covid αλλά και σε άλλους ιούς του αναπνευστικού, ή απλά να γίνονται ακόμη πιο μολυσματικοί, όπως συμβαίνει με την Δέλτα ή άλλες ιώσεις.
Όλα τα προηγούμενα, μου επιτρέπουν να εκφράσω μια εικασία που έκανα από νωρίς στην εξέλιξη της πανδημίας, ότι ένα κομμάτι δηλαδή της σοβαρής νόσου Covid, γιατί η ήπια μας είναι πραγματικά παντελώς αδιάφορη, μπορεί να είναι ADE από αντισώματα που έχουμε σε προγενέστερους κορονοϊούς που κυκλοφορούν άφθονα στο μείγμα των εποχιακών ιώσεων, με κάποια από αυτά να μας προστατεύουν έναντι και του SARS-COV2 αλλά με κάποια άλλα να ενισχύουν την νόσο σε κάποια προφίλ υγείας.

Παραδείγματα VADE.
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα ενίσχυσης της νόσου από το εμβόλιο (VADE), είναι αυτό του δάγκειου πυρετού. Εμείς όμως θα ασχοληθούμε τους ιούς του αναπνευστικού για να έχουμε μια εικόνα που να είναι πλησιέστερη στο επίμαχο της πανδημίας.
Ήδη αναφέραμε ενίσχυση νόσου σε προηγούμενα εμβόλια κορονοϊών.
Το 1965, ξεκινούν οι κλινικές δοκιμές για το πρώτο εμβόλιο κατά του RSV, του Αναπνευστικού Συγκυτιακού Ιού σε βρέφη, που καταλήγουν σε τραγωδία. Αρχικά, το εμβόλιο φάνηκε καλώς ανεκτό, προκαλώντας και ανοσολογική απάντηση.
Όταν όμως τα 20 βρέφη ήρθαν σε επαφή με τον ιό, τα 16 από αυτά χρειάστηκαν νοσοκομείο και τα δύο από αυτά πέθαιναν, σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου, όπου από τα 21 βρέφη που πήραν placebo (εικονικό εμβόλιο), μόνο το ένα χρειάστηκε νοσοκομείο. Είδαμε λοιπόν, μια δραματική ενίσχυση της νόσου από το εμβόλιο.
Ενίσχυση νόσου (VADE) έχουμε δει και πιο πρόσφατα, σε εμβόλια κατά των συγγενών του τωρινού κορονοϊούς, στους SARS και MERS όπου και τα εμβόλια κάναν τον ιό πιο μεταδοτικό.
Ας πάμε λοιπόν σε κάτι που μας είναι τόσο γνωστό που είμαστε παντελώς εξοικειωμένοι μαζί του: Στους ιούς της γρίπης και στα εμβόλιά τους.
Οι ιοί της γρίπης έχουν τόσα πολλά στελέχη που για τα εμβόλια της κάθε χρονιάς κάνουμε μια μαντεψιά με βάση προκαταρκτικά δεδομένα για τα ποια στελέχη θα επικρατήσουν ώστε να φτιάξουμε τα αντίστοιχα εμβόλια. Αυτός είναι από τους πολλούς λόγους που τα εμβόλια της γρίπης δεν έχουν καλή αποτελεσματικότητα, φτάνοντας μεσοσταθμικά στο 50%, ενώ υπάρχουν χρονιές που αστοχούν εντελώς, φτάνοντας ακόμη και κάτω από το 20%, παρότι είναι τριδύναμα, περιέχουν δηλαδή τρία διαφορετικά στελέχη γρίπης. Ένας άλλος λόγος, είναι πως, όπως τα εμβόλια κατά του Covid, τα εμβόλια της γρίπης δεν είναι αποστειρωτικά, δεν μπορούν δηλαδή να αποτρέψουν την μετάδοση, με τα εμβόλια μάλιστα του Covid, να είναι, μάλλον απρόσμενα, για κάποιο περιορισμένο χρονικό διάστημα, πιο αποτελεσματικά στην αποτροπή της μετάδοσης από αυτά της γρίπης, μια προστασία που είναι όμως βραχύβια.
