Για δεκαετίες, όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει τις επίσημες ιατρικές βεβαιότητες για τα εμβόλια και τον αυτισμό αντιμετωπιζόταν ως «αιρετικός». Η αμφισβήτηση θεωρούνταν σχεδόν βλασφημία απέναντι σε ένα σύστημα που παρουσιαζόταν ως απόλυτα επιστημονικό, αντικειμενικό και αλάνθαστο. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, μια ιστορική μεταστροφή έρχεται να ανατρέψει βεβαιότητες δεκαετιών.
Το CDC (Centers for Disease Control and Prevention), η κορυφαία υγειονομική αρχή των Ηνωμένων Πολιτειών, παραδέχθηκε ότι οι κατηγορηματικές διαψεύσεις της για πιθανή σύνδεση εμβολίων και αυτισμού δεν βασίζονταν τελικά σε αδιαμφισβήτητη επιστημονική τεκμηρίωση. Στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρεται πλέον ότι «οι μελέτες δεν έχουν αποκλείσει την πιθανότητα τα παιδικά εμβόλια να προκαλούν αυτισμό», ενώ ταυτόχρονα παραδέχεται ότι έρευνες που έδειχναν πιθανή συσχέτιση είχαν αγνοηθεί από τις υγειονομικές αρχές.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά σοβαρή παραδοχή. Για πρώτη φορά, ένας από τους πιο ισχυρούς θεσμούς της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας αναγνωρίζει ότι η στάση του δεν υπήρξε αμιγώς επιστημονική, αλλά σε έναν βαθμό δογματική. Όπως ακριβώς θα υπερασπιζόταν ένας ιερέας ένα θρησκευτικό δόγμα απέναντι σε έναν άπιστο. Η παραδοχή αυτή φωτίζει εκ των υστέρων τη σκέψη του Αμερικανού παιδιάτρου Robert Mendelsohn, ενός από τους πρώτους γιατρούς που χαρακτήρισαν τη σύγχρονη ιατρική «θρησκεία». Ο Mendelsohn είχε μιλήσει από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 για ένα κλειστό σύστημα εξουσίας, στο οποίο η ιατρική κοινότητα και η φαρμακοβιομηχανία λειτουργούν ως αλληλοπροστατευόμενο σύμπλεγμα, με προτεραιότητα όχι πάντα τον ασθενή, αλλά τη διατήρηση της ίδιας της δομής τους.
Η σημερινή αποκάλυψη του CDC δείχνει ότι η ανησυχία εκείνη δεν ήταν απλώς «γραφική». Ο ίδιος ο οργανισμός ομολογεί ότι παραπλάνησε σκόπιμα το κοινό, επειδή φοβήθηκε ότι η δημοσιοποίηση των αμφιβολιών θα μείωνε την εμβολιαστική κάλυψη. Με άλλα λόγια, το επιχείρημα δεν ήταν επιστημονικό, αλλά επικοινωνιακό και πολιτικό. Την ίδια στιγμή, τα επιδημιολογικά δεδομένα στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι συντριπτικά: ένα στα 31 παιδιά εμφανίζει σήμερα αυτισμό, ενώ μέχρι την ηλικία των πέντε ετών ένα παιδί έχει δεχθεί κατά μέσο όρο έως και 44 εμβολιαστικές δόσεις. Η CDC παραδέχεται ότι η αύξηση των περιστατικών αυτισμού συμβαδίζει χρονικά με την αύξηση του αριθμού των εμβολίων. Αυτό δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση - αλλά καθιστά επιτακτική τη σοβαρή, ανεξάρτητη και διαφανή επιστημονική διερεύνηση.
Ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική κοινωνία είχε ήδη αρχίσει να αμφισβητεί το αφήγημα πολύ πριν το παραδεχτούν οι θεσμοί. Έρευνες δείχνουν ότι έως και το 50% των γονιών παιδιών με αυτισμό πιστεύουν πως τα εμβόλια έπαιξαν ρόλο στην εμφάνιση της διαταραχής. Η πεποίθησή τους δεν βασίστηκε σε ιδεολογία, αλλά σε αυτό που οι ίδιοι βίωσαν: την αιφνίδια παλινδρόμηση του παιδιού λίγες ημέρες ή λίγες ώρες μετά τον εμβολιασμό. Η αλλαγή στάσης του CDC συνδέεται άμεσα και με πολιτικές εξελίξεις. Ο νέος υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Robert F. Kennedy Jr., υπήρξε εδώ και χρόνια έντονος επικριτής της ανεξέλεγκτης εμβολιαστικής πολιτικής και εκπρόσωπος οικογενειών που δήλωναν ότι καταστράφηκαν μετά από εμβολιασμούς. Υπό τη δική του εποπτεία ξεκίνησε ήδη εθνική έρευνα για τα αίτια του αυτισμού, ενώ το υπουργείο Υγείας (HHS) προετοιμάζει εκτενή ανασκόπηση όλων των πιθανών παραγόντων.
Για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, η αμφιβολία επιστρέφει θεσμικά στο τραπέζι. Και αυτό από μόνο του συνιστά μια ιστορική καμπή. Ίσως λοιπόν ζούμε τη στιγμή που η ιατρική παύει -έστω και διστακτικά- να λειτουργεί ως δόγμα και αρχίζει ξανά να λειτουργεί ως δημόσια υπηρεσία, με τον ασθενή στο κέντρο και όχι ως παράπλευρη απώλεια επικοινωνιακών στρατηγικών.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα ανοίξει ο διάλογος. Αυτό έχει ήδη συμβεί. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η κοινωνία θα απαιτήσει να προχωρήσει μέχρι τέλους - με διαφάνεια, επιστημονική εντιμότητα και σεβασμό στον άνθρωπο.
Η σχετική σελίδα είναι:
CDC — “Autism and Vaccines” / “Vaccine Safety” (CDC.gov)