Τι θα λέγατε όμως αν κάνατε ένα εμβόλιο που όχι μόνο δεν αποτρέπει αλλά ενισχύει την μετάδοση; Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει σε ένα ποσοστό των εμβολιασμών κατά της γρίπης. Μελέτη του 2018, έδειξε ότι κάποιοι από τους εμβολιασμένους είχαν έξι φορές παραπάνω ιικό φορτίο στα αερολύματά τους από τους ανεμβολίαστους.
ADE παρατηρήθηκε και στην γρίπη των χοίρων, όπου η ύπαρξη μη εξουδετερωτικών αντισωμάτων συνδέθηκε με σοβαρότερη νόσο.
Τι συμβαίνει όμως με τις επαναλαμβανόμενες δόσεις που θα χρειαστούν στην τρέχουσα πανδημία για να αντιμετωπιστεί το ότι η εμβολιαστική ανοσία φθίνει με αργούς ρυθμούς και ως προς την αποτελεσματικότητα προς την νόσηση;
Παρότι μιλάμε για διαφορετικούς ιούς και πολύ διαφορετικά εμβόλιο, αν τυχόν, τα δεδομένα που έχουμε για την γρίπη ισχύουν και για την Covid, τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευοίωνα. Χωρίς να έχουμε καταληκτικά και οριστικά αποτελέσματα και παρότι οι σχετικές μελέτες είναι μικρές σε μέγεθος, τα δεδομένα μέχρι τώρα μας λένε ότι οι επαναλαμβανόμενοι εμβολιασμοί γρίπης, μειώνουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων αντί να την αυξάνουν. Άτομα που εμβολιάστηκαν και το 2015 και το 2016 και το 2017 για παράδειγμα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να κολλήσουν γρίπη, απ’ ότι άτομα που εμβολιάστηκαν μόνο το 2017. Ακόμη χειρότερα, ανοσολογική μελέτη έδειξε πως οι επαναλαμβανόμενοι εμβολιασμοί μειώνουν τα επίπεδα των εξουδετερωτικών αντισωμάτων, κάτι που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που λέγεται ADE.
Τι έχουμε δει μέχρι τώρα από τα εμβόλια Covid; Έχουμε δει ADE από την νόσο σε κυτταρικές καλλιέργειες. Κι έχουμε δει τα εξουδετερωτικά αντισώματα από τον εμβολιασμό να είναι πολύ λιγότερα από ότι από την φυσική νόσηση. Καθώς λοιπόν η Covid θα τείνει να γίνει γρίπη, με όλα και περισσότερες μεταλλάξεις της να κυκλοφορούν, αυτές που θα σπάνε την εμβολιαστική ανοσία και σε μικρότερο βαθμό και την φυσική, θέτουν υποψηφιότητα όχι μόνο να γίνουν ακόμη πιο μεταδοτικές λόγω ενίσχυσης της νόσου από εμβόλια που δεν παράγουν πλέον αρκετά εξουδετερωτικά αντισώματα, αλλά και πιο επικίνδυνες.  
Λένε πως τα εμβόλια για Covid είναι ασφαλή γιατί δοκιμάστηκαν σε πρωτόγνωρο αριθμό ανθρώπων. Το δεύτερο αναντίρρητα ισχύει. Όμως, οι μελέτες για μορφές ADE στην γρίπη είναι του 2018-2020 και παρότι έχουμε εμπειρία 80 ετών από τα εμβόλια της γρίπης, είχαμε λοιπόν, πρόσφατα αναπάντεχα ευρήματα.


petros argyriou

(Ο Πέτρος Αργυρίου είναι ένας ξεχωριστός λογοτέχνης κι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αναλυτές, ιδιαιτέρως στο πεδίο του παρασκηνίου των παγκόσμιων πολιτικών δημόσιας υγείας. Είναι επίσης μέλος της ένωσης δημοσιογραφίας της επιστήμης Science View και μόνιμος συνεργάτης του Holistic Life. Από τις εκδόσεις ETRA κυκλοφορούν τα σχετικά βιβλία του: "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", 2009, "Θανάσιμες Θεραπείες", 2011,  "Παρά Φύση", 2014 και "Χωρίς Ανάσα", 2020 , όλα τους μοναδικά στο είδος τους στην ελληνική εκδοτική πραγματικότητα και όχι μόνο. Το προσωπικό του blog είναι το agriazwa.blogspot.com).

Κατηγορία Inbox

 

thumbnail ΑΡΓΥΡΙΟΥ 2

Αποκλειστική συνέντευξη του Πέτρου Αργυρίου στo Holistic Life TV για τη τρέχουσα επικαιρότητα. Ενημερωθείτε και προβληματιστείτε...
Δείτε το video στο κανάλι μας Holistic Life TV

Κατηγορία Inbox

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά είναι πιο υγιή από τα εμβολιασμένα παιδιά, σύμφωνα με  νέα μελέτη των James Lyons-Weiler, PhD και Paul Thomas, MD,[1] που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Environmental Research and Public Health. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 3.300 ασθενών του παιδιατρικού ιατρείου του Dr. Thomas.
Αυτή η μελέτη έρχεται να προστεθεί σε μία αυξανόμενη λίστα δημοσιευμένων μελετών που έχουν περάσει από ομότιμη αξιολόγηση (Mawson, 2017Hooker and Miller, 2020) που συγκρίνουν την υγεία των εμβολιασμένων με την υγεία των ανεμβολίαστων παιδιών. Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι έχουμε υποτιμήσει εδώ και καιρό το εύρος των βλαβών των εμβολίων και ότι η επιδημία χρόνιων ασθενειών στα παιδιά δεν αποτελεί τελικά μυστήριο.

Η μελέτη που αρνήθηκε να πραγματοποιήσει το CDC
Από το 1986, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) είναι νομικά υποχρεωμένα να διεξάγουν μελέτες ασφάλειας και να εκδίδουν έκθεση ασφαλείας για τους παιδικούς εμβολιασμούς κάθε δύο χρόνια. Το 2018, επιβεβαιώθηκε ότι δεν το είχαν κάνει ποτέ. Επομένως, εναπόκειται σε μη κυβερνητικές ομάδες να κάνουν το έργο που αρνήθηκαν να κάνουν εκείνοι.
Ως ο κυρίαρχος κυβερνητικός οργανισμός που καθοδηγεί τους Αμερικανούς για τους εμβολιασμούς, το CDC αρνείται να ενοχοποιηθεί για την επιδημία παιδικών χρόνιων ασθενειών. Είναι η κλασική θέση της αλεπούς που την έχουν βάλει να φυλάει το κοτέτσι. Οι ενέργειές τους στοχεύουν στο να αποτρέψουν το κοινό να στραφεί κατά του εμβολιασμού.
Δεδομένου ότι η μελέτη των Lyons-Weiler και Thomas καταδεικνύει ότι τα εμβολιασμένα παιδιά εμφανίζουν περισσότερες χρόνιες ασθένειες και έχουν επίσης περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από αναπνευστικές λοιμώξεις, εκείνοι που υποβαθμίζουν τους κινδύνους του εμβολίου θα ξεκινήσουν άλλον γύρο χειρισμών για να προσπαθήσουν να ακυρώσουν τα αποτελέσματα.
Παρά την αυστηρότητα με την οποία διεξήχθη αυτή η μελέτη, έγινε προσπάθεια να υποτιμηθούν αυτά τα επιστημονικά ευρήματα, να γίνουν προσωπικές επιθέσεις στους συγγραφείς, επικρίνοντας το περιοδικό όπου εκδόθηκε η μελέτη με τον ισχυρισμό ότι ο σχεδιασμός της μελέτης δεν ήταν σωστός.
Η έρευνα των Lyons-Weiler και Thomas υποστηρίζει ότι τα εμβόλια μπορεί να προκαλέσουν περισσότερη βλάβη από ό, τι είχε παλαιότερα τεκμηριωθεί και χαρακτηριστεί.

Μια τέλεια παιδιατρική κλινική για τη μελέτη των αποτελεσμάτων στην υγεία μεταξύ διαφόρων ποσοστών εμβολιασμού
Η παιδιατρική κλινική του Thomas ακολουθεί το εγκεκριμένο πλάνο εμβολιασμών του Dr. Paul, επιτρέποντας την πλήρως ενημερωμένη συγκατάθεση και τη λήψη γονικών αποφάσεων στις επιλογές εμβολιασμού των παιδιών. Το σχέδιο αναπτύχθηκε για να μειώσει την έκθεση σε εμβόλια που περιέχουν αλουμίνιο και να επιτρέψει στους γονείς να σταματήσουν ή να καθυστερήσουν τους εμβολιασμούς εάν αρχίσουν να εμφανίζονται κάποια ενδεικτικά σημάδια βλάβης από το εμβόλιο. Καταστάσεις όπως αλλεργίες, έκζεμα, αναπτυξιακή καθυστέρηση ή αυτοάνοσες παθήσεις είναι τυπικά σημάδια ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού δεν επεξεργάζεται κανονικά τα εμβόλια.
Αυτές οι καταστάσεις χρησιμεύουν ως πρώιμοι δείκτες για να βοηθήσουν τον γονέα και τον παιδίατρο να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιβράδυνσης ή διακοπής του εμβολιασμού. Ως εκ τούτου, η κλινική του Δρ Τόμας έχει έναν απίστευτο συνδυασμό παιδιών που κυμαίνονται από πλήρως εμβολιασμένα, μερικώς εμβολιασμένα, έως και καθόλου εμβολιασμένα, καθιστώντας την τέλεια παιδιατρική κλινική για την λήψη πληροφοριών σχετικά με τις παρενέργειες του εμβολιασμού.

Αποτελέσματα μελέτης με βάση τη σχετική συχνότητα επισκέψεων στο γραφείο
Η μελέτη Lyons-Weiler και Thomas πραγματοποιήθηκε με τα στοιχεία 10 ετών που προκύπτουν από τα αρχεία ασθενών της παιδιατρικής κλινικής του Thomas στο Όρεγκον. Αντί να χρησιμοποιούν τους δείκτες πιθανότητας διαγνώσεων στις δύο ομάδες, οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι η σχετική συχνότητα επίσκεψης στο ιατρείο ήταν πιο ισχυρή. Ακόμα και μετά τον έλεγχο για την έκθεση στην υγειονομική περίθαλψη, την ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας και το φύλο, οι συσχετισμοί εμβολιασμού με πολλά αρνητικά αποτελέσματα υγείας ήταν ισχυροί.

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά εμφανίζουν λιγότερο πυρετό και απαιτούν 25 φορές λιγότερη παιδιατρική φροντίδα
Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα εμβολιασμένα παιδιά στη μελέτη βλέπουν το γιατρό πιο συχνά από τα μη εμβολιασμένα παιδιά. Το CDC συνιστά 70 δόσεις 16 εμβολίων πριν ένα παιδί φτάσει στην ηλικία των 18 ετών. Σύμφωνα με τη μελέτη, όσο περισσότερα εμβόλια έχει λάβει ένα παιδί, τόσο πιθανότερο είναι το παιδί να παρουσιάσει πυρετό και να επισκεφτεί τον παιδίατρο.
Η μελέτη είχε μοναδικά δεδομένα που επέτρεψαν στους ερευνητές να μελετήσουν τη συμπεριφορά αναζήτησης υγειονομικής περίθαλψης. Σε αντίθεση με τις αυξήσεις στον πυρετό που συνοδεύονται από αυξημένες λήψεις εμβολίων, κάτι που είναι αποδεκτό και σχετίζεται συχνά με τον εμβολιασμό, οι αυξήσεις στην αποδοχή του εμβολίου δεν συνοδεύτηκαν από σημαντική αύξηση των επισκέψεων στον παιδίατρο. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των εμβολιασμών που οι γονείς αποφάσισαν να κάνουν στα παιδιά τους, ο αριθμός των επισκέψεων από υγιή παιδιά ήταν περίπου ο ίδιος.
Οποιεσδήποτε ανησυχίες ότι τα μη εμβολιασμένα ή μερικώς εμβολιασμένα παιδιά θα αποφύγουν τον γιατρό είναι αβάσιμες και δείχνει την προφανή μεγάλη διαφορά στις επισκέψεις στο ιατρείο - εκτός των επισκέψεων ρουτίνας υγιών παιδιών, παιδιά που έλαβαν το 90-95% των συνιστώμενων από το CDC εμβολίων για την ηλικιακή τους ομάδα ήταν περίπου 25 φορές πιο πιθανό συγκριτικά με τα ανεμβολίαστα παιδιά, να επισκεφτούν τον παιδίατρο εξαιτίας του πυρετού.

1 pinaka

Σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα παιδιά, τα εμβολιασμένα που συμμετείχαν στη μελέτη είχαν τρεις έως έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να επισκεφτούν το γραφείο του παιδίατρου για θεραπεία που σχετίζεται με αναιμία, άσθμα, αλλεργίες και ιγμορίτιδα. Τα εντυπωσιακά διαγράμματα παρακάτω δείχνουν συγκεκριμένες επισκέψεις στο ιατρείο για διάφορες παθήσεις μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων παιδιών σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα.

2 pinaka

Τα μη εμβολιασμένα παιδιά δεν εμφανίζουν ΔΕΠΥ
Σε ένα εκπληκτικό εύρημα που συγκλόνισε την ψυχιατρική κοινότητα, κανένα ανεμβολίαστο παιδί στη μελέτη, δεν διαγνώστηκε με διαταραχή έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), ενώ το 0,063% της εμβολιασμένης ομάδας διαγνώστηκε με ΔΕΠΥ. Πιθανότατα λόγω του προγράμματος που ακολουθείται στην κλινική του Δρ Τόμας, σχετικά με την ενημέρωση και την τελική λήψη αποφάσεων από τους γονείς και το γιατρό σχετικά με τον εμβολιασμό, τα συνολικά ποσοστά ΔΕΠΥ και αυτισμού στην κλινική ήταν περίπου τα μισά από τα ποσοστά που βρέθηκαν στο γενικό πληθυσμό των Αμερικανών παιδιών.

Χαμηλά επίπεδα ανεμοβλογιάς και κοκκύτη σε εμβολιασμένα και μη εμβολιασμένα παιδιά
Σχετικά με το ερώτημα εάν τα εμβόλια αποτρέπουν ή όχι τις λοιμώξεις που προορίζονται να αποτρέψουν, το ένα τέταρτο του ποσοστού των εμβολιασμένων παιδιών διαγνώστηκαν είτε με ανεμοβλογιά είτε με κοκκύτη, ενώ το μισό ποσοστό των μη εμβολιασμένων διαγνώστηκαν με ανεμοβλογιά, κοκκύτη, ή ροταϊό.
Δεν υπήρξαν περιπτώσεις ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς, τετάνου, ηπατίτιδας ή άλλων λοιμώξεων για τις οποίες προτείνεται εμβολιασμός, είτε σε εμβολιασμένα είτε σε μη εμβολιασμένα παιδιά, καθ 'όλη τη διάρκεια της περιόδου των 10,5 ετών που πραγματοποιήθηκε η μελέτη.

Τα εμβολιασμένα παιδιά είναι 70% πιο πιθανό να εμφανίσουν οποιαδήποτε αναπνευστική λοίμωξη
Οι εμβολιασμοί φαίνεται να κάνουν τα παιδιά πιο ευάλωτα σε λοιμώξεις, επομένως είναι ειρωνικό, αν και δεν προκαλεί έκπληξη, το γεγονός ότι τα εμβολιασμένα παιδιά στη μελέτη εμφανίστηκαν στο γραφείο του γιατρού για αναπνευστικές λοιμώξεις 70% συχνότερα από τα μη εμβολιασμένα. Τα εμβολιασμένα παιδιά παρουσιάζονται στον παιδίατρο πολύ συχνά με πυρετό. Είναι εύλογο λοιπόν το ερώτημα, γιατί σήμερα τα παιδιά φαίνεται να αρρωσταίνουν συνεχώς, παρά τους εμβολιασμούς.

Το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας συσχετίστηκε με λοίμωξη στο αυτί και αλλεργικές καταστάσεις
Ο Δρ. Yehuda Shoenfeld και άλλοι έχουν περιγράψει μια κατάσταση που ονομάζεται αυτοάνοσο σύνδρομο που προκαλείται από ανοσοενισχυτικά, όπου η γενετική και το οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας φαίνεται να προ-εκθέτουν εμβολιασμένους ασθενείς σε υψηλότερους κινδύνους ανάπτυξης αυτοάνοσης πάθησης. Έχοντας αυτό υπόψη, οι συγγραφείς συνέκριναν τα αρχεία ασθενών με οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσων παθήσεων - όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο διαβήτης τύπου Ι ή η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto - με ασθενείς των οποίων οι οικογένειες δεν έχουν αυτοανοσία. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Ο εμβολιασμός μεταξύ παιδιών με οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο λοίμωξης των αυτιών, άσθματος, αλλεργιών και δερματικών εξανθημάτων σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα με οικογενειακό ιστορικό αυτοανοσίας.

Συμπέρασμα
Η μελέτη καταλήγει στη διαπίστωση ότι οι εμβολιασμένοι ασθενείς χρειάζονται περισσότερη υγειονομική περίθαλψη για συμπτώματα χρόνιας ασθένειας που σχετίζονται με τον εμβολιασμό καθώς τα εμβόλια δεν σχετίζονται μόνο με παρενέργειες - συνδέονται επίσης με περισσότερα σοβαρές και χρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Γνωρίζοντας ότι το 54% των παιδιών και των νεαρών ενηλίκων στις ΗΠΑ έχουν χρόνιες ασθένειες που οδηγούν σε δια βίου συνταγογραφούμενες φαρμακευτικές αγωγές, φαίνεται ότι ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων από τα οποία υποφέρουν οι άνθρωποι μπορεί να μειωθεί, με τη σωστή ενημέρωση σχετικά με τους πραγματικούς κινδύνους του εμβολιασμού αλλά και την προσοχή σε πιθανή ευαισθησία των ατόμων. Παρόλο που οι συγγραφείς ζητούν τη διεξαγωγή περισσότερων μελετών χρησιμοποιώντας παρόμοια μεθοδολογία, αυτή η μελέτη θα πρέπει σίγουρα να αναγκάσει τους παιδίατρους να αναρωτηθούν αν συμβάλλουν σε διά βίου χρόνιες ασθένειες σε ορισμένους από τους ασθενείς τους.

[1]James Lyons-Weiler, PhD, Paul Thomas, MD: “Relative Incidence of Office Visits and Cumulative Rates of Billed Diagnoses Along the Axis of Vaccination”.

Πηγή: childrenshealthdefense.org; December 7, 2020; https://tinyurl.com/yadfyjo6
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι αυτές των συγγραφέων και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις του μέσου που τις προβάλλει.

Κατηγορία Έρευνα
Σελίδα 1 από 3